Αδιέξοδα και διπροσωπία

«Η βάση των συνδικάτων προσδοκούσε αντίστροφη πορεία από την ηγεσία της ΓΣΕΕ», γράφει χτεσινή ανακοίνωση του ΣΥΡΙΖΑ, όπου εκφράζεται «η έντονη διαμαρτυρία του με τη «δικομματική» (ΠΑΣΚΕ – ΔΑΚΕ) συμφωνία ΓΣΕΕ – ΣΕΒ», για την Εθνική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας.

Γιατί η γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ θεωρεί ότι η βάση των συνδικάτων (αλήθεια, ποιων συνδικάτων;) προσδοκούσε αντίθετη πορεία; Το απαντά η ίδια η ανακοίνωση του ΣΥΡΙΖΑ: «Προσδοκούσε τη συνέχεια των μεγάλων κινητοποιήσεων της 12/12 και 19/3, προσδοκούσε τη σύνδεση της αντίστασης στο ασφαλιστικό με την αντίσταση στις ιδιωτικοποιήσεις και τη διεκδίκηση αυξήσεων στους μισθούς»!

Οι της ΓΣΕΕ είχαν δείξει …διαγωγή στο τελευταίο αντιασφαλιστικό νομοσχέδιο. Επαιξαν και παίζουν καλά το παιχνίδι εγκλωβισμού των εργαζομένων, παριστάνοντας τους γνήσια αγωνιζόμενους. Ετσι, λοιπόν, η εργατική βάση προσδοκούσε!…

Κοροϊδεύουν τον κόσμο. Το μέγεθος της υποκρισίας και των αδιεξόδων τους είναι απερίγραπτο. Παριστάνουν ότι δε γνωρίζουν τι πράττουν χρόνια τώρα η ΓΣΕΕ και η ΑΔΕΔΥ, τι πράττουν οι ίδιοι στη ΓΣΕΕ, στην ΑΔΕΔΥ, στην Τοπική Αυτοδιοίκηση και αλλού.

Μάλιστα, στην ίδια ανακοίνωση, ο ΣΥΡΙΖΑ καταγγέλλει το ΚΚΕ, λέγοντας στο Κόμμα μας ότι «τα ψέματα έχουν πάντα κοντά πόδια»!

Απερίγραπτοι…

1. Εδώ και 16 χρόνια, από τότε που η ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ και ο ΣΥΝ ψήφισαν τη Συνθήκη του Μάαστριχτ, το ΚΚΕ και το ταξικό εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα προειδοποίησαν την εργατική τάξη, το λαό, τι σήμαινε αυτή η Συνθήκη. Κάλεσαν τότε σε ενημέρωση των εργαζομένων και σε οργάνωση της πάλης τους, για να αντιμετωπιστεί η μεγάλη επίθεση που ερχόταν, για να περάσει το κίνημα σε αντεπίθεση.

Το ΚΚΕ κάλεσε τότε και τις ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ να σταθούν μπροστά στις ευθύνες τους, ενώ προχώρησε σε ενέργειες και στήριξε αποφασιστικά την καμπάνια συγκέντρωσης υπογραφών για τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος σχετικά με το Μάαστριχτ. Περισσότερες από εκατό χιλιάδες (100.000) υπογραφές κατατέθηκαν τότε στη Βουλή.

Οι πλειοψηφίες των ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ, δηλαδή η ΠΑΣΚΕ, η ΔΑΚΕ και η παράταξη του ΣΥΝ, αγνόησαν επιδεικτικά το γεγονός. Οι υπογραφές των κομμάτων τους κάτω από τη Συνθήκη ήταν νωπές. Και οι ίδιες οι παρατάξεις μιλούσαν για τις «νέες προκλήσεις» που έρχονται και που οι εργαζόμενοι πρέπει να αξιοποιήσουν. Η «παγκοσμιοποίηση» (δεν τη λένε καπιταλισμό) δεν ήταν ούτε μαύρη, ούτε άσπρη…

2. Δεν πέρασαν πολλά χρόνια και άρχισαν να παίρνονται νέες αποφάσεις στην ΕΕ. Ταυτόχρονα με τις ιδιωτικοποιήσεις που προχωρούσαν ακάθεκτα, ψηφίστηκε και η «Λευκή Βίβλος», που έβαλε τις κατευθύνσεις της μερικής απασχόλησης. Η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, η ΠΑΣΚΕ και η ΔΑΚΕ, τάχθηκαν υπέρ της «Λευκής Βίβλου». Ο ΣΥΝ, εντός και εκτός ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ, υποστήριξε ότι δεν ήταν ούτε μαύρη ούτε άσπρη! Και κατηγόρησε το ΚΚΕ ότι καταστροφολογεί! Τα ίδια ειπώθηκαν και στη συνέχεια, ενώ ξεκίνησαν και «κοινωνικοί διάλογοι», στους οποίους πρόθυμα συμμετείχαν και οι τρεις παρατάξεις και τα τρία κόμματα.

Τότε άρχισε νέος κύκλος «επιχειρημάτων» κατά του ΚΚΕ και του ΠΑΜΕ: Σεχταρισμός και μαξιμαλιστικά αιτήματα! Ενώ οι ίδιοι, ήταν …ρεαλιστές και ενωτικοί! Πάλευαν, βλέπετε, για την ενότητα! Και συνεχίζουν… Η γραμμή οπισθοφυλακών και υποταγής βαφτίστηκε ρεαλισμός, ενώ η ταξική συνεργασία και η «κοινωνική συνοχή» ονομάστηκαν προσαρμογή στα νέα δεδομένα. Είχε προηγηθεί η επίθεση κατασυκοφάντησης της ταξικής πάλης ως «παλαιολιθικού παρελθόντος» και η σταθερότητα του ΚΚΕ, η πίστη του στις αρχές της, ως «δογματισμός», μοναδικό φαινόμενο στην Ευρώπη…

Ηταν η περίοδος που το ΚΚΕ αποκάλυπτε το χαρακτήρα και το στόχο των ιδιωτικοποιήσεων και έλεγε «ούτε μία μετοχή στους ιδιώτες». Αντίθετα, εκείνοι υποστήριζαν ότι δε χάλασε ο κόσμος αν πάρουν οι ιδιώτες ένα μερίδιο…

3. Στο μεταξύ, οι εκπρόσωποι του ΣΥΝ στους δήμους και στις νομαρχίες, στην ΚΕΔΚΕ και στην ΕΝΑΕ, συνεργάζονταν αρμονικά με τους εκπροσώπους της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ. Ψήφιζαν (και ψηφίζουν φυσικά) όλες τις καπιταλιστικές αναδιαρθρώσεις, εφαρμόζοντας γενικά αντιλαϊκή πολιτική: Αύξηση φορολογίας, Τοπικά Σύμφωνα Απασχόλησης. Αργότερα πρόσθεσαν τις Συμπράξεις Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα, ενώ πριν από καιρό ψήφισαν και υπέρ του «Καποδίστρια 2». Είχε προηγηθεί ο «Καποδίστριας 1»…

Παράλληλα, οι του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ ποτέ δεν υποστήριξαν στη ΓΣΕΕ το αίτημα του ΠΑΜΕ, να διεκδικήσει η εργατική τάξη 1.400 ευρώ (1.300 ευρώ παλιότερα) κατώτερο μισθό. Πήγαιναν στις διαπραγματεύσεις καιροσκοπώντας. Και για να μην τους πάρει η μπόρα, καταψήφιζαν (κοινώς τραβούσαν την ουρά απέξω), αφήνοντας τις ΠΑΣΚΕ – ΔΑΚΕ εκτεθειμένες. Ταυτόχρονα, έκαναν λόγο για μεγάλο λάθος της ΓΣΕΕ! Ηταν …λάθος το ξεπούλημα των εργαζομένων, ακόμα μία φορά.

Μαζί στις συγκεντρώσεις, μαζί στον «κοινωνικό διάλογο», μαζί στο αντιΠΑΜΕ μένος, αλλά χώρια στη Σύμβαση!…

Μαζί στο Μάαστριχτ και στη «Λευκή Βίβλο», αλλά χώρια (καταψήφισαν) στην ψήφιση του νόμου Ρέππα.

Μαζί και τώρα με τις ΠΑΣΚΕ – ΔΑΚΕ κατά του νόμου Πετραλιά, δίχως βέβαια να πολυασχολούνται με το νόμο Ρέππα.

4. Κάνουν ότι δεν αντιλαμβάνονται τι είδους κινητοποιήσεις ήταν αυτές των ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ κατά του νομοσχεδίου Πετραλιά. Κάνουν ότι δε βλέπουν το ψευτοαντιδεξιό τους περιεχόμενο. Οτι είναι αγώνες ρηχοί που περνάνε μακριά από τις αιτίες των αντιασφαλιστικών νόμων και μάλιστα τις συγκαλύπτουν. Οτι χρησιμοποιούνται από την ΠΑΣΚΕ ως χερούλι για την επάνοδο του ΠΑΣΟΚ στην κυβέρνηση. Σκέφτηκαν ότι μπορούν έτσι να ψαρεύουν καλύτερα στον κόσμο του ΠΑΣΟΚ.

Ηρθε, όμως, η Σύμβαση και τους τάραξε τα νερά. Και παριστάνουν τους απορούντες. Βλέπετε, τα συνδικάτα προσδοκούσαν…

Αλλά οι της ΠΑΣΚΕ και της ΔΑΚΕ δεν παίζουν με τον ΣΕΒ. Δεν κάνουν κορδελάκια στις κρίσιμες στιγμές. Η «εργασιακή ειρήνη», που ξανά υπέγραψαν, αποτελεί έμβλημά τους πολύχρονο. Τώρα το ανακάλυψε ο ΣΥΡΙΖΑ;

5. Ομως, ο ΣΥΡΙΖΑ «καλεί τους εργαζόμενους να συνεχίσουν την πάλη για την ανατροπή της αντιασφαλιστικής πολιτικής, για την απόκρουση των ιδιωτικοποιήσεων, για την κατάκτηση ουσιαστικών αυξήσεων…».

Ποιος φορέας θα κινητοποιήσει τους εργαζόμενους σε αυτή την κατεύθυνση; Η ΓΣΕΕ; Οι Ομοσπονδίες και τα Σωματεία όπου κυριαρχεί η ίδια εργατική αριστοκρατία σαν εκείνη που υπέγραψε τη Σύμβαση; Αγνωστο… Μάλλον ναι, προφανώς. Οχι βέβαια το ΠΑΜΕ.

Και τι θα κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ σε αυτή την κατεύθυνση; Ούτε μια απεργιακή επιτροπή δεν οργάνωσαν στις απεργίες. Παίζουν σποτάκια στις TV, κολλάνε κάπου κάπου και αφίσες και βγάζουν την υποχρέωση. Στο μεταξύ, η τρομοκρατία στους χώρους δουλειάς οργιάζει. Εκείνοι αγρόν αγοράζουν.

Και μετά από όλα αυτά έχουν την αναίδεια να καταγγέλλουν το ΚΚΕ για υποκρισία (να κοιταχτεί στον καθρέφτη, γράφουν) και για ψεύδη!

Οσο για την ανατροπή της αντιασφαλιστικής πολιτικής, στην οποία καλεί ο ΣΥΡΙΖΑ, αυτή απαιτεί άλλου επιπέδου και ποιότητας κίνημα, όχι στρακαστρούκες τύπου ΓΣΕΕ, ούτε βέβαια κινήσεις εντυπωσιασμού και διαγκωνισμού με το ΠΑΣΟΚ για την ηγεμονία στην κεντροαριστερά.

Ευτυχώς για την εργατική τάξη και τ’ άλλα λαϊκά στρώματα, υπάρχουν το ΚΚΕ, το ΠΑΜΕ, η ΠΑΣΥ και χιλιάδες άλλοι συνεργαζόμενοι μαζί τους.

Του
Μάκη ΜΑΪΛΗ

Advertisements
Αναρτήθηκε στις ΚΚΕ, Καπιταλιστικά Κέρδη, Ν.Δ., Π.Α.ΜΕ, ΣΥΝ, εργατικά, εργοδοτική τρομοκρατία, καπιταλισμός, οπορτουνισμός. Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Αδιέξοδα και διπροσωπία
Αρέσει σε %d bloggers: