Η ανανεωμένη ιστοσελίδα του ΚΚΕ

Είναι πλέον πραγματικότητα η νέα ανανεωμένη ιστοσελίδα του ΚΚΕ.

http://www.kke.gr

kkenew

Σε αυτην μπορείτε να δείτε τις παρεμβάσεις και τις θέσεις του Κόμματος σε μια σειρά ζητήματα:

Εργατική Τάξη
Νεολαία
Γυναίκα
Αυτοαπασχολούμενοι
Αγρότες
Μετανάστες – Πρόσφυγες
Διεθνή
Αντιιμπεριαλιστική Δράση
Ευρωπαϊκή Ενωση
Οικονομία
Δημοκρατικά Δικαιώματα
Παιδεία
Υγεία – Πρόνοια
Κατά των Ναρκωτικών
Αθλητισμός
Περιβάλλον
Τοπική Αυτοδιοίκηση
Τέχνη – Δημιουργία

και να διαβάσετε την τρέχουσα πολιτική δραστηριότητα αλλά και τις προγραμματικές αρχές και στόχους.

Με την εξέλιξη αυτη το παρόν ιστολόγιο δεν έχει πλέον λόγο συνέχειας της δραστηριότητας του.

KKΕ ισχυρό  ΛΑΪΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ για αντεπίθεση και  λαϊκή εξουσία!

Αναρτήθηκε στις ΚΚΕ. Comments Off on Η ανανεωμένη ιστοσελίδα του ΚΚΕ

Ούτε ένα λεπτό ανεκμετάλλευτο, συμμετοχή στην κάλπη με το ψηφοδέλτιο του ΚΚΕ

ΔΙΑΚΑΝΑΛΙΚΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΗΣ ΑΛΕΚΑΣ ΠΑΠΑΡΗΓΑ

Αποσπάσματα από την εισηγητική ομιλία της ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ

Τη διακαναλική συνέντευξη Τύπου έδωσε χτες η ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Αλέκα Παπαρήγα. Παραθέτουμε στη συνέχεια αποσπάσματα από την εισηγητική ομιλία της.«Εμείς δεν απευθυνόμαστε γενικά και αφηρημένα σε όλους τους Ελληνες και τις Ελληνίδες. Σε όλους τους πολίτες.

Απευθυνόμαστε πολύ συγκεκριμένα σε όλους εκείνους και εκείνες, ανεξάρτητα ηλικίας, που δέχονται στις πλάτες τους τις εξαιρετικά αρνητικές συνέπειες από τις πολιτικές, γενικότερα τις επιλογές, τη στρατηγική της ΕΕ κατά των λαών. Και ζητάμε απαιτητικά να μην αφήσουν ούτε ένα λεπτό ανεκμετάλλευτο, συμμετοχή στην κάλπη με το ψηφοδέλτιο του ΚΚΕ, που αν ανέβει αισθητά θα κάνει τη διαφορά στις 8 Ιούνη.

Συγκεκριμένα από κοινωνική άποψη:

— Απευθυνόμαστε στους εργατοϋπάλληλους, στους εργαζόμενους γενικά με σχέση μισθωτής εργασίας, που δέχονται την εκμετάλλευση της εξουσίας των μονοπωλιακών μεγαθηρίων, γενικότερα του κεφαλαίου. Η εκμετάλλευση ξεκινάει από το γεγονός ότι η εργατική τους δύναμη χρησιμοποιείται ως εμπόρευμα που γεννά κέρδος, και γι’ αυτό αμείβονται όλο και λιγότερο σε σχέση με αυτό που παράγουν ή δημιουργούν, γιατί πληρώνονται για ένα μέρος του χρόνου που εργάζονται. Η εκμετάλλευση δεν περιορίζεται μόνο στο μισθό, στο εισόδημα, στη σύνταξη, αλλά και σε όλους τους τομείς όπως στην Παιδεία, Υγεία, Κοινωνική Πολιτική και Πρόνοια, στον Ελεύθερο Χρόνο τους, στον Πολιτισμό και τον Αθλητισμό, παντού, ως και τις διακοπές και στην απόλαυση των δασών, των παραλιών, στη στέγη κλπ.

Απευθυνόμαστε για τον ίδιο λόγο στους μικροϊδιοκτήτες φτωχούς αγρότες και αγρότισσες, στους αυτοαπασχολούμενους, που η πλειοψηφία τους δουλεύουν οι ίδιοι χωρίς υπαλλήλους ή με μέλη των οικογενειών τους, ή έχουν ένα μικρό αριθμό απασχολουμένων.

Απευθυνόμαστε στους νέους και τις νέες που ανήκουν στα εργατικά, λαϊκά στρώματα και υποφέρουν, ακριβώς γιατί ζουν όλα τα προβλήματα της οικογένειάς τους και επιπροσθέτως αντιμετωπίζουν την ανεργία και την ανασφάλεια σε ακόμα μεγαλύτερο βαθμό.

Απευθυνόμαστε στις γυναίκες που ανήκουν επίσης στα εργατικά, λαϊκά στρώματα, οι οποίες δέχονται τη διαπλεκόμενη αναπόσπαστα μεταξύ τους ταξική εκμετάλλευση και φυλετική ανισότητα, που οι συνέπειές της επεκτείνονται στη λαϊκή οικογένεια, συνολικά στον εργαζόμενο λαό.

Απευθυνόμαστε δηλαδή σε όλους εκείνους που η κοινωνική τους θέση τους τοποθετούν στη μια όχθη της αντίθεσης μονοπώλια – λαός, δηλαδή στο λαό.

Βαθιά διαχωριστική γραμμή απέναντι στο μεγάλο κεφάλαιο

Εμείς χαράζουμε μια βαθιά και αμετακίνητη διαχωριστική γραμμή απέναντι στο μεγάλο κεφάλαιο, τα μονοπωλιακά συγκροτήματα γενικότερα τους επιχειρηματικούς ομίλους που επιδιώκουν το υπερκέρδος με κάθε μέσο και κάθε αντιλαϊκό όπλο. Δίπλα σε αυτούς βάζουμε εκείνους τους μεσαίους επιχειρηματίες, που τα συμφέροντά τους είναι κοντά στα μονοπώλια, αποτελούν στεφάνη τους. Δίπλα σε αυτούς βάζουμε την εργατική αριστοκρατία και όλα εκείνα τα τρωκτικά και παπαγαλάκια που είναι ομοτράπεζοι της πλουτοκρατίας, καθώς χρηματίζονται από αυτή και τα κοινοτικά κονδύλια, όλους εκείνους που κρατικοδίαιτοι ή ΕΟΚοδίαιτοι, μισθοφόροι των επιχειρηματικών μεγαθηρίων, επιδιώκουν να παραπλανήσουν το λαό, του λένε ψέματα και τον τρομοκρατούν, ώστε να τον κρατάνε στο δόκανο.

Απευθυνόμαστε στους εργαζόμενους, στα λαϊκά στρώματα που πίστεψαν ότι το ΠΑΣΟΚ το 1981 θα ρώταγε τη γνώμη του ελληνικού λαού για την ένταξη στην ΕΟΚ, όπως έλεγε το προεκλογικό του πρόγραμμα. Σε όλους εκείνους που αν και ψηφίζουν ακόμα ΠΑΣΟΚ δεν έχουν ξεχάσει το σύνθημα που μαζί λέγαμε στους δρόμους «ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο». Σήμερα, έχοντας την πικρή εμπειρία του πολέμου στη Γιουγκοσλαβία, στο Ιράκ και το Αφγανιστάν, με τη συγκρότηση του ευρωστρατού, που είναι ο ευρωπαϊκός πυλώνας του ΝΑΤΟ, προβληματίζονται, δεν έχουν πειστεί από το μοιρολατρικό και κινδυνολογικό κήρυγμα του ΠΑΣΟΚ. Ξέρουν καλά ότι η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ πήρε συγχαρητήρια από την κυβέρνηση του Μπους για τη βοήθειά τους, ενώ τώρα κάνουν πώς δε βλέπουν ότι ελληνικό στρατιωτικό σώμα περνάει στην πρώτη γραμμή του κινδύνου αναλαμβάνοντας τη φύλαξη του αεροδρομίου της Καμπούλ, σε μια περίοδο που έχει εκτός των άλλων φουντώσει ο πόλεμος με τα αμερικανονατοϊκά ευρωπαϊκά στρατεύματα, με το στρατό του Πακιστάν.

Απευθυνόμαστε σε όλους εκείνους που φώναζαν μαζί μας «Οχι στο κυνηγητό των εξοπλισμών», που ζητούσαμε να μην ιδιωτικοποιηθεί η Ελληνική Αμυντική Βιομηχανία. Σε όλους εκείνους που τώρα αρχίζουν να καταλαβαίνουν πως χρησιμοποιήθηκε ως πρόσχημα ο κίνδυνος από τη γειτονική Τουρκία για να μπει η Ελλάδα σε μία κούρσα ανταγωνισμού για το ποιος είναι πιο ωφέλιμος στις ΗΠΑ, στο ΝΑΤΟ, στα γεράκια της ΕΕ.

Απευθυνόμαστε επίσης σε κάθε άνθρωπο που, ανεξάρτητα πόσο πιεστικά είναι τα οικονομικά του προβλήματα, ωστόσο έχει ξεπεράσει κάθε πνεύμα ατομικότητας, και με τη στάση και τη δράση του στέκεται αλληλέγγυος στους εργατικούς και λαϊκούς αγώνες, με την εντιμότητά του προσθέτει ήθος στον αγώνα.

Εχει ευτελιστεί το λεγόμενο όραμα της Ευρωπαϊκής Ενωσης

Οταν υποστηρίζουμε ότι με το ψηφοδέλτιο του ΚΚΕ στην κάλπη μπορεί να γίνει ένα ελπιδοφόρο ξεκίνημα για την ανασύνταξη της λαϊκής πάλης, ότι μπορεί να αναγεννηθεί στις σύγχρονες συνθήκες ένα ρωμαλέο και αποτελεσματικότερο σε πίεση κίνημα, παίρνουμε υπόψη και ένα νέο παράγοντα που δεν ίσχυε τα προηγούμενα χρόνια.

Οτι έχει ευτελιστεί το λεγόμενο όραμα της ΕΕ στα μάτια και του ελληνικού λαού και των λαών της Ευρώπης, και αυτό που μένει είναι να νικηθεί η μοιρολατρία, ο φόβος ότι η αντίθεση με την ευρωπαϊκή ένωση μπορεί να φέρει περισσότερα δεινά. Αυτός ό φόβος έχει εμφυτευθεί στη λαϊκή συνείδηση από τη συστηματική ιδεολογική εκστρατεία, από τις απειλές της εργοδοσίας και από το γεγονός ότι όλα τα κόμματα από τη ΝΔ ως το ΣΥΡΙΖΑ έχουν βάλει φαρδιά πλατιά την υπογραφή τους στα βασικά ντοκουμέντα της ΕΕ.

Τα πέντε δημοψηφίσματα των λαών της Ευρώπης ανέκοψαν ακόμα χειρότερα πράγματα ή έδωσαν χρόνο που δυστυχώς δεν αξιοποιήθηκε από τους λαούς και εδώ στην Ελλάδα με την ευθύνη κυρίως των συνδικαλιστικών ηγεσιών, ώστε τα ΟΧΙ να εκφραστούν πιο πλατιά, πιο δυνατά. Δεν είναι τυχαίο ότι πριν από τις ευρωεκλογές δεν τόλμησαν να ζητήσουν από το λαό της Ιρλανδίας να επαναλάβει τη θέση του σε δημοψήφισμα. Στη χώρα μας, εκτός από τη ΝΔ που έκανε το καθήκον της απέναντι στη λυκοσυμμαχία και δε δέχθηκε να γίνουν δημοψηφίσματα, έπαιξαν αρνητικό ρόλο και άλλες πολιτικές δυνάμεις και τάσεις, όπως το ΠΑΣΟΚ και ο ΣΥΡΙΖΑ, ενώ δεν ακούσαμε ούτε μια λέξη από εκείνες τις οικολογικές οργανώσεις που σήμερα κατεβαίνουν ως κόμμα για να μας σώσουν από τις κλιματικές αλλαγές και τη μόλυνση/ ρύπανση του περιβάλλοντος. Το 1992 ούτε το ΠΑΣΟΚ ούτε ο ΣΥΝ ήθελαν δημοψήφισμα, ενώ με την Ευρωσυνθήκη ζήτησε το ΠΑΣΟΚ για λόγους εντυπώσεων προτάσσοντας το ΝΑΙ στο ευρωσύνταγμα.

Οτι οι ευρωεκλογές γίνονται σε συνθήκες κρίσης, που σημαίνει καταιγισμό αντεργατικών, αντιαγροτικών και αντιλαϊκών μέτρων, ένταση όλων των προβλημάτων στο κατακόρυφο. Η ΕΕ δεν είναι γενικά και αφηρημένα ο ένοχος. Ενοχες είναι όλες οι κυβερνήσεις των φιλελεύθερων και σοσιαλδημοκρατικών κομμάτων, των λάιτ αριστερών και λάιτ οικολόγων, που είτε υπέγραψαν, είτε καλλιεργούν στους λαούς αυταπάτες ότι η ΕΕ είναι μονόδρομος και δεν ταιριάζει η ρήξη και η ανατροπή.

ΝΔ – ΠΑΣΟΚ ίδιοι και όμοιοι στη στρατηγική

Οτι έχει ευτελιστεί ο τσακωμός ανάμεσα στη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ. Δεν είναι χειρότερη η ΝΔ από το ΠΑΣΟΚ, ούτε χειρότερο το ΠΑΣΟΚ από τη ΝΔ – είναι ίδιοι και όμοιοι στη στρατηγική.

Δεν τσακώνονται μεταξύ τους για το αν πρέπει να πάρουν οι εργαζόμενοι κατώτατο μισθό 1.400 ευρώ και σύνταξη 1.120.

Δεν τσακώνονται για το αν πρέπει να επιστρέψει το κράτος τα χρήματα που κλάπηκαν από τα ασφαλιστικά ταμεία.

Ακριβώς επειδή το ΚΚΕ είναι ασυμφιλίωτος αντίπαλος της ΕΕ των μονοπωλίων, γι’ αυτό και αξίζει να πάνε πάλι 3 ευρωβουλευτές στην Ευρωβουλή, ύστερα μάλιστα και από τη μείωση των εδρών που μοιράστηκαν στην Ελλάδα.

Στους πονηρούτσικους πολιτικούς, που τάχα μας κολλάνε στον τοίχο όταν μας λένε ότι εμείς αφού είμαστε αντίθετοι με την ΕΕ – ακόμα ως Κόμμα είμαστε με την απαγκίστρωση της Ελλάδας και των άλλων χωρών, με τη διάλυση της ΕΕ – δεν είμαστε σε θέση να διεκδικήσουμε μέσα στο Ευρωκοινοβούλιο, τους απαντάμε:

Δεν παραιτούμαστε από κανένα πεδίο της πάλης. Ακόμα και στο ίδιο το Γκουαντάναμο αν υπήρχαν κάποιοι κομμουνιστές, οι αποκαλύψεις και η πίεση θα ήταν ευρύτερη και πιο ουσιαστική.

Ακριβώς γιατί δε λερώσαμε τα χέρια μας με καμία υπογραφή, ακριβώς γι’ αυτό ΜΠΟΡΟΥΜΕ και μέσα στο Κοινοβούλιο με τη φωνή του λαού παρούσα, να τους χαλάσουμε κάποια σχέδια, μαζί με άλλους κομμουνιστές, ριζοσπάστες, άφοβους αριστερούς και προοδευτικούς βουλευτές, που εκλέγονται από τις άλλες χώρες.

Από την πρώτη στιγμή που μπήκε η Ελλάδα στην ΕΟΚ είχαμε βουλευτές στο Ευρωκοινοβούλιο και εκεί και αντιδράσαμε, και καταθέσαμε προτάσεις, και επιδιώξαμε έστω και κάποιες τροποποιήσεις, και ασκήσαμε πίεση σε άλλους βουλευτές ταλαντευόμενους.

Δεν περιοριστήκαμε στον αγώνα εντός των τειχών του Κοινοβουλίου. Μετέχοντας στο σώμα αυτό και γενικότερα στις διεργασίες που γίνονται, είμαστε εμείς που προειδοποιήσαμε τον ελληνικό λαό τι μαγειρεύεται στην ΕΕ, τι θα έλθει όχι μόνο σε ένα μήνα και ένα χρόνο, αλλά και σε βάθος χρόνου.

Αυτό που έχει σημασία είναι να θέλεις να προβλέπεις για το λαό και όχι να καμώνεσαι πώς διαμαρτύρεσαι εκ των υστέρων.

Αν είχαμε παραπάνω βουλευτές θα είχαμε ακόμα μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα.

Καμία αποχή, από εκείνους που θέλουν να τιμωρήσουν ΕΕ και τα κόμματα εξουσίας, που θέλουν γνήσια αταλάντευτη αντιπολίτευση που δεν κάνει παιχνίδια, δεν είναι φούσκα που θα ξεφουσκώσει, που θα παζαρεύει στο παρασκήνιο».

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αναρτήθηκε στις Ευρωεκλογές 2009, ΚΚΕ. Comments Off on Ούτε ένα λεπτό ανεκμετάλλευτο, συμμετοχή στην κάλπη με το ψηφοδέλτιο του ΚΚΕ

Η ψήφος στο ΚΚΕ είναι η μόνη που πιάνει τόπο

Δυο βδομάδες πριν την κάλπη, στην τελική ευθεία. Οι εργαζόμενοι, τα φτωχά λαϊκά στρώματα πρέπει να σκεφτούν και να κρίνουν, με την πείρα της ίδιας της ζωής τους, τόσο την ΕΕ όσο και τα κόμματα που κυβέρνησαν τη χώρα και τις τύχες τους.

Στην κάλπη στις 7 του Ιούνη κρίνεται το: Πόσο αποδυναμωμένα θα βγουν τα δύο κόμματα ΝΔ-ΠΑΣΟΚ και πόσο ενισχυμένο θα είναι το ΚΚΕ. Με το να εναλλάσσονται οι ψήφοι από τη ΝΔ στο ΠΑΣΟΚ, το σύστημα δε χάνει τίποτα. Θα συνεχίζει την αντιλαϊκή πολιτική. Αν ενισχυθούν τα άλλα κόμματα, που είναι του «ευρωμονόδρομου», θα στεναχωρηθούν η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ που θα μειωθούν τα ποσοστά τους, αλλά τα έχουν στο χέρι, αφού έχουν πολιτική ενσωμάτωσης της Ελλάδας στην ΕΕ, δεν εναντιώνονται στον καπιταλισμό, άντε να τον θέλουν λίγο πιο ανθρώπινο. Εκεί που πραγματικά θα αισθανθούν φόβο η άρχουσα τάξη, το αστικό πολιτικό σύστημα, και θα «παγώσουν», είναι με τη δύναμη του ΚΚΕ. Γιατί;

ΤΟ ΚΚΕ ΔΕΝ ΕΒΑΛΕ ΤΗΝ ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΤΟΥ στην αντιλαϊκή πολιτική. Αντιτάχθηκε στην ένταξη στην ΕΟΚ και στη μετεξέλιξή της σε ΕΕ με τη Συνθήκη του Μάαστριχτ, το θεμέλιο όλων των αντιλαϊκών πολιτικών, από το χτύπημα στις εργασιακές σχέσεις, στους μισθούς και το εισόδημα, στην ασφάλιση, μέχρι την εμπορευματοποίηση της Υγείας, της Παιδείας, τις ιδιωτικοποιήσεις, το ξεκλήρισμα των φτωχών αγροτών με την ΚΑΠ, τους ευρωτρομονόμους, τον Ευρωστρατό και τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις. Το ΚΚΕ εναντιώθηκε, είπε «όχι», οργάνωσε την πάλη του λαού, αποκαλύπτοντας όλα τα δεινά που σήμερα ζει. Και επιβεβαιώθηκε.

ΙΣΧΥΡΟ ΚΚΕ ΔΙΝΕΙ ΔΥΝΑΜΗ ΣΤΟ ΛΑΟ, σήμερα, σε συνθήκες κρίσης, να στείλει ένα καταλυτικό ΟΧΙ στα ψέματα που έχει ακούσει, αντιπαλεύοντας κάθε πολιτική διαχείρισής της που είναι αντιλαϊκή, κόντρα στην κρατική και εργοδοτική αλλά και ιδεολογικοπολιτική τρομοκρατία. Να απαντήσει και μέσω της κάλπης, την κρίση να πληρώσει η πλουτοκρατία, λέμε ΝΑΙ στα δικαιώματα και τις ανάγκες μας.

ΜΕ ΕΝΙΣΧΥΜΕΝΟ ΤΟ ΚΚΕ ΔΥΝΑΜΩΝΕΙ η λαϊκή αντεπίθεση, η αποτελεσματικότητα της πάλης για να αποτρέψει ο λαός τα χειρότερα που έρχονται αμέσως μετά τις ευρωεκλογές στο όνομα της κρίσης. Και είναι το μόνο κόμμα που μπορεί να το κάνει γιατί δεν έχει δεσμεύσεις με το κεφάλαιο. Γι’ αυτό και δεν μπορούν να το βάλουν στο χέρι όπως τα άλλα κόμματα.

ΙΣΧΥΡΟ ΚΚΕ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟΝ ΑΝΤΙΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟ, που σε κάθε περίοδο της ιστορίας του λαϊκού κινήματος που εκδηλώθηκε, στόχευε να τσακίσει το εργατικό, το λαϊκό κίνημα, την ταξική πάλη για τις διεκδικήσεις ικανοποίησης των λαϊκών αναγκών.

ΤΟ ΚΚΕ ΕΓΚΑΙΡΑ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕ ΟΤΙ Η ΕΕ δεν είναι μονόδρομος για τον ελληνικό λαό, αλλά είναι μονόδρομος για την πλουτοκρατία. Οτι η ΕΕ είναι ένωση των μονοπωλίων, των καπιταλιστικών κρατών ενάντια στους λαούς, για καλύτερη μοιρασιά της παγκόσμιας αγοράς ανάμεσα στα διεθνικά μονοπώλια, στα πλαίσια των ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών. Ανέδειξε τη στρατηγική της και σε δύσκολες συνθήκες, διεθνείς και εσωτερικές, προειδοποίησε και προσπάθησε να οργανώσει την αντίσταση και την αντεπίθεση. Η ΕΕ δεν αλλάζει με τίποτε. Μόνο αποδυναμώνεται, χάνει δυνάμεις, ανατρέπεται. Αν οι λαοί δεν αρχίσουν να βρίσκουν τη δύναμή τους, η ΕΕ χειρότερη θα γίνεται, καλύτερη όχι. Ο μόνος δρόμος για το λαό είναι η ανυπακοή, η απειθαρχία, η αντιμονοπωλιακή συσπείρωση και πάλη, για τη λαϊκή εξουσία και οικονομία, με ισχυρό ΚΚΕ.

ΝΑ ΕΝΙΣΧΥΘΕΙ ΤΟ ΚΚΕ από την εργατική τάξη, τα φτωχά λαϊκά στρώματα γιατί αναδεικνύει σταθερά στο λαό τους δύο δρόμους ανάπτυξης της κοινωνίας: Ο ένας είναι αυτός που γνωρίζουμε καλά, ο δρόμος που καθορίζεται από τις ανάγκες και τα συμφέροντα των μονοπωλίων, που νόμο έχει το κέρδος, και ο άλλος, αυτός που καθορίζεται από τη συνεχή ικανοποίηση των ανθρώπινων αναγκών, ο δρόμος της χειραφέτησης για τη λαϊκή εξουσία. Τότε θα γίνει η αρχή για μια νέα πορεία αποκλειστικά για την εργατική τάξη, τα λαϊκά στρώματα της πόλης και της υπαίθρου, τη νεολαία και τις γυναίκες.

ΤΟ ΚΚΕ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΜΟΝΟ ΚΟΜΜΑ ΠΟΥ ΕΜΠΙΣΤΕΥΕΤΑΙ την ανεξάντλητη δύναμη της εργατικής τάξης και του λαού για την πραγματοποίηση των συμφερόντων τους επειδή ακριβώς πιστεύει και έμπρακτα αποδεικνύει και ότι την Ιστορία τη γράφουν οι λαοί. Οταν ο λαός θέλει μπορεί. Το έδειξε και ο ιρλανδικός λαός με το ΟΧΙ στην Ευρωσυνθήκη.

ΤΟ ΚΚΕ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΕ για τις κεντροδεξιές ή κεντροαριστερές κυβερνήσεις στην Ευρώπη. Προειδοποίησε ότι αυτές οι κυβερνήσεις συνεργασίας εκφράζουν τα συμφέροντα του κεφαλαίου, είναι ο πιο πιστός φίλος του κεφαλαίου στις δύσκολες ώρες. Τα παραδείγματα στην Ιταλία και στη Γαλλία, όπου τέτοιες κυβερνήσεις πέρασαν αντιλαϊκά μέτρα, πήραν μέρος σε πολέμους, αφόπλισαν το κίνημα, αυτό δείχνουν.

Η ΑΝΟΔΟΣ ΤΟΥ ΚΚΕ ΣΕ ΨΗΦΟΥΣ ΚΑΙ ΠΟΣΟΣΤΑ αποτελεί τον παράγοντα εκείνο που δε θα μειώσει απλά τη δύναμη της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, αλλά θα δυσκολέψει σημαντικά τη δικομματική εναλλαγή. Θα κάνει πιο αδύναμη την κυβέρνηση όποια και αν είναι, επομένως θα δημιουργεί μεγαλύτερη δυσκολία στην εφαρμογή της αντιλαϊκής πολιτικής. Θα συμβάλει και στη μεγαλύτερη αδυναμία τους να χειραγωγούν λαϊκές συνειδήσεις. Επομένως, και το εργατικό λαϊκό κίνημα θα ασκεί μεγαλύτερη πίεση για να παρεμβάλλει εμπόδια στα κόμματα εξουσίας και μπορεί να έχει και κατακτήσεις.

ΤΟ ΚΚΕ ΕΧΕΙ ΣΤΡΑΜΜΕΝΗ ΤΗΝ ΠΡΟΣΟΧΗ του στο κίνημα. Κίνημα που συμβάλλει όχι μόνο στην πολιτική και ιδεολογική χειραφέτηση από την αστική πολιτική, αλλά και που προωθεί τη συμμαχία του με τα άλλα λαϊκά στρώματα. Γιατί απ’ αυτό αρχίζει η εναλλακτική λύση, που φτάνει στη λαϊκή εξουσία και τη λαϊκή οικονομία. Απ’ αυτό ξεκινά η αλλαγή συσχετισμού, η χειραφέτηση από τα διάφορα αστικά ιδεολογήματα, η ένταξη νέων δυνάμεων στο οργανωμένο λαϊκό κίνημα, στην αντιμονοπωλιακή πάλη. Το κίνημα είναι όπλο για να κερδίζεται χρόνος, να αποτρέπονται τα χειρότερα, να ασκείται πίεση στις κυβερνήσεις.

ΜΕ ΙΣΧΥΡΟ ΚΚΕ, ακόμη και αν περάσουν τα αντιλαϊκά μέτρα, υπάρχουν μεγαλύτερες δυνατότητες να συνειδητοποιούν οι λαϊκές δυνάμεις την πολιτική διέξοδο, την ανάγκη της ταξικής ενότητας της εργατικής τάξης, της συμμαχίας με τ’ άλλα φτωχά λαϊκά στρώματα, την ανάγκη της πολιτικής πάλης για τη λαϊκή εξουσία.

ΨΗΦΙΖΟΝΤΑΣ ΚΚΕ οι εργάτες και οι άλλοι εργαζόμενοι, ανεξάρτητα αν συμφωνούν σε όλα μαζί του, δηλώνουν αποφασισμένοι να παρέμβουν αποδίδοντας τις πολιτικές ευθύνες σε ΝΔ και ΠΑΣΟΚ και τις ευθύνες των άλλων κομμάτων για την κατάσταση στο εργατικό, γενικότερα στο λαϊκό κίνημα, με την ταξική συνεργασία των πλειοψηφιών στη ΓΣΕΕ (ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ) και τη συνδρομή των δυνάμεων του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ σ’ αυτή την κατάσταση υποταγής των εργαζομένων στην πολιτική του κεφαλαίου στο όνομα του εφικτού του καπιταλισμού. Το ίδιο και στο αγροτικό κίνημα, που το προσαρμόζουν στα όρια της ΚΑΠ.

ΤΟ ΚΚΕ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΕ, μιλά για ρήξη, αποδέσμευση γιατί είναι κατά της συνεργασίας των ευρωπαϊκών καπιταλιστικών κρατών, γιατί η ΕΕ είναι ταξική, ανισότιμη. Το ΚΚΕ είναι υπέρ της ισότιμης συνεργασίας των λαών. Συμμαχεί με τις προοδευτικές λαϊκές δυνάμεις, με κινήματα της ΕΕ που αγωνίζονται ενάντια στη στρατηγική της ή που στοχεύουν στην αποδέσμευση. Η ΕΕ και τα κόμματα του «ευρωμονόδρομου» ισοπεδώνουν τους λαούς.

ΤΟ ΚΚΕ ΛΕΕΙ ΟΤΙ ΥΠΑΡΧΕΙ ΛΥΣΗ. Η νίκη του λαού, ο άλλος δρόμος ανάπτυξης, που κοινωνικοποιεί τα μέσα παραγωγής, σχεδιάζει την οικονομία, προγραμματίζει, κάνει την εργατική τάξη και τους συμμάχους της πραγματικούς ελεγκτές της οικονομίας και της εξουσίας και ιδιοκτήτες του πλούτου που παράγουν. Το σήμερα με το αύριο συνδέεται με την αντεπίθεση, με την ανασύνταξη του κινήματος, πριν απ’ όλα του εργατικού, με την ανοδική συνεχή και σταθερή πορεία του ΚΚΕ.

Αναρτήθηκε στις Ευρωεκλογές 2009, ΚΚΕ. Comments Off on Η ψήφος στο ΚΚΕ είναι η μόνη που πιάνει τόπο

Καπετάνιος στη φουρτούνα, νιός στην έγνοια για τον κόσμο της δουλειάς

ΧΑΡΙΛΑΟΣ ΦΛΩΡΑΚΗΣ

Σύντομη αναφορά με αφορμή τα τέσσερα χρόνια από το θάνατό του

Ο Χαρίλαος Φλωράκης και άλλοι κομμουνιστές στο στρατοδικείο

Σαν προχτές, 22 του Μάη – τότε ήταν Κυριακή – το 2005, έκλεισε τον κύκλο της ζωής του ο σύντροφος Χαρίλαος Φλωράκης, επίτιμος πρόεδρος του ΚΚΕ. Ο χρόνος που μεσολάβησε είναι και μακρύς και κοντός. Μακρύς γιατί έγιναν πολλά από τότε, κι έτσι μετράει η ιστορία το χρόνο. Κοντός γιατί είναι νωρίς να καταλαγιάσουν τα συναισθήματα. Μια τέτοια ανάγνωση του χρόνου, όμως, συναισθηματική, προσβάλλει το «είναι» του συντρόφου που έγινε αφορμή για τη σημερινή αναφορά. Ο ίδιος σίγουρα δεν ήταν μεταφυσικός. Και άρα δε μας βλέπει από «κει που είναι», γιατί απλά δεν είναι. Απεχθάνονταν επίσης τα μεγάλα λόγια. Αγαπούσε όμως τις μεταφορές. Σα κι αυτή που μας κληροδότησε: «οι ζευγάδες φεύγουν, η σπορά μένει». Γεννήματα και της δικιάς του σποράς όσα ακολούθησαν το θάνατό του: το Κόμμα δυνάμωσε κι άλλο, γιόρτασε τα 90χρονά του παράλληλα με το σπουδαίο γεγονός, το συνέδριό του (18ο στη σειρά), εξοπλισμένο πιο ισχυρά για τη λαϊκή αντεπίθεση, το Πανεργατικό Αγωνιστικό Μέτωπο (ΠΑΜΕ) γιόρτασε κι αυτό τα 10χρονά του επιβεβαιώνοντας στη μέση μιας καλπάζουσας παγκόσμιας καπιταλιστικής κρίσης ότι η ταξική συσπείρωση είναι μονόδρομος για τους εργάτες, η ΚΝΕ μετράει ήδη 9 συνέδρια και το Κόμμα μπορεί με περηφάνια να μετρά την ανανέωση των γραμμών του με εκατοντάδες στελέχη προερχόμενα από τη νέα βάρδια του επαναστατικού κινήματος.Κι έτσι μετρώντας την ιστορία κρατάμε στη μνήμη ζωντανή την παρουσία του σύντροφου Χαρίλαου Φλωράκη, σαν έναν σύντροφο που από τα 87 χρόνια της ζωής του τα 76 είναι ταυτισμένα με την πορεία του ΚΚΕ. Από όταν ήταν 15χρονος στην ΟΚΝΕ ως και που αναδείχτηκε γενικός γραμματέας της ΚΕ του ΚΚΕ, αλλά και μετά ως το τέλος.

Οπως σημείωνε η ΚΕ του ΚΚΕ αναγγέλοντας το θάνατο του συντρόφου μας, όλη του η ζωή «ταυτίζεται με τις μεγαλύτερες στιγμές του λαϊκού μας κινήματος: Με τον αγώνα του ΕΑΜ και του ΕΛΑΣ, με την ηρωική πάλη του λαού κατά των Εγγλέζων και της ντόπιας αστικής κυβέρνησης του Γεωργίου Παπανδρέου το Δεκέμβρη του 1944, με την ένδοξη δράση του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας (ΔΣΕ) κατά της εγχώριας αστικής τάξης και των Αγγλοαμερικανών συμμάχων της. Ταυτίζεται με την ιστορία των διώξεων, των φυλακίσεων και των εκτελεστικών αποσπασμάτων που οδηγήθηκαν χιλιάδες παιδιά του ΚΚΕ, του ΕΑΜ και του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας».

Απρίλης 1943: Ο Χαρίλαος Φλωράκης (αριστερά) και ο Κωνσταντινίδης στην Πάρνηθα

Τι πιο καλό βιογραφικό απ’ αυτό; «Η κομματική – πολιτική δράση του σ. Χαρίλαου Φλωράκη δε γνώρισε διαλείμματα. Γνώρισε μόνο φουρτούνες και μεγάλες δυσκολίες. Τις αντιμετώπισε όλες με παλικαριά και με αισιοδοξία, με την πηγαία θυμοσοφία του και με την αποφασιστικότητα του κομμουνιστή, που έχει πλήρη συναίσθηση της αποστολής του και της σκληρότητας που χαρακτηρίζει την ταξική πάλη. Τις αντιμετώπισε δίνοντας όλες τις δυνάμεις του και βγαίνοντας ηθικά νικητής. Οπως τόσοι και τόσες από τους χιλιάδες κομμουνιστές και τις κομμουνίστριες, που δε λογάριασαν και διέθεσαν τη ζωή τους απλόχερα, για να ξημερώσουν καλύτερες μέρες.Στη διάρκεια της Μεταξικής δικτατορίας και πριν απ’ αυτή, στα χρόνια του Βενιζελικού «Ιδιώνυμου». Στην Κατοχή και στον ένοπλο λαϊκό αγώνα του 1946 – 1949, όπου αναδείχτηκαν τόσο οι πολιτικές όσο και οι στρατιωτικές ικανότητες του σ. Χαρίλαου Φλωράκη. Εκεί, στα βουνά της Πίνδου, που οι αετοί συναντήθηκαν με τους ένοπλους αετούς, τον Νίκο Μπελογιάννη, τον Διαμαντή, τον Καπετάν Γιώτη, όλους τους ήρωες – μαχητές και τις μαχήτριες του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας. Εκεί, που η αδιαλλαξία απέναντι στον ταξικό εχθρό πήγαινε χέρι – χέρι με την ευαισθησία απέναντι στο σύντροφο, στο συναγωνιστή, στον απλό άνθρωπο.

«Δε φοβηθήκατε το θάνατο;» τον ρωτούσαν. «Ασφαλώς και τον φοβηθήκαμε», απαντούσε. «Ποιος δε λογαριάζει τη ζωή του; Μόνο ο τρελός ή ο άδειος από συναισθήματα μπορεί να μη φοβηθεί το θάνατο. Αλλά εκείνο που διακρίνει τον κομμουνιστή, είναι ότι βρίσκει τη δύναμη, όταν χρειαστεί, να θυσιάζει ό,τι πιο πολύτιμο έχει, ξεπερνώντας και το φόβο του θανάτου».

Ο σ. Χαρίλαος Φλωράκης, όχι μόνο δε μετάνιωσε για το δρόμο που επέλεξε, αλλά συνήθιζε να επαναλαμβάνει, ότι τον ίδιο δρόμο θα ακολουθούσε ξανά, αν αυτό μπορούσε να γίνει. Γιατί γνώριζε, ότι δεν είχε κάνει λάθος. Γιατί γνώριζε, ότι η ζωή ομορφαίνει περισσότερο και ότι η ανθρώπινη υπόσταση καταξιώνεται μόνο στον αγώνα για την αλλαγή της κοινωνίας.

Από το 10ο Συνέδριο του ΚΚΕ

Στη μεγάλη δίκη του 1960 ξαναζωντάνεψαν η ατρόμητη στάση κομμουνιστών – κατηγορουμένων προηγούμενων χρόνων, η σθεναρή υπεράσπιση του ΚΚΕ, της πατριωτικής – διεθνιστικής προσφοράς του και των αρχών του, που μετέτρεπαν τους κατηγορουμένους σε κατηγόρους.Αντικρούοντας την κατηγορία της διενέργειας κατασκοπίας υπέρ ξένης δύναμης, μαζί με τους συγκατηγορουμένους του συντρόφους Ρούλα Κουκούλου, Κώστα Λουλέ, Αύρα Παρτσαλίδου και άλλους, ο σ. Χαρίλαος Φλωράκης είπε στην απολογία του ανάμεσα σε άλλα:

«Βεβαίως τα Κομμουνιστικά Κόμματα έχουν σχέσεις μεταξύ τους. Μας συνδέουν κοινή ιδεολογία, κοινά ιδανικά, η φιλία και η συναδέλφωση των λαών μας, έχουμε κοινό αντίπαλο, τον ιμπεριαλισμό. Και μόνο αυτό επιβάλλει τη διεθνή αλληλεγγύη μας. Αλλά υπάρχουν και προβλήματα που δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν με γνώμονα τα κακώς νοούμενα συμφέροντα μιας χώρας. Παράδειγμα το Κυπριακό, στο οποίο οι Αγγλοι και οι Τούρκοι κομμουνιστές αντιτάχθηκαν στις απόψεις των κυβερνήσεων των χωρών τους. Η επίσημη Αγγλία και η Τουρκία τούς είπαν προδότες, αλλά στην πραγματικότητα η στάση τους ήταν και σωστή και εθνική. Να γιατί ο διεθνισμός μας δεν έρχεται σε αντίθεση με την αγάπη μας προς την πατρίδα και τα συμφέροντά της. Το 1957 μαζεύτηκαν στη Μόσχα αντιπρόσωποι 64 Κομμουνιστικών Κομμάτων και διακήρυξαν ότι βασικό καθήκον των κομμουνιστών είναι η υπεράσπιση της ειρήνης. Ποιος αμφισβητεί ότι αυτό είναι και εθνικό μας καθήκον;».

Φωτογραφία του 1977. Από αριστερά: Γιάννης Ρίτσος, Λουί Αραγκόν, Αντώνης Αμπατιέλος, Χαρίλαος Φλωράκης

«Πολεμάμε και τραγουδάμε, έλεγε στην Κατοχή η ΕΠΟΝ. Αυτό κάνετε κι εσείς τώρα», είπε σε συγκέντρωση στο Βελιγράδι, στη διάρκεια των βομβαρδισμών από το ΝΑΤΟ και την ΕΕ, μιλώντας σε συγκέντρωση Γιουγκοσλάβων, που αντιπροσωπεία του ΚΚΕ τους είχε επισκεφθεί, για να εκφράσει την αλληλεγγύη της στον αγώνα τους.Η διεθνιστική δράση του σ. Χαρίλαου Φλωράκη αναγνωρίστηκε και τιμήθηκε από πολλά Κομμουνιστικά Κόμματα. Ξεχωρίζουν οι τιμητικές διακρίσεις του βραβείου της «Φιλίας των Λαών», από τον Πρόεδρο του Ανωτάτου Σοβιέτ της Σοβιετικής Ενωσης, το βραβείο «Καρλ Μαρξ», από το κράτος της Λαοκρατικής Γερμανίας και το βραβείο «Γκεόργκι Ντιμιτρόφ» από το σοσιαλιστικό κράτος της Βουλγαρίας.

Από το 1954 μέχρι το 1966 έμεινε ο σ. Χαρίλαος στη φυλακή, αφού η θανατική καταδίκη του είχε μετατραπεί σε ισόβια. Μαζί του και άλλοι 85 κομμουνιστές. Μπορούσαν να αποφύγουν όλες αυτές τις κακουχίες και τις στερήσεις, αρκεί να δήλωναν ότι αποκηρύσσουν το ΚΚΕ, την ιδεολογία τους. Αλλά προτίμησαν να σηκώσουν το σταυρό.

Η «ελεύθερη» ζωή κράτησε λιγότερο από ένα χρόνο. Στις 21 Απρίλη 1967 ο σ. Χαρίλαος εξορίστηκε στη Γυάρο και στη συνέχεια στη Λέρο για 4 ακόμη χρόνια. Και ακολούθησαν η παράνομη δράση και η παράνομη διαφυγή στο εξωτερικό, μετά από σχετική εντολή του Κόμματος.

Στα 80χρονα του ΚΚΕ

Τον τίτλο του «ιστορικού ηγέτη», που πολλοί συνηθίζουν να χρησιμοποιούν αφειδώλευτα, ακόμη και για ασήμαντα περάσματα από την πολιτική, ο σ. Χαρίλαος Φλωράκης τον έκανε συνώνυμό του. Γιατί απέδειξε ότι «ιστορικό στέλεχος» δεν είναι όποιος αφιέρωσε πολλά χρόνια στην πολιτική δράση. Γίνεται το πρόσωπο εκείνο που, όταν τερματίζεται η ζωή του, παραμένει «ορθοστατών και ορθοβαδίζων», αλλά και έχοντας δώσει στην επαναστατική συλλογικότητα.Από τις πιο χαρακτηριστικές περιόδους, που αναδείχνεται η συμβολή του σ. Χαρίλαου Φλωράκη, είναι η νομιμοποίηση του ΚΚΕ το 1974, ύστερα από 27 χρόνια παρανομίας και πολλά χρόνια απουσίας των Κομματικών Οργανώσεων από την Ελλάδα. Τότε ο σ. Χαρίλαος Φλωράκης ηγήθηκε του ΚΚΕ, του Κόμματος που ήρθε στη νομιμότητα έχοντας στερηθεί τη φυσιολογική διαδοχικότητα δύο γενεών στην ανάπτυξή του. Τη μια, από τα δολοφονικά χτυπήματα του πολέμου και των κατοπινών διωγμών, την άλλη, λόγω της διάλυσης των Κομματικών Οργανώσεων.

«Πρέπει να αναπληρώσουμε αυτό το κενό γρήγορα», έλεγε συνεχώς το 1974, προσβλέποντας στην ανάπτυξη της ΚΝΕ, και έχοντας εμπιστοσύνη στη νεολαία. Και δεν παρέλειπε, συνεχώς, να καυτηριάζει την απόφαση του 1958 να διαλυθούν οι Κομματικές Οργανώσεις και οι κομμουνιστές να ενταχθούν στην ΕΔΑ.

Με το πηλήκιο του ΔΣΕ

Σε αυτές τις συνθήκες ο σ. Χαρίλαος Φλωράκης συνέβαλε στη γρήγορη προσαρμογή του Κόμματος στις νέες συνθήκες και απαιτήσεις, στην ενότητα του παλιού με το καινούριο. Στην αξιοποίηση των έμπειρων στελεχών, αλλά και στην αποφασιστική προσπάθεια να διαμορφωθεί μια νέα γενιά στελεχών στο ΚΚΕ.Επιβεβαίωσε ότι η συμβολή ενός κορυφαίου στελέχους δεν κρίνεται μόνο από τη δική του προσφορά, αλλά κυρίως κρίνεται από την προσπάθειά του να ανεβαίνει η συλλογικότητα και η διαδοχή των γενεών.

Οταν άρχισε η αντεπανάσταση στις πρώην σοσιαλιστικές χώρες, στη διάρκειά της και μετά, τότε που ακόμη και επιφανείς ηγέτες πολλών Κομμουνιστικών Κομμάτων υποχώρησαν και αναδιπλώθηκαν, ο σ. Χαρίλαος Φλωράκης αποτέλεσε μια από τις εξαιρέσεις του κανόνα. Εμεινε όρθιος, υπεράσπισε το ΚΚΕ, κόντρα σε εκείνους που μεθόδευαν τη διάλυσή του με τη βοήθεια και την παρασκηνιακή συμμετοχή αστικών δυνάμεων. Ηταν αποφασιστική η συμβολή του στη λεγόμενη «πλατιά Ολομέλεια της ΚΕ», το 1990, καθώς και στο 13ο Συνέδριο του ΚΚΕ (Φλεβάρης 1991), τότε που επιχειρήθηκε η «μεγάλη έφοδος» για τη διάχυση του ΚΚΕ στον τότε Συνασπισμό. Τότε που το Κόμμα μας χτυπήθηκε από μέσα, στο όνομα της «ανανέωσης», που σήμαινε την προσαρμογή του ΚΚΕ στο σύστημα. Ο σ. Χαρίλαος δεν μπορούσε να διανοηθεί ότι ήταν δυνατό να γίνει και το παραμικρό θετικό σε τούτο τον τόπο, δίχως την ύπαρξη του ΚΚΕ.

Η επιστροφή του Χαρίλαου Φλωράκη στην Ελλάδα στις 24 Αυγούστου 1974

Ο σ. Χαρίλαος Φλωράκης υπερασπίστηκε την προσφορά του σοσιαλιστικού συστήματος, ιδιαίτερα της Σοβιετικής Ενωσης, στα κοινωνικά δικαιώματα των λαών, στην ειρήνη, στην πάλη για έναν κόσμο απαλλαγμένο από την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Γνώρισε από κοντά τη φροντίδα τους ως πολιτικός πρόσφυγας, αλλά και τη διεθνιστική συνεισφορά τους στα επαναστατικά και στα εθνικοαπελευθερωτικά κινήματα των λαών.Είχε βαθύτατη πεποίθηση ότι ο σοσιαλισμός θα έρθει ό,τι και να γίνει, ότι είναι το μέλλον της ανθρωπότητας, γιατί, όπως έλεγε, «ο καπιταλισμός οξύνει και δεν μπορεί να λύσει τα λαϊκά προβλήματα».

Ο σ. Χαρίλαος Φλωράκης είναι γέννημα του ΚΚΕ. Το ΚΚΕ και οι ηρωικοί αγώνες του τον ανέδειξαν σε ηγέτη, τον οποίο εκτιμούν όχι μόνον οι κομμουνιστές και οι κομμουνίστριες, αλλά και πολλοί εργαζόμενοι που δεν ταυτίζονται με την ιδεολογία του Κόμματός μας. Υπήρξε λαϊκός ηγέτης, γιατί ήταν κομμουνιστής. Μόνο αυτή η ιδιότητα μπορούσε να του δώσει όσα του έδωσε, μόνο αυτή μπορούσε να τον καταστήσει λαϊκό ηγέτη.

Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι στο αποχαιρετιστήριο που συνέταξε το Σεπτέμβρη του 1994 και παρέδωσε στην ηγεσία του Κόμματος, δεν αναφέρεται γενικά στο ΚΚΕ, δεν αφήνει το «βιος του» γενικά στο ΚΚΕ, αλλά έγραψε: «Ο,τι βιος είχα το έχω δώσει στο Κόμμα – στο Κόμμα, στο ΚΚΕ με τα γνωστά σύμβολά του, τη Μαρξιστική – Λενινιστική ιδεολογία του, το πρόγραμμά του και τις αρχές του»» (Από την ανακοίνωση της ΚΕ του ΚΚΕ στις 23 Μάη του 2005).

O ηγέτης στη φουρτούνα φαίνεται
Σπουδαστής της σχολής ΤΤΤ – σχολικό έτος 1933 – 1934. Αποχή από το μάθημα. Ο Χαρίλαος 19χρονος ανάμεσά τους και μέλος της ΟΚΝΕ

Η ζωή του σ. Χαρίλαου Φλωράκη προσφέρεται και σα «γράδο» για να μετράμε τόσο τις διάφορες πλευρές της ιστορίας του Κόμματος, όσο και το «τι πρέπει να κάνω». Είναι χαρακτηριστικό τι σημείωνε – ανάμεσα σε άλλα – η Γενική Γραμματέας της ΚΕ του ΚΚΕ σ. Αλέκα Παπαρήγα, στον πρόλογο του δίτομου έργου του Χρ. Θεοχαράτου για τον Χ. Φλωράκη: «Εχοντας επίγνωση ότι μέσα σε λίγες γραμμές είναι δύσκολο να μιλήσει κανείς ολοκληρωμένα, νιώθω την ανάγκη να σταθώ σε κάποιες περιόδους στην ιστορία και δράση του Κόμματος, που εγώ ξεχωρίζω ως χαρακτηριστικές για τη γενικότερη και μακρόχρονη, ως σήμερα, συμβολή του.Η πρώτη ταυτίζεται με τη νομιμοποίηση του ΚΚΕ το 1974, με την ανοιχτή δράση του Κόμματος ύστερα από 27 χρόνια παρανομίας, ύστερα από πολλά χρόνια απουσίας κομματικών οργανώσεων στην Ελλάδα. Δεν είναι λίγο πράγμα να είσαι στη θέση του ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, ενός κόμματος ιστορικού μεν, παρόντος μεν, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο στα ελληνικά πράγματα, αλλά ταυτόχρονα στερημένου της συνεχούς νόμιμης δράσης, σε μια περίοδο, μάλιστα, που γίνονται σημαντικές αλλαγές στον ελληνικό καπιταλισμό. Επικεφαλής ενός κόμματος που έχει στερηθεί μια πολύτιμη ιδιότητα, τη φυσιολογική διαδοχικότητα των γενεών, στην ανάπτυξή του. Δύο γενιές στελεχών έλειψαν, η μια από τα δολοφονικά χτυπήματα του πολέμου και των κατοπινών διωγμών, η άλλη λόγω της διάλυσης των κομματικών οργανώσεων μέσα στην Ελλάδα.

1999. Επίσκεψη του Χαρίλαου Φλωράκη στη Γιουγκοσλαβία. ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗ ΓΕΦΥΡΑ ΤΟΥ ΣΑΒΑ

Δεν υπήρχε, κατά τη γνώμη μου πιο σύνθετος ρόλος για όλα τα παλαιά στελέχη του Κόμματος και βεβαίως για τον Γενικό Γραμματέα. Ναι, το πιστεύω απόλυτα, ο σ. Χαρίλαος τα κατάφερε. Να συμβάλει στην ενότητα του παλιού με το καινούριο, στη γρήγορη προσαρμογή του Κόμματος στις σύγχρονες συνθήκες και απαιτήσεις. Στην αξιοποίηση των έμπειρων στελεχών με την αποφασιστική προσπάθεια να διαμορφωθεί μια νέα γενιά στελεχών στο Κόμμα. Συνέβαλε στην ομαλή σχέση των διαφορετικών γενεών, πράγμα εξαιρετικά δύσκολο, κατά τη γνώμη μου. Δεν ξέρω, εγώ τουλάχιστον, άλλο τέτοιο παράδειγμα, σε κανένα άλλο κόμμα.Οι αποχωρήσεις αρκετού αριθμού στελεχών την περίοδο του 1989-91, μια περίοδο βαθιάς κρίσης του διεθνούς κομμουνιστικού κινήματος, καθόλου δε μειώνει την παραδειγματική προσπάθεια του σ. Χαρίλαου να δώσει ώθηση στην ανάδειξη νέων στελεχών. Ας μην ξεχνάμε ότι έφυγαν αρκετοί επώνυμοι, όμως σήμερα στο ΚΚΕ υπάρχει μια ώριμη γενιά στελεχών, που αναδείχθηκε και παρέμεινε ορθή ως σήμερα. Η συμβολή ενός κορυφαίου στελέχους δεν κρίνεται μόνο από τη δική του προσφορά, αλλά κυρίως από την προσπάθειά του να ανεβαίνει η συλλογικότητα και η διαδοχή γενεών.

Μια άλλη «στιγμή» απετέλεσε η περίοδος όπου το ΚΚΕ δέχεται τη βαθιά αρνητική επίδραση από τη διάλυση του σοσιαλιστικού συστήματος, από τη νίκη της αντεπανάστασης. Τότε που το ελληνικό κατεστημένο μεθόδευσε παρέμβαση στα εσωτερικά του ΚΚΕ, με στόχο τη διάλυσή του, ή το «νέρωμά» του.

Μια περίοδος που συμπαρέσυρε στην υποχώρηση, στην αναδίπλωση και στη μοιρολατρία, όχι μόνο νέους ανθρώπους και άπειρα στελέχη (αυτό δεν είναι παράξενο ούτε απροσδόκητο), αλλά και επιφανείς ηγέτες πολλών κομμουνιστικών κομμάτων, ώριμης μάλιστα ηλικίας, που είχαν περάσει από «φωτιά και σίδερο».Ο Χαρίλαος Φλωράκης ήταν από τις εξαιρέσεις στον κανόνα αυτό. Ο ρόλος του στη διατήρηση του Κόμματος και της φυσιογνωμίας του ήταν αποφασιστικός, στην κρίσιμη στιγμή που προηγήθηκε του 13ου Συνεδρίου, όπως ήταν η ευρεία ολομέλεια. Δεν έμεινε μόνο εκεί. Δε δίστασε να υπερασπιστεί την προσφορά του σοσιαλισμού, όταν άλλοι ηγέτες παγκόσμιου διαμετρήματος, στην καλύτερη περίπτωση, σίγησαν, αναδιπλώθηκαν στον εαυτό τους, περιμένοντας να δουν πού θα πάνε τα πράγματα.

Ο λαϊκός, ο κομματικός ηγέτης στη φουρτούνα φαίνεται, όταν χρειάζεται να πάει κόντρα στο ρεύμα. Οταν ακόμη πάει κόντρα και στην ηλικία του, καθώς κάθε μέρα, κάθε ώρα γίνεται πολύτιμος με τις παρατηρήσεις και τις γνώμες του, όταν πιστεύει βαθιά στα κομμουνιστικά ιδανικά, τίποτε δεν τον κάνει να τα παρατήσει.

Το Κόμμα και οι ηρωικοί αγώνες του ανέδειξαν τον σ. Χαρίλαο σε ηγέτη του και ο ίδιος ανταπέδωσε και ανταποδίδει την εκτίμηση που τρέφουν σ’ αυτόν οι κομμουνιστές και εκατοντάδες χιλιάδες άλλοι πολίτες, ανεξάρτητα από ιδεολογικές και πολιτικές προτιμήσεις».

Μία επίκαιρη απολογία

Σε καιρούς σα τους σημερινούς που διάφοροι ζητάνε από τους κομμουνιστές να ζητήσουν συγνώμη ακόμη και γιατί υπάρχουν, ζητάνε δηλαδή ξανά να υπογράψουμε δήλωση μετανοίας, αποκτά ιδιαίτερη αξία η υπενθύμιση της στάσης των κομμουνιστών απέναντι στα στρατοδικεία. Μια στάση που περιγράφεται γλαφυρά από την απολογία του σ. Φλωράκη στη δίκη του 1960 (το απόσπασμα είναι από το βιβλίο «Οι δίκες για κατασκοπία την άνοιξη του 1960 στην Αθήνα» εκδόσεις «Σύγχρονη Εποχή».). Μάλιστα αποκτά και μια ξεχωριστή επικαιρότητα η απάντηση που δίνει στον στρατοδίκη που ψάχνει να βρει από πού χρηματοδοτείται το ΚΚΕ. Ας το παρακολουθήσουμε:

Ο Χαρίλαος Φλωράκης με τον επιτελάρχη του στην Πρώτη Μεραρχία του ΔΣΕ Αλέκο Παπαγεωργίου, στις αρχές Φλεβάρη του 1949, στο ελεύθερο Καρπενήσι

«ΦΛΩΡΑΚΗΣ: Η τακτική της συκοφαντίας είναι χαμένος κόπος. Ενα μέσον έχουν να μας καταπολεμήσουν: Να λύσουν τα προβλήματα του λαού. Αλλά τότε δε θα ήταν αντίπαλοί μας. Το δικαστήριό σας είναι υποχρεωμένο με την απόφασή του να δώσει απάντηση σε ορισμένα ερωτήματα: Αν το να έχει κανείς ιδανικά, το να αγωνίζεται για την εθνική ανεξαρτησία και δημοκρατία στην Ελλάδα είναι προδοσία ή όχι. Αν το να αγωνίζεσαι υπέρ της ειρήνης είναι προδοσία ή πρώτιστο καθήκον κάθε ανθρώπου. Είπατε ότι είσαστε υποχρεωμένοι να δικάσετε με βάση έναν ορισμένο νόμο. Αλλά δεν μπορείτε να χωρίσετε τη συνείδησή σας.ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Είπες ότι έχεις πλήρη συνείδηση και ότι αφομοιώνεσαι με το κόμμα σου. Σε ερωτώ: Γιατί μετά την απόφαση ότι ο Μπελογιάννης ήταν κατάσκοπος και το ΚΚΕ κάνει κατασκοπία δεν αποχωρίζεσαι, αλλά εξακολουθείς να μένεις αφοσιωμένος;

ΦΛΩΡΑΚΗΣ: Κατ’ αρχήν το κόμμα δεν είναι κάτι το άυλο. Τις αποφάσεις του τις παίρνουμε εμείς, και αυτό είναι μάλιστα εγγύησις για το ότι αν κάνουμε λάθη εμείς πάλι θα τα διορθώσουμε. Οσο για τον Μπελογιάννη, σας απαντώ ότι δεν είναι κατάσκοπος αλλά ήρωας.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Αυτό είναι έτι εις βάρος σου!

ΦΛΩΡΑΚΗΣ: Το ΚΚΕ δεν κάνει κατασκοπία. Ο Μπελογιάννης δεν ήλθε για κατασκοπία, αλλά για πολιτική δουλειά και είναι θύμα της μισαλλοδοξίας και της αμερικανοκρατίας και για μας είναι ήρωας.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Εδώ υπάρχουν αποφάσεις, σήματα…

ΦΛΩΡΑΚΗΣ: Πολλά μπορούν να «υπάρχουν» και δεν ξέρω τι υπάρχει. Ρωτάτε εμένα για τον Μπελογιάννη όταν πολιτικοί αρχηγοί και μέλος του υπουργικού συμβουλίου είπαν σε προεκλογική περίοδο ότι «παίξαμε με το κεφάλι του Μπελογιάννη».

ΣΑΡΛΗΣ: Δε ρωτάτε τον κ. πρωθυπουργό και τον υπουργό Δικαιοσύνης…

Σε σχετική ερώτηση ο κατηγορούμενος Φλωράκης απαντά ότι δεν είπε για Μακεδόνες γενικώς, αλλά για Σλαβομακεδόνες. «Και ο Βενιζέλος – προσέθεσε – γράφει γι’ αυτούς: δε θεωρούν εαυτούς ούτε Ελληνας, ούτε Σέρβους, ούτε Βουλγάρους».

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Δεν τα ξέρω εγώ αυτά.

ΦΛΩΡΑΚΗΣ: Αν δεν τα ξέρετε τι να σας κάνω.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Συμφέρει εθνικά η ανακίνησις του Μακεδονικού;

ΦΛΩΡΑΚΗΣ: Οχι, δε συμφέρει. Δεν το υποκινούμε εμείς, αλλά εκείνοι που καταπιέζουν τους Σλαβομακεδόνες και τους καλλιεργούν έτσι τάσεις αποχωρισμού.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Αν κάνουμε πόλεμο για το Βορειοηπειρωτικό θα πολεμήσεις;

ΦΛΩΡΑΚΗΣ: Να μου πείτε πρώτα για ποιο λόγο θα γίνει ο πόλεμος.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Για να τους απελευθερώσουμε, επειδή είναι Ελληνες.

ΦΛΩΡΑΚΗΣ: Ελληνες υπάρχουν και στην Πόλη και στη Σμύρνη και στην Αίγυπτο και στην Αμερική.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Εκτός από φόνους και καταστροφές τι έχετε να παρουσιάσετε;

ΦΛΩΡΑΚΗΣ: Αφού μιλάτε για καταστροφές σας λέω. Το 1949 εμείς νικηθήκαμε. Πέρασαν 11 χρόνια. Από τότε οι κυβερνήσεις της χώρας πήραν 3 δισεκ. δολάρια. Τι έγινε μ’ αυτά, πού είναι η πρόοδος; Η «Καθημερινή» έγραφε τότε: «Να ξεμπερδέψουμε με τους κομμουνιστάς και θα φάμε με χρυσά κουτάλια». Και σήμερα αντί για χρυσά κουτάλια έχουμε ένα εκατομμύριο ανέργους και υποαπασχολουμένους.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Πώς λέτε ότι δεν είσαστε υπέρ της βίας αφού στην κατοχή είσαστε τα 10% και θέλατε να επιβληθείτε με τη βία;

ΦΛΩΡΑΚΗΣ: Ο μακαρίτης ο Χαβίνης είπε στη Βουλή ότι είναι ντροπή να υβρίζεται η Εθνική Αντίσταση, γιατί την ακολουθούσε το 70% του ελληνικού λαού. Ποια ήταν η βία; Το ΚΚΕ και το ΕΑΜ έκαναν ακριβώς το αντίθετο. Είχαν τα 80% του λαού με το μέρος τους, είχαν ουσιαστικά την εξουσία και δέχθηκαν να συμμετάσχουν ως μειοψηφία σε κυβέρνηση εθνικής ενότητος. Και αυτό ήταν λάθος τους.

Σε ερώτηση του προέδρου εάν λειτουργούν στις ανατολικές χώρες σχολές στις οποίες διδάσκονται μαθήματα σαμποτάζ, ασυρμάτου κλπ., ο Φλωράκης απαντά:

– Σας είπα τι σπουδάζουν οι Ελληνες. Πάνε σε σχολείο. Πανεπιστήμιο κλπ. και παίρνουν και επίδομα. Πώς να το κάνουμε; Αυτό είναι το σοσιαλιστικό σύστημα.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Εσύ εφοίτησες στη Στρατιωτική Ακαδημία της Μόσχας; Γιατί έτσι έχει κατατεθεί.

ΦΛΩΡΑΚΗΣ: Οχι. Πολλά έχουν κατατεθεί.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Τι δουλειά έκανες;

ΦΛΩΡΑΚΗΣ: Τριατατικός πριν από τον αλβανικό πόλεμο.

Σε σχετική ερώτηση του προέδρου, απαντά ότι μετά την κατάρρευση του μετώπου, Ελληνες υπουργοί τον παρέδωσαν στους Γερμανούς, αργότερα κατετάγη στον ΕΛΑΣ και κατά την περίοδο του εμφυλίου πολέμου στον Δημοκρατικό Στρατό.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Και πώς ζούσες σ’ αυτό το διάστημα;

ΦΛΩΡΑΚΗΣ: Το πώς ζούμε δεν ενδιαφέρει το δικαστήριο. Σας είπα ότι το κόμμα έχει τα οικονομικά του. Ρωτήσατε άλλα κόμματα που αγοράζουν ψήφους και εξαγοράζουν συνειδήσεις, πού τα βρίσκουν τα χρήματα; Πώς έχει π.χ. η ΕΡΕ, το κόμμα των Φιλελευθέρων και τα άλλα κόμματα γραφεία, μηχανισμό κλπ.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Μα εσείς ερχόσαστε απ’ έξω με τόσα χρήματα.

ΦΛΩΡΑΚΗΣ: Προέρχονται από τις συνδρομές των μελών μας. Μην ξεχνάτε ότι έχετε καταδικάσει Ελληνες πολίτες σε θάνατο για εισφορές που δίναν στο κόμμα.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Εννοείς τα τάληρα. Αυτές είναι ψείρες.

ΦΛΩΡΑΚΗΣ: Τα πάντα. Κι αυτές οι καρέκλες που καθόσαστε είναι φτιαγμένες από αυτά τα τάληρα των εργατών και του ελληνικού λαού».

Για τον ΔΣΕ

Χρέος, από τα υψηλότερα του Κόμματος απέναντι στην ιστορία του, ήταν και παραμένει η τιμή στη λαμπρότερη σελίδα του επαναστατικού λαϊκού κινήματος στη χώρα μας, στην ιστορία – δράση του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας. Μια δράση που και σήμερα στοιχειώνει τον ύπνο και τον ξύπνιο τόσο των αστών όσο και των κάθε λογής αναθεωρητών. Με αφορμή τα 50χρονα από την ίδρυση του ΔΣΕ, το ΚΚΕ οργάνωσε μια σειρά εκδηλώσεις σ’ όλη τη χώρα και ιδιαίτερα στις περιοχές που αναπτύχθηκε η δράση του ΔΣΕ. Μια τέτοια εκδήλωση επιλέχθηκε να γίνει στις 3 Νοέμβρη του 1996, στο κέντρο της Φλώρινας, σε μια εποχή μάλιστα που τότε ακόμα κυριαρχούσε το αντικομμουνιστικό μένος του Καντιώτη. Αντιγράφουμε αποσπάσματα από τον «Ριζοσπάστη»:

«»Η άρνηση υποταγής στους δυνάστες, ποτέ δεν υπήρξε λάθος στην ιστορία της ανθρώπινης κοινωνίας».

Φλώρινα, αίθουσα Πολιτιστικού Κέντρου, ώρα 11.30 το πρωί της Κυριακής. Η φωνή που ακούγεται από τα μεγάφωνα και απλώνεται πάνω απ’ την πόλη, τονίζει μία προς μία τις λέξεις. Προκαλεί τη σκέψη να σταθεί για λίγο μακριά απ’ την εντύπωση. Να δει τα πράγματα όχι σαν νίκη ή ήττα, αλλά σαν ανάγκη τέτοια από αυτές που η κάλυψή τους κάνει τον τροχό της ιστορίας να πηγαίνει μπροστά.

Στο βήμα ο επίτιμος Πρόεδρος του ΚΚΕ Χαρίλαος Φλωράκης. Ακροατήριο εκατοντάδες επιζώντες μαχητές του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας, κομμουνιστές και κομμουνίστριες νεότερων γενιών και με μια δυναμική παρουσία μ’ όλα τα νιάτα τους «στη φόρα», με τον «Τσε» να κυματίζει, τις κόκκινες σημαίες να αποδίδουν τιμές, δεκάδες κνίτες και κνίτισσες. Η αίθουσα κατάμεστη, το ίδιο και το φουαγιέ κι έξω οι σκάλες κι ο δρόμος για όσους δε χώρεσαν (…) Ο καπετάνιος στο βήμα δεν κρύβει τη συγκίνησή του για το γεγονός ότι βρίσκεται εδώ στη Φλώρινα, σε μια εκδήλωση τιμής για ό,τι πιο περήφανο γέννησε το επαναστατικό εργατικό κίνημα της χώρας μας.

«Ξαναζούσα με το νου…»

«Αγαπητοί φίλοι, αγαπητοί σύντροφοι, είπε ανεβαίνοντας στο βήμα, δε σας κρύβω πως χαίρομαι πολύ που βρίσκομαι σήμερα μαζί σας, που ήρθα ξανά ύστερα από 47 χρόνια στην περιοχή του Βίτσι, φυσικά κάτω από εντελώς διαφορετικές συνθήκες από τότε, το 1949».

Και εξηγώντας τους λόγους αυτής της ιδιαίτερης χαράς, υπενθύμισε πως «η περιοχή έχει τόση μεγάλη προσφορά στον αγώνα του λαού μας, έδωσε τόσα για την εθνική ανεξαρτησία, τη δημοκρατία και την προκοπή του τόπου».

«Βρίσκομαι, είπε, σε μία περιοχή που αποτέλεσε Κάστρο και σύμβολο του ηρωικού αγώνα του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας, που τα 50 του χρόνια γιορτάζουμε σήμερα εδώ στη Φλώρινα. Δε σας κρύβω πως αυτές τις τρεις μέρες, κατά τη διαδρομή που έκαμα από Αγραφα, Χάσια, Καλαμπάκα, Γρεβενά, Κοζάνη, Φλώρινα, δοκίμασα έντονα αισθήματα συγκίνησης. Μνήμες ξαναζωντάνεψαν από την εποχή εκείνη. Ξαναζούσα με το νου γεγονότα συνδεδεμένα με τον ηρωικό αγώνα του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας και τους υψηλούς σκοπούς του. Συνδεδεμένα με την ακλόνητη πίστη στα μεγάλα ιδανικά της λευτεριάς και της λαϊκής κυριαρχίας».

Αναφερόμενος στη συνέχεια στην ιστορία των λαϊκών αγώνων, σημείωσε:

«Στην ιστορία αυτού του τόπου δεν υπάρχει αγώνας για την υπεράσπιση της ανεξαρτησίας, της δημοκρατίας, της πατρίδας μας, για την υπεράσπιση των συμφερόντων των εργαζομένων, που δεν έχει διαστρεβλωθεί, δεν έχει συκοφαντηθεί από τις δυνάμεις της συντήρησης και της υποτέλειας στους ξένους. Τι δεν έχει ειπωθεί σε βάρος του αγώνα του λαού και των αγωνιστών του ’21. Σε βάρος της ΕΑΜικής Εθνικής Αντίστασης. Σε βάρος της ηρωικής αντίστασης του Δεκέμβρη του 1944 ενάντια στην εγγλέζικη επιβολή και των ντόπιων συνεργατών τους. Τι δεν έχει ειπωθεί σε βάρος του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας για τον εμφύλιο πόλεμο 1946-1949 κλπ.».

Ιστορικά δίκαιη η άρνηση στην υποταγή

«Και σήμερα, συνέχισε, εξακολουθούν οι κρατούντες, παρά το ότι πέρασαν 50 και πάνω χρόνια, να προπαγανδίζουν πως το Δεκέμβρη και τον εμφύλιο πόλεμο, τον επιδίωξε, τάχα, το ΚΚΕ (…) Ορισμένοι δεν αμφισβητούν το ρόλο των Εγγλέζων και ότι αυτοί επιδίωξαν τον εμφύλιο πόλεμο. Υποστηρίζουν όμως ότι ο εμφύλιος πόλεμος μπορούσε να αποφευχθεί. Υποστηρίζουν πως το ΚΚΕ και το ΕΑΜ δεν έπρεπε να απαντήσουν με ένοπλη αντίσταση, ότι το ΚΚΕ φέρνει την ευθύνη γιατί δεν απέφυγε τη σύγκρουση, ενώ μπορούσε και μια σειρά άλλα…

Δε λένε όμως πέρα της ένοπλης αντίστασης ή της υποταγής στην εγγλέζικη κυριαρχία ποια άλλη λύση υπήρχε. Υποταγή στους ξένους ιμπεριαλιστές ή ένοπλη αντίσταση; Οι παλιοί θυμούνται ποια ήταν η κατάσταση. Φοβερός ο εμφύλιος πόλεμος, αλλά πιο φοβερό και απαράδεκτο είναι η υποταγή στους καταλύτες της εθνικής ανεξαρτησίας και της λαϊκής θέλησης, η υποτέλεια και ο ραγιαδισμός. Η άρνηση υποταγής στους δυνάστες ποτέ δεν υπήρξε λάθος στην ιστορία της ανθρώπινης κοινωνίας».

Το χρέος όλων μας

Καταχειροκροτούμενος, ο Χ. Φλωράκης άρχισε σ’ αυτό το σημείο την αναφορά του στον ΔΣΕ, τονίζοντας ιδιαίτερα το χρέος για την ιστορική μελέτη αυτής της περιόδου και το χρέος των επιζώντων να συμβάλουν με τις μνήμες τους στην ολοκληρωμένη αυτή μελέτη.

«Με περίσσια περηφάνια, είπε, τιμούμε τα 50 χρόνια του ΔΣΕ. Ο αγώνας του ΔΣΕ ανεξάρτητα από την έκβασή του ήταν ένας αγώνας δίκαιος. Ενας αγώνας λαϊκής αντίστασης στα μεταπολεμικά σχέδια του ιμπεριαλισμού. Ενας αγώνας που λάμπρυνε τις πιο ηρωικές σελίδες της ιστορίας μας.

Ηταν συνέχιση του αγώνα της ένδοξης Εθνικής μας Αντίστασης, το ίδιο μεγάλος, πατριωτικός, που καθημερινά δικαιώνεται.

Ο αγώνας του ΔΣΕ, το περιεχόμενό του, το πλήθος των ηρωικών του πράξεων, η αυτοθυσία, οι άνισες συνθήκες πάλης, η αντιμετώπιση αφάνταστων δυσκολιών, η επιμονή των μαχητών και η προσήλωσή τους στα υψηλά ιδανικά για την Εθνική Ανεξαρτησία, τη λευτεριά και την προκοπή του τόπου, αποτελεί αστείρευτη πηγή έμπνευσης και φρονηματισμού για τις νέες γενιές.

Χρέος των επιζώντων – και με συγκίνηση σήμερα συνάντησα αρκετούς μαχητές εδώ σ’ αυτή τη σύναξη – είναι να συμβάλουν, με τις μνήμες του αγώνα εκείνου, στην ολοκληρωμένη ιστορική μελέτη του ΔΣΕ. Τη μελέτη της δημιουργίας του, των στόχων του, την οργανωτική του διάρθρωση και ανάπτυξη, τη στρατηγική και τακτική του, τη δράση του. Η τέτοια επιστημονική μελέτη και τα συμπεράσματά της θα είναι χρήσιμα για το σήμερα και το αύριο. Δε φτάνει μόνο να θυμόμαστε τους αγώνες, αλλά να τους μαθαίνουν και οι νέες γενιές»».

Εγνοια μόνιμη για την ιδεολογική δουλειά στο Κόμμα

Το 1978 πραγματοποιείται το 10ο Συνέδριο του ΚΚΕ, το πρώτο νόμιμο, μετά από τρεις δεκαετίες βαθιάς παρανομίας. Το ζήτημα της ιδεολογικής δουλειάς έμπαινε στην πρώτη γραμμή. Στην εισήγησή του, τότε, είχε σημειώσει ανάμεσα στα άλλα:

«Η διαδικασία της ριζοσπαστικοποίησης των μαζών αναπτύσσεται σε συνθήκες βαθιάς κρίσης της ιδεολογίας της άρχουσας τάξης και ανόδου της ακτινοβολίας των προοδευτικών ιδανικών. Ακόμα και του σοβαρού πλήγματος που δέχτηκε η θεωρία και πρακτική του χυδαίου αντικομμουνισμού της «εθνικοφροσύνης» και της υποτέλειας, στην οποία στήριξε η άρχουσα τάξη ολόκληρη τη μεταπολεμική πορεία της Ελλάδας.

Θα ήταν όμως λάθος να υποθέσουμε ότι οι διαφοροποιήσεις αυτές στις συνειδήσεις των μαζών βρίσκουν αυτόματα συνεπή προσανατολισμό, ότι όλες οδηγούν σε θετικά πολιτικά αποκρυσταλλώματα και τοποθετήσεις. Πέρα απ’ αυτό τα νέα κοινωνικά στρώματα και δυνάμεις, που πυκνώνουν το μαζικό κίνημα, μπάζουν στο επαναστατικό κίνημα μιαν ολόκληρη κλίμακα αστικών και μικροαστικών ιδεών, ρεφορμιστικών ή δεξιών και «αριστερών» οπορτουνιστικών αντιλήψεων. Ακόμα, η άρχουσα τάξη καταβάλλει επίμονες προσπάθειες να εκτρέψει το ριζοσπαστισμό των μαζών σε λαθεμένες κατευθύνσεις, στο αδιέξοδο, να τον συγκρατήσει στα «όρια» της αστικής ιδεολογίας ή να τον σπρώξει στο μικροαστικό σοσιαλισμό ή και τον αναρχισμό (…)

Χρειάζεται ν’ αντικρούσουμε τις θέσεις που αρνούνται τον ηγετικό ρόλο της εργατικής τάξης στην πάλη για τη δημοκρατία και το σοσιαλισμό. Που μειώνουν τη σημασία της ταξικής πάλης και του αντιμονοπωλιακού αγώνα και την υποκαθιστούν είτε με το πνεύμα του συμβιβασμού και της ταξικής συνεργασίας, είτε μ’ ένα αταξικό εθνικοαπελευθερωτικό εθνικισμό καλυμμένο πίσω από το αντιεπιστημονικό σχήμα της αντιπαράθεσης μητρόπολης – περιφέρειας. Χρειάζεται επίσης να αντιπαλεύουμε τις αντιλήψεις του λεγόμενου «ελληνικού σοσιαλισμού» στις διάφορες παραλλαγές τους, που απολυτοποιούν τις εθνικές ιδιομορφίες και μας καταλογίζουν πως μιμούμαστε τάχα ξένα πρότυπα, για να διαστρεβλώσουν την ουσία του σοσιαλισμού, ν’ αγνοήσουν τις γενικές του νομοτέλειες, ν’ αρνηθούν την πείρα της οικοδόμησης του υπαρκτού σοσιαλισμού κ.ά.».

Είναι συμφέρον του ίδιου του λαού

Σε δήλωσή του για τη συμπλήρωση 85 χρόνων από την ίδρυση του Κόμματος, ο Επίτιμος Πρόεδρος του ΚΚΕ Χαρίλαος Φλωράκης σημείωνε τα παρακάτω:

«Το ΚΚΕ το γέννησε η ελληνική πραγματικότητα, υπήρξε «τέκνο της ανάγκης και ώριμο τέκνο της οργής» όπως είπε ο μεγάλος Κώστας Βάρναλης.

Αναπολώντας τα 85 χρόνια ζωής και δράσης του ΚΚΕ δεν μπορεί παρά να νιώθουμε αισθήματα υπερηφάνειας για την πατριωτική του δράση. Τη δράση του για την ειρήνη, το ψωμί, την εθνική ανεξαρτησία, τη λαϊκή κυριαρχία. Στη νεότερη ιστορία του τόπου δεν υπάρχει κατάκτηση, κοινωνική και δημοκρατική, που να μη συνέβαλε το ΚΚΕ.

Τι ήταν αυτό που έκανε το ΚΚΕ να παραμένει ορθό και δυναμικό στους αγώνες τόσα και τόσα χρόνια παρά τις δυσκολίες και τα εμπόδια που έζησε, παρά τις ανηφόρες και κατηφόρες που πέρασε η πολιτική και κοινωνική ζωή του τόπου, παρά το γεγονός ότι πέρασε τη μισή ζωή του στην παρανομία, στις διώξεις;

Ηταν και είναι η πίστη των κομμουνιστών και κομμουνιστριών στο δικαίωμα του λαού να καθορίζει αυτός την τύχη του. Η πίστη του στο δίκαιο των εργαζομένων αλλά και στη δυνατότητά τους να το επιβάλουν.

Ηταν και είναι η βαθιά πεποίθηση ότι ο καπιταλισμός ό,τι έδωσε έδωσε, μόνο βαρβαρότητα και πόλεμο τώρα μπορεί να δώσει. Ο σοσιαλισμός ήταν και παραμένει αναγκαιότητα.

Τα βάσανα της εργατικής τάξης, της νεολαίας, των γυναικών, των αλλοδαπών εργατών στη χώρα μας, των Ελλήνων μεταναστών, όλων των εργαζομένων στην πόλη και το χωριό, ήταν και είναι η καθημερινή μας έγνοια.

Το ΚΚΕ, χωρίς να παραιτείται από τον τελικό του σκοπό, δε σταμάτησε ποτέ να καταπιάνεται με τα καθημερινά προβλήματα του λαού, με τον αγώνα για την ειρήνη, την υπεράσπιση της ακεραιότητας και των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας. Στήριξε και βοήθησε κάθε αγώνα, κάθε κίνημα, κάθε προσπάθεια, από όπου και αν προερχόταν, με στόχο την απόσπαση κατακτήσεων υπέρ των εργαζομένων, των πιο φτωχών λαϊκών στρωμάτων.

Σήμερα όλες μας τις δυνάμεις τις αφιερώνουμε στην προώθηση της αντιιμπεριαλιστικής, αντιμονοπωλιακής συσπείρωσης και συνεργασίας ώστε ο λαός να μπορέσει να απαντήσει στη βάρβαρη επίθεση που δέχεται, να ανοίξει το δρόμο για βαθιές αλλαγές που θα τον φέρουν στο προσκήνιο. Η συγκρότηση αυτής της λαϊκής συμμαχίας είναι πάνω από όλα συμφέρον του ίδιου του λαού.

Είμαστε αισιόδοξοι για το μέλλον. Το τέλος της ιστορίας δεν ήρθε ούτε θα έρθει. Ο κόσμος που ζούμε μπορεί να αλλάξει και θα αλλάξει. Είμαστε σίγουροι».

Είμαστε περήφανοι για την Κομμουνιστική Νεολαία Ελλάδας
Ο Γιάννης Ρίτσος με τον Χαρίλαο Φλωράκη το 1989 στο 15ο Φεστιβάλ ΚΝΕ – ΟΔΗΓΗΤΗ

Μάης του 1997, 7ο Συνέδριο της ΚΝΕ. Στο βήμα ο Χ. Φλωράκης.«Είμαστε υπερήφανοι για την Κομμουνιστική Νεολαία Ελλάδας. Ναι, είμαστε περήφανοι (…) γιατί κι εσείς κι η δική σας γενιά αγωνίζεται σήμερα κάτω από δύσκολες συνθήκες για τα συμφέροντα της νεολαίας, για τα συμφέροντα της εργατικής τάξης και όλων των εργαζομένων. Αγωνίζεται για την υπεράσπιση της ανεξαρτησίας της χώρας, για αληθινή δημοκρατία, για πραγματική κοινωνική δικαιοσύνη, για να πάψει η εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, για μια σοσιαλιστική κοινωνία. Το ίδιο συναίσθημα νιώθω, γιατί είσαστε η συνέχεια. Είσαστε η συνέχεια και των οραμάτων και των αγώνων».

«Ολοι είμαστε μάρτυρες της προσπάθειας της άρχουσας τάξης και των αμερικανο-ΝΑΤΟικών ιμπεριαλιστών να αμαυρώσουν το παρελθόν, αλλά και το παρόν και το μέλλον των λαών. Προπαγανδίζουν το τέλος των ιδεολογιών, γιατί, τάχατες, κατέρρευσαν μαζί με τα σοσιαλιστικά καθεστώτα των χωρών της Κεντρικής και της Ανατολικής Ευρώπης. Καλλιεργούν τη λαθολογία και σπρώχνουν τους νέους στη φυγή από την πραγματικότητα. Τους σπρώχνουν στην αναζήτηση προσωπικών λύσεων, μιλώντας για το μάταιο της οργανωμένης πάλης. Οσα λάθη κι αν καταμαρτυρούν οι «ειδικοί» της λαθολογίας σε βάρος και των σοσιαλιστικών καθεστώτων και στις προηγούμενες γενιές των αγωνιστών, αυτοί έπραξαν στο ακέραιο το καθήκον τους, στο ακέραιο και το ταξικό καθήκον και το αγωνιστικό και το διεθνιστικό. Αν ο σοσιαλισμός οπισθοδρόμησε σε μια συγκεκριμένη περιοχή του πλανήτη, τα επιτεύγματα και η ιστορική του συμβολή στην πρόοδο των λαών ούτε χάθηκαν, ούτε πρόκειται να χαθούν. Οσο μεγάλο πλήγμα κι αν είναι η διάλυση της Σοβιετικής Ενωσης, αυτό δε σημαίνει ούτε το τέλος της ιστορίας, ούτε το τέλος του σοσιαλισμού.

Ασφαλώς όλα αυτά τα χρόνια πολλά άλλαξαν. Ενα όμως δεν άλλαξε. Δεν άλλαξε και δεν πρόκειται ν’ αλλάξει το όραμα για μια κοινωνία δίκαιη, για μια κοινωνία ανθρώπινη, για μια κοινωνία σοσιαλιστική. Το μεγάλο δίδαγμα από τους αγώνες αυτούς και τα επιτεύγματα είναι, ότι κινητήρια δύναμη της ιστορίας ήταν και παραμένει η ταξική πάλη. Αυτό δεν πρέπει να μας διαφεύγει και ταξικά πρέπει να βλέπουμε τα ζητήματα και τις συγκεντρώσεις μας και την ενότητά μας.

Ολα τα κεκτημένα των εργαζομένων, που αποκτήθηκαν με σκληρούς αγώνες, αντιμετωπίζουν σήμερα μια σοβαρή απειλή: Την απειλή της αφαίρεσης. Ο πρωθυπουργός της χώρας και μάλιστα από τη Γερμανία, επίσημα εξάγγειλε το τι πρόκειται να γίνει στα επόμενα χρόνια. Εναπόκειται στη δική σας γενιά να υπερασπίσετε όλες τις κατακτήσεις, αντιμετωπίζοντας αγωνιστικά και ανυποχώρητα αυτήν την πρόκληση των καιρών. Χρέος σας να καταβάλετε κάθε προσπάθεια για να συνειδητοποιήσει η νεολαία για ποιες ιδέες και σκοπούς πρέπει να παλέψει. Ενάντια σε ποιον πρέπει να παλέψει και σε ποια μαζική οργάνωση πρέπει να ενταχθεί. Είμαι βέβαιος πως θα αποδειχτείτε αντάξιοι και των παλιότερων αγωνιστών, αλλά και των νέων περιστάσεων. Σας βλέπω και αναπολώ τα παλιά, αλλά σας βλέπω και οραματίζομαι και το μέλλον. Ενα μέλλον δημοκρατικό, λαϊκό, σοσιαλιστικό. Στο τέλος, σας εύχομαι η Κομμουνιστική Νεολαία Ελλάδας να γίνει η ψυχή και η καρδιά της ελληνικής νεολαίας».

Γειά σας

Στο αποχαιρετιστήριο σημείωμα που έγραψε ο Χαρίλαος Φλωράκης και παρέδωσε σε ανύποπτη στιγμή στην Αλέκα Παπαρήγα, ανέφερε:«Δεν το ονοματίζω τούτο το χαρτί διαθήκη για το λόγο ότι δεν έχω τίποτα να διαθέσω.

O,τι βιος είχα το έχω δώσει στο Κόμμα, στο Κόμμα στο ΚΚΕ με τα γνωστά σύμβολά του, τη Μαρξιστική – Λενινιστική ιδεολογία του, το πρόγραμμά του και τις αρχές του.

Πολιτικά δεν έχω επίσης τίποτα να αφήσω. O,τι είχα το έδωσα με τη συγκεκριμένη δράση μου. Να αφήσω πολιτικές ορμήνιες δεν το θεωρώ σοβαρό.

Θέλω να επιστρέψω, και να ταφώ στον τόπο που γεννήθηκα στο Παλιοζογλώπι και συγκεκριμένα στον Αηλιά για νάχω αγνάντιο. Ο τάφος να είναι απλός, μόνο να φραχτεί για να μην με ξεχώσουν τα αγρίμια.

Δε θέλω λόγους και στεφάνια. Αυτά να εκφραστούν με βοήθεια στο Κόμμα.

Γεια σας

Χαρίλαος Φλωράκης

Σεπτέμβρης 1994».

Αναρτήθηκε στις Ιστορία, ΚΚΕ, ΧΑΡΙΛΑΟΣ ΦΛΩΡΑΚΗΣ. Comments Off on Καπετάνιος στη φουρτούνα, νιός στην έγνοια για τον κόσμο της δουλειάς

Αντεπίθεση με το ΚΚΕ. Απειθαρχία στην ΕΕ και τα κόμματα του ευρωμονόδρομου

Δείτε την αξιόλογη δουλειά των σ/φων της ΚΝΕ για την διαδικτυακή παρουσίαση της δραστηριότητας του Κόμματος.

http://eu.kne.gr/

Αναρτήθηκε στις Ευρωεκλογές 2009, ΚΚΕ, ΚΝΕ. Comments Off on Αντεπίθεση με το ΚΚΕ. Απειθαρχία στην ΕΕ και τα κόμματα του ευρωμονόδρομου

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΥΠΟΥ ΤΟΥ ΚΚΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΥΓΕΙΑΣ – ΠΡΟΝΟΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΗ

Πάλη ενάντια στην Ευρωπαϊκή Ενωση για κοινωνικοασφαλιστικά δικαιώματα στο ύψος των σύγχρονων αναγκών

Η Κοινωνική Ασφάλιση είναι αντικείμενο ταξικής πάλης, στην οποία το ΚΚΕ συμπεριλαμβάνει και τις κάλπες, σημείωσε η ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ παρουσιάζοντας τις θέσεις του Κόμματος, ενόψει των ευρωεκλογών. Γι’ αυτό ο εργάτης, ο φτωχός αγρότης, ο φτωχός επαγγελματίας πρέπει να ψηφίσει με συνείδηση της τάξης ή του κοινωνικού στρώματος που ανήκει

Από τη χτεσινή συνέντευξη Τύπου του ΚΚΕ

Με δεδομένο ότι στο πλαίσιο της ΕΕ οι κυβερνήσεις του κεφαλαίου συνδιαμορφώνουν τη στρατηγική και συναποφασίζουν το σύνολο των αντιασφαλιστικών κατευθύνσεων, το ΚΚΕ θεωρεί το ζήτημα της Κοινωνικής Ασφάλισης, της σύνταξης, της Υγείας και της Πρόνοιας, καθοριστικό μέτωπο στο πεδίο της ταξικής πάλης. Από αυτήν την άποψη, η στάση κάθε κόμματος απέναντι στο συγκεκριμένο ζήτημα και τις πραγματικές ανάγκες της εργατικής λαϊκής οικογένειας, αποτελεί σημαντικό κριτήριο ψήφου στις επερχόμενες ευρωεκλογές. Αυτό ήταν το στίγμα της Συνέντευξης Τύπου που έδωσε χτες η ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Αλέκα Παπαρήγα, παρουσιάζοντας τις αντιδραστικές εξελίξεις στα ζητήματα της Κοινωνικής Ασφάλισης που συντελέστηκαν σε εθνικό και ευρωενωσιακό επίπεδο, τη στρατηγική των κομμάτων του ευρωμονόδρομου απέναντι στο συγκεκριμένο θέμα και την πρόταση διεξόδου του ΚΚΕ. Ακολουθεί η εισηγητική ομιλία της ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ και η συζήτηση με τους δημοσιογράφους.

Δραματικές περικοπές σε βάρος των λαϊκών στρωμάτων

Παίρνοντας το λόγο στη συνέντευξη Τύπου, η Αλέκα Παπαρήγα σημείωσε εισηγητικά:

«Οπως καταλαβαίνετε, το θέμα είναι πολύ μεγάλο. Τονίζουμε ότι αυτά που θα πούμε, και για τη σύνταξη και ιδιαίτερα για την Υγεία, αφορούν όλους. Δηλαδή όλους τους μισθωτούς, τους εργατοϋπάλληλους, αφορούν τους ελευθεροεπαγγελματίες, τους αυτοαπασχολούμενους, αφορούν και την αγροτιά. Για μας το θέμα είναι ενιαίο.

Υπάρχει επίσης και ένα άλλο πρόβλημα. Κάθε μέρα κάτι προστίθεται. Είτε στην Ευρωπαϊκή Ενωση ως κατεύθυνση, είτε πολύ περισσότερο στα επιτελεία των κομμάτων, της κυβέρνησης βεβαίως πριν απ’ όλα, στα Υπουργεία, κάθε μέρα κάτι προστίθεται. Πραγματικά, αν θέλει κανείς να παρακολουθήσει τις εξελίξεις, πρέπει να διαθέσει ένα πολυάριθμο επιτελείο. Και αυτά δε φθάνουν στους εργαζόμενους ως ενημέρωση, φθάνουν ως αποτέλεσμα, στις πλάτες τους.

Αφήνω προσωρινά κατά μέρος τα χάλια του ΙΚΑ, του ΝΑΤ, του ΟΓΑ, για να σταθώ σε δύο παραδείγματα, που συνήθως γι’ αυτά τα Ταμεία δε γίνεται πάρα πολύς λόγος. Το ένα παράδειγμα αφορά τον οργανισμό των αυτοαπασχολούμενων, τα μικρομάγαζα, τον ΟΑΕΕ. Ενας σύντροφος έλεγε προηγούμενα ότι έχει υποβάλει χαρτιά για τη σύνταξή του και περιμένει 13 μήνες να πάρει αυτή τη σύνταξη του εμπόρου, του επαγγελματία. Δηλαδή 13 μήνες πώς ζει; Και επιπλέον, δεν πρέπει να ασκεί το επάγγελμα για να πάρει σύνταξη. Και για να πάρεις σύνταξη έχεις μια ηλικία. Πώς θα ζήσεις 13 μήνες;

Να πιάσουμε ένα επίσης σοβαρό ζήτημα. Ξεκινάει από τους νόμους της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ – από το ’93, δηλαδή που ήταν η Νέα Δημοκρατία. Καταργήθηκε η κρατική επιχορήγηση για τους παλαιούς ασφαλισμένους προ του 1992, που προηγούμενα έφθανε στο ύψος του 40%. Από το ’95 έως το 2000, επί ΠΑΣΟΚ, δε δόθηκε, στο όνομα της ΟΝΕ, η νομοθετημένη επιχορήγηση ούτε για τους νέους ασφαλισμένους στα Ταμεία του ΤΕΒΕ που ξέραμε.

Πρόσφατα το Διοικητικό Συμβούλιο του ΟΑΕΕ αποφάσισε αυξήσεις, προσέξτε, 6% στις εισφορές στον κλάδο σύνταξης από 1/1/2009 και από 1/6/2009 αυξήσεις για 20% στον κλάδο Υγείας. Αυξήσεις χαράτσι, σε μια περίοδο που η μεγάλη πλειοψηφία των αυτοαπασχολουμένων και των μικρών επιχειρήσεων δέχονται ισχυρά πλήγματα από την οικονομική κρίση και τα αλλεπάλληλα φορολογικά μέτρα. Και το αντίκρισμα σε παροχές θα είναι κατώτερο, γιατί όλος ο τομέας και της σύνταξης και της υγείας παίρνει την κάτω βόλτα.

Δεύτερο παράδειγμα: Το Ταμείο των δημοσίων υπαλλήλων αφαίρεσε 87 εξετάσεις, που είναι χειρουργικές, φάρμακα κλπ., ακόμα και σε καρκινοπαθείς. Αυτές δεν τις καλύπτει το Ταμείο, γιατί λέει δεν έχει χρήματα. Και επειδή πρέπει να ισοσκελίζονται οι ισολογισμοί φεύγουν απέξω.

Των ανθρώπων οι οποίοι έπαθαν καρκίνο του προστάτη, και όταν έχεις καρκίνο του προστάτη, η πιο πιθανή μετάσταση είναι στα οστά, δεν καλύπτονται οι εξετάσεις σπινθηρογράφημα καθολικό οστών. Φύγανε και οι εγχειρήσεις στη μέση, ολικής αρθροπλαστικής γονάτου και ισχίου. Μιλάμε δηλαδή για εγχειρήσεις, οι οποίες είναι για χιλιάδες ανθρώπους κάθε χρόνο. Και πάρα πολλά άλλα φάρμακα, έχουμε δώσει και ορισμένα πιο αναλυτικά στοιχεία στο 18σέλιδο κείμενο.

Αυτά τώρα ο ασφαλισμένος δεν τα ξέρει. Θα πάει να κάνει σπινθηρογράφημα και θα διαπιστώσει ότι δεν τον καλύπτει το Ταμείο. Αυτά δεν τα λέει η κα Πετραλιά, δεν τα λένε οι προϊστάμενοι ή οι Διευθυντές των Υπουργείων στους ανθρώπους που δουλεύουν στο Δημόσιο.

Βαθιά αντιδραστικές οι κατευθύνσεις της ΕΕ

Αλλά «περιέργως» κάτι τέτοια δεν τα βάζει και το ΠΑΣΟΚ στην κεντρική του προεκλογική εκστρατεία. Αλλα βάζει, για άλλα τσακώνεται με τη Νέα Δημοκρατία. Για τη διαφάνεια στα ασφαλιστικά Ταμεία. Ποια διαφάνεια; Οπως λέει το ΠΑΣΟΚ να περνάνε στο internet! Θα πάει ο καθένας να ψάχνει στο internet; Αυτό είναι το θέμα; `Η θα πηγαίνεις στα κανάλια να κάνεις καταγγελίες;

Πρόκειται για μεγάλο ψέμα αυτό που λένε όλα τα κόμματα, εκτός από το ΚΚΕ. Το «εκτός από το ΚΚΕ» δε θα κουραστούμε να το λέμε. Το μεγάλο ψέμα που λένε είναι ότι η Ευρωπαϊκή Ενωση δεν καθορίζει πολιτική στον τομέα της κοινωνικής πολιτικής, στην Υγεία, στην Πρόνοια, πρόληψη, στη συνταξιοδότηση.

Βεβαίως, η Ευρωπαϊκή Ενωση δεν μπαίνει σε λεπτομέρειες, δεν φτιάχνει τέτοιους νόμους. Καθορίζει όμως και αυτά, στη βασική κατεύθυνση. Και τα καθορίζει με τις ιδιωτικοποιήσεις, με την ανατροπή των εργασιακών σχέσεων, με την απαγόρευση στην ουσία στήριξης των Ταμείων, με το πρόγραμμα σταθερότητας, με τους στόχους σύγκλισης, με το πρόγραμμα της ΟΝΕ.

Και τα καθορίζει και τα καθόρισε και για τις χώρες που επρόκειτο να γίνουν μέλη ή πρόκειται να γίνουν τώρα μέλη. Ξέρετε ότι για να υποβάλεις αίτηση για να γίνεις μέλος στην Ευρωπαϊκή Ενωση πρέπει, από το να έχεις παραδώσει τον Μλάντιτς, μέχρι να έχεις κάνει αλλαγές στο ασφαλιστικό σύστημα. Αυτά τα καθορίζει.

Οταν κάνει τη μερική απασχόληση, όταν θεωρεί εργασία μια ώρα το μήνα και ένα μήνα το χρόνο, τότε για να πάρεις σύνταξη …φέξε μου και γλίστρησα. Υπολογίζεται ότι ο αγρότης και η αγρότισσα για να πάρουν την κανονική σύνταξη πρέπει να δουλεύουν 47 χρόνια. Κάποτε δούλευε από 8 χρόνων. Αλλά με την Κοινή Αγροτική Πολιτική φεύγουν από την παραγωγή. Και βεβαίως δεν είμαστε υπέρ του να δουλεύουν ισοβίως. Και οι αγρότες και οι αγρότισσες πρέπει να έχουν όριο συνταξιοδότησης, δεν θα δουλεύουν μέχρι να πεθάνουν. Αλλά τώρα τους έχουν κάνει αυτήν την «καλή πολιτική» που τους βγάζουν από τη γη και όταν είναι 30 και 40 χρόνων και 50 και 70.

Κατάργηση της εισφοράς για Υγεία και Πρόνοια

Εφερα αυτά τα δύο παραδείγματα, για να πούμε το εξής: Με ποιο κριτήριο το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας τοποθετείται στην κοινωνική πολιτική της Ευρωπαϊκής Ενωσης, των κομμάτων αστικής εξουσίας και των άλλων κομμάτων.

Εχουμε ένα βασικό κριτήριο, από το οποίο δεν πρόκειται να αποστασιοποιηθούμε ποτέ. Και το κριτήριο είναι το εξής: Ολοι οι μισθωτοί εργαζόμενοι, με εξαίρεση τα διευθυντικά στελέχη και τους οργανωτές της παραγωγής που είναι κοντά στην εργοδοσία, αλλά και όλοι οι μισθωτοί εργαζόμενοι, είτε έχουν μικρό μισθό είτε έχουν μεγάλο μισθό είτε μεσαίο μισθό, παίρνουν το μισθό για ένα μέρος της δουλειάς που παρέχουν, για ένα μέρος του εργάσιμου χρόνου που δίνουν. Υπάρχει απλήρωτη δουλειά, και γι’ αυτούς που έχουν σχετικά καλύτερο μισθό και γι’ αυτούς που είναι χαμηλόμισθοι. Είναι δηλαδή η κλοπή της μισθωτής εργασίας.

Και βεβαίως αυτή η κλοπή επεκτείνεται με τον έναν ή με τον άλλο τρόπο και στους άλλους εργαζόμενους. Διότι η κλοπή του εργάτη ενσωματώνεται και στα προϊόντα. Και επίσης και ο αγρότης και οι αυτοαπασχολούμενοι, από τη στιγμή που είναι ενταγμένοι μέσα στο σύστημα των μονοπωλίων, εισπράττουν και αυτοί τις συνέπειες της ζημιάς. Και αυτοί προσφέρουν περισσότερα και εισπράττουν πολύ λιγότερα.

Γιατί το λέμε αυτό, ότι υπάρχει απλήρωτος χρόνος εργασίας; Γιατί αυτό τεκμηριώνει την εξής θέση μας, προσαρμοσμένη αν θέλετε μέσα στις σημερινές συνθήκες που ζούμε, με το συσχετισμό δύναμης που υπάρχει. Και αυτή είναι η βασική θέση που θέλουμε να πούμε σήμερα. Από κει καθορίζονται όλα τα άλλα.

Εμείς είμαστε υπέρ της κατάργησης της εισφοράς για θέματα Υγείας, Πρόνοιας γενικότερα, κοινωνικής πολιτικής. Καμία εισφορά των εργαζομένων. Υπάρχει απλήρωτη δουλειά. Δωρεάν! Και να μείνει η εισφορά στη σύνταξη, η οποία όμως, γιατί εδώ υπάρχει και διαφορά αμοιβών δεν πρέπει να ανέβει. Αλλο, στις συνθήκες του σοσιαλισμού. Εκεί θα καταργηθεί και αυτή η εισφορά. Αλλά στις σημερινές συνθήκες θα υπάρχει εισφορά για τη σύνταξη, αλλά ταυτόχρονα εμείς υποστηρίζουμε την αύξηση των μισθών και το μεγαλύτερο βάρος να το σηκώνουν κράτος και καπιταλιστές.

Οπως και για τους αυτοαπασχολούμενους, βεβαίως θα δίνει και ο ίδιος την εισφορά του, αλλά θα υπάρχει και η κρατική επιχορήγηση. Και μιλάμε για τους αυτοαπασχολούμενους, τους μικρούς. Διότι κοιτάξτε να δείτε, όταν λένε «κρατική επιχορήγηση», πάλι ο εργαζόμενος την πληρώνει. Από την άμεση – έμμεση φορολογία και με όλους τους τρόπους.

Οταν λέμε «εισφορά της εργοδοσίας», πάλι ο εργαζόμενος την πληρώνει. Από τη στιγμή που αφήνει ένα μέρος απλήρωτης δουλειάς ο εργοδότης και πληρώνει τη μισή δουλειά που παρέχεται, το μισό χρόνο εργασίας, πάλι αυτά που δίνει είναι ένα μικρό μέρος από την απλήρωτη δουλειά προς τον εργαζόμενο. Και η τριμερής χρηματοδότηση, που την υποστηρίζουμε στα πλαίσια του καπιταλισμού, πάλι βγαίνει από τις τσέπες των εργαζομένων.

Ισες παροχές για όλους στον τομέα της Υγείας

Το δεύτερο στοιχείο, στην κοινωνική πολιτική που υποστηρίζουμε, είναι το εξής: Ισες παροχές για όλους, είτε είναι εργατοϋπάλληλοι είτε είναι μικρομάγαζα είτε είναι αγροτιά είτε είναι μετανάστες είτε είναι άνεργοι είτε είναι μισο-άνεργοι, ό,τι να ΄ναι.

Δηλαδή ο καρκίνος, η πρόληψη για τον καρκίνο, τα τεστ Παπανικολάου, η υπογονιμότητα που υπάρχει, γύρω στις 200 – 300 χιλιάδες ζευγάρια σήμερα που η πλειοψηφία ανήκει στα λαϊκά στρώματα. Αυτοί που είναι πλούσιοι τα βρίσκουν. Και μια σειρά άλλα πράγματα, ασθένειες, πρόληψη, άτομα με ειδικές ανάγκες.

Δεν μπορεί να εξαρτάται η θεραπεία ή η πρόληψη μιας ασθένειας ή οι μακροχρόνιες ασθένειες, δεν μπορεί να εξαρτώνται από το αν ανήκουν στον Α ή στο Β κλάδο, στο Α ή στο Β Ταμείο, από το αν είναι εργαζόμενοι ή όχι, δηλαδή από την εισφορά τους.

Καταργώντας την εισφορά καταργείται και το έχεις – δεν έχεις, φέρε το βιβλιάριο, πόσα ένσημα έχεις, έχεις – δεν έχεις. Παροχές Υγείας ίσες για όλους. Ο καρκίνος δεν κάνει διάκριση αν είμαι κοπτοραπτού ή αν έχω μικρό μαγαζί ή αν καλλιεργώ τα χωράφια μου.

Πρέπει να έχουν ίσες παροχές, όχι να εξαρτάται από το σε ποιο Ταμείο είσαι. Αλλα Ταμεία δίνουν εκείνο, άλλα Ταμεία δεν δίνουν το άλλο. Αυτό από πού το βρήκαμε; Κι αυτό πρέπει να το καταλάβουν οι εργαζόμενοι.

Στα Οινόφυτα, παραδείγματος χάρη, πρέπει να υπάρχει γενικός προληπτικός έλεγχος, όχι γι’ αυτόν που χρειαζόμαστε όλοι, αλλά και για το εξασθενές χρώμιο που πίνουν.

Στη Ναυπηγοεπισκευαστική Ζώνη χρειάζεται να υπάρχει πρόληψη για τα ατυχήματα. Δηλαδή σε κάθε κλάδο προτείνουμε εξειδίκευση κι αυτή πρέπει να ξεκινάει από την πρωτοβάθμια περίθαλψη.

Δεν εννοούμε το Κέντρο Υγείας που υπάρχει σήμερα, αλλά ένα Κέντρο Υγείας πλήρες και με όλες τις ειδικότητες των γιατρών, ούτως ώστε να σταματήσει με το παραμικρό να πηγαίνουν στα νοσοκομεία, κάτι που θα μπορεί να αντιμετωπιστεί στο Κέντρο Υγείας. Αλλά εκεί να υπάρχει όλη η πρόληψη και βέβαια εδώ ο ρόλος των Σωματείων κ.λπ., και των φορέων πρέπει να είναι ουσιαστικός. Μιλάμε για ταξικά Σωματεία που μπορούν να κάνουν έλεγχο μακριά από την πίεση της εργοδοσίας.

Εξειδίκευση στις γυναίκες. Ας πούμε οι γυναίκες, στα μυοσκελετικά προβλήματα, από μια ηλικία και μετά υποφέρουν περισσότερο από τους άνδρες. Επομένως, θέλει εξειδίκευση. Στα παιδιά τα ανήλικα. Και εδώ παίζει ρόλο η σχολιατρική υγιεινή και μια σειρά πράγματα.

Από κει και πέρα έχουμε τις γνωστές προτάσεις. Τα όρια συνταξιοδότησης. Για τους μισθωτούς, τους αγρότες, τους αυτοαπασχολούμενους, τα 60 χρόνια για τους άνδρες και τα 55 για τις γυναίκες. Στα 55 και 50, αντίστοιχα, για τα βαρέα και ανθυγιεινά. Μειωμένο όριο συνταξιοδότησης κατά 5 χρόνια για τη γυναίκα ή τον άνδρα με ανάπηρο παιδί.

Το συνταξιοδοτικό δικαίωμα να κατοχυρώνεται με 4.050 ημέρες ασφάλισης. Κανονικό συνταξιοδοτικό. Στα 30 χρόνια ή 9.000 ημέρες ασφάλισης κάθε εργαζόμενος να μπορεί να συνταξιοδοτείται, ανεξάρτητα από το όριο ηλικίας και βάση υπολογισμού της σύνταξης να είναι το 80% του τελευταίου μισθού. Κι εμείς ξεκινάμε από κατώτερο μισθό τα 1.400 ευρώ και κατώτερη σύνταξη 1.120.

Στο κείμενο που πήρατε δίνουμε αναλυτικά στοιχεία για την προστασία των μητέρων στις χώρες του σοσιαλισμού και μάλιστα μιλάμε και για την περίοδο ’70 – ’80, δηλαδή πριν 20 – 30 χρόνια, που αν δε γινόταν η αντεπανάσταση και το πράγμα προχώραγε χωρίς τα λάθη που έγιναν στην πορεία, τα πράγματα θα ήταν ακόμα καλύτερα. Κάνετε σύγκριση ανάμεσα στην Ελλάδα. Και ανάμεσα στις χώρες του λεγόμενου κοινωνικού κράτους όπως οι αναπτυγμένες καπιταλιστικές χώρες. Καμία σχέση.

Στρατηγική ταύτιση ΝΔ και ΠΑΣΟΚ

Θέλω να σταθώ στο εξής ζήτημα: Θυμώνει η Νέα Δημοκρατία όταν λέμε ότι έχει την ίδια πολιτική με το ΠΑΣΟΚ. Τσινάει το ΠΑΣΟΚ και μάλιστα χρησιμοποιεί τα πιο βρώμικα μέσα εναντίον του ΚΚΕ, με κύριο επιχείρημα: Μας ταυτίζετε με τη Νέα Δημοκρατία στα βασικά ζητήματα.

Εμείς απαντάμε με στοιχεία. Νέα Δημοκρατία και ΠΑΣΟΚ, ελέω βεβαίως της ενσωμάτωσης και της προσαρμογής στην Ευρωπαϊκή Ενωση και ελέω και του δικού τους προγράμματος, έδωσαν πράσινο φως σε μια άνευ προηγουμένου διείσδυση των μονοπωλίων στον τομέα της Υγείας. Είτε είναι επιχειρήσεις, νοσοκομεία κλπ., είτε είναι φάρμακο, ιατρικά εργαλεία. Ανευ προηγουμένου.

Οι τραπεζίτες αγοράζουν νοσοκομεία. Οι πετρελαιάδες αγοράζουν νοσοκομεία. Που σημαίνει ότι έχει ψωμί το πράγμα. Και οι δύο είναι υπέρ του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα και είναι και υπέρ της ανταποδοτικότητας στις εισφορές των εργαζομένων. Δηλαδή δίνεις – παίρνεις. Χαίρω πολύ, αυτό δεν είναι κοινωνική πολιτική. Η συνύπαρξη δημόσιου και ιδιωτικού τομέα σημαίνει καχεξία στο δημόσιο τομέα και γιγάντωση του ιδιωτικού.

Ας πάμε στον ΣΥΡΙΖΑ. Βαβυλωνία. Ομως μέσα σ’ αυτή τη Βαβυλωνία, υπάρχει ένας άξονας. Μιλάει για δημόσιο τομέα, αλλά για τον ιδιωτικό δεν τολμά να πει αυτό που λέει το ΚΚΕ: Την απαγόρευση, και μέσα στις συνθήκες του καπιταλισμού, δράσης επιχειρήσεων.

Και αρχίζουν. Να γίνει έλεγχος στον ιδιωτικό τομέα. Πού να γίνει έλεγχος; Στα νοσοκομεία που αγοράζουν οι καρχαρίες και οι πολυεθνικές; Και τι έλεγχος θα γίνει; Πρώτα – πρώτα τι έλεγχος να γίνει από τη στιγμή που τα Ασφαλιστικά Ταμεία συμπράττουν με τον ιδιωτικό τομέα; Σύμπραξη ίσον νόμος.

Ο ΛΑ.Ο.Σ. συνήθως ανακατεύει την κουτάλα και οι προτάσεις του είναι γενικόλογες. Αλλά από τη στιγμή που είναι στην πολυκατοικία, όπως λέει, της δεξιάς παράταξης, θέλουμε να πιστεύουμε ότι δεν μπορεί – και το έχει αποδείξει ήδη – να έχει μια πολιτική κατά της εμπορευματοποίησης.

Οι Οικολόγοι Πράσινοι δεν έχουν δημοσιεύσει βέβαια τις θέσεις τους. Δεν τους έχουμε ακούσει και είναι ένα θέμα. Δηλαδή, ένα κόμμα το οποίο δεν ξέρεις τι λέει, αλλά εν πάση περιπτώσει, μπορεί να δημοσιεύσουν, να μην τους αδικήσω.

Μια κουβέντα να πω. Από τη στιγμή που υποστηρίζουν το εμπόριο ρύπων, το Κιότο πια έχει γίνει σημαία, από τη στιγμή που υποστηρίζουν ότι μπορείς ας πούμε να αγοράζεις ρύπους και να πουλάς ρύπους, στην Υγεία είναι υπέρ της κατάργησης του ιδιωτικού τομέα; Είναι υπέρ της κατάργησης των κρατήσεων για την Υγεία; Πολύ δύσκολο φαίνεται.

Αποκαλυπτικά στοιχεία

Λοιπόν, για να δούμε και πιο συγκεκριμένα Νέα Δημοκρατία – ΠΑΣΟΚ. Στην τελευταία 15ετία, 1992 – 2007, η συμμετοχή του κρατικού προϋπολογισμού στη δημόσια δαπάνη υπηρεσιών Υγείας μειώθηκε από 41,4 το ’92 σε 27 το 2007 κι αυτό αφορά και τις δυο κυβερνήσεις. Ανατράπηκε η αναλογία μεταξύ κρατικού προϋπολογισμού και Ασφαλιστικών Ταμείων. Το ΄99 τα έσοδα των δημοσίων νοσοκομείων προέρχονταν, προσέξτε, το 76% από τα νοσήλια και το 8,19% από τον κρατικό προϋπολογισμό.

Το 2006 τα έσοδα των δημοσίων νοσοκομείων προέρχονταν: 82,13% από τα νοσήλια και 3,5% από τον κρατικό προϋπολογισμό. Για ποια δημόσια Υγεία μιλάμε; Τη δεκαετία του ΄90, με αποφάσεις των κυβερνήσεων, δηλαδή της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ, αυξήθηκαν τα νοσήλια σε ποσοστό συνολικά 806%. Το ΠΑΣΟΚ στις 3/2/98 καθιέρωσε το ενοποιημένο κλειστό νοσήλιο που οδήγησε σε αυξήσεις από 29% έως 64% ανάλογα με τη θέση νοσηλείας.

Εξαιρέθηκαν από τα νοσήλια μια σειρά ιατρικών – εργαστηριακών πράξεων και φαρμάκων τα οποία χρεώνονται χωριστά και πληρώνονται από τα Ταμεία. Παραδείγματος χάρη, σε ένα νοσηλευόμενο που θα χρειαστεί στεφανιογραφία, λιθοτριψία, μαγνητική, αξονική τομογραφία, αυτά χρεώνονται στα Ασφαλιστικά Ταμεία ξεχωριστά. Πας και στο ιδιωτικό κέντρο. Και εδώ και όταν πληρώνει λίγο ο εργαζόμενος χρεώνονται τα Ταμεία, αφού δεν επιχορηγούνται.

Η δαπάνη της ημερήσιας φαρμακευτικής δόσης που ξεπερνά το 70% της τιμής του νοσηλίου πληρώνεται από τα Ασφαλιστικά Ταμεία ξεχωριστά. Μα το νοσήλιο το καθορίζει η ιατρική ανάγκη, η ανάγκη του ασθενούς. Εξαιρέθηκαν πλήρως από το νοσήλιο φάρμακα όπως κυτταροστατικά, ανοσοκατασταλτικά, ορμόνες, σκιαγραφικά, για διαγνωστικές εξετάσεις, μοσχεύματα, ειδικά φίλτρα κλπ., κι αυτά βεβαίως τα φορτώνουν στα Ταμεία. Τα Ταμεία ή θα ανεβάσουν το νοσήλιο των ασφαλισμένων ή θα τους στέλνουν στα ιδιωτικά κέντρα και θα πληρώνουν και οι εργαζόμενοι ή θα χρεοκοπήσουν εντελώς τα Ταμεία.

Υπάρχουν εξετάσεις που δεν έχουν κοστολογηθεί από το κράτος και επειδή δεν έχουν κοστολογηθεί δεν δικαιολογούνται από τα Ασφαλιστικά Ταμεία. Παραδείγματος χάρη, υπάρχει ένα πακέτο απαραίτητων εξετάσεων για τους νεφροπαθείς που ελέγχονται πριν και μετά τη μεταμόσχευση και το οποίο κοστίζει 1.753 ευρώ.

Ο μεταμοσχευμένος πρέπει να κάνει συχνά εξετάσεις. Κι αυτές οι εξετάσεις δεν είναι σάκχαρο, ουρία και οι γενικές εξετάσεις αίματος, είναι ειδικές. Γι’ αυτές πληρώνουν, δεν καλύπτονται από το Ταμείο, το οποιοδήποτε Ταμείο εκατό τοις εκατό.

Οι ανασφάλιστοι μετανάστες υποχρεώνονται να καταβάλλουν κατά κανόνα το συνολικό κόστος και σε περίπτωση νοσηλείας προκαταβάλλουν το 50% της δαπάνης. Ο μετανάστης που μπορεί να είναι άνεργος και ο εργοδότης να τον έχει με μαύρη εργασία.

Αν είναι παράνομοι τους παρέχονται σε περίπτωση επείγοντος περιστατικού οι πρώτες βοήθειες και μέχρι τη σταθεροποίηση της υγείας τους. Δεν υπάρχει εργοδοτική εισφορά για τα επαγγελματικά νοσήματα και εργατικά ατυχήματα. Αυτή είναι η κατάσταση.

Οι προτάσεις του ΚΚΕ

Οι δικές μας οι προτάσεις είναι: Αποκλειστική χρηματοδότηση από το κράτος και την εργοδοσία. Να μην ανέβουν οι κρατήσεις για τους εργαζόμενους, αντίθετα να ανέβουν οι μισθοί κ.λπ., για να υπάρχουν οι συντάξεις. Δεν μπορείς να έχεις μια πλήρη πρόταση για το συνταξιοδοτικό αν δε μιλήσεις για δουλειά για όλους που λέμε εμείς, για σταθερή δουλειά, για Ασφάλιση, από εκεί καθορίζονται οι συντάξεις.

Οσο για την περίθαλψη, δωρεάν υπηρεσίες. Δεν είναι επιχείρηση για να έχει κέρδη και ζημιές, δεν είναι μισθολογικό κόστος, δεν είναι εργατικό κόστος. Για μας είναι στις συνθήκες του καπιταλισμού η επιστροφή ενός μέρους από την απλήρωτη δουλειά.

Και φυσικά αυτά είναι αντικείμενο ταξικής πάλης. Στην ταξική πάλη συμπεριλαμβάνουμε και τις κάλπες, είναι κι αυτές πάλη. Γι’ αυτό ο εργάτης, ο φτωχός αγρότης, ο φτωχός επαγγελματίας, πρέπει να ψηφίσει με συνείδηση της τάξης ή του κοινωνικού στρώματος που ανήκει.

Αν αυτό το ξεχάσει, τότε θα υποτιμήσει ότι αμέσως μετά τις ευρωεκλογές επιταχύνονται τα μέτρα. Ηδη η Ευρωπαϊκή Ενωση στην τελευταία Σύνοδο της Πράγας ασχολήθηκε και το πρώτο πράγμα που θα πέσει από πάνω είναι η Κοινωνική Ασφάλιση. Αυτό το καθόρισε το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, αυτό το καθόρισε η Παγκόσμια Τράπεζα, είναι παγκόσμια επιλογή. Επομένως, σε κάθε χώρα πρέπει να θεωρηθεί η κάλπη ως μορφή ταξικής πάλης και πρέπει να ψηφίσει κανείς τέτοια με συνείδηση.

Το ΚΚΕ είναι το μοναδικό κόμμα το οποίο δε ζητάει ζητιανιά για τους εργαζόμενους. Απαιτεί να πάρουν πίσω τα κλεμμένα, είτε είναι από τα ασφαλιστικά ταμεία δισεκατομμύρια κλεμμένα, είτε είναι κυρίως ο κλεμμένος κόπος του στη δουλειά».

Αναρτήθηκε στις Ευρωεκλογές 2009, Θέσεις του ΚΚΕ, ΚΚΕ, Καπιταλιστικά Κέρδη, Οι Θέσεις του ΚΚΕ, κοινωνική ασφάλιση. Comments Off on ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΥΠΟΥ ΤΟΥ ΚΚΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΥΓΕΙΑΣ – ΠΡΟΝΟΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΗ

Το «πόθεν έσχες» του Κόμματος είναι η 90χρονη ηρωική πορεία του με δεκάδες χιλιάδες νεκρούς και θυσίες για την υπόθεση της εργατικής τάξης, του λαού

Στην ανήθικη επίθεση που δέχεται το ΚΚΕ στράφηκε η συζήτηση με τους δημοσιογράφους κατά τη χτεσινή συνέντευξη Τύπου της ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ για την Κοινωνική Ασφάλιση. Το ΚΚΕ δεν είναι επιχείρηση, τόνισε η Αλέκα Παπαρήγα. Μπορεί τα δικά τους κόμματα να τα βλέπουν ως επιχειρήσεις. Το ΚΚΕ είναι κόμμα και δε δεχόμαστε καμία εφορία. Σε αυτή τη νομιμότητα δεν υποτασσόμαστε. Ο αντικομμουνισμός σήμερα έχει στόχο να πολεμήσει το ΚΚΕ και δικαστικά και με όλους τους τρόπους. Δεν είναι μόνο το ΠΑΣΟΚ που θέλει πάση θυσία με τα πιο ανήθικα μέσα να εμποδίσει την άνοδο του ΚΚΕ. Είναι και παράγοντες εκτός Ελλάδας. Δημοσιεύθηκε σε εφημερίδα έγγραφο του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, που έλεγε ότι δεν είναι δυνατόν στην Ελλάδα να υπάρχει ένα ΚΚΕ που να ανεβάζει τα ποσοστά του και να ευθύνεται για το αντιαμερικάνικο – λένε αυτοί – για το αντιιμπεριαλιστικό – λέμε εμείς – πνεύμα στην Ελλάδα. Και για όλα αυτά έχει τεράστια σημασία η αποφασιστική ενίσχυση του ΚΚΕ και στις ευρωεκλογές.


Η ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΥΣ
Να καταθέσουν στοιχεία όσοι άτιμα πολεμούν το ΚΚΕ
Στιγμιότυπα από τη χτεσινή συνέντευξη Τύπου

Χ. ΡΟΥΜΕΛΙΩΤΗ (ΝΕΤ): Ο εκπρόσωπος Τύπου του ΠΑΣΟΚ έθεσε δύο θέματα. Το ένα είναι ο διμέτωπος που κάνει το ΚΚΕ απέναντι στη Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ και το δεύτερο είναι η διαφάνεια των οικονομικών του ΚΚΕ. Ακουσα επίσης τον κ. Καρατζαφέρη χθες, ο οποίος έκανε λόγο για έμμεση χρηματοδότηση της Νέας Δημοκρατίας προς το ΚΚΕ με απευθείας αναθέσεις του ΟΠΑΠ στην «Τυποεκδοτική». Με ποιον τρόπο θα αντιμετωπίσετε το θέμα που μπαίνει για τα οικονομικά του κόμματος και επανέρχεται αρκετές φορές στην επικαιρότητα σε διάφορες φάσεις;— Πολιτικά θα απαντήσουμε. Δε μου λέτε, αν βγούμε και συκοφαντήσουμε τον πρωθυπουργό ότι έχει μία offshore εταιρεία ή ακόμα ότι μπλέκεται με κυκλώματα εμπορίου λευκής σαρκός, αν συκοφαντήσουμε τον κ. Παπανδρέου ότι έχει μετοχές στην τάδε τράπεζα, ότι κάνει εμπόριο ναρκωτικών, ότι έχει εταιρείες που ασχολούνται με εμπόριο όπλων και ναρκωτικών, ποιος έχει την υποχρέωση να καταθέσει στοιχεία, το ΚΚΕ ή ο πρωθυπουργός και ο πρόεδρος της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης; Το ΚΚΕ έχει υποχρέωση να καταθέσει στοιχεία, έτσι δεν είναι; Ο κατηγορών καταθέτει στοιχεία, δεν μπορεί ο κατηγορούμενος να φέρει στοιχεία που δεν έχει! Λοιπόν, να φέρουν στοιχεία.

Για τα οικονομικά του ΚΚΕ. Είναι γνωστό ότι το ΚΚΕ θα ήθελε και μακάρι να μπορούσε να είχε επιχειρήσεις, αλλά κυρίως έχει εκδοτικές στον ιδεολογικό τομέα και μέσα ενημέρωσης για την προπαγάνδα. Αυτές δεν είναι κερδοσκοπικές επιχειρήσεις. Τις ταΐζεις, δε σε ταΐζουν.

Εχει

εκδοτική επιχείρηση. Σε αυτές τις επιχειρήσεις που προανέφερα, το ΣΔΟΕ ήρθε και πρόσφατα και τις εξέτασε. Βεβαίως, αυτές από τη στιγμή που λειτουργούν ως επιχειρήσεις ελέγχονται. Είτε το πούμε, είτε δεν το πούμε, θα έρθουν. Μάλιστα, όπου είναι αναμεμειγμένο το ΚΚΕ, εκεί γίνεται ακόμα πιο αυστηρός έλεγχος.Δεύτερον, το ΚΚΕ δεν είναι επιχείρηση. Μπορεί τα δικά τους κόμματα να τα βλέπουν ως επιχειρήσεις. Αν τα έχουν ως ανώνυμες εταιρείες, δεν ξέρω! Εχει πάει η Εφορία σε αυτούς, ο εισαγγελέας έχει πάει; Κι όταν πάει η Εφορία ποια είναι η σχέση, η σχέση που έχουν πολλές επιχειρήσεις με την Εφορία; Ξέρετε ποιες σχέσεις, με τους εφοριακούς, με πολλούς εφοριακούς. Να μας πούνε.

Από τη στιγμή, λοιπόν, που το ΚΚΕ είναι κόμμα, δε δεχόμαστε καμία Εφορία. Είμαστε κόμμα, δεν είμαστε επιχείρηση. Και δεν είναι μόνον αυτό. Και στις πιο καλύτερες συνθήκες από πολιτική άποψη να δουλέψουμε, δεν πρόκειται να μετατραπούμε σε επιχείρηση. Πολύ περισσότερο που ο αντικομμουνισμός σήμερα έχει στόχο να πολεμήσει το ΚΚΕ και να το πολεμήσει αν θέλετε και δικαστικά και με όλους τους τρόπους.

Εμείς, λοιπόν, σε αυτή τη νομιμότητα δεν υποτασσόμαστε, γιατί δεν είμαστε επιχείρηση. Αν ήμαστε, αφού δρούμε μέσα στις συνθήκες αυτής της πολύ ωραίας αστικής κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, θα μας ελέγχανε.

Υπάρχει εκδοτική επιχείρηση του Κόμματος που έχει πελάτες και ο πελάτης έρχεται και λέει «σου δίνω να τυπώσεις». Δεν κατάλαβα, οι επιχειρήσεις που είχαν παραδείγματος χάρη ή που έχουν τα άλλα κόμματα, όταν έρθει ένας πελάτης, δεν τον παίρνουν; Ερχεται ένας πελάτης και λέει «θέλω να μου τυπώσεις αυτά». Εγώ μπορούσα να φέρω και λεπτομέρειες και για διαγωνισμούς και τέτοια, αλλά δεν απολογούμαστε σε αυτούς.

Να βάλω, όμως, ένα ζήτημα: Ποιος ανησυχεί και ποιος φάνηκε να τα χάνει και να μην το περιμένει το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας στις ευρωεκλογές, το μοναδικό κόμμα που λέει για αποδέσμευση στην Ελλάδα, να παίρνει πολλαπλάσιο ποσοστό από το βουλευτικό και ποιος ανησυχεί γιατί το ΚΚΕ έφτασε το 8,16% ενώ δεν το περίμεναν;

Δημοσιεύθηκε σε εφημερίδα έγγραφο του State Department, που έλεγε ότι «εν πάση περιπτώσει δεν είναι δυνατόν στην Ελλάδα να υπάρχει ένα ΚΚΕ που να ανεβάζει τα ποσοστά και να ευθύνεται για το αντιαμερικάνικο – λένε αυτοί – για το αντιιμπεριαλιστικό – λέμε εμείς – πνεύμα στην Ελλάδα! Θα ξεμπερδέψετε ή όχι με το ΚΚΕ;». Υπάρχει και έγγραφο του State Department. Κι αν υπάρχει ένα, θα υπάρχουν πολλά.

Δεν είναι μόνο το ΠΑΣΟΚ που θέλει πάση θυσία με τα πιο άνομα μέσα και τα πιο ανήθικα να εμποδίσει την άνοδο του ΚΚΕ. Είναι και παράγοντες εκτός Ελλάδας. Φοβούνται τη δύναμη του ΚΚΕ, που δυναμώνει, που παρεμβαίνει και που έχει επιρροή στο κίνημα. Και καταλαβαίνετε τι θα γίνει αν βγει πιο δυνατό το ΚΚΕ και στην κάλπη. Το τρέμουν, ναι, γιατί ξέρουν ότι η συνείδηση, οι εμπειρίες των εργαζομένων είναι πιο κοντά στις θέσεις του ΚΚΕ, άρα και η συνείδηση αύριο θα διαφοροποιηθεί.

Και, δεύτερον, υπάρχει και ο διεθνής παράγοντας. Οταν μέσα στο Ευρωκοινοβούλιο τρεις βουλευτές του ΚΚΕ τους κάνουν μαντάρα και δεν μπορούν και η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ για λόγους εσωτερικής κατανάλωσης να ψηφίσουν το μνημόνιο, αυτό το αντικομμουνιστικό, και δεν το ψηφίζουν, ο ένας είναι απών, ο ένας ρίχνει λευκό, ο άλλος κατά και ο ΣΥΡΙΖΑ ως συνήθως απουσιάζει, κατά σύμπτωση, τι καταλαβαίνετε;

Σου λέει, πρέπει να ξεμπερδέψουμε. Πρέπει το ΚΚΕ ας πούμε στις ευρωεκλογές αν μπορεί να μην έχει κανέναν βουλευτή και τώρα σου λέει που μειώνονται και οι θέσεις και από 24 γίνονται 22, να το μειώσουμε.

Γι’ αυτό έχει σημασία και τρεις να είναι, μακάρι να είναι και τέσσερις, γιατί μέσα σε αυτό το άντρο πρέπει να υπάρχουν φωνές. Γιατί υπάρχουν κι άλλοι έντιμοι άνθρωποι μέσα εκεί που όταν βγει κάποιος μπροστά, η φωνή της συνείδησης μιλάει και σε άλλους. Εμείς δε λέμε όλοι είναι πουλημένοι, υπάρχουν κι άνθρωποι που ανήκουν σε άλλα κόμματα, αλλά σου λέει ως εδώ και μη παρέκει.

Και, τέλος, να πω και το εξής πράγμα: Το ΚΚΕ δε φτιάχνει εταιρείες – μαϊμού να χρηματοδοτούνται από την Ευρωπαϊκή Ενωση. Ξέρετε, ένας τρόπος να χρηματοδοτηθείς από την Ευρωπαϊκή Ενωση για διάφορες δουλειές, είναι να κάνεις εταιρεία – μαϊμού. Εμείς δεν κάνουμε μαϊμούδες.

Κοιτάξτε, μη νομίζετε ότι δεν έχουμε κι εμείς «πολυβόλα», αλλά θέλουμε μέχρι την κάλπη να συζητάει άλλα πράγματα ο κόσμος κι όχι να ασχολούνται με αυτά. Οχι ότι αυτά δεν είναι θέματα, αλλά ο κόσμος καταλαβαίνει. Πολεμήστε το ΚΚΕ ρίχνοντας τα επιχειρήματα και βέλη στην πολιτική του. Οχι άνομα μέσα, όχι ανήθικα μέσα, από όπου κι αν προέρχονται.

Δε θέλουμε εξαρτήσεις από την ΕΕ

Κ. ΑΤΤΙΑΣ (ALTER): Είπατε ότι το ΚΚΕ δεν έχει μαϊμού επιχειρήσεις. Για να μπορέσει να απαντήσει η καταγγελλόμενη πλευρά και για να μην ανοίξει πάλι ένας κύκλος αντιπαραθέσεων…

— Μπα, γιατί δηλαδή; Αφού ο ένας μπορεί να λέει ό,τι θέλει και εμείς θα λέμε έτσι, ναι. Ακουσε να δεις: Υπάρχει τέτοια δυνατότητα χρηματοδότησης από την Ευρωπαϊκή Ενωση. Υπάρχει νομοθεσία. Μπορούσαμε να πιάσουμε τη νομοθεσία και να προσαρμόσουμε ας πούμε μια επιχείρηση στη νομοθεσία της Ευρωπαϊκής Ενωσης και να πάρουμε χρηματοδότηση. Θέλετε να σας πω ένα πράγμα που θα μπορούσαμε, αλλά δεν το κάναμε; Το Αρχείο του Κόμματος. Μπορούσαμε να φτιάξουμε μία εταιρεία που να λέει «Ελληνικό Αρχείο» και να το κάναμε εταιρεία και να παίρναμε λεφτά, αντί να κάνουμε εξορμήσεις. Δεν το κάναμε. Κι ας είναι νόμιμο.

Για το Κέντρο Μαρξιστικών Ερευνών μπορούσαμε να πάρουμε χρηματοδότηση από την Ευρωπαϊκή Ενωση, κάνοντάς το ανώνυμη εταιρεία. Δε θα μπορούσαμε να βρούμε δέκα ονόματα, να τα κάνουμε εταιρεία; Δεν το κάναμε, όμως. Εμείς δε θέλουμε να εξαρτιόμαστε από την Ευρωπαϊκή Ενωση.

Λοιπόν, ας μη μιλάνε τώρα στο σπίτι του κρεμασμένου για σκοινί. Δε λέω ότι είναι σκάνδαλο αν κάποιος προσαρμόσει ένα ίδρυμα στην κοινοτική νομοθεσία, δε θέλω να πω αυτό. Αλλά και ποιος ξέρει τι μαϊμούδες άλλες υπάρχουν. Εδώ η Ευρωπαϊκή Ενωση έδινε χρήματα για τις πέτρες που θάβονται μαζί με τα προϊόντα, σιγά τώρα.

Η 90χρονη ιστορία είναι το «πόθεν έσχες» του Κόμματος

X. ΤΣΙΓΟΥΡΗΣ (MEGA): Πιστεύετε ότι πίσω από τους υψηλούς τόνους περί διαφάνειας κρύβεται κάτι άλλο;

— Θυμάστε τον Γκορμπατσόφ που βγήκε με τη διαφάνεια; Διαφάνεια – διαφάνεια και πού οδήγησαν τα πράγματα; Στη φτώχεια και την πείνα. Η διαφάνεια είναι και λίγο όπως την καταλαβαίνει ο καθένας.

Εγώ θα έλεγα ότι έχουμε πρόοδο στη διαφάνεια. Με ποια έννοια; Είναι διαφανείς οι αποφάσεις της Ευρωπαϊκής Ενωσης! Η κερδοφορία είναι διαφανής! Διαφάνεια είναι αυτό που κάνουμε εμείς, που ενημερώνουμε το λαό για τις αποφάσεις και το τι γίνεται με τα ασφαλιστικά ταμεία.

Αφού, λοιπόν, λένε ψέματα στον κόσμο, ανέντιμα, κρύβουν πράγματα, θεωρούν διαφάνεια τους ισολογισμούς των κομμάτων και δε συμμαζεύεται, όταν ξέρουμε ότι σήμερα ούτε οι ισολογισμοί των επιχειρήσεων δεν μπορεί να είναι διαφανείς.

Για να ξέρεις αν κάποιος είναι διαφανής, πρέπει να είσαι ιδιοκτήτης της επιχείρησης, πρέπει να είναι δικιά σου η επιχείρηση, να μπεις και να ελέγξεις τα πάντα και ο ιδιοκτήτης δεν μπορεί να δώσει διαφάνεια, θα τα μαγειρέψει.

Εμείς όμως, αγαπητοί μου, δεν παίζουμε με τους κανόνες της επιχειρηματικότητας. Εμείς μιλάμε για κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής. Θέλουμε να καταργηθεί η καπιταλιστική ιδιοκτησία στα μέσα παραγωγής και αυτό το λέμε διαφανέστατα. Θέλουμε την αποδέσμευση από την Ευρωπαϊκή Ενωση, αυτό το λέμε διαφανέστατα.

Επομένως, είναι δυνατόν εμείς να έχουμε να κρύψουμε πράγματα; Τι να κρύψουμε δηλαδή; Δεν παίζουμε με το σύστημα. Πρώτα – πρώτα να γίνουν διαφανείς αυτοί που στηρίζουν το σύστημα, που παίζουν. Τι θέλουν να πούνε; Οτι ο καπιταλισμός είναι υγιής και ανθρώπινος και υπάρχουν κάποιοι απατεώνες οι οποίοι αμαυρώνουν τον καπιταλισμό. Αρα να υπάρχει διαφάνεια, να βρούμε τους απατεώνες. Είναι ψεύτες. Να σας πω και κάτι άλλο, όσον αφορά το «πόθεν έσχες»; Είναι διάτρητο, γιατί δεν φαίνεται πώς έσχες και αυτό που έχουμε σαν βουλευτές. Πώς έσχες;

Και το δημοσιεύουν το «πόθεν έσχες». Εμείς γράφουμε αυτό το σπίτι το απέκτησα από κληρονομιά, δεν το δημοσιεύουν αυτό. Οχι, δεν τους συμφέρει να το δημοσιεύσουν. Κληρονομήθηκε έτσι, δεν το δημοσιεύουν. Από πού τα έχεις; Εκείνο το σπίτι το είχα – που το κληρονόμησα – και το πούλησα. Δεν το γράφουν. Ο άλλος που έχει 50 σπίτια, πώς τα απέκτησε, με συγχωρείτε δηλαδή. ‘Η έχω πάρει ένα δάνειο. Το γράφεις στη φορολογική σου δήλωση, δεν το δημοσιεύουν.

Λοιπόν, ας αφήσουν τις πλάκες. Γιατί δε γράφουν παραδείγματος χάρη στις δηλώσεις των βουλευτών του ΚΚΕ ότι τα δίνουν στο Κόμμα; Αναφέρουν όμως άλλου κόμματος ότι δίνουν το 30% στο κόμμα ή ότι έκανε δωρεά στο κόμμα.

Εμείς δεν κάνουμε δωρεά. Ανήκουν στο Κόμμα, δεν είναι δικά μας. Γιατί δεν τα γράφουν αυτά; Θα παίξουμε, λοιπόν, με τη διαφάνεια; Ε, δεν παίζουμε, τέλειωσε. Και αν θέλετε, θα μπορούσαμε όλα αυτά να τα κάνουμε φυλλάδια να τα γυρνάμε στον κόσμο, αλλά δεν έχουμε ανάγκη ως ΚΚΕ να μιλήσουμε για το «πόθεν έσχες» είτε του Κόμματος, είτε των στελεχών.

Το «πόθεν έσχες» του Κόμματος υπάρχει: 18 Νοεμβρίου 1918 και υπάρχει μια 90χρονη πορεία με δεκάδες χιλιάδες νεκρούς και ένα Κόμμα με τέτοιους νεκρούς και θυσίες, ένα Κόμμα που πάει εναντίον του συστήματος, δεν μπορεί να είναι κόμμα της λοβιτούρας. Και αν υπάρξει ένας που θα κάνει λοβιτούρα, όποιος και να ‘ναι αυτός, θα φύγει κλοτσηδόν από το Κόμμα.

Λοιπόν, τι διαφάνειες και κοροϊδίες; Κοροϊδεύουν τον κόσμο, τον κοροϊδεύουν. Ας αλλάξουν το «πόθεν έσχες» των βουλευτών και των υπουργών και όλων να δούμε πώς αποκτήθηκαν. Δίνω λέει ό,τι έχω. Οχι, με συγχωρείς, θέλω να μου πεις. Δεν μπορείς να λες εγώ είμαι γαλατάς. Ποιος γαλατάς απέκτησε 40 σπίτια ή εγώ ήμουνα ικανός και ξύπνιος;

Ποιοι ξύπνιοι απέκτησαν περιουσία; Κανένας, όσο ξύπνιος και να είναι. Δεν θέλουμε εν πάση περιπτώσει να μιλάει ο καθένας, το κάθε στέλεχος του ΚΚΕ, ο κάθε βουλευτής πώς ζει και τι κάνει, αλλά εδώ ας δούμε και από την προσωπική ζωή του καθενός. Πού μας είδαν δηλαδή με σκάφη να κάνουμε βόλτες;

Γιατί για να βγάλουμε λεφτά πρέπει να κλέψουμε το κόμμα. Αν το κλέβουμε το κόμμα, θα τα βρούμε, δε γίνεται να μην τα βρούμε μέσα στο κόμμα. Δε θα τα βρει ο εφοριακός αυτά. Δε μου λέτε, τα κότερα του Χαρίλαου Φλωράκη επιβεβαιώθηκαν; Οχι να μας πούνε, έχουν ειπωθεί τόσα, επιβεβαιώθηκε τίποτα; Κανένα συγγνώμη ακούσατε και στη μνήμη του; Οχι.

Τι είχε ο Φλωράκης; Ενα μισό σπίτι κληρονομιά από τη γυναίκα του. Και το μερίδιό του το έδωσε στο Κόμμα. Αγοράσαμε το υπόλοιπο μισό από την οικογένεια και αυτό το σπίτι αξιοποιείται. Δεν αξιοποιείται για να κάτσει κανένας προσωπικά.

Λοιπόν, πού είναι τα κότερα, πού είναι η περιουσία, πού είναι τα ρούβλια που κουβάλαγε με τη σέσουλα; Να μας πούνε. Θα αρχίσουμε τώρα να απαντάμε σ’ αυτά; Ε, όχι.

Θέλουμε να πείσουμε, βομβαρδίζουμε με θέσεις

Κ. ΑΤΤΙΑΣ (ALTER): Εχω να σας ρωτήσω για όλες τις καταγγελίες που ακούγονται για γαλάζιους διορισμούς. Εχει προκύψει ένα θέμα στο υπουργείο Αμυνας με έναν ανάλογο διαγωνισμό, το οποίο μπορεί να σχετίζεται και με την άρνησή σας να δίνετε ονόματα οικονομικών ενισχύσεων.

— Τι μπερδεύεις το θέμα με τα οικονομικά; Τι να πούνε για το ΚΚΕ; Που λέει δωρεάν υγεία; Θέλουν να πουν ότι ξέρετε το ίδιο είμαστε. Και εμείς κάτι πήραμε και εμείς κάτι καταχραστήκαμε και το ΚΚΕ το ίδιο πράγμα είναι. Αυτό θέλουν να πουν. Δε θέλουν να δει ο κόσμος ότι το ΚΚΕ είναι μία διαφορετική φωνή! Ενοχλούμε, τι να κάνουμε;

Δεν έχουμε καμία αμφιβολία ότι και το ένα κόμμα και το άλλο ενδιαφέρεται να ελέγχει τον κρατικό μηχανισμό. Κι αυτό υπήρχε και προχθές και χθες και θα υπάρχει και αύριο. Υπάρχει και το άλλο πράγμα, η λεγόμενη ρουσφετολογία. Κι αυτό υπάρχει για ψήφους. Εδώ ολόκληρες οικογένειες είναι εγκλωβισμένες στη λογική αυτή.

Επομένως, δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε μ’ αυτή την υπόθεση. Εμείς δε στρεφόμαστε εναντίον των παιδιών που τους δόθηκε η ευκαιρία να έχουν μια δουλειά. Πρέπει όμως να καταλάβουν ότι τους κάνουν ομήρους.

Εγώ θα έλεγα το εξής: Τους διορίζουν; Να τους καταψηφίζουν. Γιατί πρέπει να φιλάνε χέρια; Αυτή είναι η υπόθεση. Από εκεί και πέρα να γιατί εδώ χρειάζεται πια μια διαφορετική οργάνωση της κοινωνίας, όπου, το κυριότερο, να μην υπάρχει ανεργία. Διότι, τι γεννάει αυτή την υπόθεση; Η ανεργία, η έλλειψη ασφάλειας.

Θα σας πω ένα παράδειγμα. Οπως δόθηκε το νούμερο, ένα (1) εκατομμύριο άνθρωποι πήγαν και ψήφισαν τον Γιώργο Παπανδρέου για πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ. Εμείς έχουμε συγκεκριμένα στοιχεία όπου οικογένειες που δεν ανήκαν στο ΠΑΣΟΚ, φτωχές οικογένειες, πήραν τα παιδιά τους από το αυτί να πάνε να ψηφίσουν για να υπάρχει γραμμένο το όνομα ότι ψήφισαν και μάλιστα ορισμένα απ’ αυτά τα παιδιά δεν τον ψήφισαν τον Παπανδρέου, ψήφισαν λευκό, για να υπάρχει στον κατάλογο.

Σ’ αυτά τα 900.000 άτομα, ένα εκατομμύριο, ξέρω εγώ πόσοι είναι, έστειλε γράμμα το ΠΑΣΟΚ για να τους δώσει αυτή την πιστωτική κάρτα. Αλήθεια, δεν έχω ακούσει τίποτα που πάει πελατεία το ΠΑΣΟΚ στις τράπεζες. Δεν άκουσα γι’ αυτό, διαφανέστατο, αυτό πραγματικά δεν το κατηγορούμε για αδιαφάνεια. Ο κ. Σπυρόπουλος τα ανέλυσε, τον άκουσα αναλυτικά. Το Σεπτέμβρη – Οκτώβρη θα δώσουν σε ποια τράπεζα θα κατευθυνθούν 900.000. Και απ’ αυτό, λέει, θα βγάλει το ΠΑΣΟΚ 20 εκατομμύρια, θα βγάλει προμήθεια.

Αν εμείς βγάζαμε κάρτα του ΚΚΕ και τα πηγαίναμε ας πούμε σε μία τράπεζα «Χ» και λέγαμε ότι με αυτό κοιτάζουμε να βγάλουμε 20 εκατομμύρια προμήθεια, δε θα μας κάνατε ρεζίλι των σκυλιών; Τυπικά είναι νόμιμο, νομότυπο. Γι’ αυτό δε λέτε τίποτα! Γιατί λέτε για το ΚΚΕ και μάλιστα για ανύπαρκτα πράγματα; Λοιπόν, όταν ο άλλος πάει σε μια διαδικασία να ψηφίσει τον αρχηγό ενός κόμματος, στο οποίο δεν ανήκει, δεν το ψηφίζει, αυτό δεν είναι πίεση; Τέτοια πράγματα τα κάνουν και τα δύο κόμματα με τον έναν ή τον άλλο τρόπο.

Ναι, θέλουμε κι εμείς να ασκήσουμε πίεση. Πίεση πειθούς. Θέλουμε να πείσουμε, βομβαρδίζουμε με θέσεις. Δεν έχουμε όμως τίποτε άλλο σαν αντάλλαγμα. Δεν υπάρχει κανένα αντάλλαγμα στο ΚΚΕ και αυτό είναι γνωστό.

νεξάρτητα από νόμους το εκτροφείο των σκανδάλων θα μεγαλώνει

Από τη συζήτηση με τους δημοσιογράφους

Ν. ΠΑΝΟΠΟΥΛΟΥ («ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ»): Το τελευταίο διάστημα γίνεται πολλή συζήτηση για το νόμο περί ευθύνης υπουργών και την ανάγκη αλλαγής του. Πώς τοποθετείται σε αυτό το ΚΚΕ; Κοιτάξτε, σε συνθήκες που η Βουλή έκλεισε – ελέω απόφασης της Νέας Δημοκρατίας – και είκοσι μέρες πριν τις ευρωεκλογές, όσο κι αν αυτό το θέμα είναι σοβαρό, είναι και αποπροσανατολισμός.

Παρακολούθησα προχτές τον πρωθυπουργό. Αρπαξε μία πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ και ανοίγει αυτή τη συζήτηση, κάτω και από το βάρος των σκανδάλων που επικρίνεται. Αυτό δε σημαίνει ότι εμείς είμαστε αδιάφοροι στην αλλαγή του νόμου περί ευθύνης υπουργών. Ας τελειώσουν οι εκλογές, να ανοίξει και η Βουλή και εδώ είμαστε…

Εμείς ξεκινάμε από τις εξής βασικές κατευθύνσεις. Πρώτη κατεύθυνση, το θέμα της παραγραφής. Πρέπει να αλλάξει το όριο που υπάρχει και πρέπει όποιος βουλευτής βαρύνεται, ανάλογα με το αδίκημα που βαρύνεται, να ισχύει το όριο παραγραφής που ισχύει για τον απλό πολίτη.

Δεύτερον, σαφώς πρέπει να μπουν εμπόδια, ούτως ώστε με αυτό το σύστημα που υπάρχει και τον εκλογικό νόμο, που τώρα μάλιστα δίνει και πενήντα βουλευτές, που σημαίνει ότι θα ελέγχει πλήρως τις Εξεταστικές Επιτροπές, θα πρέπει να μειωθούν τα εμπόδια που υπάρχουν στην παραπομπή.

Και το τρίτο θέμα είναι, ότι όποιος νόμος περί ευθύνης υπουργών και να υπάρξει, το εκτροφείο των σκανδάλων θα μεγαλώνει. Και όποια διαφάνεια να υπάρχει, από τη στιγμή που υπάρχουν μονοπώλια και μονοπωλιακός ανταγωνισμός η διαφάνεια θα τροφοδοτείται πάντα από το ένα μονοπώλιο εναντίον του άλλου, από το ένα κόμμα εναντίον του άλλου.

Βεβαίως, ο νόμος περί ευθύνης υπουργών πρέπει να υπάρξει. Οχι ότι το κύρος της Βουλής θα αποκατασταθεί. Αλλά γιατί εν πάση περιπτώσει είναι σωστό το αίσθημα που έχουν οι εργαζόμενοι ότι δεν μπορεί να υπάρχουν εξαιρέσεις σε τέτοια ζητήματα για κάποιους και όχι για κάποιους άλλους.

Κριτήριο είναι η θέση του καθενός στον ταξικό αγώνα

X. ΤΣΙΓΟΥΡΗΣ («MEGA»): Πώς βλέπετε το πιθανό ενδεχόμενο για τους επικεφαλής των ευρωψηφοδελτίων και κυρίως τα δύο μεγάλα κόμματα, που αναζητούσαν πρόσωπα λαμπερά ή κομματικά στελέχη πρωτοκλασάτα, που θα μπορούσαν να συσπειρώσουν τη βάση τους, να μιλάμε αμέσως μετά την επιλογή τους για ενδεχόμενη επιστροφή τους από τις Βρυξέλλες σε περίπτωση που έχουμε εθνικές εκλογές;

Νομίζω ότι το κάθε κόμμα έχει την ευθύνη να κάνει το ψηφοδέλτιό του. Εμείς κρίνουμε την πολιτική των κομμάτων και όχι τη σύνθεση των ψηφοδελτίων και τα πρόσωπα, ούτε κάνουμε καμία άμιλλα σε πρόσωπα, γιατί είναι διαφορετικές οι πολιτικές.

Το μόνο που ήθελα να σχολιάσω, είναι το εξής: Ακούσαμε στο δελτίο ειδήσεων, ότι και τα δύο κόμματα ξεχωρίζουν στα ψηφοδέλτιά τους γιατί έχουν ανθρώπους με κοινωνικές αναφορές στο κίνημα.

Μέσα στο κίνημα υπάρχουν και εκπρόσωποι του ΠΑΣΟΚ, της Νέας Δημοκρατίας και ξέρουμε πάρα πολύ καλά ότι τα δύο κόμματα αυτά ενδιαφέρονται πάρα πολύ να εκφράζονται μέσα στο κίνημα, γιατί πριν απ’ όλα θέλουν να ελέγξουν, να υποτάξουν και να χειραγωγήσουν το κίνημα.

Με αυτή την έννοια δεν είναι ταυτότητα το αν είσαι συνδικαλιστής ότι έχεις κοινωνική αναφορά. Αμα είσαι συνδικαλιστής που υπόγραψες τα 77 λεπτά αύξηση, χαίρω πολύ… Υπάρχουν συνδικαλιστές που αναδεικνύονται απευθείας από την εργοδοσία και φθάνουν μέχρι τις Ομοσπονδίες, εργοδοτικοί. Λοιπόν;Αυτό δείχνει το εξής πράγμα: Οτι θέλουν και μέσω των ψηφοδελτίων να ξεγελάσουν και να πουν «εμείς είμαστε με το λαό». Κάποτε όταν ένας συνδικαλιστής ήταν βουλευτής καταδικαζόταν ότι ο συνδικαλιστής δεν μπορεί να γίνει βουλευτής. Τώρα, οι ίδιοι που καταδίκαζαν το ΚΚΕ, αυτό το θεωρούν πλεονέκτημα, ότι «βάλαμε και συνδικαλιστές». Τι λες βρε παιδί μου; Τι έκαναν αυτοί οι συνδικαλιστές στον πόλεμο του ταξικού αγώνα, με ποια πλευρά ήταν;..

Σχετικά με την GUE

Π. ΜΠΙΤΣΙΚΑ («ΒΗΜΑ»): Σε περίπτωση αλλαγής των συσχετισμών στο Ευρωκοινοβούλιο, σκεφτόσαστε να ενταχθείτε σε διαφορετική ομάδα απ’ ό,τι σήμερα;

Η σκέψη μας είναι να ενταχθούμε στην καλύτερη δυνατή ομάδα, αλλά δε δεσμευόμαστε ιδεολογικοπολιτικά. Βεβαίως δε θα ενταχθούμε σε μια ομάδα π.χ. που είναι ο κ. Καρατζαφέρης ή η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ. Εχουμε και κάποια κριτήρια. Τα Κομμουνιστικά Κόμματα ανταλλάσσουμε σκέψεις μεταξύ μας και ανάλογα με τις συνθήκες που υπάρχουν. Δεν ξέρουμε πώς σκέφτονται τα άλλα κόμματα που μετέχουν στην GUE. Πρέπει να τα δούμε όλα. Αν τα κόμματα που είναι στην GUE θέλουν να υπάρχει η GUE. Δεν εξαρτάται μόνο από εμάς. Και επομένως αμέσως μετά τις εκλογές θα ανταλλάξουμε απόψεις, υπάρχει μια διαδικασία που πάντα ακολουθήθηκε και θα τοποθετηθούμε ανάλογα.

Το μεταναστευτικό πρόβλημα είναι μέρος της αντιμονοπωλιακής πάλης

Σ. ΣΙΔΕΡΗΣ (ΑΠΕ): Εκθέσεις που είδαν πρόσφατα το φως της δημοσιότητας αναφέρουν ότι τα επόμενα δέκα με δεκαπέντε χρόνια περίπου 5 εκατομμύρια λαθρομετανάστες είτε θα περάσουν είτε μάλλον σε ένα μεγάλο βαθμό μπορεί να εγκατασταθούν και στην Ελλάδα. Πώς μπορεί η Ελλάδα να αντιμετωπίσει το πρόβλημα αυτό;

— Από όσο έχει αναφερθεί δημοσιογραφικά ήταν και ένα από τα θέματα που απασχολήθηκε η Λέσχη Μπίλντερμπεργκ. Επομένως, ίσως καλό θα ήταν να ρωτήσετε κι αυτούς που πήραν μέρος, τι συζήτησαν επακριβώς στη Λέσχη Μπίλντερμπεργκ γι’ αυτό το θέμα. Βλέπετε η Μπίλντερμπεργκ με όλα τα κοινωνικά θέματα ασχολείται, κρίση, κοινωνική ασφάλιση. Και με την οικολογία! Είναι αξεσουάρ τώρα, η οικολογία είναι το απαραίτητο αξεσουάρ για κάθε κόμμα «είμαι και οικολόγος». Οχι ότι το πρόβλημα το οικολογικό δεν είναι υπαρκτό, υπαρκτότατο είναι, αλλά αν το κάνεις αξεσουάρ, τότε…

Λοιπόν, εδώ πρόκειται για ένα πρόβλημα το οποίο ζητιέται να πάρει ένα κόμμα θέση, όταν αυτό το πρόβλημα είναι παγκόσμιο. Είναι ένα πρόβλημα που φούντωσε μετά τη δεκαετία του ’90 με τους πολέμους, με την καπιταλιστική παλινόρθωση, με τη φτώχεια και τη δυστυχία που αγκάλιασε ένα μέρος των χωρών που ζούσαν, των σοσιαλιστικών, που μπορεί να μην είχαν επιλύσει όλα τα προβλήματά τους, αλλά δεν είχαν τέτοια προβλήματα.

Και ένα άλλο μέρος της Γης το οποίο υποφέρει από φασιστικά καθεστώτα, από δικτατορίες, από καταστολή, από εμφύλιο. Στην Αφρική, Αγγλογάλλοι, ιδιαίτερα οι Γάλλοι, Αμερικανοί και τα λοιπά βάζουν τις φυλές να σκοτώνονται μεταξύ τους και αναγκάζεται ένας κόσμος και φεύγει. Πώς μπορεί να λυθεί αυτό, αν αυτή τη στιγμή δεν υψώσουν φωνή οι λαοί και αν δεν έχεις πλήγματα στην ιμπεριαλιστική πολιτική; Ενα από τα πλήγματα, δε λέω ότι είναι το μοναδικό, είναι και η κάλπη.

Δηλαδή, πώς να λυθεί; Η Ελλάδα είναι κέντρο διέλευσης από ό,τι φαίνεται κι όχι κέντρο παραμονής. Εμείς σε κάθε περίπτωση αντιμετωπίζουμε αυτούς τους ανθρώπους ως θύματα του ιμπεριαλισμού. Πώς μπορεί να αντιμετωπιστούν; Να μετατρέψουμε τα σύνορα σε μακελειό αυτών των ανθρώπων;

Εν τω μεταξύ, άκουγα το πρωί τον κ. Μαρκογιαννάκη που συζητούσε πάνω σε αυτό κι έλεγε το εξής πράγμα, που εδώ έχει μια βάση, αλλά μην τα λέει ο κ. Μαρκογιαννάκης για τον κόσμο, να πάει να τα πει εκεί στην Ευρωπαϊκή Ενωση και στο ΝΑΤΟ και αλλού.

Λέει «μπαίνουν μέσα στην Ελλάδα, εγώ δεν μπορώ να τους δώσω χαρτιά διέλευσης, για να τους δώσω χαρτιά διέλευσης πρέπει ή να τους δώσω ελληνικό διαβατήριο αλλά δεν μπορώ να δώσω ελληνικό διαβατήριο, ή πρέπει να τους δώσω πακιστανικό ειδικό και τα λοιπά, γιατί τα χαρτιά διέλευσης δε θα τα αναγνωρίζει η γειτονική χώρα η Ιταλία».

Επομένως, είναι ένα υπαρκτό πρόβλημα και εδώ να ξεκαθαρίσουμε ότι η μετανάστευση και το μεταναστευτικό πρόβλημα είναι μέρος της αντικαπιταλιστικής πάλης, της αντιμονοπωλιακής πάλης, της αντιιμπεριαλιστικής πάλης.

Θα μου πεις, μα δεν προτείνεις άμεσο μέτρο; Το άμεσο μέτρο που προτείνουμε είναι να μην ανέβει ο ρατσισμός και ο εθνικισμός, να σταθούμε δίπλα σε αυτούς τους ανθρώπους για να μπορέσουν κι αυτοί να σηκώσουν κεφάλι και να παλέψουν κι αυτοί. Να υπάρχει αλληλεγγύη από τα συνδικάτα, από τους τοπικούς φορείς.

Αλλά δεν μπορούμε να τους αφήσουμε να τους βυθίζουν στη θάλασσα, γιατί αυτό θα γίνει. Οσοι μάλιστα εφοπλιστές θέλουν να ξεμπερδέψουν με σαπιοκάραβα τους βυθίζουν και μέσα στη θάλασσα και θα πάρουν και αποζημίωση από την ασφαλιστική εταιρεία.

Τώρα υπάρχει δυνατότητα και πρέπει να υπάρχουν χώροι φιλοξενίας και ας αναλάβει στο κάτω – κάτω και ο ΟΗΕ αντί να ασχολείται με αυτά που ασχολείται. Να ασχοληθεί κι αυτός, να γίνει μία τεράστια ανθρωπιστική προσπάθεια. Αλλά αν δεν αντιμετωπιστεί το ζήτημα γιατί φεύγουν αυτοί…

Τι θα πεις σε ένα Αφγανόπουλο που έρχεται στην Ελλάδα, πήγαινε στο Αφγανιστάν; Και ξέρετε τι έχουμε τώρα στα σύνορα; Τους επιστρέφουν. Ο κ. Μαρκογιαννάκης μάλιστα το ομολόγησε, λέει «το πρόβλημα είναι η θάλασσα, δεν είναι τα σύνορα». Στα βόρεια σύνορα τους επιστρέφουν. Δεν ξέρω πώς τους επιστρέφουν, αν δεν σκοτώνουν μερικούς ή τους παραδίδουν αν είναι Κούρδοι στους Τούρκους και τα λοιπά. Είναι ένα πολύ σύνθετο ζήτημα. Οπωσδήποτε χώροι υποδοχής πρέπει να υπάρχουν, οι χώροι όμως λέει υποδοχής είναι μόνο για τρεις μήνες.

Δεν μπορεί να δημιουργεί ο ιμπεριαλισμός τέτοια προβλήματα και να έχεις απαίτηση ας πούμε από ένα εργατικό σωματείο ή από το ΠΑΜΕ ή από το ΚΚΕ ή δεν ξέρω τι, να σου βρει λύση! Αυτοί τα δημιούργησαν και δεν μπορεί να πληρώσουν οι απλοί άνθρωποι, τα θύματα.

Ακούω και ότι υπερηφανεύτηκε για το κέντρο της Αθήνας. «Εχουμε – λέει – την «Ομάδα Δ'», έχουμε την Αστυνομία, έχουμε εκείνο, έχουμε το άλλο». Για «αναμόρφωση» του κέντρου της Αθήνας να τσακίσουν τους φτωχούς και τους μετανάστες! Δηλαδή να τους περάσουν μακριά, να μη φαίνονται…

Αντιπαλεύουμε την πολιτική της ναρκω-κουλτούρας

Μ. ΖΑΦΕΙΡΙΑΔΟΥ («ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ»): Στη συνέντευξη Τύπου των Οικολόγων Πράσινων, όταν παρουσίασαν το ευρωψηφοδέλτιό τους, σας κατηγόρησαν ότι τους καταγγέλλετε ακόμη και για διακίνηση ναρκωτικών ή ως κόμμα καπιταλιστικό.

— Εμείς; Τους είπα εγώ ότι διακινούν ναρκωτικά; Να σκεφτείτε ότι δεν το δημοσίευσαν και οι εφημερίδες, γιατί ξέρουν. Ευχαριστώ τους δημοσιογράφους που δεν αναπαρήγαγαν αυτή τη θέση, γιατί δεν την έχουν ακούσει από εμάς. Ελεος! Οι Πράσινοι διακινούν ναρκωτικά; Αυτό δεν το λέμε για κανέναν, ούτε έχουμε το δικαίωμα να το πούμε.

Τώρα τι θέλουν; Να πουν κι αυτοί ότι τους διώκει το ΚΚΕ; Να δημιουργήσουν αντανακλαστικά, ας πούμε, θετικά υπέρ τους; Αυτό που τους λέμε είναι, ναι, ότι η πολιτική τους είναι μέσα στα πλαίσια της Ευρωπαϊκής Ενωσης, πολιτική προσαρμογής και ενσωμάτωσης και επειδή η Ευρωπαϊκή Ενωση είναι καπιταλιστική, αντικειμενικά δεν έρχονται σε αντίθεση με τα μονοπώλια, δεν ασκούν κριτική στο καπιταλιστικό σύστημα, δεν είναι αντικαπιταλιστική δύναμη.

Μακάρι να ήταν. Ηδη, θα είχαμε κάνει συνάντηση μεταξύ μας. Αλλά δεν τους είδα να μιλάνε κατά των μονοπωλίων. Το να λες, κάποιες επιχειρήσεις ρυπαίνουν, αυτό δε λέει τίποτα. Ολοι τα λένε. Και η κυβέρνηση το λέει και η Ευρωπαϊκή Ενωση το λέει και βάζει και πρόστιμα.

Δεύτερον, άλλο πράγμα είπαμε και ίσως δεν είναι και πολύ έμπειροι σ’ αυτά. Οταν γίνουν πιο έμπειροι, θα ξέρουν και να διαβάζουν. Μιλήσαμε για ναρκω-κουλτούρα και αυτό το λέμε χρόνια τώρα και δεν αναφερόμαστε ειδικά σε ένα κόμμα.

Ποια είναι η ναρκω-κουλτούρα; Η λογική κατ’ αρχήν του διαχωρισμού των σκληρών από τα μαλακά. Οτι τα μαλακά σε βοηθάνε! Αν θέλετε, καλλιεργείς στη νέα γενιά την ανοχή σ’ αυτό τον κίνδυνο ή τη μη επαγρύπνηση σ’ αυτόν τον κίνδυνο.

Δεύτερον, εδώ υπάρχει θέμα βαριών ποινών στον έμπορο ναρκωτικών.

Και έχει αρχίσει μια συζήτηση, ότι αν ένας ας πούμε βρεθεί με 6 γραμμάρια κοκαΐνης, αν είναι για δική του χρήση είναι ελεύθερος ή αν είναι μεσάζων και την πουλάει ή αν είναι έμπορος κλπ. Πρόκειται για ένα σύνθετο ζήτημα.

Εμείς δεν έχουμε πει πηγαίνετε στο εκτελεστικό απόσπασμα τα θύματα των ναρκωτικών, τους χρήστες. Και μάλιστα σ’ αυτές τις φυλακές, εμείς για τους χρήστες λέμε ότι δεν πρέπει να πηγαίνουν στα ψυχιατρεία που τους πήγαιναν, ούτε στις φυλακές ανηλίκων, ούτε τίποτα. Πρέπει πρώτα – πρώτα να δημιουργούνται προϋποθέσεις να πηγαίνουν για απεξάρτηση. Και θέλουν μία ολόκληρη κοινωνική προστασία. Δεν μπορεί να τον αντιμετωπίζεις σαν έμπορο, δεν μπορεί να τον αντιμετωπίζεις σαν εγκληματικό στοιχείο.

Οταν, όμως, αυτού του δίνουν 6 γραμμάρια να πουλήσει για να κρατήσει τη δόση του, θέλει έναν χειρισμό. Και δεν είναι ο μεγαλέμπορος, είναι μεσάζων. Και αυτό θέλει έναν χειρισμό, όταν πρόκειται για παιδιά 16, 18, 20 χρόνων. Αυτές οι περιπτώσεις πρέπει να αντιμετωπίζονται διαφορετικά.

Αν ο άλλος, όμως, είναι 35ντάρης, γίνεται αυτός και φορέας προσέλκυσης και άλλων; Γίνεται. Αυτός πρέπει να ξέρει ότι υπάρχει και το ενδεχόμενο της ποινής. Γιατί θα μοιράσουν οι έμποροι τις ποσότητες που θα λέει ο νόμος και θα πουλήσουν σε πολύ περισσότερους και θα μετατρέψουν σε μικρεμπόρους πάρα πολλούς.

Επομένως, θέλει προσοχή. Πώς θα το διακρίνεις; Γι’ αυτό λέμε χρειάζονται ιδιαίτερα δικαστήρια, εξειδικευμένοι δικαστές. Δεν είναι εύκολο να διακρίνεις το θύμα από τον θύτη ή ακόμα κι αυτόν που του δώσανε κάτι παραπάνω να το δώσει σε έναν άλλον, να τον διακρίνεις απ’ αυτόν που έχει πια συνείδηση εμπόρου και έχει επιλεγεί να κάνει το εμπόριο.

Είναι σύνθετα ζητήματα και όταν λέμε, λοιπόν, ναρκω-κουλτούρα, εννοούμε αυτούς, οι οποίοι στο όνομα ότι οι χρήστες δεν πρέπει να τιμωρούνται ανοίγουν το δρόμο της ανοχής στο θέμα και μη τιμωρίας και άλλων. Και αυτό το λέμε ναρκω-κουλτούρα.

Αυτό δε σημαίνει ότι αυτός που έχει μία τέτοια θέση ναρκω-κουλτούρας είναι έμπορος ναρκωτικών. Δεν είναι καθόλου. Και γι’ αυτό βγαίνει και μιλάει και δημόσια πολιτικά, αλλά ως πολιτικός φορέας κάνει ζημιά. Ο γονιός ο οποίος προσπαθεί να προφυλάξει το παιδί του είναι ανυπεράσπιστος. Ανυπεράσπιστος εντελώς, γιατί μιλάει ο πολιτικός και ο πολιτικός έχει και ένα μικρό ή μεγάλο φωτοστέφανο, δυστυχώς.

Αναρτήθηκε στις ΚΚΕ, αντικομμουνισμός. Comments Off on Το «πόθεν έσχες» του Κόμματος είναι η 90χρονη ηρωική πορεία του με δεκάδες χιλιάδες νεκρούς και θυσίες για την υπόθεση της εργατικής τάξης, του λαού