ΑΡΕΙΟΣ ΠΑΓΟΣ : Απόφαση – βόμβα για το χρόνο εργασίας

Με απροκάλυπτο τρόπο νομιμοποιεί τις αξιώσεις του κεφαλαίου για το σπάσιμο του χρόνου εργασίας σε «ενεργό» και «ανενεργό»

Με μια απόφαση – βόμβα, ο Αρειος Πάγος έρχεται να νομιμοποιήσει τις πιο αντιδραστικές αξιώσεις του κεφαλαίου σχετικά με το χρόνο εργασίας, ανοίγοντας διάπλατα το δρόμο για την ντε φάκτο εφαρμογή όσων έχουν ήδη αποφασιστεί στην ΕΕ και τώρα παίρνουν τη μορφή οδηγίας. Η απόφαση αφορά στα μισθολογικά και άλλα δικαιώματα που μπορεί να απολαμβάνει ένας εργαζόμενος ο οποίος βρίσκεται στην υπηρεσία του εργοδότη του, αλλά, σύμφωνα με τον Αρειο Πάγο, «δεν υποχρεούται να έχει σε εγρήγορση τις σωματικές ή πνευματικές του δυνάμεις, ενώ έχει τη δυνατότητα να κοιμάται ή να βρίσκεται έξω από τον τόπο εργασίας».

Ο Αρειος Πάγος αποφάνθηκε ότι ένας εργαζόμενος με το παραπάνω καθεστώς απασχόλησης δε δικαιούται την πληρωμή υπερωριών και της προσαύξησης της κυριακάτικης αργίας. Επί της ουσίας, η δικαστική απόφαση χωρίζει το χρόνο της εφημερίας (εργασίας) σε «ενεργό» και «ανενεργό», απαλλάσσοντας τον εργοδότη από την υποχρέωση να καταβάλει στον εργαζόμενο όλα τα προβλεπόμενα για όσο χρόνο τον απασχολεί.

Η συγκεκριμένη υπόθεση αφορούσε σε ένα φύλακα που εργαζόταν σε παροπλισμένο πλοίο στην Ελευσίνα. Ο φύλακας ήταν υποχρεωμένος να βρίσκεται στο πλοίο εναλλάξ (βάρδιες) με έναν ακόμα συνάδελφό του. Μεταξύ των καθηκόντων του ήταν να περιφέρεται στα εξωτερικά μέρη του πλοίου, προκειμένου να ελέγχει την ασφαλή πρόσδεση του πλοίου, να φροντίζει τη διαρκή λειτουργία των φώτων αγκυροβολίας και να ελέγχει κάθε εβδομάδα τα βυθίσματα του πλοίου.

Απαράδεκτοι διαχωρισμοί

Η Ολομέλεια του Αρείου Πάγου (10/2009), ερμηνεύοντας την ευρωπαϊκή και ελληνική νομοθεσία, απέρριψε την αίτηση του φύλακα που διεκδικούσε διαφορές αποδοχών από τον εργοδότη του (υπερωρίες, προσαυξήσεις από νυκτερινή εργασία και εργασία Κυριακών).

Για να καταλήξει σε αυτή την απόφαση, ο Αρειος Πάγος εκτίμησε ότι οι εργαζόμενοι με «απλή ετοιμότητα εργασίας» (!), δηλαδή αυτοί που κατά το ωράριό τους «δε διατηρούν σε εγρήγορση τις σωματικές και πνευματικές τους δυνάμεις» δε δικαιούνται όσα προβλέπει η εργατική νομοθεσία για τους άλλους συναδέλφους τους που βρίσκονται σε «γνήσια ετοιμότητα εργασίας».

Σύμφωνα με το σκεπτικό της απόφασης, η ετοιμότητα για εργασία διακρίνεται σε δύο κατηγορίες. «Η πρώτη είναι η «γνήσια ετοιμότητα εργασίας» και οι μισθωτοί οφείλουν να βρίσκονται σε ορισμένο τόπο που καθορίζεται από τον εργοδότη και για προκαθορισμένο χρονικό διάστημα, διατηρώντας τις σωματικές και πνευματικές τους δυνάμεις σε εντάσεις προκειμένου να μπορούν να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους μόλις παραστεί ανάγκη. Στην περίπτωση αυτή – σημειώνει ο Αρειος Πάγος – έχουν εφαρμογή όλες οι διατάξεις της εργατικής νομοθεσίας και υπάρχει πλήρης απασχόληση των εργαζομένων, καθώς υφίσταται εγρήγορση των δυνάμεων των μισθωτών».

«Δεύτερη κατηγορία – συνεχίζει η απόφαση – είναι η «απλή ετοιμότητα» ή όπως αλλιώς λέγεται η «ετοιμότητα κλήσης ή μη γνήσια ετοιμότητα», κατά την οποία ο μισθωτής δεν υποχρεούται να έχει σε εγρήγορση τις σωματικές ή πνευματικές του δυνάμεις, ενώ έχει τη δυνατότητα να κοιμάται ή να βρίσκεται έξω από τον τόπο εργασίας. Στις περιπτώσεις αυτές δεν έχουν εφαρμογή οι διατάξεις της εργατικής νομοθεσίας που αφορούν τα ελάχιστα όρια αμοιβής και τις προσαυξήσεις για παροχή νυκτερινής ή υπερωριακής εργασίας και εργασία κατά τις Κυριακές»!

Πρόκληση με προηγούμενο

Η απόφαση του Αρείου Πάγου επί της ουσίας περιγράφει τον «ενεργό» και «ανενεργό» χρόνο της εφημερίας, με το δεύτερο να μη θεωρείται εργάσιμος χρόνος και άρα να μην πληρώνεται. Δηλαδή, ο συγκεκριμένος φύλακας ήταν υποχρεωμένος κατά τη διάρκεια της 12ωρης βάρδιάς του να βρίσκεται σε ετοιμότητα για να προσφέρει τις υπηρεσίες του στον εργοδότη. Το Ανώτατο Δικαστήριο όμως αποφάνθηκε πως παρά το γεγονός ότι ο εργοδότης τον δέσμευε για το δωδεκάωρο της βάρδιάς του ακόμα και τις Κυριακές, αυτό δε θεωρούνταν εργάσιμος χρόνος, αφού ο εργαζόμενος «δε διατηρούσε σε εγρήγορση τις σωματικές και πνευματικές τους δυνάμεις»!

Ακόμα πιο προκλητική ήταν η απόφαση του Εφετείου Αθηνών για την ίδια υπόθεση. Το δικαστήριο έκρινε ότι ο εργαζόμενος δεν δικαιούνταν τις νόμιμες προσαυξήσεις, αφού «ο φύλακας είχε τη δυνατότητα να κοιμάται στην καμπίνα του μετά τους σχετικούς ελέγχους, χωρίς να απαιτείται ολονύκτια εγρήγορση των σωματικών και πνευματικών του δυνάμεων».

Δηλαδή με απροκάλυπτο τρόπο το δικαστήριο αποφάνθηκε ότι εργάσιμος χρόνος είναι μόνο αυτός κατά τον οποίο ο εργαζόμενος προσφέρει τις υπηρεσίες για τις οποίες προσλήφθηκε. Αυτή την αντιδραστική απόφαση επικύρωσε και ο Αρειος Πάγος, σε μια περίοδο που στην ΕΕ συνεχίζονται και ολοκληρώνονται οι διαβουλεύσεις για την οριστική μορφή της οδηγίας που θα καθιερώσει με τον πιο επίσημο τρόπο το διαχωρισμό του χρόνου εργασίας σε «ενεργό» και «ανενεργό».

Advertisements
Αναρτήθηκε στις Καπιταλιστικά Κέρδη, εργοδοτική τρομοκρατία, ελαστικές μορφές εργασίας. Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο ΑΡΕΙΟΣ ΠΑΓΟΣ : Απόφαση – βόμβα για το χρόνο εργασίας

Νέα αγωγή – πρόκληση στο πνεύμα Σανιδά

ΠΟΛΥΕΘΝΙΚΗ «ΤΖΑΜΠΟ»
Ζητάει την οικονομική και ποινική εξόντωση του απολυμένου Νίκου Νικολόπουλου, αναπαράγοντας τα επιχειρήματα του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου
Κυβέρνηση, μεγαλοεργοδοσία και ταξική δικαιοσύνη έχουν βάλει στο στόχαστρο το εργατικό κίνημα και την ταξική πρωτοπορία του
Την οικονομική και ποινική εξόντωση του Νίκου Νικολόπουλου επιδιώκει με νέα αγωγή της η εργοδοσία της πολυεθνικής «Τζάμπο». Ο κομμουνιστής εργαζόμενος απολύθηκε τον περασμένο Γενάρη επειδή πήρε μέρος στην πανελλαδική απεργία του Δεκέμβρη και καλούσε τους συναδέλφους του να κάνουν το ίδιο. Η απόλυσή του προκάλεσε τη δυναμική αντίδραση των ταξικών δυνάμεων, που με δεκάδες κινητοποιήσεις έξω από τα καταστήματα της επιχείρησης απαίτησαν την ανάκλησή της.

Και η νέα αγωγή έχει τη σφραγίδα της κατάπτυστης εντολής Σανιδά να χτυπηθεί με κάθε μέσο το εργατικό κίνημα και η ταξική πρωτοπορία του. Είναι φανερό ότι στο πνεύμα αυτής της «υπόδειξης», στην οποία ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου χαρακτήριζε «τελεσθέντα εγκλήματα» τους εργατικούς αγώνες, η εργοδοσία επανέρχεται ενθαρρυμένη, μετά και την πρόσφατη δικαστική απόφαση σε βάρος του Συλλόγου Εμποροϋπαλλήλων Αθήνας και της προέδρου του Μαρίας Τσαγκατάκη. Την ίδια ώρα, όπως η εργοδοσία ομολογεί στο κείμενο της αγωγής, εκκρεμούν 48 μηνύσεις σε βάρος συνδικαλιστών και άλλων αγωνιστών που πήραν μέρος στις πολύμηνες κινητοποιήσεις έξω από τα «Τζάμπο».

Με τη νέα αγωγή σε βάρος του Νίκου Νικολόπουλου (εκκρεμεί ήδη μια μήνυση σε βάρος του για την οποία έχει κληθεί να δώσει εξηγήσεις) η εργοδοσία απαιτεί, μεταξύ άλλων, ο απολυμένος να της καταβάλει το ποσό των 200.000 ευρώ για ηθική βλάβη και να του απαγγελθεί προσωπική κράτηση ενός έτους για αδικοπραξία! Πρόκειται για την ίδια εργοδοσία που του έδινε μισθό – όπως και σε άλλους εργαζόμενους – 590 ευρώ το μήνα, όσο δούλευε σαν εξαμηνίτης συμβασιούχος στα καταστήματά της.

Μ’ ένα μάτσο κατηγορίες

Η εργοδοσία κατηγορεί τον Νίκο Νικολόπουλο ότι πρωτοστάτησε στις κινητοποιήσεις – τις οποίες η ίδια χαρακτηρίζει «παράνομες» – και τη δυσφήμισε όταν κατάγγειλε την απόπειρα εξαγοράς του. Ακόμα, του αποδίδει κατηγορίες για «παράνομη βία, διατάραξη οικιακής ειρήνης και φθορά ξένης ιδιοκτησίας από κοινού». Στη βάση αυτών των κατηγοριών απαιτεί:

  • Να της καταβάλει… «ως εύλογη χρηματική ικανοποίηση για την ηθική βλάβη που μου προξένησε το ποσό των ευρώ διακοσίων χιλιάδων (200.000) έντοκα και με το νόμιμο τόκο υπερημερίας από την επομένη της επίδοσης της παρούσας μέχρι την ολοσχερή εξόφληση».
  • Να του απαγγελθεί «προσωπική κράτηση διάρκειας ενός (1) έτους λόγω της αδικοπραξίας του».
  • Να υποχρεωθεί να «παραλείπει στο μέλλον και στο διηνεκές πάσα περαιτέρω παράνομη προσβολή» των δικαιωμάτων της εργοδοσίας, «με την απειλή» ότι κάθε φορά που τα παραβαίνει θα τιμωρείται με «προσωπική κράτηση μέχρι ενός (1) έτους και χρηματικής ποινής ποσού ευρώ πέντε χιλιάδων εννιακοσίων (5.900) και εγγυοδοσίας ποσού εκατό χιλιάδων ευρώ (100.000)».
  • Να καταβάλει το σύνολο της δικαστικής δαπάνης και της αμοιβής του δικηγόρου της εργοδοσίας.

Η αγωγή κατατέθηκε στις 27 Μάρτη 2009 και η δικάσιμος ορίστηκε να γίνει στις 13 Γενάρη 2011.

«Παράνομο» ό,τι θίγει τα κέρδη

Το κείμενο της αγωγής είναι γεμάτο προκλήσεις και αποκαλύπτει τον τρόπο που η εργοδοσία αντιλαμβάνεται τα συνδικαλιστικά και άλλα δικαιώματα των εργαζομένων. Κάνοντας το μαύρο – άσπρο εμφανίζει τον εαυτό της ως θύμα. Φθάνει στο σημείο να δικαιολογεί τις απολύσεις που κάνει λέγοντας ότι «προσλαμβάνει και απολύει άτομα, που αποτελούν το προσωπικό της, αποκλειστικά και μόνον με αξιοκρατικά κριτήρια. Στη διαρκή αναζήτηση για το καλύτερο, επιβραβεύει τους επιμελείς υπαλλήλους με τη μακρόχρονη παραμονή τους στην εταιρεία, ενώ απομακρύνει όσους δεν είναι συνεπείς στις υποχρεώσεις τους».

Ομως για τους εργοδότες επιμελής και ευσυνείδητος εργαζόμενος είναι αυτός που αποδέχεται το χτύπημα των δικαιωμάτων του για να βγάζουν όλο και περισσότερα κέρδη. Είναι αυτός που δεν αντιδρά στις αντεργατικές πολιτικές γενίκευσης των ευέλικτων μορφών εργασίας, στους μισθούς πείνας.

Παραπέρα η εργοδοσία ισχυρίζεται ότι οι κινητοποιήσεις για την ανάκληση της απόλυσης του Νίκου Νικολόπουλου εκφεύγουν «τελείως των ορίων της απλής περίπτωσης διαμαρτυρίας» και πως εντάσσονται «στα γενικότερα πλαίσια μιας προσχεδιασμένης και οργανωμένης επίθεσης των ορισμένων ταξικών ομάδων πολιτικής πίεσης και συνδικαλιστικών οργανώσεων κατά του κεφαλαίου και του αστικού κράτους».

Σε άλλο σημείο θεωρεί ότι οι «έκνομες μεθοδεύσεις και ενέργειες» εναντίον της, «κατατείνουν και στοχεύουν στην άγρα συνδικαλιστικής και κομματικής «πελατείας». Και πιο κάτω θεωρεί ότι ο αγώνας που δόθηκε ήταν μια «οργανωμένη επιθετική ενέργεια εναντίον μου», η οποία είχε ως «όργανο δράσης» τον Νίκο Νικολόπουλο, οποίος είχε ως προφανή στόχο να «δρέψει συνδικαλιστικό και πολιτικό προσωπικό όφελος και να παρουσιάσει τον εαυτό του ως μάρτυρα»!

Με άθλιο τρόπο, η πολυεθνική προσπαθεί μάταια να συκοφαντήσει στα μάτια των εργαζόμενων τις δεκάδες κινητοποιήσεις για την ανάκληση της άδικης απόλυσης και μαζί τα συνδικάτα, τους συνδικαλιστές και τους εργαζόμενους από όλους τους κλάδους που συμμετείχαν σε αυτές, παρουσιάζοντας ούτε λίγο ούτε πολύ αυτούς που πρωτοστάτησαν στη διοργάνωσή τους να εμφορούνται από προσωπικά ή άλλα ιδιοτελή κίνητρα.

Με τον ίδιο προκλητικό τρόπο η εργοδοσία ισχυρίζεται ότι η απόλυση δεν έγινε για να προστατέψει τα κέρδη της και για να στείλει το μήνυμα στους υπόλοιπους εργαζόμενους της επιχείρησης ότι όποιος αντιδρά χτυπιέται. Αλλά, όπως αναφέρει, για λόγους… ηθικής τάξης: «Για τη διοίκηση της επιχείρησής μου υπάρχει κάτι πολύ πιο σημαντικό από το χρήμα και το κέρδος, υπάρχουν ηθικές αξίες και μια στάση ζωής και επιχειρηματικής δράσης, που αξιοκρατικά «βραβεύει» τον εργατικό και «αρνείται» τον τεμπέλη και αυτόν που συνειδητά επιδιώκει να βλάψει την επιχείρηση που εργάζεται».

Αναπαράγει το πνεύμα Σανιδά

Ακολουθώντας την πρακτική Σανιδά, η εργοδοσία αποφαίνεται στην αγωγή της για το τι είναι είναι «νόμιμη» και τι «παράνομη» συνδικαλιστική δράση. Ισχυρίζεται ότι «οι συνδικαλιστικές οργανώσεις δεν μπορούν ούτε να οργανώσουν ούτε να προκαλούν κατ’ άλλο τρόπο παράνομη συλλογική δράση. Ομοίως δεν έχουν δικαίωμα να μετέχουν σε παράνομη συλλογική δράση, παρέχοντας στήριξη στη δράση αυτή ή με οποιονδήποτε άλλο τρόπο τα μέλη των οργανώσεων αυτών, όπως αποδείχθηκε ότι είναι ο εναγόμενος…».

Και πιο κάτω προσθέτει, ακόμα και αν είναι νόμιμη η δράση των συνδικάτων θα πρέπει να ασκείται έτσι ώστε «να σέβεται και να τηρεί την αρχή της αναλογικότητας αναφορικά με τα προστατευόμενα οικονομικά δικαιώματα του εργοδότη».

Η επιχειρηματολογία της είναι ίδια και απαράλλαχτη με τα όσα είπε ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου στη συνάντησή του με τους συνδικαλιστές του ΠΑΜΕ, στο πλαίσιο παράστασης διαμαρτυρίας για την κατάπτυστη παρέμβασή του προς όφελος της πολυεθνικής. Με δεδομένο ότι η κυβέρνηση έχει καλύψει πλήρως τον εισαγγελέα, τόσο στη Βουλή, κατά τη συζήτηση σχετικής Ερώτησης του ΚΚΕ, όσο και κατά τη διαμαρτυρία του ΠΑΜΕ στον αρμόδιο υπουργό, είναι φανερό ότι κυβέρνηση, εργοδοσία και δικαιοσύνη συγκροτούν ένα ενιαίο μπλοκ σε βάρος των εργαζόμενων, όχι μόνο της «Τζάμπο», αλλά και κάθε άλλης επιχείρησης, αφού στόχος είναι να χτυπηθεί, να ποινικοποιηθεί και κατασταλεί συνολικά το εργατικό κίνημα.

Αναρτήθηκε στις Καπιταλιστικά Κέρδη, δημοκρατικά δικαιώματα, εργοδοτική τρομοκρατία. Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Νέα αγωγή – πρόκληση στο πνεύμα Σανιδά

Ανοιχτή επιστολή προς τον Εισαγγελέα Σανιδά

Ονομάζομαι Νικολόπουλος Νίκος και είμαι φοιτητής της ΑΣΟΕΕ. Είμαι 22 ετών και εργάζομαι παράλληλα με τις σπουδές μου από τα 17 μου χρόνια, τότε μάλιστα με βιβλιάριο εργασίας ανηλίκου. Τελείωσα με άριστα το Λύκειο και προσπαθώντας να ανταποκρίνομαι στις υποχρεώσεις της σχολής μου, εργάζομαι τα τελευταία 5 χρόνια καλύπτοντας – όσο γίνεται με τα ψίχουλα που παίρνεις ως 4ωρος ή άλλοτε ως 6ωρος ή όταν εργάζεσαι με σύμβαση ορισμένου χρόνου χωρίς να ξέρεις αν θα εργάζεσαι τον επόμενο μήνα – τις ανάγκες μου, καθώς δε γίνεται να επιβαρύνω στο ελάχιστο το ήδη βεβαρημένο κόστος ζωής της οικογένειάς μου (κάρτες, δάνεια, λογαριασμοί, ενοίκια).

Η παρένθεση αυτή κ. Σανιδά μπορεί για σας να είναι 5 λέξεις και να διαβάζεται γρήγορα. Για μένα όμως είναι το ξεφύσημα του πατέρα μου πάνω από τους λογαριασμούς του μήνα, τα δάκρυα της μητέρας μου όταν ερχόταν σπίτι απολυμένη για να αυξηθούν τα κέρδη τους, το άγχος της καθημερινής επιβίωσης. Και γράφεται πολύ δύσκολα. Θεωρούσα πάντα, κ. Σανιδά, πολύ άξιους τους ανθρώπους που εργάζονταν. Ηταν τιμή μου να συναναστρέφομαι ανθρώπους που κέρδιζαν την καθημερινότητά τους με τον ιδρώτα τους. Αισθάνομαι πολύ περήφανος που είμαι γέννημα – θρέμμα της εργατικής τάξης. Οση είναι κ. Σανιδά η τιμή μου για την εργασία μου και φροντίζω γι’ αυτό πάντα να είμαι παράδειγμα, τόσο ισχυρή είναι και η επίγνωση πως τον πλούτο τον παράγουμε εμείς, οι εργάτες, μαζί με τη φτωχοαγροτιά, που έχει το δικό της μερίδιο στο μόχθο και τον κόπο για επιβίωση.

Και όταν καταλαβαίνει, κ. Σανιδά, ο εργάτης, ή αν θέλετε ένας νεολαίος που ετοιμάζεται ως η νέα βάρδια της εργατικής τάξης, ότι από τον ιδρώτα του, από τα χέρια του, από το μυαλό του βγαίνουν τα τεράστια υπερκέρδη τους, όταν νιώθει την εκμετάλλευση, το ξεζούμισμα, τον απάνθρωπο καθημερινό θάνατο, την πίεση να γίνεται πιο παραγωγικός, να δεχτεί να ζει με όλο και λιγότερα – και δεν αναφέρομαι μόνο στις πενιχρές αυξήσεις των μισθών από τις ξεπουλημένες ηγεσίες της ΓΣΕΕ, αλλά και στο ξεπούλημα στους ιδιώτες παμφάγους κερδοβγάλτες, της υγείας, της παιδείας, της κοινωνικής ασφάλισης και άλλων, αλλά και των απολύσεων – τότε, κ. Σανιδά, έχετε δίκιο! Αυτός ο εργάτης είναι επικίνδυνος! Και είναι επικίνδυνος γιατί σταματάει να πατάει το διπλανό του και του δίνει το χέρι. Καταλαβαίνει πως όλους τους εργάτες στο ίδιο καζάνι μας βράζουν. Οργανώνεται. Απευθύνεται στο σωματείο του. Σκέφτεται πια πώς θα αντιδράσει. Σκέφτεται τον τρόπο.

Υπάρχει όμως, κ. Σανιδά, ένα τείχος σχεδόν αδιαπέραστο γι’ αυτόν τον εργάτη. Ενα τείχος ψηλό, μαύρο, έτοιμο να πέσει πάνω του και να τον καταπιεί. Ο φόβος. Ο φόβος κ. Σανιδά για τον εργάτη σήμερα δεν είναι απλά μια λέξη. Ετσι ζει και εδώ οφείλω να σας δώσω συγχαρητήρια. Γιατί τόσο η δικαιοσύνη, με το ταξικό της χαρακτήρα (δείτε για παράδειγμα πόσοι εργολάβοι ή πόσοι εφοπλιστές πήγαν φυλακή για τα εργατικά εγκλήματα που στοιχίζουν τη ζωή συναδέλφων) παίζει το ρόλο της στο φόβο αυτό, όσο και εσείς προσωπικά, που με την πρόσφατη παρέμβασή σας σε δίκες που ακόμη δεν έχουν καλά – καλά ξεκινήσει, ζητάτε την κεφαλή κάθε εργάτη που αγωνίζεται «επί πίνακι», υπερασπίζοντας ολοκάθαρα το μεγάλο κεφάλαιο.

Εργαζόμενος τους τελευταίους 5 μήνες στα «Τζάμπο», στο κατάστημα της Βάρης, παραδειγματικά και όντας ένας από τους αποδοτικότερους υπαλλήλους (τουλάχιστον αυτή ήταν γνώμη της εταιρείας πριν απεργήσω!), συμμετείχα στην πανελλαδική απεργία στις 10/12. Δε σας κρύβω ότι χρειάζεται δύναμη για να απεργήσει ένας νέος εργαζόμενος. Ηξερα βλέπετε από το ευρύτερο τρομοκρατικό κλίμα που καλλιεργεί η εταιρεία, ποια θα ήταν η αντίδραση της τελευταίας. Προσπαθούσα παράλληλα να οργανώσω τους υπόλοιπους συναδέλφους στο κλαδικό μας σωματείο, τον Σύλλογο Εμποροϋπαλλήλων Αθήνας, που χαίρει βαθιάς εκτίμησης από τους εργάτες του κλάδου, καθώς σε αυτό πλειοψηφούν οι συνεπείς ταξικές δυνάμεις του ΠΑΜΕ.

Η αντίδραση της εργοδοσίας ήταν να με απολύσει 5 μέρες μετά την απεργία στα μέσα του μήνα και μπροστά σε όλο το προσωπικό του καταστήματος, ανακοινώνοντας πως «ο συνδικαλισμός εδώ μέσα απαγορεύεται»! Μετά από κινητοποιήσεις του σωματείου μου, των ταξικών δυνάμεων του ΠΑΜΕ, που εσείς τις χαρακτηρίζετε «εγκληματικές», η επιχείρηση ακύρωσε την απόλυση. Αξίζει να σημειωθεί η ιδιαίτερη προσοχή που έδειξε στο ζήτημα της απόλυσης και η συνεπής στάση του ΚΚΕ και από την άλλη η εκκωφαντική σιωπή των ΜΜΕ και των κομμάτων του ευρωμονόδρομου. Στη συνέχεια, στις 7/1, μετά το τέλος της εργασίας μου, μου είχαν κλείσει το αυτοκίνητο εντεταλμένοι της εργοδοσίας. Αργότερα, σε επόμενες κινητοποιήσεις, ομολόγησαν τις πράξεις τους σε τέσσερα στελέχη διάφορων σωματείων. Στην αρχή, αφού με έσυραν σε μια καφετερία με ψέματα και προσχήματα, με κράτησαν εκεί με τη βία, προσφέροντάς μου μάλιστα 50.000 ευρώ εξ ονόματος των εταιρειών «Τζάμπο» και «Μπένετον» για να υπογράψω την οικειοθελή αποχώρησή μου από την εταιρεία.

Κύριε Σανιδά, αυτό που τους απάντησα είναι μάλλον δύσκολο να το καταλάβετε, καθώς φαίνεται ότι από τη θέση σας σε μιά από τις εξουσίες του συστήματος όπως λέγεται, αντικειμενικά το υπηρετείτε, επομένως απ’ αυτή τη θέση διώκετε όσους εργάτες σηκώνουν κεφάλι. Απάντησα κ. Σανιδά πως είναι μερικά πράγματα σ’ αυτή τη ζωή για μένα που ούτε πωλούνται ούτε αγοράζονται! Τους είπα κ. Σανιδά πως δεν είμαι εμπόρευμα! Προτιμάω το μεροκάματό μου και είναι αναφαίρετο δικαίωμά μου να διεκδικώ τον πλούτο που παράγω και μου ανήκει. Οπως (θα έλεγα «καταλαβαίνετε», αλλά όχι!) φαντάζεστε λοιπόν, είχα ρίξει εκείνο το αδυσώπητο τείχος του φόβου. Ετσι, στην άρνησή μου, απάντησαν με ευθείες απειλές κατά της ζωής μου και της ζωής της αδελφής μου, του πατέρα και της μητέρας μου, για τους οποίους γνώριζαν όπως μου αποκάλυψαν πού δουλεύουν, τι ώρα σχολάνε και πού μένουμε. Στην αδιάλλακτη στάση μου να χρηματιστώ ή να τρομοκρατηθώ, απολύθηκα για δεύτερη φορά.

Χαίρομαι όμως κ. Σανιδά για τη θέρμη με την οποία υποστηρίζετε τέτοιους μαφιόζους. Στις απειλές τους απάντησε το ΠΑΜΕ. Με κινητοποιήσεις σε όλη την Ελλάδα, πάλεψε για την επαναπρόσληψή μου, για να αναδειχτεί το θέμα και να μαθευτεί παντού. Απάντησε κ. Σανιδά το ΚΚΕ, που κατήγγειλε το γεγονός στη Βουλή και στην Ευρωβουλή. Απάντησε ο «Ριζοσπάστης» και ο «902», που με τα ρεπορτάζ τους έκαναν ευρύτατα γνωστή τη μεθόδευση της εταιρείας. Απάντησαν, τέλος, χιλιάδες κόσμου που στάθηκαν αλληλέγγυοι στην απόλυση ενός εργαζόμενου, κάνοντας ακόμα εκκωφαντικότερη τη σιωπή των κομμάτων, αλλά και των ΜΜΕ.

Από την άλλη κ. Σανιδά, τα «Τζάμπο», μέσω του ΣΕΛΠΕ, του εκπροσώπου των πολύ μεγάλων αλυσίδων καταστημάτων που έχουν τζίρο πάνω από 1 εκατομμύριο ευρώ, χρησιμοποίησαν την κυβέρνηση, την αστυνομία, κάνοντας δεκάδες συλλήψεις στις κινητοποιήσεις και τέλος τη δικαιοσύνη, με το λαμπρότατο παράδειγμά σας, για να ποινικοποιήσει τους αγώνες που δόθηκαν. Και όλοι αυτοί οι μηχανισμοί βρήκαν τον καιρό να κινητοποιηθούν για να πνίξουν όλους αυτούς τους εργάτες που αγωνίζονται, τη στιγμή που έχω καταθέσει μήνυση στην Εισαγγελία πριν από ένα μήνα και σιωπάτε!

Τέλος, κ. Σανιδά, θέλω να σας πω πως είμαι πολύ, μα πολύ περήφανος για την αλληλεγγύη που έδειξαν οι συνεπείς ταξικές δυνάμεις του ΠΑΜΕ. Θέλω να διαβιβάσω την ανένδοτη σιγουριά, τη δική μου και της τάξης μου, πως αν δεν είμαι εγώ αυτός τώρα που θα μπορώ να συνδικαλίζομαι και να διεκδικώ τα δικαιώματά μου ελεύθερα, θα είναι χιλιάδες εργάτες αύριο. Δε σας ζητώ να μου πείτε γιατί χαρακτηρίσατε τις κινητοποιήσεις μας ως «εγκληματικές». Στο βωμό του κέρδους τους θυσιάσατε για άλλη μια φορά τη δικαιοσύνη, όπως θυσιάστηκε ξανά η ενημέρωση του κόσμου από τα ΜΜΕ.

Ενα πράγμα είναι σίγουρο. Η εργατιά σήμερα μπορεί να βρίσκεται στριμωγμένη και να εκτελείται καθημερινά. Μα το αίμα αυτό που χύνεται, τα θανατηφόρα εργατικά «ατυχήματα», τα δάκρυα των απολυμένων μανάδων, τα ξεφυσήματα και το άγχος κάθε πατέρα, θα βρουν τη δικαίωσή τους. Θα βρουν τη δικαίωσή τους στην οργανωμένη, μαζική, ταξική δράση. Θα βρουν τη δικαίωσή τους σε ένα μέλλον που θα ορίζουν οι ίδιοι τη μοίρα τους, στη δική τους λαϊκή εξουσία και οικονομία.

Νίκος ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΣ
Απολυμένος από το κατάστημα της πολυεθνικής «Τζάμπο»στη Βάρη
Αναρτήθηκε στις δημοκρατικά δικαιώματα, εργατικά, εργοδοτική τρομοκρατία. Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Ανοιχτή επιστολή προς τον Εισαγγελέα Σανιδά

Απροκάλυπτη και επικίνδυνη παρέμβαση σε βάρος της συνδικαλιστικής δράσης

ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Απροκάλυπτη και επικίνδυνη παρέμβαση σε βάρος της συνδικαλιστικής δράσης

Με έγγραφο – εντολή προς τους υφισταμένους εισαγγελείς, χαρακτηρίζει «εγκλήματα» τις κινητοποιήσεις του ΠΑΜΕ στα «Τζάμπο» και απαιτεί την ποινικοποίηση και τη βίαιη καταστολή τους

Η ποινικοποίηση των αγώνων δε θα περάσει ξεκαθαρίζουν προς κάθε κατεύθυνση οι ταξικές δυνάμεις
Με μια απαράδεκτη και επικίνδυνη από κάθε άποψη παρέμβαση υπέρ της πολυεθνικής εργοδοσίας και με στόχο να διασφαλίσει τα συμφέροντα της επιχείρησης «Τζάμπο» σε βάρος των εργαζόμενων και του δικαιώματος στη συνδικαλιστική δράση, ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Γιώργος Σανιδάς απαιτεί με έγγραφο – εντολή προς τους υφιστάμενους εισαγγελείς να μεριμνήσουν για την καταστολή των κινητοποιήσεων του ταξικού κινήματος και προκαταλαμβάνει τις δικαστικές αποφάσεις σε βάρος συνδικαλιστών και συνδικάτων, που σέρνονται στο εδώλιο από την πολυεθνική εργοδοσία.

Το έγγραφο του Γ. Σανιδά στάλθηκε στις 16 Φλεβάρη, την ίδια δηλαδή μέρα που στο Πρωτοδικείο Αθηνών κατατέθηκε η δεύτερη μέσα σε λίγες μέρες αίτηση ασφαλιστικών μέτρων της πολυεθνικής εργοδοσίας σε βάρος έξι συνδικαλιστών και δυο σωματείων που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ και συμμετέχουν στις κινητοποιήσεις για την ανάκληση της απόλυσης του Νίκου Νικολόπουλου.

Ο συγχρονισμός Εισαγγελίας και εργοδοσίας δείχνει ότι υπάρχει οργανωμένο σχέδιο να χτυπηθεί το ταξικό κίνημα και να ποινικοποιηθεί η συνδικαλιστική δράση, αφού στο σύνολό τους οι κινητοποιήσεις χαρακτηρίζονται σαν «εγκλήματα» από τον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου. Το γεγονός ότι η προσπάθεια ποινικοποίησης συνεχίζεται για δυο σχεδόν μήνες, με κλιμακούμενη μάλιστα ένταση, δείχνει ότι το αντεργατικό σχέδιο στηρίζεται πλήρως από την κυβέρνηση, που αναλαμβάνει τεράστιες ευθύνες για τις εξελίξεις.

«Εγκλημα» η συνδικαλιστική δράση

Το έγγραφο του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου απευθύνεται στους διευθύνοντες τις Εισαγγελίες Πρωτοδικών Αθηνών, Αγρινίου, Αλεξανδρούπολης, Βόλου, Ηρακλείου, Θεσσαλονίκης, Ιωαννίνων, Καβάλας, Καρδίτσας, Κέρκυρας, Κορίνθου, Λάρισας, Πατρών και κοινοποιείται στον αναπληρωτή υπουργό (Δημόσιας Τάξης) Χρ. Μαρκογιαννάκη και τον Αρχηγό της Ελληνικής Αστυνομίας Β. Τσιατούρα». Το έγγραφο αναφέρει (οι υπογραμμίσεις δικές μας):

«Διαβιβάζουμε μια ακόμη αναφορά (4η κατά σειρά) με ημερομηνία 1/2/2009 του Συλλόγου Επιχειρήσεων Λιανικής Πωλήσεως Ελλάδος και το συνημμένο σ’ αυτή από 9/2/2009 έγγραφο της εταιρείας JUMBPO ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ, με τα οποία καταγγέλλονται αυτεπαγγέλτως διωκόμενα εγκλήματα σε βάρος καταστημάτων της εταιρείας JUMBPO από τους σε αυτά (τα έγγραφα) αναφερομένους και παρακαλούμε να ενεργήσετε τα νόμιμα, καθ’ όσον αφορά στα καταγγελλόμενα και τελεσθέντα ήδη στην περιφέρειά σας εγκλήματα, μεριμνώντας για την ταχεία περάτωση της προδικασίας.

Εφιστούμε εξάλλου την προσοχή, όπως σε περίπτωση επαναλήψεως της εκνόμου δραστηριότητας σε βάρος των καταστημάτων της ανωτέρω εταιρείας, μεριμνήσετε για εφαρμογή της αυτοφώρου διαδικασίας κατά των πρωταιτίων των τελουμένων αυτόφωρων εγκλημάτων, ώστε να τύχουν της εννόμου προστασίας που δικαιούνται οι ρηθείσες επιχειρήσεις».

Εντολή για καταδίκες

Από το έγγραφο γίνεται καθαρό ότι ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου:

  • Χαρακτηρίζει «έγκλημα» τη συνδικαλιστική δράση και απαιτεί την ποινικοποίησή της, με διαδικασίες μάλιστα «εξπρές», προκειμένου να διασφαλιστούν τα συμφέροντα της εργοδοσίας. Το γεγονός εξάλλου ότι την παρέμβαση προκάλεσαν οι επίμονες αναφορές του ΣΕΛΠΕ, δηλαδή των μεγαλεμπόρων, δείχνει και την προθυμία της κυβέρνησης και των μηχανισμών της να διασφαλίσει τα συμφέροντά τους σε βάρος του δικαιώματος στη συνδικαλιστική δράση, την οποία ούτως ή άλλως έχει ποινικοποιήσει η πολυεθνική, απολύοντας τον Νίκο Νικολόπουλο επειδή απέργησε στις 10 του περασμένου Δεκέμβρη.
  • Θεωρεί προκαταβολικά «τελεσθέν έγκλημα» και «έκνομη δραστηριότητα» κάθε προηγούμενη κινητοποίηση. Επί της ουσίας δίνει κατεύθυνση στους δικαστές που θα ασχοληθούν με την υπόθεση να καταδικάσουν τους συνδικαλιστές που στοχοποιούνται από τις μηνήσεις της εργοδοσίας και να τους καταδικάσουν τόσο στα ποινικά, όσο και στα αστικά δικαστήρια. Οι διαστάσεις αυτής της απαράδεκτης παρέμβασης γίνονται ακόμα καλύτερα αντιληπτές αν σκεφτεί κανείς ότι στα δικαστήρια εκκρεμούν συνολικά 39 μηνήσεις κατ’ αγνώστων και μια αίτηση ασφαλιστικών μέτρων με εξοντωτικά μέτρα για συνδικαλιστές και συνδικάτα του ΠΑΜΕ. Είναι φανερό ότι ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου δίνει εντολή για την έκδοση καταδικαστικών αποφάσεων.
  • Απαιτεί την ένταση της καταστολής σε βάρος του δίκαιου αγώνα που από την πρώτη στιγμή της απόλυσης δίνουν χιλιάδες εργαζόμενοι σε όλη τη χώρα. Ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου ζητάει το κεφάλι τον εργαζόμενων που παλεύουν για την επαναπρόσληψη ενός υπάλληλου που δεν υπέκυψε σε εκβιασμούς και απειλές. Μ’ αυτό τον τρόπο μετατρέπεται σε συνήγορος και έμμεσα καλύπτει τις πρακτικές της εργοδοσίας, για τις οποίες μάλιστα υπάρχουν μηνήσεις και καταγγελίες που ακόμα δεν έχουν διευθετηθεί από τη δικαιοσύνη. Σε αντίθεση, βέβαια, με τις μηνύσεις και τις αγωγές της πολυεθνικής που βρίσκουν άμεση ανταπόκριση και σπουδή από τους κατασταλτικούς μηχανισμούς και τη δικαιοσύνη.
ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ ΕΛΛΑΔΑΣ
Να σημάνει συναγερμός στην εργατική τάξη

Ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου της ΚΕ του Κόμματος για την παρέμβαση Σανιδά

Σχετικά με την παρέμβαση Σανιδά υπέρ της πολυεθνικής «Τζάμπο», το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ σημειώνει σε ανακοίνωσή του:

«Το ΚΚΕ καταγγέλλει ως τρομοκρατική την εντολή του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Γ. Σανιδά υπέρ της πολυεθνικής εταιρείας «Τζάμπο» και κατά των ταξικών εργατικών σωματείων και συνδικαλιστών που αντιπαλεύουν μέρες τώρα τις απολύσεις και την τρομοκρατία της πολυεθνικής. Η ενέργεια του Γ. Σανιδά συνιστά επιλογή ταξική, καθώς και απαράδεκτη απόπειρα εκβιασμού υφισταμένων δικαστών. Δίνει εντολή στους εισαγγελείς και στην αστυνομία να αντιμετωπίσουν με τη βία, το αυτόφωρο και με φυλακίσεις τις μελλοντικές κινητοποιήσεις. Ηδη εκκρεμούν 40 διώξεις σε βάρος εργατών και στελεχών και σωματείων του ταξικού εργατικού κινήματος.

Ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου υιοθετεί πλήρως τις αντεργατικές – αντισυνδικαλιστικές επιθέσεις της εταιρείας και των μεγαλεμπόρων. Χαρακτηρίζει ως «τελεσθέν έγκλημα» τις αγωνιστικές κινητοποιήσεις των εργατικών σωματείων, προδικάζοντας έτσι τις δικαστικές διαδικασίες που εκκρεμούν.

Σε όλη την εργατική τάξη, το εργατικό και λαϊκό κίνημα πρέπει να σημάνει συναγερμός. Αυτή η παρέμβαση δεν είναι τυχαία, ούτε γίνεται μόνο για να προστατευτούν οι ιδιοκτήτες του «Τζάμπο». Συνδέεται με την επιδίωξη της πλουτοκρατίας να μεταφέρει τις συνέπειες της κρίσης στις πλάτες των εργαζομένων. Εντάσσεται στην επιχείρηση της κυβέρνησης να τρομοκρατήσει και να καταστείλει το εργατικό – λαϊκό κίνημα. Είναι συνέχεια της αντεργατικής – αντιλαϊκής πολιτικής των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ, των κατασταλτικών νόμων και μέτρων που έχουν ληφθεί σε όλη την ΕΕ. Σηματοδοτεί την αρχή μιας νέας επίθεσης στο εργατικό κίνημα και στρέφεται συνολικά κατά των δικαιωμάτων των εργαζομένων και του λαϊκού κινήματος.

Το ΚΚΕ καλεί όλους τους εργαζόμενους να δώσουν περήφανη ταξική αγωνιστική απάντηση. Καλεί τα συλλογικά όργανα των νομικών να πάρουν θέση και να καταδικάσουν την εισαγγελική παρέμβαση, κάθε κρατική δράση κατά της εργατικής τάξης και του οργανωμένου κινήματός της. Η απόκρουση των αντεργατικών μέτρων συνδέεται με την απόκρουση της εργοδοτικής και κρατικής τρομοκρατίας και καταστολής. Η εργατική τάξη και το λαϊκό κίνημα πρέπει να απαντήσει με ταξική αλληλεγγύη, ανυποχώρητο αγώνα, με ανασύνταξη και αντεπίθεση. Εχει τη δύναμη να τα αντιπαλέψει και να τα ανατρέψει. Αδικες και παράνομες είναι οι απειλές και οι απολύσεις των καπιταλιστών και όχι ο αγώνας της εργατικής τάξης για τα δικαιώματά της».

Αναρτήθηκε στις δημοκρατικά δικαιώματα, εργατικά, εργοδοτική τρομοκρατία. Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Απροκάλυπτη και επικίνδυνη παρέμβαση σε βάρος της συνδικαλιστικής δράσης

Σκληρή αναμέτρηση για την απόλυση στα «Τζάμπο»

ΠΑΜΕ – ΤΑΞΙΚΑ ΣΥΝΔΙΚΑΤΑ

Σχέδιο τρομοκρατικών συλλήψεων έβαλε σε εφαρμογή η εργοδοσία και οι μηχανισμοί της, θέλοντας να σπάσει τους αποκλεισμούς 29 καταστημάτων το περασμένο Σάββατο. Ελεύθεροι οι δύο συλληφθέντες στην Αθήνα, ύστερα από κινητοποίηση των ταξικών δυνάμεων

Στα Πευκάκια

Μια σημαντική μάχη από τον Εβρο μέχρι την Κρήτη έδωσε το περασμένο Σάββατο, το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα, αποκλείοντας ταυτόχρονα και για περισσότερες από 3 ώρες, 29 καταστήματα της επιχείρησης «ΤΖΑΜΠΟ» σε όλη τη χώρα, δίνοντας έτσι αποφασιστική συνέχεια στον αγώνα για την ανάκληση της τρομοκρατικής απόλυσης του εργαζόμενου Νίκου Νικολόπουλου. Τα ταξικά σωματεία του εμπορίου και των υπηρεσιών, πλήθος ακόμα συνδικάτων που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ και μαζί τους εκατοντάδες Κομμουνιστές και Κομμουνίστριες, ΚΝίτες και ΚΝίτισσες, έδωσαν οργανωμένα και περιφρουρημένα τη μάχη ενάντια στους κατασταλτικούς μηχανισμούς και την αστυνομία, που η κυβέρνηση επιστράτευσε για να τρομοκρατήσει τους διαδηλωτές, υπερασπιζόμενη και μ’ αυτόν τον τρόπο τα συμφέροντα της εργοδοσίας.

Σ’ αυτήν την προσπάθεια εντάσσεται και η τρομοκρατική σύλληψη το μεσημέρι του Σαββάτου δύο διαδηλωτών από το κατάστημα του Ταύρου. Η αποφασιστικότητα, όμως, των ταξικών δυνάμεων, που προχώρησαν άμεσα σε μαζική συγκέντρωση έξω από το Αστυνομικό Τμήμα Πετραλώνων, όπου και οδηγήθηκαν οι δύο συλληφθέντες και η δυναμική παρέμβαση για την απελευθέρωσή τους ανάγκασαν την κυβέρνηση, την εργοδοσία και την αστυνομία σε υποχώρηση. Το χαλκευμένο κατηγορητήριο με τις ψευδείς κατηγορίες της εργοδοσίας, περί φθοράς ξένης ιδιοκτησίας, εξύβρισης, παράνομης βίας, πήρε απάντηση από την αποφασιστικότητα των ταξικών δυνάμεων. Οι δύο εργαζόμενοι θα παραπεμφθούν σε δίκη με την κατηγορία περί δήθεν διατάραξης της οικιακής ειρήνης.

Στη Θηβών

Στο πλευρό και τον αγώνα των εργαζομένων τάχθηκαν από την πρώτη στιγμή, οι βουλευτές του ΚΚΕ, Λίλα Καφαντάρη, Εύα Μελά, Γιάννης Γκιόκας και Γιώργος Μαυρίκος. Τα ταξικά συνδικάτα του εμπορίου και των υπηρεσιών συνολικά οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ ξεκαθάρισαν σε όλους τους τόνους ότι ο αγώνας θα κλιμακωθεί.

Η αστυνομία στην υπηρεσία του «ΤΖΑΜΠΟ»

Γύρω στη 1.30 το μεσημέρι, οι διαδηλωτές σε όλα τα καταστήματα της Αθήνας και της υπόλοιπης χώρας, ενημερώνονται ότι δύο συνάδελφοί τους, ο Τάσος Κεσόπουλος και η Χριστίνα Μπέλλα, που διαδήλωναν στο κατάστημα του Ταύρου, συνελήφθησαν από την Αστυνομία. Λίγο μετά τις 2 το μεσημέρι αρχίζουν να καταφτάνουν στο Αστυνομικό Τμήμα εργαζόμενοι από κάθε γωνιά της Αθήνας. Η σύλληψη έγινε μετά από μήνυση που κατέθεσε η διευθύντρια του καταστήματος στον Ταύρο, ενώ, σύμφωνα με καταγγελίες συνδικαλιστών, η εργοδοσία είχε δώσει εντολή σε όλους τους υπεύθυνους των καταστημάτων της, να προβούν σε μηνύσεις.

Η συγκέντρωση πύκνωνε ώρα με την ώρα, την ίδια ώρα που άλλοι εργαζόμενοι συνέχιζαν τον αποκλεισμό στο κατάστημα του Ταύρου, όπου και έγιναν οι συλλήψεις. Προκλητική ήταν η στάση της Εισαγγελέα υπηρεσίας, η οποία, σύμφωνα με την Αστυνομία ήταν η κ. Μπαϊκοπούλου, η οποία αρνούνταν να ανταποκριθεί στο επίμονο αίτημα βουλευτών του ΚΚΕ να μιλήσουν μαζί της. Η βουλευτής του Κόμματος, Εύα Μελά, με αντιπροσωπεία δικηγόρων προχώρησαν σε διάβημα στην Εισαγγελία, όπου όμως δεν υπήρχε κανένας αρμόδιος. Η αντιπροσωπεία συνέχισε τη διαμαρτυρία στη ΓΑΔΑ, απαιτώντας την άμεση απελευθέρωση των δύο κρατουμένων.

Από τον αποκλεισμό στη Λάρισα

Η μαζική κινητοποίηση έξω από το Αστυνομικό Τμήμα Πετραλώνων, η αλληλεγγύη που εκφράστηκε με τη συμμετοχή στη συγκέντρωση εκπροσώπων από όλα τα ταξικά συνδικάτα της Αθήνας, οι συντονισμένες παρεμβάσεις σε όλα τα μέτωπα και κυρίως η αποφασιστικότητα των συγκεντρωμένων, που σε όλους τους τόνους ξεκαθάρισαν πως δεν πρόκειται να φύγουν χωρίς να πάρουν μαζί τους τους συλληφθέντες συναδέλφους τους, έφερε αποτέλεσμα. Λίγο πριν τις 7 το απόγευμα, από την ντουντούκα ανακοινώνεται η απελευθέρωση των δύο εργαζομένων. Τα συνθήματα πέφτουν βροχή. Η πρόεδρος του Συλλόγου Εμποροϋπαλλήλων Αθήνας Μαρία Τσαγκατάκη ξεκαθαρίζει ότι «ο σύλλογος, οι εργαζόμενοι συνολικά, δίνουμε το λόγο μας στον εργοδότη του «ΤΖΑΜΠΟ» και σε όλους τους εργοδότες ότι θα συνεχίσουμε πιο αποφασιστικά, πιο δυναμικά τον αγώνα».

Από την Αλεξανδρούπολη έως την Κρήτη

Εργαζόμενοι του εμπορίου και των υπηρεσιών και συνδικαλιστές συντεταγμένα και οργανωμένα στις 11 το πρωί σφράγισαν τις εισόδους των καταστημάτων «ΤΖΑΜΠΟ» σε: Παγκράτι, Αλιμο, Ταύρο, Θηβών, Μαρούσι, Πευκάκια, Παιανία, Ιλιον και Κολωνό, στην Αθήνα και σε δυο καταστήματα της επιχείρησης στον Πειραιά. Στην επαρχία αποκλεισμοί έγιναν σε: Θεσσαλονίκη, Πάτρα (2 καταστήματα), Ηράκλειο Κρήτης, Χανιά, Λάρισα, Καρδίτσα, Καβάλα, Γιάννενα, Αγρίνιο, Κέρκυρα, Αλεξανδρούπολη, Ρόδο, Κόρινθο, Καλαμάτα, Χαλκίδα, Λαμία και Βόλο.

Από τη συγκέντρωση έξω από το Αστυνομικό Τμήμα

Από νωρίς σχεδόν σε όλα τα καταστήματα βρέθηκαν και δυνάμεις της Αστυνομίας, ακόμα και ΜΑΤ (Παγκράτι, Θεσσαλονίκη) που προσπαθούσαν να τρομοκρατήσουν τους διαδηλωτές, με τις συνεχείς απειλές για βίαιη «απομάκρυνσή» τους και «συλλήψεις». Απειλές που όμως έπεσαν στο κενό. Για την παράνομη απόλυση του Ν. Νικολόπουλου από την επιχείρηση «ΤΖΑΜΠΟ», η βουλευτής του ΚΚΕ Εύα Μελά κατέθεσε χτες Επίκαιρη Ερώτηση στη Βουλή, απαιτώντας την ανάκλησή της, αλλά και τη λήψη μέτρων για να διερευνηθεί πλήρως η υπόθεση, να αποδοθούν ευθύνες στην εργοδοσία και τους μηχανισμούς της.

Πολιτική αντεπίθεση στην τρομοκρατία

Σε ανακοίνωση για την τρομοκρατία και τις συλλήψεις στα «Τζάμπο», το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ σημειώνει: «Το ΚΚΕ καταγγέλλει τις τρομοκρατικές συλλήψεις μελών και στελεχών του ΠΑΜΕ και του ΚΚΕ από την αστυνομία, που έγιναν με εντολή της πολυεθνικής εταιρείας «Τζάμπο». Ο στόχος είναι να σταματήσουν οι κινητοποιήσεις του ταξικού – εργατικού κινήματος έξω από τα καταστήματα «Τζάμπο», που είναι κινητοποιήσεις αλληλεγγύης στον νεαρό εργάτη Ν. Νικολόπουλο, που απολύθηκε γιατί αρνήθηκε να υποταχθεί στις απειλές και στην προσπάθεια εξαγοράς του.

Η παρέμβαση της αστυνομίας υπέρ της εργοδοσίας φανερώνει για μια ακόμη φορά τον πραγματικό της ρόλο ως κατασταλτικού μηχανισμού και τους αντεργατικούς νόμους των κυβερνήσεων ΝΔ – ΠΑΣΟΚ. Τόσο για την κατάσταση που επικρατεί στο συγκεκριμένο πολυκατάστημα, όσο και σε άλλους εργασιακούς χώρους, για την εργοδοτική και κρατική τρομοκρατία την πρώτη ευθύνη έχει η κυβέρνηση.

Το ΚΚΕ καλεί τους εργαζόμενους και πρώτα απ’ όλα τους εργαζόμενους στα πολυκαταστήματα «Τζάμπο» και στα άλλα πολυκαταστήματα να διδαχθούν από το ανυπότακτο ταξικό παράδειγμα του Ν. Νικολόπουλου, να οργανωθούν σε κάθε χώρο δουλειάς και να υψώσουν το αγωνιστικό τους ανάστημα, διεκδικώντας το δίκιο και τα δικαιώματά τους κόντρα στην εργοδοτική τρομοκρατία και τις απειλές, τον εργοδοτικό – δικομματικό συνδικαλισμό. Ταξική συσπείρωση στο ΠΑΜΕ, ταξική αλληλεγγύη και πολιτική αντεπίθεση είναι τα όπλα μας».

Δουλέμποροι τους καταδίκασαν σε άθλιες συνθήκες

ΕΛΛΗΝΕΣ ΑΜΜΟΒΟΛΙΣΤΕΣ ΣΕ ΝΑΥΠΗΓΕΙΟ ΤΗΣ ΓΑΛΛΙΑΣ 

Με απεργία πείνας από τις 14 Μάρτη διεκδικούν δεδουλευμένα από τη γερμανική εργολαβική εταιρεία που τους προσέλαβε

Θύματα των σύγχρονων κεφαλοκυνηγών, τους οποίους νομιμοποίησε η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ – δίνοντάς τους τον τίτλο «γραφεία ενοικίασης εργαζομένων» – και ενισχύει σήμερα η κυβέρνηση της ΝΔ, έπεσαν τρεις ακόμα αμμοβολιστές, οι οποίοι γνώρισαν την πιο άγρια εκμετάλλευση στο ναυπηγείο της γαλλικής πόλης Σεν Ναζέρ. Πρόκειται για τους Λεωνίδα Θεοχάρη, Νίκο Ασλαμαζίδη και Μπορίς Αθανασιάδη, οι οποίοι εδώ και 15 μέρες έχουν ξεκινήσει στη Γαλλία απεργία πείνας, διεκδικώντας τα δεδουλευμένα τους, ξεσηκώνοντας ταυτόχρονα κύμα συμπαράστασης από τους εργαζόμενους της γαλλικής πόλης.

Οπως ειπώθηκε από τους ίδιους προς τα Μέσα Ενημέρωσης, προσλήφθηκαν από τη γερμανική εταιρεία ELBE, η οποία τους έταξε μεγάλους μισθούς, ασφάλιση και πολλά ακόμα. Το αποτέλεσμα ήταν να δουλεύουν 10 με 11 ώρες, να πληρώνονται με την ώρα και να παίρνουν ψίχουλα. Οσο για τις συνθήκες διαμονής, τους πέταξαν σε ένα δωμάτιο μιας άθλιας πανσιόν, στοιβαγμένους μαζί με άλλους εργαζόμενους.

«Οι κάτοικοι του Σεντ Ναζέρ υποστηρίζουν τους τρεις Ελληνες απεργούς πείνας», αναγράφεται στο πανό στην πρόσοψη του δημαρχείου της μικρής πόλης, στο πανό που ανάρτησαν οι κάτοικοι. Δίπλα στους απεργούς πείνας, συνδικάτα και φορείς, τους παρέχουν κουβέρτες και νερό, τους παρακολουθούν ιατρικά, ενώ την Πέμπτη διοργάνωσαν και συλλαλητήριο συμπαράστασης. Την αλληλεγγύη τους έχουν εκφράσει και οι Γάλλοι συνάδελφοί τους.

Δαιδαλώδες δίκτυο εκμετάλλευσης

Τα ναυπηγεία της πόλης ήταν από τα μεγαλύτερα της Ευρώπης. Τον Ιούνη του 2006 την πλειοψηφία των μετοχών αγόρασε η νορβηγική «Aker Yards». Η περιπέτεια των τριών Ελλήνων είναι ανάλογη με πολλών άλλων συναδέλφων τους από τη Ρουμανία, την Ινδία και την Πολωνία, τα προηγούμενα χρόνια. Οπως καταγγέλλεται, εταιρείες «εξεύρεσης εργατών» (δουλέμποροι), όπως η γερμανική ELBE, μεταφέρουν στο ναυπηγείο εργάτες διαφόρων ειδικοτήτων που εργάζονται για λογαριασμό κάποιας άλλης εταιρείας, στην προκειμένη περίπτωση της γερμανικής «Freeze». Η γνωστή τακτική είναι ότι δεν υπογράφεται καμία συγκεκριμένη σύμβαση εργασίας, δεν καταβάλλονται οι προσυμφωνημένοι μισθοί, δε δίνονται ένσημα, δεν παρέχεται ασφάλιση. Τα ελάχιστα χρήματα που καταβάλλονται δίνονται χωρίς αποδείξεις από έναν υπάλληλο της «Elbe» που εμφανίζεται μία φορά το μήνα.

Η «Elbe» δεν έχει γραφεία στην πόλη και η «Freeze», εφόσον δεν είναι αυτή που τους μίσθωσε, νίπτει τας χείρας της. Στο θέμα αναμείχθηκε και η ελληνική διπλωματική αποστολή, καθώς σύμβουλος της ελληνικής πρεσβείας μετέβη στην πόλη και μετά από συνεννόηση με τους απεργούς πείνας κατέθεσε συμβιβαστική πρόταση στη Διεύθυνση των ναυπηγείων για την καταβολή 5.000 ευρώ στον καθένα (αντί για 8.000 που είναι τα χρεωστούμενα). Η Διεύθυνση, όμως, απέρριψε την πρόταση, δηλώνοντας ότι έχει καταβάλει τα χρήματα στον αρμόδιο εργολάβο και δε γνωρίζει τίποτε. Η ελληνική πρεσβεία ενημέρωσε γραπτώς το γαλλικό υπουργείο Εργασίας, που, επίσης, προσπαθεί να αποποιηθεί των ευθυνών του, υποστηρίζοντας ότι «το θέμα αφορά γερμανικές εταιρείες». Ο σύγχρονος μεσαίωνας στην ΕΕ του δουλεμπορίου.

«Δίνουμε μάχη με τους δουλέμπορους»

Ο πρόεδρος της Πανελλήνιας Ενωσης Αμμοβολιστών Καθαριστών Γιάννης Δεληγιάννης, δίνοντας μία εικόνα για την κατάσταση που επικρατεί ειδικά στους αμμοβολιστές που διαμένουν στην Ανατολική Μακεδονία και τη Θράκη, επισήμανε ότι εκεί το σύγχρονο δουλεμπόριο «ανθεί», με ευθύνη των κυβερνήσεων της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ. Εχει «γεμίσει ο τόπος» από γραφεία ενοικίασης εργαζομένων, ή «γραφεία υπηρεσιών», όπως αλλιώς λέγονται, και τροφοδοτούν με αμμοβολιστές τα ναυπηγεία της Ευρώπης και όχι μόνο. «»Σπάνε» – τόνισε – Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας και αναγκάζουν τους εργαζόμενους να βιώνουν τον εργασιακό μεσαίωνα».

Ο συνδικαλιστής ανέφερε ότι αυτή τη στιγμή πάνω από 800 εργαζόμενοι του κλάδου βρίσκονται σε ναυπηγεία του εξωτερικού. Ομως, το πρόβλημα εμφανίζεται και εδώ στην Ελλάδα, καθώς το σωματείο δίνει μάχη «με εργολάβους στα ναυπηγεία της χώρας για την εφαρμογή των Συλλογικών Συμβάσεων και την υπεράσπιση των εργασιακών δικαιωμάτων».

Αναρτήθηκε στις Εγκλήματα καπιταλιστών, Καπιταλιστικά Κέρδη, Π.Α.ΜΕ, εργατικά, εργοδοτική τρομοκρατία, καπιταλισμός. Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Δουλέμποροι τους καταδίκασαν σε άθλιες συνθήκες

ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΗΣ ΦΤΩΧΕΙΑΣ

Οχημα για την ενίσχυση επιχειρηματιών και «εθελοντών»

Βορά στα σχέδια της στρατηγικής της Λισαβόνας αποτελούν -ανάμεσα σε άλλους – το 32,1% του ελληνικού πληθυσμού που είναι αποκλεισμένο από τα βασικά αγαθά της ένδυσης, της τροφής και υπόδησης και το 22,7% που ζει κάτω από το όριο φτώχειας

Η φτώχεια δεν έπεσε από τον ουρανό. Είναι αποτέλεσμα της πολιτικής των κομμάτων της πλουτοκρατίας που τώρα προσπαθούν να τη διαχειριστούν και να τη συγκαλύψουν

Η συγκάλυψη των πραγματικών πολιτικών αιτιών που γεννούν τη φτώχεια και την εξαθλίωση για τα πλατιά λαϊκά στρώματα, η αποποίηση των ελάχιστων υποχρεώσεων του κράτους για την ουσιαστική προστασία των αδύναμων ομάδων με την ταυτόχρονη εκχώρηση των ελάχιστων εναπομεινασών υπηρεσιών Πρόνοιας στην επιχειρηματική δραστηριότητα, στις εθελοντικές και μη κυβερνητικές οργανώσεις, στους δήμους και την εκκλησία, που θα διαχειρίζονται και θα συγκαλύπτουν τη φτώχεια με το αζημίωτο, είναι οι βασικοί άξονες του «Εθνικού Προγράμματος Κοινωνικής Συνοχής και Αλληλεγγύης», που παρουσίασε χτες η ηγεσία του υπουργείου Υγείας και αφορά στην περίοδο 2007-2013.

Οι «στοχευμένες – όπως τις αποκαλούν – πολιτικές πρόληψης και καταπολέμησης του κοινωνικού αποκλεισμού» επικεντρώνουν στις λεγόμενες «ακραίες μορφές φτώχειας», αφήνοντας στο απυρόβλητο τις αιτίες που προκαλούν τόσο αυτές, όσο και τις γενικότερες ανισότητες σε βάρος των λαϊκών στρωμάτων. Ταυτόχρονα επιχειρείται να χειραγωγηθεί η συνείδηση των λαϊκών στρωμάτων πως πρέπει να συμβιβαστούν με τα άθλια μεροκάματα, τις συντάξεις και τις παροχές Υγείας και Πρόνοιας, καθώς προτεραιότητα έχουν οι ευπαθείς ομάδες, θύματα του ίδιου εκμεταλλευτικού συστήματος (ηλικιωμένοι, ανάπηροι, μετανάστες, άποροι, άστεγοι κλπ.).

Ετσι «βγάζουν λάδι» τις πολιτικές που οδηγούν ευρύτερα στρώματα της κοινωνίας στο περιθώριο για να ενισχύσουν την κερδοφορία του κεφαλαίου. Και εκτός απ’ την αθώωση των αντιλαϊκών πολιτικών, έρχονται – στο όνομα της προστασίας των ακραίων περιπτώσεων – να παραδώσουν – και μάλιστα με δικομματική συναίνεση – τις υπηρεσίες πρόνοιας μποναμά στην επιχειρηματική δραστηριότητα, μέσα απ’ την αξιοποίηση κονδυλίων απ’ τα Προγράμματα Δημοσίων Επενδύσεων, την Ευρωπαϊκή Ενωση και τη λεγόμενη Εταιρική Κοινωνική Ευθύνη των ελληνικών και πολυεθνικών επιχειρήσεων.

Στη ρότα της Λισαβόνας

Είναι χαρακτηριστικά τα λόγια του υπουργού Υγείας Δημήτρη Αβραμόπουλου στη χτεσινή ημερίδα. «Το Οραμα – για να χρησιμοποιήσω αυτόν τον ταλαιπωρημένο όρο – του προγράμματος αντιστοιχεί στο θεσμικό και επιχειρησιακό εκσυγχρονισμό του μοντέλου κοινωνικής πρόνοιας, που θα κατοχυρώνει τη σταδιακή μετεξέλιξή του σε ένα σύγχρονο ολιστικό σύστημα φροντίδας και προώθησης της κοινωνικής ένταξης των ευπαθών ομάδων του πληθυσμού με καθαρούς, πλέον, αναπτυξιακούς στόχους» είπε ο υπουργός, ενώ ένας απ’ τους συντάκτες του προγράμματος υπογράμμισε: «Είναι η πρώτη φορά που θέλουμε να κάνουμε προτιμότερη την επιλογή της απασχόλησης απ’ τη λήψη του επιδόματος».

Εξίσου αποκαλυπτική για την πολιτική της κυβέρνησης είναι και μια έκδοση του υπουργείου Υγείας για το Πρόγραμμα: «Η Αναπτυξιακή Στρατηγική του υπουργείου Υγείας, αναφέρεται, στον τομέα της κοινωνικής πρόνοιας για τη Δ΄ Προγραμματική Περίοδο εξυπηρετεί ουσιαστικά τους θεμελιώδεις στόχους της Στρατηγικής της Λισαβόνας, καθώς οι επιχειρησιακοί άξονες προτεραιότητας που επιλέγονται ενδυναμώνουν την εισαγωγή μεταρρυθμιστικών διαδικασιών για την προσέλκυση περισσότερων ατόμων στην απασχόληση μέσω μιας μακροπρόθεσμης διαδικασίας εκσυγχρονισμού των εθνικών προνοιακών πολιτικών».

Κεντρικός μοχλός για την προώθηση αυτών των διαδικασιών αποτελούν οι Συμπράξεις Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα (ΣΔΙΤ). Στο χώρο της πρόνοιας, αναφέρθηκε, δεν έχει εγκριθεί κανένα έργο. Τέτοια έργα σχεδιάζονται, όπως αναφέρθηκε, να γίνουν σε τομείς εξειδικευμένης ιατρικής περίθαλψης και αποκατάστασης. Με το πρόγραμμα της κυβέρνησης συμφώνησε ο εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ βουλευτής Μανώλης Σκουλάκης, λέγοντας «φτάνει να γίνουν πράξη».

Ανατριχιαστικά στοιχεία

Αποκαλυπτικά για τις επιπτώσεις των αντιλαϊκών πολιτικών που προώθησαν οι κυβερνήσεις της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, στο όνομα του ευρωμονόδρομου, ήταν τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν στη χτεσινή ημερίδα. Παρά το γεγονός ότι οι στατιστικές βασίζονται σε κριτήρια που απέχουν από την πραγματικότητα (πολύ περισσότερο από τις πραγματικές ανάγκες των εργαζόμενων), είναι χαρακτηριστικά τα παρακάτω ευρήματα:

  • Η Ελλάδα έχει την πρωτοκαθεδρία σε πανευρωπαϊκό επίπεδο στη στέρηση της ικανοποίησης βασικών αναγκών. Ετσι το 32,1% του πληθυσμού – δηλαδή ένας στους τρεις κατοίκους – δεν μπορεί να αγοράσει είδη τροφής, ένδυσης και υπόδησης. Ακολουθούν η Αγγλία με 16,9%, η Πορτογαλία με 15,9% και η Ισπανία με 15,6%.
  • Το 22,7% του ελληνικού πληθυσμού ζει κάτω απ’ το όριο της φτώχειας αν ληφθεί υπόψη μόνο το εισόδημα. (Προηγείται η Πορτογαλία με 23% και έπεται η Αγγλία με 22,3%).
  • Το 10,6% ζει σε άθλιες συνθήκες ή είναι άστεγοι. (Προηγείται η Πορτογαλία με 19,6% και έπεται η Ισπανία με 8,6%).

Κι όμως μπροστά σε αυτή την εκρηκτική κατάσταση, η κυβέρνηση εκείνο που σχεδιάζει – και χωρίς να το προσδιορίσει ακριβώς – είναι κάποιες «παροχές υπηρεσιών» σε 100.000 μονογονεϊκές οικογένειες και 400.000 παιδιά. Για παράδειγμα, στα φτωχά υπερχρεωμένα νοικοκυριά θα προσφερθεί βοήθεια νομικών για τις διαφορές τους με τις τράπεζες και κάποιες υπηρεσίες στα παιδιά τους!

Χαστούκι στους εγγυημένους …αριστερούληδες

Κόλαφο για εκείνους που θέλουν να παρουσιάσουν το «ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα» σαν απάντηση στη φτώχεια αποτελούν τα στοιχεία της ίδιας της ΕΕ. Ο Μέσος Ορος (ΜΟ) του ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος για ένα άτομο στην Ευρώπη των «15» είναι 349,12 ευρώ. (Δεν έχουν εγγυημένο εισόδημα Ελλάδα, Ουγγαρία και Ιταλία). Και αυτό τη στιγμή που στην Ελλάδα το όριο φτώχειας – όπως το υπολογίζει η Ευρωπαϊκή Ενωση – για ένα άτομο είναι 471 ευρώ και ο ΜΟ των επιδομάτων πρόνοιας είναι 341,86 ευρώ. Ο ΜΟ του κατώτατου μισθού στην ΕΕ των «15» είναι 1.160,12 ευρώ. Στην Ελλάδα διαμορφώθηκε σε 681 ευρώ με την τελευταία συμφωνία.

Τα όρια αυτά βέβαια υπολείπονται κατά πολύ απ’ τις σύγχρονες ανάγκες που πληθυσμού και επιβεβαιώνουν την αναγκαιότητα της πάλης για τη διεκδίκηση μισθού 1.400 ευρώ και κατώτερης σύνταξης 1.120 ευρώ που προβάλλουν τα ταξικά συνδικάτα, μαζί με το αίτημα για ουσιαστική προστασία των ανέργων, αποκλειστικά δημόσια και δωρεάν Παιδεία – Υγεία -Πρόνοια κ.ά.