Μόνη ερμηνεία η πράξη

Μοιάζουν με έρωτα στα χρόνια της χολέρας κάτι άρθρα που δηλώνουν δήθεν έγνοια για την ενότητα του ΠΑΣΟΚ. Τα ίδια ακριβώς άρθρα, από τις ίδιες ακριβώς πένες που επανειλημμένα έχουν κάνει καθαρό ότι για την αστική τάξη τα κόμματα είναι απλά πολιτικά εργαλεία προς χρήση μόνο αν τους κάνουν καλά τη δουλιά τους. Ολο το κλάμα δεν είναι άλλο από ένα μακιγιάζ σε ένα φθαρμένο υλικό για να σωθεί το κεντρικό εργαλείο, η σοσιαλδημοκρατία, καθώς μπροστά έχουνε δουλιές με φούντες και στη γωνιά παραμονεύουν οι κόκκινοι.

Δουλιές με φούντες είναι, για παράδειγμα, το Ασφαλιστικό, όπου κοινές θέσεις ζητούν κοινή απόφαση καθώς κοινός ο τόπος: η καπιταλιστική κυριαρχία και η αμφισβήτησή της από τους ανόητους εργάτες που δε λένε να υποτάξουν τη ζωή τους στην υπαγορευμένη από τους αστούς σκέψη ότι η καπιταλιστική ανάπτυξη πρέπει να είναι στόχος ζωής για τους εργάτες.

Πάμε γι’ άλλα; Το ‘χεις ανάγκη το πανηγύρι, αλλά ξέρεις και πως νηστικό αρκούδι δε χορεύει. Που σημαίνει δεν ξεχνάς πως χτες και σήμερα και αύριο οι λογαριασμοί τρέχουν, η απειλή της απόλυσης επίσης, η ακριβοπληρωμένη υγεία το αυτό, κι ας μη μιλήσουμε για τη μεγάλη πληγή: να μάθουν τα παιδιά γράμματα.

Τι να κάνουμε; Ακριβώς το αντίθετο απ’ αυτό που ζητά η εκπρόσωπος του ΔΝΤ: Καμιά συναίνεση, κανένας διάλογος, ανάλυση όλων των δεδομένων, ανάδειξη του πλούτου που παράγεται, του τρόπου που αρπάζεται, της λύσης που καθιστά παρελθόν ένα σάπιο σύστημα. Δύσκολο; Ηταν χτες, παραμένει και σήμερα ο μόνος δρόμος.

Ακριβώς τώρα που σε μια ήδη γονατισμένη εργατική τάξη θα αρχίσουν να προβάλλουν με μεγαλύτερη ένταση λύσεις του τύπου «πάρε σήμερα δυο ώρες δουλιά, αύριο βλέπουμε, είναι καλύτερα από το τίποτα».

Η απάντηση, για παράδειγμα, μπορεί να είναι «θέλουμε σταθερή και μόνιμη δουλιά για όλους με πλήρη μισθό και πλήρη δικαιώματα». Προϋποθέτει αυτό να φτάσει η αμφισβήτηση ως και την ίδια την ιδιοκτησία στα βασικά μέσα παραγωγής; Και λοιπόν; Γιατί όχι; Ο,τι χτες φάνταζε αδύνατο, σήμερα μπορεί να γίνει δυνατό. Γιατί ο άνθρωπος έχει ένα ελάττωμα: ξέρει να σκέφτεται. Απόδειξη; Οτι μέσα από ένα λαβύρινθο τρόμου πολλοί ήδη βρήκαν το δρόμο να χτυπήσουν τον Μινώταυρο.

Ασχετο: Πιο δύσκολη κι απ’ την ψήφο σου, η ερμηνεία της. Που σημαίνει από σήμερα κιόλας φρόντισε η δράση σου να μην είναι μόνο μια φορά στα τέσσερα χρόνια μία ψήφος, ώστε το αποτέλεσμα να μη χρειάζεται ερμηνεία.

Advertisements
Αναρτήθηκε στις Δια του τύπου, ΚΚΕ. Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Μόνη ερμηνεία η πράξη
Αρέσει σε %d bloggers: