ΑΝΤΙΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ

Με επιθετικά αιτήματα η απάντηση στις ανατροπές

Ο νόμος Πετραλιά, σε συνέχεια των αντίστοιχων Σιούφα και Ρέππα επιβεβαιώνει το στρατηγικό χαρακτήρα της αντιασφαλιστικής επίθεσης και την ανάγκη ανατροπής της πολιτικής των κομμάτων του κεφαλαίου

Από την απεργιακή συγκέντρωση του ΠΑΜΕ στην Αθήνα την περασμένη Τετάρτη

Ο «Ρ» παρουσιάζει σήμερα συγκεντρωτικά στοιχεία που επεξεργάστηκαν οι εργαζόμενοι στους ασφαλιστικούς Οργανισμούς και τα οποία αποτυπώνουν τις συνέπειες των ανατροπών που επέρχονται με το νέο νομοσχέδιο για την Κοινωνική Ασφάλιση σε σύγκριση με το ισχύον νομοθετικό καθεστώς (η ψήφιση του νομοσχεδίου ολοκληρώνεται αύριο στη Βουλή). Οι συνέπειες είναι ακόμα μεγαλύτερες αν συνδυαστούν με την εφαρμογή του νόμου Ρέππα με τον οποίο, σε ό,τι αφορά στο ύψος των συντάξεων, από την 1/1/2008 επέρχονται μειώσεις στις συντάξεις των πρώην ΔΕΚΟ, στις τράπεζες αλλά και στο δημόσιο.

Το νομοσχέδιο που ψήφισε η κυβέρνηση αποτελεί συνέχεια των νόμων Σιούφα – Σουφλιά και Ρέππα. Η αναδρομή στις αντιασφαλιστικές διατάξεις της τελευταίας 18ετίας είναι αποκαλυπτική για τη στρατηγική σε βάρος των εργαζόμενων που προώθησαν και προωθούν οι κυβερνήσεις ΝΔ και ΠΑΣΟΚ. Την περίοδο 1990 – 1993, η ΝΔ:

  • Αποσύνδεσε το κατώτερο όριο συντάξεων του ΙΚΑ από τα 20 ημερομίσθια του ανειδίκευτου εργάτη.
  • Αύξησε το χρόνο για την κατοχύρωση ασφαλιστικού δικαιώματος από τις 4.050 μέρες ασφάλισης στις 4.500.
  • Διαχώρισε τους ασφαλισμένους και επέβαλε ειδικό αντεργατικό καθεστώς στους ασφαλισμένους από 1/1/93, αυξάνοντας το όριο ηλικίας στα 65 χρόνια για άνδρες και γυναίκες.
  • Αύξησε τα όρια ηλικίας για τους εργαζόμενους στο Δημόσιο και τις πρώην ΔΕΚΟ – αύξησε τις εισφορές των εργαζομένων.
  • Επέβαλε τη συμμετοχή όλων των ασφαλισμένων στο 25% της τιμής των φαρμάκων.
  • Κατάργησε τον υπολογισμό των δώρων εορτών για τις συντάξεις του ΙΚΑ.

Το ΠΑΣΟΚ διατήρησε την αντιασφαλιστική νομοθεσία της ΝΔ και την επέκτεινε. Ο νόμος Ρέππα, που ψήφισε το ΠΑΣΟΚ το 2002, προβλέπει:

  • Μείωση της σύνταξης στο Δημόσιο και στα ειδικά Ταμεία – πρώην ΔΕΚΟ – έτσι ώστε αντί του υπολογισμού της σύνταξης στο 80% του τελευταίου μισθού, να ισχύει το 70% του μέσου όρου των μισθών της τελευταίας 5ετίας.
  • Αύξηση του ορίου ηλικίας στα 67 χρόνια, (σε προαιρετική βάση), με τον εκβιασμό των χαμηλών συντάξεων και της αδυναμίας συγκέντρωσης του απαιτούμενου χρόνου κατοχύρωσης ασφαλιστικού δικαιώματος.
  • Ενταξη των Ταμείων των τραπεζοϋπαλλήλων και των πρώην ΔΕΚΟ στο ΙΚΑ, με παράλληλη κατάργηση δικαιωμάτων.
  • Αποχαρακτηρισμό Βαρέων – Ανθυγιεινών Επαγγελμάτων.

Και αυτά τα στοιχεία έρχονται να ενισχύσουν τη θέση των ταξικών δυνάμεων ότι η αντιασφαλιστική πολιτική της κυβέρνησης και των κομμάτων του κεφαλαίου αποτελεί στρατηγική επιλογή, δεν παίρνει φτιασιδώματα και βελτιώσεις, αλλά μόνο ανατροπή. Σ’ αυτή την κατεύθυνση το ΠΑΜΕ καλεί σε ένταση της πάλης, με την ενίσχυση των ταξικών συνδικάτων και την αποδυνάμωση του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού, των κομμάτων του κεφαλαίου. Με δεδομένο ότι άμεσα ακολουθούν νέες ανατροπές στο ασφαλιστικό των δημόσιων υπαλλήλων και στα Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα, ενώ μόλις αύριο είναι προγραμματισμένη η τέταρτη διαπραγματευτική συνάντηση για τη νέα Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας.
 

1. Ορια ηλικίας

Στον πίνακα (1) καταγράφονται οι αλλαγές στα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης και το συμπέρασμα που προκύπτει είναι ότι για τους πριν το 1992 εργαζόμενους προστίθενται από δύο τουλάχιστον χρόνια μέχρι και 5 χρόνια στις μητέρες με ανήλικα παιδιά. Ειδικά μάλιστα στις μητέρες με ανήλικα που είναι ασφαλισμένες στα ταμεία δημόσιων επιχειρήσεων και οργανισμών η αύξηση θα είναι ακόμα μεγαλύτερη. Για τους ασφαλισμένους μετά την 1/1/1993 επίσης αυξάνονται τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης σε ορισμένες κατηγορίες.
 

2. Επικουρικές συντάξεις

Στον πίνακα (2) αναφέρεται ενδεικτικά η εξέλιξη των επικουρικών συντάξεων σε ορισμένα επικουρικά ταμεία και το ποσοστό μείωσης σε σχέση με το ισχύον καθεστώς, μετά την ψήφιση του νομοσχεδίου που επιβάλλει πλαφόν 20% στις επικουρικές συντάξεις. Οπως προκύπτει, η μείωση στις επικουρικές μπορεί να φτάσει και το 69,2%, όπως στην περίπτωση του Ταμείου των φαρμακοϋπαλλήλων.
 

3. Συνολικό ύψος συντάξεων

Στον πίνακα (3) υπολογίζονται συνδυαστικά η μείωση που θα προέλθει από το πλαφόν στις επικουρικές με τη μείωση συνολικά στις συντάξιμες αποδοχές, από την αύξηση της «ποινής» στις κύριες συντάξεις στην περίπτωση πρόωρης συνταξιοδότησης. Σε αυτή την περίπτωση η μείωση στο σύνολο των συντάξεων (κύρια και επικουρική) κυμαίνεται από το 10% έως το 40%.

Advertisements
Αναρτήθηκε στις Π.Α.ΜΕ, ασφαλιστικό, εργατικά. Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο ΑΝΤΙΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ
Αρέσει σε %d bloggers: