Απο Μέρα σε Μέρα 20-09-2007

Ερχεται δεύτερος ο Σαρκοζί

Γρηγοριάδης Κώστας

Το χτύπημα των ασφαλιστικών δικαιωμάτων τουλάχιστον ενός εκατομμυρίου εργαζομένων σε επιχειρήσεις του δημόσιου τομέα ανήγγειλε προχτές ο Πρόεδρος της Γαλλίας Ν. Σαρκοζί. Για την επίθεση χρησιμοποιεί ως χυδαίο επιχείρημα την «αδικία» την οποία υφίστανται οι εργαζόμενοι στον υπόλοιπο δημόσιο και στον ιδιωτικό τομέα που συνταξιοδοτούνται αργότερα. Ενώ κινδυνολογεί και για τις οικονομικές αντοχές των εν λόγω Ταμείων, εξαιτίας των «προνομιακών» όρων συνταξιοδότησης. Ορισμένοι από τους εργαζόμενους που η κυβέρνηση Σαρκοζί χαρακτηρίζει «προνομιούχους» συνταξιοδοτούνται νωρίτερα, γιατί εντάσσονται στην κατηγορία των Βαρέων και Ανθυγιεινών Επαγγελμάτων (ΒΑΕ). Για τις προωθούμενες αλλαγές, ξεκίνησε από χτες στη Γαλλία ο λεγόμενος «κοινωνικός διάλογος».Αν όλα τα παραπάνω ακούγονται γνωστά, είναι γιατί ακριβώς τα ίδια επιχειρήματα χρησιμοποίησε και η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, για να δικαιολογήσει – και τελικά να ψηφίσει – τον αντιασφαλιστικό νόμο 3029, γνωστό και ως «νόμο Ρέππα», που μεταξύ άλλων έβαλε τις βάσεις για τον αποχαρακτηρισμό επαγγελμάτων από τη λίστα των ΒΑΕ. Αλλά και με αυτά που χρησιμοποιεί η κυβέρνηση της ΝΔ, προκειμένου να προωθήσει την πλήρη εφαρμογή αυτού ακριβώς του νόμου. Οπως ίδια, βέβαια, είναι και η τακτική του «κοινωνικού διαλόγου» που νομιμοποιεί τους αντιασφαλιστικούς – αντεργατικούς σχεδιασμούς στην Ελλάδα, στη Γαλλία και σε κάθε άλλη χώρα.

Σε κάθε περίπτωση, η ελληνική αστική τάξη και οι πράσινες ή γαλάζιες κυβερνήσεις της, απολαμβάνουν το «προνόμιο» να είναι από τους πρώτους που υλοποίησαν τους κεντρικούς αντιασφαλιστικούς σχεδιασμούς του ευρωενωσιακού κεφαλαίου. Σε τέτοιο, μάλιστα, βαθμό και με τέτοια προσήλωση, ώστε να αποτελούν οδηγό στις αντιδραστικές μεταρρυθμίσεις για άλλες χώρες, όπως η Γαλλία…


Δασοκτόνα προσήλωση

Κανένα μήνυμα φαίνεται πως δεν πήρε η κυβέρνηση από τις καταστροφικές πυρκαγιές του φετινού καλοκαιριού, που άφησαν πίσω τους 77 νεκρούς και 2,5 εκατομμύρια στρέμματα καμένης γης. Δεν εξηγείται αλλιώς η εμμονή της για τη νέα δασοκτόνα αναθεώρηση του άρθρου 24 του Συντάγματος, όπως τουλάχιστον έκανε φανερό ο υπουργός ΠΕΧΩΔΕ Γ. Σουφλιάς.

Ο υπουργός προσπάθησε μάλιστα να πείσει ότι η κυβέρνηση θα βάλει «νερό στο κρασί» της λέγοντας ότι στη μόνη διάταξη που θα επιμείνει να αναθεωρηθεί είναι εκείνη με την οποία η συνταγματική προστασία των δασικών εκτάσεων παύει να μετράει από το 1945, έτος της πρώτης αεροφωτογράφησης, αλλά από την 11η Ιούνη 1975!

«Ξεχνάει», προφανώς, η κυβέρνηση ότι η αναθεώρηση αυτή είναι και η πιο καταστροφική, γιατί: Με τον τρόπο αυτό αποχαρακτηρίζονται αυτόματα όλες οι πριν το 1975 καταπατημένες και εκχερσωμένες δασικές εκτάσεις, όπως επίσης και οι δημόσιες εκείνες εκτάσεις οι οποίες μετά το 1945 κάηκαν και στη συνέχεια ιδιωτικοποιήθηκαν με την υπογραφή διάφορων παράνομων συμβολαίων. Μόνο με την πρόβλεψη αυτή, οι δασολόγοι υπολογίζουν ότι θα αλλάξουν χρήση 40 με 50 εκατομμύρια στρέμματα δασικών εκτάσεων!

Μπορεί να φαντάζει εξοργιστική η στάση αυτή της κυβέρνησης, αλλά δεν είναι παράξενη. Απλά επιβεβαιώνει ότι η πολιτική της κυβέρνησης της ΝΔ – όπως άλλωστε παλιότερα και του ΠΑΣΟΚ -είναι στοχοπροσηλωμένη στην εμπορευματοποίηση του δημόσιου δασικού πλούτου της χώρας, προς όφελος των κερδοσκόπων της γης.


Ηταν ένας «φτωχός και μόνος καουμπόι»

Παπαγεωργίου Βασίλης

Ε, ΟΧΙ ΚΙ ΗΤΑΝ ΜΟΝΟΣ του ο Πολύδωρας κατά τη διάρκεια της θητείας του στο υπουργείο Δημόσιας Τάξης! Ετσι που το πάει σε λίγο θα μας πει ότι τα ΜΑΤ χτυπούσαν τις κινητοποιήσεις των φοιτητών και των εργαζομένων …χωρίς να το ξέρει ο πρωθυπουργός.Δηλαδή, ο Κώστας Καραμανλής που χαρακτήρισε τους διαδηλωτές φοιτητές «ταραξίες»!

Η υπόθεση του αυταρχισμού δεν ήταν, δεν είναι και δε θα είναι ποτέ θέμα …προσώπων. Εκτός αν πιστεύει κανείς ότι επειδή ο νέος αρμόδιος υπουργός είναι συνταγματολόγος θα προστατευτούν τα δημοκρατικά δικαιώματα των πολιτών.

Δυστυχώς, ο αυταρχισμός τους αυξάνεται ανάλογα με την αντιλαϊκότητα των μέτρων που παίρνουν. Και στο άμεσο μέλλον θα αυξηθεί πολύ.

ΔΗΛΩΣΗ `Η …απειλή ήταν αυτή του Γεράσιμου Γιακουμάτου, ο οποίος κατά την παράδοση του υφυπουργείου του στην Σ. Καλαντζάκου τόνισε ότι θα …«συνεχίσει να είναι κοντά στους εργαζόμενους»;

Μάλλον το δεύτερο αν επιχειρήσει κανείς έναν μίνι απολογισμό της θητείας του. Εκτός αν θεωρεί ότι λειτούργησε προς το συμφέρον των εργαζομένων όταν υπερασπιζόταν το δικαίωμα των εργοδοτών να απολύουν, να μην πληρώνουν και να μην παίρνουν μέτρα ασφάλειας.

Οπως χαρακτηριστικά έλεγε κάθε φορά που τον ρωτούσαν για εργατικά θέματα στη Βουλή, «αυτός είναι ο νόμος και αυτόν θα εφαρμόσουμε». Και φυσικά, με αυτούς τους αντεργατικούς νόμους λειτούργησε.

Στο μόνο που αποδείχτηκε …εργατικότατος ήταν στο να στηρίζει το υποτιθέμενο «λαϊκό» προφίλ της κυβέρνησης φιλοξενούμενος υπέρ το δέον σε τηλεοπτικά πάνελ. Προφανώς οι προσπάθειές του δεν εκτιμήθηκαν από τους κυβερνώντες.

ΕΔΩΣΕ ΤΟ …πολιτιστικό στίγμα του και ο νέος αρμόδιος υπουργός Μιχάλης Λιάπης. Οπως είπε, θεωρεί τον πολιτισμό «βασικό μοχλό βιώσιμης τουριστικής ανάπτυξης».

Γρηγοριάδης Κώστας

Με βάση αυτό να υποθέσουμε ότι το πρώτο νομοσχέδιό του θα αφορά στη …μακροχρόνια μίσθωση της Ακρόπολης; Ποιος ξέρει, ίσως τη θεωρούν και αυτή «ακίνητο του δημοσίου».

 

 

 

 

 

Αντιλαϊκά «αποτελέσματα»

Περίσσεψαν οι «οδηγίες» του Κ. Καραμανλή προς τους υπουργούς για τον τρόπο άσκησης της εξουσίας, για το ύφος και ήθος, ακόμα και για το πότε θα βγαίνουν στα κανάλια, κ.ο.κ. Παντελώς αδιάφορο για τον κόσμο, που στο κάτω κάτω της γραφής τα είχε ξανακούσει το Μάρτη του 2004 με τα περί «σεμνότητας και ταπεινότητας» που κατέληξαν στους «κουμπάρους», στα δομημένα ομόλογα, κ.ο.κ. Αυτό που ενδιαφέρει και πρόβαλε πεντακάθαρα από τη χτεσινή εισήγηση του Κ. Καραμανλή στο «νέο» υπουργικό συμβούλιο είναι η στοχοπροσήλωση στην υλοποίηση των αντιδραστικών μεταρρυθμίσεων, η οποία συνοδεύεται από σφιχτά χρονοδιαγράμματα και διαρκή έλεγχο. Η πρωθυπουργική φράση «δεν μπορεί να χαθεί ούτε μια μέρα ούτε ένα λεπτό», καταδεικνύει το μέγεθος της πρωθυπουργικής σπουδής για να υπάρξουν αποτελέσματα το ταχύτερον δυνατόν. Οι εργαζόμενοι όμως γνωρίζουν πολύ καλά ότι «τα αποτελέσματα» της κυβέρνησης περνάνε πάνω από την κατεδάφιση των λαϊκών και εργατικών δικαιωμάτων και φυσικά δεν έχουν καμία διάθεση να τα παραδώσουν αμαχητί. Οι ταξικοί αγώνες το επόμενο διάστημα θα είναι σκληροί και οι πάντες οφείλουν να πάρουν θέση.

Ντόκτορ … αντικομμουνισμού

«Από την άλλη το ΚΚΕ βρίσκεται εντελώς στο απυρόβλητο. Ο φόβος της κατηγορίας για αντικομμουνισμό έχει δημιουργήσει ένα καθεστώς ασυλίας γι’ αυτό το κόμμα. Το ΚΚΕ, στο όνομα μάλιστα της συνεπούς και αντισυστημικής Αριστεράς, ταυτίστηκε με το πλέον απολυταρχικό και ολοκληρωτικό καθεστώς στην ανθρώπινη ιστορία που δεν ήταν άλλο από τον σοσιαλισμό…». Αυτά και πολλά ακόμα του είδους περιλαμβάνει άρθρο κάποιου διδάκτορα Κοινωνιολογίας, που βρήκε θέση στην πάντα φιλόξενη σε τέτοιες απόψεις «Ελευθεροτυπία». Αραγε, αυτό φιλοδοξεί να διδάξει ο εν λόγω κύριος; Τα αποκυήματα μιας τυφλής αντικομμουνιστικής εμπάθειας, που ακόμα και πολέμιοι του ΚΚΕ και του σοσιαλισμού θα απέρριπταν ως τέτοια; Τον πληροφορούμε για την περίπτωση που δε γνωρίζει ότι το ΚΚΕ κατέκτησε με το αίμα του ανθού του το δικαίωμά του να υπάρχει και να δρα, να υπερασπίζεται τις αρχές, τις αξίες και τη στρατηγική του. Κι αυτό το δικαίωμα είναι πολύ λίγος ο …διδάκτωρ του αντικομμουνισμού για να το αμφισβητήσει και πολλοί εκείνοι που το υπερασπίζονται απέναντι σε όσους ονειρεύονται την επαναλειτουργία των ξερονησιών.


Μέσα φιέστα, έξω διαμαρτυρία!

Την ώρα που στις αίθουσες του υπουργείου Παιδείας βρισκόταν σε εξέλιξη η «φιέστα» παράδοσης – παραλαβής, έξω από το υπουργείο γινόταν μουσική παράσταση διαμαρτυρίας. Μαθητές των μουσικών σχολείων διαμαρτύρονται για τα τεράστια κενά σε εκπαιδευτικό προσωπικό. Είναι χαρακτηριστικό ότι από τα 35 μουσικά σχολεία της χώρας, λείπουν 900 καθηγητές, με αποτέλεσμα οι μαθητές να χάνουν συνολικά 12.500 ώρες μαθημάτων τη βδομάδα! Κι αυτό είναι σταγόνα στον ωκεανό αν πάρει κάποιος υπόψη ότι συνολικά αυτή τη στιγμή λείπουν 15.000 καθηγητές και δάσκαλοι από τις αίθουσες στις δύο πρώτες βαθμίδες της εκπαίδευσης.

Πολύ αργά το θυμήθηκε ο Στ. Τζουμάκας

Παπαγεωργίου Βασίλης

Πολύ αργά θυμήθηκε ο Στ. Τζουμάκας τα «περί σύγκρουσης συμφερόντων» με αφορμή την κρίση ηγεσίας στο ΠΑΣΟΚ. Σημειώνεται ότι ο πρώην υπουργός και βουλευτής του ΠΑΣΟΚ έκανε λόγο προχτές για «πολιτικό σχέδιο συγκεκριμένων συμφερόντων, του παρασιτικού κεφαλαίου και επιχειρηματιών, που θέλουν να ελέγξουν το ΠΑΣΟΚ». Μίλησε, δε, για «εγκάθετους βουλευτές σε διατεταγμένη υπηρεσία», αφήνοντας σαφείς αιχμές σε βάρος του Ε. Βενιζέλου. Δεν είναι όμως μόνο πολύ αργά να τα λέει αυτά κάποιος για το ΠΑΣΟΚ, αφού το συγκεκριμένο κόμμα ως πολιτικός χώρος εξέθρεψε, υπηρέτησε και ανδρώθηκε με τέτοιου είδους φαινόμενα, αλλά αποτελεί και μέγιστη υποκρισία όταν τα λέει αυτά ένας στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, που συμμετείχε κατά καιρούς σε τέτοια παιχνίδια, όταν οι συγκυρίες τού έδιναν ανάλογους ρόλους. Ωστόσο, σε κάθε περίπτωση, η διαπίστωση του Στ. Τζουμάκα έχει την αξία της, γιατί δικαιώνεται και με αυτόν τον τρόπο η εκτίμηση που επί τόσα χρόνια κάνει το ΚΚΕ για τον τρόπο με τον οποίο τα λεγόμενα κόμματα εξουσίας, τα κόμματα της αστικής εξουσίας, το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ, ασκούν την πολιτική ως συστατικό κομμάτι της αστικής τάξης με «δεσμούς αίματος» με το μεγάλο κεφάλαιο. Οσον δε αφορά την «ενδοΠΑΣΟΚική σύγκρουση», δεν είναι τίποτα άλλο παρά μια ακόμα μάχη για τη νομή της εξουσίας μακριά από τα λαϊκά προβλήματα και πάντοτε σε βάρος των λαϊκών συμφερόντων.

Ξένα για το λαό παιχνίδια εξουσίας

Καμία αγωνία ή ανησυχία δεν πρέπει να διακατέχει τα λαϊκά στρώματα για τις αναταράξεις στο δικομματικό σύστημα εξουσίας. Απλούστατα, γιατί το όποιο βραχυκύκλωμα ή όποια κρίση εξελίσσεται μακριά από το λαό και οι «λύσεις» που θα δοθούν θα είναι ερήμην του. Οι διαμάχες, συνήθως των ηττημένων μετά από μια εκλογική ήττα, αφορούν τη δημιουργία των προϋποθέσεων για την επάνοδο στην εξουσία και μόνο. Πρόκειται για το σκοπό των αστικών κομμάτων εξουσίας, αφού η πολιτική τους και ο ρόλος τους ως πυλώνων του καπιταλιστικού συστήματος για τη διαχείρισή του υπέρ της πλουτοκρατίας είναι «ένα το κρατούμενο». Από κει και πέρα αν θα είναι αρχηγός ο Γ. Παπανδρέου ή ο Ευ. Βενιζέλος ενδιαφέρει μόνο όσους έχουν επενδύσει σε αυτούς ή συνδέονται τα συμφέροντα μαζί τους. Ο ελληνικός λαός έχει δει πολλές φορές το ίδιο έργο για να μπορεί πλέον να «συγκινείται». Αντίθετα, έχει αντιληφθεί, με οδυνηρό μάλιστα τρόπο, πως όταν το σύστημα βρίσκει τις νέες ισορροπίες επιτίθεται με μεγαλύτερη ένταση στα λαϊκά δικαιώματα…

 

Advertisements
Αναρτήθηκε στις Ν.Δ., ΠΑ.ΣΟ.Κ, Πολιτική Κοροϊδια ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, απο μέρα σε μέρα, εργατικά, κοινωνική ασφάλιση. Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Απο Μέρα σε Μέρα 20-09-2007
Αρέσει σε %d bloggers: