Το αίμα πίσω από τις λέξεις

Οπου φτωχός κι η μοίρα του. Ούτε η μάνα τους δε θα μάθει ποτέ ποιοι και πόσοι εξαερώθηκαν στην επιχείρηση «αλλάζω τα ρώσικα και κινέζικα πυρομαχικά με αμερικάνικα».

Του ΣΤΑΘΗ από την ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

Για να καταλάβουμε: ένας τύπος, αυτός που εμφανίζεται σαν εταιρία MIG, πήρε χαρτιά, πούλησε χαρτιά, έβαλε μπόλικο χρήμα στην τσέπη. Αυτό είναι το παιχνίδι των μετοχών. Οι καπιταλιστές είναι στα κιλά τους.

Τα παράξενα αρχίζουν μετά: Η εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ βγήκε και μίλησε για ξεπούλημα. Πού ακριβώς το εντοπίζει το ξεπούλημα; Στη συμφωνία του ΠΑΣΟΚ να μετατραπεί ο μονομετοχικός ΟΤΕ σε πολυμετοχικό; Στο ξεπούλημα μετοχών του ΟΤΕ επί ΠΑΣΟΚ; ‘Η, μόνο στο πέρασμα αυτών των ίδιων μετοχών από τα αραβικά κεφάλαια, που λένε ότι βρίσκονται πίσω από την MIG, στα αντίστοιχα γερμανικά;

Δημοσιογράφοι: Παραπονιέται ο ένας στη μία στήλη μιας εφημερίδας γιατί δεν αναζητούν την αλήθεια οι δημοσιογράφοι. Κι ακριβώς δίπλα του, άλλος, ομοτράπεζος του προηγούμενου, λιβανίζει τον Τσίπρα και δεν το ρωτάει το απλό: Να παίρνουν όλοι οι εργάτες 1.400 μισθό; Να κοινωνικοποιηθούν τα βασικά μέσα παραγωγής; Να καταργηθεί η εργατική εισφορά στα Ταμεία; Να απαγορευτεί διά ροπάλου στους καθηγητές να τα παίρνουν χοντρά στα φροντιστήρια για το μάθημα που δεν κάνουν στις αίθουσες όπου εισπράττουν από τη φορολογία των γονιών το μισθό τους; Απλά πράγματα. Για να μη πάμε σε πιο δύσκολα: Εξω από το ΝΑΤΟ, έξω από την ΕΕ (φτου κακά στο στόμα του δημοσιογράφου που θα ρωτήσει τέτοια πράγματα το νέο θείο βρέφος).

Οποιος ισχυρίζεται ότι ο δημοσιογράφος μπορεί να είναι ανεξάρτητος από το μαγαζί που δουλεύει κοροϊδεύει τον εαυτό του. Οτι οι εκδότες κρατούν στη δούλεψή τους και τον «αριστερό» και τον δεξιό, δηλώνει μόνο ένα παιχνίδι αστικής δημοκρατίας, δηλαδή είναι απλά ομολογία απάτης. Για την ταξική πάλη έχει σημασία αν γράφεις, αν χρησιμοποιείς το εργαλείο σου – αναζήτηση της αλήθειας – για να ενισχύσεις τη δύναμη των εργατών να ανατρέψουν το αφεντικό σου. Τόσο απλό και τόσο ζημιογόνο για ορισμένες «αριστερές» τσέπες. Οσο η κουβέντα θα γίνεται για τη «δίκαιη αναδιανομή» και όχι για την κατάργηση της ατομικής ιδιοκτησίας στα μέσα παραγωγής, το αίμα θα διακρίνεται πίσω από τις λευκές περιοχές κάθε «αριστερού» κειμένου ή σκίτσου.

Χτες ήταν ο Φασούλας του ΠΑΣΟΚ που τα ‘βαλε με τους απεργούς στους ΟΤΑ. Προχτές ο Κακλαμάνης της ΝΔ. Ευτυχώς που ο ΣΥΝ παλεύει για το σοσιαλιστικό μετασχηματισμό με τη ΓΣΕΕ μπροστά.

Ασχετο: «δε θα γίνουμε το κερασάκι στην κεντροαριστερή τούρτα», γιατί εμείς είμαστε η κεντροαριστερή τούρτα, θα συμπλήρωνε διαβάζοντας Τσίπρα ο… Μπρεχτ.

Advertisements
Αναρτήθηκε στις Δια του τύπου, Εγκλήματα καπιταλιστών, ΚΚΕ, Καπιταλιστικά Κέρδη, Πολιτική Κοροϊδια ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, ΣΥΝ, ιδιωτικοποιήσεις, καπιταλισμός. Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Το αίμα πίσω από τις λέξεις
Αρέσει σε %d bloggers: