Αντεπίθεση με το ΚΚΕ. Απειθαρχία στην ΕΕ και τα κόμματα του ευρωμονόδρομου

Δείτε την αξιόλογη δουλειά των σ/φων της ΚΝΕ για την διαδικτυακή παρουσίαση της δραστηριότητας του Κόμματος.

http://eu.kne.gr/

Advertisements
Αναρτήθηκε στις Ευρωεκλογές 2009, ΚΚΕ, ΚΝΕ. Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Αντεπίθεση με το ΚΚΕ. Απειθαρχία στην ΕΕ και τα κόμματα του ευρωμονόδρομου

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΗΣ ΚΟΙΝΗΣ ΔΙΑΚΗΡΥΞΗΣ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΩΝ – ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ ΧΩΡΩΝ ΤΗΣ ΕΕ

Σημαντικό βήμα η – για πρώτη φορά – υπογραφή της Διακήρυξης

Η εισηγητική ομιλία της Αλέκας Παπαρήγα στη συνέντευξη Τύπου

Παρουσιάζοντας στη χτεσινή συνέντευξη Τύπου τη Κοινή Διακήρυξη των 21 Κομμουνιστικών και Εργατικών Κομμάτων χωρών της ΕΕ, η ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Αλέκα Παπαρήγα σημείωσε τα παρακάτω:«Οπως γνωρίζετε, το ΚΚΕ έχει σε παγκόσμιο επίπεδο αναπτύξει μια πολύμορφη και πολυεπίπεδη συνεργασία με κομμουνιστικά και εργατικά κόμματα, ανεξάρτητα των ιδεολογικοπολιτικών διαφορών που υπάρχουν. Eχει αποδεχτεί μια καλή αφετηρία για ευρύτερη συσπείρωση των αντιιμπεριαλιστικών δυνάμεων. Οι διεθνείς συναντήσεις που έχουν πια καθιερωθεί εδώ και πολλά χρόνια, και που έχουν προχωρήσει σε συζήτηση και ανταλλαγή απόψεων, με κύριο χαρακτηριστικό την προσπάθεια πέρα από τη συζήτηση άμεσων ζητημάτων που καθημερινά αντιμετωπίζουμε, να φωτιστούν κοινές θέσεις και διαφορές σε θέματα στρατηγικής σημασίας, ορισμένα θεωρητικά ζητήματα.

Ταυτόχρονα αναπτύσσεται και η συνεργασία περιφερειακά, κατά ήπειρο, ή και ανάμεσα σε γειτονικές περιοχές.

Βεβαίως, όπως έχουμε σημειώσει και στα επίσημα ντοκουμέντα μας, τα συνεδριακά και στο 18ο Συνέδριο, υπάρχει μπροστά μας πολύς δρόμος για να διαμορφώσει, μέσα από ουσιαστικές διαδικασίες, χωρίς το άγχος της βιασύνης αλλά και με ευθύνη μπροστά σε οξυμένα προβλήματα και ακόμα πιο δύσκολα αύριο, μια ενιαία στρατηγική που να αντιστοιχεί στο χαρακτήρα της εποχής μας, που είναι εποχή περάσματος από τον καπιταλισμό στο σοσιαλισμό. Επίσης, σε ζητήματα που έχουν σχέση με την κρίση του καπιταλιστικού συστήματος, τις ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις, όπως και σε ζητήματα εξέτασης της πορείας της σοσιαλιστικής οικοδόμησης, ανάπτυξης και εμπλουτισμού της θεωρίας μας με βάση κατακτήσεις και θετική προσφορά αλλά και σοβαρά λάθη που έγιναν στην πορεία, της για πρώτη φορά οικοδόμησης ενός νέου συστήματος που δεν ήταν δυνατόν η θεωρία να δώσει λύσεις, πριν ακόμα εμφανιστούν τα νέα στοιχεία που η ζωή πάντα βάζει.

Θεωρούμε σημαντικό γεγονός ότι για πρώτη φορά έχουμε μια κοινή διακήρυξη 21 Κομουνιστικών και Εργατικών Κομμάτων με κοινές θέσεις που ανταποκρίνονται στο χαρακτήρα της ΕΕ, και στο χαρακτήρα της αντιπαράθεσης που πρέπει να γίνει με αυτή, σε όλη την Ευρώπη. Φυσικά, κάθε κόμμα στη χώρα του την προσαρμόζει με βάση τις όποιες ιδιαιτερότητες υπάρχουν. Σημειώνω ότι η διακήρυξη υπογράφεται μόνο από κόμματα κρατών της ΕΕ. Δεν συμπεριλαμβάνονται ΚΚ που συμφωνούν με αυτή τη διακήρυξη, θα ήταν διατεθειμένα να την υπογράψουν, αλλά οι χώρες τους δεν ανήκουν στην ΕΕ, γι’ αυτό και δεν μπήκαν οι υπογραφές τους.Βεβαίως υπάρχουν και κομμουνιστικά κόμματα με τα οποία έχουμε στενή συνεργασία σε αρκετά ζητήματα, που δεν υπογράφουν. Αυτό δεν είναι κάτι που μας εμποδίζει να έχουμε συνεργασία εκεί που συμφωνούμε. Ωστόσο το εργατικό, το γενικότερο λαϊκό κίνημα βοηθιέται όταν υπάρχουν κοινές δράσεις και συμφωνίες που είναι στέρεες, δεν παρακάμπτουν διαφορές, δεν στρογγυλεύουν εκτιμήσεις, γιατί τότε η συμφωνία είναι ασταθής και περιέχει τον κίνδυνο να κατανοούνται οι θέσεις από τους εργαζόμενους με εκλεκτικό τρόπο, ο καθένας να ενεργοποιεί ό,τι νομίζει. Η πολυγλωσσία δεν είναι πραγματική δύναμη.

Το ΚΚΕ με την ψύχραιμη στάση του, την υπομονή που διαθέτει και η οποία στην πολιτική είναι πλεονέκτημα και όχι μειονέκτημα, πιστεύει ότι τα επόμενα χρόνια θα υπάρξουν περισσότερο θετικές εξελίξεις στη διαμόρφωση ενός συνεκτικότερου, από ό,τι σήμερα, κομμουνιστικού ρεύματος, που θα δώσει ελπίδες. Ενός ρεύματος που θα συμβάλλει στην ευρύτερη συσπείρωση δυνάμεων, αλλά θα είναι σταθερό και αταλάντευτο στην ενσωμάτωση, στη χειραγώγηση, ανθεκτικό στην ιδεολογική και πολιτική πίεση, ένα χαρακτηριστικό που συμβάλλει στην αντοχή του κινήματος στα σκαμπανεβάσματα και στους ελιγμούς του ταξικού αντίπαλου.

Kρίσιμα ζητήματα διαφορών με τη διακήρυξη του ΚΕΑ

Στην καλύτερη περίπτωση η διακήρυξη του ΚΕΑ εκφράζει πλήρη σύγχυση που αφορά τις νομοτέλειες της καπιταλιστικής παραγωγής και αναπαραγωγής. Αυτονομείται η πίστη από τις λειτουργίες της καπιταλιστικής παραγωγής. Προσπαθεί να αναστηλώσει το ξεφτισμένο στη συνείδηση των λαών Μάαστριχτ και το λεγόμενο ευρωπαϊκό όραμα. Απόδειξη πόσο έχουν δεμένα τα χέρια όσοι υποστήριξαν τη Συνθήκη του Μάαστριχτ.

Δεν έχουμε να κάνουμε με ένα συγκεκριμένο καπιταλισμό μιας συγκυρίας, αλλά ό,τι ζούμε είναι στη φύση του καπιταλισμού και όχι παρέκκλισή του, όπως αναφέρεται στην πρώτη παράγραφο του ΚΕΑ.

Η κρίση είναι του καπιταλιστικού συστήματος και όχι κρίση από την ηγεμονία των ΗΠΑ.

Η κρίση δεν οφείλεται στη χρηματιστική αγορά που δεν ελέγχθηκε. Είναι στη φύση του συστήματος, και η χρηματαγορά είναι αναπόσπαστο στοιχείο. Υπάρχει η παρασιτική κερδοσκοπία, αλλά αυτή υπάρχει λόγω της συγκέντρωσης κεφαλαίων, που δε γίνεται με κόλπα, αλλά στη βάση της ταξικής εκμετάλλευσης.

Δεν υπάρχει «κοινή» διέξοδος από την κρίση για τους μισθωτούς και αυτοαπασχολούμενους από τη μια μεριά και τους καπιταλιστές και όσα τμήματα των μεσαίων στρωμάτων αναπαράγονται μαζί τους από την άλλη. Ετσι, ο αγώνας κατά των μονοπωλίων μετατρέπεται σε αγώνα για καλά μονοπώλια, σε ανθρώπινο καπιταλισμό.

Η ενοχοποίηση του «νεοφιλελευθερισμού» για τη δήθεν έλλειψη κρατικών και διακρατικών ρυθμίσεων, με αποτέλεσμα την κρίση του ή αλλιώς την «κρίση του καζινοκαπιταλισμού», βολεύει την απενοχοποίηση του καπιταλισμού.

Καπιταλιστική οικονομία σημαίνει να συσσωρεύονται αμύθητα κέρδη. Το κίνητρο του κέρδους, του όλο και μεγαλύτερου, της έντασης του βαθμού εκμετάλλευσης των εργαζομένων, και ιδιαίτερα σε συνθήκες υποχώρησης του εργατικού κινήματος, είναι η κινητήρια δύναμη της καπιταλιστικής παραγωγής και οικονομίας. Δηλαδή σημαίνει ότι οι πλούσιοι γίνονται πλουσιότεροι και οι φτωχοί φτωχότεροι.

Η διακήρυξη του ΚΕΑ καίει το ριζοσπαστισμό, κάνει το κίνημα να υποφέρει από αφλογιστία, και όσο μεγαλύτερη έξαρση πάρει, τόσο θα πέσει στην πορεία αν δεν υπάρχει μια αντίστοιχη συνείδηση με ποιον έχει να κάνει.

Τα βασικά και χαρακτηριστικά σημεία της Διακήρυξης των 21
1 Το κύριο, είναι η ανάδειξη του χαρακτήρα της ΕΕ. Ο χαρακτήρας αυτός δεν καθορίζεται από το αν πλειοψηφούν φιλελεύθερα ή σοσιαλδημοκρατικά κόμματα, κεντροαριστερά ή κεντροδεξιά. Καθορίζεται πριν απ΄ όλα από το ποιος έχει την εξουσία των μέσων παραγωγής , εξαρτάται ποιος καθορίζει το δρόμο ανάπτυξης. Η ΕΕ είναι επιλογή του κεφαλαίου, από τότε που ξεκίνησαν οι πρώτες συζητήσεις, ακόμα στο μεσοπόλεμο, τον 20ό αιώνα. Πότε κυριαρχούν οι κρατικοποιήσεις, πότε οι ιδιωτικοποιήσεις, ανάλογα ποια επιλογή και διαχείριση βολεύει το κεφάλαιο. Οταν λέμε αυτό, δεν σημαίνει ότι η πάλη των εργαζομένων δεν μπορεί να αποτρέψει τα χειρότερα, ότι δεν είναι δυνατόν να αποσπάσει κατακτήσεις, αλλά αυτές δεν πρόκειται να είναι μια επανάληψη των κατακτήσεων της μεταπολεμικής περιόδου. Η απόσπαση κατακτήσεων απαιτεί ιδεολογική χειραφέτηση, συμμαχία με τα λαϊκά στρώματα, και πάλη ως το τέλος για την ανατροπή της εξουσίας των μονοπωλίων.
2 Εξίσου βασικό στοιχείο είναι ποιος ο διεθνής ρόλος της ΕΕ. Η διακήρυξη θέτει το ζήτημα ότι είναι πυλώνας της ιμπεριαλιστικής τάξης πραγμάτων και όχι ένας πόλος αντίβαρο.
3 Η στάση έναντι στη Συνθήκη του Μάαστριχτ.

Μόνο η εύστοχη και πολιτικά σωστή θέση για το χαρακτήρα της ΕΕ μπορεί να καλλιεργήσει το έδαφος για την εναλλακτική λύση. Χωρίς αυτό θα ταυτίζονται τα μερεμέτια με την εναλλακτική λύση.

Η ΕΕ δεν είναι σε σταυροδρόμι, όπως αναφέρει η διακήρυξη του ΚΕΑ. Εχει χαράξει δρόμο, δεν ταλαντεύεται, πρέπει να δυσκολευθεί, να μπουν εμπόδια. Δεν αλλάζει, αλλά αδυνατίζει και ανατρέπεται με την αποδυνάμωσή της, που ένα από τα βασικά στοιχεία είναι να χάνει μέλη και αυτά να ενώνονται σε μια διαφορετική συνεργασία.

4 Το ζήτημα της κοινωνικοποίησης των μέσων παραγωγής.
5 Το δικαίωμα κάθε λαού να αποφασίζει για το δρόμο ανάπτυξης, συμπεριλαμβανομένου και του δικαιώματος της αποδέσμευσης.

Εκτιμάμε ως πολύ σημαντικό γεγονός την αποχώρηση του Ουγγρικού Εργατικού Κόμματος από το ΚΕΑ.

ΚΑΡΜΕΛΟ ΣΟΥΑΡΕΖ
Αποτέλεσμα σημαντικής δουλειάς και ενωτικής προσπάθειας η Διακήρυξη

Ο χαιρετισμός του Γενικού Γραμματέα του Κομμουνιστικού Κόμματος των Λαών της Ισπανίας

«Πρώτα θα ήθελα να εκφράσω πραγματικά τη μεγάλη μου αναγνώριση για το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας που μας κάλεσε σήμερα να είμαστε εδώ σ’ αυτή τη συνέντευξη Τύπου και να μιλήσουμε για την Κοινή Διακήρυξη των 21 Κομμουνιστικών Κομμάτων της Ευρώπης, που εισηγητικά και ακούσατε.Θέλουμε να πούμε ότι αυτή η Διακήρυξη ήταν το αποτέλεσμα μιας πραγματικά σημαντικής δουλειάς που έγινε ανάμεσα στα κόμματά μας, ενωτικής προσπάθειας που είχε αυτό το επιτυχές αποτέλεσμα. Για παράδειγμα, για όλη αυτή τη δουλειά που έγινε και που εκφράστηκε με την Κοινή Διακήρυξη θα μπορούσαμε να πούμε ότι θα εξέφραζαν τις μεγάλες τους ευχαριστίες τα 4 εκατομμύρια άνεργοι που είναι αυτή τη στιγμή στη χώρα μου και μιλάμε για ένα ποσοστό της τάξης του 17% σήμερα, που το επόμενο διάστημα μπορεί να φτάσει και στο 25% του οικονομικά ενεργού πληθυσμού.

Και θέλουμε να πούμε ότι αυτό είναι το αποτέλεσμα των πολιτικών που εφάρμοσαν όλα αυτά τα χρόνια και η λεγόμενη ιστορική Δεξιά, αλλά και η Σοσιαλδημοκρατία στη δική μας χώρα, την Ισπανία. Είναι το αποτέλεσμα αυτού που θα λέγαμε ενός καπιταλισμού – καζίνο, που οδήγησε δηλαδή στην εμπορευματοποίηση της στέγης. Σήμερα υπάρχει πρόβλημα με πολύ μεγάλο αριθμό σπιτιών που πλέον έχουν υποθηκευτεί.

Εχει φτάσει αυτή τη στιγμή ένας αριθμός των 59.000 οικογενειών που δεν είχαν τη δυνατότητα να πληρώσουν τα δάνειά τους και σήμερα έχουν χάσει τα σπίτια τους και μέσα σ’ αυτή την κατάσταση, σε μια τόσο σκληρή πραγματικότητα από την καπιταλιστική κρίση, είναι που υπάρχει ακόμα μεγαλύτερη αναγκαιότητα για τον κοινό αγώνα των Κομμουνιστών.

Και γι’ αυτό και σήμερα είναι ακόμα πιο φανερό ότι το σχέδιο αυτό της Ευρωπαϊκής Ενωσης ουσιαστικά συμφέρει, είναι υπέρ της ισπανικής ολιγαρχίας. Μιλάμε για την ιδιωτικοποίηση όλου του δημόσιου τομέα, των δημόσιων υπηρεσιών, την απελευθέρωση της αγοράς εργασίας, το γεγονός ότι πολύ μεγάλα κονδύλια πηγαίνουν για το λεγόμενο προληπτικό πόλεμο, δηλαδή αυτό που ονομάζουν πόλεμο κατά της τρομοκρατίας.

Επίσης οι επιπτώσεις που βλέπουμε σήμερα από τη Συνθήκη της Λισαβόνας. Και βέβαια αυτό είναι μια ταξική πολιτική που εφαρμόζει η Ευρωπαϊκή Ενωση και γι’ αυτό πιστεύουμε ότι και η εργατική τάξη της Ισπανίας, όπως και όλη η εργατική τάξη της Ευρώπης, πρέπει να αντισταθεί σ’ αυτή την πολιτική.

Οι εργαζόμενοι πρέπει να βγουν στον αγώνα για να υπερασπίσουν τα δικαιώματά τους κόντρα στην καπιταλιστική κρίση και αυτό θα γίνει μόνο όταν εμείς ως κομμουνιστές, ως Κομμουνιστικά Κόμματα καταφέρουμε να τους δώσουμε αυτό το διαφορετικό δρόμο ανάπτυξης, μιας ανάπτυξης με μια διαφορετική προοπτική που μπορεί να έχει ο αγώνας τους.

Και αυτό είναι που κάνουμε σήμερα εμείς, οι Ισπανοί κομμουνιστές, από τη στιγμή που ξεκίνησε η καπιταλιστική κρίση. Για παράδειγμα, αυτή τη στιγμή μέλη του Κόμματός μας συμμετέχουν σε όλους τους αγώνες που γίνονται στην Ισπανία και το τελευταίο παράδειγμα είναι η συμμετοχή τους στην περιοχή της Χώρας των Βάσκων σε ένα ναυπηγείο όπου γίνεται αυτή τη στιγμή κατάληψη από τους εργαζόμενους και συμμετέχουν και τα μέλη του Κομμουνιστικού Κόμματος των Λαών της Ισπανίας.

Και βέβαια χρησιμοποιούμε αυτή την προεκλογική εκστρατεία για τις ευρωεκλογές για να εξηγήσουμε ακόμα καλύτερα σε όλο τον ισπανικό λαό το δικό μας σχέδιο, τη δική μας πρόταση. Η δική μας πρόταση είναι η πρόταση της αποδέσμευσης, της αποχώρησης από την Ευρωπαϊκή Ενωση. Η αποχώρηση και η διάλυση του ίδιου του ΝΑΤΟ, γι’ αυτό και είναι μια πορεία, μια προοπτική που φτάνει στη σοσιαλιστική κοινωνία, μια κοινωνία που θα την οικοδομήσουν οι λαοί της χώρας μας, οι λαοί της Ισπανίας.

Θεωρούμε ότι αυτή η σημερινή συνέντευξη Τύπου, όπου συζητάμε για την Κοινή Διακήρυξη των Κομμάτων, συμβάλλει σ’ αυτή την προοπτική. Φυσικά, ο αγώνας δε θα είναι εύκολος και θα πάρει χρόνο, αλλά θεωρούμε ότι μόνο αυτός ο δρόμος, μόνο αυτή η πάλη έχει νόημα για τη ζωή των εργαζομένων, για την προοπτική τους.

Αυτή είναι και η πρόταση που φαίνεται και από την Κοινή Διακήρυξη που υπογράψαμε τα 21 Κομμουνιστικά Κόμματα της Ευρώπης. Ευχαριστώ πολύ»

ΚΙΟΥΛΑ ΤΟΥΡΜΕΡ

Αποχωρήσαμε από το ΚΕΑ γιατί θέλουμε να αγωνιστούμε ενάντια στον καπιταλισμό

Ο χαιρετισμός του Προέδρου του Ουγγρικού Κομμουνιστικού Εργατικού Κόμματος στη συνέντευξη Τύπου

«Αξιότιμοι σύντροφοι, αγαπητοί καλεσμένοι, πρώτα απ’ όλα θα ήθελα να ευχαριστήσω την ηγεσία του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδος για την πρόσκληση που μας απεύθυνε. Με προσοχή παρακολούθησα την ομιλία της συντρόφισσας Αλέκας Παπαρήγα και συμφωνώ απόλυτα με τα συμπεράσματά της.Οι τωρινές εκλογές, οι ευρωεκλογές γίνονται σε μία ιδιαίτερη περίοδο που ο καπιταλισμός βρίσκεται σε βαθιά κρίση. Τόσο η Ευρώπη, όσο και η Ουγγαρία, οι άνθρωποι περιμένουν από εμάς απαντήσεις, πώς να προχωρήσουν, πώς θα ζήσουν από εδώ και στο εξής.

Η τωρινή κυβέρνηση της Ουγγαρίας προσπαθεί να βγει από την κρίση σε βάρος των εργαζομένων, ενώ εμείς λέμε ότι η έξοδος από την κρίση δεν μπορεί να επιτευχθεί σε βάρος των εργαζομένων. Και ό,τι και αν λένε οι σοσιαλιστές, οι σοσιαλδημοκράτες, οι φιλελεύθεροι και οι λοιποί, θα πρέπει να δείξουμε έναν άλλο δρόμο. Αυτός ο δρόμος είναι ο δρόμος του ξεπεράσματος της κρίσης, του ξεπεράσματος του καπιταλισμού, ο δρόμος της επανάστασης.

Αυτές οι εκλογές γίνονται σε ιδιαίτερες συνθήκες, επίσης διότι για πρώτη φορά ο λαός της Ουγγαρίας μπορεί να συνοψίσει και να βγάλει συμπεράσματα για τα αποτελέσματα από την ένταξη της χώρας στην Ευρωπαϊκή Ενωση.

Θεωρούμε, ότι ο αριθμός αυτών που έχασαν από την ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ενωση είναι πολύ μεγαλύτερος από τον αριθμό όσων κέρδισαν. Η Ουγγαρία είχε υψηλά ανεπτυγμένη αγροτική οικονομία, είχε εξαγωγές κρασιού, κρέατος και ψωμιού, τώρα οι Ούγγροι τρέφονται με ιταλικό κρέας, αυστριακό ψωμί και πίνουν ελληνικό κρασί. Αυτό δεν είναι άσχημο βέβαια…

Η Ουγγαρία έχει χάσει πάρα πολλά, το επίπεδο των τιμών έχει φτάσει το ευρωπαϊκό, οι τιμές είναι παρόμοιες μ’ αυτές στην Ελλάδα, αλλά ο μέσος μισθός στην Ουγγαρία δεν έχει φτάσει καν τα 600 ευρώ.

Εν κατακλείδι, θα ήθελα να πω, ότι το κόμμα μας πήρε μια σημαντική απόφαση ενόψει των ευρωεκλογών. Πήραμε την απόφαση να βγούμε, να αποχωρήσουμε από το Κόμμα Ευρωπαϊκής Αριστεράς. Είναι μία πολύ μεγάλη και σημαντική απόφαση, διότι το κόμμα μας ήταν ανάμεσα στους ιδρυτές του Κόμματος Ευρωπαϊκής Αριστεράς.

Θεωρούσαμε ότι μπορούμε από τα μέσα να αλλάξουμε την πολιτική ρότα αυτού του κόμματος. Η πείρα των τελευταίων χρόνων απέδειξε ότι αυτό είναι ανέφικτο, οι δρόμοι μας είναι χωριστοί. Θέλουμε να αγωνιστούμε ενάντια στον καπιταλισμό, ενώ εκείνοι θέλουν να συμφιλιωθούν με τον καπιταλισμό.

Εμείς επιδιώκουμε το σοσιαλισμό, ενώ εκείνοι τον καπιταλισμό σε μία καλύτερη εκδοχή. Η έξοδός μας από το ΚΕΑ πρέπει να αποτελέσει κίνητρο για τα υπόλοιπα κόμματα της Ευρώπης, κίνητρο για ενίσχυση της συνεργασίας μας, με βάση τις αρχές του Προλεταριακού Διεθνισμού, στο όνομα της κοινής μας πάλης ενάντια στον καπιταλισμό.

Γι’ αυτό και υπογράψαμε το κοινό ανακοινωθέν για το οποίο μίλησε η συντρόφισσα Γενική Γραμματέας. Το κόμμα μας στην Ουγγαρία έχει ήδη διανύσει το πρώτο στάδιο της καμπάνιας για τις ευρωεκλογές. Είκοσι πέντε κόμματα επεδίωξαν να συμμετάσχουν στις ευρωεκλογές από την Ουγγαρία, μόνο 8 κόμματα κατάφεραν να συλλέξουν τον απαραίτητο αριθμό των δικαιολογητικών, μεταξύ αυτών των κομμάτων βρίσκεται και το Ουγγρικό Κομμουνιστικό Εργατικό Κόμμα.

Θα θέλαμε πολύ να είμαστε δίπλα στους εκπροσώπους του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδος στο Ευρωκοινοβούλιο.

Ευχαριστώ».

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αναρτήθηκε στις Ευρωεκλογές 2009, ΚΝΕ, διεθνή. Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΗΣ ΚΟΙΝΗΣ ΔΙΑΚΗΡΥΞΗΣ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΩΝ – ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ ΧΩΡΩΝ ΤΗΣ ΕΕ

Επικίνδυνη μεθόδευση για την ποινικοποίηση των εργατικών αγώνων

Με αίτηση ασφαλιστικών μέτρων απαιτεί να σταματήσουν οι κινητοποιήσεις για την ανάκληση της απόλυσης του Νίκου Νικολόπουλου και απειλεί με φυλάκιση και χρηματικές κυρώσεις συνδικάτα και συνδικαλιστές του ΠΑΜΕ. Σήμερα (1 μ.μ., κτίριο 5, δικαστήρια Ευελπίδων) η εκδίκαση

Η Αστυνομία ανέλαβε να καταστείλει τις κινητοποιήσεις, φτάνοντας στο σημείο να αποκλείει αυτή τις εισόδους των καταστημάτων της πολυεθνικής

Με μια καλά σχεδιασμένη και στοχευμένη παρέμβαση, που βάζει στο στόχαστρο το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα και συνολικά το δικαίωμα των εργαζομένων να παλεύουν για τα μισθολογικά, εργασιακά και άλλα δικαιώματά τους, με τις μορφές που αυτοί επιλέγουν, η πολυεθνική «Τζάμπο» επιχειρεί να ποινικοποιήσει τους εργατικούς αγώνες.Με αίτηση ασφαλιστικών μέτρων, που κατέθεσε χτες στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών, σε βάρος σωματείων και συνδικαλιστών, η μεγαλοεργοδοσία απαιτεί να σταματήσουν οι κινητοποιήσεις που τον τελευταίο μήνα διοργανώνουν οι ταξικές δυνάμεις έξω από τα καταστήματά της σε όλη τη χώρα, με αίτημα να επιστρέψει στο πόστο του ο Νίκος Νικολόπουλος. Πρόκειται για τον νεολαίο εργαζόμενο στο κατάστημα της εταιρείας στη Βάρη, μέλος του ΚΚΕ και της ΚΝΕ, μέλος του Συλλόγου Εμποροϋπαλλήλων Αθήνας, που απολύθηκε δύο φορές (15/12/2008 και 12/1/2009) λόγω της συνδικαλιστικής του δράσης και μάλιστα ύστερα από απειλές και απόπειρα εξαγοράς από στελέχη της εταιρείας.

Η αίτηση ασφαλιστικών μέτρων στρέφεται σε βάρος του Συλλόγου Εμποροϋπαλλήλων Αθήνας, του Σωματείου Εργαζομένων Καρφούρ – Ντία – Μαρινόπουλος, των προέδρων τους, Μαρίας Τσαγκατάκη και Θωμά Χόρτη, αντίστοιχα, του Γιώργου Πέρρου, μέλους της Εκτελεστικής Γραμματείας του ΠΑΜΕ, του Γιάννη Κομνηνού, στελέχους του ΠΑΜΕ, του Νίκου Νικολόπουλου, απολυμένου από τα «Τζάμπο», και του Ανδρέα Πουλικόγιαννη, μέλους του ΔΣ του Συλλόγου Εμποροϋπαλλήλων Πειραιά.

Ωμός εκβιασμός
Αμεση και αποτελεσματική ήταν η απάντηση μετά από κάθε σύλληψη (το στιγμιότυπο από συγκέντρωση έξω από το ΑΤ Περάματος)

Σημειώνεται ότι κατά τη διάρκεια των κινητοποιήσεων τις προηγούμενες μέρες, τουλάχιστον 8 εργαζόμενοι έχουν συλληφθεί, κρατηθεί και παραπεμφθεί σε δίκη σε όλη τη χώρα, ενώ εκ μέρους της εργοδοσίας έχουν κατατεθεί μηνύσεις κατά αγνώστων για 21 συνολικά περιπτώσεις κινητοποιήσεων έξω από τα καταστήματά της.Αν στα παραπάνω προστεθεί και η λίστα των 60 και πλέον εργαζομένων που έχει συντάξει η Αστυνομία μόνο για τον Πειραιά, μεθοδεύοντας νέες συλλήψεις και διώξεις, αντιλαμβάνεται κανείς το μέγεθος της επίθεσης που έχει εξαπολύσει η μεγαλοεργοδοσία σε βάρος του ταξικού συνδικαλιστικού κινήματος, με ξεκάθαρη πολιτική στήριξη από την κυβέρνηση και τους μηχανισμούς της, με στόχο την προστασία της υπερκερδοφορίας της πολυεθνικής επιχείρησης.

Με την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων η εργοδοσία δε ζητάει μόνο την ποινικοποίηση των εργατικών αγώνων, αλλά προβάλλει και αστικού χαρακτήρα αξιώσεις. Πιο συγκεκριμένα, η «Τζάμπο» καθιστά τα εγκαλούμενα Σωματεία και τους συνδικαλιστές υπεύθυνους για τις ζημιές που ισχυρίζεται πως έχει υποστεί από τις κινητοποιήσεις και ζητάει από το δικαστήριο:

  • Να απαγορεύσει στο μέλλον οποιαδήποτε κινητοποίηση προσβάλλει τα συμφέροντά της, όπως αυτή τα εννοεί στην αίτηση ασφαλιστικών μέτρων.
  • Να ληφθούν τα ανάλογα (κατασταλτικά) μέτρα για την εφαρμογή της παραπάνω απόφασης.
  • Σε περίπτωση μη συμμόρφωσης των εγκαλουμένων να τους επιβληθεί κράτηση μέχρι ενός χρόνου και χρηματική ποινή 6.000 ευρώ στον καθένα.
  • Επίσης, «εκτός από την απειλή της χρηματικής ποινής και της προσωπικής κράτησης, να υποχρεωθεί καθένας από τους καθ’ ων να καταβάλει εγγυοδοσία ύψους ποσού ευρώ εκατό χιλιάδων (100.000)».
  • Να εκδοθεί προσωρινή διαταγή για παύση κάθε συνδικαλιστικής δραστηριότητας μέχρι να δικαστεί η προσφυγή.
Η μαζικότητα των κινητοποιήσεων που διοργάνωσαν οι ταξικές δυνάμεις είναι αυτή που θορύβησε τη μεγαλοεργοδοσία των «Τζάμπο»

Με άλλα λόγια, η μεγαλοεργοδοσία επιχειρεί να αποσπάσει δικαστική απόφαση, με την οποία, υπό την απειλή της φυλάκισης στελεχών του ΠΑΜΕ και της οικονομικής εξόντωσης των σωματείων που πρωτοστατούν, θα εκβιάζει για τη μη συνέχιση των κινητοποιήσεων. Πρόκειται για απροκάλυπτη πρόκληση σε βάρος του ταξικού κινήματος, που φέρει τη βούλα της κυβέρνησης, αφού με την ανοχή της μέρες τώρα καλλιεργείται από την εργοδοσία το κατάλληλο κλίμα για τη δίωξη συνδικαλιστών.

Ξεκάθαρος ο στόχος

Κι αυτό παρά το γεγονός ότι από την πλευρά του απολυμένου και του ΠΑΜΕ υπάρχουν συγκεκριμένες, σοβαρές και βαριές καταγγελίες και στοιχεία (έχει κατατεθεί και σχετική μήνυση) για τις μαφιόζικες μεθόδους που χρησιμοποίησε η πολυεθνική για να απαλλαχτεί από τον Νίκο Νικολόπουλο. Για το ίδιο θέμα, από τις 17 του Γενάρη έχει ενημερωθεί προφορικά από το ΠΑΜΕ ο προϊστάμενος της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Αθήνας, Ι. Σακελλάκος, ενώ το ζήτημα έχει φτάσει και στη Βουλή, με Επίκαιρη Ερώτηση του ΚΚΕ.

Η «ανεξάρτητη» όμως Δικαιοσύνη αγνοεί προκλητικά τις καταγγελίες του απολυμένου ότι συγκεκριμένα άτομα επιχείρησαν να τον εξαγοράσουν με 50.000 ευρώ για να παραιτηθεί από τη δουλειά του, ενώ εκτόξευσαν σε βάρος του και απειλές που αφορούσαν μέλη της οικογένειάς του. Στον αντίποδα, η Δικαιοσύνη ανταποκρίθηκε με αξιοπρόσεκτο ζήλο στις μηνύσεις, στις καταγγελίες και τις αγωγές της εργοδοσίας, με αποκορύφωμα τα ασφαλιστικά μέτρα που κατατέθηκαν χτες και εκδικάζονται σήμερα το μεσημέρι (1 μ.μ.) στα δικαστήρια της Ευελπίδων (κτίριο 5).

ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ ΕΛΛΑΔΑΣ
Ξεσηκωμός η απάντηση στην πρόκληση της πολυεθνικής

Ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου της ΚΕ του Κόμματος

Σε ανακοίνωση για τις τρομοκρατικές αντεργατικές ενέργειες της πολυεθνικής JUMBO το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ σημειώνει:

«Το ΚΚΕ καταγγέλλει στην εργατική τάξη και στο λαό τη νέα τρομοκρατική πρόκληση της πολυεθνικής εταιρείας JUMBO. Με την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων που κατέθεσε η πολυεθνική κατά συνδικαλιστών στελεχών του ΠΑΜΕ, εργατικών Ομοσπονδιών και Σωματείων ανοίγει ένα νέο κεφάλαιο ποινικοποίησης της συνδικαλιστικής και ταξικής δράσης. Συγκεκριμένα, η πολυεθνική προχώρησε σε αίτηση ασφαλιστικών μέτρων αξιώνοντας τη φυλάκιση συνδικαλιστών και αποζημιώσεις εκβιάζοντας για το σταμάτημα των κινητοποιήσεων, που οργάνωσαν και οργανώνουν τα ταξικά συνδικάτα απαιτώντας την επαναπρόσληψη του εργαζομένου που απέλυσε η επιχείρηση επειδή αρνήθηκε να υποταχθεί στις απαιτήσεις της και παρά την προσπάθεια εξαγοράς και εκφοβισμού του.

Οπως απέτυχε τις προηγούμενες μέρες η πολυεθνική JUMBO να τρομοκρατήσει το ταξικό κίνημα, παρά τις συλλήψεις, τις απειλές και τις μηνύσεις, έτσι πρέπει να αποτύχει και τώρα. Οι τρομοκρατικές ενέργειές της πρέπει να συναντήσουν τον αποφασιστικό ξεσηκωμό όλων των εργαζομένων. Δεν είναι μεμονωμένο γεγονός. Είναι ενδεικτικές της αγριότητας με την οποία οι καπιταλιστές επιτίθενται συνολικά στα δικαιώματα των εργαζομένων, και πολύ περισσότερο στη συνδικαλιστική, ταξική τους δράση, προκειμένου να φορτώσουν τα βάρη της δικής τους κρίσης στους εργαζόμενους.

Υπεύθυνη για την αποθράσυνση του κεφαλαίου είναι η κυβέρνηση της ΝΔ καθώς και το αντεργατικό πλαίσιο που οικοδόμησαν όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις ΝΔ και ΠΑΣΟΚ. Η απάντηση και ο μονόδρομος για την εργατική τάξη είναι να οξύνουν αποφασιστικά την ταξική πάλη κατά του κεφαλαίου, των μηχανισμών και των κομμάτων του. Η ταξική ενότητα και αλληλεγγύη είναι τα όπλα της εργατικής τάξης στον αγώνα της ενάντια στην εκμετάλλευση, στην καταστολή και την τρομοκρατία. Νόμος είναι το δίκιο του εργάτη».

ΠΑΜΕ
Η πρόκληση δε θα περάσει!

Η Εκτελεστική Γραμματεία του ΠΑΜΕ, με ανακοίνωσή της, καταγγέλλει την πολυεθνική JUMBO που συνεχίζει να χτυπά τα συνδικαλιστικά δικαιώματα και προσπαθεί να ποινικοποιήσει τον αγώνα που αναπτύσσεται απαιτώντας την ανάκληση της απόλυσης εργαζόμενου από την επιχείρηση. Στην ανακοίνωση σημειώνεται:

«Ενημερώνουμε τους εργαζόμενους ότι η επιχείρηση JUMBO απέλυσε εργαζόμενο που διεκδικούσε τα δικαιώματα των συναδέλφων του, μετά από προσπάθεια εξαγοράς και απειλών. Για τα παραπάνω κατατέθηκε μήνυση, για την οποία δεν έχει διαταχθεί δίωξη και γι’ αυτό υπάρχουν μεγάλες ευθύνες σε βάρος των υπευθύνων. Αντίθετα, με ευθύνη των εισαγγελικών αρχών και του υπουργείου Δημόσιας Τάξης, χτυπήθηκαν οι κινητοποιήσεις, έγιναν συλλήψεις και διώκονται δικαστικά στελέχη του ΠΑΜΕ.

Το ΠΑΜΕ θέτει ένα σοβαρό ζήτημα. Δεν μπορεί να βρεθεί δικαστής που θα πάρει την ευθύνη της καταδίκης των συνδικαλιστικών στελεχών και την απαγόρευση της συνδικαλιστικής δράσης. Αυτό είναι μήνυμα! Να το πάρουν σοβαρά υπόψη κυβέρνηση και αρμόδιες αρχές. Η πρόκληση αυτή, της επιχείρησης JUMBO, είναι πρόκληση κατά του ταξικού εργατικού κινήματος, κατά του συνόλου της εργατικής τάξης και θα πάρει αποφασιστική απάντηση. Το ΠΑΜΕ θα συνεχίσει με συνέπεια τον αγώνα για την υπεράσπιση του δικαιώματος στη δουλειά, των συνδικαλιστικών και δημοκρατικών δικαιωμάτων, για την άμεση επαναπρόσληψη του απολυμένου.

Καλούμε τους εργαζόμενους να ανταποκριθούν στο κάλεσμα του ΠΑΜΕ και να στηρίξουν αποφασιστικά την πάλη κατά της επιχείρησης JUMBO και την επίθεση που έχει εξαπολύσει. Να πάρουν μαζικά μέρος στη συγκέντρωση αύριο (σ.σ. σήμερα) Παρασκευή 6/2 στις 5.30 μ.μ. στο κατάστημα JUMBO στα Πευκάκια στην Αθήνα. Το Σάββατο 7/2 στις συγκεντρώσεις σε πολλές πόλεις της Ελλάδας».

Συγκεντρώσεις σήμερα και αύριο

Αμεση απάντηση δίνουν οι ταξικές δυνάμεις στη νέα μεθόδευση να ποινικοποιηθούν οι εργατικοί αγώνες. Σήμερα Παρασκευή, στις 5.30 μ.μ., το ΠΑΜΕ καλεί τους εργαζόμενους της Αθήνας σε συγκέντρωση έξω από το κατάστημα Τζάμπο στα Πευκάκια. Αντίστοιχες συγκεντρώσεις διοργανώνει το ΠΑΜΕ αύριο Σάββατο σε όλη τη χώρα. Την Τρίτη 10 Φλεβάρη, τα ταξικά συνδικάτα του Πειραιά και η Γραμματεία Πειραιά του ΠΑΜΕ καλούν σε παμπειραϊκό συλλαλητήριο, στις 6 το απόγευμα στην πλατεία του Ηλεκτρικού Σταθμού.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αναρτήθηκε στις ΚΝΕ, Καπιταλιστικά Κέρδη, Π.Α.ΜΕ, δημοκρατικά δικαιώματα, εργατικά, ελαστικές μορφές εργασίας, ιμπεριαλισμός, καπιταλισμός. Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Επικίνδυνη μεθόδευση για την ποινικοποίηση των εργατικών αγώνων

Ο τομέας Παιδείας οργανώνεται με βάση ποια κοινωνία, ποια οικονομία, ποια ανάπτυξη υπηρετεί

Η ομιλία της ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ στην προ ημερήσιας διάταξης συζήτηση στη Βουλή για την Παιδεία, την περασμένη Παρασκευή

«Δεν έχουμε καμία σκοπιμότητα όταν αρνούμαστε αυτό τον τύπο του διαλόγου που προτείνετε, καμία σκοπιμότητα, κομματική ούτε πολύ περισσότερο προεκλογική. Αλλωστε, εμείς κρίνουμε τις επιλογές σας και δε σας φορτώνουμε εύκολα ότι είναι προεκλογικό αυτό. Μια κυβέρνηση μέχρι να γίνουν εκλογές, κάτι πρέπει να κάνει. Εμείς κρίνουμε αυτό που κάνει. Εχουμε πιο ουσιαστικά επιχειρήματα. Εχουμε μια σκοπιμότητα και το λέμε, να αντιπαλέψουμε την πολιτική σας. Από αυτή την άποψη την αντιπαλεύουμε και στη γενική της κατεύθυνση και στη ραχοκοκαλιά της και στα σημεία».Τα παραπάνω τόνισε η ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Αλέκα Παπαρήγα, στην ομιλία της στην προ ημερήσιας διάταξης συζήτηση για την Παιδεία, που έγινε στη Βουλή την περασμένη Παρασκευή. Παραθέτουμε, στη συνέχεια, την ομιλία της ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ.

«Ξεκινήσατε με το θέμα του διαλόγου για το εξεταστικό και τελειώσατε με την κρίση. Ομως για άλλη μια φορά διαπιστώνουμε ότι γίνεται πολλή συζήτηση για την κρίση. Τουλάχιστον, ειλικρινά το λέω – αν μου έχει διαφύγει ζητώ συγγνώμη – δεν έχω ακούσει και από σας αλλά και από τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ πού οφείλεται αυτή η διεθνής κρίση και πώς συσχετίζεται με την Ελλάδα; Δεν άκουσα τη δική σας άποψη, πού οφείλεται και πώς εξηγείται ότι ήρθε η κρίση, αφού είχε μεσολαβήσει μία σχετικά μακρόχρονη ταχύρυθμη ανάπτυξη του παγκόσμιου ΑΕΠ, με ρυθμούς ανάπτυξης σημαντικούς βεβαίως, αλλά ανισόμετρους από χώρα σε χώρα και από περιοχή σε περιοχή αλλά, εν πάση περιπτώσει, σε μία περίοδο μεγάλης ευφορίας, τουλάχιστον από το 1999 και μετά, αλλά και γενικότερα από τις αρχές της δεκαετίας του 1990.

Εχει μια σημασία, πού αποδίδεται η κρίση. Δε σκοπεύω, βεβαίως, να φύγω από το θέμα που συζητάμε, αν και σχετίζεται και με την Παιδεία, γιατί τα μέτρα που παίρνετε τώρα, είναι μέτρα που προσαρμόζονται και στις συνέπειες της κρίσης, όχι βεβαίως από τη σκοπιά των λαϊκών συμφερόντων και της νεολαίας, αλλά από τη σκοπιά της καλύτερης σύνδεσης της Παιδείας με την κερδοφορία. Εν πάση περιπτώσει, δεν πρόκειται να κάνω τώρα κάποια ανάλυση της κρίσης. Απλώς θέλω να υπογραμμίσω ότι δεν είναι κακό να ακούσουμε μια ολοκληρωμένη άποψη.

Η γνώση είναι αναπόσπαστα δεμένη με την κοινωνική εξέλιξη

Κύριε πρωθυπουργέ, είπατε το εξής πράγμα και νομίζω ότι δεν πέφτω έξω. Είπατε ότι, εν πάση περιπτώσει, παρά τις διαφωνίες που υπάρχουν ανάμεσα στην κυβέρνηση και στα κόμματα, έχετε την αίσθηση ότι υπάρχουν και κοινές θέσεις και εκτιμάτε ότι από λόγους σκοπιμότητας τα κόμματα δε συνηγορούν να συζητούν, τουλάχιστον εκεί που υπάρχουν κοινές θέσεις ή να αναζητούν σε ορισμένα ζητήματα κοινή θέση. Μάλιστα είπατε ότι κάθε κόμμα πρέπει να αναλάβει την ευθύνη του. Υποθέτω ότι για λόγους ευγενείας δεν εξαιρέσατε το ΚΚΕ. Ξέρετε πάρα πολύ καλά ότι όταν διαφωνούμε με την κυβερνητική πολιτική, δε διαφωνούμε σε κάποια σημεία. Το ίδιο αναφέρεται από εμάς σε όλα τα προηγούμενα χρόνια.

Motion Team

Για μας η αφετηρία, την οποία εξετάζουμε και κρίνουμε την πολιτική των κομμάτων, όχι μόνο τη γενική αλλά και την έκφρασή της σε όλα τα πεδία – και ανάμεσα σε αυτά και στην Παιδεία – είναι ότι εξ αντικειμένου υπάρχουν δύο δρόμοι ανάπτυξης της ελληνικής κοινωνίας. Διαφωνούμε ριζικά με το πώς εννοείτε εσείς την ανάπτυξη. Οχι πώς εννοείτε, αλλά ποια πολιτική υλοποιείτε. Δεν είναι θεωρητικό θέμα, ούτε φιλοσοφικό για να το συζητήσουμε. Ας πάρουμε τον τομέα της Παιδείας. Πώς οργανώνεται, πως δομείται ο τομέας της Παιδείας; Ανάλογα με το τι κοινωνία θέλεις, με το τι οικονομία θέλεις, τι ανάπτυξη θέλεις.Βρείτε μου μια εκπαιδευτική μεταρρύθμιση, από τις κακές μέχρι αυτές που περιείχαν και κάποια θετικά στοιχεία – γιατί ιστορικά υπάρχουν τέτοια – που να μην υποτάσσεται σε αυτό το κύριο. Και είναι πάρα πολύ φυσικό. Δεν πηγαίνει ο άλλος να κάτσει στο θρανίο με αυτοσκοπό τη γνώση. Και αν κάποιοι ξεκινάνε έτσι, πολύ γρήγορα καταλαβαίνουν ότι η γνώση είναι αναπόσπαστα δεμένη με την κοινωνική εξέλιξη, αν θα είναι έτσι ή αλλιώς.

Το εξεταστικό μοχλός όξυνσης των ταξικών φραγμών

Και δεν είναι τυχαίο ότι ξεκινήσατε το θέμα με το εξεταστικό και το φέρνετε σαν ένα βασικό σημείο διαλόγου. Γιατί σήμερα το εξεταστικό, πραγματικά, δεν είναι η ουσία του προβλήματος, γιατί πριν από όλα πρέπει να δεις τι Παιδεία θέλεις και μετά να δεις το εξεταστικό, να το εκσυγχρονίσεις και να το αλλάξεις.

Eurokinissi

Το εξεταστικό όμως σήμερα αποτελεί ένα μοχλό, ιδιαίτερα στην Ελλάδα, που θα βοηθήσει όχι να αναπαραχθούν, αλλά να οξυνθούν οι ταξικοί φραγμοί που υπάρχουν στην πρόσβαση στα Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα και όχι μόνο, να οξυνθούν και τα εμπόδια που υπάρχουν να ολοκληρώσει ένα παιδί τη δωδεκάχρονη εκπαίδευση, που ακόμα στην Ελλάδα δεν είναι υποχρεωτική. Θα μου πείτε, είναι στις άλλες χώρες; Οχι. Γιατί, όμως, ο εκσυγχρονισμός που απαιτείται σήμερα δε συνδέεται και με την υποχρεωτικότητα στη δωδεκάχρονη εκπαίδευση; Γιατί όλοι καταλαβαίνουμε, είτε είμαστε από εδώ, είτε είμαστε από εκεί, ότι αυτό που λέμε «γνώση» σήμερα δεν έχει καμία σχέση, όχι με αυτό που ήταν τον περασμένο αιώνα – εννοώ τον 19ο αιώνα, τον προπερασμένο – αλλά πραγματικά, σχηματικά από δεκαετία σε δεκαετία η απαίτηση για γνώση σε ατομικό επίπεδο – για να μιλάμε και για συλλογικό – ανεβαίνει.Ετσι, οι γνώσεις που έχουμε αποκτήσει εμείς – και ας περάσαμε τα πανεπιστήμια – καταντάνε αρκετά ξεπερασμένες. Επομένως, γιατί σήμερα το κυριότερο ζήτημα δεν είναι η δωδεκάχρονη υποχρεωτική εκπαίδευση; Τι φανταζόσαστε; Οτι θα καταψηφίζαμε αυτήν την πρόταση; Βεβαίως, μιλάμε για δωδεκάχρονη ενιαία εκπαίδευση χωρίς το διχασμό της σε γενική και επαγγελματική και χωρίς τα φίλτρα που έχουν σχέση με τα ΕΠΑΛ, ΕΠΑΣ ή την πρώην ΤΕΕ. Εν πάση περιπτώσει, είναι ένα θέμα το οποίο θέτουμε, η υποχρεωτική δωδεκάχρονη ενιαία Παιδεία, ούτως ώστε όλα τα παιδιά, ανεξαρτήτως αν συμφωνούμε με το περιεχόμενο των αναλυτικών προγραμμάτων, να έχουν ένα ενιαίο γενικό επίπεδο μόρφωσης και να μην αναγκάζονται, πριν τα δεκαοχτώ, να επιλέγουν το αντικείμενο της επιστημονικής ή επαγγελματικής μόρφωσης. Οι νέοι σήμερα έχουν περισσότερες γνώσεις σαν ποσότητα, όχι σαν ποιότητα. Εχουν πιο ανοιχτούς ορίζοντες, αλλά αυτό δε σημαίνει ότι ένα παιδί των δεκατριών, των δεκατεσσάρων ή των δεκαπέντε ετών μπορεί να επιλέξει και να πει «θα πάω στα ΕΠΑΣ, στα ΕΠΑΛ, θα πάω στο Λύκειο ή από τώρα θα προετοιμαστώ για το αν θα γίνω φιλόλογος, ιστορικός, αρχαιολόγος, μαθηματικός, φυσικός κ.λπ.». Μετά τα δεκαοχτώ. Βεβαίως, οι κλίσεις θα εμφανίζονται και πιο πριν.

Δε μιλάμε για ένα σχολείο ισοπεδωτικό. Μιλάμε για ένα σχολείο που βοηθάει το μαθητή να καταπιάνεται, να ασχολείται, να προβληματίζεται, να γνωρίζει και τα μαθήματα, τα αντικείμενα του ιδιαίτερου ενδιαφέροντος. Εφυγα όμως, από το κυρίως θέμα.

Αντιπαλεύουμε την πολιτική σας γενικά και στα σημεία

Κύριε πρωθυπουργέ, δεν έχουμε καμία σκοπιμότητα όταν αρνούμαστε αυτόν τον τύπο του διαλόγου που προτείνετε, καμία σκοπιμότητα, κομματική ούτε πολύ περισσότερο προεκλογική. Αλλωστε, εμείς κρίνουμε τις επιλογές σας και δε σας φορτώνουμε εύκολα ότι είναι προεκλογικό αυτό. Μια κυβέρνηση μέχρι να γίνουν εκλογές, κάτι πρέπει να κάνει. Εμείς κρίνουμε αυτό που κάνει. Εχουμε πιο ουσιαστικά επιχειρήματα. Εχουμε μια σκοπιμότητα και το λέμε, να αντιπαλέψουμε την πολιτική σας. Από αυτήν την άποψη την αντιπαλεύουμε και στη γενική της κατεύθυνση και στη ραχοκοκαλιά της και στα σημεία. Δεν είναι κακή η σκοπιμότητα αυτή. Αναλαμβάνουμε την ευθύνη των λεγομένων μας.

Σχετικά μ’ αυτό το ζήτημα του διαλόγου. Πρώτα – πρώτα δεν είναι κενή η σελίδα του διαλόγου κι έχει πάρα πολύ μεγάλη σημασία. Είναι γεμάτη. Στο εξεταστικό αν είναι κενή, αμφιβάλλω. Εν πάση περιπτώσει, είναι γεμάτη από μέτρα, από νόμους που ψηφίστηκαν έως τώρα και από το ΠΑΣΟΚ και από την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, τα οποία έχουν δημιουργήσει εντελώς – για να πω την πιο ήπια έκφραση – αρνητικά δεδομένα. Εξω από την ανατροπή αυτών των δεδομένων, πώς να συζητήσουμε το εξεταστικό ή το γλωσσικό ή όποιο άλλο; Υπάρχουν βασικά χαρακτηριστικά στο σύστημα Παιδείας, που διαμορφώθηκαν σταδιακά, και τα οποία εμείς δεν μπορούμε να τα παρακάμψουμε. Και θα πω ορισμένα πολύ επιλεκτικά. Για κοιτάξτε την αλλαγή της κοινωνικής σύνθεσης στα ΑΕΙ και την κοινωνική σύνθεση επίσης στα ΤΕΙ. Για απαντήστε, γιατί τα παιδιά εγκαταλείπουν το σχολείο, το θρανίο. Δηλαδή, μιλάμε ότι το ποσοστό των μαθητών, που δεν ολοκληρώνουν την υποχρεωτική εκπαίδευση, τα τελευταία χρόνια ξεπερνά το 15%. Περισσότεροι από ένας στους πέντε μαθητές της τεχνικοεπαγγελματικής εκπαίδευσης εγκαταλείπουν το σχολείο πριν από την ενηλικίωσή τους. Το 42,5% στα ΤΕΕ εργάζονται και είναι ανήλικοι. Τώρα τα είπατε ΕΠΑΣ. Αυτό είναι στοιχείο που ίσχυε μέχρι πέρυσι για τα ΤΕΕ. Και μη μου πείτε ότι δεν είναι υποχρεωτικό μέχρι τα 18. Γιατί;

Για να δούμε, πόσοι φοιτητές στα ΑΕΙ και πολύ περισσότεροι βεβαίως στα ΤΕΙ εργάζονται σήμερα; Εμείς θεωρούμε ότι είναι αδύνατον να συνδυάζεται η δουλειά και η μόρφωση, όταν αυτό – προσέξτε – είναι αποτέλεσμα της δυσκολίας της οικογένειας να σπουδάσει το παιδί της. Δε θα εμποδίσει κανείς έναν φοιτητή αν θέλει να πάει να πιάσει δουλειά. Αλίμονο! Αλλά να μην το κάνει από ανάγκη. Επομένως, να ένα πρόβλημα. Υπάρχει μία μελέτη του υπουργείου γιατί γίνεται αυτό; Καμία μελέτη. Υπάρχει ο εντοπισμός των ερευνών. Χαίρω πολύ.

Αλλο ζήτημα: Υπάρχει μια διαμορφωμένη κατάσταση, εξαιρετικά αρνητική, θα έλεγα δραματική, που μπορεί να μη φαίνεται – αυτή δεν μπαίνει σε ποσοστά, αυτή δεν μπορεί να μπει μέσα στις στατιστικές – ότι δηλαδή έχει υποκατασταθεί η γνώση με τις δεξιότητες. Η αποσπασματικότητα είναι κάτι τραγικό στη γνώση. Και βεβαίως, αυτά σταδιακά έχουν περάσει και έχουν περάσει μέσα από τα αναλυτικά προγράμματα. Εδώ υπάρχουν γονείς που έχουν τελειώσει το πανεπιστήμιο, που έχουν τελειώσει Σχολές, που έχουν σχέση με την Παιδαγωγική και λένε: «Αδυνατώ να καταλάβω τι λένε τα βιβλία», λόγω αποσπασματικότητας.

Κύριε Παπανδρέου, ειλικρινά δε θα συμφωνήσω μ’ αυτά που είπατε, όχι γι’ αυτό το μέσο το οποίο αναδείξατε (σ.σ. ηλεκτρονικό βιβλίο), γιατί πραγματικά είναι πολύτιμο. Εγώ θα έλεγα ότι είναι πολύτιμο, αντί να έχω μια βιβλιοθήκη και να την ξεσκονίζω να τα έχω τα βιβλία εκεί. Αλλά το να έχεις μια εγκυκλοπαίδεια στην τσέπη σου, το να έχεις μια βιβλιοθήκη στην τσέπη σου, αυτό δε σημαίνει γνώση. Και μ’ αυτήν την έννοια δε θα συμφωνήσω μ’ αυτό που είπατε. Πώς το είπατε; Μαθητοκεντρικό σχολείο. Και ξέρω ότι αυτό απηχεί μια γενικότερη φιλοσοφική και παιδαγωγική άποψη, η οποία – δε λέω ότι συνειδητά το κάνετε αυτό – είναι απολύτως επικίνδυνη και απορριπτέα. Και μάλιστα θα το πω. Εχουμε μελετήσει στο Κόμμα όλες τις συζητήσεις που έχουν γίνει στο Παιδαγωγικό Ινστιτούτο και στον προηγούμενο διάλογο που είχε γίνει όταν ήταν υπουργός η κυρία Γιαννάκου. Είμαι βέβαιη ότι κι ο κ. Παπανδρέου όταν τα διαβάσει δε θα συμφωνήσει τελικά. Τι λένε αυτά; Οτι ο δάσκαλος κι ο εκπαιδευτικός δεν είναι τίποτα. Κάθεται και είναι ένας συντονιστής. Η βάση είναι η γνώμη του μαθητή, η επιλογή του μαθητή. Μα, με συγχωρείτε, μπορεί ένα παιδί δώδεκα, δεκαπέντε χρόνων να επιλέξει τι θέλει, ποια γνώση, ποια βιβλιογραφία; Είναι άλλο πράγμα αυτό που έχουμε, το μαθητή – ακροατή, το μαθητή παθητικό. Αλλά, κακά τα ψέματα. Εντάξει η αντιαυταρχική μόρφωση, ωραία – κι ο αυταρχισμός έχει σχέση και με το περιεχόμενο, δεν είναι μόνο στη μέθοδο διδασκαλίας – αλλά είναι δυνατόν να λέγεται αυτό το πράγμα, ότι το παιδί των δέκα, των δώδεκα, των δεκαπέντε χρόνων – αυτά ειπώθηκαν στο διάλογο και λέγονται και γραπτά στις οδηγίες προς τους εκπαιδευτικούς – θα καθορίζει την ύλη, τι θα διαβάσει, πώς θα διαβάσει ο μαθητής; Και μάλιστα αυτό από την Α΄ Δημοτικού. Μα είναι δυνατόν να το κάνει αυτό ένα παιδί; Τότε γιατί πάει σχολείο; Αμα ήταν σε θέση να επιλέξει δε χρειαζόταν το σχολείο. Ούτε τα «παιδιά – θαύματα» δεν μπορούν να το κάνουν αυτό, που δεν πιστεύω, ας πούμε, σ’ αυτήν την ιδέα».

Προσαρμογή της Παιδείας στις ανάγκες του καπιταλισμού

Είναι σοβαρό ζήτημα. Και θα το πω καθαρά: Να η προσαρμογή της Παιδείας στις σύγχρονες ανάγκες της καπιταλιστικής οικονομίας, σε συνθήκες που διαμορφώθηκαν στη δεκαετία του ’70 και μετά, όπου άλλαξε η μορφή διαχείρισης, άλλαξαν πολλά πράγματα και πια έχουμε πλήρη απελευθέρωση αγοράς, ευέλικτο εργατικό δυναμικό. Η ουσία ποια είναι; Μέσα από αυτόν τον τρόπο γίνεται το εξής φιλτράρισμα, πριν το νέο εξεταστικό: Να παράγεται ένα φτηνό εργατικό δυναμικό που να έχει δεξιότητες.

Η Ευρωπαϊκή Ενωση έχει καθορίσει οκτώ δεξιότητες για τις σύγχρονες ανάγκες. Μάλιστα αυτές τις δεξιότητες τις βάζει στην ίδια μοίρα στο Λύκειο και στο Πανεπιστήμιο και σε όλα αυτά τα ΙΕΚ κλπ. Είναι οκτώ δεξιότητες. Τι πρέπει δηλαδή να ξέρεις; Να χειρίζεσαι κομπιούτερ – λες και αυτό είναι μεγάλη επιστημονική πρόοδος – να μπορεί κάποιος να επικοινωνεί σε παραπάνω από δυο – τρεις γλώσσες. Για τι να επικοινωνεί; Για τουρισμό, για να προβάλλει εν πάση περιπτώσει τις τουριστικές αξίες της χώρας ή της Ελλάδας και να υπάρχει μια επικοινωνία στον τομέα της εξυπηρέτησης. Δηλαδή με πεντακόσιες λέξεις ο καθένας μπορεί να μάθει μέχρι και πέντε γλώσσες…

Για να μην αναφέρω το δράμα πια της ελληνικής γλώσσας, το πώς διδάσκεται η ελληνική λογοτεχνία, η ελληνική κουλτούρα κλπ. Από εκεί και πέρα, θα πηγαίνουν όλο και λιγότεροι, διότι σήμερα, έτσι όπως είναι οργανωμένη η παραγωγή και η εργασιακή διαδικασία, χρειάζεται ένα μικρότερο αριθμητικά επιστημονικό δυναμικό, πιο ειδικευμένο από χτες και από εκεί και πέρα να υπάρχει ένα εργατικό δυναμικό που, βεβαίως, αυτό δεν είναι το εργατικό δυναμικό του μεσοπολέμου, των μεταπολεμικών χρόνων της δεκαετίας του ’50. Είναι πιο ανεπτυγμένο, αλλά θα έχει κάποιες δεξιότητες, θα μπορεί να αλλάζει γρήγορα επάγγελμα, να προσαρμόζεται στο καινούριο κλπ.

Είναι ακριβώς η ευθυγράμμιση, η προσαρμογή της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης και του εξεταστικού, στη συγκεκριμένη περίπτωση, στην παγκόσμια τάση που υπάρχει σήμερα, να γίνεται όλο και πιο φτηνή η εργατική δύναμη. Θέλετε να αντιμετωπίσετε και ένα άλλο πρόβλημα. Δεν ξέρω αν θα κάνετε καινούρια μεταρρύθμιση. Βλέπετε ότι τα παιδιά δεν πηγαίνουν στα ΕΠΑΣ και δεν πηγαίνουν και στα ΕΠΑΛ. Και πραγματικά βλέπετε ότι η γενική τάση της Ευρωπαϊκής Ενωσης είναι αυτή, δηλαδή η επαγγελματική ειδίκευση – ας το πω τέλος πάντων έτσι – στα δεκαπέντε χρόνια. Σας ανησυχεί και θα πάρετε μέτρα. Μπορεί να είναι και μέτρα – εντός εισαγωγικών – «βελτίωσης» ή και βελτίωσης ορισμένων στοιχείων, για να σπρώξετε τα παιδιά εκεί. Γιατί υπάρχει ένα πρόβλημα στην Ελλάδα, δηλαδή υπάρχει πολύ μεγάλος αριθμός πτυχιούχων, τους οποίους δεν μπορείτε να τους απορροφήσετε. Σκέφτεστε να φέρετε και τη γνωστή πιστοποίηση. Δηλαδή παίρνω το πτυχίο και αυτόματα αυτό δε μου δημιουργεί προϋπόθεση να ζητήσω δουλειά, αλλά πρέπει να περάσω από διαγωνισμούς, από πιστοποίηση. Γιατί, στην ουσία, πιστοποίηση δεν έγινε με το ΑΣΕΠ στους εκπαιδευτικούς, που πρέπει να δώσουν διαγωνισμό στο ΑΣΕΠ; Καταργήθηκε η επετηρίδα και μπήκε το ΑΣΕΠ. Τι διαφορά έχει; Βεβαίως με το ΑΣΕΠ ενδεχομένως τα φίλτρα και τα εμπόδια γίνονται ακόμη μεγαλύτερα.

Θέλετε – λέει – να καταργήσετε τα φροντιστήρια με το νέο εξεταστικό. Τώρα μόλις είπα για το διαγωνισμό του ΑΣΕΠ. Οι περισσότεροι εκπαιδευτικοί πάνε και κάνουν φροντιστήρια. Υπάρχουν φροντιστήρια ειδικά για το ΑΣΕΠ, ακόμα και στην τελευταία γειτονιά της Αθήνας. Το «τελευταία» δεν το λέω υποτιμητικά, αλλά το λέω με την έννοια ότι ακόμα στην τελευταία άκρη της Αθήνας υπάρχουν πίνακες που λένε «φροντιστήριο για το ΑΣΕΠ». Ακόμα και αν καταργήσετε εξ ολοκλήρου τις εξετάσεις, θα μετατεθούν αλλού οι εξετάσεις.

Οδεύουμε σε κατηγοριοποίηση των ΑΕΙ

Να πω ένα παράδειγμα με βάση την πρόταση και του ΠΑΣΟΚ, αυτή που ανέπτυξε σήμερα ο πρόεδρος – και την ξέρω – και με βάση τα όσα τώρα έχουν ειπωθεί από την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ; Δεν ξέρω, ο ΣΥΡΙΖΑ αλλάζει και εύκολα, αλλά – εν πάση περιπτώσει – πιθανώς σε αυτό το θέμα να μένει σταθερός. Υιοθέτησε το σύνθημα που είχε παλιά ο κ. Αρσένης «ελεύθερη πρόσβαση». Βέβαια, ο κ. Αρσένης δεν την εφάρμοσε. Αυξήθηκε βεβαίως ο αριθμός στα πανεπιστήμια, είναι αλήθεια, αλλά αυτό δε σήμαινε ότι η πρόσβαση ήταν ελεύθερη, με κοινωνικοταξικά κριτήρια. Δυσκόλεψαν τα πράγματα. Ξαναλέω ότι φαίνεται σήμερα από την κοινωνική σύνθεση στα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα. Είτε με ένα εξεταστικό είτε με άλλο, μεταφέρεται το εξεταστικό στο Α’ έτος του πανεπιστημίου. Και τι είναι αυτό το Α’ έτος του πανεπιστημίου; Περίπατος, θα γραφτεί σε μια Σχολή, γενικώς, και μετά από ένα χρόνο, θα πάει σε ένα Τμήμα.

Και εδώ θα ανοίξει η πόρτα κάθε πανεπιστημίου για να βάζει τα δικά του κριτήρια, ποιους θα κρατάει και ποιους όχι. Πάμε για την αυτονόμηση των πανεπιστημίων, την ακόμα πιο επίσημη κατηγοριοποίηση. Είμαστε ριζικά αντίθετοι σε αυτό το ζήτημα. Και θα έχουμε τα πανεπιστήμια που θα παίρνουν την κορυφή, άλλα που θα παίρνουν τους μικρομεσαίους και άλλα που θα τους πετάνε με τις κλοτσιές. Μα, αν πάρουμε το σύστημα, όπως εφαρμόζεται στη Γερμανία και στην Αυστρία, το 25% μπαίνουν τελικά στα πανεπιστήμια. Και για να δούμε πόσοι αποφοιτούν από τα ιταλικά πανεπιστήμια, που είναι ελεύθερη πρόσβαση; Ενα μικρό ποσοστό από αυτά.

Για το πανεπιστημιακό άσυλο και τα όργανα του φοιτητικού κινήματος

Θέλω να σταθώ στο ζήτημα του ασύλου. Κατ’ αρχήν, υπάρχουν ζητήματα: Εκπαιδευτικοί, μισθολογική τους αναβάθμιση, επιστημονική τους αναβάθμιση κλπ. Υπάρχουν τεράστια προβλήματα, είναι κατατεθειμένα εδώ. Δυστυχώς, ο χρόνος δε φθάνει, αλλά θέλω να σταθώ στο θέμα του ασύλου και της κατάστασης που διαμορφώθηκε στα πανεπιστήμια. Η δική μας θέση είναι η εξής:

Οταν λέμε άσυλο, δεν εννοούμε αυτά που λέτε για ελεύθερη διακίνηση ιδεών κλπ. Ελεύθερη δεν είναι. Βεβαίως, διαπάλη μπορεί να γίνεται. Εδώ καθηγητές αποκλείονται, όταν είναι να αναδειχτούν καθηγητές – ή γίνονται, αφού περάσουν σαράντα κύματα – αν δεν τους αρέσει η ιδεολογία με βάση την οποία επεξεργάζονται και τις επιστημονικές θέσεις. Ας το αφήσουμε αυτό. Δεν είναι απλώς κέντρα διακίνησης ιδεών. Βεβαίως, είναι μορφωτικά ιδρύματα, είναι ερευνητικά ιδρύματα. Εμείς ταυτόχρονα βλέπουμε και αυτό που λέμε κέντρα πάλης, με όλες τις μορφές, όταν χρειάζεται και όχι μόνο για τους φοιτητές και για τους σπουδαστές, αλλά, βεβαίως, μπορούν να γίνουν και γενικότερα κέντρα κοινωνικής πάλης, σύνδεσης του φοιτητικού, του σπουδαστικού κινήματος με τους άλλους φορείς του λαϊκού κινήματος. Βεβαίως, κάποια συνεννόηση και κάποιους όρους χρειάζονται σε αυτήν τη συμμετοχή. Ομως, δεν είναι απλώς άσυλο για τους φοιτητές. Αυτό να το ξεκαθαρίσουμε.

Ως προς το ζήτημα αρνητικών φαινομένων – που και εμείς τα έχουμε καταδικάσει – δεν μπορώ να πω αναλυτικά, γιατί δεν υπάρχει χρόνος, αλλά θα ήθελα να ξεκαθαρίσω το εξής πράγμα. Πρώτον, εμείς θεωρούμε ότι υπάρχουν προϋποθέσεις να γίνει σεβαστό το άσυλο, όπως τουλάχιστον εμείς το καταλαβαίνουμε, και άσυλο για την ανάπτυξη αγώνων και διαπάλης, με την αστυνομία μακριά, όχι την αστυνομία να ωθεί τους γνωστούς – αγνώστους και τους κουκουλοφόρους να μπαίνουν μέσα στα πανεπιστήμια. Διότι υπάρχει τέτοιος σχεδιασμός, εδώ και χρόνια – δεν είναι κάτι τελευταίο – τάχα λέει, για να μη σπάνε βιτρίνες των καταστημάτων. Υπάρχει σχεδιασμός και αξιοποίηση αυτών.

Δεύτερον, θέλω να σταθώ στον εκφυλισμό που επικρατεί σήμερα στα όργανα του φοιτητικού κινήματος. Και ενώ έχεις αγώνες, έχεις μια ζωντάνια, ο εκφυλισμός είναι τεράστιος. Και γι’ αυτό εμείς δεν μπορούμε να υιοθετήσουμε, εκτός των άλλων, και για άλλους λόγους, τον όρο «εξέγερση». Εξέγερση από θυμό, εξέγερση με όρους εκφυλιστικούς δεν υπάρχει, και πολύ περισσότερο, χωρίς στόχους, χωρίς πολιτικό σχέδιο. Ολες οι εξεγέρσεις είχαν ένα στόχο, από τον Σπάρτακο μέχρι την Οκτωβριανή Επανάσταση και ό,τι ζήσαμε μετά. Μπορεί να έχεις εξέγερση και να μην γίνει επανάσταση – δεν το συζητάμε αυτό – αλλά έχεις στόχο. Τι στόχο είχαν αυτοί; Και ευτυχώς, το σχέδιο να περάσουν όλοι αυτοί οι κουκουλοφόροι μέσα στο μαθητικό κίνημα δεν έχει περάσει. Λέω προς το παρόν, γιατί τέτοιοι σχεδιασμοί υπάρχουν…

Να ξεκαθαρίσουμε, όμως, το εξής ζήτημα και επειδή έβαλε ένα θέμα ο κ. Παπανδρέου, με το οποίο, βεβαίως, συμφωνώ. Για πρώτη φορά το βάζει και με καθυστέρηση, όπως το έχει βάλει και ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ τελευταία, για πρώτη φορά, με πολύχρονη καθυστέρηση. Να συγκροτηθεί, λέει, η ΕΦΕΕ. Μα, χρόνια τώρα τα μέλη της Κομμουνιστικής Νεολαίας και οι συνεργαζόμενοι μαζί τους, που εκλέγονται μέσα από το γνωστό ψηφοδέλτιο της Πανσπουδαστικής, ορίζονται εκπρόσωποι, πάνε για τη συνεδρίαση και δεν έρχεται ούτε η ΔΑΠ, ούτε η ΠΑΣΠ, ούτε τα ψηφοδέλτια τα οποία στηρίζει ο ΣΥΡΙΖΑ. Δεν πάνε. Και φέτος έγινε αυτό. Εν πάση περιπτώσει ή εσείς θέλετε και δεν πείθεται η νεολαία σας ή κάτι πρέπει να γίνει. Και μη μου πείτε για την ελευθερία της νεολαίας να κάνει ό,τι θέλει. Εδώ πρόκειται για εκφυλισμό.

Αυτός μόνο είναι ο εκφυλισμός; Εκφυλισμός είναι ότι γίνονται εκλογές και δεν ορίζεται καν ποιοι εκλέχτηκαν. Δε συνεδριάζουν τα διοικητικά συμβούλια. Γιατί γίνονται εκλογές; Για να καταγράψουμε τη δύναμή μας; Για να πάρει συγχαρητήρια η ΔΑΠ, η ΠΑΣΠ ή δεν ξέρω ποιος άλλος; Αυτό δεν έχει ξαναγίνει. Καλώς δεν υπάρχει σταυροδοσία. Εκ των υστέρων οι παρατάξεις – δεν είναι άσχημο αυτό – να ορίσουν τους εκπροσώπους. Δε συνεδριάζουν. Ετσι, λοιπόν, μπορεί πολύ εύκολα να γίνει επιτροπή κατάληψης από μη φοιτητές και επιτροπή κατάληψης από μια χούφτα φοιτητών.

Πρέπει να σας πω το εξής: Δεν μπορείτε να φανταστείτε τι έχει γίνει τώρα, μετά τις γιορτές, μέσα στα πανεπιστήμια. Είναι κατάσταση που κυριολεκτικά δείχνει σχεδιασμό. Γιατί μπορεί και ο εκφυλισμός να έρχεται μέσα από έλλειψη σχεδιασμού. Και πρέπει να σας πω ότι οι άλλες παρατάξεις, ακόμα και η ΔΑΠ, που δε θέλει τις καταλήψεις, εκεί που μπορεί να περάσει η κατάληψη, έστω και αν δε συμφωνεί, πάει μαζί με τις άλλες παρατάξεις ή ρυθμίζει τις ψήφους, όπως έγινε στη Φιλοσοφική. Γιατί; Για να γίνει μια εβδομάδα κατάληψη και να υπάρχει εκφυλισμός.

Πρέπει να σας πω ότι εμείς, και με τις καταλήψεις είμαστε, και με όλα. Αλλά καταλήψεις από τη μια και παζαρεύουμε να μη χάσουμε το έτος από την άλλη, δε γίνεται. Θα χάσεις και τη χρονιά σου και δυο χρονιές αν χρειάζεται, ώστε με αυτή τη μορφή πάλης και με αυτούς τους αγώνες να υπάρχει ένα έστω προοδευτικό βήμα προς τα εμπρός.

Είναι εκφυλισμός, εμείς δεν έχουμε συμμετάσχει και δε χαϊδεύουμε τα αυτιά του κινήματος. Βεβαίως γι’ αυτό δε φταίει η μεγάλη μάζα των φοιτητών. Εκατό χιλιάδες ψηφίζουν στις εκλογές και πάνε μετά με τριάντα άτομα να κάνουν συνέλευση. Βεβαίως τι γίνεται; Δεν είναι ότι δε θέλουν να συμμετέχουν οι φοιτητές στις συνελεύσεις, αλλά συνελεύσεις στις οποίες συμμετέχουν οι ηγεσίες των παρατάξεων…».

Στο σημείο αυτό της ομιλίας ο πρώην πρόεδρος της Βουλής Απ. Κακλαμάνης διέκοψε την Αλ. Παπαρήγα λέγοντας πρέπει «να βρούμε άκρη με τις καταλήψεις εάν τις θέλουμε ή δεν τις θέλουμε» και η ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ του απάντησε:

«Δε θα λύσουμε μέσα στη Βουλή το ζήτημα με τις καταλήψεις. Θα λυθεί μέσα στα πανεπιστήμια από τους ίδιους τους φοιτητές και τους σπουδαστές. Εμείς δεν είμαστε ούτε εκπρόσωποι του φοιτητικού κινήματος και του σπουδαστικού…».

Ο Απ. Κακλαμάνης επέμενε λέγοντας ότι το θέμα δεν το λύνουν τα πανεπιστήμια «και εμείς εδώ νίπτουμε τας χείρας μας» για να πάρει την απάντηση από την Αλ. Παπαρήγα:

«Δε νίπτουμε τας χείρας μας. Παλεύουμε μέσα στα πανεπιστήμια. Ακου νίπτουμε τας χείρας μας! Πού το είδατε αυτό; Εμείς τουλάχιστον δε νίπτουμε τας χείρας μας και παίρνουμε και την ευθύνη και λέμε τα σύκα – σύκα και τη σκάφη – σκάφη».

Για τα επαγγελματικά δικαιώματα αποφοίτων ΤΕΙ

«Θα τελειώσω με ένα πράγμα, που με συγχωρείτε, αλλά ξέχασα, για την ανώτατη εκπαίδευση και επειδή δεσμεύτηκα, αν θέλετε – και σωστά δεσμεύτηκα – στη συνάντηση που είχαμε αυτές τις μέρες με τον πρύτανη του Πολυτεχνείου και τον πρόεδρο του ΤΕΕ. Το πρόβλημα με τα επαγγελματικά δικαιώματα και οι αντιθέσεις Πολυτεχνείου – ΤΕΙ (και δεν είναι μόνο αυτά, είναι και τα ΚΕΣ και τα ΙΕΚ) φουντώνουν. Εγώ θα πω μια φράση. Είναι ελλιπής, αλλά προς αυτή την κατεύθυνση πιστεύω ότι πρέπει να λυθεί το ζήτημα, πριν έχουμε συντεχνιακές αντιπαραθέσεις και μπερδέψουμε κυρίως τη νεολαία. Οσα ΤΕΙ έχουν επιστημονικό αντικείμενο, να ενταχθούν στα πανεπιστήμια, αφού βεβαίως γίνει μια κατάλληλη προσαρμογή και αντίστοιχα να ενταχθούν οι καθηγητές εκείνοι που έχουν τις προϋποθέσεις. Οχι εκείνοι που δεν έχουν τις προϋποθέσεις. Οσες σχολές των ΤΕΙ δεν έχουν επιστημονικό αντικείμενο, να ενταχθούν στη μεταλυκειακή βαθμίδα επαγγελματικής εκπαίδευσης που προτείνουμε εμείς, να τελειώσει αυτή η ιστορία με μια ανώτατη βαθμίδα που έχει ΑΕΙ εκεί και ΤΕΙ από κει και που τα διαχωρίζει και που τα κάνει ένα κουρκούτι, με συγχωρείτε, μαζί με τα ΚΕΣ, τα ΙΕΚ και όλα τα άλλα. Είναι σοβαρό το ζήτημα, πρέπει να το αντιμετωπίσουμε, είναι επείγον, σε συνδυασμό με την κατάργηση βέβαια του διπλού Λυκείου».

Αναρτήθηκε στις παιδεία, Θέσεις του ΚΚΕ, ΚΚΕ, ΚΝΕ, Οι Θέσεις του ΚΚΕ. Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Ο τομέας Παιδείας οργανώνεται με βάση ποια κοινωνία, ποια οικονομία, ποια ανάπτυξη υπηρετεί

ΠΕΡΙΟΔΕΙΑ ΤΗΣ ΓΓ ΤΗΣ ΚΕ ΤΟΥ ΚΚΕ ΣΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ

Το άνοιγμα της νέας πορείας του ΚΚΕ προς το λαό, για να πάρει ο λαός το μέλλον στα χέρια του, που συνδυάζει την ένταση των αγώνων με πολιτικές συγκεντρώσεις, περιοδείες και εξορμήσεις σε όλη τη χώρα, σε χώρους δουλειάς και μόρφωσης, για την ανάπτυξη της εναλλακτικής πολιτικής πρότασης εξουσίας του Κόμματος απέναντι στα αντιλαϊκά σενάρια αναμόρφωσης του αστικού πολιτικού σκηνικού, εγκαινιάστηκε χτες από τα Γιάννενα στην περιοδεία της ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Αλέκας Παπαρήγα, στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων.

Αυτό το άνοιγμα της επιθετικής, δυναμικής και αισιόδοξης εκστρατείας του ΚΚΕ παρουσίασε η Αλέκα Παπαρήγα στην ομιλία της στο κατάμεστο αμφιθέατρο της Φιλοσοφικής Σχολής, ξεδιπλώνοντας στους φοιτητές και τους πανεπιστημιακούς την πολιτική πρόταση εξουσίας του Κόμματος. Ανέδειξε την ιδιαίτερη αξία και σημασία του αγώνα σήμερα, ώστε οι θετικές διαδικασίες και διεργασίες απεγκλωβισμού από ΝΔ και ΠΑΣΟΚ να οδηγήσουν τους εργαζόμενους, τα λαϊκά στρώματα και τη νεολαία στο δρόμο της αγωνιστικής δράσης και πάλης, στο δρόμο της ρήξης με τα μονοπώλια και τον ιμπεριαλισμό.

Κατά την περιοδεία στο Πανεπιστήμιο, την Αλ. Παπαρήγα συνόδευαν, μεταξύ άλλων, ο βουλευτής του ΚΚΕ Κώστας Αλυσσανδράκης, η Γραμματέας της Επιτροπής Περιοχής Βορειοδυτικής Ελλάδας και μέλος της Γραμματείας της ΚΕ του ΚΚΕ, Λουίζα Ράζου καθώς και αντιπροσωπεία της ΝΕ Ιωαννίνων του ΚΚΕ.

Η Αλ. Παπαρήγα συναντήθηκε με τις πρυτανικές αρχές του Πανεπιστημίου, καθώς και με το ΔΣ του Συλλόγου Διδακτικού και Ερευνητικού Προσωπικού του Πανεπιστημίου.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αναρτήθηκε στις ΚΚΕ, ΚΝΕ, ΠΚΣ, νεολαία. Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο ΠΕΡΙΟΔΕΙΑ ΤΗΣ ΓΓ ΤΗΣ ΚΕ ΤΟΥ ΚΚΕ ΣΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ

Σειρά εκδηλώσεων τιμής για τον Νίκο Μπελογιάννη

«Στο πλαίσιο του εορτασμού των 90 χρόνων του ΚΚΕ, του Φεστιβάλ ΚΚΕ – ΚΝΕ και των δραστηριοτήτων μας για την ανάδειξη και προβολή κορυφαίων στιγμών και μορφών του ΚΚΕ και του λαϊκού μας κινήματος, τιμάμε τον Νίκο Μπελογιάννη, με σειρά εκδηλώσεων στην Πελοπόννησο».

Αυτό επισήμαναν, σε συνέντευξη Τύπου που έδωσαν χθες, ο Κώστας Μπάτσικας, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ και γραμματέας της Επιτροπής Περιοχής Πελοποννήσου του ΚΚΕ, ο Δημήτρης Τζαβάρας, μέλος της ΕΠ και ο Γιώργος Σιδέρης, μέλος του ΚΣ και γραμματέας του Συμβουλίου Περιοχής Πελοποννήσου της ΚΝΕ.

Οπως σημείωσε ο Κ. Μπάτσικας, «σε συνεργασία με τις Νομαρχιακές μας Οργανώσεις, προγραμματίζουμε εκδηλώσεις στους νομούς, οι οποίες είναι σε εξέλιξη και κορυφώνονται με παμπελοποννησιακή συγκέντρωση – εκδήλωση, με ομιλήτρια την ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Αλέκα Παπαρήγα και πλούσιο καλλιτεχνικό πρόγραμμα, την Κυριακή 13 Απρίλη, στην Πάτρα, όπου καλούμε το λαό και τη νεολαία να πάρουν μαζικά μέρος. Ετοιμάζουμε, επίσης, μικρή έκδοση με ντοκουμέντα σχετικά με τις συνθήκες της δράσης και την προσφορά του Μπελογιάννη, γενικότερα, αλλά και στην Πελοπόννησο».

«Οι εκδηλώσεις δεν έχουν επετειακό χαρακτήρα» – επισήμανε ο Κ. Μπάτσικας και πρόσθεσε: «Στην περίπτωση του Νίκου Μπελογιάννη, εκφράζονται πολύ χαρακτηριστικά και συμβολικά η σκληρότητα της ταξικής πάλης, το ανειρήνευτο της σύγκρουσης με τις αστικές και οπορτουνιστικές δυνάμεις, η ηθική και πολιτική υπεροχή του επαναστατικού κόμματος και των ιδεών του, του κομμουνιστή λαϊκού αγωνιστή, μέλους και στελέχους του ΚΚΕ».

«Σε συνθήκες σαν τις σημερινές – υπογράμμισε – όπου η ιδεολογική και πολιτική αντιπαράθεση οξύνονται, που πρέπει να προετοιμαζόμαστε για μεγάλες στιγμές, αισθανόμαστε ως χρέος μας να μην έχει επετειακό χαρακτήρα η απόδοση τιμής σ’ έναν τέτοιον ήρωα. Δε θα ταίριαζε μια τέτοια αντιμετώπιση στον Μπελογιάννη. Αυτό που, σήμερα, προέχει και προβάλλει επιτακτικά είναι ο εξοπλισμός του λαϊκού κινήματος, της εργατικής τάξης και της πρωτοπορίας της, η ολόπλευρη ισχυροποίηση του ΚΚΕ και της ΚΝΕ, η πλατιά συζήτηση για την πολιτική μας πρόταση, η πιο επιτυχής διεξαγωγή της διαπάλης με την αστική ιδεολογία και τον οπορτουνισμό».

Προβολή και άγνωστων ντοκουμέντων για τη δράση του Μπελογιάννη

Ακολούθως, ανέφερε: «Φωτίζουμε, λοιπόν, το βασικό ιστορικό πλαίσιο, το σχετικό με τον Μπελογιάννη, τις συνθήκες της δράσης και την προσφορά του, γενικότερα, αλλά και στην Πελοπόννησο, μέσα από γνωστά και άγνωστα ντοκουμέντα. Παράλληλα, αξιοποιούμε αυτό το υλικό για να φέρουμε στο προσκήνιο νέες πλευρές, εντελώς αναγκαίες για την εξαγωγή χρήσιμων διδαγμάτων και συμπερασμάτων για την πάλη του λαού μας σήμερα – και στην πολύ ενδιαφέρουσα συνέχεια (πλευρές που αποσιωπούν ή διαστρεβλώνουν οι αντίπαλοί μας):

Για τον τύπο του κομμουνιστή, ως πολύπλευρου και πολυσύνθετου ανθρώπου, που δίνει τη μάχη, μέσα σε φοβερές συνθήκες, σε όλα τα μέτωπα και τα πεδία. Για την προτεραιότητα που οφείλουμε να δίνουμε, κόντρα σε κάθε αντιξοότητα, στην κατάκτηση της Μόρφωσης, της Παιδείας, του Πολιτισμού. Για τη σημασία της – ταυτόχρονης με τη δράση – παρακολούθησης και μελέτης των εξελίξεων, ειδικά στην οικονομία, των μεγάλων αλλαγών που έχουν γίνει και γίνονται και τις οποίες το ΚΚΕ πήρε και παίρνει υπόψη του στη διαμόρφωση της σύγχρονης στρατηγικής του».

Να βαδίσουμε το δρόμο του ήρωα

Στο κάλεσμα του Κόμματος ανέφερε σχετικά: «Δεν απευθυνόμαστε μόνο στα μέλη και τους οπαδούς του ΚΚΕ, αλλά, ευρύτερα, στα λαϊκά στρώματα της Περιοχής μας που έχουν συμφέρον από την υλοποίηση του Προγράμματος του ΚΚΕ, πρώτ’ απ’ όλα στους εργάτες και τις εργάτριες. Επίσης, στον κόσμο που ενδιαφέρεται για την Ιστορία του ΚΚΕ και του τόπου μας, για την αξιοποίησή της προς όφελος του λαού μας και για την αγωνιστική διαπαιδαγώγηση της νέας γενιάς. Καλούμε, ιδιαίτερα, τους νέους και τις νέες της Περιοχής μας, εργαζόμενους, φοιτητές, σπουδαστές, μαθητές, τις νέες κοπέλες, να γνωρίσουν την Ιστορία του ΚΚΕ και της λαϊκής πάλης στην Πελοπόννησο. Να έρθουν σε επαφή με τις ανατρεπτικές ιδέες του Κόμματος, με τα υψηλά του ιδανικά, με την ΚΝΕ. Να βαδίσουν το δρόμο του Νίκου Μπελογιάννη».

Καταλήγοντας τόνισε: «Αμεσα προβάλλει η επιτακτική ανάγκη να χαλάσουν τα σχέδια της πλουτοκρατίας. Οχι μόνο να εγκαταλειφθούν μαζικά η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, αλλά να αποφευχθούν και οι παγίδες. Είναι αυταπάτη ότι υπάρχει φιλολαϊκή λύση εντός του «ευρωμονόδρομου», όπως λέει ο ΣΥΡΙΖΑ. Απαιτείται ισχυρό ΚΚΕ, λαϊκή συμμαχία για τη λαϊκή εξουσία. Αυτό φοβόταν και φοβάται πάντα το κεφάλαιο. Αυτή η πρόταση ισχυροποιεί σήμερα την εργατική λαϊκή πάλη. Οπως τότε έτσι και τώρα, η άρχουσα τάξη δε θα μπορέσει να βάλει στο χέρι το Κόμμα του Νίκου Μπελογιάννη. Ο λαός μπορεί και χωρίς την πλουτοκρατία».

Το πρόγραμμα της παμπελοποννησιακής συγκέντρωσης

Η παμπελοποννησιακή συγκέντρωση θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή 13 Απρίλη, ώρα 11 π.μ., στο κλειστό θέατρο (Λαδόπουλου) – Ακτή Δυμαίων. Το πρόγραμμα της συγκέντρωσης έχει ως εξής:

— Ανοιγμα από τον Κώστα Μπάτσικα, μέλος της ΚΕ, Γραμματέα της ΕΠ Πελοποννήσου.

— Προβολή ντοκιμαντέρ για τη ζωή και τη δράση του Ν. Μπελογιάννη.

— Απαγγελία του ποιήματος «Ο άνθρωπος με το γαρίφαλο» του Γιάννη Ρίτσου, από τον ηθοποιό και βουλευτή Κώστα Καζάκο.

— Ομιλία της ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Αλέκας Παπαρήγα.

— Θεατρική παράσταση: Δραματοποιημένη απολογία του Νίκου Μπελογιάννη (επιμέλεια Βασίλη Κολοβού – κείμενα Ντίνας Τσούβα).

— Υμνος της Γ` Διεθνούς.
 

ΝΙΚΑΙΑ

«Πορευόμαστε στα βήματά του»

Πολιτικό μνημόσυνο για τον Νίκο Μπελογιάννη

Κρατώντας ένα κόκκινο γαρίφαλο στο χέρι και με την υπόσχεση πως θα συνεχίσουν αταλάντευτα τον αγώνα για την εκπλήρωση των ιδανικών για τα οποία αγωνίστηκε, σύντροφοι, συμπατριώτες και συναγωνιστές του, αλλά και πάμπολλοι Κνίτες και Κνίτισσες συγκεντρώθηκαν χτες το απόγευμα στο Γ΄ Νεκροταφείο για να τιμήσουν τη δράση του Νίκου Μπελογιάννη με τη συμπλήρωση 56 χρόνων από το δολοφονία του, στο πολιτικό μνημόσυνο που διοργάνωσε η Αχτιδική Επιτροπή Κοκκινιάς του ΚΚΕ και η Τομεακή Οργάνωση Κοκκινιάς της ΚΝΕ.

Είναι οδηγητής δράσης και έμπνευσης για τους κομμουνιστές και τις κομμουνίστριες, τόνισε στην ομιλία του ο Παν. Κατηφές, γραμματέας της Αχτιδικής Επιτροπής Νίκαιας – Κοκκινιάς – Ρέντη, επισημαίνοντας πως σήμερα 56 χρόνια μετά, οι εργαζόμενοι και οι νέοι βρίσκονται αντιμέτωποι με την πολιτική που τους στερεί το δικαίωμα στη μόρφωση, τους καταδικάζει στην ανεργία και στην εργασιακή αβεβαιότητα, τους αφαιρεί δημοκρατικά δικαιώματα και ελευθερίες. Βρίσκονται αντιμέτωποι με διάφορα σενάρια περί αλλαγής του πολιτικού σκηνικού στη χώρα μας.

Αφού αναφέρθηκε αναλυτικά στο κάλεσμα του ΚΚΕ στους εργαζόμενους, τους νέους, όλο το λαό, να δείξουν απειθαρχία – ανυπακοή σε όλα αυτά τα σενάρια, να γυρίσουν την πλάτη σε όσους μηχανεύονται να βάλουν το λαό στο χέρι, τόνισε πως η μεγαλύτερη τιμή για τον Νίκο Μπελογιάννη είναι ο αταλάντευτος ταξικός δρόμος για την οργάνωση της εργατικής τάξης και της νεολαίας, για την ανασύνταξη του εργατικού και λαϊκού κινήματος, για την ανατροπή του πολιτικού σκηνικού, για το σοσιαλισμό.

Στο ιστορικό της θυσίας του Νίκου Μπελογιάννη, στην ηρωική του στάση, αλλά και στις σημερινές προσπάθειες εξαναγκασμού των νέων να απαρνηθούν την κομμουνιστική ιδεολογία και την ταξική πάλη, όπως π.χ. με την καταδίκη της ΚΝ Τσεχίας, αναφέρθηκε ο Θοδωρής Στρίγκος, γραμματέας της Τομεακής Οργάνωσης Κοκκινιάς της ΚΝΕ.

Αυτή τόνισε είναι η περιβόητη «δημοκρατία», οι «αρχές» και οι «αξίες» της ΕΕ: Η δίωξη της πολιτικής έκφρασης και οργάνωσης, η ποινικοποίηση όποιας άποψης και δράσης δε σκύβει το κεφάλι στην πλουτοκρατία. Ομως, υπογράμμισε, η νεολαία, οι Κνίτες και οι Κνίτισσες συνεχίζουμε στα βήματά του, στο πλευρό του Κόμματός μας.

Στην εκδήλωση παραβρέθηκαν ο Γ. Τούσσας, ευρωβουλευτής του ΚΚΕ και ο δήμαρχος της Νίκαιας Στ. Μπενετάτος. Ανάμεσα στα στεφάνια διακρίναμε της Αχτιδικής Επιτροπής Κοκκινιάς – Ρέντη του ΚΚΕ, της Τομεακής Οργάνωσης της ΚΝΕ, της ΠΕΑΕΑ Κοκκινιάς και του Δήμου Νίκαιας.

Αναρτήθηκε στις Ιστορία, ΚΚΕ, ΚΝΕ, θυσία. Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Σειρά εκδηλώσεων τιμής για τον Νίκο Μπελογιάννη

ΔΙΕΘΝΕΣ ΚΑΡΑΒΑΝΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΑ ΒΑΛΚΑΝΙΑ

Αρχίζει από την Πέμπτη το αγωνιστικό του ταξίδι

«Βαλκάνια ειρηνικά είναι αυτά χωρίς ΝΑΤΟ, βάσεις και ιμπεριαλισμό». Με αυτό το σύνθημα, το Διεθνές Καραβάνι Αλληλεγγύης στα Βαλκάνια, μια πρωτοβουλία που διοργανώνει η ΚΝΕ σε συνεργασία με την Παγκόσμια Ομοσπονδία Δημοκρατικών Νεολαιών (ΠΟΔΝ), από τις 3 έως τις 6 Απρίλη 2008, θα ξεκινήσει το αγωνιστικό ταξίδι του από τη Θεσσαλονίκη και θα συνεχίσει την πορεία του στη Σερβία (Βελιγράδι), στην Κροατία (Ζάγκρεμπ) και τη Ρουμανία (Βουκουρέστι).

Συνέντευξη Τύπου της ΚΝΕ

Οπως τόνισε ο Κώστας Παπαδάκης, μέλος του Γραφείου του Κεντρικού Συμβουλίου της ΚΝΕ, σε συνέντευξη Τύπου που έδωσε χτες η ΚΝΕ, στην αίθουσα της ΚΟΑ του ΚΚΕ, «κομμουνιστικές, αντιιμπεριαλιστικές Οργανώσεις Νεολαίας από όλη την Ευρώπη, με διαδηλώσεις, συζητήσεις, εκθέσεις, προβολές, θα εναντιωθούμε στο μάζεμα των «γερακιών» του ΝΑΤΟ που πραγματοποιείται την ερχόμενη βδομάδα στο Βουκουρέστι, στην απόσχιση του Κοσσόβου από τη Σερβία, στα σχέδια περαιτέρω αποσταθεροποίησης και έντασης του εθνικισμού με την υπόθεση των Σκοπίων, στην επέκταση του ΝΑΤΟ και των βάσεων στα Βαλκάνια».

«Δε θα μείνουμε με σταυρωμένα τα χέρια»

Το λόγο πήρε στη συνέχεια ο Γιάννης Πρωτούλης, Γραμματέας του ΚΣ της ΚΝΕ και βουλευτής του ΚΚΕ, ο οποίος κατήγγειλε την απρόκλητη επιχείρηση εκφοβισμού από τη μυστική αστυνομία της Κροατίας σε βάρος μέλους της κροατικής οργάνωσης νεολαίας «Ενωση Νεολαίας SOS». «Με εκφοβιστικές ανακρίσεις κι έρευνα κατ’ οίκον οι αρχές της Κροατίας απείλησαν τον Κροάτη αγωνιστή, μόνο και μόνο γιατί είχε στην κατοχή του αφίσες του Διεθνούς Καραβανιού Αλληλεγγύης», σημείωσε ο Γ. Πρωτούλης και πρόσθεσε: «Είναι χαρακτηριστικό ότι οι αρχές της Κροατίας, χώρας υποψήφιας για ένταξη στο ΝΑΤΟ, επικαλέστηκαν ως λόγο για την ανάκριση την επερχόμενη επίσκεψη του Αμερικανού προέδρου Μπους στην Κροατία την ερχόμενη βδομάδα, με αφορμή τη Σύνοδο του ΝΑΤΟ στο Βουκουρέστι. Φαίνεται ότι μπροστά στην επίδειξη συμμόρφωσης προς το ΝΑΤΟ και την Ευρωπαϊκή Ενωση για την ένταξη της Κροατίας σε αυτούς τους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς, ακόμα και στοιχειώδη δημοκρατικά δικαιώματα περιστέλλονται».

Ακολούθως ο Γ. Πρωτούλης κάλεσε την ελληνική κυβέρνηση και το υπουργείο Εξωτερικών «να καταδικάσουν αυτόν τον απαράδεκτο εκφοβισμό και τη νέα αντιδημοκρατική πρόκληση ενάντια στο δικαίωμα της νεολαίας να αντιστέκεται και να παλεύει ενάντια στα ιμπεριαλιστικά σχέδια και τις πολεμικές τους μηχανές. Την ώρα που οι ιμπεριαλιστές ετοιμάζουν τους νέους πολέμους τους, στέλνουμε σαφές μήνυμα ότι οι κομμουνιστικές και αντιιμπεριαλιστικές Οργανώσεις Νεολαίας, η ΚΝΕ και η ΠΟΔΝ δε θα μείνουμε με σταυρωμένα τα χέρια!».

Στο Καραβάνι Αλληλεγγύης της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Δημοκρατικών Νεολαιών έχουν επιβεβαιώσει τη συμμετοχή τους οι παρακάτω οργανώσεις νεολαίας: Κομμουνιστική Νεολαία Πορτογαλίας, Ενιαία Δημοκρατική Οργάνωση Νεολαίας Κύπρου, Κομμουνιστική Νεολαία Γεωργίας, Κομμουνιστική Νεολαία Ελλάδας, Ενωση Νεολαίας SOS Κροατίας, Νεολαία Σοσιαλιστικής Συμμαχίας Ρουμανίας, Νεολαία Κομμουνιστικού Κόμματος Βουλγαρίας, Ενωση Κομμουνιστικής Νεολαίας Γιουγκοσλαβίας, Κομμουνιστική Συμμαχία Νεολαίας Ουγγαρίας, Νεολαία Τούρκικου Κομμουνιστικού Κόμματος.

Επίσης, δόθηκε στη δημοσιότητα ένα πρώτο μέρος από το κύμα αλληλεγγύης φορέων της ελληνικής νεολαίας προς την Κομμουνιστική Νεολαία Τσεχίας, με την παρουσίαση 80 φοιτητικών και σπουδαστικών συλλόγων που έχουν πάρει ήδη σχετικές αποφάσεις ενάντια στην απαγόρευσή της.

Το πρόγραμμα του καραβανιού αλληλεγγύης

Το αναλυτικό πρόγραμμα του Διεθνούς Καραβανιού Αλληλεγγύης έχει ως εξής:

– ΤΕΤΑΡΤΗ 2/4: 6.30 μ.μ. Εναρξη καραβανιού στη Θεσσαλονίκη. Συγκέντρωση – αποκλεισμός του αμερικάνικου προξενείου στη Θεσσαλονίκη.

– ΠΕΜΠΤΗ 3/4: 10 π.μ. Αναχώρηση για Σερβία – Διανυκτέρευση στο Βελιγράδι. Συνάντηση με διεθνείς αντιπροσωπείες κομμουνιστικών – αντιιμπεριαλιστικών οργανώσεων.

– ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 4/4 «ΣΕΡΒΙΑ – ΒΕΛΙΓΡΑΔΙ»:

  • 11 π.μ. Συνέντευξη στο σερβικό Τύπο.
  • 12 το μεσημέρι. Συγκέντρωση διαμαρτυρίας έξω από την αμερικάνικη πρεσβεία στο Βελιγράδι.
  • 3 μ.μ. Εναρξη έκθεσης φωτογραφίας και ντοκουμέντων – προβολές βίντεο από τους δολοφονικούς ΝΑΤΟικούς βομβαρδισμούς στην πρώην Γιουγκοσλαβία το 1999.
  • 4 μ.μ. Εκδήλωση Αλληλεγγύης – Συζήτηση με θέμα: «Οι ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις για την επικίνδυνη αλλαγή συνόρων στα Βαλκάνια και η αγωνιστική απάντηση της νεολαίας και των λαών».
  • 7 μ.μ. Αναχώρηση για Κροατία – Διανυκτέρευση στο Ζάγκρεμπ.

– ΣΑΒΒΑΤΟ 5/4 (ΚΡΟΑΤΙΑ – ΖΑΓΚΡΕΜΠ)

  • 11 π.μ. Συνέντευξη Τύπου.
  • 12.30 μ.μ. Επισκέψεις σε μνημεία αντίστασης του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.
  • 3.00 μ.μ. Εναρξη έκθεσης φωτογραφίας και ντοκουμέντων – προβολές βίντεο από τους δολοφονικούς ΝΑΤΟικούς βομβαρδισμούς στην πρώην Γιουγκοσλαβία το 1999.
  • 4 μ.μ. Εκδήλωση Αλληλεγγύης – Συζήτηση: «Η επικίνδυνη επέκταση της πολεμικής μηχανής του ΝΑΤΟ στα Βαλκάνια και η αντιιμπεριαλιστική απάντηση των λαών και της νεολαίας».
  • 8 μ.μ. Αναχώρηση για Ρουμανία.

ΚΥΡΙΑΚΗ 6/4 (ΡΟΥΜΑΝΙΑ – ΒΟΥΚΟΥΡΕΣΤΙ):

  • 8 π.μ. Αφιξη στην πόλη R. M. Valcea.
  • 10 π.μ. Συνέντευξη Τύπου.
  • 11 π.μ. Επισκέψεις σε μνημεία αντίστασης του ρουμάνικου λαού.
  • 3 μ.μ. Αφιξη στο Βουκουρέστι.
  • 4 μ.μ. Εκδήλωση Αλληλεγγύης – Συζήτηση: «Η νεολαία σε αντιιμπεριαλιστικό συναγερμό ενάντια στη σύναξη των «γερακιών» του ΝΑΤΟ στο Βουκουρέστι». Διανυκτέρευση στο Βουκουρέστι – επιστροφή.
Αναρτήθηκε στις ΚΚΕ, ΚΝΕ, αντιϊμπεριαλιστικό μέτωπο, διεθνή. Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο ΔΙΕΘΝΕΣ ΚΑΡΑΒΑΝΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΑ ΒΑΛΚΑΝΙΑ