Το «πόθεν έσχες» του Κόμματος είναι η 90χρονη ηρωική πορεία του με δεκάδες χιλιάδες νεκρούς και θυσίες για την υπόθεση της εργατικής τάξης, του λαού

Στην ανήθικη επίθεση που δέχεται το ΚΚΕ στράφηκε η συζήτηση με τους δημοσιογράφους κατά τη χτεσινή συνέντευξη Τύπου της ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ για την Κοινωνική Ασφάλιση. Το ΚΚΕ δεν είναι επιχείρηση, τόνισε η Αλέκα Παπαρήγα. Μπορεί τα δικά τους κόμματα να τα βλέπουν ως επιχειρήσεις. Το ΚΚΕ είναι κόμμα και δε δεχόμαστε καμία εφορία. Σε αυτή τη νομιμότητα δεν υποτασσόμαστε. Ο αντικομμουνισμός σήμερα έχει στόχο να πολεμήσει το ΚΚΕ και δικαστικά και με όλους τους τρόπους. Δεν είναι μόνο το ΠΑΣΟΚ που θέλει πάση θυσία με τα πιο ανήθικα μέσα να εμποδίσει την άνοδο του ΚΚΕ. Είναι και παράγοντες εκτός Ελλάδας. Δημοσιεύθηκε σε εφημερίδα έγγραφο του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, που έλεγε ότι δεν είναι δυνατόν στην Ελλάδα να υπάρχει ένα ΚΚΕ που να ανεβάζει τα ποσοστά του και να ευθύνεται για το αντιαμερικάνικο – λένε αυτοί – για το αντιιμπεριαλιστικό – λέμε εμείς – πνεύμα στην Ελλάδα. Και για όλα αυτά έχει τεράστια σημασία η αποφασιστική ενίσχυση του ΚΚΕ και στις ευρωεκλογές.


Η ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΥΣ
Να καταθέσουν στοιχεία όσοι άτιμα πολεμούν το ΚΚΕ
Στιγμιότυπα από τη χτεσινή συνέντευξη Τύπου

Χ. ΡΟΥΜΕΛΙΩΤΗ (ΝΕΤ): Ο εκπρόσωπος Τύπου του ΠΑΣΟΚ έθεσε δύο θέματα. Το ένα είναι ο διμέτωπος που κάνει το ΚΚΕ απέναντι στη Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ και το δεύτερο είναι η διαφάνεια των οικονομικών του ΚΚΕ. Ακουσα επίσης τον κ. Καρατζαφέρη χθες, ο οποίος έκανε λόγο για έμμεση χρηματοδότηση της Νέας Δημοκρατίας προς το ΚΚΕ με απευθείας αναθέσεις του ΟΠΑΠ στην «Τυποεκδοτική». Με ποιον τρόπο θα αντιμετωπίσετε το θέμα που μπαίνει για τα οικονομικά του κόμματος και επανέρχεται αρκετές φορές στην επικαιρότητα σε διάφορες φάσεις;— Πολιτικά θα απαντήσουμε. Δε μου λέτε, αν βγούμε και συκοφαντήσουμε τον πρωθυπουργό ότι έχει μία offshore εταιρεία ή ακόμα ότι μπλέκεται με κυκλώματα εμπορίου λευκής σαρκός, αν συκοφαντήσουμε τον κ. Παπανδρέου ότι έχει μετοχές στην τάδε τράπεζα, ότι κάνει εμπόριο ναρκωτικών, ότι έχει εταιρείες που ασχολούνται με εμπόριο όπλων και ναρκωτικών, ποιος έχει την υποχρέωση να καταθέσει στοιχεία, το ΚΚΕ ή ο πρωθυπουργός και ο πρόεδρος της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης; Το ΚΚΕ έχει υποχρέωση να καταθέσει στοιχεία, έτσι δεν είναι; Ο κατηγορών καταθέτει στοιχεία, δεν μπορεί ο κατηγορούμενος να φέρει στοιχεία που δεν έχει! Λοιπόν, να φέρουν στοιχεία.

Για τα οικονομικά του ΚΚΕ. Είναι γνωστό ότι το ΚΚΕ θα ήθελε και μακάρι να μπορούσε να είχε επιχειρήσεις, αλλά κυρίως έχει εκδοτικές στον ιδεολογικό τομέα και μέσα ενημέρωσης για την προπαγάνδα. Αυτές δεν είναι κερδοσκοπικές επιχειρήσεις. Τις ταΐζεις, δε σε ταΐζουν.

Εχει

εκδοτική επιχείρηση. Σε αυτές τις επιχειρήσεις που προανέφερα, το ΣΔΟΕ ήρθε και πρόσφατα και τις εξέτασε. Βεβαίως, αυτές από τη στιγμή που λειτουργούν ως επιχειρήσεις ελέγχονται. Είτε το πούμε, είτε δεν το πούμε, θα έρθουν. Μάλιστα, όπου είναι αναμεμειγμένο το ΚΚΕ, εκεί γίνεται ακόμα πιο αυστηρός έλεγχος.Δεύτερον, το ΚΚΕ δεν είναι επιχείρηση. Μπορεί τα δικά τους κόμματα να τα βλέπουν ως επιχειρήσεις. Αν τα έχουν ως ανώνυμες εταιρείες, δεν ξέρω! Εχει πάει η Εφορία σε αυτούς, ο εισαγγελέας έχει πάει; Κι όταν πάει η Εφορία ποια είναι η σχέση, η σχέση που έχουν πολλές επιχειρήσεις με την Εφορία; Ξέρετε ποιες σχέσεις, με τους εφοριακούς, με πολλούς εφοριακούς. Να μας πούνε.

Από τη στιγμή, λοιπόν, που το ΚΚΕ είναι κόμμα, δε δεχόμαστε καμία Εφορία. Είμαστε κόμμα, δεν είμαστε επιχείρηση. Και δεν είναι μόνον αυτό. Και στις πιο καλύτερες συνθήκες από πολιτική άποψη να δουλέψουμε, δεν πρόκειται να μετατραπούμε σε επιχείρηση. Πολύ περισσότερο που ο αντικομμουνισμός σήμερα έχει στόχο να πολεμήσει το ΚΚΕ και να το πολεμήσει αν θέλετε και δικαστικά και με όλους τους τρόπους.

Εμείς, λοιπόν, σε αυτή τη νομιμότητα δεν υποτασσόμαστε, γιατί δεν είμαστε επιχείρηση. Αν ήμαστε, αφού δρούμε μέσα στις συνθήκες αυτής της πολύ ωραίας αστικής κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, θα μας ελέγχανε.

Υπάρχει εκδοτική επιχείρηση του Κόμματος που έχει πελάτες και ο πελάτης έρχεται και λέει «σου δίνω να τυπώσεις». Δεν κατάλαβα, οι επιχειρήσεις που είχαν παραδείγματος χάρη ή που έχουν τα άλλα κόμματα, όταν έρθει ένας πελάτης, δεν τον παίρνουν; Ερχεται ένας πελάτης και λέει «θέλω να μου τυπώσεις αυτά». Εγώ μπορούσα να φέρω και λεπτομέρειες και για διαγωνισμούς και τέτοια, αλλά δεν απολογούμαστε σε αυτούς.

Να βάλω, όμως, ένα ζήτημα: Ποιος ανησυχεί και ποιος φάνηκε να τα χάνει και να μην το περιμένει το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας στις ευρωεκλογές, το μοναδικό κόμμα που λέει για αποδέσμευση στην Ελλάδα, να παίρνει πολλαπλάσιο ποσοστό από το βουλευτικό και ποιος ανησυχεί γιατί το ΚΚΕ έφτασε το 8,16% ενώ δεν το περίμεναν;

Δημοσιεύθηκε σε εφημερίδα έγγραφο του State Department, που έλεγε ότι «εν πάση περιπτώσει δεν είναι δυνατόν στην Ελλάδα να υπάρχει ένα ΚΚΕ που να ανεβάζει τα ποσοστά και να ευθύνεται για το αντιαμερικάνικο – λένε αυτοί – για το αντιιμπεριαλιστικό – λέμε εμείς – πνεύμα στην Ελλάδα! Θα ξεμπερδέψετε ή όχι με το ΚΚΕ;». Υπάρχει και έγγραφο του State Department. Κι αν υπάρχει ένα, θα υπάρχουν πολλά.

Δεν είναι μόνο το ΠΑΣΟΚ που θέλει πάση θυσία με τα πιο άνομα μέσα και τα πιο ανήθικα να εμποδίσει την άνοδο του ΚΚΕ. Είναι και παράγοντες εκτός Ελλάδας. Φοβούνται τη δύναμη του ΚΚΕ, που δυναμώνει, που παρεμβαίνει και που έχει επιρροή στο κίνημα. Και καταλαβαίνετε τι θα γίνει αν βγει πιο δυνατό το ΚΚΕ και στην κάλπη. Το τρέμουν, ναι, γιατί ξέρουν ότι η συνείδηση, οι εμπειρίες των εργαζομένων είναι πιο κοντά στις θέσεις του ΚΚΕ, άρα και η συνείδηση αύριο θα διαφοροποιηθεί.

Και, δεύτερον, υπάρχει και ο διεθνής παράγοντας. Οταν μέσα στο Ευρωκοινοβούλιο τρεις βουλευτές του ΚΚΕ τους κάνουν μαντάρα και δεν μπορούν και η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ για λόγους εσωτερικής κατανάλωσης να ψηφίσουν το μνημόνιο, αυτό το αντικομμουνιστικό, και δεν το ψηφίζουν, ο ένας είναι απών, ο ένας ρίχνει λευκό, ο άλλος κατά και ο ΣΥΡΙΖΑ ως συνήθως απουσιάζει, κατά σύμπτωση, τι καταλαβαίνετε;

Σου λέει, πρέπει να ξεμπερδέψουμε. Πρέπει το ΚΚΕ ας πούμε στις ευρωεκλογές αν μπορεί να μην έχει κανέναν βουλευτή και τώρα σου λέει που μειώνονται και οι θέσεις και από 24 γίνονται 22, να το μειώσουμε.

Γι’ αυτό έχει σημασία και τρεις να είναι, μακάρι να είναι και τέσσερις, γιατί μέσα σε αυτό το άντρο πρέπει να υπάρχουν φωνές. Γιατί υπάρχουν κι άλλοι έντιμοι άνθρωποι μέσα εκεί που όταν βγει κάποιος μπροστά, η φωνή της συνείδησης μιλάει και σε άλλους. Εμείς δε λέμε όλοι είναι πουλημένοι, υπάρχουν κι άνθρωποι που ανήκουν σε άλλα κόμματα, αλλά σου λέει ως εδώ και μη παρέκει.

Και, τέλος, να πω και το εξής πράγμα: Το ΚΚΕ δε φτιάχνει εταιρείες – μαϊμού να χρηματοδοτούνται από την Ευρωπαϊκή Ενωση. Ξέρετε, ένας τρόπος να χρηματοδοτηθείς από την Ευρωπαϊκή Ενωση για διάφορες δουλειές, είναι να κάνεις εταιρεία – μαϊμού. Εμείς δεν κάνουμε μαϊμούδες.

Κοιτάξτε, μη νομίζετε ότι δεν έχουμε κι εμείς «πολυβόλα», αλλά θέλουμε μέχρι την κάλπη να συζητάει άλλα πράγματα ο κόσμος κι όχι να ασχολούνται με αυτά. Οχι ότι αυτά δεν είναι θέματα, αλλά ο κόσμος καταλαβαίνει. Πολεμήστε το ΚΚΕ ρίχνοντας τα επιχειρήματα και βέλη στην πολιτική του. Οχι άνομα μέσα, όχι ανήθικα μέσα, από όπου κι αν προέρχονται.

Δε θέλουμε εξαρτήσεις από την ΕΕ

Κ. ΑΤΤΙΑΣ (ALTER): Είπατε ότι το ΚΚΕ δεν έχει μαϊμού επιχειρήσεις. Για να μπορέσει να απαντήσει η καταγγελλόμενη πλευρά και για να μην ανοίξει πάλι ένας κύκλος αντιπαραθέσεων…

— Μπα, γιατί δηλαδή; Αφού ο ένας μπορεί να λέει ό,τι θέλει και εμείς θα λέμε έτσι, ναι. Ακουσε να δεις: Υπάρχει τέτοια δυνατότητα χρηματοδότησης από την Ευρωπαϊκή Ενωση. Υπάρχει νομοθεσία. Μπορούσαμε να πιάσουμε τη νομοθεσία και να προσαρμόσουμε ας πούμε μια επιχείρηση στη νομοθεσία της Ευρωπαϊκής Ενωσης και να πάρουμε χρηματοδότηση. Θέλετε να σας πω ένα πράγμα που θα μπορούσαμε, αλλά δεν το κάναμε; Το Αρχείο του Κόμματος. Μπορούσαμε να φτιάξουμε μία εταιρεία που να λέει «Ελληνικό Αρχείο» και να το κάναμε εταιρεία και να παίρναμε λεφτά, αντί να κάνουμε εξορμήσεις. Δεν το κάναμε. Κι ας είναι νόμιμο.

Για το Κέντρο Μαρξιστικών Ερευνών μπορούσαμε να πάρουμε χρηματοδότηση από την Ευρωπαϊκή Ενωση, κάνοντάς το ανώνυμη εταιρεία. Δε θα μπορούσαμε να βρούμε δέκα ονόματα, να τα κάνουμε εταιρεία; Δεν το κάναμε, όμως. Εμείς δε θέλουμε να εξαρτιόμαστε από την Ευρωπαϊκή Ενωση.

Λοιπόν, ας μη μιλάνε τώρα στο σπίτι του κρεμασμένου για σκοινί. Δε λέω ότι είναι σκάνδαλο αν κάποιος προσαρμόσει ένα ίδρυμα στην κοινοτική νομοθεσία, δε θέλω να πω αυτό. Αλλά και ποιος ξέρει τι μαϊμούδες άλλες υπάρχουν. Εδώ η Ευρωπαϊκή Ενωση έδινε χρήματα για τις πέτρες που θάβονται μαζί με τα προϊόντα, σιγά τώρα.

Η 90χρονη ιστορία είναι το «πόθεν έσχες» του Κόμματος

X. ΤΣΙΓΟΥΡΗΣ (MEGA): Πιστεύετε ότι πίσω από τους υψηλούς τόνους περί διαφάνειας κρύβεται κάτι άλλο;

— Θυμάστε τον Γκορμπατσόφ που βγήκε με τη διαφάνεια; Διαφάνεια – διαφάνεια και πού οδήγησαν τα πράγματα; Στη φτώχεια και την πείνα. Η διαφάνεια είναι και λίγο όπως την καταλαβαίνει ο καθένας.

Εγώ θα έλεγα ότι έχουμε πρόοδο στη διαφάνεια. Με ποια έννοια; Είναι διαφανείς οι αποφάσεις της Ευρωπαϊκής Ενωσης! Η κερδοφορία είναι διαφανής! Διαφάνεια είναι αυτό που κάνουμε εμείς, που ενημερώνουμε το λαό για τις αποφάσεις και το τι γίνεται με τα ασφαλιστικά ταμεία.

Αφού, λοιπόν, λένε ψέματα στον κόσμο, ανέντιμα, κρύβουν πράγματα, θεωρούν διαφάνεια τους ισολογισμούς των κομμάτων και δε συμμαζεύεται, όταν ξέρουμε ότι σήμερα ούτε οι ισολογισμοί των επιχειρήσεων δεν μπορεί να είναι διαφανείς.

Για να ξέρεις αν κάποιος είναι διαφανής, πρέπει να είσαι ιδιοκτήτης της επιχείρησης, πρέπει να είναι δικιά σου η επιχείρηση, να μπεις και να ελέγξεις τα πάντα και ο ιδιοκτήτης δεν μπορεί να δώσει διαφάνεια, θα τα μαγειρέψει.

Εμείς όμως, αγαπητοί μου, δεν παίζουμε με τους κανόνες της επιχειρηματικότητας. Εμείς μιλάμε για κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής. Θέλουμε να καταργηθεί η καπιταλιστική ιδιοκτησία στα μέσα παραγωγής και αυτό το λέμε διαφανέστατα. Θέλουμε την αποδέσμευση από την Ευρωπαϊκή Ενωση, αυτό το λέμε διαφανέστατα.

Επομένως, είναι δυνατόν εμείς να έχουμε να κρύψουμε πράγματα; Τι να κρύψουμε δηλαδή; Δεν παίζουμε με το σύστημα. Πρώτα – πρώτα να γίνουν διαφανείς αυτοί που στηρίζουν το σύστημα, που παίζουν. Τι θέλουν να πούνε; Οτι ο καπιταλισμός είναι υγιής και ανθρώπινος και υπάρχουν κάποιοι απατεώνες οι οποίοι αμαυρώνουν τον καπιταλισμό. Αρα να υπάρχει διαφάνεια, να βρούμε τους απατεώνες. Είναι ψεύτες. Να σας πω και κάτι άλλο, όσον αφορά το «πόθεν έσχες»; Είναι διάτρητο, γιατί δεν φαίνεται πώς έσχες και αυτό που έχουμε σαν βουλευτές. Πώς έσχες;

Και το δημοσιεύουν το «πόθεν έσχες». Εμείς γράφουμε αυτό το σπίτι το απέκτησα από κληρονομιά, δεν το δημοσιεύουν αυτό. Οχι, δεν τους συμφέρει να το δημοσιεύσουν. Κληρονομήθηκε έτσι, δεν το δημοσιεύουν. Από πού τα έχεις; Εκείνο το σπίτι το είχα – που το κληρονόμησα – και το πούλησα. Δεν το γράφουν. Ο άλλος που έχει 50 σπίτια, πώς τα απέκτησε, με συγχωρείτε δηλαδή. ‘Η έχω πάρει ένα δάνειο. Το γράφεις στη φορολογική σου δήλωση, δεν το δημοσιεύουν.

Λοιπόν, ας αφήσουν τις πλάκες. Γιατί δε γράφουν παραδείγματος χάρη στις δηλώσεις των βουλευτών του ΚΚΕ ότι τα δίνουν στο Κόμμα; Αναφέρουν όμως άλλου κόμματος ότι δίνουν το 30% στο κόμμα ή ότι έκανε δωρεά στο κόμμα.

Εμείς δεν κάνουμε δωρεά. Ανήκουν στο Κόμμα, δεν είναι δικά μας. Γιατί δεν τα γράφουν αυτά; Θα παίξουμε, λοιπόν, με τη διαφάνεια; Ε, δεν παίζουμε, τέλειωσε. Και αν θέλετε, θα μπορούσαμε όλα αυτά να τα κάνουμε φυλλάδια να τα γυρνάμε στον κόσμο, αλλά δεν έχουμε ανάγκη ως ΚΚΕ να μιλήσουμε για το «πόθεν έσχες» είτε του Κόμματος, είτε των στελεχών.

Το «πόθεν έσχες» του Κόμματος υπάρχει: 18 Νοεμβρίου 1918 και υπάρχει μια 90χρονη πορεία με δεκάδες χιλιάδες νεκρούς και ένα Κόμμα με τέτοιους νεκρούς και θυσίες, ένα Κόμμα που πάει εναντίον του συστήματος, δεν μπορεί να είναι κόμμα της λοβιτούρας. Και αν υπάρξει ένας που θα κάνει λοβιτούρα, όποιος και να ‘ναι αυτός, θα φύγει κλοτσηδόν από το Κόμμα.

Λοιπόν, τι διαφάνειες και κοροϊδίες; Κοροϊδεύουν τον κόσμο, τον κοροϊδεύουν. Ας αλλάξουν το «πόθεν έσχες» των βουλευτών και των υπουργών και όλων να δούμε πώς αποκτήθηκαν. Δίνω λέει ό,τι έχω. Οχι, με συγχωρείς, θέλω να μου πεις. Δεν μπορείς να λες εγώ είμαι γαλατάς. Ποιος γαλατάς απέκτησε 40 σπίτια ή εγώ ήμουνα ικανός και ξύπνιος;

Ποιοι ξύπνιοι απέκτησαν περιουσία; Κανένας, όσο ξύπνιος και να είναι. Δεν θέλουμε εν πάση περιπτώσει να μιλάει ο καθένας, το κάθε στέλεχος του ΚΚΕ, ο κάθε βουλευτής πώς ζει και τι κάνει, αλλά εδώ ας δούμε και από την προσωπική ζωή του καθενός. Πού μας είδαν δηλαδή με σκάφη να κάνουμε βόλτες;

Γιατί για να βγάλουμε λεφτά πρέπει να κλέψουμε το κόμμα. Αν το κλέβουμε το κόμμα, θα τα βρούμε, δε γίνεται να μην τα βρούμε μέσα στο κόμμα. Δε θα τα βρει ο εφοριακός αυτά. Δε μου λέτε, τα κότερα του Χαρίλαου Φλωράκη επιβεβαιώθηκαν; Οχι να μας πούνε, έχουν ειπωθεί τόσα, επιβεβαιώθηκε τίποτα; Κανένα συγγνώμη ακούσατε και στη μνήμη του; Οχι.

Τι είχε ο Φλωράκης; Ενα μισό σπίτι κληρονομιά από τη γυναίκα του. Και το μερίδιό του το έδωσε στο Κόμμα. Αγοράσαμε το υπόλοιπο μισό από την οικογένεια και αυτό το σπίτι αξιοποιείται. Δεν αξιοποιείται για να κάτσει κανένας προσωπικά.

Λοιπόν, πού είναι τα κότερα, πού είναι η περιουσία, πού είναι τα ρούβλια που κουβάλαγε με τη σέσουλα; Να μας πούνε. Θα αρχίσουμε τώρα να απαντάμε σ’ αυτά; Ε, όχι.

Θέλουμε να πείσουμε, βομβαρδίζουμε με θέσεις

Κ. ΑΤΤΙΑΣ (ALTER): Εχω να σας ρωτήσω για όλες τις καταγγελίες που ακούγονται για γαλάζιους διορισμούς. Εχει προκύψει ένα θέμα στο υπουργείο Αμυνας με έναν ανάλογο διαγωνισμό, το οποίο μπορεί να σχετίζεται και με την άρνησή σας να δίνετε ονόματα οικονομικών ενισχύσεων.

— Τι μπερδεύεις το θέμα με τα οικονομικά; Τι να πούνε για το ΚΚΕ; Που λέει δωρεάν υγεία; Θέλουν να πουν ότι ξέρετε το ίδιο είμαστε. Και εμείς κάτι πήραμε και εμείς κάτι καταχραστήκαμε και το ΚΚΕ το ίδιο πράγμα είναι. Αυτό θέλουν να πουν. Δε θέλουν να δει ο κόσμος ότι το ΚΚΕ είναι μία διαφορετική φωνή! Ενοχλούμε, τι να κάνουμε;

Δεν έχουμε καμία αμφιβολία ότι και το ένα κόμμα και το άλλο ενδιαφέρεται να ελέγχει τον κρατικό μηχανισμό. Κι αυτό υπήρχε και προχθές και χθες και θα υπάρχει και αύριο. Υπάρχει και το άλλο πράγμα, η λεγόμενη ρουσφετολογία. Κι αυτό υπάρχει για ψήφους. Εδώ ολόκληρες οικογένειες είναι εγκλωβισμένες στη λογική αυτή.

Επομένως, δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε μ’ αυτή την υπόθεση. Εμείς δε στρεφόμαστε εναντίον των παιδιών που τους δόθηκε η ευκαιρία να έχουν μια δουλειά. Πρέπει όμως να καταλάβουν ότι τους κάνουν ομήρους.

Εγώ θα έλεγα το εξής: Τους διορίζουν; Να τους καταψηφίζουν. Γιατί πρέπει να φιλάνε χέρια; Αυτή είναι η υπόθεση. Από εκεί και πέρα να γιατί εδώ χρειάζεται πια μια διαφορετική οργάνωση της κοινωνίας, όπου, το κυριότερο, να μην υπάρχει ανεργία. Διότι, τι γεννάει αυτή την υπόθεση; Η ανεργία, η έλλειψη ασφάλειας.

Θα σας πω ένα παράδειγμα. Οπως δόθηκε το νούμερο, ένα (1) εκατομμύριο άνθρωποι πήγαν και ψήφισαν τον Γιώργο Παπανδρέου για πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ. Εμείς έχουμε συγκεκριμένα στοιχεία όπου οικογένειες που δεν ανήκαν στο ΠΑΣΟΚ, φτωχές οικογένειες, πήραν τα παιδιά τους από το αυτί να πάνε να ψηφίσουν για να υπάρχει γραμμένο το όνομα ότι ψήφισαν και μάλιστα ορισμένα απ’ αυτά τα παιδιά δεν τον ψήφισαν τον Παπανδρέου, ψήφισαν λευκό, για να υπάρχει στον κατάλογο.

Σ’ αυτά τα 900.000 άτομα, ένα εκατομμύριο, ξέρω εγώ πόσοι είναι, έστειλε γράμμα το ΠΑΣΟΚ για να τους δώσει αυτή την πιστωτική κάρτα. Αλήθεια, δεν έχω ακούσει τίποτα που πάει πελατεία το ΠΑΣΟΚ στις τράπεζες. Δεν άκουσα γι’ αυτό, διαφανέστατο, αυτό πραγματικά δεν το κατηγορούμε για αδιαφάνεια. Ο κ. Σπυρόπουλος τα ανέλυσε, τον άκουσα αναλυτικά. Το Σεπτέμβρη – Οκτώβρη θα δώσουν σε ποια τράπεζα θα κατευθυνθούν 900.000. Και απ’ αυτό, λέει, θα βγάλει το ΠΑΣΟΚ 20 εκατομμύρια, θα βγάλει προμήθεια.

Αν εμείς βγάζαμε κάρτα του ΚΚΕ και τα πηγαίναμε ας πούμε σε μία τράπεζα «Χ» και λέγαμε ότι με αυτό κοιτάζουμε να βγάλουμε 20 εκατομμύρια προμήθεια, δε θα μας κάνατε ρεζίλι των σκυλιών; Τυπικά είναι νόμιμο, νομότυπο. Γι’ αυτό δε λέτε τίποτα! Γιατί λέτε για το ΚΚΕ και μάλιστα για ανύπαρκτα πράγματα; Λοιπόν, όταν ο άλλος πάει σε μια διαδικασία να ψηφίσει τον αρχηγό ενός κόμματος, στο οποίο δεν ανήκει, δεν το ψηφίζει, αυτό δεν είναι πίεση; Τέτοια πράγματα τα κάνουν και τα δύο κόμματα με τον έναν ή τον άλλο τρόπο.

Ναι, θέλουμε κι εμείς να ασκήσουμε πίεση. Πίεση πειθούς. Θέλουμε να πείσουμε, βομβαρδίζουμε με θέσεις. Δεν έχουμε όμως τίποτε άλλο σαν αντάλλαγμα. Δεν υπάρχει κανένα αντάλλαγμα στο ΚΚΕ και αυτό είναι γνωστό.

νεξάρτητα από νόμους το εκτροφείο των σκανδάλων θα μεγαλώνει

Από τη συζήτηση με τους δημοσιογράφους

Ν. ΠΑΝΟΠΟΥΛΟΥ («ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ»): Το τελευταίο διάστημα γίνεται πολλή συζήτηση για το νόμο περί ευθύνης υπουργών και την ανάγκη αλλαγής του. Πώς τοποθετείται σε αυτό το ΚΚΕ; Κοιτάξτε, σε συνθήκες που η Βουλή έκλεισε – ελέω απόφασης της Νέας Δημοκρατίας – και είκοσι μέρες πριν τις ευρωεκλογές, όσο κι αν αυτό το θέμα είναι σοβαρό, είναι και αποπροσανατολισμός.

Παρακολούθησα προχτές τον πρωθυπουργό. Αρπαξε μία πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ και ανοίγει αυτή τη συζήτηση, κάτω και από το βάρος των σκανδάλων που επικρίνεται. Αυτό δε σημαίνει ότι εμείς είμαστε αδιάφοροι στην αλλαγή του νόμου περί ευθύνης υπουργών. Ας τελειώσουν οι εκλογές, να ανοίξει και η Βουλή και εδώ είμαστε…

Εμείς ξεκινάμε από τις εξής βασικές κατευθύνσεις. Πρώτη κατεύθυνση, το θέμα της παραγραφής. Πρέπει να αλλάξει το όριο που υπάρχει και πρέπει όποιος βουλευτής βαρύνεται, ανάλογα με το αδίκημα που βαρύνεται, να ισχύει το όριο παραγραφής που ισχύει για τον απλό πολίτη.

Δεύτερον, σαφώς πρέπει να μπουν εμπόδια, ούτως ώστε με αυτό το σύστημα που υπάρχει και τον εκλογικό νόμο, που τώρα μάλιστα δίνει και πενήντα βουλευτές, που σημαίνει ότι θα ελέγχει πλήρως τις Εξεταστικές Επιτροπές, θα πρέπει να μειωθούν τα εμπόδια που υπάρχουν στην παραπομπή.

Και το τρίτο θέμα είναι, ότι όποιος νόμος περί ευθύνης υπουργών και να υπάρξει, το εκτροφείο των σκανδάλων θα μεγαλώνει. Και όποια διαφάνεια να υπάρχει, από τη στιγμή που υπάρχουν μονοπώλια και μονοπωλιακός ανταγωνισμός η διαφάνεια θα τροφοδοτείται πάντα από το ένα μονοπώλιο εναντίον του άλλου, από το ένα κόμμα εναντίον του άλλου.

Βεβαίως, ο νόμος περί ευθύνης υπουργών πρέπει να υπάρξει. Οχι ότι το κύρος της Βουλής θα αποκατασταθεί. Αλλά γιατί εν πάση περιπτώσει είναι σωστό το αίσθημα που έχουν οι εργαζόμενοι ότι δεν μπορεί να υπάρχουν εξαιρέσεις σε τέτοια ζητήματα για κάποιους και όχι για κάποιους άλλους.

Κριτήριο είναι η θέση του καθενός στον ταξικό αγώνα

X. ΤΣΙΓΟΥΡΗΣ («MEGA»): Πώς βλέπετε το πιθανό ενδεχόμενο για τους επικεφαλής των ευρωψηφοδελτίων και κυρίως τα δύο μεγάλα κόμματα, που αναζητούσαν πρόσωπα λαμπερά ή κομματικά στελέχη πρωτοκλασάτα, που θα μπορούσαν να συσπειρώσουν τη βάση τους, να μιλάμε αμέσως μετά την επιλογή τους για ενδεχόμενη επιστροφή τους από τις Βρυξέλλες σε περίπτωση που έχουμε εθνικές εκλογές;

Νομίζω ότι το κάθε κόμμα έχει την ευθύνη να κάνει το ψηφοδέλτιό του. Εμείς κρίνουμε την πολιτική των κομμάτων και όχι τη σύνθεση των ψηφοδελτίων και τα πρόσωπα, ούτε κάνουμε καμία άμιλλα σε πρόσωπα, γιατί είναι διαφορετικές οι πολιτικές.

Το μόνο που ήθελα να σχολιάσω, είναι το εξής: Ακούσαμε στο δελτίο ειδήσεων, ότι και τα δύο κόμματα ξεχωρίζουν στα ψηφοδέλτιά τους γιατί έχουν ανθρώπους με κοινωνικές αναφορές στο κίνημα.

Μέσα στο κίνημα υπάρχουν και εκπρόσωποι του ΠΑΣΟΚ, της Νέας Δημοκρατίας και ξέρουμε πάρα πολύ καλά ότι τα δύο κόμματα αυτά ενδιαφέρονται πάρα πολύ να εκφράζονται μέσα στο κίνημα, γιατί πριν απ’ όλα θέλουν να ελέγξουν, να υποτάξουν και να χειραγωγήσουν το κίνημα.

Με αυτή την έννοια δεν είναι ταυτότητα το αν είσαι συνδικαλιστής ότι έχεις κοινωνική αναφορά. Αμα είσαι συνδικαλιστής που υπόγραψες τα 77 λεπτά αύξηση, χαίρω πολύ… Υπάρχουν συνδικαλιστές που αναδεικνύονται απευθείας από την εργοδοσία και φθάνουν μέχρι τις Ομοσπονδίες, εργοδοτικοί. Λοιπόν;Αυτό δείχνει το εξής πράγμα: Οτι θέλουν και μέσω των ψηφοδελτίων να ξεγελάσουν και να πουν «εμείς είμαστε με το λαό». Κάποτε όταν ένας συνδικαλιστής ήταν βουλευτής καταδικαζόταν ότι ο συνδικαλιστής δεν μπορεί να γίνει βουλευτής. Τώρα, οι ίδιοι που καταδίκαζαν το ΚΚΕ, αυτό το θεωρούν πλεονέκτημα, ότι «βάλαμε και συνδικαλιστές». Τι λες βρε παιδί μου; Τι έκαναν αυτοί οι συνδικαλιστές στον πόλεμο του ταξικού αγώνα, με ποια πλευρά ήταν;..

Σχετικά με την GUE

Π. ΜΠΙΤΣΙΚΑ («ΒΗΜΑ»): Σε περίπτωση αλλαγής των συσχετισμών στο Ευρωκοινοβούλιο, σκεφτόσαστε να ενταχθείτε σε διαφορετική ομάδα απ’ ό,τι σήμερα;

Η σκέψη μας είναι να ενταχθούμε στην καλύτερη δυνατή ομάδα, αλλά δε δεσμευόμαστε ιδεολογικοπολιτικά. Βεβαίως δε θα ενταχθούμε σε μια ομάδα π.χ. που είναι ο κ. Καρατζαφέρης ή η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ. Εχουμε και κάποια κριτήρια. Τα Κομμουνιστικά Κόμματα ανταλλάσσουμε σκέψεις μεταξύ μας και ανάλογα με τις συνθήκες που υπάρχουν. Δεν ξέρουμε πώς σκέφτονται τα άλλα κόμματα που μετέχουν στην GUE. Πρέπει να τα δούμε όλα. Αν τα κόμματα που είναι στην GUE θέλουν να υπάρχει η GUE. Δεν εξαρτάται μόνο από εμάς. Και επομένως αμέσως μετά τις εκλογές θα ανταλλάξουμε απόψεις, υπάρχει μια διαδικασία που πάντα ακολουθήθηκε και θα τοποθετηθούμε ανάλογα.

Το μεταναστευτικό πρόβλημα είναι μέρος της αντιμονοπωλιακής πάλης

Σ. ΣΙΔΕΡΗΣ (ΑΠΕ): Εκθέσεις που είδαν πρόσφατα το φως της δημοσιότητας αναφέρουν ότι τα επόμενα δέκα με δεκαπέντε χρόνια περίπου 5 εκατομμύρια λαθρομετανάστες είτε θα περάσουν είτε μάλλον σε ένα μεγάλο βαθμό μπορεί να εγκατασταθούν και στην Ελλάδα. Πώς μπορεί η Ελλάδα να αντιμετωπίσει το πρόβλημα αυτό;

— Από όσο έχει αναφερθεί δημοσιογραφικά ήταν και ένα από τα θέματα που απασχολήθηκε η Λέσχη Μπίλντερμπεργκ. Επομένως, ίσως καλό θα ήταν να ρωτήσετε κι αυτούς που πήραν μέρος, τι συζήτησαν επακριβώς στη Λέσχη Μπίλντερμπεργκ γι’ αυτό το θέμα. Βλέπετε η Μπίλντερμπεργκ με όλα τα κοινωνικά θέματα ασχολείται, κρίση, κοινωνική ασφάλιση. Και με την οικολογία! Είναι αξεσουάρ τώρα, η οικολογία είναι το απαραίτητο αξεσουάρ για κάθε κόμμα «είμαι και οικολόγος». Οχι ότι το πρόβλημα το οικολογικό δεν είναι υπαρκτό, υπαρκτότατο είναι, αλλά αν το κάνεις αξεσουάρ, τότε…

Λοιπόν, εδώ πρόκειται για ένα πρόβλημα το οποίο ζητιέται να πάρει ένα κόμμα θέση, όταν αυτό το πρόβλημα είναι παγκόσμιο. Είναι ένα πρόβλημα που φούντωσε μετά τη δεκαετία του ’90 με τους πολέμους, με την καπιταλιστική παλινόρθωση, με τη φτώχεια και τη δυστυχία που αγκάλιασε ένα μέρος των χωρών που ζούσαν, των σοσιαλιστικών, που μπορεί να μην είχαν επιλύσει όλα τα προβλήματά τους, αλλά δεν είχαν τέτοια προβλήματα.

Και ένα άλλο μέρος της Γης το οποίο υποφέρει από φασιστικά καθεστώτα, από δικτατορίες, από καταστολή, από εμφύλιο. Στην Αφρική, Αγγλογάλλοι, ιδιαίτερα οι Γάλλοι, Αμερικανοί και τα λοιπά βάζουν τις φυλές να σκοτώνονται μεταξύ τους και αναγκάζεται ένας κόσμος και φεύγει. Πώς μπορεί να λυθεί αυτό, αν αυτή τη στιγμή δεν υψώσουν φωνή οι λαοί και αν δεν έχεις πλήγματα στην ιμπεριαλιστική πολιτική; Ενα από τα πλήγματα, δε λέω ότι είναι το μοναδικό, είναι και η κάλπη.

Δηλαδή, πώς να λυθεί; Η Ελλάδα είναι κέντρο διέλευσης από ό,τι φαίνεται κι όχι κέντρο παραμονής. Εμείς σε κάθε περίπτωση αντιμετωπίζουμε αυτούς τους ανθρώπους ως θύματα του ιμπεριαλισμού. Πώς μπορεί να αντιμετωπιστούν; Να μετατρέψουμε τα σύνορα σε μακελειό αυτών των ανθρώπων;

Εν τω μεταξύ, άκουγα το πρωί τον κ. Μαρκογιαννάκη που συζητούσε πάνω σε αυτό κι έλεγε το εξής πράγμα, που εδώ έχει μια βάση, αλλά μην τα λέει ο κ. Μαρκογιαννάκης για τον κόσμο, να πάει να τα πει εκεί στην Ευρωπαϊκή Ενωση και στο ΝΑΤΟ και αλλού.

Λέει «μπαίνουν μέσα στην Ελλάδα, εγώ δεν μπορώ να τους δώσω χαρτιά διέλευσης, για να τους δώσω χαρτιά διέλευσης πρέπει ή να τους δώσω ελληνικό διαβατήριο αλλά δεν μπορώ να δώσω ελληνικό διαβατήριο, ή πρέπει να τους δώσω πακιστανικό ειδικό και τα λοιπά, γιατί τα χαρτιά διέλευσης δε θα τα αναγνωρίζει η γειτονική χώρα η Ιταλία».

Επομένως, είναι ένα υπαρκτό πρόβλημα και εδώ να ξεκαθαρίσουμε ότι η μετανάστευση και το μεταναστευτικό πρόβλημα είναι μέρος της αντικαπιταλιστικής πάλης, της αντιμονοπωλιακής πάλης, της αντιιμπεριαλιστικής πάλης.

Θα μου πεις, μα δεν προτείνεις άμεσο μέτρο; Το άμεσο μέτρο που προτείνουμε είναι να μην ανέβει ο ρατσισμός και ο εθνικισμός, να σταθούμε δίπλα σε αυτούς τους ανθρώπους για να μπορέσουν κι αυτοί να σηκώσουν κεφάλι και να παλέψουν κι αυτοί. Να υπάρχει αλληλεγγύη από τα συνδικάτα, από τους τοπικούς φορείς.

Αλλά δεν μπορούμε να τους αφήσουμε να τους βυθίζουν στη θάλασσα, γιατί αυτό θα γίνει. Οσοι μάλιστα εφοπλιστές θέλουν να ξεμπερδέψουν με σαπιοκάραβα τους βυθίζουν και μέσα στη θάλασσα και θα πάρουν και αποζημίωση από την ασφαλιστική εταιρεία.

Τώρα υπάρχει δυνατότητα και πρέπει να υπάρχουν χώροι φιλοξενίας και ας αναλάβει στο κάτω – κάτω και ο ΟΗΕ αντί να ασχολείται με αυτά που ασχολείται. Να ασχοληθεί κι αυτός, να γίνει μία τεράστια ανθρωπιστική προσπάθεια. Αλλά αν δεν αντιμετωπιστεί το ζήτημα γιατί φεύγουν αυτοί…

Τι θα πεις σε ένα Αφγανόπουλο που έρχεται στην Ελλάδα, πήγαινε στο Αφγανιστάν; Και ξέρετε τι έχουμε τώρα στα σύνορα; Τους επιστρέφουν. Ο κ. Μαρκογιαννάκης μάλιστα το ομολόγησε, λέει «το πρόβλημα είναι η θάλασσα, δεν είναι τα σύνορα». Στα βόρεια σύνορα τους επιστρέφουν. Δεν ξέρω πώς τους επιστρέφουν, αν δεν σκοτώνουν μερικούς ή τους παραδίδουν αν είναι Κούρδοι στους Τούρκους και τα λοιπά. Είναι ένα πολύ σύνθετο ζήτημα. Οπωσδήποτε χώροι υποδοχής πρέπει να υπάρχουν, οι χώροι όμως λέει υποδοχής είναι μόνο για τρεις μήνες.

Δεν μπορεί να δημιουργεί ο ιμπεριαλισμός τέτοια προβλήματα και να έχεις απαίτηση ας πούμε από ένα εργατικό σωματείο ή από το ΠΑΜΕ ή από το ΚΚΕ ή δεν ξέρω τι, να σου βρει λύση! Αυτοί τα δημιούργησαν και δεν μπορεί να πληρώσουν οι απλοί άνθρωποι, τα θύματα.

Ακούω και ότι υπερηφανεύτηκε για το κέντρο της Αθήνας. «Εχουμε – λέει – την «Ομάδα Δ'», έχουμε την Αστυνομία, έχουμε εκείνο, έχουμε το άλλο». Για «αναμόρφωση» του κέντρου της Αθήνας να τσακίσουν τους φτωχούς και τους μετανάστες! Δηλαδή να τους περάσουν μακριά, να μη φαίνονται…

Αντιπαλεύουμε την πολιτική της ναρκω-κουλτούρας

Μ. ΖΑΦΕΙΡΙΑΔΟΥ («ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ»): Στη συνέντευξη Τύπου των Οικολόγων Πράσινων, όταν παρουσίασαν το ευρωψηφοδέλτιό τους, σας κατηγόρησαν ότι τους καταγγέλλετε ακόμη και για διακίνηση ναρκωτικών ή ως κόμμα καπιταλιστικό.

— Εμείς; Τους είπα εγώ ότι διακινούν ναρκωτικά; Να σκεφτείτε ότι δεν το δημοσίευσαν και οι εφημερίδες, γιατί ξέρουν. Ευχαριστώ τους δημοσιογράφους που δεν αναπαρήγαγαν αυτή τη θέση, γιατί δεν την έχουν ακούσει από εμάς. Ελεος! Οι Πράσινοι διακινούν ναρκωτικά; Αυτό δεν το λέμε για κανέναν, ούτε έχουμε το δικαίωμα να το πούμε.

Τώρα τι θέλουν; Να πουν κι αυτοί ότι τους διώκει το ΚΚΕ; Να δημιουργήσουν αντανακλαστικά, ας πούμε, θετικά υπέρ τους; Αυτό που τους λέμε είναι, ναι, ότι η πολιτική τους είναι μέσα στα πλαίσια της Ευρωπαϊκής Ενωσης, πολιτική προσαρμογής και ενσωμάτωσης και επειδή η Ευρωπαϊκή Ενωση είναι καπιταλιστική, αντικειμενικά δεν έρχονται σε αντίθεση με τα μονοπώλια, δεν ασκούν κριτική στο καπιταλιστικό σύστημα, δεν είναι αντικαπιταλιστική δύναμη.

Μακάρι να ήταν. Ηδη, θα είχαμε κάνει συνάντηση μεταξύ μας. Αλλά δεν τους είδα να μιλάνε κατά των μονοπωλίων. Το να λες, κάποιες επιχειρήσεις ρυπαίνουν, αυτό δε λέει τίποτα. Ολοι τα λένε. Και η κυβέρνηση το λέει και η Ευρωπαϊκή Ενωση το λέει και βάζει και πρόστιμα.

Δεύτερον, άλλο πράγμα είπαμε και ίσως δεν είναι και πολύ έμπειροι σ’ αυτά. Οταν γίνουν πιο έμπειροι, θα ξέρουν και να διαβάζουν. Μιλήσαμε για ναρκω-κουλτούρα και αυτό το λέμε χρόνια τώρα και δεν αναφερόμαστε ειδικά σε ένα κόμμα.

Ποια είναι η ναρκω-κουλτούρα; Η λογική κατ’ αρχήν του διαχωρισμού των σκληρών από τα μαλακά. Οτι τα μαλακά σε βοηθάνε! Αν θέλετε, καλλιεργείς στη νέα γενιά την ανοχή σ’ αυτό τον κίνδυνο ή τη μη επαγρύπνηση σ’ αυτόν τον κίνδυνο.

Δεύτερον, εδώ υπάρχει θέμα βαριών ποινών στον έμπορο ναρκωτικών.

Και έχει αρχίσει μια συζήτηση, ότι αν ένας ας πούμε βρεθεί με 6 γραμμάρια κοκαΐνης, αν είναι για δική του χρήση είναι ελεύθερος ή αν είναι μεσάζων και την πουλάει ή αν είναι έμπορος κλπ. Πρόκειται για ένα σύνθετο ζήτημα.

Εμείς δεν έχουμε πει πηγαίνετε στο εκτελεστικό απόσπασμα τα θύματα των ναρκωτικών, τους χρήστες. Και μάλιστα σ’ αυτές τις φυλακές, εμείς για τους χρήστες λέμε ότι δεν πρέπει να πηγαίνουν στα ψυχιατρεία που τους πήγαιναν, ούτε στις φυλακές ανηλίκων, ούτε τίποτα. Πρέπει πρώτα – πρώτα να δημιουργούνται προϋποθέσεις να πηγαίνουν για απεξάρτηση. Και θέλουν μία ολόκληρη κοινωνική προστασία. Δεν μπορεί να τον αντιμετωπίζεις σαν έμπορο, δεν μπορεί να τον αντιμετωπίζεις σαν εγκληματικό στοιχείο.

Οταν, όμως, αυτού του δίνουν 6 γραμμάρια να πουλήσει για να κρατήσει τη δόση του, θέλει έναν χειρισμό. Και δεν είναι ο μεγαλέμπορος, είναι μεσάζων. Και αυτό θέλει έναν χειρισμό, όταν πρόκειται για παιδιά 16, 18, 20 χρόνων. Αυτές οι περιπτώσεις πρέπει να αντιμετωπίζονται διαφορετικά.

Αν ο άλλος, όμως, είναι 35ντάρης, γίνεται αυτός και φορέας προσέλκυσης και άλλων; Γίνεται. Αυτός πρέπει να ξέρει ότι υπάρχει και το ενδεχόμενο της ποινής. Γιατί θα μοιράσουν οι έμποροι τις ποσότητες που θα λέει ο νόμος και θα πουλήσουν σε πολύ περισσότερους και θα μετατρέψουν σε μικρεμπόρους πάρα πολλούς.

Επομένως, θέλει προσοχή. Πώς θα το διακρίνεις; Γι’ αυτό λέμε χρειάζονται ιδιαίτερα δικαστήρια, εξειδικευμένοι δικαστές. Δεν είναι εύκολο να διακρίνεις το θύμα από τον θύτη ή ακόμα κι αυτόν που του δώσανε κάτι παραπάνω να το δώσει σε έναν άλλον, να τον διακρίνεις απ’ αυτόν που έχει πια συνείδηση εμπόρου και έχει επιλεγεί να κάνει το εμπόριο.

Είναι σύνθετα ζητήματα και όταν λέμε, λοιπόν, ναρκω-κουλτούρα, εννοούμε αυτούς, οι οποίοι στο όνομα ότι οι χρήστες δεν πρέπει να τιμωρούνται ανοίγουν το δρόμο της ανοχής στο θέμα και μη τιμωρίας και άλλων. Και αυτό το λέμε ναρκω-κουλτούρα.

Αυτό δε σημαίνει ότι αυτός που έχει μία τέτοια θέση ναρκω-κουλτούρας είναι έμπορος ναρκωτικών. Δεν είναι καθόλου. Και γι’ αυτό βγαίνει και μιλάει και δημόσια πολιτικά, αλλά ως πολιτικός φορέας κάνει ζημιά. Ο γονιός ο οποίος προσπαθεί να προφυλάξει το παιδί του είναι ανυπεράσπιστος. Ανυπεράσπιστος εντελώς, γιατί μιλάει ο πολιτικός και ο πολιτικός έχει και ένα μικρό ή μεγάλο φωτοστέφανο, δυστυχώς.

Αναρτήθηκε στις ΚΚΕ, αντικομμουνισμός. Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Το «πόθεν έσχες» του Κόμματος είναι η 90χρονη ηρωική πορεία του με δεκάδες χιλιάδες νεκρούς και θυσίες για την υπόθεση της εργατικής τάξης, του λαού

Προβοκάτορες και προβοκάτσιες (ή, η πλαστογραφία στην αστική πολιτική)

Είναι πια γνωστή ανά το πανελλήνιο η προβοκάτσια κατά του ΚΚΕ που έκανε μιλώντας στον ALTER, το βράδυ της Τρίτης, ο βουλευτής της ΝΔ, υποψήφιος υπερνομάρχης της και δημοσιογράφος (!) Αργύρης Ντινόπουλος. Η προβοκάτσια βρίσκεται στο γεγονός ότι ο παραπάνω χρησιμοποίησε άθλια μέσα για να χτυπήσει το ΚΚΕ, ρίχνοντας στο τραπέζι της συζήτησης ένα πλαστό έγγραφο που κατασκεύασαν μυστικές υπηρεσίες του ιμπεριαλισμού και το οποίο δημοσιεύτηκε την Κατοχή σε εφημερίδες του Γκαίμπελς και σε ντόπιες που υμνούσαν τους κατακτητές.
Πρόκειται για το περιβόητο «Σύμφωνο Πετριτσίου», σύμφωνα με το οποίο το ΚΚΕ παραχώρησε το 1943 τη Μακεδονία στη Βουλγαρία, για την ακρίβεια στη σχεδιαζόμενη να δημιουργηθεί «Βαλκανική Ενωση Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών»! Αυτό το κατασκευασμένο έγγραφο ο Ντινόπουλος παρουσίασε ως απόδειξη (!) της …προδοτικής στάσης του ΚΚΕ!! Είναι ενέργεια, που, εκτός των άλλων, δείχνει και τον άνθρωπο…

Νομίζει ότι διαθέτει το ανάστημα να γίνει τιμητής του ΚΚΕ; Το ΚΚΕ δεν έχει να απολογηθεί σε κανέναν. Είναι γνωστές οι θυσίες χιλιάδων και χιλιάδων νεκρών του. Γνωστά είναι και ο βίος και η πολιτεία όλων των κομμάτων και εκείνης της περιόδου. Ο Ντινόπουλος πήγε σε δημόσια συζήτηση έχοντας στις αποσκευές του το συνειδητό ψεύδος.

Το περιβόητο «Σύμφωνο του Πετριτσίου», που υποτίθεται ότι υπέγραφε εκ μέρους του ΚΚΕ ο Γιάννης Ιωαννίδης και εκ μέρους του ΚΚ Βουλγαρίας κάποιος Δουσάν Δασκάλωφ (ανύπαρκτο πρόσωπο) έλεγε τα εξής, όπως δημοσιεύτηκε το 1947 στην έκδοση του υφυπουργείου Τύπου και Πληροφοριών με τον τίτλο «Η ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΒΟΥΛΗ» (σελ. 11):

«ΣΥΜΦΩΝΗΤΙΚΟΝ

Το Κομμουνιστικόν Κόμμα Ελλάδος και το Κομμουνιστικόν Κόμμα Βουλγαρίας ύστερα από την διάλυση της Κομ. Διεθν. έχοντας υπ’ όψη την ως τώρα πολιτικήν γραμμήν της Κομ. Διεθν. και τις τελευταίες οδηγίες της και με την επιθυμίαν να εργασθούν από κοινού για την ταχύτερη και αποτελεσματικώτερη δράση της με τελικό σκοπό την εγκαθίδρυση στην Βαλκανικήν Ενωσης Σοβιετικής Δημοκρατίας και να λύσουν μια για πάντα τις διαφορές ανάμεσα στους λαούς της Βαλκανικής, αποφασίζουν με τους αντιπροσώπους των που υπογράφουν το σύμφωνον αυτό:

1ον) Του συντρόφου Γιάννη Ιωαννίδη εκ μέρους του ΚΚΕ και

2ον) του Δουσάν Δασκάλωφ εκ μέρους του ΚΚΒ τα εξής:

1) Τελικός σκοπός και των δύο κομμάτων καθορίζεται η εγκαθίδρυση στην Βαλκανικήν Ενωσης Σοβιετικών Δημοκρατιών, που θα περιλαμβάνει την Ελλάδα, την Μακεδονία και την Σερβία.

2) Τα ΚΚ Ελλάδος και Βουλγαρίας είναι ελεύθερα να κανονίσουν την τακτική της δράσης τους για να φθάσουν στον τελικό σκοπό όπως αυτά νομίζουν καλύτερα.

3) Για την ασφάλεια των συνόρων από Β. και τα δύο κόμματα θα εργασθούν ώστε τα σύνορα της Βουλγαρίας και της Σερβίας να πιάνουν από τον Δούναβη με τέλος Β. του Φιούμε στην Αδριατική.

4) Στην Βουλγαρία θα δοθεί διέξοδος εδαφική στο Αιγαίο.

5) Η Ισταμπούλ και τα στενά των Δαρδανελλίων να αποτελέσουν ανεξάρτητη και αυτόνομη Δημοκρατία υπό τον έλεγχο της ΕΣΣΔ Ρωσίας.

6) Η Μακεδονία, η Ελληνική, Βουλγαρική και Σερβική, δηλαδή η χώρα που συμπεριλαμβάνεται μέσα στον ποταμό Νέστο και το όρος Ροδόπη, τα όρη Ρύλα, Οσνικώφ Σαρ (Σκάρδος) από Β. τις Αλβανικές Αλπεις και την Πίνδο από Δυσμάς το όρος Ολυμπος και το Αιγαίο από Νότον με την νήσον Θάσον θα αποτελέσουν ανεξάρτητη αυτόνομη Σοβ. Δημοκρατία μέσα στην Ενωση Σ.Σ.Δ. της Βαλκανικής.

Επίσημη γλώσσα θα είναι η ελληνική και η βουλγαρική.

Το σύμφωνο αυτό διατυπώθηκε ελληνικά και βουλγαρικά.

Πετρίτσι 12 Ιούλη 1943

 

Για το ΚΚΕ

(υπ.) Γιάννης Ιωαννίδης

Για το ΚΚΒ

(υπ.) Δουσάν Δασκάλωφ»

(Ακριβές αντίγραφον εκ του ευρεθέντος εις το χωρίον Μπούλα Κομμουνιστικού Αρχείου).

Το παραπάνω πλαστό έγγραφο είχε επικαλεστεί στις 20 του Δεκέμβρη 1992, με άρθρο στο «Βήμα», και ο Γιάννης Μαρίνος, δημοσιογράφος και πρώην ευρωβουλευτής της ΝΔ, προκειμένου να επιτεθεί στο ΚΚΕ. Τελικά όμως αναγκάστηκε να παραδεχτεί δημόσια στην ίδια εφημερίδα (10 του Γενάρη 1993) ότι το έγγραφο ήταν πλαστό.

Ποιος ήταν ο κατασκευαστής αυτού του εγγράφου; Απαντώντας σε αυτή την ερώτηση ο Γιάννης Ιωαννίδης είπε: «Φυσικά η Ιντέλιτζενς Σέρβις» (Αναμνήσεις Γιάννη Ιωαννίδη – μαγνητοφωνημένη αφήγηση στον Αλέκο Παπαπαναγιώτου). Οσον αφορά τον Δασκάλωφ, ο Γιάννης Ιωαννίδης σημείωσε: «Μα και μέχρι σήμερα δεν μπόρεσα να μάθω τι διάολο ήταν αυτό το όνομα. Υπάρχει, δεν υπάρχει; Είναι πραγματικό όνομα ή δεν είναι;».

Το πλαστό έγγραφο καταγγέλθηκε από το ΚΚΕ, ο ίδιος ο Γιάννης Ιωαννίδης μάλιστα είπε: «Εκείνη την ημέρα (σ.σ. δηλαδή στις 12 Ιούλη 1943), το απόγευμα, εγώ είχα ανταμώσει με τον Σβώλο και είχαμε συνεργασία. Καθορίσαμε τη συνάντηση και για την άλλη μέρα. Το πρωί εκείνης της μέρας βγήκαν οι εφημερίδες με πηχυαίους τίτλους για το σύμφωνο Ιωαννίδη – Δασκάλωφ».

Για το ίδιο ζήτημα ο καθηγητής Χάγκεν Φλάισερ έγραψε: «Αυτό το περίφημο «Σύμφωνο Πετριτσίου» θα παίζει σημαντικό ρόλο στην αντικομμουνιστική «διαφώτιση», ιδίως κατά τα τέλη του 1943 και πάλι το Μάιο του 1944». Ο ίδιος αναφέρεται και σε ένα άλλο προβοκατόρικο «σύμφωνο» με ημερομηνία 10 Αυγούστου 1943, «με το οποίο το ΚΚΕ δήθεν δεσμεύτηκε απέναντι στο αλβανικό απελευθερωτικό μέτωπο LNC να παραχωρήσει ολόκληρη την Ηπειρο, ως αντάλλαγμα για την υποστήριξή του» («Στέμμα και Σβάστικα», τ. 2, σελ. 91).

Παρόμοια προβοκατόρικα κείμενα υπήρξαν και άλλα, τόσο στη διάρκεια της Κατοχής όσο και μετά. Ενα από αυτά εμφανίστηκε να έχει την υπογραφή του Νίκου Ζαχαριάδη και του Ρωσογιουγκοσλάβου αξιωματικού Γαβρίλοβιτς και δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Ελληνικόν Αίμα». Η ηγεσία του ΚΚΕ το κατήγγειλε και μήνυσε τους διευθυντές της εφημερίδας Πηνιάτογλου, Βοβολίνη και Μήλιο για συκοφαντία. Στη δίκη αποδείχτηκε η πλαστότητα του περιβόητου «συμφώνου», όπως αποφάσισε και το δικαστήριο.

Σε αυτή τη δίκη μάρτυρες κατηγορίας αναφέρθηκαν και στο ψευτοσύμφωνο Ιωαννίδη – Δασκάλωφ. Ο Νεόκοσμος Γρηγοριάδης απαντώντας σε ερώτηση, για το τι γνωρίζει σχετικά με το σύμφωνο Ιωαννίδη – Δασκάλωφ, κατέθεσε:

«Συκοφαντικό. Ο Ιωαννίδης ούτε μία στιγμή δεν έφυγε από την Αθήνα και συνεπώς τα λεγόμενα (…) είναι ένα ψεύδος ακόμη. Το ξέρω καλά σαν πρόεδρος της ΚΕ του ΕΛΑΣ».

Ο στρατηγός Ευριπίδης Μπακιρτζής κατέθεσε για το ίδιο «σύμφωνο» ότι: «Ο πρεσβευτής της Ελλάδος στο Παρίσι κ. Περικλής Αργυρόπουλος διέψευσε σε γαλλικά φύλλα την είδηση, χαρακτηρίζοντάς το συκοφαντικό και τονίζοντας ότι συντάχτηκε στη βουλγαρική πρεσβεία της Αθήνας».

Ο Νίκος Ζαχαριάδης κατέθεσε στην ίδια δίκη ότι το πλαστό σύμφωνο το διάβασε όταν ήταν στο Νταχάου, στο επίσημο όργανο του χιτλερισμού «Φέλκισε Μπεομπάχτερ», και τόνισε: «Τα σύμφωνα αυτά τα χάλκευαν η Γκεστάπο και οι κύκλοι της διεθνούς αντίδρασης». (Ολες οι παραπάνω μαρτυρικές καταθέσεις περιέχονται στην απάντηση που έδωσε το Τμήμα Ιστορίας της ΚΕ του ΚΚΕ στο δημοσίευμα του Γιάννη Μαρίνου – «Το Βήμα», 10/1/1993).

Τα γεγονότα λοιπόν είναι καταλυτικά. Το πιο αποστομωτικό στις ιμπεριαλιστικές μηχανορραφίες αποτελεί η «απόφαση του Πολιτικού Γραφείου πάνω στην καινούργια βουλγαρική επιδρομή», με ημερομηνία 10 του Ιούλη 1943 και δημοσίευση στο «Ριζοσπάστη» στις 18 του Ιούλη 1943, όπου ανάμεσα σε άλλα διαβάζουμε: «Το Πολιτικό Γραφείο της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ (…) καλεί ολόκληρο τον ελληνικό λαό, όλες τις οργανώσεις και κόμματα να συνενώσουν τις δυνάμεις τους σε πανεθνικό απελευθερωτικό πόλεμο για τη σωτηρία της ελληνικής Μακεδονίας, της Δυτικής Θράκης, για τη λευτεριά της σκλαβωμένης Ελλάδας (…) Θάνατος στους γερμανοϊταλοβουλγάρους επιδρομείς! Ζήτω η ελληνική Μακεδονία και η Δυτική Θράκη!». (Το ΚΚΕ – Επίσημα Κείμενα, τόμος 5ος, σελ. 161 – 162).

Παρ’ όλα αυτά το πλαστό «Σύμφωνο του Πετριτσίου» χρησιμοποιήθηκε κατά του ΚΚΕ και στη Σύσκεψη του Λιβάνου από τον Γεώργιο Παπανδρέου, καθώς και από άλλους αστούς πολιτικούς. Το ίδιο χρησιμοποιήθηκε και την προηγούμενη χρονιά, το 1943, από διάφορες αστικές πολιτικές δυνάμεις. Ηταν η χρονιά που το ΚΚΕ και το ΕΑΜ οργάνωναν διαδηλώσεις στην Αθήνα και σε άλλες πόλεις με αφορμή την επέκταση της βουλγαρικής κατοχής στη Μακεδονία – Θράκη.

Λίγες μέρες πριν από την υποτιθέμενη σύναψη του περιβόητου «Συμφώνου του Πετριτσίου» (5 του Ιούλη 1943) υπογράφτηκε στην Καστανιά το τελικό κείμενο του συμφωνητικού προσχώρησης του ΕΑΜ – ΕΛΑΣ στο Στρατηγείο της Μέσης Ανατολής. Ηταν οι ίδιες μέρες που το ΚΚΕ και το ΕΑΜ – ΕΛΑΣ είχαν αρνηθεί την προσχώρηση στο Βαλκανικό Στρατηγείο, που είχε προτείνει η ηγεσία του ΚΚ Γιουγκοσλαβίας. Ενας από τους λόγους της διαφωνίας του ΚΚΕ ήταν η επιδίωξη του ΚΚ Γιουγκοσλαβίας να υιοθετηθεί η γραμμή της ελεύθερης Μακεδονίας στο πλαίσιο της μεταπολεμικής Γιουγκοσλαβικής Ομοσπονδίας. Μ’ αυτό το στόχο είχε συγκροτηθεί η Κεντρική Επιτροπή του ΚΚ Μακεδονίας, ως τμήματος του ΚΚ Γιουγκοσλαβίας.
Δείχνει και η προβοκάτσια των Ντινόπουλων ότι το προσωπικό της πλουτοκρατίας δε διστάζει να χρησιμοποιήσει κανένα μέσο, άρα δείχνει και ότι οι κομμουνιστές χρειάζεται να επαγρυπνούμε.

Του
Μάκη ΜΑΪΛΗ
Αναρτήθηκε στις Ιστορία, αντικομμουνισμός. Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Προβοκάτορες και προβοκάτσιες (ή, η πλαστογραφία στην αστική πολιτική)

Ομοψυχία» και το βέτο των λαών

«Κλίμα ομοψυχίας» και «συστράτευσης» καλλιεργούν οι ηγεσίες της κυβέρνησης και του ΠΑΣΟΚ για το ζήτημα της ονομασίας της ΠΓΔΜ ενόψει των αποφάσεων για τη διεύρυνση του ΝΑΤΟ. Θετικό είναι ότι για το ζήτημα της ονομασίας έχουν εγκαταλείψει την παλαιότερη εθνικιστική και αδιάλλακτη στάση και έχουν αποδεχτεί τη σύνθετη ονομασία με γεωγραφικό προσδιορισμό, που από την αρχή ήταν θέση του ΚΚΕ, αλλά μέχρι εκεί. Δεν μπορεί να υπάρξει κανένα «εθνικό μέτωπο» στο πλαίσιο του ζητήματος της ονομασίας που ορίζουν ΝΔ και ΠΑΣΟΚ. Οι λόγοι είναι προφανείς. Οι κυβερνήσεις των δύο μεγάλων κομμάτων έχουν στηρίξει και συνεχίζουν τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις στα Βαλκάνια και έχουν φτάσει στο σημείο να αναγνωρίσουν την επαναχάραξη των συνόρων. Συμμετέχουν ενεργητικά στα παζάρια των ιμπεριαλιστών διεκδικώντας μεγαλύτερο μερίδιο από τη μοιρασιά της λείας στις αγορές της περιοχής. Προσφέρουν στην κυριολεξία «γην και ύδωρ» για να πάρουν ένα κομμάτι από την πίτα. Στο πλαίσιο αυτό εξαντλούνται οι «αντιρρήσεις» και οι αντιθέσεις με τα σχέδια και τα συμφέροντα των ΗΠΑ και της ΕΕ. Ακόμα, λοιπόν, και αν βάλει βέτο η κυβέρνηση στη Βουδαπέστη, δε θα αλλάξει τίποτα σε αυτή την πολιτική. Βέτο για τους λαούς σημαίνει έξω οι ιμπεριαλιστές από τα Βαλκάνια.

Γρηγοριάδης Κώστας
 

ΑντιΚΚΕ διαστρεβλώσεις…

«Λίγη σοβαρότητα κάνει κακό, σ. Αλέκα;» είναι ο τίτλος άρθρου της χτεσινής «Αυγής». Πράγματι, η σοβαρότητα δεν κάνει κακό και τη συνιστούμε ανεπιφύλακτα σε όποιον δε θέλει να εκτίθεται. Ιδιαίτερα συνιστάται στην αντιπαράθεση με το ΚΚΕ. Τα λέμε αυτά, γιατί η «Αυγή» όχι μόνο σοβαρότητα δεν επιδεικνύει, αλλά ψεύδεται κιόλας. Οπως ισχυρίζεται, σε συζήτηση στη Βουλή, όταν ο Αλ. Αλαβάνος επικαλέστηκε το δημοψήφισμα για το «ευρωσύνταγμα» που έγινε σε άλλες χώρες για να αιτιολογήσει το αίτημα για δημοψήφισμα για το Ασφαλιστικό, η Αλ. Παπαρήγα για «να τον πλήξει» είπε: «Ε, και τι έγινε, οι καπιταλιστές επανέφεραν το «ευρωσύνταγμα» με τη Συνθήκη της Λισαβόνας»! Το «ευρωσύνταγμα», βέβαια, επανήλθε με τη «μεταρρυθμιστική συνθήκη», τη λεγόμενη ευρωσυνθήκη, και όχι με την προγενέστερη Συνθήκη της Λισαβόνας και αυτό είπε η ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ. Το άρθρο συνεχίζει με μια αυθαίρετη ερμηνεία του (παραποιημένου) λόγου της ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ. Γράφει «μ’ αυτά που είπε λέει στους Ελληνες ότι οι μικροί και μεγάλοι αγώνες των λαών είναι μάταιοι»! Μόνο ένας τυφλωμένος από αντιΚΚΕ εμπάθεια θα μπορούσε να αποδώσει στο ΚΚΕ κάτι τέτοιο. Ακόμα και οι χειρότεροι εχθροί του ΚΚΕ ξέρουν πολύ καλά ποιος είναι μπροστάρης τόσο στους μικρούς, όσο και στους μεγάλους αγώνες. Γι’ αυτό, άλλωστε, είναι και εχθροί του.
 

… και μαργαριτάρια

Παρακάτω στο άρθρο, αποδίδεται στην Αλ. Παπαρήγα «δεύτερο μαργαριτάρι», που «ήταν ότι εκείνη δεν ενδιαφέρεται για το αποτέλεσμα της κάλπης, δηλαδή δεν την ενδιαφέρει η γνώμη του λαού για το κόμμα της». Δεν ξέρουμε αν οφείλεται σε βλακεία, ή είναι προϊόν συνειδητής λαθροχειρίας, η τέτοια αδυναμία κατανόησης μιας σαφέστατης τοποθέτησης, που το ΚΚΕ καιρό τώρα έχει κάνει. Οτι, δηλαδή, δε χαράζει πολιτική με το βλέμμα στραμμένο στην κάλπη. Θέλει και παλεύει για καλά εκλογικά αποτελέσματα. Αλλά δεν υποτάσσει την πολιτική και τη δράση του στην κάλπη. Γνωρίζει ότι είναι σύνθετοι οι λόγοι που επηρεάζουν και επιδρούν στη λαϊκή συνείδηση την ώρα της κάλπης. Και πάνω απ’ όλα το ΚΚΕ, ξέρουν καλά πως παλεύει για τη λαϊκή αντιμονοπωλιακή αντιιμπεριαλιστική συσπείρωση της πλειοψηφίας του λαού για την ανατροπή της εξουσίας των μονοπωλίων. Σ’ αυτήν την πάλη εντάσσει και τη δράση για την κάλπη και όχι για τη χειραγώγηση των εργαζομένων στο αστικό πολιτικό σύστημα, στην αναμόρφωση του οποίου δίνει τα πάντα ο ΣΥΝ.

Ο «καυγάς της γειτονιάς» είναι κλάσεις ανώτερος απ’ το επίπεδο που επιλέγει η «Αυγή» να διεξάγει πολιτική αντιπαράθεση…


 

Φτηνός προβοκάτορας

Φτηνός προβοκάτορας και αντικομμουνιστής αποδείχτηκε ο βουλευτής της ΝΔ Αργύρης Ντινόπουλος. Στη διάρκεια του χτεσινού βραδινού δελτίου ειδήσεων του ΑΛΤΕΡ και ενώ η συζήτηση γινόταν για το ρόλο των ιμπεριαλιστών στα Βαλκάνια και στις ΝΑΤΟικές αποστολές, που με την ευθύνη των κυβερνήσεων ΝΔ και ΠΑΣΟΚ μετείχαν και ελληνικά στρατεύματα, παρουσίασε πασίγνωστο πλαστό έγγραφο, που, τάχα, έχει υπογραφεί και από εκπρόσωπο του ΚΚΕ (τον Ιωαννίδη) το 1943 στο Πετρίτσι και, τάχα, μιλά για «Σοβιετική Δημοκρατία της Μακεδονίας». Μ’ αυτό το πλαστό έγγραφο γινόταν αντικομμουνισμός στα στρατόπεδα, στις φυλακές και τις εξορίες πολιτικών κρατουμένων στις πιο μαύρες στιγμές της ελληνικής Ιστορίας μετά τον Εμφύλιο και ξεσκεπάστηκε από τότε. Αυτήν την περίοδο ζήλεψε; Ετσι, ο εν λόγω βουλευτής κουνούσε θριαμβευτικά το «έγγραφο» στα χέρια του, ξεστομίζοντας άναρθρες αντιΚΚΕ φράσεις, ακόμα και όταν οι συνομιλητές του πάνελ τον συμβούλευαν να έρθει στο σήμερα. Ελα, όμως, που το ψέμα έχει πολύ κοντά πόδια, αλλά και ο προβοκάτορας παραμένει πάντα αδιόρθωτος. Οταν ο υπεύθυνος του Γραφείου Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ παρενέβη στην εκπομπή και κατήγγειλε πως το έγγραφο είναι πλαστό (ο Ιωαννίδης εκείνη την ημερομηνία βρισκόταν αποδεδειγμένα στην Αθήνα), ο Α. Ντινόπουλος δεν αμφισβήτησε καθόλου τα λεγόμενα του εκπροσώπου του ΚΚΕ (φαίνεται πως ήξερε από την αρχή τι έκανε), αλλά, όμως, ψέλλιζε αδιόρθωτα πως: «Το ΝΑΤΟ κράτησε την πατρίδα στον ελεύθερο κόσμο». Του αδιόρθωτου το γραπτό όσο θέλεις διόρθωνε…

Αναρτήθηκε στις ΚΚΕ, Ν.Δ., ΣΥΝ, αντιϊμπεριαλιστικό μέτωπο, αντικομμουνισμός. Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Ομοψυχία» και το βέτο των λαών

Να ξεσηκωθούν όλοι ενάντια στην απαγόρευση της ΚΕΝ Τσεχίας

Οι μαζικοί φορείς των εργαζομένων και της νεολαίας να αναπτύξουν κίνημα που θα επιβάλει την άρση της αντιδημοκρατικής απόφασης

Δυναμική και αποφασιστική απάντηση στην απαγόρευση της Κομμουνιστικής Ενωσης Νεολαίας Τσεχίας (έγινε από δικαστήριο της Πράγας, την Τετάρτη 19 Μάρτη), έδωσαν το πρωί του Σαββάτου εκατοντάδες μέλη και φίλοι της ΚΝΕ, που πραγματοποίησαν μαζική παράσταση διαμαρτυρίας έξω από την τσέχικη πρεσβεία στο Ψυχικό. Οι ΚΝίτες και οι ΚΝίτισσες έδωσαν ταυτόχρονα υπόσχεση ότι δεν πρόκειται να σταματήσουν τον αγώνα και την έκφραση αλληλεγγύης στους Τσέχους νεολαίους κομμουνιστές, μέχρι να παρθεί πίσω αυτή η απαράδεκτη ενέργεια. Ετσι, τις επόμενες μέρες η ΚΝΕ καλεί τη νεολαία να ξεδιπλώσει με πολύμορφη δράση αυτή τη συμπαράσταση, μέσα από τους φοιτητικούς συλλόγους, τις πρυτανικές αρχές, τα μαθητικά συμβούλια, τα εργατικά σωματεία και τις λαϊκές οργανώσεις.

Και, πράγματι, δεν πρέπει να μείνει φορέας που να μην ξεσηκωθεί, αφού το «καμπανάκι» και ο συναγερμός βαράνε για όλους… Το γεγονός αυτό σημείωσε με έμφαση και ο Κώστας Παπαδάκης, μέλος του Γραφείου του ΚΣ της ΚΝΕ, υπεύθυνος για τις Διεθνείς Σχέσεις, μιλώντας αρχικά στους συγκεντρωμένους νέους. Σημείωσε χαρακτηριστικά, ανάμεσα σε άλλα: «Ο συναγερμός χτυπάει για όλους ότι έρχονται τα χειρότερα στα εργατικά δικαιώματα. Σήμερα χτυπάνε τους κομμουνιστές, γιατί έχουν ακριβώς τη διέξοδο, την πάλη για τη σοσιαλιστική κοινωνία».

Σε όλη τη διάρκεια της παράστασης διαμαρτυρίας, οι νεολαίοι βροντοφώναξαν : «Κάτω τα χέρια από την ΚΕΝ Τσεχίας» «Ούτε με απαγορεύσεις, ούτε με φυλακές, ποτέ τους δε λυγίσανε οι κομμουνιστές», ενώ αντιπροσωπεία του ΚΣ της ΚΝΕ θυροκόλλησε στην πρεσβεία, μιας και κανείς δε βγήκε να παραλάβει, το κείμενο καταγγελίας και κοντά 10.500 υπογραφές από τη διεθνή καμπάνια αλληλεγγύης που ξεκίνησε με πρωτοβουλία του ΚΚΕ στην ηλεκτρονική διεύθυνση 4ksm.kke.gr.

Στη συνέχεια, πραγματοποιήθηκε από τους συγκεντρωμένους συμβολική πορεία στη γειτονιά όπου βρίσκεται η τσέχικη πρεσβεία, για να μάθουν και οι περίοικοι την αντιδημοκρατική απόφαση απαγόρευσης της ΚΕΝ Τσεχίας.

Να αναπτυχθεί ένα μαζικό κίνημα αλληλεγγύης

Σε δήλωσή του, ο Γιάννης Πρωτούλης, Γραμματέας του ΚΣ της ΚΝΕ και βουλευτής του ΚΚΕ, σημείωσε: «Χτες (σ.σ. 21/3) που αντιπροσωπεία της κοινοβουλευτικής και ευρωκοινοβουλευτικής ομάδας του ΚΚΕ ήρθε στην τσέχικη πρεσβεία, τη δέχτηκε ένας υπάλληλος, ο πρέσβης έλειπε. Σήμερα που ήρθαμε πάλι ως Κομμουνιστική Νεολαία Ελλάδας στην πρεσβεία της Τσεχίας για αυτήν την παράσταση διαμαρτυρίας, έχουν εξαφανιστεί για να μην παραλάβουν τη διαμαρτυρία μας. Αυτό που θέλουμε να δηλώσουμε, και το γνωρίζουν και αυτοί πολύ καλά, είναι ότι το κίνημα αλληλεγγύης στη χώρα μας θα αναπτυχθεί ενάντια σε αυτή την απαράδεκτη απαγόρευση. Εμείς και σήμερα καλούμε όλο τον πολιτικό κόσμο και πολύ περισσότερο τη νεολαία, τα συνδικάτα, τους μαζικούς φορείς, τους φοιτητικούς συλλόγους, τα μαθητικά συμβούλια, όλη τη νεολαία να καταδικάσει απερίφραστα την ποινικοποίηση της κομμουνιστικής ιδεολογίας, την ποινικοποίηση του Μαρξισμού – Λενινισμού. Δεν είναι μια επίθεση που ήρθε σήμερα, είναι η εφαρμογή του αντικομμουνιστικού μνημονίου, καθαρά πράγματα, που εφαρμόζεται στην Τσεχία ενάντια σε ένα μαζικό κομμουνιστικό κόμμα, το οποίο βρίσκεται λίγο διάστημα πριν το συνέδριό του και μάλιστα η Κομμουνιστική Νεολαία βρισκόταν δύο μέρες πριν το συνέδριό της, όταν βγήκε αυτή η απαγόρευση. Γιατί έγινε αυτό; Γιατί μέσα στο καταστατικό και τις προγραμματικές της θέσεις η ΚΕΝ, έχει την κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής και το σοσιαλισμό. Αυτό που η Ευρωπαϊκή Ενωση φοβάται όπως ο «διάολος το λιβάνι». Εμείς τους δηλώνουμε ότι σε καμία περίπτωση αυτό δε θα το αφήσουμε να περάσει έτσι. Θα επιδιώξουμε να αναπτυχθεί ένα μαζικό κίνημα αλληλεγγύης όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και σε ολόκληρη την Ευρώπη, για να παρθεί πίσω αυτή η απαράδεκτη απαγόρευση. Το «κυνήγι μαγισσών» και ο νεομακαρθισμός απέναντι στους κομμουνιστές δε θα περάσουν».

Αναρτήθηκε στις Ε.Ε., ΚΚΕ, ΚΝΕ, αλληλεγγύη, αντικομμουνισμός, διεθνή. Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Να ξεσηκωθούν όλοι ενάντια στην απαγόρευση της ΚΕΝ Τσεχίας

Χρειάζεται πολιτική ανατροπή, για να εξασφαλιστούν συλλογικά δικαιώματα στη νεολαία

 

Η ομιλία της ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ στην προ ημερήσιας διάταξης συζήτηση στη Βουλή για τη νεολαία, την περασμένη Παρασκευή

Την πολιτική των «ευκαιριών» και όχι των συλλογικών δικαιωμάτων που αξίζει και πρέπει να απολαμβάνει η νεολαία, στηλίτευσε την περασμένη Παρασκευή από το βήμα της Βουλής η ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Αλέκα Παπαρήγα, στο πλαίσιο της προ ημερήσιας διάταξης συζήτησης για τη νεολαία που έγινε με αίτημα του ΚΚΕ. Ξεκινώντας την ομιλία της, σημείωσε σχετικά μ’ αυτό:

«Ο πρωθυπουργός χρησιμοποίησε μια λέξη σαν μαγικό κλειδί πολλές φορές στην ομιλία του. Δεν είναι η πρώτη φορά. Και στο πρόγραμμα της ΝΔ υπάρχει και γενικότερα σε διεθνές επίπεδο η νεολαία συνδέεται με μια πολιτική που δημιουργεί ευκαιρίες. Να δώσουμε στη νεολαία ευκαιρίες. Εμείς διαφωνούμε με αυτήν τη λογική. Η νεολαία έχει δικαιώματα. Αλλο ευκαιρίες και άλλο δικαιώματα.

Μάλιστα, στις σημερινές συνθήκες η έννοια των ευκαιριών συνδέεται με τη δημιουργία ενός κλίματος ανάπτυξης, ανταγωνισμού και ανάμεσα στους νέους. Δεν έχει να κάνει, βεβαίως, με την «ευγενική άμιλλα» που λέμε ποιος θα γράψει την καλύτερη έκθεση, ποιος θα ετοιμάσει την καλύτερη παράσταση. Ο όρος «ευκαιρίες» σημαίνει ότι η μεγάλη πλειοψηφία της νεολαίας θα κυνηγάει είτε τη χίμαιρα, είτε το μεροκάματο και όποιος τα κατάφερε τα κατάφερε. Οι άλλοι «στην απόξω» που λέμε.

Με αυτήν την έννοια, εμείς μιλάμε για δικαιώματα, για κοινωνική ισότητα και, βεβαίως, από εκεί και πέρα, οπωσδήποτε, κάθε νέος, κάθε νέα μπορεί να αδράξει την ευκαιρία για την προσωπική ανέλιξη, μέσα στα πλαίσια, όμως, κατάκτησης των συλλογικών δικαιωμάτων».

Ανησυχητικά φαινόμενα αντικομμουνισμού

Αμέσως μετά, η Αλ. Παπαρήγα άνοιξε μια παρένθεση, θέτοντας το ζήτημα της απαγόρευσης της Κομμουνιστικής Ενωσης Νεολαίας Τσεχίας, σημειώνοντας: «Θα ήθελα να κάνω μια παρένθεση στο θέμα που συζητάμε. Αφορά, όμως, τη νεολαία. Χτες το δικαστήριο στην Πράγα έθεσε εκτός νόμου την Κομμουνιστική Νεολαία της Τσεχίας. Για ποιο λόγο; Γιατί στο πρόγραμμά της γράφει για την κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής. Βεβαίως, αν στο πρόγραμμά της έλεγε ότι είμαστε υπέρ των ιδιωτικοποιήσεων, δε θα υπήρχε κανένα πρόβλημα. Η κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής εξοβελίζεται από την Τσεχία. Και εδώ υπάρχει ένα ζήτημα: Τι θα κάνουν οι πολιτικές δυνάμεις και στην Τσεχία, και σε όλη την Ευρώπη, και στην Ελλάδα.

Το θέμα δεν αφορά μια Κομμουνιστική Νεολαία, ένα Κομμουνιστικό Κόμμα. Και η απαγόρευση αυτή έρχεται 15 μέρες πριν από το Συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος Τσεχίας, ακριβώς σαν ένα μέσο πίεσης «βγάλτε και σεις από το πρόγραμμά σας, στο βαθμό που έχετε την κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής».

Δε σταματά όμως το πρόβλημα εδώ. Υπάρχουν ανησυχητικά φαινόμενα. Και σ’ αυτή την ατμόσφαιρα ζει και αναπτύσσεται η νεολαία, η οποία, αν θέλετε, φυσιολογικά σκέφτεται το σήμερα, το αύριο. Τι θέλω να πω: Η σοσιαλιστική ομάδα του Ευρωκοινοβουλίου έθεσε ζήτημα – και έγινε αποδεκτό από τις συντηρητικές δυνάμεις του προεδρείου – να συζητηθεί, στα πλαίσια στης Κομισιόν, το εξής ζήτημα: Η καταδίκη των εγκλημάτων που έγιναν σε ολοκληρωτικά καθεστώτα, ταυτίζοντας βεβαίως το φασισμό με τον κομμουνισμό και λέει τι μέτρα πρέπει να παρθούν γι’ αυτό το ζήτημα, για την καταδίκη των εγκλημάτων και των εγκληματιών το 2008. Είναι άλλο πράγμα η ιστορική συζήτηση και η ιστορική διαπάλη. Μάλιστα, η σοσιαλιστική ομάδα ζητάει να γίνει και επιστημονική τεκμηρίωση αυτών των εγκλημάτων.

Μήπως μ’ αυτόν τον τρόπο πάνε να καλυφθούν τα εγκλήματα που γίνονται σήμερα και που τα ζουν η νεολαία και όλες οι ηλικίες; Γιατί δεν παίρνουμε μια πρωτοβουλία να μιλήσουμε για τα σύγχρονα εγκλήματα από τη σκοπιά που ο καθένας, ενδεχομένως, βλέπει αυτά τα θέματα; Είναι πάρα πολύ σοβαρά αυτά τα ζητήματα και δεν ξέρω αν ο κ. Παπανδρέου έχει υπ’ όψιν του αυτή την πρωτοβουλία. Πάντως, κύριε Παπανδρέου, αν υπάρχει επιστημονική συζήτηση σ’ αυτά τα θέματα, εμείς μπορούμε να πάρουμε μέρος.

Είναι πάρα πολύ σοβαρό ζήτημα και είναι και μια ευκαιρία, εν πάση περιπτώσει, επειδή θα συζητηθούν τα θέματα της προπολεμικής περιόδου και της πρώτης μεταπολεμικής, να συζητήσουμε πολλά πράγματα που έχουν ενδιαφέρον, όπως και για τον ισπανικό εμφύλιο πόλεμο και για το ρόλο του λαϊκού μετώπου και για τη Συμφωνία του Μονάχου και για τη Συμφωνία του Βισύ, για το βομβαρδισμό της Δρέσδης και της Λειψίας – γιατί είναι και αυτά θέματα μετά τη λήξη του πολέμου – και να θέσουμε και τις γερμανικές αποζημιώσεις.

Εδώ, αν θέλετε, αρχίζει και διαμορφώνεται το κλίμα της Ευρωσυνθήκης, η οποία με το νέο αντιτρομοκρατικό πακέτο στρέφεται στην καταπολέμηση της βίαιης ριζοσπαστικοποίησης, με αιχμή τις ριζοσπαστικές ιδεολογίες. Αφορά τη νεολαία, γιατί πολύ πιο εύκολα μπορεί να ενταχθεί η νεολαία, οι νέοι άνθρωποι με τον αυθορμητισμό που έχουν σ’ αυτό που λέμε βίαιη ριζοσπαστικοποίηση.

Και γιατί να μας κάνει εντύπωση; Στη χώρα μας το τελευταίο διάστημα έχουμε δείγματα ενός εξτρεμιστικού συντηρητισμού, παραδείγματος χάρη. Θα μου πείτε «είναι μεμονωμένος» και αντέδρασε το υπουργείο Παιδείας. Είναι κλίμα. Εκπαιδευτικοί που θεωρούν ότι είναι άσεμνος ο Τένεσι Ουίλιαμς και ο Πικάσο.Τα μεγάλα εγκλήματα τα κάνουν αυτοί που ντύνονται πάρα πολύ σεμνά, φορούν γραβάτα, παπιγιόν, δεν αφήνουν εκτεθειμένα κάποια μέρη του σώματος να τα βλέπουμε. Τι είναι το σεμνό και τι είναι το άσεμνο; Ή να οργανώνονται εκδρομές στα σύνορα μαθητών σύγχρονων Μακεδονομάχων. Δε λέω ότι αυτά είναι κατεύθυνση από κάποιο κόμμα ή από την κυβέρνηση, αλλά αυτά εμφανίζονται και μέσα σε ένα τέτοιο κλίμα που διαμορφώνεται στην Ευρώπη και στην Ελλάδα, θα δούμε πάρα πολλά πράγματα».

Η νεολαία έχει κοινωνικά χαρακτηριστικά

Συνεχίζοντας, η Αλ. Παπαρήγα υπογράμμισε: «Οταν λέμε νεολαία, εμείς βεβαίως δεν εννοούμε μόνο αυτό, τα νιάτα, τα οποία, αν θέλετε, έχουν τα δικά τους χαρακτηριστικά και τα χαιρόμαστε – μπορώ να σας πω ότι ίσως και σε σχέση με το παρελθόν, φαινομενικά δεν υπάρχουν διαφορές ανάμεσα στα παιδιά της Αθήνας και στα παιδιά των άλλων αστικών κέντρων, ακόμη και στα παιδιά της υπαίθρου, ντύνονται με τον ίδιο τρόπο, τραγουδούν τα ίδια τραγούδια, χορεύουν, πάνε στα ίδια μέρη – αλλά υπάρχουν και άλλα χαρακτηριστικά. Αυτό δεν είναι και άσχημο. Υπάρχει και ένας τρόπος επικοινωνίας, αρκεί να μην υπάρχει μια ισοπεδωτική ομοιομορφία. Παρ’ όλα αυτά όμως, πέρα απ’ αυτά τα κοινά ηλικιακά χαρακτηριστικά, τα νιάτα που εμείς, οι μεγαλύτεροι τα ζηλεύουμε κιόλας, υπάρχουν και άλλα κοινωνικά χαρακτηριστικά τα οποία δείχνουν σοβαρές ιδιαιτερότητες και επομένως η νεολαία δεν μπορεί να προσεγγίζεται γενικά ως «τα νιάτα».

Με βάση τα στοιχεία της στατιστικής, η νεολαία συμμετέχει με μεγάλο ειδικό βάρος 40,5% στο σύνολο των εργαζομένων. Μιλάω με τα στοιχεία της Εθνικής Στατιστικής. Δεν είναι σύγχρονα, αλλά δείχνουν τις τάσεις των εργαζομένων σε τομείς της μεταποιητικής βιομηχανίας, το 42,7% των εργαζομένων στις κατασκευές, το 47,7% των εργαζομένων στο χονδρικό και λιανικό εμπόριο, το 49,1% στα ξενοδοχεία και τα εστιατόρια, το 44% στο χρηματοπιστωτικό σύστημα, το 48,1% στην παροχή υπηρεσιών. Βεβαίως με την ελαστικοποίηση, με τις απολύσεις, με την ανεργία μπορεί αυτά τα νούμερα να αυξομειώνονται, υπάρχει όμως η τάση ότι σ’ ένα σημαντικό μέρος κλάδων και τομέων, υπάρχει αυξανόμενος αριθμός απασχόλησης νέων ανθρώπων.

Αυτό δεν έχει καμία σχέση με το ζήτημα που έθεσε ο πρωθυπουργός ότι δεν υπάρχει μεγάλη ανεργία στους νέους και ότι η ανεργία μειώνεται. Σε λίγα χρόνια δε θα μπορούμε ούτε στατιστικά να εντοπίσουμε την ανεργία, όχι γιατί η Στατιστική Υπηρεσία δεν κάνει καλά τη δουλειά της, αλλά γιατί υπάρχουν ελαστικές μορφές απασχόλησης και η μερική μορφή απασχόλησης. Εδώ και χρόνια, ακόμα και λίγους μήνες ή λίγες μέρες το χρόνο αν υπάρξει απασχόληση, αυτή θεωρείται κανονική απασχόληση. Αυτό το έχει καθιερώσει και η EUROSTAT. Εμείς όταν λέμε απασχόληση μιλάμε για το νέο που αφού τελειώσει είτε το λύκειο είτε το πανεπιστήμιο και ολοκληρώσει τον κύκλο των σπουδών και των μεταπτυχιακών, αναζητά δουλειά. Μιλάμε για μόνιμη δουλειά. Είναι άλλο πράγμα η εναλλαγή απασχόλησης, με βάση τα ενδιαφέροντα και την επαγγελματική εξέλιξη. Αυτό είναι άλλο.

Επομένως, η ανεργία είναι μεγάλη παρά το δημογραφικό πρόβλημα και το γεγονός ότι γερνάει ο πληθυσμός. Υπάρχουν, όμως, και ορισμένα άλλα επίσημα στατιστικά στοιχεία, όχι ερασιτεχνικά. Οι νέοι που εγκαταλείπουν το σχολείο για να εργαστούν σήμερα φθάνουν το 16,10% του συνόλου της νεολαίας. Αυτά τα ποσοστά μπορεί τα τελευταία χρόνια να είναι και μεγαλύτερα. Δουλεύουν στις πιο πρόχειρες και δύσκολες δουλειές, ενώ οι περισσότεροι είναι ανασφάλιστοι και με ελάχιστες αμοιβές. Τα παιδιά αυτά εκτοπίζονται πιο εύκολα από την παραγωγική διαδικασία, γιατί δεν έχουν εφόδια, αφού εγκαταλείπουν και το σχολείο. Τα πιο «κουτσουρεμένα» δικαιώματα τα έχουν τα παιδιά της εργατικής οικογένειας και των άλλων φτωχών λαϊκών στρωμάτων. Οι νέοι που σπουδάζουν και εργάζονται ταυτόχρονα, δηλαδή που παρακολουθούν λύκειο ή ιδιωτικές σχολές ή πανεπιστήμιο – υπάρχει αυτό – και εργάζονται ορισμένες ώρες την ημέρα σε συνθήκες «μαύρης» εργασίας και αυτοί είναι ανασφάλιστοι, αλλά άμα ο εργοδότης δεν τους δηλώνει, ποια υπηρεσία; Εδώ οι υπηρεσίες έχουν αποψιλωθεί, δεν είναι στελεχωμένες. Να σας πω και κάτι; Θα τον κρύψει ο εργοδότης στο υπόγειο. Δε θα τον βρεις τον εργαζόμενο.

Το 50% των νέων κάτω των τριάντα χρόνων έχει δουλέψει σε «μαύρη» εργασία. Στο ποσοστό αυτό περιλαμβάνονται νέοι που φοιτούν σε τεχνικές σχολές και εργάζονται σε εργοστάσια, εργαστήρια, ξενοδοχεία και εστιατόρια – λέμε για τους κλάδους που υπάρχει το μεγάλο πρόβλημα – και βεβαίως είναι εκτεθειμένοι σε λειψά μέτρα. Τελευταία δημοσιεύτηκε έρευνα που λέει το 30% των φοιτούντων στα πανεπιστήμια δουλεύουν και το 60% στα ΤΕΙ».

Η αξία του κεντρικού σχεδιασμού και προγραμματισμού

Συνεχίζοντας, επισήμανε: «Λέει ο κ. πρωθυπουργός: «Πείτε μου συγκεκριμένη πρόταση για την καταπολέμηση της ανεργίας». Δεν είναι οργανωτικό το ζήτημα. Καταρχήν πρέπει να υπάρχει αυτό που λέμε σχέδιο από πάνω κατανομής όλου του εργατικού δυναμικού, πού, τι και πώς. Να το πω και πιο πρακτικά, πριν τελειώσει το παιδί το πανεπιστήμιο. Σπουδάζει, ας πούμε, οδοντιατρική. Θα ξέρει πού θα πάει να δουλέψει, σε ποιο νοσοκομείο ή σε ποιο κέντρο υγείας. Βεβαίως, μπορεί να γίνει αυτό. Θέλει σχεδιασμό. Αυτός ο σχεδιασμός δεν υπάρχει και είναι αδύνατο να υπάρξει. Δεν υπάρχει κεντρικός σχεδιασμός, υπάρχουν αυτό που λέμε ευκαιρίες.

Δεύτερον, για να μπορεί να γίνει κατανομή του εργατικού δυναμικού – να το πούμε καθαρά – εδώ αρχίζει ο άλλος δρόμος όπου κινούμαστε εμείς. Σημαίνει ότι η οικονομία – τι θα αναπτυχθεί, πού θα αναπτυχθεί και πώς – δεν καθορίζεται από το κεφάλαιο, δεν καθορίζεται από τη μονοπωλιακή ιδιοκτησία. Τι προγραμματισμό να κάνει τώρα η κυβέρνηση; Μπορεί να κάνει προγραμματισμό για τα ξενοδοχεία; Οχι. Τι είπε ο πρωθυπουργός; Αυτό που είναι αλήθεια. Δηλαδή, ότι το νέο που προσφέρεται σήμερα στον Ελληνα, είναι να μπει στο διαδίκτυο και να ψάχνει πού ζητάνε δουλειά.

Εμείς υποστηρίζουμε μια πολιτική – βεβαίως αυτή θέλει πραγματικά όχι αλλαγή του πολιτικού σκηνικού, αλλά πολιτική ανατροπή – όπου ο νέος θα έχει κατευθυνθεί πού θα βρει δουλειά. Χαίρω πολύ! Μπράβο στην κυβέρνηση που τα βλέπεις και ηλεκτρονικά. Αλλά αυτό σημαίνει ότι βρίσκω δουλειά; Αντί να παίρνω τις μικρές αγγελίες, να κοιτάζω και να σημειώνω, τα βρίσκω έτσι; Αυτό δε σημαίνει πολιτική απασχόλησης.

Εμείς, βεβαίως, διεκδικούμε σταθερή δουλειά για όλους, αλλά στις συνθήκες που ζούμε δεν μπορούμε να συμβιβαστούμε, επειδή δεν μπορεί να λυθεί το ζήτημα εντελώς, με καταστρατήγηση συλλογικών συμβάσεων, ωράρια, απλήρωτη δουλειά, έλλειψη μέτρων υγιεινής και ασφάλειας. Με την ευκαιρία, κύριε πρωθυπουργέ – βεβαίως, αυτό είναι ένα αντικειμενικό γεγονός – η τεχνολογία, η επιστήμη, οδηγεί στη μείωση της ζωντανής ανθρώπινης εργασίας στον παραγωγικό τομέα, στο εμπόριο και στις υπηρεσίες. Χρειάζεται λιγότερα χέρια. Αυτό πώς θα λυθεί; Λιγότερη δουλειά, λιγότερο ωράριο. Αυτό όμως δε γίνεται. Και τις τεχνολογίες, αλίμονο εάν τις βλέπει κάποιος εχθρικά – έλεος! – και αυτές λειτουργούν, αλλά από τη στιγμή που λειτουργούν στα χέρια καπιταλιστών, από τη στιγμή που λειτουργούν στα χέρια της καπιταλιστικής οικονομίας, γίνονται όπλο σε βάρος των εργαζομένων».

Τι μέτρα χρειάζονται

«Γι’ αυτό εμείς υποστηρίζουμε: Ανεργος ο νέος; Το 80% του βασικού μισθού, από την πρώτη ημέρα της ανεργίας. Δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Επιδότηση του ενοικίου. Πάγωμα δανείων. Οι ημέρες ανεργίας να ασφαλίζονται. Γιατί τα προτείνουμε αυτά; Διότι, στις σημερινές συνθήκες η ανεργία θα αυξάνεται. Εδώ υπάρχει το εξής ζήτημα: Κανένας νέος μέχρι τα 18 δεν πρέπει να δουλεύει, αλλά και μετά, εφόσον πάει στο πανεπιστήμιο ή στα ΤΕΙ. Το καθήκον του, η υποχρέωσή του είναι η μόρφωση. Επομένως, χρειάζονται μέτρα. Πώς θα καταργηθεί το 30% στα πανεπιστήμια που δουλεύουν και το 60% στα ΤΕΙ και που κανονικά δεν παρακολουθούν τις σπουδές; Εδώ δεν υπάρχουν μέτρα. Είναι ζήτημα οικονομικό; Πρέπει να στηριχτεί. Και δε λέω να του δοθεί ατομικό επίδομα, αλλά να στηριχτεί η οικογένεια, να στηριχτεί με πραγματικά δωρεάν σπουδές. Αλλά και αυτοί που δουλεύουν έχουν καμία εύνοια; Εμείς ζητάμε μαθητές, φοιτητές, σπουδαστές που δουλεύουν, να έχουν εξάωρη εργασία με αποδοχές οκτάωρου. Αδεια με αποδοχές την περίοδο των εξετάσεων. Ή θα τους βοηθήσετε να μη δουλεύουν ή, από τη στιγμή που δουλεύουν, δεν μπορεί να δουλεύουν με τις ίδιες συνθήκες που δουλεύουν οι άλλοι εργαζόμενοι και να πρέπει να πηγαίνουν και στο πανεπιστήμιο.

Υπάρχουν σχολές που στέλνουν τους νέους στην πρακτική. Χρειάζεται να γίνει πρακτική. Και εκεί γίνονται αντικείμενο της πιο στυγνής εκμετάλλευσης. Δε μαθαίνουν, κάνουν τη δουλειά του απλού εργαζόμενου και ό,τι πιάσει το μάτι του πρακτικά. Δεν είμαστε στην εποχή της μαστοράντζας, όπου τα παιδιά που πρέπει να κάνουν πρακτική άσκηση θα είναι με τους όρους της μαστοράντζας. Ετσι πάει σήμερα.

Ερχομαι τώρα στους χώρους κατάρτισης. Εμείς απορρίπτουμε αυτούς τους χώρους, τις σχολές κατάρτισης, ΙΕΚ, ΤΕΚ, DEREE κ.λπ. Γιατί; Διότι υποκαθιστούν την αναγκαιότητα μιας αναβαθμισμένης τεχνικής επαγγελματικής εκπαίδευσης. Το γεγονός, ας πούμε, ότι η επιστήμη βρίσκει όλο και πιο πλατιά εφαρμογή παντού και στην καθημερινότητά μας, το γεγονός ότι έχει πολύ μεγάλη σημασία η επιστήμη να γίνει εφαρμογή, δε σημαίνει ότι η τεχνική επαγγελματική εκπαίδευση δεν πρέπει να βασίζεται σε ένα πολύ υψηλό επίπεδο γενικής μόρφωσης.

Υπάρχουν επαγγέλματα που δε χρειάζονται ιδιαίτερη εκπαίδευση μέσα από σχολές. Υπάρχει η λογική της μαθητείας. Οι νέοι μαθητευόμενοι είναι εργαζόμενοι και πρέπει να αμείβονται και να ασφαλίζονται κανονικά. Εμείς αυτά τα λέμε συγκεκριμένα. Πρόκειται για συγκεκριμένες κατηγορίες νέων και είναι στο έλεος των επιχειρήσεων. Αυτούς, κατά κανόνα, τους χρησιμοποιούν μεγάλες επιχειρήσεις και υπάρχει σήμερα αυτή η δραματική εξέλιξη με τα ΣΔΙΤ και τα «έξυπνα» σχολεία, αλλά και άλλες κατασκευές των εργολάβων. Η μαύρη εργασία είναι ακόμα πιο αυξημένη στους εργολάβους και δεν μπορείς να πάρεις και καμία καταγγελία. Είναι δεμένος και εξαρτημένος από τον εργολάβο.

Να σας πω και το άλλο. Τα σωματεία, που είναι στον κλάδο, δεν ενδιαφέρονται γι’ αυτά τα παιδιά. Αλλα σωματεία αυτοί που είναι στην κανονική δουλειά, ξεχωριστά σωματεία αυτοί που είναι στους εργολάβους. Είναι ένα άλλο πρόβλημα, που αφορά βεβαίως την κατάσταση που επικρατεί στο συνδικαλιστικό κίνημα, ξεκινώντας από τις κορυφές».

Νέοι αγρότες, αυτοαπασχολούμενοι και νέα ζευγάρια

Αμέσως μετά η Αλ. Παπαρήγα αναφέρθηκε στα μέτρα που δήθεν ενισχύουν τη νεανική επιχειρηματικότητα, αλλά και στα προβλήματα που αντιμετωπίζουν τα νέα ζευγάρια, σημειώνοντας: «Κύριε πρωθυπουργέ, είπατε ότι ενισχύετε τους νέους αγρότες και τους νέους των πόλεων που θέλουν να γίνουν επιχειρηματίες. Υπάρχει πολιτική της Ευρωπαϊκής Ενωσης για τους αγρότες στις νέες ηλικίες, για επιδότηση επιχειρήσεων, γιατί τη συμφέρει την Ευρωπαϊκή Ενωση. Τι θα επιδοτήσει; Το γέροντα που θα πεθάνει και δε θα προλάβει να επιστρέψει και το δάνειο; Ομως, εδώ μπαίνει και ένα κριτήριο. Πρέπει να έχεις μεγάλη περιουσία, μεγάλη αγροτική εκμετάλλευση, για να πάρεις το δάνειο. Αυτοί που έχουν μικρή αγροτική εκμετάλλευση και δεν μπορούν να έχουν μία αναπαραγωγή με κέρδος, σε αυτούς δεν προσφέρεται δάνειο. Εχουμε τέτοια στοιχεία. Για να μην πω ότι ακόμη και αυτοί οι νέοι αγρότες που είχαν μια μεγαλούτσικη εκμετάλλευση και πήραν δάνειο έχουν πρόβλημα, διότι η γεωργική πολιτική, οι συνέπειες της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής, η συγκέντρωση της γης σε λίγα χέρια δεν αντισταθμίζουν τα όποια οφέλη δίνει στο νέο αγρότη το δάνειο.

Εν πάση περιπτώσει, εδώ υπάρχουν και άλλα θέματα. Δωρεάν εκπαίδευση και επιστημονικοτεχνική στήριξη από δημόσιους οργανισμούς και ιδρύματα έρευνας για ορθολογική χρήση των γεωργικών εφοδίων και εφαρμογή των νέων τεχνολογιών. Δεν είναι «πάω και παίρνω το δάνειο».

Ας δούμε τους νέους επιχειρηματίες στα αστικά κέντρα. Προβλέπετε και κάποια δάνεια και γι’ αυτούς. Και πάλι, όμως, τα προγράμματα απευθύνονται σε λίγους. Αμα δεν έχεις περιουσία για να την υποθηκεύσεις, τι να δώσει το δάνειο; Σε ένα νέο άνθρωπο που οι περισσότεροι χρεοκοπούν; Να ανοίξεις ένα μαγαζάκι και τι να πουλάς; Μπλούζες, φούστες κλπ.; Εχει γεμίσει ο τόπος. Τώρα και στα σούπερ μάρκετ παίρνεις και ψωμί και ό,τι άλλο. Τι μπορεί να ζητήσει κανείς σήμερα γι’ αυτούς τους νέους; Φορολογικές ελαφρύνσεις. Πέντε χρόνια, επτά χρόνια, δέκα χρόνια; Πόσο διάστημα δοκιμάζεται, εάν θα κρατηθεί η επιχείρηση; Επίσης, μπορεί να δοθεί χρηματοδότηση με χαμηλό επιτόκιο. Ακόμη και οι υποδομές από το κράτος σ’ αυτές τις μικρές επιχειρήσεις δεν έχουν εξασφαλιστεί.

Νέα ζευγάρια. Δεν υπάρχει πολιτική. Για παράδειγμα, το ασφαλιστικό νομοσχέδιο, που δυστυχώς απ’ ό,τι φαίνεται θα ψηφιστεί, ακριβώς έχει στο στόχο τις νεότερες ηλικίες. Οι νέοι ξεκινούν τα πρώτα βήματα της ζωής τους, χειραφέτηση από την οικογένειά τους και να κάνουν τη δική τους οικογένεια, εφόσον το θελήσουν, κάτω από πολύ χειρότερες συνθήκες απ’ ό,τι ήταν πριν είκοσι, τριάντα και πενήντα χρόνια. Δυστυχώς, είναι εμφανέστατο αυτό. Κάτω από πολύ χειρότερες συνθήκες. Υπάρχει ανασφάλεια. Ακόμη και αν έχεις δουλειά, είσαι ανασφαλής. Δεν μπορείς να προγραμματίσεις τη ζωή σου. Δεν είναι μόνο ότι έχεις λίγα, αλλά δεν μπορείς να προγραμματίσεις. Και μετά λέμε για καμπάνια κατά της υπογεννητικότητας! Είναι πραγματικά αξιοθαύμαστο που νέα ζευγάρια προχωρούν και κάνουν δεύτερο παιδί. Δεν ξέρεις, δεν μπορείς να προγραμματίσεις.

Εμείς επιφυλασσόμαστε, γιατί από την 1η του Απρίλη ξεκινάμε μια ειδική δραστηριότητα, για να μιλήσουμε για το κακοποιημένο παιδί, τα άτομα με ειδικές ανάγκες, κλπ.».

Για τα προβλήματα της εκπαίδευσης

Ερχόμενη στην Παιδεία η Αλ. Παπαρήγα αναφέρθηκε στο άρθρο 16 υπογραμμίζοντας: «Ομως, ας δούμε αυτό το ζήτημα της Παιδείας που έθιξε και ο πρωθυπουργός. Κατ’ αρχήν, να το ξεκαθαρίσουμε. Εμείς δεν περιοριζόμαστε να λέμε «όχι» στο άρθρο 16. Βεβαίως και χρειάζεται ξεσηκωμός, εάν προχωρήσει αυτή η διαδικασία. Ομως, αυτό είναι η μισή δουλειά. Είναι για τα μάτια του κόσμου, για να το πω καθαρά για μερικούς. Αυτή τη στιγμή ήδη οι ιδιώτες, οι επιχειρηματίες έχουν μπει βαθιά μέσα στον τομέα της Παιδείας και είτε γίνει το άρθρο 16 είτε δε γίνει, με κοινοτικές κατευθύνσεις θα περάσουν. Δεν είναι μόνο ότι υπάρχουν τα ιδιωτικά συγκροτήματα, είναι ότι ιδιωτικοποιείται η λειτουργία των πανεπιστημίων. Για εμάς κρίσιμο και σοβαρότατο ζήτημα είναι η εφαρμογή του νόμου-πλαισίου».

Στη συνέχεια αναφέρθηκε στην προσχολική αγωγή τονίζοντας: «Πριν μπω σ’ αυτό, θέλω να προσθέσω και κάτι άλλο. Διαφωνούμε ριζικά – και θα ήθελα να με ακούσει και ο υπουργός Παιδείας, δεν ξέρω εάν μπορούμε εδώ να πείσουμε – για το πώς οργανώνεται η προσχολική αγωγή. Κατ’ αρχήν, εμείς λέμε δύο χρόνια. Εχει σχολειοποιηθεί. Από τα σπάργανα το παιδί, δηλαδή και στο νηπιαγωγείο που είναι ένα χρόνο και πρέπει να γίνει δύο, μπαίνει σε σχολείο. Ο βασικός ρόλος του νηπιαγωγείου δεν είναι να είναι προθάλαμος για να προετοιμαστεί να πάει στο σχολείο. Αλλα πράγματα πρέπει να κάνει στο νηπιαγωγείο. Δεν είναι προγράμματα αυτά. Γίνεται σχολείο το νηπιαγωγείο. Για να το πω καθαρά, είναι ωμή παραβίαση των ορίων του παιδικού ψυχισμού και των αναγκών της νηπιακής ηλικίας. Ξέρω ότι έχετε παιδιά σ’ αυτήν την ηλικία. Τα προγράμματα αυτά να καταργηθούν, να βγουν καινούρια προγράμματα. Δεν μπορεί να είναι προθάλαμος σχολείου, να μαθαίνει να γράφει, να διαβάζει στο νηπιαγωγείο. Είναι άλλο πράγμα. Αρκούν αυτά που τραβάει δώδεκα χρόνια και στο πανεπιστήμιο, ένα άγχος. Είναι απαράδεκτο αυτό που έχει γίνει με το νηπιαγωγείο. Είναι δοκιμαστικό. Καταργήστε το. Κάντε καινούρια προγράμματα. Πιστεύω ότι είναι ένα θέμα στο οποίο μπορούμε να συμφωνήσουμε όλα τα κόμματα. Είναι παράλογο αυτό που γίνεται στα νηπιαγωγεία».

Σε ό,τι αφορά στην πρόταση του ΚΚΕ για ενιαίο δωδεκάχρονο σχολείο η Αλ. Παπαρήγα επισήμανε: «Στο χρόνο που μου απομένει, θέλω να σταθώ σε ορισμένα ζητήματα της εκπαίδευσης. Δε θα μπω αναλυτικά βέβαια σε αυτά. Εμείς υποστηρίζουμε την ενιαία δωδεκάχρονη εκπαίδευση. Με ποια έννοια; Είναι γενική, είναι αυτό που λέμε ενιαίο γενικό λύκειο. Επιτέλους, τόσα χρόνια έχουν εφαρμοστεί αυτά τα πράγματα, το λύκειο όπου από τα δεκαπέντε χρόνια έχουμε τις δύο κατευθύνσεις, την τεχνική και τη γενική. Αυτό πραγματικά είναι ξεπερασμένο. Πριν είκοσι, τριάντα, σαράντα, πενήντα χρόνια μπορεί να ήταν ένα μέσο. Είναι εντελώς ξεπερασμένο. Σήμερα η επαγγελματική εκπαίδευση πρέπει να είναι μετά τα δεκαοχτώ. Μέχρι τα δεκαοχτώ να υπάρχει ένα υψηλό επίπεδο γενικής μόρφωσης. Δε σημαίνει ότι δε θα καλλιεργούνται οι τάσεις, οι κλίσεις κλπ., αλλά αυτά τα ΕΠΑΣ και τα ΕΠΑΛ θα αναπαράγουν όλες τις προηγούμενες ρυθμίσεις που είχαμε. Πρέπει να καταργηθούν. Το θεωρούμε αντιεπιστημονικό και ανορθολογικό.

Βεβαίως, υπάρχει στόχος, το φτηνό εργατικό δυναμικό. Υπάρχει η τάση το παιδί από τα δεκαπέντε να μπορεί να πηγαίνει να δουλεύει. `Η να σπουδάζει και να δουλεύει ή να δουλεύει αποκλειστικά. Εν πάση περιπτώσει, για όσο διάστημα υπάρχει αυτή η εργασία και υπάρχει και η νυχτερινή εκπαίδευση, θέλει ουσιαστική βελτίωση. Εάν εφαρμοστεί το εξάωρο στη δουλειά των εργαζόμενων μαθητών, μπορεί να διαρκεί η φοίτησή τους στα νυχτερινά σχολεία όσο διαρκεί και των υπολοίπων. Εχουν ένα χρόνο παραπάνω. Και δουλεύουν και περισσότερο και έχουν και ένα χρόνο παραπάνω και η μόρφωση δεν είναι αυτή που πρέπει. Ούτε μπορεί τα σχολεία της δεύτερης ευκαιρίας να υποκαταστήσουν την υποχρέωση για μια βελτίωση της νυχτερινής εκπαίδευσης».

Για τα μεταπτυχιακά η ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ υπογράμμισε: «Μιλήσατε για τα μεταπτυχιακά. Εγώ τα έχω χάσει στις περιοδείες, αλλά δεν είναι μόνο δική μου γνώμη, είναι συλλογική του Κόμματος. Εχει αυξηθεί αποφασιστικά, μαζικά ο αριθμός των παιδιών που κάνουν μεταπτυχιακά. Εκρηξη. Αυτό, θα μου πείτε, δεν είναι θετικό; Βεβαίως. Τι μεταπτυχιακά κάνουν; Καμία σχέση με επιστημονικό αντικείμενο δεν έχουν της μεγάλης πλειοψηφίας. Αυτά δεν είναι μεταπτυχιακά. Δεν παρακολουθεί το υπουργείο Παιδείας; Αυτά τα καθορίζουν οι καθηγητές. Δεν είναι ότι τα παιδιά ζητούν αυτό. Δεν είναι μεταπτυχιακά. Μου ζητήθηκε, μάλιστα, και ζητήθηκε σ’ εμένα που είμαι η πιο ακατάλληλη για να βοηθήσω σ’ αυτό το ζήτημα, να πω το μυστικό της γυναικείας επιτυχίας στην πολιτική. Το μεταπτυχιακό είναι το μυστικό της γυναικείας επιτυχίας στην πολιτική. Ο νόμος περί ευθύνης υπουργών και κάτι τέτοια είναι μεταπτυχιακά;».

Ο νόμος – πλαίσιο να μην εφαρμοστεί

«Είχαμε δηλώσει απ’ αυτό το βήμα – συνέχισε η Αλ. Παπαρήγα – ότι εμείς θα αντιπαλέψουμε το νόμο-πλαίσιο και ό,τι άλλο έρθει, όπως και το άρθρο 16. Ιδιαίτερα πρέπει να φωτιστεί ο χαρακτήρας του καινούριου νόμου που ήδη μπαίνει στην εφαρμογή και δυστυχώς εδώ δεν υπάρχει η αντίσταση της μεγάλης πλειοψηφίας των πανεπιστημιακών. Πάρα πολλοί πανεπιστημιακοί διαφωνούν με το νόμο-πλαίσιο. Το παίρνουν όμως ότι είναι δεδομένο. Πρόκειται κυριολεκτικά για τραγωδία. Μακάρι, πανεπιστημιακοί που υπάρχουν και αντιστέκονται, φοιτητές, σπουδαστές, να βοηθήσουν να μην εφαρμοστεί αυτός ο νόμος, βεβαίως με μαζικές διαδικασίες και με ουσιαστική αντιπαράθεση σ’ αυτό και όχι με στεγνά συνθήματα.

Θα πω ορισμένα παραδείγματα. Παραδείγματος χάριν το υπουργείο Παιδείας έχει στείλει ένα σχέδιο, το λεγόμενο business plan, πώς θα πρέπει να λειτουργούν τα πανεπιστήμια και με βάση αυτό θα αξιολογούνται. Η αξιολόγηση είναι η προσαρμογή του πανεπιστημίου και του ΤΕΙ στους όρους της αγοράς. Πάντα βεβαίως η εκπαίδευση ήταν δεμένη με την αγορά. Δεν είναι καινούριο. Και είναι αδύνατο να μην είναι δεμένη με την οικονομία. Σε όλα τα κοινωνικά συστήματα έτσι είναι. Απλώς τώρα φεύγει από τη μέση ό,τι αυθόρμητο υπήρχε, ό,τι θετικό και προοδευτικό μπορούσε να υπάρχει μέσα σ’ αυτά τα πλαίσια, είτε αυθόρμητο είτε συνειδητά από μια προοδευτική ριζοσπαστική τάση, αυτά όλα φεύγουν και υπάρχει μια ισοπεδωτική κατάσταση που όλα ρυθμίζονται με βάση την αγορά.

Μ’ αυτήν την έννοια εμείς την αξιολόγηση την απορρίπτουμε. Είναι αξιολόγηση που οι στόχοι της είναι αντιδραστικοί, όχι συντηρητικοί. Τι λέει, παραδείγματος χάριν, ένα από τα κριτήρια; Συμμετοχή στις διαδικασίες διασφάλισης της ποιότητας. Η διασφάλιση της ποιότητας είναι οι νόμοι της αγοράς. Χρηματοδότηση από άλλες πηγές. Τι θα πει αυτό; Η Παιδεία, τα πανεπιστήμια πρέπει να χρηματοδοτούνται μόνο από το κράτος. Υπάρχει και η ευρωπαϊκή χρηματοδότηση. Αυτή όχι να πηγαίνει στο μαγαζάκι του κάθε καθηγητή και με την παρέα τους φοιτητές και με τις συνδικαλιστικές φοιτητικές και σπουδαστικές παρατάξεις που ρυθμίζουν αυτά τα πράγματα. Θα καθορίζει το υπουργείο, θα καθορίζει το πανεπιστήμιο πού θα γίνει έρευνα. Και να μπαίνουν μέσα στον κρατικό κορβανά και όχι στα μαγαζάκια. Διότι δεν ήταν μόνο το Πάντειο. Υπάρχουν πολύ χειρότερα. Οταν το πανεπιστήμιο ψάχνει για χρήματα, οι καθηγητές πρέπει να αφήσουν το διδακτικό και επιστημονικό τους έργο και να πάνε να βρίσκουν τους επιχειρηματίες να τους χρηματοδοτούν με τα γνωστά ανταλλάγματα.

Προσέξτε ένα άλλο στοιχείο που μπαίνει τώρα στην αξιολόγηση. Διασφάλιση ακαδημαϊκών και επαγγελματικών προοπτικών διδασκόντων και φοιτητών. Θα ελέγχεται δηλαδή το πανεπιστήμιο εάν οι φοιτητές, οι σπουδαστές βρίσκουν δουλειά. Καλά, το πανεπιστήμιο θα βρίσκει δουλειά στους φοιτητές και στους σπουδαστές; Δηλαδή, πού το πάνε; Δε βγάζεις καλά μορφωμένους και γι’ αυτό δε βρίσκουν δουλειά; Ε, δεν είναι έτσι. Εκεί πάει. Και μέσα απ’ αυτή την αξιολόγηση θα έχουμε ταξική κατηγοριοποίηση των πανεπιστημίων. Βεβαίως απλώθηκαν τα πανεπιστήμια παντού. Κάθε χωριό και ΤΕΙ θα έχουμε σε λίγο. Οσο όμως μεγαλώνει η αποκέντρωση, τόσο πέφτει η ποιότητα και τόσο υποβαθμίζεται και ταξικοποιείται και η σύνθεση αυτών των χώρων.

Εμείς είμαστε κάθετοι σ’ αυτό που λέγεται οικονομική αυτοτέλεια των πανεπιστημίων γιατί είναι παγίδα για τους επιχειρηματίες, σ’ αυτό που λέγεται αποκέντρωση που είναι υποβάθμιση, κατηγοριοποίηση και ταξικοποίηση».

Για τη Φυσική Αγωγή και την Καλλιτεχνική Παιδεία

Η Αλ. Παπαρήγα στάθηκε και σε δύο ακόμα ζητήματα στο πλαίσιο της αναφοράς της στην εκπαίδευση. Συγκεκριμένα: «Τέλος, θέλω να θέσω άλλα δύο ζητήματα συνοπτικά. Φυσική Αγωγή και Αθλητισμός. Οι Ολυμπιακοί Αγώνες ούτε αυτό δεν άφησαν, τη στιγμή που έλεγαν ότι θα στελεχωθούν τα σχολεία και ότι η Φυσική Αγωγή θα εδραιωθεί μέσα στα σχολεία. Τέτοιο πράγμα δεν υπάρχει. Η κατάσταση είναι τραγική. Με τα 5Χ5 θα αναπτυχθεί ο αθλητισμός; Με τα γυμναστήρια θα αναπτυχθεί ο αθλητισμός και την παθητική γυμναστική; Δεν υπάρχει καμία πρόοδος, για να μην πω ότι υπάρχει πισωγύρισμα. Και εν πάση περιπτώσει, θα έρθει η ώρα να γίνει μία συζήτηση, να ξεκινήσουμε από το νόμο 879/1979 της Νέας Δημοκρατίας με τον οποίο παραδόθηκε, παραδείγματος χάριν, το ποδόσφαιρο στους επιχειρηματίες; Θα γίνει μία συζήτηση; Ποιος είναι ο απολογισμός; Να κάνουμε έναν απολογισμό.

Ποια είναι η βάση του αθλητισμού; Η ΠΑΕ ή το αθλητικό σωματείο με τον κοινωνικό του ρόλο; Ποια είναι η βάση του αθλητισμού; Το σχολείο και η γειτονιά ή οι φιέστες και οι τσακωμοί των μεγαλοεπιχειρηματιών μεταξύ τους;

Και ένα άλλο ζήτημα, η Καλλιτεχνική Παιδεία. Τι έχει γίνει; Δε θα πιάσω τις μεγάλες ελλείψεις που έχουν τα μουσικά σχολεία. Υπάρχει Καλλιτεχνική Παιδεία; Βγήκαν συμπεράσματα; Και μετά θα μου πεις: «Ποιος θα την κάνει την Καλλιτεχνική Παιδεία; Ο καθηγητής που απαγορεύει τον Τένεσι Ουίλιαμς και τον Πικάσο;». Κάτι πρέπει να γίνει. Η Καλλιτεχνική Παιδεία υπάρχει μέσα στα σχολεία; Δηλαδή, πρέπει τα παιδιά να πηγαίνουν στο ωδείο από εδώ και από εκεί; Δεν είμαστε αντίθετοι. Οι δήμοι μπορούν να έχουν χώρους για να έρχεται κανείς σε επαφή με τη μουσική ή με άλλες μορφές τέχνης. Στο σχολείο, όμως, τι γίνεται; Ανώτατη Παιδεία Καλλιτεχνική δεν έχουμε. Η Σχολή Θεατρολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών: Τι συμπεράσματα έχουν βγει από τη λειτουργία της Σχολής; Δεν έχει σχέση με την αξιολόγηση. Να γίνει ουσιαστική συζήτηση. Εχουμε μουσικά πανεπιστήμια. Τι κάνουν; Εχει εξετάσει κανείς αυτά τα παιδιά που βγαίνουν από τα μουσικά πανεπιστήμια τι κάνουν; Σε λίγο θα τα βλέπουμε στις ταβέρνες να παίζουν ένα όργανο για να μαζεύουν λεφτά τραγουδώντας. Αλλες σχολές βγάζουν, λέει, συνθέτες και διευθυντές ορχήστρας. Πού πάνε αυτοί οι άνθρωποι; Δεν πρέπει να υπάρχει μία μελέτη, μία συζήτηση; Οχι αξιολόγηση, αυτή που συζητιέται.

Είστε νέος και στην ηλικία υπουργός, έχετε παιδιά. Δεν προσωποποιώ τα πράγματα, εμείς ποτέ δεν προσωποποιήσαμε ούτε με την προηγούμενη υπουργό, και το ξέρετε πολύ καλά, γιατί είναι κυβερνητική πολιτική. Αλλά υποτίθεται, ας πούμε, ότι ορισμένα πράγματα μπορεί να είναι αντικείμενο ευαισθησίας σε όλα τα κόμματα. Μπορεί να διαφωνούμε στο ιδεολογικό περιεχόμενο της Καλλιτεχνικής Παιδείας, εκεί θα διαφωνήσουμε, αλλά Καλλιτεχνική Παιδεία δε θα πρέπει να γίνει αναπόσπαστο στοιχείο από το νηπιαγωγείο μέχρι και το πανεπιστήμιο;».

Αισιοδοξούμε στη βάση της πάλης

Καταλήγοντας η Αλ. Παπαρήγα τόνισε: «Θεωρούμε – θα επαναλάβω – ότι η νεολαία ξεκινάει από πολύ χειρότερες συνθήκες, από πολύ κατώτερα σκαλοπάτια, σε μία περίοδο που οι ανάγκες είναι τεράστιες, που οι δυνατότητες επίσης είναι τεράστιες. Δεν αρκεί να της πεις: «Πάρε τον υπολογιστή και δες τους πράσινους δείκτες», δηλαδή δεν μπορεί να αντικαταστήσουμε τη ζωή που πρέπει να ζήσει η νεολαία απλώς με ένα ποντίκι του υπολογιστή. Ναι, χρειάζεται ο υπολογιστής, ναι, χρειάζεται η τεχνολογία, είναι θαυμάσιο και μεγάλο πράγμα, αλλά από μόνη της μπορεί να οδηγήσει σε μία τεράστια απομόνωση, σε τεράστια προβλήματα και στην ανεργία και σε όλα αυτά που γνωρίζουμε. Επομένως, για εμάς το θέμα είναι: Μόρφωση, δουλειά, κοινωνική και πολιτική ατμόσφαιρα.

Τελειώνω ξεκινώντας από αυτό που είπα στην αρχή. Ο αντικομμουνισμός έπαιρνε εκρηκτικές διαστάσεις, όχι όταν ανέβαινε το κίνημα, και πριν ανέβει, όταν επρόκειτο να έρθουν πολύ χειρότερα μέτρα. Και το τελευταίο διάστημα, τα τελευταία χρόνια υπάρχουν σημάδια και στην Ευρώπη και στην Ελλάδα – ίσως στην Ελλάδα να είναι λιγότερα, αλλά υπάρχουν σημάδια στην Ευρώπη – που λένε το γνωστό παραμύθι του αντικομμουνισμού, το γνωστό όπλο, για να ισοπεδώσουμε τα πάντα και να έρθουν τα καινούρια μέτρα για να περάσουν χωρίς αντίσταση.

Είμαστε αισιόδοξοι, αλλά έχουμε και επαγρύπνηση και η επαγρύπνηση πρέπει να συμβαδίζει και με την πάλη και με την αισιοδοξία, αλλά δεν είναι καλά μηνύματα αυτά που έρχονται το τελευταίο διάστημα.

Κύριε Παπανδρέου, κύριε πρόεδρε του ΠΑΣΟΚ, θα σας παρακαλέσω. Καταλαβαίνω, ανάμεσα στα κόμματα, και εμείς δεν παρεμβαίνουμε «γιατί το έκανες εκείνο», αλλά για δείτε αυτήν τη Σοσιαλιστική Ομάδα, τι θέλει να κάνει στο Ευρωκοινοβούλιο;

Εμείς θα αντιμετωπίσουμε το ζήτημα όπως και το μνημόνιο. Θα κάνουμε κινητοποίηση εκείνη τη μέρα έξω από το Κοινοβούλιο. Να συζητήσουμε τα πάντα, ναι. Συζητήσεις. Δεν μπορεί να υπάρχουν ψηφίσματα Κοινοβουλίων. Το αλβανικό Κοινοβούλιο ξέρετε τι ψήφισε. Με τους τσάμηδες, μέρα εθνική. Αυτό μας αρέσει; Οχι.

Να μιλήσουμε για την ιστορία. Αλλά να μιλήσουμε και να καταγγείλουμε τα σύγχρονα εγκλήματα».

Αναρτήθηκε στις παιδεία, Ανεργία, ΚΚΕ, ΚΝΕ, Οι Θέσεις του ΚΚΕ, αντικομμουνισμός, διεθνή, εργατικά, νόμος πλαίσιο, νεολαία, To KKE προτείνει. Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Χρειάζεται πολιτική ανατροπή, για να εξασφαλιστούν συλλογικά δικαιώματα στη νεολαία