Βάζουμε πλάτη για να αντεπιτεθεί η εργατική τάξη και όχι για να γλιτώσει η πλουτοκρατία από τη κρίση και τις συνέπειές της

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ ΓΓ ΤΗΣ ΚΕ ΤΟΥ ΚΚΕ ΜΕΤΑ ΤΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΜΕ ΤΟΝ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟ

Η εισηγητική ομιλία της Αλέκας Παπαρήγα

 

«Δεν βάζουμε πλάτη για να γλιτώσει η πλουτοκρατία από την κρίση και τις συνέπειές της. Η πλουτοκρατία είναι η μοναδική υπεύθυνη για την κρίση, καθώς και οι κυβερνήσεις που διαχειρίστηκαν τα συμφέροντά της: Σήμερα η κυβέρνηση της ΝΔ, χτες το ΠΑΣΟΚ. Το δίδυμο της εναλλαγής πρέπει να τιμωρηθεί και όχι οι εργαζόμενοι που παράγουν τον πλούτο. Βάζουμε πλάτη, για να αντεπιτεθεί η εργατική τάξη, για να οικοδομήσει τη συμμαχία της με τα λαϊκά στρώματα, και όλοι μαζί, σαν μια γροθιά να αντιμετωπίσουν τις αιματηρές θυσίες που τους επιφυλάσσουν, να διεκδικήσουν δουλειά και εισοδήματα, όλες τις σύγχρονες ανάγκες». 

 

α παραπάνω τόνισε, στην αρχή της ομιλίας της, η ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Αλέκα Παπαρήγα, στη χτεσινή συνέντευξη Τύπου, που έδωσε αμέσως μετά τη συνάντησή της με τον πρωθυπουργό, Κώστα Καραμανλή, που πραγματοποιήθηκε με αίτημα του ιδίου. Συνεχίζοντας την ομιλία της η ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ είπε:

 

Σε κάθε χώρο δουλειάς, σε κάθε πόλη, σε κάθε χωριό να οργανωθεί η αντίσταση και ο αγώνας

«Τώρα αρχίζει ο μεγάλος αγώνας. Αγώνας για να προλάβουμε να αποτρέψουμε τα χειρότερα. Αγώνας για να ενωθούν οι εργαζόμενοι, τα θύματα της κρίσης, σε ισχυρή δύναμη ανατροπής και διεκδίκησης της εξουσίας. Τώρα, σε κάθε χώρο δουλειάς, σε κάθε πόλη, σε κάθε χωριό να οργανωθεί η αντίσταση και ο αγώνας. Ενότητα και αλληλεγγύη για τα κοινά συμφέροντα. Αυτήν την πολιτική σαλπίζει το ΚΚΕ. Θα δώσει όλες του τις δυνάμεις γι’ αυτό το σκοπό.

 

Ποτέ δεν είπαμε ψέματα στο λαό και ποτέ δε λυπηθήκαμε κόπους και θυσίες. 

Οταν καλούμαστε από τον πρωθυπουργό, από την κυβέρνηση, από τις κυβερνήσεις της ΕΕ να συνδράμουμε για να αντιμετωπιστεί η κρίση λέμεΟΧΙ, γιατί ο μοναδικός τους σκοπός είναι να γλιτώσουν από τις συνέπειες της κρίσης τα μονοπώλια, τις καπιταλιστικές επιχειρήσεις και μόνο αυτές, δηλαδή να γλιτώσουν τους ίδιους τους αποκλειστικούς υπαίτιους, τους θύτες.

Εξοδος από την κρίση σημαίνει νέες δυσβάσταχτες θυσίες των εργαζομένων, για να γίνει πιο δυνατό το καπιταλιστικό τέρας που πλουτίζει σε βάρος τους και μόνο σε βάρος τους.

  • Απορρίπτουμε την έκκληση της κυβέρνησης, για να αποτιμηθεί η αντοχή της οικονομίας. Η καπιταλιστική οικονομία, η εξουσία των μονοπωλίων αντέχει μόνο τα κέρδη.
  • Απορρίπτουμε τη θέση ότι πρέπει να υποταχτούμε στην απαίτηση της ΕΕ για το Σύμφωνο Σταθερότητας, όπως και στα πράσινα και ροζ παραπλανητικά διλήμματα για αναθεώρησή του.
  • Απορρίπτουμε την κυβερνητική θέση περί μη πλειοδοσίας, που ισοδυναμεί με επιλογή περιορισμού των διεκδικήσεων των εργαζομένων, με τη λογική «τα κεφάλια μέσα», την ώρα που το μπόι των εργαζομένων πρέπει να σηκωθεί πολύ ψηλά.
Σύμφυτη με το καπιταλιστικό σύστημα η κρίση

 

Η κρίση, σύμφυτη με το καπιταλιστικό σύστημα, επανήλθε πιο γενικευμένη και βαθιά μετά από μια περίοδο γενικευμένων καπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων που συγκροτημένα ξεκίνησαν με τη Συνθήκη του Μάαστριχτ, από τις αρχές της 10ετίας του ’90, που οδήγησαν σε τεράστια κέρδη, στην κατεδάφιση δικαιωμάτων και του εισοδήματος των εργαζομένων. Αυτές οι αναδιαρθρώσεις είχαν δρομολογηθεί για την αντιμετώπιση των συνεπειών που είχε για το κεφάλαιο η προηγούμενη κρίση του 1973. Η κρίση στην Ελλάδα συνδέεται και με την κρίση στα Βαλκάνια και γενικά στη ΝΑ Ευρώπη, θα είναι βαθιά και σχετικά μακρόχρονη, όπως εκτιμούν και οι Θέσεις για το 18ο Συνέδριο. 

Στο ερώτημα τι προτείνουμε, απαντάμε στην κυβέρνηση ότι δεν προτείνουμε μέτρα κατά των εργαζομένων. Προτείνουμε στόχους πάλης στο εργατικό, στο λαϊκό κίνημα.

Αντίθετα, προτείνουμε η κυβέρνηση – όπως και το ΠΑΣΟΚ που θέλει να κυβερνήσει – να ξεκαθαρίσουν και ανοιχτά και χωρίς μισόλογα να ομολογήσουν τη θέση τους απέναντι στους εργαζόμενους για τα αντιδραστικά σαρωτικά μέτρα που προτείνουν οι ιμπεριαλιστικές ενώσεις και οργανισμοί, η ελληνική πλουτοκρατία, τα επιχειρηματικά μεγαθήρια:

  • Για την αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης ή και των απλήρωτων ωρών εργασίας, με το ψεύτικο και αποπροσανατολιστικό επιχείρημα ότι η κρίση απαιτεί πολλή δουλειά και περισσότερη από τους εργαζόμενους. Με την καθιέρωση 3ήμερης εργασίας κ.λπ.
  • Για την κατάργηση των βαρέων και ανθυγιεινών.
  • Για νέο κύκλο ιδιωτικοποιήσεων στην ενέργεια και τις μεταφορές.
  • Για τη μείωση της φορολογίας των επιχειρήσεων με αντιστάθμισμα την περικοπή κοινωνικών δαπανών και το φορολογικό κυνηγητό.
  • Για τη διαμόρφωση μισθών κάτω των συλλογικών συμβάσεων, επιδοτούμενη εργασία υπέρ των επιχειρήσεων με ελαστικές και προσωρινές εργασιακές σχέσεις.
  • Με διοχέτευση σε ευέλικτες μορφές απασχόλησης των εφήβων που σταματάνε, λόγω οικονομικών προβλημάτων, την εκπαίδευση.

 

Και αν η κυβέρνηση δεν προχωρήσει σε νέες νομοθετικές ρυθμίσεις, ρωτάμε τι μέτρα θα πάρει για να τιμωρηθούν αυστηρά με βαριές ποινές οι καπιταλιστές εργοδότες που πρωτοστατούν σε τέτοια μέτρα κατά των εργαζομένων; 

Την απάντηση εμείς την ξέρουμε, το θέμα είναι να μάθει ο λαός τη θέση της κυβέρνησης.

Η κυβέρνηση και τα άλλα κόμματα της αντιπολίτευσης οφείλουν να απολογηθούν, επειδή ξεγέλασαν τον εργαζόμενο λαό, για τα παρακάτω:

  • Τους ζήτησαν θυσίες και επέβαλαν οδυνηρές θυσίες και όταν οι ρυθμοί ανάπτυξης ήταν πάνω από το μέσο όρο της Κοινότητας. Χρόνο με το χρόνο έχαναν και εισόδημα, και δικαιώματα, και συνδικαλιστικές, δημοκρατικές ελευθερίες.
  • Τώρα που πέφτουν οι ρυθμοί ανάπτυξης πάλι τους ζητάνε να τα δώσουν όλα.
  • Τους κορόιδεψαν, παρουσιάζοντας την ένταξη και προσαρμογή της Ελλάδας στην ΕΕ ως την οικογένεια των ίσων που όλοι μαζί μοιράζονται τα οφέλη ή και βοηθούνται στη δυσκολία. Οι εσωτερικές αντιθέσεις και ανταγωνισμοί διαψεύδουν. Επιβεβαιώνεται ότι όσο διευρύνεται η ΕΕ τόσο μεγαλώνει η ανισομετρία, η δυσαναλογία, η εξάρτηση και αλληλεξάρτηση.
  • Η μεγαλύτερη αυταπάτη είναι ότι οι εργαζόμενοι πρέπει να συνδέουν την τύχη τους με την κερδοφορία, τις επενδύσεις, την καπιταλιστική ανάπτυξη.
Σκόπιμος αποπροσανατολισμός

Τα μέτρα που προτείνει η κυβέρνηση είναι κυρίως μέτρα για να αντιμετωπίσει τα δημοσιονομικά ελλείμματα, τους δείκτες που έχει θέσει η ΕΕ για το Σύμφωνο Σταθερότητας, είναι μέτρα εισπρακτικά φορολογικά που επιβαρύνουν κυρίως τα λαϊκά στρώματα. Είναι μέτρα περιορισμού των δημόσιων δαπανών που και πάλι βαρύνουν τα λαϊκά στρώματα, γιατί θα έχουν σοβαρές συνέπειες σε τομείς της κοινωνικής πολιτικής. Ακόμα και ορισμένα φορολογικά μέτρα, που δήθεν πλήττουν τους πλούσιους, είναι εφ’ άπαξ μέτρα και όχι μόνιμα και θα είναι πολύ λίγο οδυνηρά, αφού με το άλλο χέρι θα δοθεί στήριξη στους επιχειρηματίες, για να εξασφαλίσουν την αναπαραγωγή του κεφαλαίου τους.

Τα μέτρα είναι παραπλανητικά και από το γεγονός ότι δίνονται σκόπιμα ψεύτικες ερμηνείες για την κρίση, ότι δηλαδή οφείλεται σε λάθος επιχορηγήσεις των τραπεζών, που σκοπίμως εμφανίζονται αποσπασμένες από το βιομηχανικό κεφάλαιο και τους φορείς του. Ενώ, βεβαίως, δε γίνεται λόγος για τους παράγοντες που οδηγούν στο ρίσκο, στα λεγόμενα τοξικά προϊόντα. Δε γίνεται λόγος για την αναρχία, τη δυσαναλογία, την υπόσκαψη της αγοραστικής ικανότητας, τον παρασιτικό χαρακτήρα της αγοραπωλησίας μετοχών, χρηματοπιστωτικών «προϊόντων» κ.λπ.

Με τη βοήθεια του ΠΑΣΟΚ – και του ΣΥΡΙΖΑ, επίσης – συντελείται σκόπιμος αποπροσανατολισμός με την προσπάθεια να ταυτιστεί η πρόοδος με τον κρατικό έλεγχο και την κρατική εποπτεία ή ακόμα με την κρατική παρέμβαση και την κρατικοποίηση, μερική ή και ολική, με προτάσεις ενίσχυσης των επιχειρηματιών για να μειωθεί τάχα η ανεργία, με μέτρα ενίσχυσης των τραπεζών για να δίνουν νέα δυσβάσταχτα δάνεια.

Ποτέ δεν υπήρξε καθαρή πολιτική κρατικοποιήσεων και αποκρατικοποιήσεων. Και την περίοδο που υπήρχαν κρατικά μονοπώλια ήταν σε επιλεκτικούς τομείς και, δίπλα στον κρατικό επιχειρηματικό τομέα, δυνάμωναν τα μονοπώλια του ιδιωτικού κεφαλαίου τόσο, που έφτασαν στο σημείο να απαιτήσουν κατάργηση του κρατικού μονοπωλίου, ποτέ όμως δεν έφτασαν να αρνηθούν το ρόλο του κράτους, δίχως το οποίο δεν είναι δυνατόν να διασφαλιστεί συνολικά η δράση και κερδοφορία του κεφαλαίου. Οσο πιο πολύ μίκραινε ο κρατικός επιχειρηματικός τομέας, τόσο πιο πολύ δυνάμωνε ο ρόλος του κράτους για τις εργασιακές σχέσεις, για τη στήριξη της εξαγωγής κεφαλαίων.

Δεν αποκλείεται να επιλεγούν και πολιτικές κρατικοποίησης ορισμένων επιχειρήσεων, ακόμα και κάποιων ελέγχων στην αγορά, αυτά όμως τα μέτρα δεν μπορούν να λειτουργήσουν σήμερα ούτε με τον ελάχιστο τρόπο που λειτουργούσαν πριν, λόγω της πορείας απελευθέρωσης, της γιγάντωσης των επιχειρήσεων σε διακρατική βάση, λόγω του ότι έχουν αυξηθεί τα κράτη ανταγωνιστές.

Ακόμα και αν επικρατήσει ένας ορισμένος προστατευτισμός σε βάση εθνικής αγοράς, πάλι θα είναι υπέρ των μονοπωλίων και σε βάρος, όπως πάντα, των εργαζομένων.

Το κεφάλαιο και τα κόμματά του δεν είναι δογματικά στη διαχείριση, μπορεί να κινηθούν ευέλικτα, αλλά πάντα υπέρ της συγκέντρωσης και συγκεντροποίησης, ακόμα και με νέο γύρο πολέμων.

Μια κρατική επιχείρηση, αν θέλει να επιβιώσει σε συνθήκες ανταγωνισμού, πρέπει να κάνει ό,τι και οι ιδιωτικές καπιταλιστικές, να εκμεταλλευτεί στυγνά τους εργαζόμενους, να παίξει με τους κανόνες της αγοράς.

Απαιτείται εργατική αντεπίθεση και ένταση της ταξικής πάλης

Εμείς βάζουμε πλάτη σε μια κατεύθυνση: Να επιταχυνθεί η διαδικασία της ανασύνταξης του εργατικού κινήματος, της κοινωνικής συμμαχίας με τις αγωνιζόμενες δυνάμεις των αυτοαπασχολούμενων και της μικρομεσαίας αγροτιάς, να ενισχυθεί το παγκόσμιο εργατικό κίνημα.

Η κρίση απαιτεί εργατική αντεπίθεση, ένταση της ταξικής πάλης. Αντικειμενικά, ανεξάρτητα από τον σημερινό αρνητικό συσχετισμό δυνάμεων, προβάλλει η αναγκαιότητα της κοινωνικοποίησης των συγκεντρωμένων μέσων παραγωγής, του παραγωγικού συνεταιρισμού, του εργατικού ελέγχου, η ανυπακοή και αποδέσμευση από τον ευρωμονόδρομο.

Η διαχωριστική γραμμή περνά ανάμεσα στους δύο δρόμους ανάπτυξης της ελληνικής κοινωνίας. Αυτή είναι η γραμμή αντιπαράθεσης. Οχι η φαινομενική, ανάμεσα στη φιλελεύθερη και σοσιαλδημοκρατική γραμμή διαχείρισης.

Ο ένας είναι ο δρόμος που γνωρίζουμε χρόνια τώρα, που έχει γίνει ακόμα πιο δύσβατος την τελευταία 20ετία, ειδικά μετά τη Συνθήκη του Μάαστριχτ. Είναι ο δρόμος που συμφέρει το κεφάλαιο, τα μονοπώλια, ο δρόμος της βαθύτερης ενσωμάτωσης στην ΕΕ και το ΝΑΤΟ.

Ο άλλος δρόμος είναι της συγκρότησης του Αντιιμπεριαλιστικού Αντιμονοπωλιακού Δημοκρατικού Μετώπου πάλης, η κοινωνικοπολιτική συμμαχία της εργατικής τάξης με τους αυτοαπασχολούμενους και τη μικρομεσαία αγροτιά που κατευθύνεται στη Λαϊκή Εξουσία, Οικονομία. Είναι ο δρόμος που αναγνωρίζει αποκλειστικά και μόνο ως παραγωγό του πλούτου τον εργαζόμενο άνθρωπο και ως κίνητρο της παραγωγής την ικανοποίηση των σύγχρονων κοινωνικών αναγκών.

Η πάλη κατά των νέων αντεργατικών και αντιλαϊκών μέτρων πρέπει να εξελιχτεί σε πάλη κατά της εξουσίας των μονοπωλίων, των ιμπεριαλιστικών ενώσεών τους.

Προϋποθέσεις για να βγουν οι εργαζόμενοι επιθετικά στο προσκήνιο

α) Μόνο το ενιαίο μέτωπο εργατών, αυτοαπασχολούμενων, μικρομεσαίων αγροτών, αδιαπέραστο από το συμβιβασμό, τη συντεχνιακή διαίρεση, μπορεί να έχει ορισμένα θετικά αποτελέσματα και να φέρει ανακατατάξεις θετικές στον πολιτικό συσχετισμό, ικανές να ανοίξουν το μόνο δρόμο που συμφέρει το λαό, το δρόμο της ανατροπής.

β) Να παραμερίσουν οι εργαζόμενοι τις ανυπόληπτες ηγεσίες σε ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ, ΓΕΣΑΣΕ, ΣΥΔΑΣΕ και ΠΑΣΕΓΕΣ, ΓΣΕΒΕΕ και ΕΣΕΕ και σε ένα μεγάλο μέρος δευτεροβάθμιων, αλλά και αρκετών πρωτοβάθμιων συνδικαλιστικών οργανώσεων σε μεγάλους εργασιακούς χώρους.

Ενίσχυση του ΠΑΜΕ, αλλά και της ΠΑΣΥ και του πόλου συσπείρωσης στο χώρο των αυτοαπασχολούμενων. Να εξουδετερωθεί το νέο κύμα πολυδιάσπασης της εργατικής τάξης από τις νέες εργασιακές σχέσεις. Να αγκαλιάζει τα νέα τμήματά της. Οι μετανάστες αποτελούν αναπόσπαστο στοιχείο της ανασύνταξης και αναζωογόνησης του κινήματος.

γ) Η ενίσχυση του εργατικού διεθνισμού σε παγκόσμιο, περιφερειακό επίπεδο, σε ρήξη με τις διεθνείς συνδικαλιστικές οργανώσεις που οδηγούν στον αφοπλισμό και την ενσωμάτωση του κινήματος. Η πάλη κατά του ρατσισμού και εθνικισμού.

Οι θέσεις του ΚΚΕ

— Καμιά κοινωνική συμφωνία που θα έχει στόχο να δώσει νέα ώθηση στην καπιταλιστική ανάπτυξη, στη διαιώνιση της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης, της αναρχίας της παραγωγής, της φτώχειας και της ανεργίας.

— Ανασύνταξη του κινήματος. Το τι θα κατακτήσουν οι εργαζόμενοι καθορίζεται από την ανάγκη και τη δυνατότητα να ξεδιπλωθούν ταξικοί αγώνες που θα οδηγούν στην ανασυγκρότηση του εργατικού κινήματος, με βάση την αντιιμπεριαλιστική – αντιμονοπωλιακή γραμμή συσπείρωσης.

— Να συγκροτηθεί η λαϊκή συμμαχία, με στόχο να γίνει ιδιοκτήτης του πλούτου η εργατική τάξη και οι σύμμαχοί της. Αμεσες διεκδικήσεις και ταυτόχρονα ανάδειξη του άλλου δρόμου ανάπτυξης, όπου ο κοινωνικός πλούτος ανήκει στο λαό και η παραγωγή υποτάσσεται σε έναν και μοναδικό σκοπό, την ικανοποίηση του συνόλου των διευρυνόμενων λαϊκών αναγκών. Δίχως ορίζοντα δεν μπορεί να έχει άμεσες διεκδικήσεις, πρέπει να απαλλαγεί από το κάλεσμα της θυσίας και τα διλήμματα.

— Να πληρώσει τώρα το μεγάλο κεφάλαιο, καλώντας το εργατικό κίνημα να μην περιοριστεί σε αμυντικούς στόχους «ανακούφισης» απ’ τις συνέπειες της κρίσης, αλλά να προβάλλει μαχητικά και επιθετικά το ριζοσπαστικό πλαίσιο στόχων πάλης (π.χ. ουσιαστικές αυξήσεις, αφορολόγητο όριο 20.000 ευρώ, εφαρμογή του 35ωρου – 5ήμερου – 7ωρου).

— Να αποδυναμωθεί ο δικομματισμός με ταυτόχρονη ισχυροποίηση του ΚΚΕ.

Οι στόχοι πάλης
  • Να παρθούν ριζοσπαστικά μέτρα για φτωχούς και ανέργους, να εξεταστεί και να προτιμηθεί να χαριστούν τα χρέη. Τους δανειολήπτες και τους καταθέτες να καλύψει το κράτος.
  • Ζητάμε άμεσα γενναίες αυξήσεις για να ανέβει η αγοραστική ικανότητα των εργαζομένων, πρόγραμμα λαϊκής στέγης, αυξήσεις των συντάξεων, στο ύψος που διεκδικείται σήμερα από συνεπείς ταξικές δυνάμεις.
  • Απορρίπτουμε τα φιλόπτωχα ταμεία και ζητάμε μέτρα υπέρ των πιο φτωχών και όχι ελεημοσύνες.
  • Ζητάμε και επιδότηση θέρμανσης, αλλά και κατάργηση των φόρων που βαραίνουν τα καύσιμα και τα είδη πλατιάς λαϊκής κατανάλωσης με κατάργηση του ΦΠΑ. Είχαμε προσδιορίσει αφορολόγητο όριο τις 15.000 κατά άτομο, και τώρα βλέπουμε ότι πρέπει να πάει παραπάνω. Θα κάνουμε νέα πρόταση.
  • Ζητάμε μείωση των τιμολογίων οικιακής κατανάλωσης στις πρώην ΔΕΚΟ.
  • Μείωση των στρατιωτικών δαπανών που αφορούν το ΝΑΤΟ και τον ευρωστρατό.
  • Η κυβέρνηση να φορολογήσει άμεσα το κεφάλαιο με 45% και όχι να έχουμε φτάσει στο 25% και να προτείνεται το 15%. Ούτε η ίση φορολογική πολιτική φτάνει, γιατί υπάρχει κοινωνική ανισότητα. Να καταργηθεί ο αναπτυξιακός νόμος που ισχύει και δίνει τζάμπα χρήμα στο κεφάλαιο.
  • Για να μειωθεί η ανεργία να γίνουν δημόσιες επενδύσεις με αναπροσανατολισμό του Δ΄ ΚΠΣ και να γίνουν κοινωνικά δημόσια έργα π.χ. παιδικοί σταθμοί δωρεάν, έργα αντισεισμικής θωράκισης, αποχέτευσης και αντιπλημμυρικά, διαχείρισης του νερού, προσλήψεις στα νοσοκομεία όχι κατά ομάδες αλλά όλοι ομαδικά.
  • Κατάργηση του ΦΠΑ και του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης στο πετρέλαιο θέρμανσης. Αυτοί οι έμμεσοι φόροι αποτελούν το 60% της σημερινής λιανικής τιμής του και συνεπώς συνιστούν μια τεράστια φοροεπιβάρυνση των καταναλωτών, που πρέπει να καταργηθεί, για να ανακουφιστούν τα λαϊκά στρώματα.
  • Κατάργηση του ΦΠΑ και του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης στο πετρέλαιο κίνησης για τους αγρότες.
  • Κατάργηση του ΦΠΑ σε μια σειρά κατηγορίες βασικών ειδών πλατιάς κατανάλωσης, όπως σε είδη διατροφής, εκπαίδευσης και υγείας, ενώ ταυτόχρονα προβλέπεται ότι με υπουργικές αποφάσεις μπορεί να καταργηθεί ο ΦΠΑ και σε άλλα είδη λαϊκής κατανάλωσης.
  • Καταργούνται τα διόδια ή όπως αλλιώς ήθελε ονομαστεί οποιοδήποτε αντίτιμο για τη διέλευση ή την κίνηση επί όλων των οδών, ιδίως δε των εθνικών οδών, των αυτοκινητοδρόμων και των οδών ταχείας κυκλοφορίας, όλων των τύπων των οχημάτων.
  • Οι απώλειες που θα επέλθουν στα έσοδα του κρατικού προϋπολογισμού από τα παραπάνω μέτρα μπορούν να καλυφθούν από την αύξηση των συντελεστών φορολογίας των κερδών των επιχειρήσεων, από την επιβολή έμμεσης φορολογίας στα ναυτιλιακά καύσιμα, από την αύξηση των συντελεστών του ΦΠΑ για τα είδη πολυτελείας και πλουτισμού, από την αύξηση της φορολογίας της μεγάλης κινητής και ακίνητης περιουσίας.

Η Ελλάδα έχει δυνατότητα να αναπτυχτεί με μια ορισμένη αυτάρκεια, που σημαίνει ανεξαρτησία από τις ιμπεριαλιστικές δεσμεύσεις, με την καθοδήγηση της Λαϊκής Εξουσίας. Πρέπει να εμπεδωθεί. Το ερώτημα, αν μια χώρα μπορεί μόνη της να βαδίσει ένα διαφορετικό δρόμο, καλλιεργεί ψευτοδίλημμα. Η Ελλάδα της Λαϊκής Εξουσίας και Οικονομίας δε διατρέχει τους κινδύνους που επικαλείται η άρχουσα τάξη. Οι συγκεκριμένοι κίνδυνοι που επισείει αφορούν πριν απ’ όλα την ίδια και όχι τους εργαζόμενους. Βεβαίως, δε σημαίνει ότι ο δρόμος προς την ανατροπή θα είναι εύκολος, οι μαχητές εργαζόμενοι οφείλουν να το ξέρουν. Θα συναντήσουν τη σθεναρή αντίσταση και αντίδραση της κυρίαρχης τάξης, των συμμάχων της πριν ακόμα φτάσουν στην τελική νίκη. Δεν υπάρχει άλλη επιλογή. Αξίζουν οι θυσίες στο δρόμο του αγώνα, σε σύγκριση με τις θυσίες που επιβάλλει το σύστημα».

 

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Advertisements
Αναρτήθηκε στις Θέσεις του ΚΚΕ, Καπιταλιστικά Κέρδη, εργατικά. Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Βάζουμε πλάτη για να αντεπιτεθεί η εργατική τάξη και όχι για να γλιτώσει η πλουτοκρατία από τη κρίση και τις συνέπειές της

Ανοιχτή επιστολή προς τον Εισαγγελέα Σανιδά

Ονομάζομαι Νικολόπουλος Νίκος και είμαι φοιτητής της ΑΣΟΕΕ. Είμαι 22 ετών και εργάζομαι παράλληλα με τις σπουδές μου από τα 17 μου χρόνια, τότε μάλιστα με βιβλιάριο εργασίας ανηλίκου. Τελείωσα με άριστα το Λύκειο και προσπαθώντας να ανταποκρίνομαι στις υποχρεώσεις της σχολής μου, εργάζομαι τα τελευταία 5 χρόνια καλύπτοντας – όσο γίνεται με τα ψίχουλα που παίρνεις ως 4ωρος ή άλλοτε ως 6ωρος ή όταν εργάζεσαι με σύμβαση ορισμένου χρόνου χωρίς να ξέρεις αν θα εργάζεσαι τον επόμενο μήνα – τις ανάγκες μου, καθώς δε γίνεται να επιβαρύνω στο ελάχιστο το ήδη βεβαρημένο κόστος ζωής της οικογένειάς μου (κάρτες, δάνεια, λογαριασμοί, ενοίκια).

Η παρένθεση αυτή κ. Σανιδά μπορεί για σας να είναι 5 λέξεις και να διαβάζεται γρήγορα. Για μένα όμως είναι το ξεφύσημα του πατέρα μου πάνω από τους λογαριασμούς του μήνα, τα δάκρυα της μητέρας μου όταν ερχόταν σπίτι απολυμένη για να αυξηθούν τα κέρδη τους, το άγχος της καθημερινής επιβίωσης. Και γράφεται πολύ δύσκολα. Θεωρούσα πάντα, κ. Σανιδά, πολύ άξιους τους ανθρώπους που εργάζονταν. Ηταν τιμή μου να συναναστρέφομαι ανθρώπους που κέρδιζαν την καθημερινότητά τους με τον ιδρώτα τους. Αισθάνομαι πολύ περήφανος που είμαι γέννημα – θρέμμα της εργατικής τάξης. Οση είναι κ. Σανιδά η τιμή μου για την εργασία μου και φροντίζω γι’ αυτό πάντα να είμαι παράδειγμα, τόσο ισχυρή είναι και η επίγνωση πως τον πλούτο τον παράγουμε εμείς, οι εργάτες, μαζί με τη φτωχοαγροτιά, που έχει το δικό της μερίδιο στο μόχθο και τον κόπο για επιβίωση.

Και όταν καταλαβαίνει, κ. Σανιδά, ο εργάτης, ή αν θέλετε ένας νεολαίος που ετοιμάζεται ως η νέα βάρδια της εργατικής τάξης, ότι από τον ιδρώτα του, από τα χέρια του, από το μυαλό του βγαίνουν τα τεράστια υπερκέρδη τους, όταν νιώθει την εκμετάλλευση, το ξεζούμισμα, τον απάνθρωπο καθημερινό θάνατο, την πίεση να γίνεται πιο παραγωγικός, να δεχτεί να ζει με όλο και λιγότερα – και δεν αναφέρομαι μόνο στις πενιχρές αυξήσεις των μισθών από τις ξεπουλημένες ηγεσίες της ΓΣΕΕ, αλλά και στο ξεπούλημα στους ιδιώτες παμφάγους κερδοβγάλτες, της υγείας, της παιδείας, της κοινωνικής ασφάλισης και άλλων, αλλά και των απολύσεων – τότε, κ. Σανιδά, έχετε δίκιο! Αυτός ο εργάτης είναι επικίνδυνος! Και είναι επικίνδυνος γιατί σταματάει να πατάει το διπλανό του και του δίνει το χέρι. Καταλαβαίνει πως όλους τους εργάτες στο ίδιο καζάνι μας βράζουν. Οργανώνεται. Απευθύνεται στο σωματείο του. Σκέφτεται πια πώς θα αντιδράσει. Σκέφτεται τον τρόπο.

Υπάρχει όμως, κ. Σανιδά, ένα τείχος σχεδόν αδιαπέραστο γι’ αυτόν τον εργάτη. Ενα τείχος ψηλό, μαύρο, έτοιμο να πέσει πάνω του και να τον καταπιεί. Ο φόβος. Ο φόβος κ. Σανιδά για τον εργάτη σήμερα δεν είναι απλά μια λέξη. Ετσι ζει και εδώ οφείλω να σας δώσω συγχαρητήρια. Γιατί τόσο η δικαιοσύνη, με το ταξικό της χαρακτήρα (δείτε για παράδειγμα πόσοι εργολάβοι ή πόσοι εφοπλιστές πήγαν φυλακή για τα εργατικά εγκλήματα που στοιχίζουν τη ζωή συναδέλφων) παίζει το ρόλο της στο φόβο αυτό, όσο και εσείς προσωπικά, που με την πρόσφατη παρέμβασή σας σε δίκες που ακόμη δεν έχουν καλά – καλά ξεκινήσει, ζητάτε την κεφαλή κάθε εργάτη που αγωνίζεται «επί πίνακι», υπερασπίζοντας ολοκάθαρα το μεγάλο κεφάλαιο.

Εργαζόμενος τους τελευταίους 5 μήνες στα «Τζάμπο», στο κατάστημα της Βάρης, παραδειγματικά και όντας ένας από τους αποδοτικότερους υπαλλήλους (τουλάχιστον αυτή ήταν γνώμη της εταιρείας πριν απεργήσω!), συμμετείχα στην πανελλαδική απεργία στις 10/12. Δε σας κρύβω ότι χρειάζεται δύναμη για να απεργήσει ένας νέος εργαζόμενος. Ηξερα βλέπετε από το ευρύτερο τρομοκρατικό κλίμα που καλλιεργεί η εταιρεία, ποια θα ήταν η αντίδραση της τελευταίας. Προσπαθούσα παράλληλα να οργανώσω τους υπόλοιπους συναδέλφους στο κλαδικό μας σωματείο, τον Σύλλογο Εμποροϋπαλλήλων Αθήνας, που χαίρει βαθιάς εκτίμησης από τους εργάτες του κλάδου, καθώς σε αυτό πλειοψηφούν οι συνεπείς ταξικές δυνάμεις του ΠΑΜΕ.

Η αντίδραση της εργοδοσίας ήταν να με απολύσει 5 μέρες μετά την απεργία στα μέσα του μήνα και μπροστά σε όλο το προσωπικό του καταστήματος, ανακοινώνοντας πως «ο συνδικαλισμός εδώ μέσα απαγορεύεται»! Μετά από κινητοποιήσεις του σωματείου μου, των ταξικών δυνάμεων του ΠΑΜΕ, που εσείς τις χαρακτηρίζετε «εγκληματικές», η επιχείρηση ακύρωσε την απόλυση. Αξίζει να σημειωθεί η ιδιαίτερη προσοχή που έδειξε στο ζήτημα της απόλυσης και η συνεπής στάση του ΚΚΕ και από την άλλη η εκκωφαντική σιωπή των ΜΜΕ και των κομμάτων του ευρωμονόδρομου. Στη συνέχεια, στις 7/1, μετά το τέλος της εργασίας μου, μου είχαν κλείσει το αυτοκίνητο εντεταλμένοι της εργοδοσίας. Αργότερα, σε επόμενες κινητοποιήσεις, ομολόγησαν τις πράξεις τους σε τέσσερα στελέχη διάφορων σωματείων. Στην αρχή, αφού με έσυραν σε μια καφετερία με ψέματα και προσχήματα, με κράτησαν εκεί με τη βία, προσφέροντάς μου μάλιστα 50.000 ευρώ εξ ονόματος των εταιρειών «Τζάμπο» και «Μπένετον» για να υπογράψω την οικειοθελή αποχώρησή μου από την εταιρεία.

Κύριε Σανιδά, αυτό που τους απάντησα είναι μάλλον δύσκολο να το καταλάβετε, καθώς φαίνεται ότι από τη θέση σας σε μιά από τις εξουσίες του συστήματος όπως λέγεται, αντικειμενικά το υπηρετείτε, επομένως απ’ αυτή τη θέση διώκετε όσους εργάτες σηκώνουν κεφάλι. Απάντησα κ. Σανιδά πως είναι μερικά πράγματα σ’ αυτή τη ζωή για μένα που ούτε πωλούνται ούτε αγοράζονται! Τους είπα κ. Σανιδά πως δεν είμαι εμπόρευμα! Προτιμάω το μεροκάματό μου και είναι αναφαίρετο δικαίωμά μου να διεκδικώ τον πλούτο που παράγω και μου ανήκει. Οπως (θα έλεγα «καταλαβαίνετε», αλλά όχι!) φαντάζεστε λοιπόν, είχα ρίξει εκείνο το αδυσώπητο τείχος του φόβου. Ετσι, στην άρνησή μου, απάντησαν με ευθείες απειλές κατά της ζωής μου και της ζωής της αδελφής μου, του πατέρα και της μητέρας μου, για τους οποίους γνώριζαν όπως μου αποκάλυψαν πού δουλεύουν, τι ώρα σχολάνε και πού μένουμε. Στην αδιάλλακτη στάση μου να χρηματιστώ ή να τρομοκρατηθώ, απολύθηκα για δεύτερη φορά.

Χαίρομαι όμως κ. Σανιδά για τη θέρμη με την οποία υποστηρίζετε τέτοιους μαφιόζους. Στις απειλές τους απάντησε το ΠΑΜΕ. Με κινητοποιήσεις σε όλη την Ελλάδα, πάλεψε για την επαναπρόσληψή μου, για να αναδειχτεί το θέμα και να μαθευτεί παντού. Απάντησε κ. Σανιδά το ΚΚΕ, που κατήγγειλε το γεγονός στη Βουλή και στην Ευρωβουλή. Απάντησε ο «Ριζοσπάστης» και ο «902», που με τα ρεπορτάζ τους έκαναν ευρύτατα γνωστή τη μεθόδευση της εταιρείας. Απάντησαν, τέλος, χιλιάδες κόσμου που στάθηκαν αλληλέγγυοι στην απόλυση ενός εργαζόμενου, κάνοντας ακόμα εκκωφαντικότερη τη σιωπή των κομμάτων, αλλά και των ΜΜΕ.

Από την άλλη κ. Σανιδά, τα «Τζάμπο», μέσω του ΣΕΛΠΕ, του εκπροσώπου των πολύ μεγάλων αλυσίδων καταστημάτων που έχουν τζίρο πάνω από 1 εκατομμύριο ευρώ, χρησιμοποίησαν την κυβέρνηση, την αστυνομία, κάνοντας δεκάδες συλλήψεις στις κινητοποιήσεις και τέλος τη δικαιοσύνη, με το λαμπρότατο παράδειγμά σας, για να ποινικοποιήσει τους αγώνες που δόθηκαν. Και όλοι αυτοί οι μηχανισμοί βρήκαν τον καιρό να κινητοποιηθούν για να πνίξουν όλους αυτούς τους εργάτες που αγωνίζονται, τη στιγμή που έχω καταθέσει μήνυση στην Εισαγγελία πριν από ένα μήνα και σιωπάτε!

Τέλος, κ. Σανιδά, θέλω να σας πω πως είμαι πολύ, μα πολύ περήφανος για την αλληλεγγύη που έδειξαν οι συνεπείς ταξικές δυνάμεις του ΠΑΜΕ. Θέλω να διαβιβάσω την ανένδοτη σιγουριά, τη δική μου και της τάξης μου, πως αν δεν είμαι εγώ αυτός τώρα που θα μπορώ να συνδικαλίζομαι και να διεκδικώ τα δικαιώματά μου ελεύθερα, θα είναι χιλιάδες εργάτες αύριο. Δε σας ζητώ να μου πείτε γιατί χαρακτηρίσατε τις κινητοποιήσεις μας ως «εγκληματικές». Στο βωμό του κέρδους τους θυσιάσατε για άλλη μια φορά τη δικαιοσύνη, όπως θυσιάστηκε ξανά η ενημέρωση του κόσμου από τα ΜΜΕ.

Ενα πράγμα είναι σίγουρο. Η εργατιά σήμερα μπορεί να βρίσκεται στριμωγμένη και να εκτελείται καθημερινά. Μα το αίμα αυτό που χύνεται, τα θανατηφόρα εργατικά «ατυχήματα», τα δάκρυα των απολυμένων μανάδων, τα ξεφυσήματα και το άγχος κάθε πατέρα, θα βρουν τη δικαίωσή τους. Θα βρουν τη δικαίωσή τους στην οργανωμένη, μαζική, ταξική δράση. Θα βρουν τη δικαίωσή τους σε ένα μέλλον που θα ορίζουν οι ίδιοι τη μοίρα τους, στη δική τους λαϊκή εξουσία και οικονομία.

Νίκος ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΣ
Απολυμένος από το κατάστημα της πολυεθνικής «Τζάμπο»στη Βάρη
Αναρτήθηκε στις δημοκρατικά δικαιώματα, εργατικά, εργοδοτική τρομοκρατία. Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Ανοιχτή επιστολή προς τον Εισαγγελέα Σανιδά

Απροκάλυπτη και επικίνδυνη παρέμβαση σε βάρος της συνδικαλιστικής δράσης

ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Απροκάλυπτη και επικίνδυνη παρέμβαση σε βάρος της συνδικαλιστικής δράσης

Με έγγραφο – εντολή προς τους υφισταμένους εισαγγελείς, χαρακτηρίζει «εγκλήματα» τις κινητοποιήσεις του ΠΑΜΕ στα «Τζάμπο» και απαιτεί την ποινικοποίηση και τη βίαιη καταστολή τους

Η ποινικοποίηση των αγώνων δε θα περάσει ξεκαθαρίζουν προς κάθε κατεύθυνση οι ταξικές δυνάμεις
Με μια απαράδεκτη και επικίνδυνη από κάθε άποψη παρέμβαση υπέρ της πολυεθνικής εργοδοσίας και με στόχο να διασφαλίσει τα συμφέροντα της επιχείρησης «Τζάμπο» σε βάρος των εργαζόμενων και του δικαιώματος στη συνδικαλιστική δράση, ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Γιώργος Σανιδάς απαιτεί με έγγραφο – εντολή προς τους υφιστάμενους εισαγγελείς να μεριμνήσουν για την καταστολή των κινητοποιήσεων του ταξικού κινήματος και προκαταλαμβάνει τις δικαστικές αποφάσεις σε βάρος συνδικαλιστών και συνδικάτων, που σέρνονται στο εδώλιο από την πολυεθνική εργοδοσία.

Το έγγραφο του Γ. Σανιδά στάλθηκε στις 16 Φλεβάρη, την ίδια δηλαδή μέρα που στο Πρωτοδικείο Αθηνών κατατέθηκε η δεύτερη μέσα σε λίγες μέρες αίτηση ασφαλιστικών μέτρων της πολυεθνικής εργοδοσίας σε βάρος έξι συνδικαλιστών και δυο σωματείων που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ και συμμετέχουν στις κινητοποιήσεις για την ανάκληση της απόλυσης του Νίκου Νικολόπουλου.

Ο συγχρονισμός Εισαγγελίας και εργοδοσίας δείχνει ότι υπάρχει οργανωμένο σχέδιο να χτυπηθεί το ταξικό κίνημα και να ποινικοποιηθεί η συνδικαλιστική δράση, αφού στο σύνολό τους οι κινητοποιήσεις χαρακτηρίζονται σαν «εγκλήματα» από τον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου. Το γεγονός ότι η προσπάθεια ποινικοποίησης συνεχίζεται για δυο σχεδόν μήνες, με κλιμακούμενη μάλιστα ένταση, δείχνει ότι το αντεργατικό σχέδιο στηρίζεται πλήρως από την κυβέρνηση, που αναλαμβάνει τεράστιες ευθύνες για τις εξελίξεις.

«Εγκλημα» η συνδικαλιστική δράση

Το έγγραφο του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου απευθύνεται στους διευθύνοντες τις Εισαγγελίες Πρωτοδικών Αθηνών, Αγρινίου, Αλεξανδρούπολης, Βόλου, Ηρακλείου, Θεσσαλονίκης, Ιωαννίνων, Καβάλας, Καρδίτσας, Κέρκυρας, Κορίνθου, Λάρισας, Πατρών και κοινοποιείται στον αναπληρωτή υπουργό (Δημόσιας Τάξης) Χρ. Μαρκογιαννάκη και τον Αρχηγό της Ελληνικής Αστυνομίας Β. Τσιατούρα». Το έγγραφο αναφέρει (οι υπογραμμίσεις δικές μας):

«Διαβιβάζουμε μια ακόμη αναφορά (4η κατά σειρά) με ημερομηνία 1/2/2009 του Συλλόγου Επιχειρήσεων Λιανικής Πωλήσεως Ελλάδος και το συνημμένο σ’ αυτή από 9/2/2009 έγγραφο της εταιρείας JUMBPO ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ, με τα οποία καταγγέλλονται αυτεπαγγέλτως διωκόμενα εγκλήματα σε βάρος καταστημάτων της εταιρείας JUMBPO από τους σε αυτά (τα έγγραφα) αναφερομένους και παρακαλούμε να ενεργήσετε τα νόμιμα, καθ’ όσον αφορά στα καταγγελλόμενα και τελεσθέντα ήδη στην περιφέρειά σας εγκλήματα, μεριμνώντας για την ταχεία περάτωση της προδικασίας.

Εφιστούμε εξάλλου την προσοχή, όπως σε περίπτωση επαναλήψεως της εκνόμου δραστηριότητας σε βάρος των καταστημάτων της ανωτέρω εταιρείας, μεριμνήσετε για εφαρμογή της αυτοφώρου διαδικασίας κατά των πρωταιτίων των τελουμένων αυτόφωρων εγκλημάτων, ώστε να τύχουν της εννόμου προστασίας που δικαιούνται οι ρηθείσες επιχειρήσεις».

Εντολή για καταδίκες

Από το έγγραφο γίνεται καθαρό ότι ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου:

  • Χαρακτηρίζει «έγκλημα» τη συνδικαλιστική δράση και απαιτεί την ποινικοποίησή της, με διαδικασίες μάλιστα «εξπρές», προκειμένου να διασφαλιστούν τα συμφέροντα της εργοδοσίας. Το γεγονός εξάλλου ότι την παρέμβαση προκάλεσαν οι επίμονες αναφορές του ΣΕΛΠΕ, δηλαδή των μεγαλεμπόρων, δείχνει και την προθυμία της κυβέρνησης και των μηχανισμών της να διασφαλίσει τα συμφέροντά τους σε βάρος του δικαιώματος στη συνδικαλιστική δράση, την οποία ούτως ή άλλως έχει ποινικοποιήσει η πολυεθνική, απολύοντας τον Νίκο Νικολόπουλο επειδή απέργησε στις 10 του περασμένου Δεκέμβρη.
  • Θεωρεί προκαταβολικά «τελεσθέν έγκλημα» και «έκνομη δραστηριότητα» κάθε προηγούμενη κινητοποίηση. Επί της ουσίας δίνει κατεύθυνση στους δικαστές που θα ασχοληθούν με την υπόθεση να καταδικάσουν τους συνδικαλιστές που στοχοποιούνται από τις μηνήσεις της εργοδοσίας και να τους καταδικάσουν τόσο στα ποινικά, όσο και στα αστικά δικαστήρια. Οι διαστάσεις αυτής της απαράδεκτης παρέμβασης γίνονται ακόμα καλύτερα αντιληπτές αν σκεφτεί κανείς ότι στα δικαστήρια εκκρεμούν συνολικά 39 μηνήσεις κατ’ αγνώστων και μια αίτηση ασφαλιστικών μέτρων με εξοντωτικά μέτρα για συνδικαλιστές και συνδικάτα του ΠΑΜΕ. Είναι φανερό ότι ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου δίνει εντολή για την έκδοση καταδικαστικών αποφάσεων.
  • Απαιτεί την ένταση της καταστολής σε βάρος του δίκαιου αγώνα που από την πρώτη στιγμή της απόλυσης δίνουν χιλιάδες εργαζόμενοι σε όλη τη χώρα. Ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου ζητάει το κεφάλι τον εργαζόμενων που παλεύουν για την επαναπρόσληψη ενός υπάλληλου που δεν υπέκυψε σε εκβιασμούς και απειλές. Μ’ αυτό τον τρόπο μετατρέπεται σε συνήγορος και έμμεσα καλύπτει τις πρακτικές της εργοδοσίας, για τις οποίες μάλιστα υπάρχουν μηνήσεις και καταγγελίες που ακόμα δεν έχουν διευθετηθεί από τη δικαιοσύνη. Σε αντίθεση, βέβαια, με τις μηνύσεις και τις αγωγές της πολυεθνικής που βρίσκουν άμεση ανταπόκριση και σπουδή από τους κατασταλτικούς μηχανισμούς και τη δικαιοσύνη.
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ ΕΛΛΑΔΑΣ
Να σημάνει συναγερμός στην εργατική τάξη

Ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου της ΚΕ του Κόμματος για την παρέμβαση Σανιδά

Σχετικά με την παρέμβαση Σανιδά υπέρ της πολυεθνικής «Τζάμπο», το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ σημειώνει σε ανακοίνωσή του:

«Το ΚΚΕ καταγγέλλει ως τρομοκρατική την εντολή του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Γ. Σανιδά υπέρ της πολυεθνικής εταιρείας «Τζάμπο» και κατά των ταξικών εργατικών σωματείων και συνδικαλιστών που αντιπαλεύουν μέρες τώρα τις απολύσεις και την τρομοκρατία της πολυεθνικής. Η ενέργεια του Γ. Σανιδά συνιστά επιλογή ταξική, καθώς και απαράδεκτη απόπειρα εκβιασμού υφισταμένων δικαστών. Δίνει εντολή στους εισαγγελείς και στην αστυνομία να αντιμετωπίσουν με τη βία, το αυτόφωρο και με φυλακίσεις τις μελλοντικές κινητοποιήσεις. Ηδη εκκρεμούν 40 διώξεις σε βάρος εργατών και στελεχών και σωματείων του ταξικού εργατικού κινήματος.

Ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου υιοθετεί πλήρως τις αντεργατικές – αντισυνδικαλιστικές επιθέσεις της εταιρείας και των μεγαλεμπόρων. Χαρακτηρίζει ως «τελεσθέν έγκλημα» τις αγωνιστικές κινητοποιήσεις των εργατικών σωματείων, προδικάζοντας έτσι τις δικαστικές διαδικασίες που εκκρεμούν.

Σε όλη την εργατική τάξη, το εργατικό και λαϊκό κίνημα πρέπει να σημάνει συναγερμός. Αυτή η παρέμβαση δεν είναι τυχαία, ούτε γίνεται μόνο για να προστατευτούν οι ιδιοκτήτες του «Τζάμπο». Συνδέεται με την επιδίωξη της πλουτοκρατίας να μεταφέρει τις συνέπειες της κρίσης στις πλάτες των εργαζομένων. Εντάσσεται στην επιχείρηση της κυβέρνησης να τρομοκρατήσει και να καταστείλει το εργατικό – λαϊκό κίνημα. Είναι συνέχεια της αντεργατικής – αντιλαϊκής πολιτικής των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ, των κατασταλτικών νόμων και μέτρων που έχουν ληφθεί σε όλη την ΕΕ. Σηματοδοτεί την αρχή μιας νέας επίθεσης στο εργατικό κίνημα και στρέφεται συνολικά κατά των δικαιωμάτων των εργαζομένων και του λαϊκού κινήματος.

Το ΚΚΕ καλεί όλους τους εργαζόμενους να δώσουν περήφανη ταξική αγωνιστική απάντηση. Καλεί τα συλλογικά όργανα των νομικών να πάρουν θέση και να καταδικάσουν την εισαγγελική παρέμβαση, κάθε κρατική δράση κατά της εργατικής τάξης και του οργανωμένου κινήματός της. Η απόκρουση των αντεργατικών μέτρων συνδέεται με την απόκρουση της εργοδοτικής και κρατικής τρομοκρατίας και καταστολής. Η εργατική τάξη και το λαϊκό κίνημα πρέπει να απαντήσει με ταξική αλληλεγγύη, ανυποχώρητο αγώνα, με ανασύνταξη και αντεπίθεση. Εχει τη δύναμη να τα αντιπαλέψει και να τα ανατρέψει. Αδικες και παράνομες είναι οι απειλές και οι απολύσεις των καπιταλιστών και όχι ο αγώνας της εργατικής τάξης για τα δικαιώματά της».

Αναρτήθηκε στις δημοκρατικά δικαιώματα, εργατικά, εργοδοτική τρομοκρατία. Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Απροκάλυπτη και επικίνδυνη παρέμβαση σε βάρος της συνδικαλιστικής δράσης

Επικίνδυνη μεθόδευση για την ποινικοποίηση των εργατικών αγώνων

Με αίτηση ασφαλιστικών μέτρων απαιτεί να σταματήσουν οι κινητοποιήσεις για την ανάκληση της απόλυσης του Νίκου Νικολόπουλου και απειλεί με φυλάκιση και χρηματικές κυρώσεις συνδικάτα και συνδικαλιστές του ΠΑΜΕ. Σήμερα (1 μ.μ., κτίριο 5, δικαστήρια Ευελπίδων) η εκδίκαση

Η Αστυνομία ανέλαβε να καταστείλει τις κινητοποιήσεις, φτάνοντας στο σημείο να αποκλείει αυτή τις εισόδους των καταστημάτων της πολυεθνικής

Με μια καλά σχεδιασμένη και στοχευμένη παρέμβαση, που βάζει στο στόχαστρο το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα και συνολικά το δικαίωμα των εργαζομένων να παλεύουν για τα μισθολογικά, εργασιακά και άλλα δικαιώματά τους, με τις μορφές που αυτοί επιλέγουν, η πολυεθνική «Τζάμπο» επιχειρεί να ποινικοποιήσει τους εργατικούς αγώνες.Με αίτηση ασφαλιστικών μέτρων, που κατέθεσε χτες στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών, σε βάρος σωματείων και συνδικαλιστών, η μεγαλοεργοδοσία απαιτεί να σταματήσουν οι κινητοποιήσεις που τον τελευταίο μήνα διοργανώνουν οι ταξικές δυνάμεις έξω από τα καταστήματά της σε όλη τη χώρα, με αίτημα να επιστρέψει στο πόστο του ο Νίκος Νικολόπουλος. Πρόκειται για τον νεολαίο εργαζόμενο στο κατάστημα της εταιρείας στη Βάρη, μέλος του ΚΚΕ και της ΚΝΕ, μέλος του Συλλόγου Εμποροϋπαλλήλων Αθήνας, που απολύθηκε δύο φορές (15/12/2008 και 12/1/2009) λόγω της συνδικαλιστικής του δράσης και μάλιστα ύστερα από απειλές και απόπειρα εξαγοράς από στελέχη της εταιρείας.

Η αίτηση ασφαλιστικών μέτρων στρέφεται σε βάρος του Συλλόγου Εμποροϋπαλλήλων Αθήνας, του Σωματείου Εργαζομένων Καρφούρ – Ντία – Μαρινόπουλος, των προέδρων τους, Μαρίας Τσαγκατάκη και Θωμά Χόρτη, αντίστοιχα, του Γιώργου Πέρρου, μέλους της Εκτελεστικής Γραμματείας του ΠΑΜΕ, του Γιάννη Κομνηνού, στελέχους του ΠΑΜΕ, του Νίκου Νικολόπουλου, απολυμένου από τα «Τζάμπο», και του Ανδρέα Πουλικόγιαννη, μέλους του ΔΣ του Συλλόγου Εμποροϋπαλλήλων Πειραιά.

Ωμός εκβιασμός
Αμεση και αποτελεσματική ήταν η απάντηση μετά από κάθε σύλληψη (το στιγμιότυπο από συγκέντρωση έξω από το ΑΤ Περάματος)

Σημειώνεται ότι κατά τη διάρκεια των κινητοποιήσεων τις προηγούμενες μέρες, τουλάχιστον 8 εργαζόμενοι έχουν συλληφθεί, κρατηθεί και παραπεμφθεί σε δίκη σε όλη τη χώρα, ενώ εκ μέρους της εργοδοσίας έχουν κατατεθεί μηνύσεις κατά αγνώστων για 21 συνολικά περιπτώσεις κινητοποιήσεων έξω από τα καταστήματά της.Αν στα παραπάνω προστεθεί και η λίστα των 60 και πλέον εργαζομένων που έχει συντάξει η Αστυνομία μόνο για τον Πειραιά, μεθοδεύοντας νέες συλλήψεις και διώξεις, αντιλαμβάνεται κανείς το μέγεθος της επίθεσης που έχει εξαπολύσει η μεγαλοεργοδοσία σε βάρος του ταξικού συνδικαλιστικού κινήματος, με ξεκάθαρη πολιτική στήριξη από την κυβέρνηση και τους μηχανισμούς της, με στόχο την προστασία της υπερκερδοφορίας της πολυεθνικής επιχείρησης.

Με την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων η εργοδοσία δε ζητάει μόνο την ποινικοποίηση των εργατικών αγώνων, αλλά προβάλλει και αστικού χαρακτήρα αξιώσεις. Πιο συγκεκριμένα, η «Τζάμπο» καθιστά τα εγκαλούμενα Σωματεία και τους συνδικαλιστές υπεύθυνους για τις ζημιές που ισχυρίζεται πως έχει υποστεί από τις κινητοποιήσεις και ζητάει από το δικαστήριο:

  • Να απαγορεύσει στο μέλλον οποιαδήποτε κινητοποίηση προσβάλλει τα συμφέροντά της, όπως αυτή τα εννοεί στην αίτηση ασφαλιστικών μέτρων.
  • Να ληφθούν τα ανάλογα (κατασταλτικά) μέτρα για την εφαρμογή της παραπάνω απόφασης.
  • Σε περίπτωση μη συμμόρφωσης των εγκαλουμένων να τους επιβληθεί κράτηση μέχρι ενός χρόνου και χρηματική ποινή 6.000 ευρώ στον καθένα.
  • Επίσης, «εκτός από την απειλή της χρηματικής ποινής και της προσωπικής κράτησης, να υποχρεωθεί καθένας από τους καθ’ ων να καταβάλει εγγυοδοσία ύψους ποσού ευρώ εκατό χιλιάδων (100.000)».
  • Να εκδοθεί προσωρινή διαταγή για παύση κάθε συνδικαλιστικής δραστηριότητας μέχρι να δικαστεί η προσφυγή.
Η μαζικότητα των κινητοποιήσεων που διοργάνωσαν οι ταξικές δυνάμεις είναι αυτή που θορύβησε τη μεγαλοεργοδοσία των «Τζάμπο»

Με άλλα λόγια, η μεγαλοεργοδοσία επιχειρεί να αποσπάσει δικαστική απόφαση, με την οποία, υπό την απειλή της φυλάκισης στελεχών του ΠΑΜΕ και της οικονομικής εξόντωσης των σωματείων που πρωτοστατούν, θα εκβιάζει για τη μη συνέχιση των κινητοποιήσεων. Πρόκειται για απροκάλυπτη πρόκληση σε βάρος του ταξικού κινήματος, που φέρει τη βούλα της κυβέρνησης, αφού με την ανοχή της μέρες τώρα καλλιεργείται από την εργοδοσία το κατάλληλο κλίμα για τη δίωξη συνδικαλιστών.

Ξεκάθαρος ο στόχος

Κι αυτό παρά το γεγονός ότι από την πλευρά του απολυμένου και του ΠΑΜΕ υπάρχουν συγκεκριμένες, σοβαρές και βαριές καταγγελίες και στοιχεία (έχει κατατεθεί και σχετική μήνυση) για τις μαφιόζικες μεθόδους που χρησιμοποίησε η πολυεθνική για να απαλλαχτεί από τον Νίκο Νικολόπουλο. Για το ίδιο θέμα, από τις 17 του Γενάρη έχει ενημερωθεί προφορικά από το ΠΑΜΕ ο προϊστάμενος της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Αθήνας, Ι. Σακελλάκος, ενώ το ζήτημα έχει φτάσει και στη Βουλή, με Επίκαιρη Ερώτηση του ΚΚΕ.

Η «ανεξάρτητη» όμως Δικαιοσύνη αγνοεί προκλητικά τις καταγγελίες του απολυμένου ότι συγκεκριμένα άτομα επιχείρησαν να τον εξαγοράσουν με 50.000 ευρώ για να παραιτηθεί από τη δουλειά του, ενώ εκτόξευσαν σε βάρος του και απειλές που αφορούσαν μέλη της οικογένειάς του. Στον αντίποδα, η Δικαιοσύνη ανταποκρίθηκε με αξιοπρόσεκτο ζήλο στις μηνύσεις, στις καταγγελίες και τις αγωγές της εργοδοσίας, με αποκορύφωμα τα ασφαλιστικά μέτρα που κατατέθηκαν χτες και εκδικάζονται σήμερα το μεσημέρι (1 μ.μ.) στα δικαστήρια της Ευελπίδων (κτίριο 5).

ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ ΕΛΛΑΔΑΣ
Ξεσηκωμός η απάντηση στην πρόκληση της πολυεθνικής

Ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου της ΚΕ του Κόμματος

Σε ανακοίνωση για τις τρομοκρατικές αντεργατικές ενέργειες της πολυεθνικής JUMBO το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ σημειώνει:

«Το ΚΚΕ καταγγέλλει στην εργατική τάξη και στο λαό τη νέα τρομοκρατική πρόκληση της πολυεθνικής εταιρείας JUMBO. Με την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων που κατέθεσε η πολυεθνική κατά συνδικαλιστών στελεχών του ΠΑΜΕ, εργατικών Ομοσπονδιών και Σωματείων ανοίγει ένα νέο κεφάλαιο ποινικοποίησης της συνδικαλιστικής και ταξικής δράσης. Συγκεκριμένα, η πολυεθνική προχώρησε σε αίτηση ασφαλιστικών μέτρων αξιώνοντας τη φυλάκιση συνδικαλιστών και αποζημιώσεις εκβιάζοντας για το σταμάτημα των κινητοποιήσεων, που οργάνωσαν και οργανώνουν τα ταξικά συνδικάτα απαιτώντας την επαναπρόσληψη του εργαζομένου που απέλυσε η επιχείρηση επειδή αρνήθηκε να υποταχθεί στις απαιτήσεις της και παρά την προσπάθεια εξαγοράς και εκφοβισμού του.

Οπως απέτυχε τις προηγούμενες μέρες η πολυεθνική JUMBO να τρομοκρατήσει το ταξικό κίνημα, παρά τις συλλήψεις, τις απειλές και τις μηνύσεις, έτσι πρέπει να αποτύχει και τώρα. Οι τρομοκρατικές ενέργειές της πρέπει να συναντήσουν τον αποφασιστικό ξεσηκωμό όλων των εργαζομένων. Δεν είναι μεμονωμένο γεγονός. Είναι ενδεικτικές της αγριότητας με την οποία οι καπιταλιστές επιτίθενται συνολικά στα δικαιώματα των εργαζομένων, και πολύ περισσότερο στη συνδικαλιστική, ταξική τους δράση, προκειμένου να φορτώσουν τα βάρη της δικής τους κρίσης στους εργαζόμενους.

Υπεύθυνη για την αποθράσυνση του κεφαλαίου είναι η κυβέρνηση της ΝΔ καθώς και το αντεργατικό πλαίσιο που οικοδόμησαν όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις ΝΔ και ΠΑΣΟΚ. Η απάντηση και ο μονόδρομος για την εργατική τάξη είναι να οξύνουν αποφασιστικά την ταξική πάλη κατά του κεφαλαίου, των μηχανισμών και των κομμάτων του. Η ταξική ενότητα και αλληλεγγύη είναι τα όπλα της εργατικής τάξης στον αγώνα της ενάντια στην εκμετάλλευση, στην καταστολή και την τρομοκρατία. Νόμος είναι το δίκιο του εργάτη».

ΠΑΜΕ
Η πρόκληση δε θα περάσει!

Η Εκτελεστική Γραμματεία του ΠΑΜΕ, με ανακοίνωσή της, καταγγέλλει την πολυεθνική JUMBO που συνεχίζει να χτυπά τα συνδικαλιστικά δικαιώματα και προσπαθεί να ποινικοποιήσει τον αγώνα που αναπτύσσεται απαιτώντας την ανάκληση της απόλυσης εργαζόμενου από την επιχείρηση. Στην ανακοίνωση σημειώνεται:

«Ενημερώνουμε τους εργαζόμενους ότι η επιχείρηση JUMBO απέλυσε εργαζόμενο που διεκδικούσε τα δικαιώματα των συναδέλφων του, μετά από προσπάθεια εξαγοράς και απειλών. Για τα παραπάνω κατατέθηκε μήνυση, για την οποία δεν έχει διαταχθεί δίωξη και γι’ αυτό υπάρχουν μεγάλες ευθύνες σε βάρος των υπευθύνων. Αντίθετα, με ευθύνη των εισαγγελικών αρχών και του υπουργείου Δημόσιας Τάξης, χτυπήθηκαν οι κινητοποιήσεις, έγιναν συλλήψεις και διώκονται δικαστικά στελέχη του ΠΑΜΕ.

Το ΠΑΜΕ θέτει ένα σοβαρό ζήτημα. Δεν μπορεί να βρεθεί δικαστής που θα πάρει την ευθύνη της καταδίκης των συνδικαλιστικών στελεχών και την απαγόρευση της συνδικαλιστικής δράσης. Αυτό είναι μήνυμα! Να το πάρουν σοβαρά υπόψη κυβέρνηση και αρμόδιες αρχές. Η πρόκληση αυτή, της επιχείρησης JUMBO, είναι πρόκληση κατά του ταξικού εργατικού κινήματος, κατά του συνόλου της εργατικής τάξης και θα πάρει αποφασιστική απάντηση. Το ΠΑΜΕ θα συνεχίσει με συνέπεια τον αγώνα για την υπεράσπιση του δικαιώματος στη δουλειά, των συνδικαλιστικών και δημοκρατικών δικαιωμάτων, για την άμεση επαναπρόσληψη του απολυμένου.

Καλούμε τους εργαζόμενους να ανταποκριθούν στο κάλεσμα του ΠΑΜΕ και να στηρίξουν αποφασιστικά την πάλη κατά της επιχείρησης JUMBO και την επίθεση που έχει εξαπολύσει. Να πάρουν μαζικά μέρος στη συγκέντρωση αύριο (σ.σ. σήμερα) Παρασκευή 6/2 στις 5.30 μ.μ. στο κατάστημα JUMBO στα Πευκάκια στην Αθήνα. Το Σάββατο 7/2 στις συγκεντρώσεις σε πολλές πόλεις της Ελλάδας».

Συγκεντρώσεις σήμερα και αύριο

Αμεση απάντηση δίνουν οι ταξικές δυνάμεις στη νέα μεθόδευση να ποινικοποιηθούν οι εργατικοί αγώνες. Σήμερα Παρασκευή, στις 5.30 μ.μ., το ΠΑΜΕ καλεί τους εργαζόμενους της Αθήνας σε συγκέντρωση έξω από το κατάστημα Τζάμπο στα Πευκάκια. Αντίστοιχες συγκεντρώσεις διοργανώνει το ΠΑΜΕ αύριο Σάββατο σε όλη τη χώρα. Την Τρίτη 10 Φλεβάρη, τα ταξικά συνδικάτα του Πειραιά και η Γραμματεία Πειραιά του ΠΑΜΕ καλούν σε παμπειραϊκό συλλαλητήριο, στις 6 το απόγευμα στην πλατεία του Ηλεκτρικού Σταθμού.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αναρτήθηκε στις ΚΝΕ, Καπιταλιστικά Κέρδη, Π.Α.ΜΕ, δημοκρατικά δικαιώματα, εργατικά, ελαστικές μορφές εργασίας, ιμπεριαλισμός, καπιταλισμός. Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Επικίνδυνη μεθόδευση για την ποινικοποίηση των εργατικών αγώνων

Σκληρή αναμέτρηση για την απόλυση στα «Τζάμπο»

ΠΑΜΕ – ΤΑΞΙΚΑ ΣΥΝΔΙΚΑΤΑ

Σχέδιο τρομοκρατικών συλλήψεων έβαλε σε εφαρμογή η εργοδοσία και οι μηχανισμοί της, θέλοντας να σπάσει τους αποκλεισμούς 29 καταστημάτων το περασμένο Σάββατο. Ελεύθεροι οι δύο συλληφθέντες στην Αθήνα, ύστερα από κινητοποίηση των ταξικών δυνάμεων

Στα Πευκάκια

Μια σημαντική μάχη από τον Εβρο μέχρι την Κρήτη έδωσε το περασμένο Σάββατο, το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα, αποκλείοντας ταυτόχρονα και για περισσότερες από 3 ώρες, 29 καταστήματα της επιχείρησης «ΤΖΑΜΠΟ» σε όλη τη χώρα, δίνοντας έτσι αποφασιστική συνέχεια στον αγώνα για την ανάκληση της τρομοκρατικής απόλυσης του εργαζόμενου Νίκου Νικολόπουλου. Τα ταξικά σωματεία του εμπορίου και των υπηρεσιών, πλήθος ακόμα συνδικάτων που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ και μαζί τους εκατοντάδες Κομμουνιστές και Κομμουνίστριες, ΚΝίτες και ΚΝίτισσες, έδωσαν οργανωμένα και περιφρουρημένα τη μάχη ενάντια στους κατασταλτικούς μηχανισμούς και την αστυνομία, που η κυβέρνηση επιστράτευσε για να τρομοκρατήσει τους διαδηλωτές, υπερασπιζόμενη και μ’ αυτόν τον τρόπο τα συμφέροντα της εργοδοσίας.

Σ’ αυτήν την προσπάθεια εντάσσεται και η τρομοκρατική σύλληψη το μεσημέρι του Σαββάτου δύο διαδηλωτών από το κατάστημα του Ταύρου. Η αποφασιστικότητα, όμως, των ταξικών δυνάμεων, που προχώρησαν άμεσα σε μαζική συγκέντρωση έξω από το Αστυνομικό Τμήμα Πετραλώνων, όπου και οδηγήθηκαν οι δύο συλληφθέντες και η δυναμική παρέμβαση για την απελευθέρωσή τους ανάγκασαν την κυβέρνηση, την εργοδοσία και την αστυνομία σε υποχώρηση. Το χαλκευμένο κατηγορητήριο με τις ψευδείς κατηγορίες της εργοδοσίας, περί φθοράς ξένης ιδιοκτησίας, εξύβρισης, παράνομης βίας, πήρε απάντηση από την αποφασιστικότητα των ταξικών δυνάμεων. Οι δύο εργαζόμενοι θα παραπεμφθούν σε δίκη με την κατηγορία περί δήθεν διατάραξης της οικιακής ειρήνης.

Στη Θηβών

Στο πλευρό και τον αγώνα των εργαζομένων τάχθηκαν από την πρώτη στιγμή, οι βουλευτές του ΚΚΕ, Λίλα Καφαντάρη, Εύα Μελά, Γιάννης Γκιόκας και Γιώργος Μαυρίκος. Τα ταξικά συνδικάτα του εμπορίου και των υπηρεσιών συνολικά οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ ξεκαθάρισαν σε όλους τους τόνους ότι ο αγώνας θα κλιμακωθεί.

Η αστυνομία στην υπηρεσία του «ΤΖΑΜΠΟ»

Γύρω στη 1.30 το μεσημέρι, οι διαδηλωτές σε όλα τα καταστήματα της Αθήνας και της υπόλοιπης χώρας, ενημερώνονται ότι δύο συνάδελφοί τους, ο Τάσος Κεσόπουλος και η Χριστίνα Μπέλλα, που διαδήλωναν στο κατάστημα του Ταύρου, συνελήφθησαν από την Αστυνομία. Λίγο μετά τις 2 το μεσημέρι αρχίζουν να καταφτάνουν στο Αστυνομικό Τμήμα εργαζόμενοι από κάθε γωνιά της Αθήνας. Η σύλληψη έγινε μετά από μήνυση που κατέθεσε η διευθύντρια του καταστήματος στον Ταύρο, ενώ, σύμφωνα με καταγγελίες συνδικαλιστών, η εργοδοσία είχε δώσει εντολή σε όλους τους υπεύθυνους των καταστημάτων της, να προβούν σε μηνύσεις.

Η συγκέντρωση πύκνωνε ώρα με την ώρα, την ίδια ώρα που άλλοι εργαζόμενοι συνέχιζαν τον αποκλεισμό στο κατάστημα του Ταύρου, όπου και έγιναν οι συλλήψεις. Προκλητική ήταν η στάση της Εισαγγελέα υπηρεσίας, η οποία, σύμφωνα με την Αστυνομία ήταν η κ. Μπαϊκοπούλου, η οποία αρνούνταν να ανταποκριθεί στο επίμονο αίτημα βουλευτών του ΚΚΕ να μιλήσουν μαζί της. Η βουλευτής του Κόμματος, Εύα Μελά, με αντιπροσωπεία δικηγόρων προχώρησαν σε διάβημα στην Εισαγγελία, όπου όμως δεν υπήρχε κανένας αρμόδιος. Η αντιπροσωπεία συνέχισε τη διαμαρτυρία στη ΓΑΔΑ, απαιτώντας την άμεση απελευθέρωση των δύο κρατουμένων.

Από τον αποκλεισμό στη Λάρισα

Η μαζική κινητοποίηση έξω από το Αστυνομικό Τμήμα Πετραλώνων, η αλληλεγγύη που εκφράστηκε με τη συμμετοχή στη συγκέντρωση εκπροσώπων από όλα τα ταξικά συνδικάτα της Αθήνας, οι συντονισμένες παρεμβάσεις σε όλα τα μέτωπα και κυρίως η αποφασιστικότητα των συγκεντρωμένων, που σε όλους τους τόνους ξεκαθάρισαν πως δεν πρόκειται να φύγουν χωρίς να πάρουν μαζί τους τους συλληφθέντες συναδέλφους τους, έφερε αποτέλεσμα. Λίγο πριν τις 7 το απόγευμα, από την ντουντούκα ανακοινώνεται η απελευθέρωση των δύο εργαζομένων. Τα συνθήματα πέφτουν βροχή. Η πρόεδρος του Συλλόγου Εμποροϋπαλλήλων Αθήνας Μαρία Τσαγκατάκη ξεκαθαρίζει ότι «ο σύλλογος, οι εργαζόμενοι συνολικά, δίνουμε το λόγο μας στον εργοδότη του «ΤΖΑΜΠΟ» και σε όλους τους εργοδότες ότι θα συνεχίσουμε πιο αποφασιστικά, πιο δυναμικά τον αγώνα».

Από την Αλεξανδρούπολη έως την Κρήτη

Εργαζόμενοι του εμπορίου και των υπηρεσιών και συνδικαλιστές συντεταγμένα και οργανωμένα στις 11 το πρωί σφράγισαν τις εισόδους των καταστημάτων «ΤΖΑΜΠΟ» σε: Παγκράτι, Αλιμο, Ταύρο, Θηβών, Μαρούσι, Πευκάκια, Παιανία, Ιλιον και Κολωνό, στην Αθήνα και σε δυο καταστήματα της επιχείρησης στον Πειραιά. Στην επαρχία αποκλεισμοί έγιναν σε: Θεσσαλονίκη, Πάτρα (2 καταστήματα), Ηράκλειο Κρήτης, Χανιά, Λάρισα, Καρδίτσα, Καβάλα, Γιάννενα, Αγρίνιο, Κέρκυρα, Αλεξανδρούπολη, Ρόδο, Κόρινθο, Καλαμάτα, Χαλκίδα, Λαμία και Βόλο.

Από τη συγκέντρωση έξω από το Αστυνομικό Τμήμα

Από νωρίς σχεδόν σε όλα τα καταστήματα βρέθηκαν και δυνάμεις της Αστυνομίας, ακόμα και ΜΑΤ (Παγκράτι, Θεσσαλονίκη) που προσπαθούσαν να τρομοκρατήσουν τους διαδηλωτές, με τις συνεχείς απειλές για βίαιη «απομάκρυνσή» τους και «συλλήψεις». Απειλές που όμως έπεσαν στο κενό. Για την παράνομη απόλυση του Ν. Νικολόπουλου από την επιχείρηση «ΤΖΑΜΠΟ», η βουλευτής του ΚΚΕ Εύα Μελά κατέθεσε χτες Επίκαιρη Ερώτηση στη Βουλή, απαιτώντας την ανάκλησή της, αλλά και τη λήψη μέτρων για να διερευνηθεί πλήρως η υπόθεση, να αποδοθούν ευθύνες στην εργοδοσία και τους μηχανισμούς της.

Πολιτική αντεπίθεση στην τρομοκρατία

Σε ανακοίνωση για την τρομοκρατία και τις συλλήψεις στα «Τζάμπο», το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ σημειώνει: «Το ΚΚΕ καταγγέλλει τις τρομοκρατικές συλλήψεις μελών και στελεχών του ΠΑΜΕ και του ΚΚΕ από την αστυνομία, που έγιναν με εντολή της πολυεθνικής εταιρείας «Τζάμπο». Ο στόχος είναι να σταματήσουν οι κινητοποιήσεις του ταξικού – εργατικού κινήματος έξω από τα καταστήματα «Τζάμπο», που είναι κινητοποιήσεις αλληλεγγύης στον νεαρό εργάτη Ν. Νικολόπουλο, που απολύθηκε γιατί αρνήθηκε να υποταχθεί στις απειλές και στην προσπάθεια εξαγοράς του.

Η παρέμβαση της αστυνομίας υπέρ της εργοδοσίας φανερώνει για μια ακόμη φορά τον πραγματικό της ρόλο ως κατασταλτικού μηχανισμού και τους αντεργατικούς νόμους των κυβερνήσεων ΝΔ – ΠΑΣΟΚ. Τόσο για την κατάσταση που επικρατεί στο συγκεκριμένο πολυκατάστημα, όσο και σε άλλους εργασιακούς χώρους, για την εργοδοτική και κρατική τρομοκρατία την πρώτη ευθύνη έχει η κυβέρνηση.

Το ΚΚΕ καλεί τους εργαζόμενους και πρώτα απ’ όλα τους εργαζόμενους στα πολυκαταστήματα «Τζάμπο» και στα άλλα πολυκαταστήματα να διδαχθούν από το ανυπότακτο ταξικό παράδειγμα του Ν. Νικολόπουλου, να οργανωθούν σε κάθε χώρο δουλειάς και να υψώσουν το αγωνιστικό τους ανάστημα, διεκδικώντας το δίκιο και τα δικαιώματά τους κόντρα στην εργοδοτική τρομοκρατία και τις απειλές, τον εργοδοτικό – δικομματικό συνδικαλισμό. Ταξική συσπείρωση στο ΠΑΜΕ, ταξική αλληλεγγύη και πολιτική αντεπίθεση είναι τα όπλα μας».

Ευθύνη όλων η απεργιακή αναμέτρηση στις 16 του Απρίλη

 

Ούτε λεπτό για χάσιμο στο αντιπάλεμα της αντιλαϊκής πολιτικής και των φορέων της, ήταν το μήνυμα της χτεσινής σύσκεψης στο κατάμεστο θέατρο «Ακάδημος». Αιχμή του αγώνα η Κοινωνική Ασφάλιση και οι Συμβάσεις

Σε μια πραγματικά κατάμεστη από εργατόκοσμο αίθουσα στο θέατρο «Ακάδημος», συνδικαλιστές και εργαζόμενοι από δεκάδες κλάδους και τόπους δουλειάς αποτίμησαν χτες τη μάχη των ταξικών δυνάμεων για την Κοινωνική Ασφάλιση και τις Συλλογικές Συμβάσεις και σχεδίασαν τους επόμενους κρίσιμους και αναγκαίους αγώνες. Εντόπισαν τα ποιοτικά βήματα στη δουλειά του ΠΑΜΕ, αλλά και τις καθυστερήσεις και τις αδυναμίες, με στόχο να εντείνουν την προσπάθεια για το αντιπάλεμά τους

.

Με επίγνωση της ευθύνης απέναντι στην εργατική τάξη και την πάλη για τις σύγχρονες ανάγκες της, οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ, μαζί και οι εργαζόμενοι εκείνοι που για πρώτη φορά συναντήθηκαν με το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα, δεσμεύτηκαν να δώσουν τον καλύτερο εαυτό τους τις επόμενες μέρες για την κλιμάκωση της αναμέτρησης με την κυρίαρχη αντιλαϊκή πολιτική και τους φορείς της. Για την επιτυχία της απεργίας στις 16 του Απρίλη, που αποφασίζουν καθημερινά ολοένα και περισσότερες Ομοσπονδίες, Εργατικά Κέντρα και Σωματεία, με αιχμή το Ασφαλιστικό και τις Συμβάσεις.

Τη συζήτηση άνοιξε ο Θωμάς Κακαβάς, στέλεχος του ΠΑΜΕ και εκπρόσωπος των ταξικών δυνάμεων στη διοίκηση του ΙΚΑ, ο οποίος αναφέρθηκε στις βασικές αντιδραστικές διατάξεις του νόμου Πετραλιά, η ψήφιση του οποίου ολοκληρώθηκε προχτές στη Βουλή.

Πρωτοπόρα η δράση και η συμβολή του ΠΑΜΕ

Στην κεντρική εισήγηση, εκ μέρους της Εκτελεστικής Γραμματείας του ΠΑΜΕ, ο Γιώργος Πέρρος χαιρέτισε όλους τους συναγωνιστές που συνέβαλαν στον πολύμηνο αγώνα για την Κοινωνική Ασφάλιση και καλωσόρισε ιδιαίτερα εργαζόμενους και συνδικάτα που συναντήθηκαν για πρώτη φορά με το ΠΑΜΕ.

Αναφερόμενος στα βασικά συμπεράσματα του αγώνα που προηγήθηκε, στάθηκε ιδιαίτερα στην πολιτική του σημασία, αφού η πολύμηνη ταξική πάλη δυσκόλεψε την αντιλαϊκή πολιτική, δυσκόλεψε την κυβέρνηση. Τόνισε ότι «το ΠΑΜΕ πήγε κόντρα στο ρεύμα και αυτό έχει μεγάλη σημασία», κάνοντας εκτενή αναφορά στο πλαίσιο πάλης των ταξικών δυνάμεων, σε αντιδιαστολή με τα αιτήματα που πρόβαλλαν οι δυνάμεις που με τον έναν ή τον άλλο τρόπο στηρίζουν τη στρατηγική του κεφαλαίου.

Κατάμεστη η αίθουσα του «Ακάδημου». Στο βήμα ο Γιώργος Πέρρος

«Μιλάμε για τις δυνάμεις του κεφαλαίου και εννοούμε τόσο τη ΝΔ όσο και το ΠΑΣΟΚ. Κανέναν δεν πρέπει να ξεγελάσουν οι ελιγμοί που κάνει η αξιωματική αντιπολίτευση. Εννοούμε ακόμα την Ευρωπαϊκή Ενωση, την οποία στηρίζει ο ΣΥΝ, υιοθετώντας τις βασικές της κατευθύνσεις. Εννοούμε τον κυβερνητικό και εργοδοτικό συνδικαλισμό, που στηρίζει τους νόμους Σιούφα και Ρέππα», ξεκαθάρισε ο ομιλητής.

Νέα ποιοτικά βήματα

Ο Γ. Πέρρος σημείωσε ότι οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ προετοιμάστηκαν έγκαιρα για τον πολύμηνο αγώνα, παίρνοντας υπόψη τις αδυναμίες και προσπαθώντας για το ξεπέρασμά τους. Αναφέρθηκε στο οργανωμένο και πλατύ άνοιγμα στους χώρους δουλειάς, στις χιλιάδες συζητήσεις σε εργασιακούς χώρους, με επιμονή στην οργάνωση των εργαζομένων, στη συγκρότηση Επιτροπών Αγώνα, τόσο στους τόπους εργασίας, όσο και στις εργατογειτονιές.

«Πρόκειται για μεγάλο άνοιγμα που ανησύχησε την εργοδοσία, τους μηχανισμούς της κυβέρνησης», τόνισε το στέλεχος του ΠΑΜΕ. «Ανησυχεί τη ΓΣΕΕ, ανησυχεί τον ΣΥΝ που βγάζει χολή ενάντια στο πλατύ άνοιγμα του ΠΑΜΕ και των ταξικών συνδικάτων. Τα αποτελέσματα αυτής της προσπάθειας είναι σημαντικά. Στις απεργιακές κινητοποιήσεις συμμετείχαν εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενοι, σταμάτησε η παραγωγή. Το ταξικό κίνημα έδειξε και πάλι την υπεροχή του απέναντι στον εργοδοτικό και κυβερνητικό συνδικαλισμό. Κι αυτό, παρά τη συνεχή αποσιώπηση των θέσεων και των δραστηριοτήτων του ΠΑΜΕ από τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης».

Στα σημαντικά ποιοτικά στοιχεία που προέκυψαν από τους αγώνες του προηγούμενου διαστήματος, αναφέρθηκαν ανάμεσα σε άλλα:

  • Η συμμετοχή νέων δυνάμεων στις απεργίες και τις απεργιακές συγκεντρώσεις του ΠΑΜΕ.
  • Η ευρύτερη κατανόηση του ενωτικού χαρακτήρα των θέσεων, της τακτικής του ταξικού κινήματος.
  • Το γεγονός ότι περισσότεροι συνδικαλιστές, περισσότερα σωματεία, περισσότεροι εργαζόμενοι έκαναν το βήμα, βρήκαν το δρόμο, συναντήθηκαν με το ΠΑΜΕ παρά επιμέρους προβληματισμούς και διαφωνίες.
  • Το ότι οργανώθηκαν περισσότερες απεργιακές φρουρές, σε περισσότερους εργασιακούς χώρους.
  • Δόθηκε ιδιαίτερο βάρος στην ενημέρωση, στην οργάνωση, στην κινητοποίηση της νεολαίας. Στη δουλειά με τις εργαζόμενες γυναίκες.
  • Εγινε σημαντική προσπάθεια για τη βελτίωση της λειτουργίας και της δράσης των σωματείων με μετρήσιμα αποτελέσματα στη μαζικοποίηση των συνδικάτων.

Κανείς δε δικαιούται να μείνει απαθής

«Προετοιμάζοντας την απεργία στις 16 Απρίλη, δεν έχουμε περιθώρια, δικαίωμα να χάσουμε ούτε ένα λεπτό», επισήμανε ο Γ. Πέρρος και κάλεσε τα συνδικάτα να πάρουν τώρα χωρίς καθυστέρηση απεργιακές αποφάσεις και να αρχίσουν την προετοιμασία του αγώνα, ενημερώνοντας τους εργαζόμενους, συγκροτώντας απεργιακές επιτροπές.

«Καλούμε – συνέχισε – ιδιαίτερα τις Ομοσπονδίες, τα Εργατικά Κέντρα, τα σωματεία που δεν είχαν μέχρι σήμερα σχέσεις με το ΠΑΜΕ, να πάρουν απεργιακές αποφάσεις. Να βρεθούμε μαζί στο δρόμο του αγώνα για τις κλαδικές και επιχειρησιακές συμβάσεις, για να παρεμποδίσουμε το νόμο Πετραλιά. Το καθήκον είναι μεγάλο για όλους. Θα επιμείνουμε σ’ αυτό το πλατύ αγωνιστικό κάλεσμα γιατί κανένας συνδικαλιστής, κανένας εργαζόμενος δεν μπορεί να μείνει απαθής απέναντι στους άθλιους όρους υπογραφής της Εθνικής ΣΣΕ, απέναντι στους άθλιους όρους της συμφωνίας της πλειοψηφίας της ΓΣΕΕ με τους βιομηχάνους και τους άλλους εργοδότες».

Κλείνοντας, ο Γ. Πέρρος τόνισε: «Τώρα είναι η ώρα της εργαζόμενης εργατικής – λαϊκής πάλης, με απεργιακή μορφή. Με αυτό απαντάμε και δεν ξεχνάμε ότι η κυβέρνηση ετοιμάζεται να φέρει νέο νομοσχέδιο για τις εργασιακές σχέσεις, την Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας, για την κατάργηση του πενθήμερου, νέες ιδιωτικοποιήσεις».

Ενιαίος και αποφασιστικός αγώνας

Στη συζήτηση που ακολούθησε, μεταφέρθηκε η θετική εμπειρία από τη δράση του ΠΑΜΕ στους χώρους δουλειάς και τονίστηκε η ανάγκη ενότητας της εργατικής τάξης, των μικρών ΕΒΕ και της αγροτιάς. Ο Γ. Γκικόπουλος, εκ μέρους της Παναγροτικής Αγωνιστικής Συσπείρωσης (ΠΑΣΥ), τόνισε ότι χωρίς το ΠΑΜΕ τα προβλήματα των αγροτών δεν μπορούν να λυθούν. Αναφέρθηκε στην αντιασφαλιστική επίθεση που έχει υποστεί η αγροτιά, στο γεγονός ότι πολλοί μετανάστες δουλεύουν ανασφάλιστοι στα χωράφια ενώ πολλοί είναι και οι εργαζόμενοι σε αγροτικές επιχειρήσεις που ασφαλίζονται στον ΟΓΑ και όχι στο ΙΚΑ, χάνοντας έτσι μια σειρά δικαιώματα.

Για τη σημασία της ενότητας της εργατικής τάξης με τους ΕΒΕ μίλησε ο Γ. Χιώνης, μέλος της Πανελλαδικής Συντονιστικής ΕΒΕ επισημαίνοντας ότι εργάτες και ΕΒΕ πρέπει να δώσουν ενιαία αγωνιστική απάντηση στον κοινό αντίπαλό τους, το κεφάλαιο και τους εκπροσώπους του.

Αξίζει να αναφερθεί η τοποθέτηση του Γ. Καρανάσιου, μαθητή στο 2ο νυχτερινό σχολείο Περιστερίου και προέδρου του 15μελούς, που ανέφερε ότι το σχολείο του έκανε για πρώτη φορά το βήμα, συμμετέχοντας στην απεργιακή συγκέντρωση του ΠΑΜΕ και ανέδειξε την ανάγκη ακόμα μεγαλύτερης παρέμβασης των ταξικών δυνάμεων εκεί όπου βρίσκεται η νέα βάρδια της εργατικής τάξης.

Αναρτήθηκε στις Απεργία, ΓΣΕΒε, Π.Α.ΜΕ, ασφαλιστικό, εργατικά. Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Ευθύνη όλων η απεργιακή αναμέτρηση στις 16 του Απρίλη

Καμπάνια της ΚΝΕ για τους εργαζόμενους σπουδαστές

Απαιτείται σύγκρουση εφ’ όλης της ύλης

Δεν είναι μεμονωμένες περιπτώσεις. Είναι οι έξι στους δέκα. Χιλιάδες νέοι, σπουδαστές και συγχρόνως εργαζόμενοι. Παιδιά της εργατικής τάξης και των άλλων φτωχών λαϊκών στρωμάτων που υπογραφές σε ευρωσυνθήκες και ευρωστρατηγικές καίνε το πετσί τους. Είναι τα παιδιά των ΤΕΙ, που αναγκάζονται να δουλεύουν από τη μέρα που θα περάσουν το κατώφλι της σχολής, άλλοτε για να στηρίζουν το εισόδημα των οικογενειών τους και άλλοτε για να πληρώνουν τα υπέρογκα ποσά της …δωρεάν Παιδείας για στέγαση, σίτιση, βιβλία και αναλώσιμα. Με μισθούς «ίσα που φτάνουν για τα τσιγάρα του μήνα» και αναγκάζονται να βρουν και δεύτερη δουλειά, γιατί η ξεφτίλα των 657 ευρώ μεικτά έχει και πιο …κάτω. Με τις σπουδές να «μένουν πίσω» και το δίλημμα «δουλειά ή σχολή» να γίνεται θηλιά.

Αφουγκραζόμενη όλα τα παραπάνω, η Κομμουνιστική Νεολαία Ελλάδας εντείνει την καμπάνιά της στα ΤΕΙ για τους εργαζόμενους σπουδαστές, προκειμένου να ενημερωθούν για τα δικαιώματά τους στη δουλειά, να έρθουν σε επαφή με τα συνδικάτα τους, να δώσουν δύναμη στη φωνή και τις διεκδικήσεις τους. Η σύγκρουση είναι εφ’ όλης της ύλης και αναπόφευκτη με την πολιτική που υποβαθμίζει και ιδιωτικοποιεί τις σπουδές, με την πολιτική που θέλει ανασφάλιστη δουλειά, ήλιο με ήλιο, για 400 – 500 ευρώ.

Ενοχος είναι η πολιτική τους

Με αφορμή και την τελευταία απεργία στις 19 του Μάρτη, δεκάδες εργατικά – ταξικά σωματεία περιόδευσαν στους χώρους των ΤΕΙ, «γεγονός που αποκτά και πιο μόνιμα χαρακτηριστικά. Μπροστά στην κατεδάφιση της Κοινωνικής Ασφάλισης, χρειάζεται να αναπτυχθεί η δράση των σπουδαστών στο πλάι της εργατικής τάξης, όχι μόνο λόγω της προοπτικής των σπουδαστών ως αυριανών εργαζομένων αλλά λόγω του ότι οι ίδιοι οι σπουδαστές των ΤΕΙ σήμερα είναι μάρτυρες αυτής της βάρβαρης πολιτικής, είτε τη βιώνουν μέσα από τις οικογένειές τους, είτε από την ίδια τους την πείρα μέσα από τη δουλειά τους και τις πρακτικές τους», όπως μας είπε, μεταξύ άλλων, ο Γιάννης Τσώνης, μέλος του Γραφείου Περιοχής της Οργάνωσης Λεκανοπεδίου ΤΕΙ της ΚΝΕ. Και αναφέρεται στο στόχο της συγκεκριμένης καμπάνιας, «να συζητήσουμε με τους εργαζόμενους σπουδαστές για την ανάγκη από τώρα να συσπειρωθούν στα σωματεία τους και να παλέψουν. Να αντιληφθούν ότι ο ένοχος για την κατάσταση στην Παιδεία, για την επίθεση στα εργασιακά δικαιώματα, για το ίδιο το γεγονός ότι αντί να σπουδάζουν απρόσκοπτα, αναγκάζονται να δουλεύουν, είναι η πολιτική που στο επίκεντρό της έχει τα κέρδη, την ανταγωνιστικότητα, τις ανάγκες μιας χούφτας ανθρώπων. Από αυτό το γεγονός θέλουμε να ανοίξουμε τη συζήτηση για την επικαιρότητα και την αναγκαιότητα μιας άλλης προοπτικής, μιας άλλης εξουσίας και οικονομίας, όπου αυτοί που παράγουν θα καρπώνονται τον πλούτο».

Γράψου στο σωματείο, κόψ’ τους τη χαρά

Ο Βασίλης Κολιός, σπουδαστής στο ΤΕΙ Αθήνας, εργάζεται συγχρόνως, με ημιαπασχόληση, σε διαφημιστική εταιρεία. Υπογράφει τρεις 3μηνες συμβάσεις το χρόνο, «δηλαδή τρεις μήνες το χρόνο δεν έχουμε ούτε αυτή τη λειψή σύμβαση. Δεν υπάρχει πεδίο διαπραγμάτευσης, δεν έχω σύμβαση να με κατοχυρώνει, είμαι «μαύρος». Οσο για τις υπερωρίες, πρέπει να δουλέψω τις διπλάσιες ώρες για να τις πληρωθώ. Αν δουλέψεις δύο ή τρεις ώρες παραπάνω δεν τις πληρώνεσαι ούτε για πλάκα». Ο Βασίλης για κάθε τετράωρο πληρώνεται 45 ευρώ. «Υπολόγισε 2 μεροκάματα τη βδομάδα, περίπου 280 ευρώ το μήνα, ίσα που φτάνουν για κανέναν καφέ και τα τσιγάρα». Και δε γίνεται αλλιώς: «Ο προϋπολογισμός του σπιτιού δεν αρκεί. Αν και ζω με τους γονείς μου, δε φτάνουν 280 ευρώ για να μπορείς να είσαι αυτοσυντηρούμενος, να ζήσεις μια φυσιολογική φοιτητική ζωή, να έχεις να πιεις έναν καφέ». Ωστόσο, όπως εξηγεί ο Β. Κολιός, «και αυτή η φοιτητική ζωή πάει περίπατο, μόνο ξένοιαστη δεν είναι, καθώς τα περισσότερα Σάββατα και Παρασκευές εργάζομαι. Σε όλα αυτά έρχεται να προστεθεί το κόστος της σχολής, για να αγοράσεις πράγματα που χρειάζεσαι στο αντικείμενο των σπουδών σου, τουλάχιστον 100 ευρώ, και για γραφική ύλη άλλα 20 ευρώ».

«Και να φανταστείς ότι εγώ θεωρούμαι από τους τυχερούς. Υπάρχουν σπουδαστές που κάνουν σκληρές δουλειές. Αλλοι δουλεύουν οικοδομή, κάνουν μεταφορές, ξυπνούν από τα άγρια χαράματα και τρέχουν. Και αντικειμενικά, από το πρωί που φεύγεις και γυρνάς στο σπίτι σου το βράδυ, έχεις πολλά έξοδα», λέει.

Ο Βασίλης από την πρώτη μέρα που τελείωσε το σχολείο και ξεκίνησε τις σπουδές του, έπιασε δουλειά. «Από την πρώτη μέρα γράφτηκα στο Σωματείο Ιδιωτικών Υπαλλήλων. Το βασικό καθήκον για κάθε σπουδαστή είναι να είναι συνεπής στα μαθήματά του. Για έναν εργαζόμενο σπουδαστή, όπως και για κάθε εργαζόμενο, καθήκον του είναι να εγγραφεί στο σωματείο του. Οι επιχειρήσεις ποντάρουν στην ανάγκη των σπουδαστών να εργαστούν. Δεν πρέπει να τους χαρίσουμε την ευτυχία να έχουν εργαζόμενους που θα τους εκμεταλλεύονται ακόμη πιο εύκολα. Το σωματείο, όταν είναι ταξικό, είναι ασπίδα προστασίας, «σπάει» τη χαρά του εργοδότη και βάζει τις απαιτήσεις εκεί που πρέπει, όχι τίποτα τρελό, απλώς τα αυτονόητα», μας είπε. Ενώ για την καμπάνια της ΚΝΕ στα ΤΕΙ επισημαίνει πόσο «απαραίτητη και χρήσιμη είναι, καθώς το ποσοστό εργαζομένων στα ΤΕΙ είναι πολύ υψηλό. Είναι ανάγκη του σπουδαστικού κινήματος να δώσει προοπτικές σε κάθε σπουδαστή, να συνδυάσει τις διεκδικήσεις του όχι στενά γύρω από το χώρο του ΤΕΙ, αλλά και στο χώρο της δουλειάς».

Από την πρώτη μέρα σπουδών στο μεροκάματο

Τα πράγματα είναι ακόμη πιο δύσκολα για τα παιδιά που αναγκάζονται να φύγουν από την περιοχή τους για να σπουδάσουν αλλού. H Ιλιάνα Μουτσιανά είναι από την επαρχία και όταν πέρασε στο ΤΕΙ Πειραιά αναγκάστηκε από την πρώτη μέρα να βρει δουλειά, καθώς «εστία για τους σπουδαστές δεν υπάρχει και έπρεπε να νοικιάσω σπίτι. Και δεν είναι μόνο το ενοίκιο. Εχεις να πληρώσεις λογαριασμούς, κοινόχρηστα και αναγκάζεσαι να πιάσεις και δεύτερη δουλειά για να τα βγάλεις πέρα. Μιλάμε για 650 ευρώ το μήνα, σαν να ανοίγεις δεύτερο σπίτι. Οι γονείς μου δεν έχουν την οικονομική ευχέρεια να μου δίνουν ένα μισθό το μήνα».

Από το πρώτο έτος στη σχολή έχει περιπλανηθεί σε διάφορες δουλειές του ποδαριού, από ψήσιμο μπιφτεκιών σε φαστφουντάδικο, «να κρέμεσαι σε ένα σκαλάκι για να καθαρίζεις απορροφητήρα και από κάτω να καίει το λάδι και να κρατιέσαι μη γλιστρήσεις», μέχρι διανομή φυλλαδίων. «Αυτή η εργασιακή περιπλάνηση έχει ως αποτέλεσμα να σε «τραβάει» πίσω στις σπουδές, σημειώνει. Δεν προλάβαινα ούτε να διαβάσω. Ερχεται η στιγμή που σε αναγκάζουν να διαλέξεις δουλειά ή σπουδές. Ενα παιδί που έχει σοβαρά οικονομικά προβλήματα τι θα κάνει; Αναγκάζεται να εγκαταλείψει τις σπουδές του. Είναι άδικο».

Τους τελευταίους πέντε μήνες η Ιλιάνα κάνει την πρακτική της σε λογιστικό γραφείο. «Στην πρακτική αμείβεσαι με το 80% του ημερομίσθιου ανειδίκευτου εργάτη, με απολαβές 612 ευρώ το μήνα. Υπάρχουν παιδιά που κάνουν πρακτική και παίρνουν 177 ευρώ το μήνα. Είναι κοροϊδία. Οσο για την απεργία, σου λέει ο εργοδότης ότι ο «πρακτικάριος» δε θεωρείται εργαζόμενος και αφού η απεργία είναι δικαίωμα των εργαζομένων εσύ δεν το έχεις, όπως δε δικαιούσαι και δώρο Χριστουγέννων, δώρο Πάσχα, επίδομα αδείας. Ερχεται η στιγμή που χρειάζεσαι άδεια για την εξεταστική και είναι στην ευχέρεια του εργοδότη αν θα σου δώσει πέντε μέρες», λέει.

Η Ιλιάνα εδώ και τέσσερα χρόνια είναι στο Σωματείο Ιδιωτικών Υπαλλήλων. «Σήμερα σπουδάζουν και εργάζονται τουλάχιστον οι 6 στους 10 σπουδαστές στα ΤΕΙ. Να συνειδητοποιήσουμε πως όσα συμβαίνουν στις σπουδές μας δεν είναι ξεκομμένα από το Ασφαλιστικό. Οι γνώσεις «της πλάκας» οδηγούν σε αποφοίτους «της πλάκας» και όταν δε βγαίνεις με ολοκληρωμένες γνώσεις ο εργοδότης πατάει τα δικαιώματά σου, σε ξεζουμίζει, σε εκμεταλλεύεται. Ολα όσα γίνονται και στην εκπαίδευση έχουν κύριο στόχο να χτυπήσουν τους μελλοντικούς εργαζόμενους. Η συμπόρευση εργατικού και σπουδαστικού-φοιτητικού κινήματος επιβάλλεται».

Αναρτήθηκε στις ΚΚΕ, ΚΝΕ, Καπιταλιστικά Κέρδη, Π.Α.ΜΕ, εργατικά, ελαστικές μορφές εργασίας, νεολαία. Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Καμπάνια της ΚΝΕ για τους εργαζόμενους σπουδαστές