ΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΚΚΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΗΣ ΜΗΤΡΟΤΗΤΑΣ

Το δικαίωμα της γυναίκας στην εργασία και η κοινωνική προστασία της μητρότητας αποτελούν δύο όψεις ενός μεγάλου κοινωνικού προβλήματος, που παίρνει νέες διαστάσεις στις συνθήκες της σύγχρονης καπιταλιστικής κοινωνίας στην Ελλάδα και ευρύτερα στην ΕΕ.Η γυναίκα, επιφορτισμένη από τη φύση με ειδικό και αυξημένο ρόλο στην αναπαραγωγική διαδικασία – τη μητρότητα – χρειάζεται πρόσθετη και εξειδικευμένη φροντίδα και προστασία. Αυτές πρέπει να παρέχονται σε όλες τις γυναίκες από κρατικές υπηρεσίες, δωρεάν και αποκλειστικά, μέσα από το δημόσιο σύστημα Υγείας – Πρόνοιας.

Χρειάζονται ειδικά μέτρα πρόληψης, περίθαλψης, αποκατάστασης και προαγωγής της υγείας της γυναίκας, σε όλη τη διάρκεια της ζωής της, από τη βρεφική ηλικία έως το βαθύ γήρας, καθώς και ιδιαίτερα μέτρα στο χώρο εργασίας για τις γυναίκες στην αναπαραγωγική ηλικία.

Στη σημερινή κοινωνία, που στηρίζεται στην εκμετάλλευση της εργατικής δύναμης ανδρών και γυναικών από το κεφάλαιο, η μητρότητα και η εργασία βρίσκονται σε αντίθεση.

Από τη μια μεριά, ο καπιταλισμός έσπρωξε μαζικά τη γυναίκα στην κοινωνική εργασία, χρησιμοποιώντας την ως πιο φθηνή, στερημένη από κάποιες κατακτήσεις, εργατική δύναμη. Με το πέρασμα του χρόνου, αυτό έφερε ορισμένη τυπική (νομική) «ισότητα» στους όρους εκμετάλλευσης ανδρών και γυναικών από το κεφάλαιο (π.χ. ενιαία μισθολογικά κατώτατα όρια στις συλλογικές συμβάσεις). Εφερε και ορισμένες κατακτήσεις ως προς τις ιδιαίτερες ανάγκες των γυναικών, π.χ. χαμηλότερο όριο συνταξιοδότησης, κυρίως ως επίδραση των κατακτήσεων στις σοσιαλιστικές χώρες.

Σήμερα, ως αποτέλεσμα της επιδείνωσης στο συσχετισμό δυνάμεων παγκοσμίως, αλλά και ως εκδήλωση της όξυνσης των αντιφάσεων του καπιταλισμού, επιδεινώθηκαν οι όροι ζωής και εργασίας για τη μισθωτή και την αυτοαπασχολούμενη, δηλαδή για τη συντριπτική πλειοψηφία των γυναικών της λαϊκής οικογένειας. Ακολουθώντας την τύχη γενικά της εργατικής τάξης, η εργαζόμενη γυναίκα πότε υποχρεώνεται να δουλεύει εξαντλητικές υπερωρίες, πότε με μειωμένα και σπαστά ωράρια και πότε σπρώχνεται στην ανεργία, που είναι πολύ μεγαλύτερη στις γυναίκες και ιδιαίτερα στις νεαρής ηλικίας. Η εγκυμοσύνη και η μητρότητα γίνονται αιτία μη πρόσληψης γυναικών, αλλά και αναγκαστικής αποδοχής εργασίας με τις λεγόμενες ελαστικές εργασιακές σχέσεις, χωρίς συμβάσεις, με μικρότερα μεροκάματα.Παίρνει και νέες μορφές το πλέγμα της φυλετικής ανισότητας σε συνθήκες ταξικής εκμετάλλευσης.

  • Οι απολύσεις, τα ελαστικά εξοντωτικά ωράρια, η διευθέτηση του χρόνου εργασίας, οι υπερωρίες, τα νυχτερινά ωράρια, γενικότερα η εντατικοποίηση και υπερεκμετάλλευση αυξάνουν την ανασφάλεια, το εργασιακό άγχος, υποσκάπτουν τη σωματική και ψυχική υγεία της γυναίκας, αποδιαρθρώνουν την οικογένεια. Η ανασφάλεια οδηγεί τους νέους να κάνουν οικογένεια σε όλο και μεγαλύτερη ηλικία.
  • Βαθαίνει η μη ικανοποίηση των αναγκών σε σχέση με τα επιστημονικά και τεχνολογικά επιτεύγματα. Γι’ αυτό, παραμένουν παλαιοί και εμφανίζονται νέοι βλαπτικοί παράγοντες στο χώρο εργασίας, όπως,

Eurokinissi

* κακές εργονομικές συνθήκες, π.χ. βάρη, κραδασμοί,

* τοξικές, χημικές ουσίες, ραδιενέργεια,

* λοιμογόνοι παράγοντες, μικρόβια, ιοί, μύκητες,

* κακές κλιματολογικές συνθήκες, θερμοκρασία, υγρασία, σκόνη κλπ.

αυξάνονται επικίνδυνα, παρά την εξέλιξη της τεχνολογίας και υποσκάπτουν την υγεία, προκαλούν δυσκολίες στη σύλληψη, αποβολές, κακή ανάπτυξη του εμβρύου, άγχος, ψυχικές διαταραχές και υπογονιμότητα. Δεν είναι τυχαίο ότι ο δείκτης γονιμότητας έχει πέσει στο 1,2%.

Η εξέλιξη της επιστήμης και της τεχνολογίας χρησιμοποιείται από τους καπιταλιστές και το κράτος τους για την αύξηση των κερδών και όχι για την προστασία της μητρότητας, της υγείας κλπ.

  • Υπηρεσίες Υγιεινής και Ασφάλειας, γιατρός Εργασίας και τεχνικός Ασφάλειας ή δεν υπάρχουν ή είναι στην υπηρεσία των εργοδοτών τους.

Οι υπηρεσίες Υγείας και ιδιαίτερα πρόληψης, καθώς και οι υποδομές τους, τα Κέντρα Υγείας, είναι υποβαθμισμένα, ανεπαρκή και εμπορευματοποιημένα, αφού όλο και περισσότερο, άμεσα ή έμμεσα, παραδίδονται στο ιδιωτικό κεφάλαιο.

  • Δεν υπάρχουν οργανωμένες μελέτες από το Πανεπιστήμιο, τις δημόσιες μονάδες Υγείας για επαγγελματικές ασθένειες γενικότερα ή για εκείνες που βλάπτουν την αναπαραγωγική διαδικασία. Υπάρχουν, όμως, συμβάσεις εργασίας, που υπογράφουν οι γυναίκες στους εργοδότες τους, ότι δε θα μείνουν έγκυες για τρία ή πέντε χρόνια.

Συνέπειες αυτής της κατάστασης στην Ελλάδα είναι:

  • Η μείωση των γεννήσεων σε επίπεδο κάτω από τους θανάτους, με αποτέλεσμα τη μείωση και γήρανση του πληθυσμού.
  • Το ποσοστό αμβλώσεων, κυμαινόμενο μεταξύ 100 έως 120 στις 1.000 κυήσεις, είναι το μεγαλύτερο στην ΕΕ.
  • Η αύξηση του μέσου όρου ηλικίας που μένει έγκυος η γυναίκα, περίπου στα 29 χρόνια.
  • Η αυξημένη προσφυγή στην Ιατρικώς Υποβοηθούμενη Αναπαραγωγή (ΙΥΑ – τεχνητή γονιμοποίηση), με σημαντική οικονομική επιβάρυνση της λαϊκής οικογένειας. Από τα 50 κέντρα ΙΥΑ, τα 48 είναι ιδιωτικές επιχειρήσεις.
  • Το μεγάλο ποσοστό γυναικών και παιδιών, ιδιαίτερα μεταναστών, που δεν έχουν κάνει ούτε τα υποχρεωτικά εμβόλια. Το πολύ χαμηλό ποσοστό των γυναικών που κάνει τις προληπτικές εξετάσεις, τεστ ΠΑΠ και μαστογραφία, όταν η πρόληψη μπορεί να περιορίσει κατά 30% τους θανάτους από γυναικολογικούς καρκίνους.
  • Ταυτόχρονα, η εργατική οικογένεια επωμίζεται έναν ευρύτατο κύκλο καθηκόντων, που έχουν σχέση με την αναπαραγωγή της εργατικής δύναμης. Το λαϊκό νοικοκυριό σήμερα περιλαμβάνει δραστηριότητες ενός μικρού εστιατορίου, καθαριστηρίου, παιδικού σταθμού, θεραπευτηρίου ηλικιωμένων και τόσα άλλα. Καθήκοντα, που εκπληρώνει σε βάρος του ελεύθερου χρόνου της η μητέρα – νοικοκυρά, στηριγμένη στο μισθό της και του συζύγου της.

Οι ευθύνες είναι ταξικές – πολιτικές. Αφορούν όλες τις αστικές κυβερνήσεις στην Ελλάδα, της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ. Αφορούν, όμως, και τα άλλα κόμματα, όπως τον ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ και τον ΛΑ.Ο.Σ., τα οποία στην ουσία δέχονται τον ευρωμονόδρομο, γίνονται, με τον ένα ή άλλον τρόπο, στήριγμα στις κυβερνητικές ή ευρωενωσιακές επιλογές, στην επίδρασή τους μέσα στο εργατικό και λαϊκό κίνημα. Ο ΣΥΝ φορτώνει την ανισοτιμία, πριν απ’ όλα, στην αντίθεση των δύο φύλων, λόγω των αντιδραστικών κοινωνικών προτύπων, βγάζει, έτσι, λάδι συνειδητά τον ταξικό χαρακτήρα της αστικής εξουσίας. Ο ΛΑ.Ο.Σ. δεν αναγνωρίζει την ουσία του γυναικείου ζητήματος, αναπαράγει ξεπερασμένες αντιλήψεις για το ρόλο της γυναίκας στην οικογένεια και την κοινωνία. Η στρατηγική και των δύο αυτών κομμάτων, παρά τις διαφορές τους, δεν εξασφαλίζει την κοινωνική ισότητα των δύο φύλων, καθώς η πολιτική τους κινείται εντός των τειχών της κυρίαρχης πολιτικής.

Οι θέσεις του ΚΚΕ

Το ΚΚΕ προβάλλει και στηρίζει αιτήματα που θα ελαφρύνουν τα βάρη της εργαζόμενης μητέρας, της λαϊκής οικογένειας, τη διεκδίκηση κρατικών υποδομών και εγκαταστάσεων κοινωνικής πολιτικής, τον έλεγχο των επιχειρήσεων για απολύσεις, για την εφαρμογή μέτρων υγιεινής και ασφάλειας και, βεβαίως, να πληρώνει το κεφάλαιο και όχι να μειώνεται η φορολόγησή του.

Η προστασία της εργατικής οικογένειας, της μητρότητας, η στήριξη των νέων εργαζόμενων ζευγαριών από το κράτος, η εργασία της γυναίκας και η ισοτιμία της δεν αφορούν μόνο το γυναικείο κίνημα, είναι προβλήματα ολόκληρης της εργατικής λαϊκής οικογένειας, του εργατικού – συνδικαλιστικού λαϊκού κινήματος, της νεολαίας.

Καλούμε σε ευρύτερη συσπείρωση γύρω από τα παρακάτω αιτήματα:

  • Αναγνώριση της μητρότητας ως κοινωνικού δικαιώματος. Η μητρότητα δεν είναι θητεία να εξαγοράζεται με κάποια ένσημα.
  • Εξασφάλιση σταθερής εργασίας για όλες τις γυναίκες, Ελληνίδες και μετανάστριες, με 5ήμερο, 7ωρο, 35ωρο. Συνταξιοδότηση στα 55 και τα 50 για τα ΒΑΕ. Διατήρηση του 5ετούς μειωμένου ορίου συνταξιοδότησης των γυναικών σε σχέση με τους άνδρες.
  • Να απαγορευτούν ουσιαστικά οι απολύσεις εγκύων γυναικών.

Διεκδίκηση ολοκληρωμένων μέτρων, ώστε οι νέοι και οι νέες μετά τα 18 να μπορούν να επιλέγουν πότε θα αποκτήσουν οικογένεια, χωρίς να κωλύονται από εμπόδια επιβίωσης. Τέτοια μέτρα είναι, π.χ., η επιδότηση ενοικίου για τους ανέργους, νέους και νέες. Ατοκα στεγαστικά δάνεια για νέα ζευγάρια για απόκτηση κύριας κατοικίας, το «πάγωμα» όλων των δανείων που έχουν λάβει ως εργαζόμενοι σημερινοί άνεργοι, κρατική μέριμνα στην υλοποίηση προγραμμάτων λαϊκής στέγης για τη δημιουργία ασφαλών, σύγχρονων και φθηνών κατοικιών.

  • Υπαρξη ενός ολοκληρωμένου δικτύου κοινωνικών εγκαταστάσεων για την οικογένεια, το παιδί, τα άτομα της τρίτης ηλικίας, για τα άτομα με ειδικές ανάγκες, που θα συμβάλλει και στη βελτίωση της ζωής της γυναίκας, στην αύξηση του ελεύθερου χρόνου της, αφού με τα σημερινά δεδομένα το μεγαλύτερο βάρος της φροντίδας πέφτει στις πλάτες της. Δωρεάν, δημόσιοι, σύγχρονοι βρεφονηπιακοί σταθμοί και δημόσια κέντρα δημιουργικής απασχόλησης παιδιών και νηπίων. Κατ’ οίκον στήριξη του νέου ζευγαριού που απέκτησε παιδί, για να αντιμετωπίσει τα όποια προβλήματά του.
  • Κατάργηση των τροφείων στους παιδικούς σταθμούς των δήμων, των εισιτηρίων στα εξωτερικά και στα απογευματινά ιατρεία των δημόσιων νοσοκομείων.
  • Δημιουργία δικτύου κρατικών παιδικών κατασκηνώσεων για όλα τα παιδιά των εργαζομένων και των ανέργων. Προτεραιότητα στις οικογένειες με άνεργο, στις μονογονεϊκές, φτωχές λαϊκές οικογένειες, στους μετανάστες.
  • Παροχή υπηρεσιών και φροντίδα με κρατική υποδομή και υπηρεσίες για την αντιμετώπιση προβλημάτων κακοποίησης του παιδιού. Βοήθεια σε παιδιά που έχουν δυσπροσαρμοστικούς γονείς ή και επικίνδυνους, οικογένειες με ιδιαίτερα προβλήματα που δέχτηκαν σοβαρά πλήγματα.
  • Αδειες κυήσεως, τοκετού και γαλουχίας ίδιες για όλες τις γυναίκες. Δύο μήνες πριν και πέντε μήνες μετά τον τοκετό. Ενα χρόνο γονική άδεια με αποδοχές για κάθε παιδί, με πλήρη ιατροφαρμακευτική και ασφαλιστική κάλυψη ή μειωμένα ωράρια μέχρι τέσσερα χρόνια. Διευκολύνσεις για τη μητρότητα στη δουλειά. Να απαγορευτεί η νυχτερινή εργασία εγκύων και κατά την περίοδο της λοχείας.
  • Αξιοποίηση της επιστήμης και της τεχνολογίας για την πρόληψη του επαγγελματικού κινδύνου. Για δημόσιες υπηρεσίες Υγιεινής και Ασφάλειας, με προσωπικό, γιατρούς, τεχνικούς, νοσηλευτές, δημόσιους λειτουργούς.
  • Κέντρα Υγείας, αστικά και αγροτικά, κέντρα οικογενειακού προγραμματισμού. Προγράμματα πρόληψης, εμβολιασμών, τεστ ΠΑΠ, μαστογραφιών κλπ., που θα καλύπτουν όλες τις γυναίκες. Διεύρυνση των ηλικιών για το εμβόλιο κατά του καρκίνου της μήτρας. Αποκλειστικά δημόσιες και δωρεάν υπηρεσίες Υγείας.
  • Επέκταση των Βαρέων Ανθυγιεινών Επαγγελμάτων, ώστε να καλύπτουν και τη μητρότητα.

Η αντιμετώπιση του Δημογραφικού, που υποκριτικά προβάλλεται, δεν μπορεί να γίνει αν δεν αντιμετωπιστούν ορισμένοι από τους βασικούς παράγοντες που επιδρούν στο πρόβλημα, όπως είναι η φτώχεια, η ανεργία, η ανασφάλεια, το κόστος ζωής. Η ελευθερία επιλογής, αν και πόσα παιδιά θα αποκτήσει μια οικογένεια, μπορεί να υπάρξει μόνο αν είναι λυμένα, με ευθύνη του κράτους, τα προβλήματα που σχετίζονται με τη γέννηση και ανάπτυξη του παιδιού.

Το ΚΚΕ καλεί σε κοινωνική και πολιτική αφύπνιση, για να γίνει δυνατή η μόνη λαϊκή διέξοδος. Αγωνίζεται για:

  • Τον απεγκλωβισμό των λαϊκών στρωμάτων από τη λογική και την πρακτική της συναίνεσης. Την ανάπτυξη και ενίσχυση του λαϊκού κινήματος, της ταξικής συσπείρωσης στο συνδικαλιστικό κίνημα, στο ΠΑΜΕ, των αγωνιστικών γυναικείων συλλόγων, της ΟΓΕ κλπ.
  • Την καταδίκη του δικομματισμού, αλλά και κάθε συστήματος στην εναλλαγή των αστικών κυβερνήσεων. Ενίσχυση του ΚΚΕ μέσα στις εργατικές και κοινωνικές οργανώσεις, στο συσχετισμό που καταγράφεται σε κάθε πολιτική μάχη. Ενεργητική συμμετοχή στις συσπειρώσεις και στα μέτωπα πάλης με αντιιμπεριαλιστικούς – αντιμονοπωλιακούς στόχους, στη γραμμή συγκρότησης της λαϊκής συμμαχίας, του Αντιιμπεριαλιστικού Αντιμονοπωλιακού Δημοκρατικού Μετώπου της εργατικής τάξης και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων, για να ανοίξει ο δρόμος για την εργατική λαϊκή εξουσία.

Μόνο με τη Λαϊκή Εξουσία μπορούν να τεθούν οι βάσεις – με την κοινωνική ιδιοκτησία στα συγκεντρωμένα μέσα παραγωγής, τον κεντρικό σχεδιασμό, τον εργατικό και κοινωνικό έλεγχο – για να γίνει η μητρότητα κοινωνική υπόθεση, για να εξασφαλιστεί το δικαίωμα της γυναίκας στην εργασία, στον πολιτισμό, στον ελεύθερο χρόνο, για να απολαμβάνει κάθε άνθρωπος ισότιμα τις επιστημονικές, τεχνολογικές, πολιτιστικές κατακτήσεις της ανθρωπότητας.

Η ΔΙΑΤΜΗΜΑΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΚΕ ΤΟΥ ΚΚΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΣΟΤΙΜΙΑ ΚΑΙ ΤΗ ΧΕΙΡΑΦΕΤΗΣΗ ΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ

Advertisements
Αναρτήθηκε στις Θέσεις του ΚΚΕ, ΚΚΕ, Οι Θέσεις του ΚΚΕ, γυναίκα, To KKE προτείνει. Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο ΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΚΚΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΗΣ ΜΗΤΡΟΤΗΤΑΣ

Η μητρότητα στο «εκτελεστικό απόσπασμα»

 

Η μητρότητα τα τελευταία χρόνια χτυπιέται όσο ποτέ. Η επίθεση σε αυτό το ζωτικής σημασίας δικαίωμα των ζευγαριών ξεκινά από την αναπαραγωγική περίοδο της γυναίκας, μέχρι την ώρα της κύησης και του τοκετού και συνεχίζεται κατά το μεγάλωμα των παιδιών. Χτυπιέται «από χίλιες μεριές»: Από τον τρόπο ζωής και διατροφής των εργαζομένων, από την επιβάρυνση του περιβάλλοντος. Χτυπιέται στους τόπους δουλειάς. Τσακίζεται από τους αντιασφαλιστικούς νόμους και από τις αντιλαϊκές πολιτικές που εφαρμόζονται σε όλους τους τομείς της ζωής. Θυσιάζεται ακόμα και η απόκτηση παιδιών στο βωμό του κέρδους.

Με γνώμονα ότι «η γνώση βοηθά τη διεκδίκηση», η Ομοσπονδία Γυναικών Ελλάδας (ΟΓΕ) ξεκίνησε την περασμένη Τετάρτη την πανελλαδική καμπάνιά της για το δικαίωμα στη μητρότητα και την αναπαραγωγή, με μια ημερίδα με θέμα «Η Μητρότητα δεν είναι ΘΗΤΕΙΑ. Εχει Κοινωνική Αξία». Μια ημερίδα, όπου παρουσιάστηκαν και αναλύθηκαν οι κυριότεροι παράγοντες που σχετίζονται με το θέμα και που είναι βαθιά πολιτικοί. Η καμπάνια της ΟΓΕ έχει σκοπό να αφυπνίσει και να μετατρέψει την αγανάκτηση των γυναικών σε συλλογική δράση και αγώνα, καθώς, όπως τονίστηκε και στην ημερίδα, είναι απαράδεκτο το δικαίωμα στη μητρότητα να αποτελεί «κόστος» για τους εργοδότες, να χαρακτηρίζεται ως «θητεία» από το κράτος και τελικά να καταλήγει να είναι αποκλειστικά ατομική ευθύνη της γυναίκας.

«Σήμερα ξαναφέρνουμε το ζήτημα της μητρότητας στην επιφάνεια και όχι τυχαία», σημείωσε η Καλλιόπη Μπουντούρογλου, πρόεδρος της ΟΓΕ και συμπλήρωσε ότι «μέσα από το ζήτημα της μητρότητας ξεδιπλώνεται όλο το αντιλαϊκό πακέτο που αφορά στις εργασιακές σχέσεις, στην Κοινωνική Ασφάλιση, στην ιδιωτικοποίηση της Υγείας, της Παιδείας και της Πρόνοιας». Υπογράμμισε πως «η μητρότητα και η έμπρακτη κοινωνική της αναγνώριση από την πολιτεία δεν είναι ζήτημα μόνο του γυναικείου κινήματος. Είναι ζήτημα και του συνεπούς συνδικαλιστικού κινήματος, όπως και όλου του λαϊκού κινήματος».

«Ισότητα» μέσω …ισοπέδωσης

Δεν είναι υπερβολή να πει κανείς ότι εδώ και 15 χρόνια η μητρότητα βρίσκεται στο εκτελεστικό απόσπασμα. Οπως εξηγεί η Ζωή Σώκου, πρόεδρος της Ομοσπονδίας Εργαζομένων Φαρμακευτικών και Συναφών Επαγγελμάτων Ελλάδας, από το 1992, με τους νόμους Σιούφα και Ρέππα, μέχρι και σήμερα – που ολοκληρώνεται αυτή η επίθεση – τα μέτρα είναι σαρωτικά για τη μητρότητα και τις γυναίκες. «Αν βάζαμε έναν τίτλο σε αυτό που ζούμε, θα ήταν: «Οι γυναίκες υπό διωγμό – Η μητρότητα στο εκτελεστικό απόσπασμα – Τα νέα παιδιά, οι σύγχρονοι δούλοι«», είπε χαρακτηριστικά.

Γενική αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης. Χτύπημα των γυναικών και της μητρότητας. Μείωση των συντάξεων, κυρίως των πρόωρων (που αφορούν περισσότερο τις γυναίκες και μάλιστα τις μητέρες). Αύξηση του ελάχιστου ορίου ενσήμων για περίθαλψη από 50 ένσημα στα 100. Ιδιαίτερα για τις γυναίκες, σημείωσε, αυξάνει τον εργάσιμο βίο κατά 5 χρόνια για τις εργαζόμενες με ανήλικα παιδιά και καταργεί τη μειωμένη συνταξιοδότηση για τις γυναίκες με ανήλικο παιδί.

«Τα παραπάνω γίνονται στο όνομα της …ισότητας, με ισοπέδωση των όποιων κατακτήσεων είχε το γυναικείο και εργατικό κίνημα», υπογράμμισε.

Περιγράφοντας τις άγριες συνθήκες στους τόπους δουλειάς, ανέφερε περιπτώσεις, όπως: Απολύσεις εγκύων, γυναικών που ετοιμάζονται να παντρευτούν, γυναικών μια ανάσα πριν βγουν στη σύνταξη.

«Θερίζουν» οι επαγγελματικές ασθένειες και τα «ατυχήματα»

Διαστάσεις επιδημίας τείνουν να πάρουν τόσο οι επαγγελματικές ασθένειες, όσο και τα «ατυχήματα» στους τόπους δουλειάς. Σε αυτό στάθηκε μιλώντας στην ημερίδα η Κατερίνα Μιχαλιού, νοσηλεύτρια Επαγγελματικής Υγείας. «Τα εργατικά ατυχήματα, οι επαγγελματικές ασθένειες, αλλά και γενικά η πρόωρη φθορά της υγείας που παρουσιάζουν συχνά οι εργαζόμενοι είναι το αποτέλεσμα της έκθεσής τους σε διάφορους βλαπτικούς παράγοντες που υπάρχουν στους χώρους εργασίας, που μπορεί να είναι φυσικοί, χημικοί, μηχανικοί, βιολογικοί και παράγοντες που σχετίζονται με την οργάνωση της εργασίας».

Στο γυναικείο εργατικό δυναμικό παρουσιάζονται μεγάλα ποσοστά επαγγελματικού άγχους (κατάθλιψη, διαταραχές ύπνου και όρεξης, πονοκέφαλοι, καρδιαγγειακά και γαστρεντερολογικά προβλήματα), ως αποτέλεσμα: Της εντατικοποίησης της εργασίας και της μεγάλης εργασιακής ανασφάλειας, της απασχόλησής τους πιο συχνά σε ανειδίκευτες θέσεις εργασίας με αυξημένους κινδύνους και χωρίς καμιά προοπτική εξέλιξης και τέλος ως αποτέλεσμα της διπλής επιβάρυνσης των γυναικών, με τις επαγγελματικές και οικογενειακές υποχρεώσεις να είναι μεγάλη πηγή άγχους.

«Ακόμα πιο σοβαρό είναι ότι στους χώρους εργασίας υπάρχουν βλαπτικοί παράγοντες που μπορεί να επιδράσουν στην αναπαραγωγική υγεία των γυναικών, αλλά και των ανδρών. Οταν λέμε βλάβη της αναπαραγωγικής υγείας εννοούμε πιθανή βλάβη σε όλα τα στάδια, πριν καν τη σύλληψη, ως το θηλασμό και τη λοχεία», εξηγεί. Ομως, «στους χώρους εργασίας δε λαμβάνονται αυτά τα μέτρα προστασίας, ακόμη και τα πιο στοιχειώδη»…

«Σε διεθνείς μελέτες αναδεικνύεται ότι οι γυναίκες, λόγω της διπλής επιφόρτισης, παρουσιάζουν αυξημένο ποσοστό προβλημάτων υγείας, συνδεδεμένα με το στρες, αλλά και προβλήματα υγείας λόγω έλλειψης ύπνου, ξεκούρασης, ελεύθερου χρόνου. Η εμπορευματοποίηση των υπηρεσιών πρόνοιας και η πλήρης προσαρμογή του χρόνου εργασίας των εργαζομένων στις ανάγκες των εργοδοτών επιβαρύνουν κι άλλο την κατάσταση», εξηγεί.

Το χρυσωρυχείο της αναπαραγωγικής διαδικασίας!

«Η αναπαραγωγική διαδικασία, που δεν αρχίζει με την έναρξη της κύησης και δεν τελειώνει με τον τοκετό και η προστασία της υγείας της γυναίκας πρέπει να είναι αποκλειστική υποχρέωση του κράτους», τόνισε η Ρίτα Αρβανιτάκη, γιατρός και μέλος του ΔΣ της ΟΓΕ. Αντ’ αυτού, η εξωνοσοκομειακή περίθαλψη κοστίζει 4,18 δισ. ευρώ στις λαϊκές οικογένειες. «Πόσα νέα ζευγάρια παραδέχονται ότι «δε βγαίνουμε οικονομικά» και η οικονομική δυσκολία δεν αφορά μόνο το δυσθεώρητο κόστος της ανατροφής ενός παιδιού, αλλά ακόμα και το υπέρογκο κόστος που απαιτείται για να έρθει στον κόσμο», σημειώνει.

«Εάν στο δημόσιο νοσοκομείο όλη η διαδικασία μιας φυσιολογικής εγκυμοσύνης με φυσιολογικό τοκετό φτάνει περίπου στις 3.000 ευρώ, σκεφτείτε στις ιδιωτικές κλινικές…», είπε χαρακτηριστικά.

Συνεχίζοντας παρέθεσε στοιχεία αποκαλυπτικά των κερδών που αποφέρει μόνο η σύλληψη του παιδιού: «Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) εκτιμά ότι περίπου το 8-12% των ζευγαριών που βρίσκονται σε αναπαραγωγική ηλικία θα αντιμετωπίσει κάποιας μορφής πρόβλημα γονιμότητας. Σύμφωνα με τα στοιχεία της Ελληνικής Εταιρείας Γονιμότητας και Στειρότητας, το 28% των ζευγαριών μεταξύ 23-45 ετών δυσκολεύονται να αποκτήσουν παιδιά».

Ετσι, μορφή «βαριάς βιομηχανίας» παίρνει η εφαρμογή της Ιατρικώς Υποβοηθούμενης Αναπαραγωγής στην Ελλάδα. «Σε σύνολο 54 δημόσιων και ιδιωτικών κέντρων (μόνο τα 10 είναι δημόσια) πραγματοποιούνται κάθε χρόνο περίπου 14.000 κύκλοι Υποβοηθούμενης Αναπαραγωγής. Ο συνολικός «τζίρος» τους εκτιμάται ότι ξεπερνά τα 50 εκατομμύρια ευρώ το χρόνο, με το μεγαλύτερο μέρος της δαπάνης να βαραίνει τους ίδιους τους «ασθενείς»».

Οπως είπε, «ένας κύκλος θεραπείας μπορεί να κοστίσει έως 9.000 ευρώ, τα φάρμακα που απαιτούνται κοστίζουν 2.000-4.000 ευρώ. Το κόστος της κλινικής τους εφαρμογής ξεπερνά τα 2.000 ευρώ. Εκτός κι αν πρόκειται για εξωσωματική «φυσικού κύκλου», η οποία δεν απαιτεί φάρμακα και κοστίζει περίπου 1.000 ευρώ. Στην περίπτωση που χρειαστεί μικρογονιμοποίηση, το κόστος μπορεί να φτάσει τα 3.000 ευρώ και αν απαιτηθεί προεμφυτευτική διάγνωση να ξεπεράσει τα 5.000 ευρώ».

Ο Γολγοθάς των γονιών παιδιών με Ειδικές Ανάγκες

Τη δική της εμπειρία κατέθεσε η Γεωργία Τσούμπα, μητέρα παιδιού ΑμΕΑ. Περιέγραψε τα αδιέξοδα που βιώνουν οι γονείς, την εγκληματική έλλειψη κάθε πρόνοιας για την ανακούφιση αυτών των οικογενειών. Τόνισε την ανάγκη να υπάρχουν κατ’ αρχήν Κέντρα Οικογενειακού Προγραμματισμού, που θα συμβουλεύουν τα νέα ζευγάρια, ώστε να τα προφυλάξουν από τη μετάδοση κληρονομικών και μεταδιδόμενων παθήσεων.

«Υπάρχουν μητέρες, που όταν επιτέλους πάρουν τη διάγνωση για το παιδί τους είναι αβοήθητες και ψάχνουν ποιο ιδιωτικό κέντρο θα βρουν για να κάνουν τις απαραίτητες θεραπείες στο παιδί τους – αν έχουν χρήματα να πληρώσουν». Η κατάσταση, όπως την περιέγραψε η Γ. Τσούμπα, έχει ως εξής:

  • Υπάρχουν 185.000 παιδιά εκτός εκπαιδευτικής διαδικασίας. Τα δημόσια Ειδικά Σχολεία είναι ελάχιστα και συνεχώς υποβαθμίζονται.
  • Πολλές μητέρες παραιτούνται από τη δουλιά τους, προκειμένου να φροντίσουν τα ανάπηρα παιδιά τους, που λόγω έλλειψης κατάλληλων δομών παραμένουν στο σπίτι.
  • Το ποσοστό της ανεργίας των ικανών προς εργασία αναπήρων αγγίζει το 90%.
  • 60.000 γονείς ζουν με την αγωνία τι θα γίνουν τα αυτιστικά παιδιά τους όταν δε θα ζουν πια οι ίδιοι, αφού δεν υπάρχουν δημόσιοι ξενώνες. Πολλοί περισσότεροι γονείς ατόμων με αναπηρίες και νοητική υστέρηση ζουν με την ίδια αγωνία.

«Γνωρίζουν οι κυβερνήσεις και της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ τα προβλήματά μας και τι χρειάζεται να γίνει για να βελτιωθεί η ζωή η δική μας και των παιδιών μας, αλλά συνειδητά εγκληματούν σε βάρος μας, μας σακατεύουν. Ας τολμήσουν να κάνουν μια έρευνα και να μας πουν πόσοι από αυτούς που φθάνουν στα νοσοκομεία έχοντας κάνει απόπειρα αυτοκτονίας είναι γονείς ατόμων με αναπηρία», επισήμανε. «Τόσο απάνθρωπες είναι οι κυβερνήσεις».

Οταν οι κυβερνήσεις αντιλαμβάνονται ως ισότιμη αντιμετώπιση τη συμμετοχή των ΑμΕΑ σε πασαρέλα (!) για την προώθηση προϊόντων ενός εμπορικού κέντρου, γίνεται αντιληπτό τι είδους «ισότητα» και «ισοτιμία» ισχύει για τους εργαζόμενους…

Αναρτήθηκε στις ΑΜΕΑ, Καπιταλιστικά Κέρδη, ασφαλιστικό, γυναίκα, καπιταλισμός. Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Η μητρότητα στο «εκτελεστικό απόσπασμα»

ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΓΙΑ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΕΣ ΣΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ : Εξομοιώστε τα όρια, ιδιωτικοποιήστε την Κοινωνική Ασφάλιση

 

 

Αποκαλυπτική η απάντηση της Κομισιόν σε Ερώτηση που κατέθεσε ο ευρωβουλευτής του ΚΚΕ τον περασμένο Ιούλη

 

 

ΝΔ και ΠΑΣΟΚ δεν είναι μόνο συνένοχοι για την αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης των εργαζόμενων γυναικών στο Δημόσιο, που αργά ή γρήγορα θα εφαρμοστεί με όχημα και την παραπομπή της Ελλάδας στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο. Οι κοινές τους ευθύνες φτάνουν ακόμα πιο πέρα. Γνώριζαν και γνωρίζουν τις προθέσεις της ΕΕ να σπρώξει ακόμα πιο πάνω τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης συνολικά των εργαζομένων και να ιδιωτικοποιήσει τα συστήματα Κοινωνικής Ασφάλισης.

Στη βάση αυτών των κατευθύνσεων, διαμόρφωσαν το σύνολο της αντιασφαλιστικής νομοθεσίας την τελευταία τουλάχιστον 15ετία. Και βέβαια, είχαν και οι δύο ενεργό συμμετοχή στη διαμόρφωση του νομικού πλαισίου, στη βάση του οποίου παραπέμπεται σήμερα η Ελλάδα στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο.

Αυτό επιβεβαιώνει με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο και η απάντηση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής σε σχετική προφορική ερώτηση που κατέθεσε ο ευρωβουλευτής του ΚΚΕ Θανάσης Παφίλης, στις 17 Ιούλη 2007, λίγες μόλις μέρες μετά την άσκηση προσφυγής από την ΕΕ κατά της Ελλάδας για το θέμα των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης στο Δημόσιο. Στην Ερώτηση, ο Θ. Παφίλης σημείωνε:

«Θεωρεί η Επιτροπή ότι η σύνταξη των εργαζομένων στο δημόσιο τομέα δεν εντάσσεται στην κοινωνική ασφάλιση; Εκτιμά ότι η διαφορά στα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης δε συνιστά θετική διάκριση υπέρ των γυναικών, που δικαιολογείται από τη δυσμενή και ανισότιμη θέση τους στην οικονομική και κοινωνική ζωή, ιδιαίτερα στον τομέα της απασχόλησης; Πιστεύει η Επιτροπή ότι η εξίσωση των ορίων ηλικίας στο δημόσιο τομέα πρέπει να γίνει με την αύξηση του ορίου ηλικίας συνταξιοδότησης των γυναικών στα 65 έτη ή αντίθετα με τη μείωση του ορίου ηλικίας των ανδρών στα 60 έτη;».

Απάντηση – «πιλότος»

Στις 4/9/2007, η Επιτροπή απαντάει στα ερωτήματα, επισημαίνοντας τα εξής:

«Η Επιτροπή θεωρεί ότι ο ελληνικός Κώδικας Πολιτικών και Στρατιωτικών Συντάξεων αφορά συντάξεις που θα πρέπει να θεωρούνται «αμοιβή» υπό την έννοια του άρθρου 141 της Συνθήκης ΕΚ. Συνεπώς, οι συντάξεις αυτές δεν εντάσσονται στα καθεστώτα κοινωνικής ασφάλισης» (!!)

Δηλαδή, ουσιαστικά η ΕΕ και τα κόμματα του ευρωμονόδρομου, θεωρούν ότι τα συνταξιοδοτικά συστήματα των δημοσίων υπαλλήλων δεν είναι συστήματα κοινωνικής ασφάλισης, αλλά εντάσσονται στους νόμους της καπιταλιστικής «ελεύθερης αγοράς», έτσι που οι συντάξεις διαμορφώνονται ως αντάλλαγμα – «αμοιβή» που εξαρτάται αποκλειστικά από τη θέληση του εργοδότη. Δεν αποτελούν κοινωνικό δικαίωμα των εργαζομένων αλλά «αμοιβή» – οικειοθελή παροχή του εργοδότη.

Και, βέβαια, το συνταξιοδοτικό σύστημα του Δημοσίου αποτελεί τον «πιλότο», για να επιβληθεί αυτή η πολιτική σε όλα τα συνταξιοδοτικά συστήματα. Ανοίγει ο δρόμος για την κατεδάφιση του ίδιου του δημόσιου και καθολικού χαρακτήρα της Κοινωνικής Ασφάλισης.

Αυτό σημαίνει ότι η συνταξιοδότηση παύει πλέον να αποτελεί υποχρέωση του κράτους και ταυτόχρονα δικαίωμα των εργαζομένων και γίνεται ανταποδοτική παροχή. Να τι υπερψηφίζουν και τα δύο κόμματα του δικομματισμού, ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, σε όλα τα όργανα της ΕΕ. Να τι στηρίζουν όλοι οι θιασώτες του ευρωμονόδρομου, όπως ο ΣΥΝ.

Ισότητα στην εξαθλίωση

Σε άλλο σημείο της απάντησής της, η Κομισιόν σημειώνει απροκάλυπτα:

«Η Επιτροπή θεωρεί ότι οι διαφορετικές ηλικίες συνταξιοδότησης δεν μπορούν να θεωρηθούν θετική διάκριση. «Θετική διάκριση», υπό την έννοια του άρθρου 141(4) της συνθήκης ΕΚ, είναι μέτρα «που προβλέπουν ειδικά πλεονεκτήματα, τα οποία διευκολύνουν το λιγότερο εκπροσωπούμενο φύλο να συνεχίσει μια επαγγελματική δραστηριότητα ή προλαμβάνουν ή αντισταθμίζουν τα μειονεκτήματα στην επαγγελματική δραστηριότητα». Κατά συνέπεια δεν μπορεί να θεωρηθεί ως μέτρο «θετικής διάκρισης»».

Είναι φανερό το πώς αντιλαμβάνεται η ΕΕ την ισότητα των δύο φύλων: σαν ισότητα προς τα κάτω, ισότητα ως προς τη μιζέρια, τη φτώχεια, τη χειροτέρευση της θέσης τους, την ένταση της εκμετάλλευσης. Μέτρα ισότιμης αντιμετώπισης των γυναικών, σύμφωνα με την πολιτική της ΕΕ, πρέπει να παίρνονται μόνο για να ενισχύσουν την επαγγελματική δραστηριότητα, δηλαδή την περιβόητη «επιχειρηματικότητα».

Και η απάντηση καταλήγει:

«Το κράτος – μέλος είναι ελεύθερο να αποφασίσει τον τρόπο εξίσωσης της ηλικίας συνταξιοδότησης ή άλλους όρους επιλεξιμότητας για την καταβολή συντάξεων, με στόχο να επιτευχθεί η ισότητα των δύο φύλων από κάθε άποψη».

Τα συμπεράσματα που προκύπτουν από την κυνική απάντηση της Κομισιόν είναι ξεκάθαρα για το λαό μας: Η πολιτική της ΕΕ για το Ασφαλιστικό είναι η αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης σε όλα τα κράτη – μέλη. Ηδη, αυτό ξεκίνησε στη Γερμανία, όπου λίγους μόλις μήνες πριν τα όρια ηλικίας αυξήθηκαν στα 67. Το ίδιο και στη Μ. Βρετανία και ακολουθούν τα υπόλοιπα κράτη – μέλη, στα πλαίσια της ομογενοποίησης – χειροτέρευσης των συστημάτων ασφάλισης της ΕΕ.


 

Κούφιες ντουφεκιές αποπροσανατολισμού

Συνεχίστηκε και χτες η κούφια αντιπαράθεση και ο σκόπιμος αποπροσανατολισμός των εργαζομένων από ΝΔ και ΠΑΣΟΚ σχετικά με το ασφαλιστικό και την παραπομπή της χώρας μας στο Δικαστήριο Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Πρωτοκλασάτα στελέχη της κυβέρνησης διαρρηγνύανε τα ιμάτιά τους ότι δε θα αλλάξουν τα όρια ηλικίας των γυναικών και ισχυρίζονταν ότι η ΕΕ μας παρέπεμψε επειδή η κυβέρνηση δεν έκανε αποδεκτό το αίτημά της. Την ίδια στιγμή όμως, η Ντ. Μπακογιάννη δήλωνε – καθόλου τυχαία – ότι «οι νεοεισερχόμενοι θα μπουν (σ.σ. στην εργασία) με αναμφισβήτητα κάποιες προδιαγραφές, οι οποίες θα είναι καινούριες…». Να πώς προαναγγέλονται τα χειρότερα για τα οποία προειδοποιεί το ΚΚΕ.

Από την άλλη πλευρά, το ΠΑΣΟΚ ενώ προσπάθησε να εκμεταλλευτεί πολιτικά τον κουρνιαχτό που σήκωσε με το έγγραφο του υπουργείου Εξωτερικών, βρίσκεται και το ίδιο σε αμηχανία να απαντήσει για τις πραγματικές του προθέσεις. Ο Γ. Ραγκούσης ερωτηθείς σχετικά με την τοποθέτηση του Γ. Παπανδρέου, ότι υπό προϋποθέσεις θα μπορούσαν να εξομοιωθούν ή να πλησιάσουν τα όρια ηλικίας αντρών και γυναικών, προσπάθησε να τον δικαιολογήσει λέγοντας πως ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ εννοούσε ότι «θα μπορούσε να υπάρχει αυτό το θεωρητικό ενδεχόμενο, αλλά αυτό το θεωρητικό ενδεχόμενο θα μπορούσε κανείς να το δει μόνο μέσα από την ικανοποίηση μιας σειράς από προϋποθέσεις…».

Σχολιάζοντας το ζήτημα της παραπομπής ο πρόεδρος του ΣΥΝ Αλ. Αλαβάνος, περιόρισε τις ευθύνες στην κυβέρνηση, χωρίς να πει κουβέντα για εκείνες του ΠΑΣΟΚ, που επιδιώκει το ίδιο, αλλά και για την ίδια την Ευρωπαϊκή Ενωση και τη στρατηγική της να αυξηθεί ο εργάσιμος βίος ανδρών και γυναικών.


 

ΝΔ – ΠΑΣΟΚ

 

Συνδιαμόρφωσαν την επίμαχη ευρωενωσιακή οδηγία!

Εκτός από τους εθνικούς νόμους που αύξησαν τα όρια ηλικίας από τα 60 στα 65 των γυναικών που εργάζονται στον ιδιωτικό και το δημόσιο τομέα στην Ελλάδα, ΠΑΣΟΚ και ΝΔ συμμετείχαν ενεργά στη διαμόρφωση της κοινοτικής νομοθεσίας, που οδήγησε την Ελλάδα στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο.

Η οδηγία 2006/54, που αποτελεί τη βάση της προσφυγής της Ευρωπαϊκής Επιτροπής σε βάρος της Ελλάδας, αναδιατυπώνει σύνολο οδηγιών που αφορούν την «ισότητα των ευκαιριών». Υπεύθυνη για τη σύνταξη αυτής της οδηγίας, όπως προκύπτει από τα επίσημα έγγραφα (monitoring of decision making process between institutions COM 2004/279) της ΕΕ, ήταν η επίτροπος Αννα Διαμαντοπούλου, που λόγω λήξης της θητείας της συνεργάστηκε με τον νέο επίτροπο Σταύρο Δήμα μέχρι την παρουσίαση της τελικής πρότασης.

Η οδηγία, σε ό,τι αφορά τις διατάξεις για την επαγγελματική ασφάλιση, αναπαράγει τις διατάξεις της οδηγίας 86/378 ΕΟΚ που εγκρίθηκε επί θητείας επιτρόπων του ΠΑΣΟΚ και κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ. Η οδηγία αναφέρει ρητά (άρθρο 6) ότι «μεταξύ των διατάξεων που αντιβαίνουν προς την αρχή της ίσης μεταχείρισης (…) συμπεριλαμβάνεται (…) η επιβολή διαφορετικών ορίων ηλικίας για τη συνταξιοδότηση».

ΝΔ και ΠΑΣΟΚ ήταν όχι απλώς ενήμεροι για την κοινοτική νομοθεσία, αλλά συνέβαλαν με την υπογραφή τους στη διαμόρφωσή της. Είναι συνυπεύθυνοι και συνένοχοι. Το γεγονός, άλλωστε, δεν μπορεί να ξενίζει τις γυναίκες, που δεν ξεχνούν ότι η πρώτη συνέπεια των κοινοτικών μέτρων ισότητας ήταν να αρθεί η απαγόρευση της νυκτερινής εργασίας των γυναικών!

Το αν η απασχόληση στο Δημόσιο αποτελεί ή όχι επαγγελματική ασφάλιση, έχει ήδη απασχολήσει το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο και υπάρχουν ήδη σχετικές αποφάσεις που αφορούν άλλες κοινοτικές χώρες, τουλάχιστον από το 1990. Αρα, και πάλι οι κυβερνήσεις ΝΔ και ΠΑΣΟΚ θα έπρεπε να τις γνώριζαν και να είχαν πάρει τα μέτρα τους, όταν ψηφίζονταν τροπολογίες της νομοθεσίας ή αναδιατύπωση της νομοθεσίας το 1996-97 και το 2006.

ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, τέλος, όπως και τα άλλα κόμματα του ευρωμονόδρομου, στήριξαν το συνολικό κοινοτικό πλαίσιο για την απασχόληση, το πρόγραμμα «PROGRESS», μέσα στο οποίο εντάσσεται αυτή η οδηγία και σειρά άλλων αντεργατικών αντιλαϊκών ρυθμίσεων, όπως αυτή του χρόνου εργασίας.

 

Ψεύτες και υποκριτές!

Με το νόμο Σιούφα (2084/1992) το όριο ηλικίας συνταξιοδότησης για άντρες και γυναίκες ασφαλισμένους στο δημόσιο και ιδιωτικό τομέα από το 1993 και μετά εξομοιώθηκε και ανέβηκε στα 65 χρόνια. Το ΠΑΣΟΚ διατήρησε αυτούσιο το νόμο. Σήμερα έρχονται και οι δυο να πουν ότι τους έπιασε δήθεν ο πόνος για τα όρια ηλικίας των γυναικών που εργάζονται στο Δημόσιο πριν το 1993! Γιατί δεν καταργούν σήμερα το νόμο του 1992, αφού όπως λένε κόπτονται για τις γυναίκες και υπερασπίζονται δήθεν το δικαίωμά τους να βγαίνουν νωρίτερα στη σύνταξη; Είναι ψεύτες και υποκριτές! «Μαύρο» και στους δύο, ισχυρό ΚΚΕ, για να προλάβουμε τα χειρότερα!

Αναρτήθηκε στις Εκλογές 2007, ΚΚΕ, Καπιταλιστικά Κέρδη, Πολιτική Κοροϊδια ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, γυναίκα, εργατικά, κοινωνική ασφάλιση. Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΓΙΑ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΕΣ ΣΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ : Εξομοιώστε τα όρια, ιδιωτικοποιήστε την Κοινωνική Ασφάλιση

Η γυναίκα μπροστά στην κάλπη

Για τις γυναίκες εργαζόμενες

Με την παρουσίαση των υποψήφιων βουλευτών των διαφόρων κομμάτων, προσπάθησαν ορισμένοι να ξεκινήσουν μια κουβέντα για το ποια ψηφοδέλτια «φιλοξενούν» τις περισσότερες γυναίκες. Δεν είναι η πρώτη φορά που τα υπόλοιπα κόμματα (πλην ΚΚΕ) χρησιμοποιούν τέτοια επιχειρήματα αναζητώντας εγγυήσεις ή αποδείξεις για τη στήριξη που δήθεν προσφέρουν στις γυναίκες. ΝΔ, ΠΑΣΟΚ κι άλλα κόμματα όπως ο ΣΥΝ, ούτε λίγο-ούτε πολύ ισχυρίζονται ότι το ζήτημα δεν είναι προς όφελος τίνος ασκείται μια πολιτική, αλλά το φύλο όποιου την ασκεί. Ισχύει κάτι τέτοιο;

Στις 27 Ιούνη του 2007, ο ΟΑΕΔ ανακοίνωσε πρόγραμμα «ολοκληρωμένης παρέμβασης» (υπέρ των ανέργων υποτίθεται), διευκρινίζοντας ότι οι… «ωφελούμενοι» – κατά 60% γυναίκες – θα:

  • Είναι άνεργοι μετά από 18 μήνες, αφού τόση είναι η διάρκεια της… «παρέμβασης».
  • Αμείβονται με 16 ή 20 ευρώ τη μέρα. Δηλαδή με επίσημη παραβίαση των συλλογικών συμβάσεων εργασίας στο όνομα της «επιχειρηματικότητας» και της «ανταγωνιστικότητας», αφού το κατώτερο μεροκάματο από 1/5/2007 είναι 29,39 ευρώ.

Στην ίδια λογική, στα «221 σημεία» του προγραμματικού του πλαισίου, το ΠΑΣΟΚ υπογραμμίζει ότι χρειάζεται «στροφή των προγραμμάτων για την απόκτηση εργασιακής εμπειρίας (STAGE) κυρίως προς τις ιδιωτικές επιχειρήσεις». Πρόκειται για προγράμματα από εκείνα που προβάλλονται ως… σωτήριες λύσεις για τις γυναίκες, ώστε να συνδυάζουν οικογένεια και εργασία.

Τέτοιες… «λύσεις» βυθίζουν τις γυναίκες πιο βαθιά στην ανεργία, στην υποαπασχόληση, στην οικονομική εξάρτηση, στην εργασιακή ανασφάλεια. Ευνοούν αποκλειστικά και μάλιστα μακροπρόθεσμα τις επιχειρήσεις. Κι όμως: καμία υπουργός, βουλευτής, νυν ή υποψήφια, καμία δήμαρχος κτλ. της ΝΔ ή του ΠΑΣΟΚ δε διαφώνησε, δεν εναντιώθηκε, δεν αποστασιοποιήθηκε από τέτοια μέτρα. Το αντίθετο. Υπερασπίζονται με επιμονή τις πολιτικές επιλογές των κομμάτων τους, ακριβώς γιατί είναι επιτακτικές για την τάξη την οποία υπηρετούν.

Στην αντίπερα όχθη, το ΚΚΕ διεκδικεί πλήρη και σταθερή εργασία για όλους, γυναίκες και άνδρες, με μισθούς που ανταποκρίνονται στις σύγχρονες ανάγκες. Οι κομμουνιστές λένε ότι οι γυναίκες πρέπει και να δουλεύουν και να αποκτούν οικογένεια, όχι μόνο δε στηρίζουν και αντιπαλεύουν την ομηρία της μερικής δουλιάς και μερικής ζωής, αλλά και διεκδικούν μέτρα αληθινής στήριξης, όπως: άδειες κυήσεων, τοκετού και θηλασμού για όλες τις γυναίκες, ανεξάρτητα σε ποιον τομέα δουλεύουν, δύο μήνες πριν και πέντε μήνες μετά τη γέννηση του παιδιού με πλήρεις αποδοχές και πλήρη ασφαλιστικά δικαιώματα. Μειωμένο ωράριο δύο και μία ώρες αντίστοιχα στα πρώτα δύο και τέσσερα χρόνια για τον άνδρα ή τη γυναίκα κατά την επιλογή τους. Αύξηση των γονικών αδειών σε περιπτώσεις ασθένειας του παιδιού ή για την εκπαιδευτική παρακολούθησή του κτλ.

Οπως οι γυναίκες της πλουτοκρατίας στηρίζουν τα συμφέροντα του κεφαλαίου, έτσι κι οι γυναίκες της εργατικής τάξης πρέπει να παλέψουν για το συμφέρον της δικής τους τάξης. Και γι’ αυτό να ψηφίσουν ΚΚΕ.

Αναρτήθηκε στις Εκλογές 2007, ΚΚΕ, Καπιταλιστικά Κέρδη, Πολιτική Κοροϊδια ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, γυναίκα, εργατικά. Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Η γυναίκα μπροστά στην κάλπη

Η γυναίκα μπροστά στην Κάλπη: Ευθεία επίθεση σε Ασφάλιση και Πρόνοια

 

Με το νόμο Σιούφα (2084/92) η ΝΔ ανάγκασε όσες γυναίκες μπαίνουν στην παραγωγή (στον ιδιωτικό τομέα) μετά την 1/1/93 να δουλεύουν τουλάχιστον μέχρι τα 65 τους χρόνια για να μπορέσουν να πάρουν σύνταξη. Με το νόμο Ρέππα (3029/02) το ΠΑΣΟΚ ανέβασε τα όρια ηλικίας στα 67, μιλώντας για δήθεν «εθελοντική» παραμονή στην εργασία. Κι οι δύο εξίσωσαν τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης ανδρών και γυναικών προς τα πάνω. Κατάργησαν την πενταετή διαφορά στη συνταξιοδότηση των γυναικών, που αποτελούσε κατάκτηση στο πλαίσιο των θετικών ρυθμίσεων υπέρ των γυναικών, μέσα σε μια ανισότιμη κοινωνία.Δεν είναι λίγες οι φορές που ξεπερνούν κάθε όριο. Η ΝΔ έχει φτάσει στο σημείο να διαφημίζει ότι θα δίνει στις έγκυες ένσημα κατά τη διάρκεια των 9 μηνών της κύησης και 12 μηνών μετά («θεσμοθέτηση της μητρότητας ως κοινωνικής θητείας» το λένε). Ομολογούν απροκάλυπτα πως η πολιτική τους δεν εξασφαλίζει σταθερή εργασία με δικαιώματα στις γυναίκες κι από πάνω λανσάρουν τον εμπαιγμό αυτό ως «μέτρο στήριξης»..!Στον τομέα της Πρόνοιας, τα αποτελέσματα της πολιτικής που εφαρμόζουν εδώ και χρόνια οι κυβερνήσεις του δικομματισμού είναι τα εξής:

  • Τα λαϊκά νοικοκυριά δαπανούν πάνω από 284,6 εκατομμύρια ευρώ το χρόνο για υπηρεσίες φύλαξης των παιδιών στο σπίτι, για τροφεία σε παιδικούς σταθμούς και παιδότοπους προκειμένου να δουλεύουν κι οι 2 γονείς (στοιχεία ΚΑΝΕΠ-ΓΣΕΕ).
  • Τα τροφεία στους δημοτικούς παιδικούς σταθμούς αυξάνονται ασταμάτητα. Π.χ. στο Δήμο Αλεξανδρούπολης, με «πράσινη» δημοτική αρχή, οι αυξήσεις κυμαίνονται φέτος από 33% μέχρι 66%. Στο Δήμο Θεσσαλονίκης, με «γαλάζια» δημοτική αρχή, τα τροφεία φτάνουν μέχρι και 192,50 ευρώ το μήνα.

Για να «εξισορροπήσει» η γυναίκα τις οικογενειακές και τις επαγγελματικές της υποχρεώσεις, το ΠΑΣΟΚ προτείνει ανάμεσα σ’ άλλα την κατασκευή υποδομών βρεφονηπιακής φροντίδας με ΣΔΙΤ, δηλαδή ενίσχυση της επιχειρηματικής δράσης. ‘Η, δημιουργία συνεταιρισμών γονέων. Αντίστοιχες είναι κι οι προτάσεις και της ΝΔ, που κάνει λόγο για «άτυπη οικογενειακή εργασία», «ευέλικτα» δίκτυα υπηρεσιών πρόνοιας κλπ.Μόνο το ΚΚΕ μιλά καθαρά και σταράτα και διεκδικεί δωρεάν, αποκλειστικά δημόσια και υψηλής ποιότητας Πρόνοια. Διαφωνώντας κατηγορηματικά με την εμπορευματοποίηση της Πρόνοιας όχι μόνο γιατί συνεπάγεται οικονομική αιμορραγία για τη λαϊκή οικογένεια. Αλλά και γιατί κανένας ιδιώτης δεν πρόκειται ποτέ να νοιαστεί για την παροχή υπηρεσιών με την απαραίτητη επιστημονική και εξειδικευμένη ποιότητα. Αναζητούν, σε βάρος της ποιότητας, το μέγιστο δυνατό κέρδος. Για παράδειγμα, με ανεπαρκώς ή πρόχειρα εκπαιδευμένο ή προσωρινά απασχολούμενο προσωπικό όχι μόνο δεν υπάρχει εγγύηση για την ασφάλεια του αποτελέσματος, αλλά πληθαίνουν και οι κίνδυνοι…

 

Αναρτήθηκε στις υγεία, Εκλογές 2007, ΚΚΕ, Πολιτική Κοροϊδια ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, γυναίκα, κοινωνική ασφάλιση. Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Η γυναίκα μπροστά στην Κάλπη: Ευθεία επίθεση σε Ασφάλιση και Πρόνοια

Η γυναίκα μπροστά στην κάλπη : Τα προβλήματα της νέας γυναίκας

Ολοι όσοι συμβάλλουν ή συναινούν στις αντεργατικές επιλογές και εντολές της Ευρωπαϊκής Ενωσης, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, αλλά και δυνάμεις όπως ο ΣΥΝ, όχι μόνο δεν απαντούν αλλά οξύνουν τα προβλήματα της νέας γυναίκας. Με ευθύνη όλων των παραπάνω δυνάμεων, το παρόν και το μέλλον της βυθίζεται στην αβεβαιότητα.

Η εργασιακή ανασφάλεια μεγαλώνει:

  • Η ανεργία μαστίζει: Μία στις τέσσερις νέες (24,8%) από 15 μέχρι 29 ετών δεν έχει δουλιά, ακόμα και σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία (ΕΣΥΕ, α΄ τρίμηνο του 2007)
  • Η απειλή της ανεργίας και της οικονομικής εξάρτησης μεγαλώνει ακόμα περισσότερο όταν μια νέα αποκτήσει παιδί: Πάνω από 3 στους 10 άνεργους (32,6%) είναι γυναίκες 15 – 35 ετών, σύμφωνα με στοιχεία του Παρατηρητηρίου Απασχόλησης ΟΑΕΔ για το Μάη του 2007
  • Σύμφωνα με τις «ρεαλιστικές» (για τον πλουτισμό των επιχειρήσεων) λύσεις που προτείνουν στη νεολαία ΕΕ, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΣΥΝ, γενικεύεται η μερική, η προσωρινή απασχόληση, δήθεν ως απάντηση στην ανεργία της νεολαίας, με πρώτα θύματα τις νεαρές κοπέλες: Σύμφωνα με το ΙΝΕ της ΓΣΕΕ, το β΄ τρίμηνο του 2005 (γενικά σπανίζουν έρευνες για την υποαπασχόληση κι αυτό δεν είναι καθόλου τυχαίο), το 72,4% όσων δουλεύουν με μερική απασχόληση είναι γυναίκες και το 50% όσων δουλεύουν σε θέσεις προσωρινής απασχόλησης είναι επίσης γυναίκες

Το εργασιακό περιβάλλον εξελίσσεται κυριολεκτικά σε ζούγκλα, απειλώντας την υγεία, ακόμα και τη ζωή των εργαζομένων:

  • H εντατικοποίηση μεγαλώνει. Οι επαγγελματικές ασθένειες «χτυπούν» ακόμα και την ίδια τη βιολογική ικανότητα των γυναικών να κάνουν παιδί
  • Η εργοδοτική τρομοκρατία εντείνεται. Οι νέες γενιές βλέπουν να καταπατούνται βίαια ακόμα και στοιχειώδεις κατακτήσεις, όπως η απαγόρευση της απόλυσης εγκύων, ενώ γαλάζιες και πράσινες κυβερνήσεις δεν είναι μακριά από το να ενδώσουν στις απαιτήσεις των βιομηχάνων για πλήρη κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων, κτλ.
  • Ενώ ο πλούτος αυξάνεται και το κομμάτι που καρπώνονται όσοι τον παράγουν μειώνεται διαρκώς, οι νέες γενιές των εργαζόμενων γυναικών υποχρεώνονται να δουλεύουν ακόμα περισσότερα χρόνια, μετά την αύξηση των ηλικιακών ορίων συνταξιοδότησης (στα 65) και την εξίσωση ανδρών και γυναικών

Η επίθεση δεν πρόκειται να σταματήσει. Το αν θα μπουν εμπόδια, όπως και το αν τα σχέδιά τους θα μείνουν στα χαρτιά, εξαρτάται και από το μήνυμα που θα στείλει η κάλπη στις 16 του μήνα.

 

Αναρτήθηκε στις Εκλογές 2007, ΚΚΕ, γυναίκα, εργατικά. Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Η γυναίκα μπροστά στην κάλπη : Τα προβλήματα της νέας γυναίκας

Εμπόριο η υγεία κι η τεκνοποίηση

 

Μιλάμε με καθαρά λόγια: Οποια γυναίκα ψηφίσει ΝΔ και ΠΑΣΟΚ θα ‘ναι σα να προσθέτει και τη δική της υπογραφή στην πολιτική που ξεδιάντροπα εμπορευματοποιεί το δικαίωμα στην υγεία, στην τεκνοποίηση, ακόμα και στην ίδια τη ζωή. Τι να πρωτοκαταγράψει κανείς:

  • Το εμβόλιο κατά του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας που, κυκλοφόρησε στην αγορά σαν εμπόρευμα, με τιμές ίσες σχεδόν με τον κατώτερο μισθό μιας ανειδίκευτης εργάτριας; Τα αστικά ΜΜΕ ανέλαβαν από την πρώτη στιγμή να προμοτάρουν ένα νέο προϊόν (αφού έτσι το παρουσίαζαν, προσπερνώντας σαν κάτι εντελώς αυτονόητο το κόστος των 555 ευρώ), μιλώντας για μια «τρομερή ανακάλυψη», την ώρα που -όπως αποκαλύφθηκε εκ των υστέρων- δεν υπήρχαν ολοκληρωμένες και επαρκείς έρευνες για την ασφάλεια, τις παρενέργειες και τις προϋποθέσεις χορήγησης του συγκεκριμένου εμβολίου. (Στις παρενέργειες του «Gardasil», που καταγράφτηκαν στην Αυστραλία, συγκαταλεγόταν η προσωρινή παράλυση που ενδέχεται να προκαλέσει και θάνατο, λιποθυμίες, ζαλάδες και μουδιάσματα). Κι όλα αυτά όταν, ο ιός, θεωρείται δεύτερη συχνότερη αιτία θανάτου για τις νέες Ευρωπαίες ενώ, μόνο το 2005 υπήρξαν πάνω από 500.000 νέες περιπτώσεις γυναικών με καρκίνο του τραχήλου της μήτρας.
  • Το παζάρι που έχει στηθεί με τα βλαστοκύτταρα (προέρχονται από το αίμα του ομφάλιου λώρου της γυναίκας που μπορούν εν δυνάμει να χρησιμεύσουν στη θεραπεία σοβαρών ασθενειών όπως π.χ. ο καρκίνος του μυελού των οστών)… Την ώρα που οι επιστήμονες ισχυρίζονται ότι μπορούν να σωθούν ζωές, το κόστος για μια εργατική οικογένεια ξεκινά από 2.500 ευρώ!
  • Το πόσο ανήμπορα είναι τα νεαρά ζευγάρια μπροστά σε ενδεχόμενα προβλήματα γονιμότητας, αφού η εξωσωματική γονιμοποίηση είναι προνόμιο για τους λίγους; Τα 300.000 ζευγάρια που αντιμετωπίζουν σχετικό πρόβλημα στην Ελλάδα καλούνται να καταχρεωθούν στις τράπεζες (γιατί εκεί τα εξωθεί η κυρίαρχη πολιτική), αφού το κόστος φτάνει τα 8.000 ευρώ!

Για όλα τα παραπάνω, ΝΔ και ΠΑΣΟΚ απαντούν πως το αποκλειστικά Δημόσιο και Δωρεάν Σύστημα Υγείας που προτείνει το ΚΚΕ είναι «μη ρεαλιστική πρόταση», μια υπερβολή που δεν «αντέχει» η οικονομία. Αφήνουν τους ιδιωτικούς ομίλους να θησαυρίζουν ανεξέλεγκτα. Σύμφωνα με έρευνα της «Hellastat» – το 2006 170 επιχειρήσεις του κλάδου αύξησαν τα κέρδη τους κατά 27%. Ενώ, ο ΣΥΝ υπερασπίζεται τη συνύπαρξη ιδιωτικού και δημόσιου τομέα και ο ΛΑΟΣ καμώνεται ότι το πρόβλημα μπορεί να λυθεί αν τα ιδιωτικά νοσοκομεία διαθέτουν το 15% των κλινών τους σε άπορους που θα υποδεικνύει η πολιτεία..!Η πολιτική ΕΕ – ΝΔ – ΠΑΣΟΚ αξιολογεί και αξιοποιεί κάθε νέο βήμα στην επιστήμη σύμφωνα με το μεγαλύτερο πλουτισμό των ιδιωτικών επιχειρήσεων. Η εργατική τάξη όμως, αυτή που με τη σωματική και την πνευματική της δύναμη «παράγει» κάθε τέτοιο επίτευγμα, πρέπει να απαιτήσει, να κατακτήσει ό,τι της ανήκει. Κι αυτός ο δρόμος περνά και μέσα από τις εκλογές.

Αναρτήθηκε στις Εκλογές 2007, Θέσεις του ΚΚΕ, ΚΚΕ, Πολιτική Κοροϊδια ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, γυναίκα. Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Εμπόριο η υγεία κι η τεκνοποίηση