ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΤΗΣ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΤΟΥ ΚΚΕ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ ΤΟΥ ΙΟΥΝΗ 2009

ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΤΗΣ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΤΟΥ ΚΚΕ

ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ ΤΟΥ ΙΟΥΝΗ 2009

* ΚΑΜΙΑ ΘΥΣΙΑ ΓΙΑ ΕΕ – ΠΛΟΥΤΟΚΡΑΤΙΑ – ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΕΙ Η ΟΛΙΓΑΡΧΙΑ! ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΙ ΑΛΛΟΣ ΔΡΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΑΟΥΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ

* ΑΝΥΠΑΚΟΗ – ΡΗΞΗ – ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΓΙΑ ΜΙΑ ΕΛΛΑΔΑ ΤΗΣ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΣΥΓΧΡΟΝΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΛΑΙΚΩΝ ΑΝΑΓΚΩΝ, ΤΗΣ ΕΥΗΜΕΡΙΑΣ ΚΑΙ ΑΥΤΟΔΥΝΑΜΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΣΕ ΑΝΤΙΘΕΣΗ ΜΕ ΤΙΣ ΑΣΦΥΚΤΙΚΕΣ ΔΕΣΜΕΥΣΕΙΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ

Εργάτες, Υπάλληλοι, Αγρότες, Αυτοαπασχολούμενοι ΕΒΕ, Συνταξιούχοι, Νέοι και νέες, Γυναίκες,

Στις ευρωεκλογές του Ιούνη μια απάντηση πρέπει να δώσουμε: ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ! Με την ψήφο μας να τιμωρήσουμε όλα τα κόμματα του ευρωμονόδρομου, που βάζουν πλάτη, για να πέσουν τα βάρη της οικονομικής κρίσης στο λαό.

ΟΧΙ ΑΛΛΟΣ ΧΑΜΕΝΟΣ ΧΡΟΝΟΣ!

ΣΤΟ ΝΕΟ ΚΥΜΑ ΕΠΙΘΕΣΗΣ ΣΕ ΒΑΡΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΑΠΑΝΤΑΜΕ ΜΕ ΤΗ ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ

ΤΩΡΑ ΜΕ ΤΟ ΚΚΕ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΕΝΑ ΒΗΜΑ ΜΠΡΟΣΤΑ

Ο ΚΑΥΓΑΣ ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΗ ΝΔ ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΣΟΚ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΙΣ ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ ΕΧΕΙ ΚΥΡΙΟ ΚΑΙ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ ΣΤΟΧΟ ΝΑ ΕΓΚΛΩΒΙΣΟΥΝ ΤΗ ΛΑΙΚΗ ΑΓΑΝΑΚΤΗΣΗ, ΝΑ ΕΞΩΡΑΙΣΟΥΝ ΤΗΝ ΕΕ, ΝΑ ΕΞΑΣΦΑΛΙΣΟΥΝ ΤΗΝ ΕΝΑΛΛΑΓΗ ΣΤΙΣ ΕΠΕΡΧΟΜΕΝΕΣ ΕΘΝΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ

Στις ευρωεκλογές μπορούμε να πούμε δυο μεγάλα ΝΑΙ και δυο μεγάλα ΟΧΙ:

  • Λέμε ΟΧΙ στην ΕΕ των μονοπωλίων, της κρίσης, της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης, του μιλιταρισμού, των επεμβάσεων! Λέμε ΟΧΙ στα κόμματα του ευρωμονόδρομου και του ευρωσυμβιβασμού!
  • Λέμε ΝΑΙ στη συνεργασία των λαών για την Ευρώπη της ειρήνης, των δικαιωμάτων και ελευθεριών, του σοσιαλισμού. Λέμε ΝΑΙ στο ΚΚΕ της ελπίδας και του αγώνα κατά των αντιλαϊκών πολιτικών, για τη λαϊκή συμμαχία και εξουσία!

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Advertisements

Πλούσια τα διδάγματα για την αντιιμπεριαλιστική πάλη

Η ομιλία της Γενικής Γραμματέα της ΚΕ του ΚΚΕ, χτες, στη Διεθνή Διάσκεψη στο Βελιγράδι

Η πλούσια εμπειρία των λαών των Βαλκανίων βεβαιώνει πως με τον ιμπεριαλισμό έχουν μόνο να χάσουν. Η μάχη που έδωσε ο λαός της Γιουγκοσλαβίας δεν πήγε χαμένη, αντίθετα, βοήθησε τους λαούς να αντλήσουν σημαντικά συμπεράσματα. Καταρρίφθηκαν πολλοί μύθοι. Ο ενδοϊμπεριαλιστικός ανταγωνισμός εγκυμονεί κινδύνους γενικότερης ανάφλεξης. Πρέπει να δυναμώσει η αντιιμπεριαλιστική πάλη, να ανθίσει η μόνη προοπτική για τους λαούς, ο σοσιαλισμός – κομμουνισμός.Τα παραπάνω σημείωσε, ανάμεσα σε άλλα, η Γενική Γραμματέας της ΚΕ του ΚΚΕ, Αλέκα Παπαρήγα, μιλώντας χτες στη Διεθνή Διάσκεψη που οργάνωσαν το Φόρουμ Βελιγραδίου και το Παγκόσμιο Συμβούλιο Ειρήνης στο Βελιγράδι.

Παραθέτουμε ολόκληρη την ομιλία της Αλ. Παπαρήγα:

«Φίλες και φίλοι, συντρόφισσες και σύντροφοι,

Δέκα χρόνια κύλησαν από τα γεγονότα που συγκλόνισαν την περιοχή μας, φέρνοντας αντιμέτωπους το λαό μιας χώρας της Βαλκανικής με τον ισχυρότερο πολιτικό – στρατιωτικό ιμπεριαλιστικό οργανισμό της εποχής μας, το ΝΑΤΟ.

Η μάχη αυτή, που, αντικειμενικά, ήταν άνιση από την πλευρά των στρατιωτικών δυνάμεων που αναμετρήθηκαν εκείνη τη δεδομένη στιγμή, δεν πήγε χαμένη, όπως μπορεί να ισχυριστούν ορισμένοι, εξαιτίας της επικράτησης της σύγχρονης «Ιεράς Συμμαχίας». Το αντίθετο! Βοήθησε σημαντικά τους λαούς, ιδιαίτερα της Βαλκανικής, της Ευρώπης, αλλά και γενικότερα, να αντλήσουν σημαντικά, κρίσιμα συμπεράσματα για το παρόν και το μέλλον τους.

Στιγμιότυπα από τη Διεθνή Διάσκεψη

Πρώτα απ’ όλα αποτέλεσε τη «δεξαμενή» για την αφύπνιση λαϊκών μαζών, που τις είχαν «αποκοιμίσει» τα προηγούμενα χρόνια, μετά την ανατροπή του σοσιαλισμού στην ΕΣΣΔ και στην Ανατολική Ευρώπη, με το «νανούρισμα» περί δήθεν «ειρηνικής διευθέτησης» των προβλημάτων, «ειρηνικής ανάπτυξης», που θα έφερνε η λεγόμενη «παγκοσμιοποίηση», μετά τη διάλυση της ΕΣΣΔ και του Συμφώνου της Βαρσοβίας.

Καταρρίφθηκαν σειρά από μύθοι

Ταυτόχρονα, εκείνη η πάλη που έδωσε ο λαός της Γιουγκοσλαβίας πριν 10 χρόνια, κατέρριψε μια σειρά «μύθους», που έντεχνα είχε καλλιεργήσει, ιδίως μετά το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο το αστικό σύστημα.

H παγκόσμια καπιταλιστική κρίση που πλήττει συγχρονισμένα τις ισχυρές ιμπεριαλιστικές χώρες, αλλά και τις ανερχόμενες περιφερειακές, προσφέρει πολλές αποκαλύψεις και κυρίως αναδεικνύει πόσο σαθρό ήταν το οικοδόμημα περί της αειφόρου ανάπτυξης, των πλεονεκτημάτων της λεγόμενης παγκοσμιοποίησης, των μονοδρόμων ένταξης στις περιφερειακές διακρατικές ιμπεριαλιστικές ενώσεις, όπως είναι η ΕΕ.

Ετσι αποκαλύφθηκε ο ρόλος διάφορων (στα λόγια) «αριστερών» και «σοσιαλιστών», των σοσιαλδημοκρατικών κομμάτων, της σοσιαλδημοκρατίας, που «έβαλε πλάτη» για να καμφθεί η αντίσταση του λαού της Γιουγκοσλαβίας με τα όπλα! Κυβερνήσεις των σοσιαλιστικών και δήθεν «αριστερών» κομμάτων, σε Ελλάδα, Ιταλία, Γαλλία κ.α. έδωσαν «γη και ύδωρ» για την υλοποίηση αυτών των ιμπεριαλιστικών σχεδίων. Οσο σήμερα κι αν προσπαθούν αυτές οι δυνάμεις να παρουσιαστούν ως «προοδευτικές», ως «φιλολαϊκή λύση», ένα είναι σαφές: Δεν έχει εφευρεθεί ακόμη το «πλυντήριο», στο οποίο θα μπορούσαν να ξεπλύνουν τα εγκλήματα, που διέπραξαν πριν 10 χρόνια σε βάρος του λαού της Γιουγκοσλαβίας.

Μια επικίνδυνη για τους λαούς στρατηγική

Αγαπητοί φίλοι και σύντροφοι,

Οι εξελίξεις στη Γιουγκοσλαβία έδειξαν την ιδιαίτερα επικίνδυνη για τους λαούς στρατηγική των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων με την επίκληση της αρχής του λεγόμενου «αυτοπροσδιορισμού», της δήθεν «υπεράσπισης» των μειονοτήτων, ως προσχήματος για τη δημιουργία κρατών – προτεκτοράτων, όπως συμβαίνει στο Κόσσοβο και στη Βοσνία κ.α. Οι ιμπεριαλιστές υποκινούν σήμερα υπαρκτά και ανύπαρκτα μειονοτικά ζητήματα, όχι γιατί πραγματικά νοιάζονται για τα δικαιώματα των εθνικών και θρησκευτικών μειονοτήτων, αλλά επειδή ακολουθούν τη δοκιμασμένη μέθοδο του «διαίρει και βασίλευε». Το ίδιο εξυπηρετεί και η προώθηση πολιτικών κομμάτων σε εθνοτική – μειονοτική βάση.

Δυστυχώς, σ’ αυτή τους την προσπάθεια οι ιμπεριαλιστές έχουν «αρωγό» τους, πέρα από τα αστικά πολιτικά κόμματα, κι εκείνες τις δυνάμεις του οπορτουνισμού που κάνουν πως δε βλέπουν αυτούς τους σχεδιασμούς και συχνά, όπως έγινε και πριν 10 χρόνια, ταυτίζουν το θύτη με το θύμα.

Σήμερα, το Διεθνές Δίκαιο, όπως το γνώρισαν οι λαοί στην περίοδο της ενεργητικής παρουσίας και δράσης του σοσιαλιστικού συστήματος στις διεθνείς υποθέσεις, δεν υπάρχει. Εχει υποκατασταθεί πλήρως από το ιμπεριαλιστικό δόγμα του «προληπτικού χτυπήματος», της εκστρατείας «κατά της τρομοκρατίας».

Οι αναζητήσεις και οι προβληματισμοί για την αποκαλούμενη «αναμόρφωση του ΟΗΕ», για «νέα συστήματα ασφαλείας» στην Ευρώπη και οι διακηρύξεις σε παγκόσμιο επίπεδο περί του «πολυπολικού κόσμου» αντανακλούν την τάση αλλαγής του συσχετισμού μεταξύ των ιμπεριαλιστικών κέντρων, αλλά και την ενιαία προσπάθειά τους απέναντι στους λαούς, για να συγκαλύπτεται ο επιθετικός χαρακτήρας των ιμπεριαλιστικών συμμαχιών και ενώσεων. Στη συγκάλυψη συμβάλλει και ο οπορτουνιστικός αποπροσανατολισμός για το δήθεν εξανθρωπισμό του καπιταλισμού και εκδημοκρατισμό του ΟΗΕ. Ομως ο πόλεμος, η βία, και ο εκβιασμός – εκφοβισμός είναι σύμφυτα με τον εκμεταλλευτικό χαρακτήρα του καπιταλιστικού συστήματος, πολύ περισσότερο στο ανώτατο στάδιό του, το ιμπεριαλιστικό.

Κίνδυνοι γενικότερης ανάφλεξης

Οι ενδοϊμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί εξελίσσονται σε όλα τα πεδία – οικονομικό, στρατιωτικό, πολιτικό – και μεταξύ διαφόρων ομάδων κρατών. Οι εστίες πολέμου που εμφανίστηκαν μετά τη διαμόρφωση νέων αγορών στις πρώην σοσιαλιστικές χώρες, παραμένουν θερμές, ή, κινδυνεύουν να περάσουν σε νέα αναζωπύρωση, καθώς εντείνονται οι ανταγωνισμοί πρώτ’ απ’ όλα για τον έλεγχο των πηγών και των αγωγών πετρελαίου και φυσικού αερίου. Σε αυτές τις συνθήκες, οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ εγκαθιστούν νέους πυραύλους στην Ευρώπη, ενώ οι ΗΠΑ υποκίνησαν την επίθεση της Γεωργίας κατά της Νότιας Οσετίας, που προκάλεσε την ανταπάντηση της Ρωσίας. Η περιοχή του Καυκάσου αναδεικνύεται σε μια ακόμη θερμή ζώνη του αμερικανο – ρωσικού ανταγωνισμού, περικλείει νέους κινδύνους γενικότερης ανάφλεξης στην περιοχή, στην οποία εμπλέκονται και η ΕΕ, το ΝΑΤΟ, η Τουρκία και άλλες δυνάμεις.

Ενισχύεται ο ανταγωνισμός για τη στρατιωτική παρουσία και πολιτική επιρροή των διαφόρων ιμπεριαλιστικών κέντρων στην Κεντρική Ασία, στη Μέση Ανατολή, στην Αφρική και τη Λατινική Αμερική, καθώς και στην Αρκτική. Αυξάνονται οι στρατιωτικές δαπάνες, οι εξαγωγές όπλων, ο σχεδιασμός παραγωγής και εγκατάστασης νέων πυρηνικών όπλων.

Σκληρό παζάρι μεταξύ ιμπεριαλιστών

Είναι ψεύτικες οι ελπίδες που καλλιεργούν ορισμένες δυνάμεις, για την αντιστροφή αυτής της κατάστασης, εξαιτίας δήθεν της εκλογής του Μπάρακ Ομπάμα στην ηγεσία των ΗΠΑ και της έναρξης των συνομιλιών με τη Ρωσία. Εκείνο που στην πραγματικότητα διεξάγεται δεν είναι άλλο από ένα σκληρό παζάρι ανάμεσα σε παλιές και ανερχόμενες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις, που διεξάγεται στο ζοφερό τοπίο της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, με στόχο τη διαμόρφωση νέων «αξόνων» και «αντιαξόνων», που όμως δεν μπορούν να αναιρέσουν την ίδια τη φύση των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών για τον έλεγχο των πηγών ενέργειας, τους δρόμους μεταφοράς τους, αλλά και τα μερίδια των αγορών που θα διασφαλιστούν για τα μονοπωλιακά μεγαθήρια της κάθε πλευράς. Οι λαοί δεν πρέπει να προσδοκούν τίποτα το θετικό από αυτές τις διαβουλεύσεις, ούτε πρέπει να επιλέξουν πλευρά, στη βάση γλωσσικών ή θρησκευτικών γνωρισμάτων. Αυτά τα γνωρίσματα μπορεί να υπάρχουν, αλλά δεν μπορούν να ανατρέψουν την εγκληματική ταξική φύση του μεγάλου κεφαλαίου, που καθορίζει τη στάση κάθε ιμπεριαλιστικής δύναμης, είτε αυτή είναι σλαβόφωνη ή αγγλόφωνη, είτε ορθόδοξη ή καθολική?.

Να δυναμώσει η πάλη ενάντια στον ιμπεριαλισμό

Φίλες και φίλοι, συντρόφισσες και σύντροφοι,

Ποια μπορεί να είναι σήμερα η απάντηση των λαών; Ορισμένοι προχωρούν στην εξής λαθροχειρία: Περιορίζουν τον ιμπεριαλισμό στις ΗΠΑ και στο ΝΑΤΟ και επί της ουσίας παρουσιάζουν ως λύση για τους λαούς την ΕΕ. Υποστηρίζουν πως αν η ΕΕ «απογαλακτιστεί» από τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ, τότε θα πάμε, όπως λένε, σε «προοδευτική και σοσιαλιστική κατεύθυνση». Το ότι πρόκειται για «στάχτη στα μάτια» των λαών φαίνεται κι από το γεγονός πως από τα 27 μέλη της ΕΕ τα 3/4 είναι και μέλη του ΝΑΤΟ. Πέρα όμως από αυτό, στην πραγματικότητα, ο οποιοσδήποτε «απογαλακτισμός», δηλαδή ο αυτοτελής ρόλος της ΕΕ (σε σχέση με το ΝΑΤΟ), δε σημαίνει κάτι άλλο από την ετοιμότητα της ΕΕ ή τμήματός της να διεκδικήσει αγορές με τη δύναμή της, ακόμα και με τα όπλα. Κάτι που ήδη έχει ξεκινήσει να γίνεται! Δεν αποτελεί λύση για τους λαούς. Η ΕΕ έχει δείξει το αντιλαϊκό της πρόσωπο, αφού πρωτοστάτησε στις διεργασίες για τη διάλυση της Ενιαίας Γιουγκοσλαβίας, αλλά και στη συνέχεια με την αναγνώριση της απόσχισης του Κοσσόβου, την επιδίωξή της να αντικαταστήσει τις ΝΑΤΟικές δυνάμεις με του ευρωστρατού, καθώς και την άλλη συνδρομή που παρέχει σ’ αυτό το μόρφωμα, την εγκαθίδρυση της Eulex, που διοικεί την παρέμβαση των ιμπεριαλιστών στην περιοχή.

Πρέπει να είναι ξεκάθαρο πως οι ιμπεριαλιστικές ενώσεις του ΝΑΤΟ, της ΕΕ, παρά τις διακηρύξεις τους, δεν έχουν καμία σχέση με την ασφάλεια και την ειρήνη. Αντίθετα, η όποια εμπλοκή τους οδηγεί στην όξυνση των κινδύνων για τους λαούς. Σήμερα, 60 χρόνια μετά την ίδρυση του ΝΑΤΟ, πρέπει να δυναμώσει η πάλη ενάντια σ’ αυτές τις ιμπεριαλιστικές οργανώσεις. Για τον απεγκλωβισμό των λαών και των χωρών από τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους, την κατοχή χωρών, όπως του Ιράκ, του Αφγανιστάν κι από τα άλλα επικίνδυνα σχέδιά τους και σε τελική φάση από τις ίδιες αυτές τις ενώσεις.

Μόνη προοπτική ο σοσιαλισμός – κομμουνισμός

Σήμερα, που βρίσκεται σε εξέλιξη μια νέα οικονομική κρίση, που είναι αποτέλεσμα της φύσης του καπιταλιστικού συστήματος, προβάλλει η αναγκαιότητα να δυναμώσει η πάλη για την αναγνώριση του δικαιώματος κάθε λαού να μπορεί να επιλέγει ο ίδιος το δρόμο της δικής του ανάπτυξης. Ενα δικαίωμα, που μπορεί να κατοχυρώσει μια άλλου είδους ανάπτυξη, προς όφελος του λαού, έξω από τις ιμπεριαλιστικές οργανώσεις, με ανοιχτή την προοπτική της οικοδόμησης της νέας σοσιαλιστικής – κομμουνιστικής κοινωνίας, που αποτελεί και τη μοναδική πραγματική εναλλακτική λύση για τους λαούς.

Σήμερα, που οι καπιταλιστές και οι κυβερνήσεις τους τρέμουν στο άκουσμα της λέξης «κρίση», οι λαοί πρέπει να πάρουν κουράγιο από αυτήν την αδυναμία του συστήματος, που είναι ικανή να «λυγίσει» τα κανόνια τους. Αρκεί να παλέψουν ώστε να μην κουβαλήσουν τις συνέπειες της κρίσης, καθώς και να αποτρέψουν νέους πολέμους, που μπορεί να προκύψουν εξαιτίας των ανταγωνισμών κι ως «εργαλείου» διεξόδου από την κρίση.

Για κάτι τέτοιο, ιδιαίτερα στην περιοχή μας, στην «μπαρουταποθήκη» των Βαλκανίων, είναι αναγκαίο να δυναμώσει η πάλη ενάντια στην καλλιέργεια αυταπατών, ότι η ένταξη και των υπόλοιπων χωρών της Βαλκανικής στο ΝΑΤΟ και στην ΕΕ θα δώσει την ειρήνη, την ευημερία και τις «ίσες ευκαιρίες» στους λαούς, θα προστατεύσει από την καπιταλιστική κρίση και τους πολέμους. Σας διαβεβαιώνουμε πως ο λαός της Ελλάδας έχει μακρά κι αρνητική εμπειρία, που μας έχει οδηγήσει στο ακριβώς αντίστροφο συμπέρασμα.

Θεωρούμε, λοιπόν, πως οι κομμουνιστές και οι άλλοι προοδευτικοί άνθρωποι πρέπει να είναι αντίθετοι στην παρουσία και επέκταση του ΝΑΤΟ και της ΕΕ στην περιοχή, ενάντια στον εθνικισμό, στο μεγαλοϊδεατισμό της «Μεγάλης» Ελλάδας, Αλβανίας, Σερβίας, Βουλγαρίας κ.ο.κ., που χρησιμοποιεί και τα μειονοτικά ζητήματα, τις αλλαγές των συνόρων, με στόχο τον αποπροσανατολισμό και την κάλυψη των πραγματικών, των ταξικών συμφερόντων, που συγκρούονται, καθώς και την ενσωμάτωση των λαών στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς.

Με την ευκαιρία, θα ήθελα να σημειώσω ιδιαίτερα πως για το ζήτημα που έχει προκύψει ανάμεσα σε Ελλάδα και ΠΓΔΜ, το κυριότερο δεν είναι το όνομα, αλλά η διασφάλιση των σχέσεων συνεργασίας και καλής γειτονίας, του απαραβίαστου των συνόρων των δύο χωρών και η εγκατάλειψη της αλυτρωτικής προπαγάνδας.

Θέλουμε να σας διαβεβαιώσουμε πως το Κόμμα μας, όσο περνάει από το χέρι του, θα επιδιώξει να συμβάλει σ’ ένα μεγάλο λαϊκό κίνημα απειθαρχίας κι ανυπακοής στις επιλογές του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, της ιμπεριαλιστικής «νέας τάξης πραγμάτων».

Ο ελληνικός, ο σέρβικος, ο αλβανικός, όλοι οι λαοί της Βαλκανικής, αλλά πρώτα απ’ όλα η εργατική τάξη των Βαλκανίων, έχουν μοναδικό, αποκλειστικό συμφέρον από ένα τέτοιο λαϊκό κίνημα».

ΔΙΕΘΝΗΣ ΔΙΑΣΚΕΨΗ ΓΙΑ ΤΑ 10 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΝΑΤΟΪΚΗ ΕΠΕΜΒΑΣΗ ΣΤΗ ΓΙΟΥΓΚΟΣΛΑΒΙΑ

Την ξεκάθαρη στόχευση του ΚΚΕ, να συμβάλει σε ένα μεγάλο λαϊκό κίνημα απειθαρχίας και ανυπακοής στις επιλογές του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, της ιμπεριαλιστικής «νέας τάξης πραγμάτων», γιατί οι λαοί των Βαλκανίων, αλλά πρώτα απ’ όλα η εργατική τάξη, έχουν αποκλειστικό συμφέρον από ένα τέτοιο λαϊκό κίνημα, υπογράμμισε η ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, μιλώντας χτες στη Διεθνή Διάσκεψη που διοργανώθηκε στο Βελιγράδι από το «Φόρουμ Βελιγραδίου για τον κόσμο των Ισων» και το Παγκόσμιο Συμβούλιο Ειρήνης, με αφορμή τη συμπλήρωση δέκα χρόνων από τους ΝΑΤΟικούς βομβαρδισμούς ενάντια στη Γιουγκοσλαβία.

Στο Βελιγράδι, που ακόμα μετράει τις πληγές των ανελέητων ΝΑΤΟικών και ευρωενωσιακών βομβαρδισμών, ο λαός δε θέλει να ξεχάσει τη φρίκη του ιμπεριαλιστικού πολέμου, τους υπεύθυνους των βομβαρδισμών. Αυτό αναδείχτηκε κατά τις διήμερες εργασίες της Διεθνούς Διάσκεψης που ολοκληρώθηκε χτες, επέτειο της έναρξης της επέλασης των γερακιών του ιμπεριαλισμού, από την πρώην Γιουγκοσλαβία, που είχε ως αποτέλεσμα χιλιάδες νεκρούς, αμέτρητες υλικές καταστροφές και ανυπολόγιστη ζημιά στην υγεία του λαού από τις βόμβες απεμπλουτισμένου ουρανίου.

Στις εργασίες της Διάσκεψης συμμετείχαν αντιπρόσωποι από αντιιμπεριαλιστικά κινήματα και φορείς από 45 χώρες. Από την Ελλάδα συμμετείχαν αντιπρόσωποι του ΚΚΕ, με επικεφαλής την ΓΓ της ΚΕ του Κόμματος, Αλ. Παπαρήγα, της Ελληνικής Επιτροπής για τη Διεθνή Υφεση και Ειρήνη, της Ελληνικής Επιτροπής Διεθνούς Δημοκρατικής Αλληλεγγύης, του Πανεργατικού Αγωνιστικού Μετώπου, της Ομοσπονδίας Γυναικών Ελλάδας και της Κίνησης για την Εθνική Αμυνα.

Ρεπορτάζ από τις προγραμματισμένες για χτες επισκέψεις της αντιπροσωπείας του ΚΚΕ σε κτίρια που καταστράφηκαν από τους βομβαρδισμούς, από την ομιλία του Θανάση Παφίλη, μέλους της ΚΕ του ΚΚΕ, ευρωβουλευτή του Κόμματος και Γενικού Γραμματέα του ΠΣΕ στη Διάσκεψη, καθώς και από την απογευματινή αντιπολεμική κινητοποίηση, θα δημοσιευτούν σε επόμενα φύλλα του «Ρ».

Αναρτήθηκε στις Ε.Ε., ΚΚΕ, αντιϊμπεριαλιστικό μέτωπο, διεθνή. Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Πλούσια τα διδάγματα για την αντιιμπεριαλιστική πάλη

Η ΕΕ με τους φονιάδες

Στη Γάζα το αίμα κυλάει ποτάμι, αναβλύζει από κορμιά αθώων που τεμαχίζει το Ισραήλ και η πολεμική του μηχανή. Στο έγκλημα αυτό έχει συνεργούς, εξίσου κυνικούς και προκλητικούς. Τον αμερικάνικο και ευρωενωσιακό ιμπεριαλισμό. Γιατί είναι πραγματική πρόκληση όχι μόνο απέναντι στον παλαιστινιακό λαό αλλά απέναντι στους λαούς όλου του κόσμου που καταδικάζουν με αποτροπιασμό τη συντελούμενη γενοκτονία, η έγκριση συμφωνίας για τη δημιουργία «κοινού αεροπορικού χώρου» με το Ισραήλ, στην οποία προχωρά την ερχόμενη βδομάδα το Ευρωκοινοβούλιο και πιο συγκεκριμένα η αρμόδια επιτροπή του για τις μεταφορές.
Η ΕΕ δε σιωπά, δεν ανέχεται απλώς το έγκλημα, αλλά προσφέρει περισσότερο «αέρα» στους φονιάδες των Παλαιστινίων, αποδεικνύοντας έμπρακτα τη συμμετοχή της σ’ αυτό. Πρόκειται για μια ακόμα συμφωνία στο πλαίσιο της διαρκούς αναβάθμισης των σχέσεών της με τον «σημαντικό εταίρο», όπως τον αποκαλεί, στη Μέση Ανατολή, το Ισραήλ. Αλλωστε, στις 8 και 9 Δεκέμβρη οι 27 ΥΠΕΞ της ΕΕ έλαβαν ειδική απόφαση με την οποία αναβαθμίζονται σημαντικά οι σχέσεις της ΕΕ με το Ισραήλ. Αυτή η απόφαση πάρθηκε ενόσω βρισκόταν σε εξέλιξη ο απάνθρωπος αποκλεισμός της λωρίδας της Γάζας, μέσω του οποίου καταδικάζονταν σε λιμοκτονία οι κάτοικοί της. Ενόσω το Ισραήλ συνέχιζε να επεκτείνει το τείχος της ντροπής στη Δυτική Οχθη. Λεπτομέρειες για την ΕΕ, μπροστά στην ειλημμένη προ πολλού απόφασή της «να υποστηριχτεί η περαιτέρω ένταξη του Ισραήλ στις ευρωπαϊκές οικονομικές και κοινωνικές δομές».
Συνέπεια αυτής της πολιτικής της είναι και το σχέδιο έκθεσης και πρόταση ψηφίσματος για συμφωνία για τη «δημιουργία κοινού αεροπορικού χώρου» ΕΕ – Ισραήλ που κατατέθηκε στο Ευρωκοινοβούλιο, προκειμένου να υπογραφεί μια αναλυτική συμφωνία αερομεταφορών μεταξύ των δύο πλευρών. Στην αιτιολογική έκθεση του σχεδίου ψηφίσματος που θα συζητηθεί την ερχόμενη βδομάδα στην Επιτροπή Μεταφορών και Τουρισμού του Ευρωκοινοβουλίου, το Ισραήλ αναγορεύεται σε «σημαντικό εταίρο της ΕΕ» και εξαίρεται ως «ένας από τους μεγαλύτερους εμπορικούς εταίρους της ΕΕ στον ευρωμεσογειακό χώρο», ενώ στην πρόταση ψηφίσματος αναδεικνύεται «η στρατηγική του θέση ως γέφυρας μεταξύ της Ευρώπης και της Μέσης Ανατολής». Σκοπός των διαπραγματεύσεων που έχουν ξεκινήσει, όπως τονίζεται, είναι «η σύναψη αναλυτικής συμφωνίας επί ενός Κοινού Αεροπορικού Χώρου με το Ισραήλ». Αναφέρεται μάλιστα ότι για τα ευρωμονοπώλια στον τομέα των αερομεταφορών, «το Ισραήλ είναι μια πολύ σημαντική αγορά», καθώς «πάνω από το ήμισυ της εναέριας κυκλοφορίας από και προς το Ισραήλ (5,5 εκατ. επιβάτες το 2007) αφορά κράτη – μέλη της ΕΕ».
Εμπορικοί εταίροι, αγορές… κέρδη για τα μονοπώλια. Αυτά είναι τα… υψηλά ιδανικά που κινούν την ευρωένωση των μονοπωλίων, αυτές, οι μόνες «αξίες» στις οποίες πιστεύει. Για χάρη τους κατασκεύασε μια δήθεν εθνοκάθαρση και αιματοκύλησε τον λαό της Γιουγκοσλαβίας, για τις ίδιες αφήνει τώρα το Ισραήλ να κατασφαγιάζει τον λαό της Παλαιστίνης και το επιβραβεύει συνάπτοντας μαζί του συμφωνίες συνεργασίας.

Αυτός είναι ο ιμπεριαλισμός. Και δε θα σταματήσει αν δεν τον τσακίσει η λαϊκή αντιιμπεριαλιστική πάλη. Ας βγάλει τα συμπεράσματά του ο λαός. Για την ΕΕ και τα κόμματα που την υπηρετούν. Για το τι πρέπει να κάνει. Ξεκινώντας σήμερα απ’ το αυτονόητο, την έκφραση με κάθε τρόπο, μαζικά και μαχητικά, της αλληλεγγύης του στον παλαιστινιακό λαό.

Αναρτήθηκε στις Ε.Ε., αντιϊμπεριαλιστικό μέτωπο, ιμπεριαλισμός. Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Η ΕΕ με τους φονιάδες

Η διεύρυνση του ΝΑΤΟ μέτρο διασφάλισης ιμπεριαλιστικών συμφερόντων

 

Αποσπάσματα από την ομιλία του μέλους του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ στη συνάντηση ΚΚ στο Κίεβο, με θέμα «Η διεύρυνση του ΝΑΤΟ και η ασφάλεια στην Ευρώπη»

«Η διεύρυνση του ΝΑΤΟ προς Ανατολάς, αλλά και προς Νότο στα Βαλκάνια, έχει ως βασικό στόχο τη διασφάλιση των συμφερόντων των αστικών τάξεων στις χώρες που ανατράπηκε ο σοσιαλισμός, αλλά και να εμποδίσει τη διείσδυση και αύξηση της επιρροής της ανερχόμενης καπιταλιστικής δύναμης της Ρωσίας», τόνισε ο Δημήτρης Κουτσούμπας, μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, μιλώντας στη συνάντηση Κομμουνιστικών Κομμάτων που πραγματοποιείται στο Κίεβο της Ουκρανίας με θέμα: «Η διεύρυνση του ΝΑΤΟ και η ασφάλεια στην Ευρώπη» και συνεχίζοντας υπογράμμισε:

«Επιδιώκει να προσδέσει στο «ευρωατλαντικό άρμα» αυτές τις χώρες και να περιορίσει την πολιτική και στρατιωτική επιρροή της Ρωσίας στις περιοχές αυτές. Ταυτόχρονα επιδιώκει να δημιουργήσει αίσθηση αβεβαιότητας και για τα οικονομικά σχέδια με τους αγωγούς, που προωθεί η Ρωσία στις περιοχές αυτές, προωθώντας τις ανταγωνιστικές στις ΗΠΑ και την ΕΕ λύσεις».

Συνεχίζοντας τόνισε: «Η «αντιπυραυλική ασπίδα» των ΗΠΑ, η άρνηση των χωρών του ΝΑΤΟ να επικυρώσουν την αναθεωρημένη συνθήκη για τα τακτικά όπλα στην Ευρώπη και οι νέες στρατιωτικές βάσεις σε Κόσσοβο, Βουλγαρία, Ρουμανία, παρά τις υποσχέσεις που είχαν δοθεί στο παρελθόν στη Ρωσία, είναι στοιχεία ακριβώς αυτού του ενδοϊμπεριαλιστικού ανταγωνισμού, με σαφή στόχο του αμερικανικού και ευρωενωσιακού κεφαλαίου να «στριμώξουν» στρατιωτικά τη Ρωσία. Οπως άλλωστε και τα σχέδια στρατιωτικοποίησης του διαστήματος. Σχέδια που φτάνουν έως και το στόχο της απόκτησης τέτοιας στρατιωτικής υπεροχής που να επιτρέπει στις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ να καταφέρουν πυρηνικό πλήγμα, χωρίς να υποστούν συνέπειες. Στη σκέψη τους βέβαια βρίσκεται η προσπάθεια μείωσης της διαπραγματευτικής ικανότητας του Κρεμλίνου στις διεθνείς υποθέσεις».

«Πρόκειται – επισήμανε ο ομιλητής – για εξελίξεις στενά δεμένες με τον ευρύτερο ενδοϊμπεριαλιστικό ανταγωνισμό για τον έλεγχο των αγορών, των πηγών ενέργειας και των δρόμων μεταφοράς, για την απόκτηση καλύτερων θέσεων στα πλαίσια της ιμπεριαλιστικής «πυραμίδας» του παγκόσμιου ιμπεριαλιστικού συστήματος, μέσα στο οποίο εμφανίζονται και οι σχέσεις αλληλεξάρτησης μεταξύ των χωρών που στηρίζονται στις αρχές του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής».

Η ένταξη στο ΝΑΤΟ λειτουργεί και ως προθάλαμος για την ένταξη στην ΕΕ

«Η ενιαία ιμπεριαλιστική στρατηγική – συνέχισε ο ομιλητής – εκδηλώνεται ακριβώς και στην παράλληλη πορεία διεύρυνσης της ΕΕ και του ΝΑΤΟ. Η ταυτόχρονη διεύρυνση όχι μόνο δεν αναιρεί τις ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις, αλλά και τις αναπαράγει και τις δυναμώνει. Δυναμώνει και τις αντιθέσεις ανάμεσα στις ηγετικές δυνάμεις και τα κράτη – μέλη της. Πλέον έχει καταρρεύσει και ο γνωστός μύθος ότι το ΝΑΤΟ δεν έχει σχέση με την ΕΕ, η οποία δήθεν είναι μόνο «οικονομική ένωση των λαών»!

Ετσι κι αλλιώς, νομίζουμε, πρέπει να είναι καθαρό ότι ΝΑΤΟ και ΕΕ είναι ενώσεις που υπηρετούν τα ίδια ταξικά συμφέροντα. Συχνά η ΕΕ αναλαμβάνει να κάνει και τη «βρώμικη δουλειά» του ΝΑΤΟ, όπως έδειξε η υπόθεση της διάλυσης της Γιουγκοσλαβίας, όπως και τώρα με την υπόθεση της ανεξαρτητοποίησης του Κοσσυφοπεδίου, που έρχονται σε κατάφωρη παραβίαση του Διεθνούς Δικαίου».

Καταλήγοντας ο Δ. Κουτσούμπας σημείωσε: «Αναμφίβολα, η ΕΕ έχει και επιμέρους διαφορές και ανταγωνισμούς με τις ΗΠΑ, αλλά είναι και η ίδια «αρπακτικό», που, από κοινού με τις ΗΠΑ, στρέφεται κατά των λαών, κατά πιο αδύνατων στόχων και αντιμάχεται τις ΗΠΑ μόνο στη μοιρασιά της «λείας». Η δημιουργία του ευρωστρατού, που αποτελεί το επόμενο βήμα της ΚΕΠΠΑ της ΕΕ και η στενή συνεργασία του, όπως εξαρχής προβλέπεται, με το ΝΑΤΟ επιβεβαιώνουν αυτή την εκτίμηση.

Από τα παραπάνω είναι σαφές ότι η ΕΕ δεν αποτελεί αντίπαλο δέος στο ΝΑΤΟ και τις ΗΠΑ, για την ασφάλεια των λαών της Ευρώπης, όπως ορισμένοι διακηρύσσουν. Τόσο το ΝΑΤΟ, όσο και η ΕΕ, ως ενώσεις φτιαγμένες να υπηρετούν τα συμφέροντα του μεγάλου κεφαλαίου, δεν μπορούν να αλλάξουν την ουσία τους, τον προσανατολισμό και την αποστολή τους με μια απλή κυβερνητική εναλλαγή των κλασικών συντηρητικών αστικών πολιτικών δυνάμεων με κάποιες άλλες πιο «προοδευτικές», «κεντροαριστερές». Κι αυτό φάνηκε ξεκάθαρα από την ενεργό συμμετοχή που είχαν οι κεντροαριστερές και «σοσιαλιστικές» κυβερνήσεις π.χ. της Γαλλίας, της Ιταλίας, της Ελλάδας, την περίοδο που το ΝΑΤΟ βομβάρδιζε τη Γιουγκοσλαβία το 1999».

Αναρτήθηκε στις Ε.Ε., ΝΑΤΟ, αντιϊμπεριαλιστικό μέτωπο, διεθνή. Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Η διεύρυνση του ΝΑΤΟ μέτρο διασφάλισης ιμπεριαλιστικών συμφερόντων

Να ξεσηκωθούν όλοι ενάντια στην απαγόρευση της ΚΕΝ Τσεχίας

Οι μαζικοί φορείς των εργαζομένων και της νεολαίας να αναπτύξουν κίνημα που θα επιβάλει την άρση της αντιδημοκρατικής απόφασης

Δυναμική και αποφασιστική απάντηση στην απαγόρευση της Κομμουνιστικής Ενωσης Νεολαίας Τσεχίας (έγινε από δικαστήριο της Πράγας, την Τετάρτη 19 Μάρτη), έδωσαν το πρωί του Σαββάτου εκατοντάδες μέλη και φίλοι της ΚΝΕ, που πραγματοποίησαν μαζική παράσταση διαμαρτυρίας έξω από την τσέχικη πρεσβεία στο Ψυχικό. Οι ΚΝίτες και οι ΚΝίτισσες έδωσαν ταυτόχρονα υπόσχεση ότι δεν πρόκειται να σταματήσουν τον αγώνα και την έκφραση αλληλεγγύης στους Τσέχους νεολαίους κομμουνιστές, μέχρι να παρθεί πίσω αυτή η απαράδεκτη ενέργεια. Ετσι, τις επόμενες μέρες η ΚΝΕ καλεί τη νεολαία να ξεδιπλώσει με πολύμορφη δράση αυτή τη συμπαράσταση, μέσα από τους φοιτητικούς συλλόγους, τις πρυτανικές αρχές, τα μαθητικά συμβούλια, τα εργατικά σωματεία και τις λαϊκές οργανώσεις.

Και, πράγματι, δεν πρέπει να μείνει φορέας που να μην ξεσηκωθεί, αφού το «καμπανάκι» και ο συναγερμός βαράνε για όλους… Το γεγονός αυτό σημείωσε με έμφαση και ο Κώστας Παπαδάκης, μέλος του Γραφείου του ΚΣ της ΚΝΕ, υπεύθυνος για τις Διεθνείς Σχέσεις, μιλώντας αρχικά στους συγκεντρωμένους νέους. Σημείωσε χαρακτηριστικά, ανάμεσα σε άλλα: «Ο συναγερμός χτυπάει για όλους ότι έρχονται τα χειρότερα στα εργατικά δικαιώματα. Σήμερα χτυπάνε τους κομμουνιστές, γιατί έχουν ακριβώς τη διέξοδο, την πάλη για τη σοσιαλιστική κοινωνία».

Σε όλη τη διάρκεια της παράστασης διαμαρτυρίας, οι νεολαίοι βροντοφώναξαν : «Κάτω τα χέρια από την ΚΕΝ Τσεχίας» «Ούτε με απαγορεύσεις, ούτε με φυλακές, ποτέ τους δε λυγίσανε οι κομμουνιστές», ενώ αντιπροσωπεία του ΚΣ της ΚΝΕ θυροκόλλησε στην πρεσβεία, μιας και κανείς δε βγήκε να παραλάβει, το κείμενο καταγγελίας και κοντά 10.500 υπογραφές από τη διεθνή καμπάνια αλληλεγγύης που ξεκίνησε με πρωτοβουλία του ΚΚΕ στην ηλεκτρονική διεύθυνση 4ksm.kke.gr.

Στη συνέχεια, πραγματοποιήθηκε από τους συγκεντρωμένους συμβολική πορεία στη γειτονιά όπου βρίσκεται η τσέχικη πρεσβεία, για να μάθουν και οι περίοικοι την αντιδημοκρατική απόφαση απαγόρευσης της ΚΕΝ Τσεχίας.

Να αναπτυχθεί ένα μαζικό κίνημα αλληλεγγύης

Σε δήλωσή του, ο Γιάννης Πρωτούλης, Γραμματέας του ΚΣ της ΚΝΕ και βουλευτής του ΚΚΕ, σημείωσε: «Χτες (σ.σ. 21/3) που αντιπροσωπεία της κοινοβουλευτικής και ευρωκοινοβουλευτικής ομάδας του ΚΚΕ ήρθε στην τσέχικη πρεσβεία, τη δέχτηκε ένας υπάλληλος, ο πρέσβης έλειπε. Σήμερα που ήρθαμε πάλι ως Κομμουνιστική Νεολαία Ελλάδας στην πρεσβεία της Τσεχίας για αυτήν την παράσταση διαμαρτυρίας, έχουν εξαφανιστεί για να μην παραλάβουν τη διαμαρτυρία μας. Αυτό που θέλουμε να δηλώσουμε, και το γνωρίζουν και αυτοί πολύ καλά, είναι ότι το κίνημα αλληλεγγύης στη χώρα μας θα αναπτυχθεί ενάντια σε αυτή την απαράδεκτη απαγόρευση. Εμείς και σήμερα καλούμε όλο τον πολιτικό κόσμο και πολύ περισσότερο τη νεολαία, τα συνδικάτα, τους μαζικούς φορείς, τους φοιτητικούς συλλόγους, τα μαθητικά συμβούλια, όλη τη νεολαία να καταδικάσει απερίφραστα την ποινικοποίηση της κομμουνιστικής ιδεολογίας, την ποινικοποίηση του Μαρξισμού – Λενινισμού. Δεν είναι μια επίθεση που ήρθε σήμερα, είναι η εφαρμογή του αντικομμουνιστικού μνημονίου, καθαρά πράγματα, που εφαρμόζεται στην Τσεχία ενάντια σε ένα μαζικό κομμουνιστικό κόμμα, το οποίο βρίσκεται λίγο διάστημα πριν το συνέδριό του και μάλιστα η Κομμουνιστική Νεολαία βρισκόταν δύο μέρες πριν το συνέδριό της, όταν βγήκε αυτή η απαγόρευση. Γιατί έγινε αυτό; Γιατί μέσα στο καταστατικό και τις προγραμματικές της θέσεις η ΚΕΝ, έχει την κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής και το σοσιαλισμό. Αυτό που η Ευρωπαϊκή Ενωση φοβάται όπως ο «διάολος το λιβάνι». Εμείς τους δηλώνουμε ότι σε καμία περίπτωση αυτό δε θα το αφήσουμε να περάσει έτσι. Θα επιδιώξουμε να αναπτυχθεί ένα μαζικό κίνημα αλληλεγγύης όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και σε ολόκληρη την Ευρώπη, για να παρθεί πίσω αυτή η απαράδεκτη απαγόρευση. Το «κυνήγι μαγισσών» και ο νεομακαρθισμός απέναντι στους κομμουνιστές δε θα περάσουν».

Αναρτήθηκε στις Ε.Ε., ΚΚΕ, ΚΝΕ, αλληλεγγύη, αντικομμουνισμός, διεθνή. Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Να ξεσηκωθούν όλοι ενάντια στην απαγόρευση της ΚΕΝ Τσεχίας

ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΩΝ – ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ ΧΩΡΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ

 

Ανακοίνωση για τον Τύπο

Από 20 κράτη – μέλη και υπό ένταξη χώρες της ΕΕ 23 Κομμουνιστικά και Εργατικά Κόμματα συμμετείχαν στη Συνάντηση που πραγματοποιήθηκε στις 14-15 του Μάρτη 2008 στην Αθήνα με θέμα: «Η νέα Συνθήκη, οι εξελίξεις στην ΕΕ και η πάλη των λαών». Ορισμένα άλλα που δεν μπόρεσαν να παραβρεθούν έστειλαν μηνύματα υποστήριξης.

Στη Συνάντηση αξιολογήθηκαν θετικά οι πολλές κοινές πρωτοβουλίες, καμπάνιες, δράσεις και κοινές ανακοινώσεις του περασμένου χρόνου. Σημειώθηκε η σημασία πολλαπλασιασμού των κοινών και συγκλινουσών πρωτοβουλιών και στενότερου συντονισμού σε κινήματα και θεσμούς, καθώς και η προώθηση ευρύτερων συσπειρώσεων με σεβασμό στην αυτοτέλεια του κάθε κόμματος.

Οι μετέχοντες αντάλλαξαν σκέψεις πάνω στα αποτελέσματα του Εαρινού Συμβουλίου της ΕΕ, που προαναγγέλλουν επιτάχυνση των κατευθύνσεων της Στρατηγικής της Λισαβόνας. Σημείωσαν την απόφαση αναφορικά με τη «Μεσογειακή Ενωση», οι συνέπειες της οποίας πρέπει να μελετηθούν σε βάθος.

Σημειώθηκε ότι η ΕΟΚ, και στη συνέχεια η ΕΕ, αποτελεί επιλογή των κυρίαρχων δυνάμεων και του δυτικοευρωπαϊκού μονοπωλιακού κεφαλαίου. Προωθεί νεοφιλελεύθερα μέτρα προς όφελος των μονοπωλίων και της συγκέντρωσης και συγκεντροποίησης του κεφαλαίου. Δεν μπορεί να αποτελέσει πραγματικό αντίβαρο προς τις ΗΠΑ σε όφελος των λαών. Με τη Μεταρρυθμιστική Συνθήκη γίνονται νέα βήματα στη διάρθρωση της ΕΕ ως ενός ιμπεριαλιστικού οικονομικού, πολιτικού και στρατιωτικού μπλοκ αντίθετου στα συμφέροντα των εργατών και των λαών. Υπονομεύονται ακόμη περισσότερο η κυριαρχία και ανεξαρτησία λαών και κρατών. Οι μετέχοντες κατήγγειλαν την υιοθέτηση της Συνθήκης πίσω από τις πλάτες των λαών. Καταδικάστηκε η μονομερής απόσχιση του Κοσσόβου από τη Σερβία και εκφράστηκε ανησυχία για τις συνέπειές της.

Στο όνομα του «εκσυγχρονισμού», της «ανταγωνιστικότητας», της «ευελφάλειας» και για τη διασφάλιση της κερδοφορίας του κεφαλαίου, δυναμώνουν οι επιθέσεις σε εργατικά και συνδικαλιστικά δικαιώματα. Οι απαράδεκτες δικαστικές αποφάσεις στις υποθέσεις των «ΛΑΒΑΛ» και «Βίκινγκ Λάινς» πρέπει να συναντήσουν ισχυρή καταδίκη, καθώς χτυπούν το δικαίωμα στην απεργία και τις συνδικαλιστικές ελευθερίες. Ολοένα και περισσότερο οι εργαζόμενοι ανησυχούν για την κατάσταση που διαμορφώνεται στις εργασιακές σχέσεις, στους μισθούς, στις συντάξεις, την ακρίβεια και την άνοδο των τιμών, την Κοινωνική Ασφάλιση, τον πολλαπλασιασμό των εργατικών ατυχημάτων. Την παράδοση στο μεγάλο κεφάλαιο των συστημάτων Εκπαίδευσης, Υγείας και Πρόνοιας. Την ένταση της εκμετάλλευσης, της ανεργίας, της ανασφάλειας, την αυξανόμενη καταστολή και καταπίεση των μεταναστών. Το χτύπημα των μικρών αγροτικών εκμεταλλεύσεων, των αυτοαπασχολούμενων, των μικρών βιοτεχνών και εμπόρων προς όφελος των μονοπωλιακών ομίλων. Τον πολλαπλασιασμό των αντιδημοκρατικών μέτρων, την – με κρατική στήριξη – άνοδο του αντικομμουνισμού, του ρατσισμού, της ξενοφοβίας. Ιδιαίτερα βαριές είναι οι συνέπειες στην κατάσταση των εργαζομένων των νέων κρατών – μελών της ΕΕ από την Ανατολική Ευρώπη.

Οι εργαζόμενοι εκφράζουν ανησυχία για την επιθετικότητα της ΕΕ απέναντι στις χώρες της Μεσογείου, της Μέσης Ανατολής και της Λατινικής Αμερικής. Για την επιβολή αντιλαϊκών μέτρων σε υποψήφιες για ένταξη χώρες. Για την ενίσχυση της στρατικοποίησης της ΕΕ και της συνεργασίας της με ΝΑΤΟ και ΗΠΑ σε ιμπεριαλιστικούς πολέμους και επεμβάσεις. Για την κούρσα των εξοπλισμών, την εγκατάσταση της «αντιπυραυλικής ασπίδας» και την επαναφορά του δόγματος του πρώτου πυρηνικού πλήγματος.

Οι εξελίξεις στην ΕΕ δικαιώνουν τις δυνάμεις που αντιτάχθηκαν στις Συνθήκες του Μάαστριχτ, της Νίκαιας, του Αμστερνταμ. Που είπαν ΟΧΙ στην ΟΝΕ, στη Συνθήκη του Σένγκεν, στο «ευρωσύνταγμα». Δικαιώνουν όλους εκείνους που σήμερα συνεχίζουν να αγωνίζονται ενάντια στην Ευρωπαϊκή Ενωση του μεγάλου κεφαλαίου, ένα διευθυντήριο των μεγάλων, νεοφιλελεύθερων και μιλιταριστικών δυνάμεων. Με αυτό τον τρόπο τα κόμματά μας συνέβαλαν, και θα συνεχίσουν να συμβάλλουν, ώστε να δυναμώνει η λαϊκή αμφισβήτηση προς την ΕΕ, να κρατιέται ζωντανή η ελπίδα μιας διαφορετικής προοπτικής.

Σήμερα είναι φανερά τα αδιέξοδα των νεοφιλελεύθερων πολιτικών. Δεν υπάρχουν φιλολαϊκές λύσεις δίχως να αμφισβητηθεί το Μάαστριχτ και οι «4 ελευθερίες» που κατοχυρώνει («ελεύθερη διακίνηση» κεφαλαίων, εμπορευμάτων, υπηρεσιών και εργατικής δύναμης). Η σοσιαλδημοκρατία και οι σύμμαχοί της, η κεντροαριστερά, δοκιμάστηκαν. Οι λαοί έχουν συσσωρεύσει σημαντική εμπειρία. Αντιλαμβάνονται ότι αυτές οι δυνάμεις δεν εκπροσωπούν διέξοδο για τα συμφέροντά τους. Προβάλλει σήμερα επιτακτικά η ανάγκη μιας πραγματικής εναλλακτικής λύσης σε αντιπαράθεση με το μεγάλο κεφάλαιο και τον ιμπεριαλισμό. Μια εναλλακτική λύση με ανοιχτό τον ορίζοντα στη ρήξη με τη διαδικασία της ευρωπαϊκής καπιταλιστικής ενοποίησης και τη σοσιαλιστική προοπτική. Η δυνατότητα μιας διαφορετικής κατάστασης, μιας Ευρώπης της ισότιμης συνεργασίας, της οικονομικής και κοινωνικής προόδου και της ειρήνης αναδύεται πιο έντονα μέσα από σημαντικούς αγώνες της εργατικής τάξης και του αντιιμπεριαλιστικού κινήματος. Τονίστηκε η ανάγκη να δυναμώσει ο αγώνας:

  • Για ισχυρό ΟΧΙ στη Συνθήκη της Λισαβόνας. Υποστήριξη στην καμπάνια του ΟΧΙ στην Ιρλανδία.
  • Για το δικαίωμα κάθε λαού να επιλέγει κυρίαρχα το δρόμο ανάπτυξής του, συμπεριλαμβανομένης της αποδέσμευσης από ΟΝΕ, ΕΕ και ΝΑΤΟ καθώς και της σοσιαλιστικής επιλογής.
  • Ενάντια σε νέα διεύρυνση και επέκταση του ΝΑΤΟ. Για την απομάκρυνση όλων των αμερικανοΝΑΤΟικών στρατιωτικών βάσεων και τη διάλυση του ΝΑΤΟ. Να μην εγκατασταθεί η ψυχροπολεμικής έμπνευσης «αντιπυραυλική ασπίδα» των ΗΠΑ.
  • Ενάντια στην οδηγία Μπολκεστάιν, στην «ευελφάλεια», στις ελαστικές σχέσεις εργασίας. Για αξιοπρεπή σταθερή πλήρη εργασία με δικαιώματα. Για 35 ώρες εργασίας τη βδομάδα (7ωρο – πενθήμερο) και πραγματικές αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις με κριτήριο τις ανάγκες και το συσσωρευμένο κοινωνικό πλούτο. Ενάντια στη λογική του περιορισμού των διεκδικήσεων στο ύψος των «ελάχιστων».
  • Ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις στην ενέργεια, στις μεταφορές, στις υποδομές και άλλες δημόσιες υπηρεσίες. Να γίνουν οι λαοί κύριοι των πλουτοπαραγωγικών πηγών και των στρατηγικών τομέων της οικονομίας των χωρών τους.
  • Για καθολικά δωρεάν δημόσια συστήματα Υγείας, Πρόνοιας και ενάντια στην ιδιωτικοποίηση της Κοινωνικής Ασφάλισης. Για μείωση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης και ουσιαστικές αυξήσεις στις συντάξεις. Για αναβαθμισμένη ενιαία δημόσια δωρεάν Παιδεία για όλους, ενάντια στην Μπολόνια και στην εισβολή του ιδιωτικού κεφαλαίου στο εκπαιδευτικό σύστημα.
  • Για τη στήριξη των μικρομεσαίων αγροτών και τη διατροφική ασφάλεια.
  • Ενάντια στον Ευρωστρατό, στην Κοινή Εξωτερική Πολιτική και Πολιτική Αμυνας, στο δόγμα των προληπτικών πολέμων. Επιστροφή όλων των στρατευμάτων από ιμπεριαλιστικές αποστολές εκτός συνόρων (Ιράκ, Αφγανιστάν, Βαλκάνια, Αφρική).
  • Ενάντια στον αντικομμουνισμό, στις απαγορεύσεις Κομμουνιστικών Κομμάτων, στις διώξεις και φυλακίσεις κομμουνιστών και άλλων αγωνιστών. Ενάντια στο ξαναγράψιμο της Ιστορίας, στην αποκατάσταση του ναζισμού-φασισμού και στην απαράδεκτη κατάσταση με τους «μη πολίτες» σε Λετονία, Εσθονία και Σλοβενία.
  • Ενάντια στα λεγόμενα αντιτρομοκρατικά μέτρα, στους μηχανισμούς καταστολής και παρακολούθησης, στους περιορισμούς των δημοκρατικών δικαιωμάτων, της συνδικαλιστικής και πολιτικής δράσης. Ενάντια στην «Ευρώπη Φρούριο» – πλήρη δικαιώματα για τους μετανάστες εργάτες.
  • Για την υπεράσπιση της σοσιαλιστικής Κούβας, την κατάργηση της κοινής θέσης της ΕΕ για την Κούβα. Αλληλεγγύη στους λαούς της Παλαιστίνης, της Βενεζουέλας, της Βολιβίας και όλων των λαών που αγωνίζονται.
  • Ενάντια στις άδικες συμφωνίες ελεύθερου εμπορίου που επιβάλλει η ΕΕ σε χώρες της Αφρικής, της Μεσογείου και της Λατινικής Αμερικής.

Οι μετέχοντες αντάλλαξαν επίσης σκέψεις για μορφές προώθησης της κοινής δράσης και της συνεργασίας στα διάφορα μέτωπα πάλης και ενόψει των ευρωεκλογών του 2009.

Αθήνα, 15 Μάρτη 2008

Αναρτήθηκε στις Ε.Ε., ΚΚΕ, αντιϊμπεριαλιστικό μέτωπο, διεθνή. Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΩΝ – ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ ΧΩΡΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ

Η νέα Ευρωσυνθήκη, οι εξελίξεις στην ΕΕ και η απάντηση του λαϊκού κινήματος

Η ομιλία της ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Αλ. Παπαρήγα, στη Συνάντηση ευρωπαϊκών Κομμουνιστικών και Εργατικών Κομμάτων

Από παλαιότερη κινητοποίηση του ΚΚΕ ενάντια στο Ευρωσύνταγμα

Ολοκληρώθηκαν χτες, Σάββατο, οι εργασίες της διήμερης Συνάντησης Κομμουνιστικών Κομμάτων και άλλων δυνάμεων από χώρες – μέλη της Ευρωπαϊκής Ενωσης, την οποία φιλοξένησε το ΚΚΕ στην Αθήνα. Η Συνάντηση, στην οποία συμμετείχαν 25 κόμματα, είχε ως θέμα: «Η νέα Ευρωσυνθήκη, οι εξελίξεις στην ΕΕ και οι αγώνες του λαϊκού κινήματος». Στη συνάντηση συμμετείχε επίσης και εκπρόσωπος από το ΚΚ Κούβας, ο πρέσβης του Νησιού της Επανάστασης στην Ελλάδα Ερμες Ερέρα Ερνάντες.

Η Συνάντηση ξεκίνησε την Παρασκευή το πρωί με την ομιλία της ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Αλέκας Παπαρήγα, την οποία παραθέτουμε στη συνέχεια.

«Αγαπητοί σύντροφοι και συντρόφισσες,

Σας καλωσορίζουμε στη χώρα μας. Η Συνάντησή μας πραγματοποιείται στη σκιά αρνητικών για τους λαούς εξελίξεων, μεταξύ των οποίων ξεχωρίζουν το έγκλημα διαρκείας στην Παλαιστίνη, η κατάσταση που διαμορφώνουν στη Λατινική Αμερική οι τυχοδιωκτισμοί της Κολομβίας, η γενικότερη αποσταθεροποίηση που προκαλεί η ανεξαρτητοποίηση του Κοσσόβου με την υποκίνηση των ιμπεριαλιστών.

Σε όλες αυτές τις εξελίξεις η σφραγίδα της ΕΕ είναι αρνητική, επιβεβαιώνει τον ιμπεριαλιστικό χαρακτήρα και ρόλο της. Διαψεύδονται όλοι εκείνοι που ισχυρίζονταν ότι η ΕΕ μπορεί να γίνει ο φιλειρηνικός αντίποδας στη στρατηγική των ΗΠΑ.

Την ίδια στιγμή σε όλη την Ευρώπη, και στη χώρα μας, σημειώνονται σοβαροί εργατικοί και νεολαιίστικοι αγώνες με αιτήματα και στόχους που συγκρούονται – αλλού συνολικότερα αλλού μερικότερα – με τις πολιτικές που προωθεί η ΕΕ.

Δυναμώνει η τάση προς οξύτερες κοινωνικές και πολιτικές συγκρούσεις. Να θυμίσουμε ενδεικτικά – πέρα από τους σημαντικούς αγώνες που βρίσκονται σε εξέλιξη στη χώρα μας – τους πρόσφατους μεγάλους αγώνες στους χώρους της εκπαίδευσης σε Πορτογαλία, Βουλγαρία και Δανία. Τους αγώνες των δημοσίων υπαλλήλων και εργαζομένων στις μεταφορές σε Γαλλία και Γερμανία. Τις απεργιακές κινητοποιήσεις των εργαζομένων στη ΝΟΚΙΑ στη Γερμανία.

Σε μια σειρά από χώρες καταγράφεται στις δημοσκοπήσεις η δυσκολία να πλασάρουν τη Μεταρρυθμιστική Συνθήκη στους λαούς. Για πρώτη φορά σε μια χώρα, την Τουρκία, εκδηλώνεται αντίσταση στην ένταξη στην ΕΕ από αντιιμπεριαλιστικές θέσεις.

Οι αντιθέσεις στο εσωτερικό της ΕΕ γίνονται όλο και πιο σύνθετες, οι δυσκολίες που συναντά μεγαλύτερες. Εντείνονται οι συζητήσεις για την προοπτική της, τόσο μεταξύ των κυρίαρχων κύκλων, αλλά και ανάμεσα σε κομμουνιστικά, εργατικά κόμματα και ριζοσπαστικές δυνάμεις».

Δυνάμωσαν οι πρωτοβουλίες μας

«Μετά τις ευρωεκλογές του 2004», συνέχισε η ομιλήτρια, «πολλαπλασιάστηκαν οι περιφερειακές και πολυμερείς πρωτοβουλίες Κομμουνιστικών και Εργατικών Κομμάτων. Η συνεργασία σε ορισμένα θέματα αποκτά πιο μόνιμα χαρακτηριστικά: Για τα κοινωνικά και εργατικά ζητήματα. Ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις των δημόσιων υπηρεσιών και τομέων στρατηγικής σημασίας. Για το δικαίωμα στη δωρεάν Παιδεία. Για τα δημοκρατικά δικαιώματα. Ενάντια στον αντικομμουνισμό. Ενάντια στο μιλιταρισμό, στο ΝΑΤΟ, στις ξένες βάσεις. Οι Συναντήσεις των Κομμουνιστικών Νεολαιών στην Ευρώπη έχουν γίνει πια θεσμός. Δυνάμωσε η διεθνιστική αλληλεγγύη με εργατικούς και λαϊκούς αγώνες, με κομμουνιστές, άλλους αγωνιστές που αντιμετωπίζουν διώξεις.

Τα κόμματά μας απέδειξαν ότι είναι ικανά να οργανώνουν μαζικές πρωτοβουλίες ευρωπαϊκής εμβέλειας. Να θυμίσουμε τις μαζικές εκδηλώσεις ενάντια στη Σύνοδο του ΝΑΤΟ στην Κωνσταντινούπολη το 2004, την πανευρωπαϊκή και συντονισμένη καμπάνια ενάντια στο αντικομμουνιστικό ψήφισμα στο Συμβούλιο της Ευρώπης, τις καμπάνιες αλληλεγγύης με τον Sean Garland, την ΚΝ Τσεχίας, τους Ούγγρους κομμουνιστές, τους αντιφασίστες αγωνιστές στις Βαλτικές Δημοκρατίες κ.ά.

Σημειώνουμε τις διαδοχικές πρωτοβουλίες του Πορτογαλικού ΚΚ για τα εργατικά και κοινωνικά ζητήματα, του ΚΚΕ για τα εκπαιδευτικά, των ΚΚ Τουρκίας, ΚΚ Βοημίας – Μοραβίας, ΚΚ Ισπανίας για τα ζητήματα του μιλιταρισμού, των βάσεων και του ΝΑΤΟ. Τη μόνιμη 4μερή συνεργασία των Νέου ΚΚ Ολλανδίας, ΚΕ Βελγίου, Γερμανικού ΚΚ, ΚΚ Λουξεμβούργου για τα εργασιακά ζητήματα, την περιφερειακή συνεργασία των κομμάτων της Σκανδιναβικής. Την ανάληψη πρωτοβουλιών για πρώτη φορά από τα ΚΚ Βρετανίας και Ουκρανίας.

Αυτά τα βήματα έδωσαν ώθηση στη συζήτηση, σε κοινές δράσεις στην προσέγγιση σε αρκετά θέματα που αποκρυσταλλώνεται στα κοινά ανακοινωθέντα της τελευταίας περιόδου. Ξεχωρίζουμε ως ιδιαίτερα σημαντική την κοινή ανακοίνωση που βγήκε με πρωτοβουλία του Πορτογαλικού ΚΚ, με αφορμή τα 50 χρόνια από την ίδρυση της ΕΟΚ, με την οποία γινόταν μια πιο σφαιρική αποτίμηση της ΕΟΚ και της ΕΕ σε αντιδιαστολή με την Ευρώπη για την οποία αγωνιζόμαστε».

Τι προβλέπει η Ευρωπαϊκή Συνθήκη

«Γνώμη μας είναι», τόνισε στη συνέχεια η ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, «ότι διαμορφώνεται μια βάση που επιτρέπει μια πιο συγκεκριμένη συζήτηση για την προοπτική μιας δομημένης συνεργασίας μας ενόψει και των ευρωεκλογών του 2009.

Οι ίδιες οι εξελίξεις στην ΕΕ υπογραμμίζουν αυτήν την ανάγκη.

Ας πάρουμε για παράδειγμα τη νέα Συνθήκη και την πάλη ενάντιά της. Η μετονομασία της Συνθήκης από «Συνταγματική» σε «Μεταρρυθμιστική» στοχεύει στο να παρακαμφθεί η υποχρέωση δημοψηφισμάτων, το ΟΧΙ των λαών, περιφρονώντας προκλητικά τη θέλησή τους. Αποκαλύπτεται η υποκρισία των διακηρύξεων της ΕΕ περί δήθεν σεβασμού «της δημοκρατίας και της βούλησης των Ευρωπαίων πολιτών».

Η Μεταρρυθμιστική Συνθήκη ή Συνθήκη της Λισαβόνας περιέχει ασήμαντες αλλαγές σε σχέση με το ευρωσύνταγμα και προβλέπει ότι:

— Η ΕΕ διαδέχεται και αντικαθιστά την Ευρωπαϊκή Κοινότητα και αποκτά πλέον και τυπικά νομική προσωπικότητα. Που σημαίνει ενιαία αυτοτελή ύπαρξη και έκφρασή της, από τον Υπατο Εκπρόσωπο ή τον Πρόεδρο του Συμβουλίου, στις σχέσεις της με τρίτες χώρες και διεθνείς οργανισμούς και μάλιστα σε όλους τους τομείς: εξωτερική πολιτική, πολιτική ασφάλειας -«αντιτρομοκρατική» πολιτική, συμφωνίες αστυνομικής και δικαστικής συνεργασίας, χωρίς να χρειάζεται η έγκριση των εθνικών κοινοβουλίων. Εκφραση της νέας οντότητας της ΕΕ είναι ότι τα κράτη – μέλη που συμμετέχουν στο ΣΑ του ΟΗΕ δεν εκφράζουν τη γνώμη τους, αλλά είναι υποχρεωμένα να καλούν τον Υπατο εκπρόσωπο για να παρουσιάσει την κοινή θέση της ΕΕ.

— Εντείνεται η στρατιωτικοποίηση της ΕΕ. Θεσμοθετείται ως δικαίωμά της να επεμβαίνει πολιτικά και στρατιωτικά σ’ ολόκληρο τον κόσμο με δυνάμεις ταχείας αντίδρασης, είτε στο όνομα της «καταπολέμησης της τρομοκρατίας», είτε στο όνομα της πρόληψης και διαχείρισης κρίσεων ή ανθρωπιστικών αποστολών.

— Εισάγεται και θεσμοθετείται ο μηχανισμός της μόνιμης διαρθρωμένης συνεργασίας, με τον οποίο μια ομάδα κρατών – μελών μπορεί να συνιστά μόνιμη στρατιωτική συνεργασία. Δηλαδή, μόνιμη ομάδα στρατιωτικών δυνάμεων ταχείας αντίδρασης, έτοιμη να επέμβει στρατιωτικά σε κάθε χώρα του πλανήτη, όποτε κρίνει ότι εξυπηρετεί τους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς και συμφέροντα των χωρών που τη συγκροτούν, ακόμη και παρά την αντίθεση κάποιων κυβερνήσεων των κρατών – μελών της ΕΕ.

— Η ΕΕ υιοθετεί το δόγμα του προληπτικού πολέμου των ΗΠΑ.

— Με τη «ρήτρα αλληλεγγύης» κατοχυρώνει το δικαίωμα της ΕΕ να παρεμβαίνει στρατιωτικά και πολιτικά στα εσωτερικά και των κρατών – μελών της χωρίς καν αίτημά τους, με πρόσχημα την «καταπολέμηση τρομοκρατικών απειλών και της τρομοκρατίας».

— Περιορίζει ακόμη περισσότερο τα κυριαρχικά δικαιώματα των κρατών – μελών, απονέμοντας πλέον αρμοδιότητες στην ΕΕ σχεδόν στο σύνολο των τομέων άσκησης πολιτικής ενός κράτους, ακόμη και σε τομείς όπως, η Κοινωνική Ασφάλιση και προστασία των εργαζομένων, η ενέργεια, το διάστημα, ο τουρισμός, ο πολιτισμός και ο αθλητισμός.

— Κατοχυρώνει την υπεροχή του κοινοτικού απέναντι στα εθνικά δίκαια των κρατών – μελών, χρησιμοποιώντας το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, ως δήθεν «ανεξάρτητο δικαστικό οργανισμό», αφαιρώντας κάθε δυνατότητα άσκησης κυρίαρχης πολιτικής από τα κράτη – μέλη και τα κοινοβούλιά τους. Σαφές δείγμα γραφής είχαμε στις πρόσφατες αποφάσεις του ευρωδικαστηρίου στις υποθέσεις Viking Lines και Laval. Το συμπέρασμα είναι ότι: Οι εργατικοί αγώνες και τα δικαιώματα, που με σκληρές θυσίες κατέκτησε η εργατική τάξη, κηρύσσονται παράνομα όταν έρχονται σε αντίθεση με τις ελευθερίες του κεφαλαίου που θέσπισε η Συνθήκη.

— Καταργεί, προς όφελος των ισχυρών δυνάμεων, το δικαίωμα του veto στο σύνολο των αποφάσεων της ΕΕ και την επεκτείνει και στους τομείς της αστυνομικής και δικαστικής συνεργασίας στις ποινικές υποθέσεις, ακόμη και στους τομείς της κοινωνικής προστασίας και ασφάλειας. Ενισχύει έτσι τη θέση των ισχυρών καπιταλιστικών χωρών, οι οποίες μάλιστα μπορούν να δημιουργούν ένα σκληρό πυρήνα, που σταδιακά θα επιβάλλει την πολιτική του σε όλα τα κράτη – μέλη (όπως σ’ ένα βαθμό έγινε με τη Συνθήκη του Σέγκεν και τη Σύμβαση του Προυμ).

— Δυναμώνει τους κατασταλτικούς μηχανισμούς της ΕΕ, όπως η Ευρωαστυνομία και η Eurojust, ο οργανισμός φύλαξης εξωτερικών συνόρων (FRONTEX) και δημιουργεί νέους, όπως η Ευρωεισαγγελία.

— Περιορίζει ακόμη πιο δραστικά τα ατομικά δικαιώματα και τις λαϊκές ελευθερίες, θεσμοθετεί την ανεξέλεγκτη παρακολούθηση, το φακέλωμα ακόμη και των ιδεολογικών και φιλοσοφικών αντιλήψεων, της πολιτικής και συνδικαλιστικής δράσης των εργαζομένων και την ανταλλαγή των προσωπικών δεδομένων. Με το νέο αντιτρομοκρατικό πακέτο στρέφεται στην καταπολέμηση της «βίαιης ριζοσπαστικοποίησης» με αιχμή τις «ριζοσπαστικές ιδεολογίες», τροποποιεί τον «ευρωτρομονόμο», ποινικοποιώντας την παρακίνηση σε «τρομοκρατικά εγκλήματα», τη «στρατολόγηση» και την «εκπαίδευση» τρομοκρατών.

Τα κόμματά μας τοποθετήθηκαν με δύο κοινές ανακοινώσεις που εκδόθηκαν τον Ιούλη του 2007 και τον Οκτώβρη του 2007, οι οποίες αποκάλυπταν το περιεχόμενο της Συνθήκης, η σχέση συνέχειας που έχουν το Μάαστριχτ, το Αμστερνταμ, τη Νίκαια και διατύπωναν ένα ξεκάθαρο ΟΧΙ τόσο απέναντι στο περιεχόμενό της όσο και στην αντιδημοκρατική μεθόδευση ψήφισής της πίσω από την πλάτη των λαών».

Οι «κοινές αρχές για την ευελφάλεια»

«Η Μεταρρυθμιστική Συνθήκη – συνέχισε η Αλ. Παπαρήγα – συνδέεται αδιάσπαστα με τη Στρατηγική της Λισαβόνας. Με την κατεδάφιση κοινωνικών, ασφαλιστικών και συνταξιοδοτικών κατακτημένων δικαιωμάτων της εργατικής τάξης. Με πλήρη απελευθέρωση της αγοράς των υπηρεσιών στον άγριο καπιταλιστικό ανταγωνισμό. Με την «οδηγία Μπολκεστάιν», την ιδιωτικοποίηση και παράδοση στο μεγάλο κεφάλαιο κρίσιμων για την ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών τομέων υπηρεσιών, όπως η Πρόνοια, η Υγεία, η Εκπαίδευση. Με τη διείσδυση των μονοπωλίων και σε νέους στρατηγικούς τομείς της οικονομίας, όπως η ενέργεια, οι τηλεπικοινωνίες, οι μεταφορές και μάλιστα με παράδοση δωρεάν προς χρήση όλων των μέχρι σήμερα δημόσιων υποδομών, που αποτελούν λαϊκή περιουσία. Παράδοση στην πλουτοκρατία, μέσα από τις Συμπράξεις Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα (ΣΔΙΤ), ακόμη και τομέων που ανήκουν στην, παραδοσιακή μέχρι σήμερα, κρατική λειτουργία και αποστολή, όπως κατασκευή δρόμων, σχολείων κ.ά.

Η αντεργατική φιλοσοφία της ΕΕ συμπυκνώνεται στον αστικό νεολογισμό της «Ευελφάλειας» – Flexicurity, που ελαστικοποιεί τις μορφές απασχόλησης και των δικαιωμάτων που τις συνοδεύουν. Πρόσφατα το Συμβούλιο Υπουργών Απασχόλησης υιοθέτησε τις «κοινές αρχές για την ευελφάλεια», ΠΟΥ ΘΑ ΜΠΟΥΝ ΣΕ ΕΦΑΡΜΟΓΗ.

Βασικά στοιχεία των «κοινών αρχών» είναι:

α) Η απελευθέρωση των ομαδικών απολύσεων.

β) Η επέκταση της διά βίου μάθησης, της μισοειδίκευσης και μισοκατάρτισης του εργατικού δυναμικού.

γ) Η περικοπή των κοινωνικών παροχών, ιδίως των παροχών κάλυψης της ανεργίας.

δ) Κομβικό σημείο για την προώθηση των αντιδραστικών αυτών αναδιαρθρώσεων είναι η ανάπτυξη της αντίληψης του «κοινωνικού εταιρισμού».

Οι κοινές αρχές και τα μοντέλα για την «ευελφάλεια» αποτελούν την καρδιά της Πράσινης Βίβλου για τη μεταρρύθμιση του εργατικού δικαίου. Κεντρικά στοιχεία της αντιδραστικής μεταρρύθμισης είναι:

— Η κατάργηση της πλήρους, σταθερής μόνιμης δουλειάς και το χτύπημα των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας.

— Η κατάργηση των προστατευτικών για την απασχόληση διατάξεων του εργατικού δικαίου. Λ.χ. απολύσεις, θεσμοθέτηση της «ενοικίασης» των εργαζομένων, ώστε οι επιχειρήσεις να μην έχουν καμία ευθύνη και υποχρέωση για την τήρηση της εργατικής νομοθεσίας απέναντί τους.

Παράλληλα, οι «ευέλικτες» μορφές απασχόλησης συνδυάζονται με την κατάργηση του σταθερού ημερήσιου χρόνου δουλειάς.

Στην ανακοίνωση που εκδόθηκε από τη Συνάντηση που φιλοξένησε το Πορτογαλικό ΚΚ στο Γκιμαράες στις 5 και 6 Ιούλη 2007, καταγράφεται η αντίθεση των κομμάτων στην Πράσινη Βίβλο για τα εργασιακά και την οδηγία για την οργάνωση του χρόνου εργασίας. Καταδικαζόταν και απορριπτόταν η Ενωσιακή ατζέντα της «ευελφάλειας», της απελευθέρωσης των απολύσεων, της υπονόμευσης των συλλογικών συμβάσεων και του περιορισμού των συνδικαλιστικών δικαιωμάτων, καθώς και η ιδιωτικοποίηση και απελευθέρωση των δημόσιων υπηρεσιών. Παράλληλα, σημειωνόταν η ανάγκη επαγρύπνησης απέναντι στην επίθεση στα δημοκρατικά δικαιώματα και ελευθερίες».

Ενιαία στρατηγική του ιμπεριαλισμού

«Το Εαρινό συμβούλιο της ΕΕ που μόλις ολοκληρώθηκε», τόνισε στη συνέχεια η ομιλήτρια, «προαναγγέλλει ένταση της επίθεσης στα δικαιώματα των εργαζομένων και επιτάχυνση των κατευθύνσεων της Στρατηγικής της Λισαβόνας: Χτύπημα των δημόσιων συστημάτων Κοινωνικής Ασφάλισης και των Υγείας και Πρόνοιας, προσαρμογή της νομοθεσίας για την απασχόληση, στις αρχές για την «ευελφάλεια». Υποταγή της έρευνας και των εκπαιδευτικών προγραμμάτων στις ανάγκες του κεφαλαίου.

Οι αναδιαρθρώσεις αυτές εκφράζουν μια ενιαία στρατηγική του ιμπεριαλισμού. Η ταύτιση των φιλελεύθερων κομμάτων με τα σοσιαλδημοκρατικά κόμματα είναι ισχυρός, αδιάψευστος μάρτυρας ότι αυτή η πολιτική δεν είναι απλά μια πολιτική επιλογή, αλλά εσωτερική ανάγκη του καπιταλιστικού συστήματος.

Γι’ αυτό θεωρούμε ότι δυνάμεις που εξωραΐζουν την ΕΕ και τις πολιτικές της (λ.χ. το σύνθημα μιας άλλης «καλής», φιλολαϊκής Συνθήκης) παραπλανούν συνειδητά τους λαούς. Η ζωή διέψευσε όσους ισχυρίζονταν ότι η ΕΕ των μονοπωλίων μπορεί γίνει «κοινωνική» και να υπηρετήσει τα συμφέροντα των λαών. Σήμερα μια σειρά μύθοι έχουν δεχτεί σοβαρά χτυπήματα. Οτι, για παράδειγμα, η ΕΕ θα οδηγήσει στη μείωση των ανισομετριών και τη σύγκλιση μεταξύ των χωρών, ότι θα αναβαθμίσει το βιοτικό επίπεδο και τα δημοκρατικά δικαιώματα, ιδιαίτερα στα νέα κράτη – μέλη. Ο μύθος ότι η ΕΕ μπορεί να αποτελέσει αντίπαλο δέος στις ΗΠΑ προς όφελος των λαών ή ο ισχυρισμός ότι η ΕΕ αποτελεί μια αντικειμενικά προοδευτική τάση, ή ακόμα χειρότερα, μια πραγματικότητα που πρέπει να αποδεχτούμε.

Οι ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις οξύνονται και γίνονται πιο σύνθετες τόσο στο εσωτερικό της όσο και στις σχέσεις της με άλλες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις. Οξύνονται οι αντιθέσεις στο πεδίο της δημοσιονομικής και νομισματικής πολιτικής για τη διαμόρφωση της αγοράς ενέργειας, της φορολογικής πολιτικής. Δυναμώνουν οι ανταγωνισμοί στο εξωτερικό της ΕΕ για τον έλεγχο πάνω στις ενεργειακές πηγές και δρόμους, για τις συμφωνίες στον ΠΟΕ και σε άλλους οργανισμούς, για τον έλεγχο στρατηγικών τομέων της οικονομίας μετά την «απελευθέρωση».

Η όξυνση των αντιθέσεων κάνουν πιο ορατή τη δυνατότητα της διάρρηξης αυτού του ιμπεριαλιστικού οργανισμού, της αποδέσμευσης και απόσπασης από αυτόν χωρών που θα επιλέξουν ένα διαφορετικό δρόμο ανάπτυξης. Δε συμφωνούμε με την άποψη ότι το εθνικό πεδίο πάλης είναι ξεπερασμένο. Αντίθετα, ακόμη και μικρές αλλαγές στο συσχετισμό δύναμης σε μία χώρα, μπορούν σήμερα να έχουν ευρύτερο αντίκτυπο. Οσο δυναμώνει το αντιιμπεριαλιστικό κίνημα σε κάθε χώρα τόσο αδυνατίζει συνολικά η πολιτική ισχύς της ΕΕ, διαμορφώνονται καλύτερες προϋποθέσεις για αλλαγές στο επίπεδο της εξουσίας. Η γνώμη μας είναι ότι μια άλλη Ευρώπη των λαών θα έρθει ως αποτέλεσμα ριζικών ανατροπών στα ξεχωριστά κράτη – μέλη».

Προγραμματισμένη πανευρωπαϊκή αντίσταση και αντεπίθεση με ορίζοντα και προοπτική

«Σήμερα», συνέχισε η ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, «είναι φανερά τα αδιέξοδα των νεοφιλελεύθερων πολιτικών. Δεν υπάρχουν φιλολαϊκές λύσεις δίχως να αμφισβητηθεί το Μάαστριχτ και οι 4 ελευθερίες του κεφαλαίου. Η σοσιαλδημοκρατία και η κεντροαριστερά δοκιμάστηκαν. Προβάλλει επιτακτικά η ανάγκη μιας πραγματικής εναλλακτικής λύσης σε αντιπαράθεση με το μεγάλο κεφάλαιο και τον ιμπεριαλισμό. Με ανοικτό τον ορίζοντα στη ρήξη με τη διαδικασία της ευρωπαϊκής καπιταλιστικής ενοποίησης και τη σοσιαλιστική προοπτική.

Είναι φανερό ότι δε φτάνει η αντίσταση και η καταδίκη των αντιλαϊκών επιλογών της ΕΕ. Αυτή η τακτική ήταν απολύτως αναγκαία στην 10ετία του ’90, όπου το κύριο βάρος έπεφτε να παρεμποδιστούν οι επιλογές της, να κερδηθεί χρόνος, ώστε το πανευρωπαϊκό κίνημα να ενισχυθεί, να μπορέσει να έχει τη μεγαλύτερη δυνατή αποτελεσματικότητα.

Ωστόσο, όσο και αν έγιναν μεγαλειώδεις αγώνες, τελικά τα μέτρα πέρασαν, εφαρμόζονται πλατιά στο σύνολο των κρατών – μελών. Οι διαφορές που υπάρχουν έχουν σχέση με την ανισόμετρη ανάπτυξη, με τη διαφορά χρόνου που παίρνονται, ή ακόμα εξαρτώνται από εσωτερικές ιδιαιτερότητες και ιδιομορφίες, από τη δύναμη του κινήματος.

Επομένως, δε φθάνει να ξεκινάμε κάθε φορά με στόχο να αποτρέψουμε τα καινούργια μέτρα, τις νέες επιλογές, εκτιμώντας ότι αυτά που πέρασαν είναι πια δεδομένα.

Από τα ίδια τα πράγματα τίθεται ζήτημα συνολικής στάσης απέναντι στην ΕΕ, προγραμματισμένης πανευρωπαϊκής αντίστασης και αντεπίθεσης με ορίζοντα και προοπτική. Δεν αρκεί πια να μιλάμε για μια άλλη Ευρώπη των εργαζομένων, γιατί το θέμα είναι πώς θα γίνει αυτή πραγματικότητα σε εθνικό και πανευρωπαϊκό επίπεδο, με ποια στρατηγική.

Βέβαια, αντιλαμβανόμαστε ότι μεταξύ των κομμάτων υπάρχουν ποικίλες, έως και ριζικά διαφορετικές, απόψεις για την ΕΕ και την προοπτική. Παραμένουμε ανοικτοί στη συντροφική συζήτηση των διαφορετικών προσεγγίσεων και γνωμών. Η γνώμη μας είναι ότι αυτή μπορεί να διεξάγεται μαζί και παράλληλα με την κοινή δράση για την απόκρουση της αντεργατικής επίθεσης και τη στήριξη των λαϊκών αγώνων».

Πού να συγκεντρώσουμε την προσοχή μας

«Θεωρούμε», τόνισε στη συνέχεια η Αλ. Παπαρήγα, «ότι υπάρχουν ορισμένα ζητήματα, για τα οποία οι διάφορες πρωτοβουλίες και κοινές ανακοινώσεις έχουν διαμορφώσει ένα λίγο – πολύ κοινό έδαφος και στα οποία μπορούμε να συγκεντρώσουμε την προσοχή μας.

— Για ισχυρό ΟΧΙ στην Ευρωσυνθήκη με ενεργητική στήριξη των κινημάτων σε χώρες που θα γίνουν δημοψηφίσματα.

— Ενάντια στην εγκατάσταση της αντιπυραυλικής ασπίδας των ΗΠΑ στην Ευρώπη. Ενάντια στις ξένες βάσεις, τον ευρωστρατό, το ΝΑΤΟ, το «Συνεταιρισμό για την Ειρήνη». Ενάντια στις στρατιωτικές δαπάνες, την αποστολή στρατευμάτων σε ιμπεριαλιστικές επιχειρήσεις εκτός των χωρών μας.

— Ενάντια στην Μπολκεστάιν, την «ευελφάλεια», τις ελαστικές σχέσεις εργασίας, για αξιοπρεπή σταθερή πλήρη εργασία με δικαιώματα.

— Για καθολικά δωρεάν δημόσια συστήματα Υγείας, Πρόνοιας και ενάντια στην ιδιωτικοποίηση της Κοινωνικής Ασφάλισης.

— Ενάντια στην ιδιωτικοποίηση της Παιδείας, την εισβολή του κεφαλαίου στα σχολεία, την Μπολόνια. Για δημόσια εκπαίδευση δωρεάν για όλους. (Στην καμπάνια υπογραφών που ξεκίνησε από την 1η και 2η ευρωπαϊκή Συνάντηση για την εκπαίδευση έχουν συγκεντρωθεί στη διεύθυνση http://edu4all.kke.gr γύρω στις 700 υπογραφές).

— Ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις στην ενέργεια, στις μεταφορές, στις υποδομές των δημόσιων υπηρεσιών.

— Ενάντια στον αντικομμουνισμό, στις απαγορεύσεις ΚΚ, στις διώξεις και φυλακίσεις κομμουνιστών και άλλων αγωνιστών. Για την προάσπιση των δημοκρατικών και συνδικαλιστικών δικαιωμάτων. Για ίσα δικαιώματα στους μετανάστες.

— Για την υπεράσπιση της σοσιαλιστικής Κούβας και την κατάργηση της κοινής θέσης της ΕΕ. Για την αλληλεγγύη με τους Παλαιστινίους και όλους τους λαούς που αγωνίζονται.

Βλέπουμε, επίσης, την ανάγκη να ανταλλάξουμε σκέψεις για μορφές που μπορεί να παίρνει η συνεργασία σε αυτά τα ζητήματα, πάντα στη βάση της ισοτιμίας, του αμοιβαίου σεβασμού και της αυτοτέλειας των κομμάτων.

Σε κάθε περίπτωση, θέλουμε όμως να διευκρινίσουμε την άποψή μας για την GUE/NGL στο Ευρωκοινοβούλιο. Είμαστε υπέρ της διατήρησής της για τη συμμετοχή στο Ευρωκοινοβούλιο, διατηρώντας όμως απαρέγκλιτα τον συνομοσπονδιακό της χαρακτήρα. Δε θεωρούμε όμως ότι μπορεί να αποτελέσει πλαίσιο για την πολιτική συνεργασία στα ζητήματα της ΕΕ. Δεν είναι λίγες οι φορές που απαράδεκτες αποφάσεις για την Κούβα, την Κορέα, άλλες χώρες, αλλά και για ζητήματα όπως η Πράσινη Βίβλος, το Ευρωσύνταγμα, ακόμη και ανοικτά αντικομμουνιστικά ψηφίσματα δε συναντούν την ομόφωνη απόρριψη από την Ομάδα και από δυνάμεις που χαρακτηρίζονται ως αριστερές και προοδευτικές.

Πολλές φορές συναντάμε προσκόμματα και αρνήσεις σε προσπάθειές μας να γίνονται προσκλήσεις προς κομμουνιστικά και εργατικά κόμματα που δεν εκπροσωπούνται στο Ευρωκοινοβούλιο, ή ακόμη χειρότερο επιλέγονται εχθρικές δυνάμεις ως συνομιλητές της.

Να συζητήσουμε, λοιπόν, για τη συνεργασία μας στα κινήματα, στις καμπάνιες, σε κοινές δράσεις και τις ευρωεκλογές. Θα συζητήσουμε πιο συγκεκριμένα στο δεύτερο θέμα γι’ αυτό».

Αναρτήθηκε στις Ε.Ε., αντιϊμπεριαλιστικό μέτωπο, δημοκρατικά δικαιώματα, διεθνή, καπιταλισμός. Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Η νέα Ευρωσυνθήκη, οι εξελίξεις στην ΕΕ και η απάντηση του λαϊκού κινήματος