Ημεροδρόμος 25-09-2007 Του Πόλου τα εννιάμερα….

Ο κ. Ανθιμος κατά … Στάλιν

Το ζήτημα δεν είναι ότι η ιεραρχία της Εκκλησίας εκφέρει πολιτικό λόγο, κάτι που είναι δικαίωμά της και ποιος θα μπορούσε να της το απαγορεύσει, άλλωστε.

Το θέμα δεν είναι καν ότι προχτές στη Θεσσαλονίκη, την ώρα που ο μητροπολίτης κ. Ανθιμος εκφωνούσε από άμβωνος πολιτικό κήρυγμα, οι παρευρισκόμενοι υπουργοί, βουλευτές και οι τοπικοί άρχοντες τον άκουγαν σε στάση «κλαρίνο».

Το πρόβλημα (το μέγα πρόβλημα) είναι ότι η ελληνική πολιτεία, μέσα από τη σκοταδιστική σύμφυση Κράτους – Εκκλησίας και μέσα από πρακτικές παρασκηνίου (σ.σ.: ποιος δε θυμάται τον Βαβύλη και τον «εθνικό ρόλο» που διαδραμάτισε στην εκλογή Πατριάρχη στα Ιεροσόλυμα) έχει ντε φάκτο εκχωρήσει πολιτικές «αρμοδιότητες» στο ιερατείο.

Και καλά, όταν τέτοιες «αρμοδιότητες» περιορίζονται στην εντός των συνόρων αναπαραγωγή της σκουριάς, των προλήψεων, της αντιεπιστημονικότητας και στη λειτουργία της Εκκλησίας ως μηχανισμού αναπαραγωγής (έτσι κι αλλιώς) της κυριαρχίας του κατεστημένου. Αλλά όταν αυτές οι «αρμοδιότητες» εξοκέλλουν στα χωράφια της εξωτερικής πολιτικής, τα πράγματα περιπλέκονται.

*

Στο βαθμό, λοιπόν, που ο κ. Ανθιμος δε θέλει να τον κρίνουμε σαν δεσπότη, αλλά σαν …ιστοριοδίφη και πολιτικό ινστρούκτορα της «Σκοπιανοφαγίας», από τη στιγμή που προέβη σε «κατάχρηση εξουσίας» και με φόντο την Αγία Τράπεζα, αντί να κρατά το κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο, άρχισε να κραδαίνει …χάρτες για να πλαισιώσει τον παραληρηματικό του – κατά των Στάλιν και Τίτο – λόγο, έχουμε να παρατηρήσουμε τα εξής:

α) Οποιος μιλά για Ιστορία, πρέπει να τη γνωρίζει κιόλας. Οταν, δέσποτα, το 1913 η συνθήκη του Βουκουρεστίου έβαλε τέλος στους Βαλκανικούς Πολέμους, και το 51% του γεωγραφικού χώρου (επαναλαμβάνουμε: του γεωγραφικού χώρου) που οριζόταν ως Μακεδονία πέρασε στην Ελλάδα, το 39% στη Σερβία και περίπου το 10% στη Βουλγαρία, ούτε Στάλιν υπήρχε, ούτε Τίτο. Ανεξεταστέος, επομένως, στην Ιστορία ο Αγιος Θεσσαλονίκης…

β) Αν σε κάποιους πέφτει βαριά η ανάγνωση της Ιστορίας, ας διαβάσουν – έστω – λογοτεχνία. Για αρχή θα προτείναμε στον κ. Ανθιμο το «Η ζωή εν τάφω» του Μυριβήλη, έργο κλασικό και γλαφυρό. Ισως αντιληφθεί πέντε πράγματα καλύτερα για ένα θέμα τόσο σοβαρό όπως το «Μακεδονικό», που με τόση έξαρση (και έπαρση) πραγματεύεται.

*

Το βασικό, βέβαια, στην υπόθεση του ονόματος της γειτονικής χώρας είναι τούτο: Η ιστορία των Βαλκανίων είναι η ιστορία των συνόρων τους. Αρα το βασικό – για όποιον θέλει την ειρήνη – είναι η απομόνωση όσων επιθυμούν να κρατούν το θέμα των συνόρων «ανοιχτό».

Τα σύνορα, δε, τίθενται σε καθεστώς αμφισβήτησης πάντα με δυο τρόπους, οι οποίοι μόνο κατ’ επίφαση λειτουργούν αντιπαραθετικά, αφού, επί της ουσίας, δρουν συμπληρωματικά:

Ο ένας τρόπος είναι η υποταγή και υπόκλιση, στο πεδίο της εξωτερικής πολιτικής, σε κείνους που «παίζουν» με τα σύνορα για δικούς τους γεωστρατηγικούς λόγους, όπως οι ΗΠΑ και η ΕΕ. Ο άλλος είναι η υποταγή και η υπόκλιση, στο εσωτερικό πεδίο, στην εγχώρια πατριδοκαπηλία και στον εθνικισμό…

Οι Βρετανοί … «Αχμαντινετζάν»

Επειδή πολλή κουβέντα (ξανα)γίνεται τώρα τελευταία για το Ιράν και τις δυνατότητές του να εξοπλιστεί με ατομική βόμβα αξίζει την προσοχή μας η είδηση που μεταδόθηκε από το πρακτορείο «Ρόιτερς»: Η Βρετανία έχει «στοκάρει» περισσότερους από 100 τόνους πλουτωνίου. Η ποσότητα αυτή, όπως επεξηγούν οι ειδικοί, είναι αρκετή για να κατασκευαστούν περισσότερες από 17.000 ατομικές βόμβες, σαν αυτή που ισοπέδωσε το 1945 το Ναγκασάκι!

Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι αυτή η θανάσιμη πρώτη ύλη διπλασιάστηκε μέσα στην τελευταία δεκαετία, ως υποπροϊόν της χρήσης πυρηνικής ενέργειας για ειρηνικούς σκοπούς, από τους αντιδραστήρες παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος.

*

Η είδηση έχει τη σημασία της, γιατί την ίδια στιγμή που Αμερικανοί και Ευρωπαίοι προωθούν ανοιχτά πια την πολιτική παραγωγής ηλεκτρισμού από την πυρηνική ενέργεια, αρνούνται αυτήν την ενεργειακή επιλογή στο Ιράν, κατηγορώντας το ότι έχει κατά νου να κατασκευάσει πυρηνικά όπλα.

Με άλλα λόγια, η πολιτισμένη και κυρίαρχη Δύση δε θέλει να επιτρέψει στο Ιράν να αποκτήσει τη δυνατότητα να τινάξει τον πλανήτη στον αέρα. Αυτό το προνόμιο το κρατά αποκλειστικά και μόνο για τον εαυτό της…

 

 

 

 

Ο Σαρκοζί όχι μόνο την έβαλε, αλλά την απασφάλισε κιόλας τη «βόμβα» στα ασφαλιστικά δικαιώματα των Γάλλων εργαζομένων. Ο δικός μας είναι ακόμα στη φάση της …τοποθέτησης του «εκρηκτικού μηχανισμού».

Σε κάθε περίπτωση, προεκλογικά, το είχαν πει: «Θα πάμε μαζί», προειδοποιούσαν οι αφίσες της ΝΔ. Μόνο που δεν εξηγούσαν ότι εκείνο που εννοούσαν ήταν «μαζί με τον Σαρκοζί»!

 ***************

Προχτές με τετρασέλιδη ανακοίνωσή του το σωματείο των εργαζομένων στο Ναυπηγείο Σκαραμαγκά (η πλειοψηφία της ΠΑΣΚΕ, δηλαδή) ζητά μετ’ επιτάσεως το «σεβασμό της ιδιωτικοποίησης» (!) του ναυπηγείου.

Σαν πολύ …ανοιχτή την πήραν την «αριστερή» στροφή τους εκεί στο ΠΑΣΟΚ.

***********

Η κυρία Αννα Διαμαντοπούλου δήλωσε ότι αισθάνεται βαρύ το «χρέος» προς τους πολίτες (!) και ως εκ τούτου δήλωσε ότι «θα κινηθώ και εγώ» στο θέμα της ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ.

Δεν αμφισβητούμε ότι στη συντριπτική τους πλειοψηφία οι πολίτες δεν έχουν άλλη έγνοια από το αν θα κινηθεί η κ. Διαμαντοπούλου ή όχι, πάντως, αν είναι να ξαλαφρώσει κάπως η βουλευτής του ΠΑΣΟΚ από το βουνό των ευθυνών που της ανέθεσε (;) η κοινωνία (!), ως στήλη λάβαμε την εξουσιοδότηση από τον Μήτσο τον υδραυλικό (όχι του Χυτήρη – τον άλλον) να την πληροφορήσουμε να μην τον λογαριάζει (τον Μήτσο).

Ο Μήτσος (μας το ξεκαθάρισε) δεν αισθάνεται ότι η κ. Διαμαντοπούλου έχει κάποιο χρέος απέναντί του.

*

ΥΓ: Κάτι μας λέει ότι όλη αυτή η ιστορία στο κεφάλι του Μήτσου θα πέσει…

Advertisements
Αναρτήθηκε στις Ημεροδρόμος, ΚΚΕ, Καπιταλιστικά Κέρδη, Ν.Δ., ΠΑ.ΣΟ.Κ, Πολιτική Κοροϊδια ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, αντιϊμπεριαλιστικό μέτωπο, εργατικά. Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Ημεροδρόμος 25-09-2007 Του Πόλου τα εννιάμερα….
Αρέσει σε %d bloggers: