Για την κομματική οικοδόμηση

Στην πολιτική απόφαση του 17ου Συνεδρίου τονίζαμε ότι ο κύριος παράγοντας για να ισχυροποιηθεί το Κόμμα είναι το καθήκον να αφομοιωθεί βαθιά με όρους θεωρίας και πείρας η στρατηγική του Κόμματος και η ενιαία αντίληψη για το πώς αυτή θα προωθείται. Να κατανοηθεί πιο βαθιά ο χαρακτήρας του μετώπου σαν την κοινωνική – πολιτική συμμαχία, που όχι μόνο οργανώνει σήμερα τη λαϊκή πάλη και αποσπά κατακτήσεις, αλλά και σαν τη μάχιμη λαϊκή συμμαχία που θα φέρει σε πέρας, θα στοχεύσει την κατάκτηση της λαϊκής εξουσίας.

Από την πρόσφατη εξόρμηση του ΚΚΕ και της ΚΝΕ στα πλαίσια των εκδηλώσεων για τη σωτηρία της Πάρνηθας

Τονίζαμε την ανάγκη να κατανοηθεί πιο ουσιαστικά, αξιοποιώντας την πείρα που συσσωρεύεται στην εργατική τάξη, τις ίδιες τις εξελίξεις που επιδρούν στη ζωή της, ότι ο αγώνας για το σοσιαλισμό επηρεάζει και καθορίζει τη δράση του Κόμματος σήμερα.

Το Κόμμα με την ευθύνη της ΚΕ και των καθοδηγητικών οργάνων, τα χρόνια που πέρασαν από το Συνέδριο, δουλεύοντας με αποφασιστικότητα σε αυτή την κατεύθυνση έχει δημιουργήσει αυξημένες προϋποθέσεις και μετρήσιμα αποτελέσματα. Η ισχυροποίηση του Κόμματος δεν μπορεί παρά να μετρηθεί και με συγκεκριμένα βήματα ανάπτυξης των κομματικών δυνάμεων στην εργατική τάξη, βελτίωσης της κοινωνικής του σύνθεσης, οικοδόμησης σε μια σειρά κλάδους και χώρους μεγάλης συγκέντρωσης εργατών. Δουλεύοντας σαν Κόμμα με τη στρατηγική μας, ενισχύοντας το σταθερό προσανατολισμό της δράσης μας στην εργατική τάξη και τη νεολαία, έχουμε δημιουργήσει το έδαφος και το κλίμα για να υλοποιηθούν οι συγκεκριμένοι στόχοι οικοδόμησης – ανάπτυξης του Κόμματος και της ΚΝΕ.

Οταν το Κόμμα ενισχύει σταθερά και αταλάντευτα τη συζήτηση και την πάλη που στοχεύει στην ανατροπή της εξουσίας των μονοπωλίων, όταν παρεμβαίνει στις εξελίξεις με όρους ταξικής πάλης, όταν με επιμονή εκλαϊκεύει την πρότασή του για αλλαγή εξουσίας, απαντώντας στα σενάρια και τα σχέδια «ανασύνθεσης» του πολιτικού σκηνικού, τότε μπορεί να δημιουργεί όρους και ευνοϊκό κλίμα στράτευσης των πιο πρωτοπόρων εργατών και νέων στις γραμμές του.

Το Κόμμα με τέτοιους όρους δουλεύει σήμερα, εξοπλισμένο με τις συλλογικές αποφάσεις των συνεδρίων του. Βαθαίνει στις επεξεργασίες του, επικαιροποιώντας την αντιμονοπωλιακή – αντιιμπεριαλιστική γραμμή συσπείρωσης. Απαντάει σε αυτούς που επιδιώκουν να ξεπλύνουν το σύστημα με νέα πρόσωπα διαχειριστών, ξεφτισμένες σοσιαλδημοκρατικές συνταγές που είναι ικανές για ψάρεμα σε θολά νερά, ανίκανες όμως να δώσουν απάντηση στα δικαιώματα και τις σύγχρονες λαϊκές ανάγκες. Απαντάει ριζοσπαστικοποιώντας τις λαϊκές συνειδήσεις. Καλώντας το λαό μας να παλέψει σήμερα κόντρα στις αντοχές και στο εφικτό της οικονομίας, προτάσσοντας ένα σύνολο στόχων πάλης που δημιουργεί όρους δυναμικής ρήξης και ανατροπής. Λέγοντας σε όλους τους τόνους ότι υπάρχει σήμερα ο πλούτος και αυτός ο πλούτος μεγαλώνει χρόνο το χρόνο. Αυτός ο πλούτος πρέπει να κοινωνικοποιηθεί, να μετατραπεί σε λαϊκή περιουσία, να σχεδιαστεί η οικονομία με γνώμονα και άξονες τη λαϊκή ευημερία.

Η ένταση της δράσης μας, δουλεύοντας με τη στρατηγική μας μέσα στο λαό, πρωτοστατώντας και οργανώνοντας εκατοντάδες εστίες αντίστασης – διεκδίκησης, αποσπώντας και δυσκολεύοντας την αντιλαϊκή πολιτική, στοχοποιώντας τα μονοπώλια και την εργοδοσία, υπηρετεί με τον πιο κατάλληλο τρόπο την υλοποίηση των στόχων ανάπτυξης των γραμμών μας. Δίνει ώθηση να συζητήσουμε οργανωμένα το πρόγραμμα και το καταστατικό του Κόμματος με εκατοντάδες εργαζόμενους.

Εχουμε διανύσει ένα δρόμο που καταξίωσε το ΠΑΜΕ σε πλατιά τμήματα εργαζομένων. Εχουμε εξειδικεύσει τη δράση και τους στόχους μας στους βασικούς κλάδους της οικονομίας συγκεντρώνοντας δυνάμεις, σχεδιάζοντας πρωτοβουλίες, ξεδιπλώνοντας σταθερή μαζική – πολιτική δράση. Ο προσανατολισμός του Κόμματος στη δουλειά του στην εργατική τάξη και το κίνημά της αποδίδει καρπούς, έχει δώσει ορατά αποτελέσματα σε όλα τα επίπεδα (συσχετισμοί – πολιτική -εκλογική επιρροή) μπορεί να φέρει πιο αισθητά βήματα και στην κομματική οικοδόμηση.

Χρειάζεται να συγκεντρώσουμε την προσοχή μας σε μια σειρά κρίσιμα ζητήματα.

Η φθορά του δικομματισμού μέσω της κρίσης που αγκαλιάζει το ΠΑΣΟΚ, αλλά και τη ΝΔ, βάζει σε περιπέτειες το αστικό πολιτικό σύστημα, δεν έχει βάλει όμως «στον τοίχο» την αστική τάξη. Πλατιά λαϊκά στρώματα αμφισβητούν το σημερινό πολιτικό προσωπικό των μονοπωλίων, χωρίς η αμφισβήτηση αυτή να ακουμπάει με όρους μαζών την εξουσία της ολιγαρχίας. Η φθορά των διαχειριστών, δε σημαίνει φθορά των βασικών αξιών του συστήματος (κέρδη – ανταγωνιστικότητα – ελεύθερη αγορά – ιμπεριαλιστικοί οργανισμοί) που καθορίζουν την κυρίαρχη πολιτική. Για να αξιοποιήσουμε το θετικό κλίμα στο λαό, που οφείλεται σε σημαντικό βαθμό στη δράση του Κόμματος και στη συνεπή – σταθερή αντιδικομματική του στάση, πρέπει να φθείρουμε στη συνείδηση της εργατικής τάξης «τις αξίες» του καπιταλιστικού συστήματος.

Να ξηλώσουμε με όρους αποτελεσματικής μαζικής – πολιτικής πάλης τα θέσφατα της οικονομικής ολιγαρχίας.

Να μεταφράσουμε με όρους από την καθημερινή ζωή της λαϊκής οικογένειας, τι σημαίνει επιχειρηματικότητα – παραγωγικότητα -ανταγωνιστικότητα.

Τι εισπράττει η εργατική τάξη και η νεολαία από την ανάπτυξη του κεφαλαίου. Πώς χτυπάει η απελευθερωμένη αγορά και η μονοπωλιακή κυριαρχία, εισόδημα – βιοτικό επίπεδο – παρόν και μέλλον.

Εμείς το γνωρίζουμε και το λέμε στο λαό ότι το σύστημα βρίσκεται σε κρίση, δεν μπορεί να λειτουργήσει με τους όρους περασμένων δεκαετιών. Δεν είναι ο νεοφιλελευθερισμός που φταίει και οι επιλογές του. Αυτό το «πιασάρικο» – επικοινωνιακό ιδεολόγημα της οικογένειας των οπορτουνιστών – σοσιαλδημοκρατών που σερβίρεται μαζί με φιλολογίες περί ρύθμισης της αγοράς και νέων συμβολαίων κράτους – ολιγαρχίας, μπορεί να κοιμίζει – αποπροσανατολίζει την ταξική συνείδηση, δεν μπορεί όμως να δώσει διέξοδο στην κρίση του συστήματος.

Η άρχουσα τάξη γνωρίζει ότι καμιά παραλλαγή διαχείρισης δεν μπορεί να αναστείλει την εκδήλωση της οικονομικής κρίσης στην Ελλάδα. Γι’ αυτό παίρνει τα μέτρα της σε όλη τη γραμμή του μετώπου ιδεολογικά – πολιτικά και με τις αντιδραστικές αναδιαρθρώσεις σε όλους τους τομείς της κοινωνίας – οικονομίας.

Γι’ αυτό αποκτά προστιθέμενη αξία στη δουλειά μας η προπαγάνδα για το σοσιαλισμό, η προβολή των βασικών γνωρισμάτων της σοσιαλιστικής οικοδόμησης, η υπεράσπιση του σοσιαλισμού που γνώρισε η ανθρωπότητα τον 20ό αιώνα, μαζί με τη μελέτη και τα συμπεράσματα από την πρώτη οικοδόμηση. Αυτή η δράση μπορεί να αποκτήσει πιο πλατιά σε έκταση και ένταση, χαρακτηριστικά.

Να γίνει πιο ζωντανή, επικαιροποιημένη από τη σύγχρονη καπιταλιστική βαρβαρότητα. Η ασφυκτική μονοπωλιακή κυριαρχία στο σύνολο της οικονομίας, η τεράστια κερδοφορία του κεφαλαίου, τα γενικευμένα εργοδοτικά εγκλήματα, ο απροστάτευτος λαός στο έλεος σεισμών – πυρκαγιών – καιρικών φαινομένων, η εμπορευματοποίηση των πάντων, όλα αυτά και τόσα άλλα φωτίζουν με όρους 21ου αιώνα, την αντίθεση κεφαλαίου -εργασίας. Βάζουν σε αυτή τη ζωή και όχι στην «επουράνια βασιλεία» όπως μας λένε οι απολογητές – τιμητές του καπιταλισμού (πράσινοι και κιτρινορόζ) τη λύση αυτή της αντίθεσης. Αυτή η δράση δημιουργεί σταθερούς όρους στράτευσης. Εμπνέει και προσανατολίζει ριζοσπαστικά τμήματα, ιδιαίτερα της νεολαίας που εργάζεται ή ανήκει στην εργατική-λαϊκή οικογένεια, να οργανωθεί στο Κόμμα και την ΚΝΕ, να παλέψει για την ανατροπή του εκμεταλλευτικού συστήματος.

Η κομματική οικοδόμηση εξαρτάται από τη δράση μας στο κίνημα. Από το κατά πόσο μας βλέπουν οι εργαζόμενοι και η νεολαία δίπλα τους σε κάθε πρόβλημα. Το Κόμμα είναι οργανωτής των μαζών, δε ζυμώνει μόνο τις θέσεις, την πολιτική του, αποδείχνει ότι η πρωτοπόρα θεωρία δένεται με την πρωτοπόρα δράση. Η εικόνα του Κόμματος στο λαό συνολικά, αλλά και σε κάθε τμήμα του, ταυτίζει την έννοια αγώνας με το ΚΚΕ. Η μικρή σχετικά αγωνιστική εμπειρία της νεολαίας συνδυάζεται με τη δράση της ΚΝΕ. Εμείς δεν έχουμε την ανάγκη να αποδείξουμε στις κάμερες ότι είμαστε αγωνιστές. Τα τηλεοπτικά εφέ και τα τρικ από το πολιτικό μάρκετινγκ, τα έχει ανάγκη ο ΣΥΝ και επειδή αυτά δε φτάνουν έχει αναγάγει σε επιστήμη την καπηλεία των αγώνων, με αποκορύφωμα την αγυρτεία του στο φοιτητικό κίνημα, για να κρύψει τον περιθωριακό ρόλο των δυνάμεών του σε ΑΕΙ- ΤΕΙ.

Το Κόμμα ήδη αξιοποιεί την παρουσία μιας αδύνατης εκλογικά κυβέρνησης και ενός αδύνατου ΠΑΣΟΚ, που έχουμε μετεκλογικά, για να αναπτυχθεί ένα ισχυρό κίνημα που θα δυσκολέψει, θα καθυστερήσει ή θα αποσπάσει επιμέρους κατακτήσεις απέναντι στην αντιλαϊκή πολιτική.

Αυτή η αγωνιστική δράση μπορεί να ενταθεί μέσα από ένα ολοκληρωμένο σχεδιασμό της κάθε κομματικής οργάνωσης στο χώρο ευθύνης της. Να πολλαπλασιαστούν οι εστίες αντίστασης και διεκδίκησης, οι αγωνιστικές παρεμβάσεις στους τόπους δουλειάς, οι συλλογικές διεργασίες σε όλα τα μέτωπα πάλης. Να επιμείνουμε σε έναν προσανατολισμό που κατακτάνε οι κομματικές οργανώσεις για πλατιά δράση, με ιεράρχηση την εργατική τάξη και τη νεολαία. Την εργατική τάξη, ιδιαίτερα στον ιδιωτικό τομέα που σε μεγάλο βαθμό είναι ανοργάνωτη και ανυπεράσπιστη σε πολλούς κλάδους και εργασιακούς χώρους.

Τα τελευταία χρόνια φαίνονται οι καρποί από τη συνδυασμένη -ελεγχόμενη δουλειά που αναπτύσσουμε στην εργατική τάξη και στο κίνημά της. Το ΠΑΜΕ αποτελεί τη χειροπιαστή κατάκτηση αυτής της δράσης. Στη δυναμική που αναπτύσσει το ΠΑΜΕ αποδεικνύεται και η ικανότητα συμπόρευσης με ευρύτερες δυνάμεις που έχει το Κόμμα, όταν δουλεύει αταλάντευτα με τη γραμμή της αντιμονοπωλιακής πάλης για την ταξική αναγέννηση του εργατικού κινήματος. Η συνεχής διεύρυνση της καταξίωσης του ΠΑΜΕ, η συσπείρωση νέων δυνάμεων στις γραμμές του, περνά και από το σχέδιο δράσης σε κάθε σωματείο. Από τη διεύρυνση της επιρροής και της οργάνωσης νέων ηλικιακά εργατών, ειδικά στα συνδικάτα με ταξικές διοικήσεις. Οι κομματικές δυνάμεις πρωτοστατώντας και οργανώνοντας αγωνιστικές διεργασίες πρέπει να θυμίζουν διαρκώς ότι οι αγώνες από μόνοι τους δε φτάνουν. Χρειάζεται πολιτική μετατόπιση – ταξική αφύπνιση.

Το Κόμμα σήμερα προβάλλοντας την πολιτική του πρόταση βοηθάει να βγαίνουν συμπεράσματα από τους αγώνες και τις αντιστάσεις. Συμβάλλει στο μέτρο των δυνάμεών του να μην εγκλωβίζονται συνειδήσεις στα σχέδια ανασύνθεσης του αστικού πολιτικού συστήματος. Μια τέτοια συνδυασμένη μαζική πολιτική δουλειά υπηρετεί με τον καλύτερο τρόπο την κομματική οικοδόμηση.

Ο γιορτασμός των 90χρονων του Κόμματος συνδυάζεται με συγκεκριμένους στόχους οικοδόμησης – στρατολογίας που έχουν θέσει όλες οι ΚΟ. Στο σχεδιασμό της ΚΟ Πειραιά, εκτιμώντας τα βήματα και την εμπειρία που έχει συγκεντρωθεί, επισημαίνουμε μια σειρά πλευρές που πρέπει να βρίσκονται σταθερά στο κέντρο της προσοχής και του ελέγχου των καθοδηγητικών οργάνων:

Σε είκοσι κλάδους εργαζομένων, σε τέσσερα εργοστάσια με πάνω από 500 εργάτες, σε πέντε εδαφικές περιοχές με συγκέντρωση εργασιακών μονάδων και στους χώρους κατάρτισης, υπάρχει με διακυμάνσεις συγκεκριμένο σχέδιο παρέμβασης.

Αυτός ο σχεδιασμός πρέπει να εξελίσσεται διαρκώς παρακολουθώντας κάθε κρίκος και κομ. οργάνωση τα βήματα που γίνονται και τις προσαρμογές που χρειάζονται. Αυτό που έγινε χτες δεν αρκεί σήμερα, πρέπει να εντοπίσουμε το επόμενο βήμα. Η συνδυασμένη δουλειά εδαφικών – κλαδικών οργανώσεων έφερε κάποια πρώτα αποτελέσματα. Η συνέχεια αυτής της δράσης χρειάζεται να απασχολήσει το σύνολο των κομματικών δυνάμεων, να γίνει αντικείμενο συζήτησης στην ΚΟΒ, να οδηγήσει σε ενεργοποίηση αξιόλογες δυνάμεις οπαδών και φίλων του Κόμματος.

Κρατώντας σταθερή την παρουσία έξω και μέσα στους εργασιακούς χώρους σαν Κόμμα, μέσω του ΠΑΜΕ και των συνδικάτων, να πιάσουμε απ’ όλους τους δρόμους την εργατική οικογένεια και μέσα από το σύλλογο γονέων, τη δημοτική παράταξη, τους συλλόγους γυναικών, τις τοπικές κινήσεις.

Η διάταξη δυνάμεων και στελεχών έφερε αποτελέσματα στην ανάπτυξη των κομματικών δυνάμεων, σε βήματα αλλαγής συσχετισμών στα συνδικάτα, σε μια πρώτη μαζικοποίηση σωματείων, στην ενίσχυση της ΚΝΕ. Η υλοποίηση όμως των στόχων που βάζουμε στους κλάδους, στα μεγάλα εργοστάσια, στις ζώνες οικονομικής δραστηριότητας και στους χώρους κατάρτισης -νυχτερινής εκπαίδευσης, απαιτούν νέες δυνάμεις και στελέχη να χρεωθούν σε όλη την κλίμακα της ΚΟ. Να εδραιωθεί ο σταθερός προσανατολισμός όλων των κομ. δυνάμεων στην πολύμορφη δράση και στο άνοιγμα όλων των μετώπων πάλης σταθερά στην εργατική τάξη και τη νεολαία.

Ο πιο σύντομος και αποτελεσματικός δρόμος για την ανάπτυξη των κομματικών δυνάμεων και την ενίσχυση της ηλικιακής και ταξικής σύνθεσης, είναι η αποφασιστική στήριξη της ΚΝΕ. Καθυστερούμε στην υλοποίηση των κατευθύνσεων του πανελλαδικού σώματος για τη δουλειά του Κόμματος στη νεολαία, στο κίνημά της και στην ολόπλευρη στήριξη της ΚΝΕ.

Το 2008, η χρονιά των 90 χρόνων από την ίδρυση του ΚΚΕ και των 40 χρόνων της Κομμουνιστικής Νεολαίας, μπορεί να δώσει ώθηση στη στροφή που πρέπει να πάρει η δουλειά μας. Οι εξελίξεις δείχνουν ότι η νεολαία σε όλες τις ηλικιακές της κατηγορίες αποτελεί στόχο του οπορτουνισμού, στον αναβαθμισμένο ρόλο που του επιφυλάσσει το σύστημα.

Παρά την επικοινωνιακή καταιγίδα, που παρουσιάζει τη νεολαία σαν τον προνομιακό χώρο του ΣΥΝ, είναι γεγονός, όπως γράφει εύστοχα σε δημοσίευμά του ο «ΕΠΕΝΔΥΤΗΣ»,… «ο ΣΥΝ έχει νεαρό πρόεδρο, δεν έχει νεολαία», θα συμπληρώσουμε ότι ο νεαρός πρόεδρος ήταν γραμματέας της νεολαίας που δεν έχει το κόμμα του.

Το ΚΚΕ έχει το πλεονέκτημα να έχει δίπλα του – μαζί του, τη μαζικότερη και μαχητικότερη πολιτική οργάνωση νεολαίας. Δεν είναι τυχαία η προσπάθεια να χτυπηθεί το Κόμμα με δημοσιεύματα στο παρελθόν και πρόσφατα, μέσω της ΚΝΕ. Να χτυπηθεί η πολιτική του γραμμή και η καθαρή στρατηγική του στόχευση, μέσω του πλεονεκτήματος που έχει το Κόμμα στον αγώνα του να κερδίζει το ριζοσπαστισμό της νεολαίας, την ΚΝΕ.

Απαιτείται φυσικά μεγάλο θράσος, σε μια περίοδο που τα άλλα κόμματα είτε διαλύουν όπως το ΠΑΣΟΚ, είτε φυτοζωούν όπως η ΝΔ, τις νεολαίες τους, να εγκαλείται το ΚΚΕ από κατευθυνόμενες δημοσιογραφικές πένες. Το Κόμμα με τη συνολική δράση του έχει διαμορφώσει δρόμους ζωντανής πολιτικής επικοινωνίας με πλατιά ριζοσπαστικά τμήματα της νεολαίας. Η συμβολή της ΚΝΕ σ’ αυτή την «ανοιχτή γραμμή» ΚΚΕ – νεολαίας, είναι καθοριστική. Είναι αποφασιστική η λειτουργία της ΚΝΕ στην ηλικιακή ανανέωση των γραμμών μας, ενώ είναι ορατή πλέον η ανάδειξη μιας νέας γενιάς στελεχών σε όλους τους καθοδηγητικούς κρίκους του Κόμματος και του μαζικού κινήματος.

Η επέτειος των 90 χρόνων του ΚΚΕ φορτίζει συναισθηματικά, λειτουργεί διαπαιδαγωγητικά, οδηγεί σε συμπεράσματα βγαλμένα μέσα από σκληρούς αγώνες, με κορύφωση την ένοπλη πάλη για την εξουσία.

Δουλεύοντας σήμερα με τη στρατηγική μας μέσα στην εργατική τάξη και τη νεολαία, περπατάμε σταθερά στο δρόμο για την εκπλήρωση της ιστορικής αποστολής του Κόμματος. Σ’ αυτό το δρόμο μπορούν να βαδίσουν μαζί μας χιλιάδες νέοι σύντροφοι και συντρόφισσες στρατολογώντας και συγκροτώντας γερές κομματικές οργανώσεις.

Του
Νίκου ΣΟΦΙΑΝΟΥ
Ο Νίκος Σοφιανός είναι μέλος της Γραμματείας της ΚΕ του ΚΚΕ και Γραμματέας της ΕΠ της ΚΟ Πειραιά

Advertisements
Αναρτήθηκε στις ΚΚΕ. Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Για την κομματική οικοδόμηση
Αρέσει σε %d bloggers: