ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΥΠΟΥ ΤΟΥ ΚΚΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΥΓΕΙΑΣ – ΠΡΟΝΟΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΗ

Πάλη ενάντια στην Ευρωπαϊκή Ενωση για κοινωνικοασφαλιστικά δικαιώματα στο ύψος των σύγχρονων αναγκών

Η Κοινωνική Ασφάλιση είναι αντικείμενο ταξικής πάλης, στην οποία το ΚΚΕ συμπεριλαμβάνει και τις κάλπες, σημείωσε η ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ παρουσιάζοντας τις θέσεις του Κόμματος, ενόψει των ευρωεκλογών. Γι’ αυτό ο εργάτης, ο φτωχός αγρότης, ο φτωχός επαγγελματίας πρέπει να ψηφίσει με συνείδηση της τάξης ή του κοινωνικού στρώματος που ανήκει

Από τη χτεσινή συνέντευξη Τύπου του ΚΚΕ

Με δεδομένο ότι στο πλαίσιο της ΕΕ οι κυβερνήσεις του κεφαλαίου συνδιαμορφώνουν τη στρατηγική και συναποφασίζουν το σύνολο των αντιασφαλιστικών κατευθύνσεων, το ΚΚΕ θεωρεί το ζήτημα της Κοινωνικής Ασφάλισης, της σύνταξης, της Υγείας και της Πρόνοιας, καθοριστικό μέτωπο στο πεδίο της ταξικής πάλης. Από αυτήν την άποψη, η στάση κάθε κόμματος απέναντι στο συγκεκριμένο ζήτημα και τις πραγματικές ανάγκες της εργατικής λαϊκής οικογένειας, αποτελεί σημαντικό κριτήριο ψήφου στις επερχόμενες ευρωεκλογές. Αυτό ήταν το στίγμα της Συνέντευξης Τύπου που έδωσε χτες η ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Αλέκα Παπαρήγα, παρουσιάζοντας τις αντιδραστικές εξελίξεις στα ζητήματα της Κοινωνικής Ασφάλισης που συντελέστηκαν σε εθνικό και ευρωενωσιακό επίπεδο, τη στρατηγική των κομμάτων του ευρωμονόδρομου απέναντι στο συγκεκριμένο θέμα και την πρόταση διεξόδου του ΚΚΕ. Ακολουθεί η εισηγητική ομιλία της ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ και η συζήτηση με τους δημοσιογράφους.

Δραματικές περικοπές σε βάρος των λαϊκών στρωμάτων

Παίρνοντας το λόγο στη συνέντευξη Τύπου, η Αλέκα Παπαρήγα σημείωσε εισηγητικά:

«Οπως καταλαβαίνετε, το θέμα είναι πολύ μεγάλο. Τονίζουμε ότι αυτά που θα πούμε, και για τη σύνταξη και ιδιαίτερα για την Υγεία, αφορούν όλους. Δηλαδή όλους τους μισθωτούς, τους εργατοϋπάλληλους, αφορούν τους ελευθεροεπαγγελματίες, τους αυτοαπασχολούμενους, αφορούν και την αγροτιά. Για μας το θέμα είναι ενιαίο.

Υπάρχει επίσης και ένα άλλο πρόβλημα. Κάθε μέρα κάτι προστίθεται. Είτε στην Ευρωπαϊκή Ενωση ως κατεύθυνση, είτε πολύ περισσότερο στα επιτελεία των κομμάτων, της κυβέρνησης βεβαίως πριν απ’ όλα, στα Υπουργεία, κάθε μέρα κάτι προστίθεται. Πραγματικά, αν θέλει κανείς να παρακολουθήσει τις εξελίξεις, πρέπει να διαθέσει ένα πολυάριθμο επιτελείο. Και αυτά δε φθάνουν στους εργαζόμενους ως ενημέρωση, φθάνουν ως αποτέλεσμα, στις πλάτες τους.

Αφήνω προσωρινά κατά μέρος τα χάλια του ΙΚΑ, του ΝΑΤ, του ΟΓΑ, για να σταθώ σε δύο παραδείγματα, που συνήθως γι’ αυτά τα Ταμεία δε γίνεται πάρα πολύς λόγος. Το ένα παράδειγμα αφορά τον οργανισμό των αυτοαπασχολούμενων, τα μικρομάγαζα, τον ΟΑΕΕ. Ενας σύντροφος έλεγε προηγούμενα ότι έχει υποβάλει χαρτιά για τη σύνταξή του και περιμένει 13 μήνες να πάρει αυτή τη σύνταξη του εμπόρου, του επαγγελματία. Δηλαδή 13 μήνες πώς ζει; Και επιπλέον, δεν πρέπει να ασκεί το επάγγελμα για να πάρει σύνταξη. Και για να πάρεις σύνταξη έχεις μια ηλικία. Πώς θα ζήσεις 13 μήνες;

Να πιάσουμε ένα επίσης σοβαρό ζήτημα. Ξεκινάει από τους νόμους της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ – από το ’93, δηλαδή που ήταν η Νέα Δημοκρατία. Καταργήθηκε η κρατική επιχορήγηση για τους παλαιούς ασφαλισμένους προ του 1992, που προηγούμενα έφθανε στο ύψος του 40%. Από το ’95 έως το 2000, επί ΠΑΣΟΚ, δε δόθηκε, στο όνομα της ΟΝΕ, η νομοθετημένη επιχορήγηση ούτε για τους νέους ασφαλισμένους στα Ταμεία του ΤΕΒΕ που ξέραμε.

Πρόσφατα το Διοικητικό Συμβούλιο του ΟΑΕΕ αποφάσισε αυξήσεις, προσέξτε, 6% στις εισφορές στον κλάδο σύνταξης από 1/1/2009 και από 1/6/2009 αυξήσεις για 20% στον κλάδο Υγείας. Αυξήσεις χαράτσι, σε μια περίοδο που η μεγάλη πλειοψηφία των αυτοαπασχολουμένων και των μικρών επιχειρήσεων δέχονται ισχυρά πλήγματα από την οικονομική κρίση και τα αλλεπάλληλα φορολογικά μέτρα. Και το αντίκρισμα σε παροχές θα είναι κατώτερο, γιατί όλος ο τομέας και της σύνταξης και της υγείας παίρνει την κάτω βόλτα.

Δεύτερο παράδειγμα: Το Ταμείο των δημοσίων υπαλλήλων αφαίρεσε 87 εξετάσεις, που είναι χειρουργικές, φάρμακα κλπ., ακόμα και σε καρκινοπαθείς. Αυτές δεν τις καλύπτει το Ταμείο, γιατί λέει δεν έχει χρήματα. Και επειδή πρέπει να ισοσκελίζονται οι ισολογισμοί φεύγουν απέξω.

Των ανθρώπων οι οποίοι έπαθαν καρκίνο του προστάτη, και όταν έχεις καρκίνο του προστάτη, η πιο πιθανή μετάσταση είναι στα οστά, δεν καλύπτονται οι εξετάσεις σπινθηρογράφημα καθολικό οστών. Φύγανε και οι εγχειρήσεις στη μέση, ολικής αρθροπλαστικής γονάτου και ισχίου. Μιλάμε δηλαδή για εγχειρήσεις, οι οποίες είναι για χιλιάδες ανθρώπους κάθε χρόνο. Και πάρα πολλά άλλα φάρμακα, έχουμε δώσει και ορισμένα πιο αναλυτικά στοιχεία στο 18σέλιδο κείμενο.

Αυτά τώρα ο ασφαλισμένος δεν τα ξέρει. Θα πάει να κάνει σπινθηρογράφημα και θα διαπιστώσει ότι δεν τον καλύπτει το Ταμείο. Αυτά δεν τα λέει η κα Πετραλιά, δεν τα λένε οι προϊστάμενοι ή οι Διευθυντές των Υπουργείων στους ανθρώπους που δουλεύουν στο Δημόσιο.

Βαθιά αντιδραστικές οι κατευθύνσεις της ΕΕ

Αλλά «περιέργως» κάτι τέτοια δεν τα βάζει και το ΠΑΣΟΚ στην κεντρική του προεκλογική εκστρατεία. Αλλα βάζει, για άλλα τσακώνεται με τη Νέα Δημοκρατία. Για τη διαφάνεια στα ασφαλιστικά Ταμεία. Ποια διαφάνεια; Οπως λέει το ΠΑΣΟΚ να περνάνε στο internet! Θα πάει ο καθένας να ψάχνει στο internet; Αυτό είναι το θέμα; `Η θα πηγαίνεις στα κανάλια να κάνεις καταγγελίες;

Πρόκειται για μεγάλο ψέμα αυτό που λένε όλα τα κόμματα, εκτός από το ΚΚΕ. Το «εκτός από το ΚΚΕ» δε θα κουραστούμε να το λέμε. Το μεγάλο ψέμα που λένε είναι ότι η Ευρωπαϊκή Ενωση δεν καθορίζει πολιτική στον τομέα της κοινωνικής πολιτικής, στην Υγεία, στην Πρόνοια, πρόληψη, στη συνταξιοδότηση.

Βεβαίως, η Ευρωπαϊκή Ενωση δεν μπαίνει σε λεπτομέρειες, δεν φτιάχνει τέτοιους νόμους. Καθορίζει όμως και αυτά, στη βασική κατεύθυνση. Και τα καθορίζει με τις ιδιωτικοποιήσεις, με την ανατροπή των εργασιακών σχέσεων, με την απαγόρευση στην ουσία στήριξης των Ταμείων, με το πρόγραμμα σταθερότητας, με τους στόχους σύγκλισης, με το πρόγραμμα της ΟΝΕ.

Και τα καθορίζει και τα καθόρισε και για τις χώρες που επρόκειτο να γίνουν μέλη ή πρόκειται να γίνουν τώρα μέλη. Ξέρετε ότι για να υποβάλεις αίτηση για να γίνεις μέλος στην Ευρωπαϊκή Ενωση πρέπει, από το να έχεις παραδώσει τον Μλάντιτς, μέχρι να έχεις κάνει αλλαγές στο ασφαλιστικό σύστημα. Αυτά τα καθορίζει.

Οταν κάνει τη μερική απασχόληση, όταν θεωρεί εργασία μια ώρα το μήνα και ένα μήνα το χρόνο, τότε για να πάρεις σύνταξη …φέξε μου και γλίστρησα. Υπολογίζεται ότι ο αγρότης και η αγρότισσα για να πάρουν την κανονική σύνταξη πρέπει να δουλεύουν 47 χρόνια. Κάποτε δούλευε από 8 χρόνων. Αλλά με την Κοινή Αγροτική Πολιτική φεύγουν από την παραγωγή. Και βεβαίως δεν είμαστε υπέρ του να δουλεύουν ισοβίως. Και οι αγρότες και οι αγρότισσες πρέπει να έχουν όριο συνταξιοδότησης, δεν θα δουλεύουν μέχρι να πεθάνουν. Αλλά τώρα τους έχουν κάνει αυτήν την «καλή πολιτική» που τους βγάζουν από τη γη και όταν είναι 30 και 40 χρόνων και 50 και 70.

Κατάργηση της εισφοράς για Υγεία και Πρόνοια

Εφερα αυτά τα δύο παραδείγματα, για να πούμε το εξής: Με ποιο κριτήριο το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας τοποθετείται στην κοινωνική πολιτική της Ευρωπαϊκής Ενωσης, των κομμάτων αστικής εξουσίας και των άλλων κομμάτων.

Εχουμε ένα βασικό κριτήριο, από το οποίο δεν πρόκειται να αποστασιοποιηθούμε ποτέ. Και το κριτήριο είναι το εξής: Ολοι οι μισθωτοί εργαζόμενοι, με εξαίρεση τα διευθυντικά στελέχη και τους οργανωτές της παραγωγής που είναι κοντά στην εργοδοσία, αλλά και όλοι οι μισθωτοί εργαζόμενοι, είτε έχουν μικρό μισθό είτε έχουν μεγάλο μισθό είτε μεσαίο μισθό, παίρνουν το μισθό για ένα μέρος της δουλειάς που παρέχουν, για ένα μέρος του εργάσιμου χρόνου που δίνουν. Υπάρχει απλήρωτη δουλειά, και γι’ αυτούς που έχουν σχετικά καλύτερο μισθό και γι’ αυτούς που είναι χαμηλόμισθοι. Είναι δηλαδή η κλοπή της μισθωτής εργασίας.

Και βεβαίως αυτή η κλοπή επεκτείνεται με τον έναν ή με τον άλλο τρόπο και στους άλλους εργαζόμενους. Διότι η κλοπή του εργάτη ενσωματώνεται και στα προϊόντα. Και επίσης και ο αγρότης και οι αυτοαπασχολούμενοι, από τη στιγμή που είναι ενταγμένοι μέσα στο σύστημα των μονοπωλίων, εισπράττουν και αυτοί τις συνέπειες της ζημιάς. Και αυτοί προσφέρουν περισσότερα και εισπράττουν πολύ λιγότερα.

Γιατί το λέμε αυτό, ότι υπάρχει απλήρωτος χρόνος εργασίας; Γιατί αυτό τεκμηριώνει την εξής θέση μας, προσαρμοσμένη αν θέλετε μέσα στις σημερινές συνθήκες που ζούμε, με το συσχετισμό δύναμης που υπάρχει. Και αυτή είναι η βασική θέση που θέλουμε να πούμε σήμερα. Από κει καθορίζονται όλα τα άλλα.

Εμείς είμαστε υπέρ της κατάργησης της εισφοράς για θέματα Υγείας, Πρόνοιας γενικότερα, κοινωνικής πολιτικής. Καμία εισφορά των εργαζομένων. Υπάρχει απλήρωτη δουλειά. Δωρεάν! Και να μείνει η εισφορά στη σύνταξη, η οποία όμως, γιατί εδώ υπάρχει και διαφορά αμοιβών δεν πρέπει να ανέβει. Αλλο, στις συνθήκες του σοσιαλισμού. Εκεί θα καταργηθεί και αυτή η εισφορά. Αλλά στις σημερινές συνθήκες θα υπάρχει εισφορά για τη σύνταξη, αλλά ταυτόχρονα εμείς υποστηρίζουμε την αύξηση των μισθών και το μεγαλύτερο βάρος να το σηκώνουν κράτος και καπιταλιστές.

Οπως και για τους αυτοαπασχολούμενους, βεβαίως θα δίνει και ο ίδιος την εισφορά του, αλλά θα υπάρχει και η κρατική επιχορήγηση. Και μιλάμε για τους αυτοαπασχολούμενους, τους μικρούς. Διότι κοιτάξτε να δείτε, όταν λένε «κρατική επιχορήγηση», πάλι ο εργαζόμενος την πληρώνει. Από την άμεση – έμμεση φορολογία και με όλους τους τρόπους.

Οταν λέμε «εισφορά της εργοδοσίας», πάλι ο εργαζόμενος την πληρώνει. Από τη στιγμή που αφήνει ένα μέρος απλήρωτης δουλειάς ο εργοδότης και πληρώνει τη μισή δουλειά που παρέχεται, το μισό χρόνο εργασίας, πάλι αυτά που δίνει είναι ένα μικρό μέρος από την απλήρωτη δουλειά προς τον εργαζόμενο. Και η τριμερής χρηματοδότηση, που την υποστηρίζουμε στα πλαίσια του καπιταλισμού, πάλι βγαίνει από τις τσέπες των εργαζομένων.

Ισες παροχές για όλους στον τομέα της Υγείας

Το δεύτερο στοιχείο, στην κοινωνική πολιτική που υποστηρίζουμε, είναι το εξής: Ισες παροχές για όλους, είτε είναι εργατοϋπάλληλοι είτε είναι μικρομάγαζα είτε είναι αγροτιά είτε είναι μετανάστες είτε είναι άνεργοι είτε είναι μισο-άνεργοι, ό,τι να ΄ναι.

Δηλαδή ο καρκίνος, η πρόληψη για τον καρκίνο, τα τεστ Παπανικολάου, η υπογονιμότητα που υπάρχει, γύρω στις 200 – 300 χιλιάδες ζευγάρια σήμερα που η πλειοψηφία ανήκει στα λαϊκά στρώματα. Αυτοί που είναι πλούσιοι τα βρίσκουν. Και μια σειρά άλλα πράγματα, ασθένειες, πρόληψη, άτομα με ειδικές ανάγκες.

Δεν μπορεί να εξαρτάται η θεραπεία ή η πρόληψη μιας ασθένειας ή οι μακροχρόνιες ασθένειες, δεν μπορεί να εξαρτώνται από το αν ανήκουν στον Α ή στο Β κλάδο, στο Α ή στο Β Ταμείο, από το αν είναι εργαζόμενοι ή όχι, δηλαδή από την εισφορά τους.

Καταργώντας την εισφορά καταργείται και το έχεις – δεν έχεις, φέρε το βιβλιάριο, πόσα ένσημα έχεις, έχεις – δεν έχεις. Παροχές Υγείας ίσες για όλους. Ο καρκίνος δεν κάνει διάκριση αν είμαι κοπτοραπτού ή αν έχω μικρό μαγαζί ή αν καλλιεργώ τα χωράφια μου.

Πρέπει να έχουν ίσες παροχές, όχι να εξαρτάται από το σε ποιο Ταμείο είσαι. Αλλα Ταμεία δίνουν εκείνο, άλλα Ταμεία δεν δίνουν το άλλο. Αυτό από πού το βρήκαμε; Κι αυτό πρέπει να το καταλάβουν οι εργαζόμενοι.

Στα Οινόφυτα, παραδείγματος χάρη, πρέπει να υπάρχει γενικός προληπτικός έλεγχος, όχι γι’ αυτόν που χρειαζόμαστε όλοι, αλλά και για το εξασθενές χρώμιο που πίνουν.

Στη Ναυπηγοεπισκευαστική Ζώνη χρειάζεται να υπάρχει πρόληψη για τα ατυχήματα. Δηλαδή σε κάθε κλάδο προτείνουμε εξειδίκευση κι αυτή πρέπει να ξεκινάει από την πρωτοβάθμια περίθαλψη.

Δεν εννοούμε το Κέντρο Υγείας που υπάρχει σήμερα, αλλά ένα Κέντρο Υγείας πλήρες και με όλες τις ειδικότητες των γιατρών, ούτως ώστε να σταματήσει με το παραμικρό να πηγαίνουν στα νοσοκομεία, κάτι που θα μπορεί να αντιμετωπιστεί στο Κέντρο Υγείας. Αλλά εκεί να υπάρχει όλη η πρόληψη και βέβαια εδώ ο ρόλος των Σωματείων κ.λπ., και των φορέων πρέπει να είναι ουσιαστικός. Μιλάμε για ταξικά Σωματεία που μπορούν να κάνουν έλεγχο μακριά από την πίεση της εργοδοσίας.

Εξειδίκευση στις γυναίκες. Ας πούμε οι γυναίκες, στα μυοσκελετικά προβλήματα, από μια ηλικία και μετά υποφέρουν περισσότερο από τους άνδρες. Επομένως, θέλει εξειδίκευση. Στα παιδιά τα ανήλικα. Και εδώ παίζει ρόλο η σχολιατρική υγιεινή και μια σειρά πράγματα.

Από κει και πέρα έχουμε τις γνωστές προτάσεις. Τα όρια συνταξιοδότησης. Για τους μισθωτούς, τους αγρότες, τους αυτοαπασχολούμενους, τα 60 χρόνια για τους άνδρες και τα 55 για τις γυναίκες. Στα 55 και 50, αντίστοιχα, για τα βαρέα και ανθυγιεινά. Μειωμένο όριο συνταξιοδότησης κατά 5 χρόνια για τη γυναίκα ή τον άνδρα με ανάπηρο παιδί.

Το συνταξιοδοτικό δικαίωμα να κατοχυρώνεται με 4.050 ημέρες ασφάλισης. Κανονικό συνταξιοδοτικό. Στα 30 χρόνια ή 9.000 ημέρες ασφάλισης κάθε εργαζόμενος να μπορεί να συνταξιοδοτείται, ανεξάρτητα από το όριο ηλικίας και βάση υπολογισμού της σύνταξης να είναι το 80% του τελευταίου μισθού. Κι εμείς ξεκινάμε από κατώτερο μισθό τα 1.400 ευρώ και κατώτερη σύνταξη 1.120.

Στο κείμενο που πήρατε δίνουμε αναλυτικά στοιχεία για την προστασία των μητέρων στις χώρες του σοσιαλισμού και μάλιστα μιλάμε και για την περίοδο ’70 – ’80, δηλαδή πριν 20 – 30 χρόνια, που αν δε γινόταν η αντεπανάσταση και το πράγμα προχώραγε χωρίς τα λάθη που έγιναν στην πορεία, τα πράγματα θα ήταν ακόμα καλύτερα. Κάνετε σύγκριση ανάμεσα στην Ελλάδα. Και ανάμεσα στις χώρες του λεγόμενου κοινωνικού κράτους όπως οι αναπτυγμένες καπιταλιστικές χώρες. Καμία σχέση.

Στρατηγική ταύτιση ΝΔ και ΠΑΣΟΚ

Θέλω να σταθώ στο εξής ζήτημα: Θυμώνει η Νέα Δημοκρατία όταν λέμε ότι έχει την ίδια πολιτική με το ΠΑΣΟΚ. Τσινάει το ΠΑΣΟΚ και μάλιστα χρησιμοποιεί τα πιο βρώμικα μέσα εναντίον του ΚΚΕ, με κύριο επιχείρημα: Μας ταυτίζετε με τη Νέα Δημοκρατία στα βασικά ζητήματα.

Εμείς απαντάμε με στοιχεία. Νέα Δημοκρατία και ΠΑΣΟΚ, ελέω βεβαίως της ενσωμάτωσης και της προσαρμογής στην Ευρωπαϊκή Ενωση και ελέω και του δικού τους προγράμματος, έδωσαν πράσινο φως σε μια άνευ προηγουμένου διείσδυση των μονοπωλίων στον τομέα της Υγείας. Είτε είναι επιχειρήσεις, νοσοκομεία κλπ., είτε είναι φάρμακο, ιατρικά εργαλεία. Ανευ προηγουμένου.

Οι τραπεζίτες αγοράζουν νοσοκομεία. Οι πετρελαιάδες αγοράζουν νοσοκομεία. Που σημαίνει ότι έχει ψωμί το πράγμα. Και οι δύο είναι υπέρ του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα και είναι και υπέρ της ανταποδοτικότητας στις εισφορές των εργαζομένων. Δηλαδή δίνεις – παίρνεις. Χαίρω πολύ, αυτό δεν είναι κοινωνική πολιτική. Η συνύπαρξη δημόσιου και ιδιωτικού τομέα σημαίνει καχεξία στο δημόσιο τομέα και γιγάντωση του ιδιωτικού.

Ας πάμε στον ΣΥΡΙΖΑ. Βαβυλωνία. Ομως μέσα σ’ αυτή τη Βαβυλωνία, υπάρχει ένας άξονας. Μιλάει για δημόσιο τομέα, αλλά για τον ιδιωτικό δεν τολμά να πει αυτό που λέει το ΚΚΕ: Την απαγόρευση, και μέσα στις συνθήκες του καπιταλισμού, δράσης επιχειρήσεων.

Και αρχίζουν. Να γίνει έλεγχος στον ιδιωτικό τομέα. Πού να γίνει έλεγχος; Στα νοσοκομεία που αγοράζουν οι καρχαρίες και οι πολυεθνικές; Και τι έλεγχος θα γίνει; Πρώτα – πρώτα τι έλεγχος να γίνει από τη στιγμή που τα Ασφαλιστικά Ταμεία συμπράττουν με τον ιδιωτικό τομέα; Σύμπραξη ίσον νόμος.

Ο ΛΑ.Ο.Σ. συνήθως ανακατεύει την κουτάλα και οι προτάσεις του είναι γενικόλογες. Αλλά από τη στιγμή που είναι στην πολυκατοικία, όπως λέει, της δεξιάς παράταξης, θέλουμε να πιστεύουμε ότι δεν μπορεί – και το έχει αποδείξει ήδη – να έχει μια πολιτική κατά της εμπορευματοποίησης.

Οι Οικολόγοι Πράσινοι δεν έχουν δημοσιεύσει βέβαια τις θέσεις τους. Δεν τους έχουμε ακούσει και είναι ένα θέμα. Δηλαδή, ένα κόμμα το οποίο δεν ξέρεις τι λέει, αλλά εν πάση περιπτώσει, μπορεί να δημοσιεύσουν, να μην τους αδικήσω.

Μια κουβέντα να πω. Από τη στιγμή που υποστηρίζουν το εμπόριο ρύπων, το Κιότο πια έχει γίνει σημαία, από τη στιγμή που υποστηρίζουν ότι μπορείς ας πούμε να αγοράζεις ρύπους και να πουλάς ρύπους, στην Υγεία είναι υπέρ της κατάργησης του ιδιωτικού τομέα; Είναι υπέρ της κατάργησης των κρατήσεων για την Υγεία; Πολύ δύσκολο φαίνεται.

Αποκαλυπτικά στοιχεία

Λοιπόν, για να δούμε και πιο συγκεκριμένα Νέα Δημοκρατία – ΠΑΣΟΚ. Στην τελευταία 15ετία, 1992 – 2007, η συμμετοχή του κρατικού προϋπολογισμού στη δημόσια δαπάνη υπηρεσιών Υγείας μειώθηκε από 41,4 το ’92 σε 27 το 2007 κι αυτό αφορά και τις δυο κυβερνήσεις. Ανατράπηκε η αναλογία μεταξύ κρατικού προϋπολογισμού και Ασφαλιστικών Ταμείων. Το ΄99 τα έσοδα των δημοσίων νοσοκομείων προέρχονταν, προσέξτε, το 76% από τα νοσήλια και το 8,19% από τον κρατικό προϋπολογισμό.

Το 2006 τα έσοδα των δημοσίων νοσοκομείων προέρχονταν: 82,13% από τα νοσήλια και 3,5% από τον κρατικό προϋπολογισμό. Για ποια δημόσια Υγεία μιλάμε; Τη δεκαετία του ΄90, με αποφάσεις των κυβερνήσεων, δηλαδή της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ, αυξήθηκαν τα νοσήλια σε ποσοστό συνολικά 806%. Το ΠΑΣΟΚ στις 3/2/98 καθιέρωσε το ενοποιημένο κλειστό νοσήλιο που οδήγησε σε αυξήσεις από 29% έως 64% ανάλογα με τη θέση νοσηλείας.

Εξαιρέθηκαν από τα νοσήλια μια σειρά ιατρικών – εργαστηριακών πράξεων και φαρμάκων τα οποία χρεώνονται χωριστά και πληρώνονται από τα Ταμεία. Παραδείγματος χάρη, σε ένα νοσηλευόμενο που θα χρειαστεί στεφανιογραφία, λιθοτριψία, μαγνητική, αξονική τομογραφία, αυτά χρεώνονται στα Ασφαλιστικά Ταμεία ξεχωριστά. Πας και στο ιδιωτικό κέντρο. Και εδώ και όταν πληρώνει λίγο ο εργαζόμενος χρεώνονται τα Ταμεία, αφού δεν επιχορηγούνται.

Η δαπάνη της ημερήσιας φαρμακευτικής δόσης που ξεπερνά το 70% της τιμής του νοσηλίου πληρώνεται από τα Ασφαλιστικά Ταμεία ξεχωριστά. Μα το νοσήλιο το καθορίζει η ιατρική ανάγκη, η ανάγκη του ασθενούς. Εξαιρέθηκαν πλήρως από το νοσήλιο φάρμακα όπως κυτταροστατικά, ανοσοκατασταλτικά, ορμόνες, σκιαγραφικά, για διαγνωστικές εξετάσεις, μοσχεύματα, ειδικά φίλτρα κλπ., κι αυτά βεβαίως τα φορτώνουν στα Ταμεία. Τα Ταμεία ή θα ανεβάσουν το νοσήλιο των ασφαλισμένων ή θα τους στέλνουν στα ιδιωτικά κέντρα και θα πληρώνουν και οι εργαζόμενοι ή θα χρεοκοπήσουν εντελώς τα Ταμεία.

Υπάρχουν εξετάσεις που δεν έχουν κοστολογηθεί από το κράτος και επειδή δεν έχουν κοστολογηθεί δεν δικαιολογούνται από τα Ασφαλιστικά Ταμεία. Παραδείγματος χάρη, υπάρχει ένα πακέτο απαραίτητων εξετάσεων για τους νεφροπαθείς που ελέγχονται πριν και μετά τη μεταμόσχευση και το οποίο κοστίζει 1.753 ευρώ.

Ο μεταμοσχευμένος πρέπει να κάνει συχνά εξετάσεις. Κι αυτές οι εξετάσεις δεν είναι σάκχαρο, ουρία και οι γενικές εξετάσεις αίματος, είναι ειδικές. Γι’ αυτές πληρώνουν, δεν καλύπτονται από το Ταμείο, το οποιοδήποτε Ταμείο εκατό τοις εκατό.

Οι ανασφάλιστοι μετανάστες υποχρεώνονται να καταβάλλουν κατά κανόνα το συνολικό κόστος και σε περίπτωση νοσηλείας προκαταβάλλουν το 50% της δαπάνης. Ο μετανάστης που μπορεί να είναι άνεργος και ο εργοδότης να τον έχει με μαύρη εργασία.

Αν είναι παράνομοι τους παρέχονται σε περίπτωση επείγοντος περιστατικού οι πρώτες βοήθειες και μέχρι τη σταθεροποίηση της υγείας τους. Δεν υπάρχει εργοδοτική εισφορά για τα επαγγελματικά νοσήματα και εργατικά ατυχήματα. Αυτή είναι η κατάσταση.

Οι προτάσεις του ΚΚΕ

Οι δικές μας οι προτάσεις είναι: Αποκλειστική χρηματοδότηση από το κράτος και την εργοδοσία. Να μην ανέβουν οι κρατήσεις για τους εργαζόμενους, αντίθετα να ανέβουν οι μισθοί κ.λπ., για να υπάρχουν οι συντάξεις. Δεν μπορείς να έχεις μια πλήρη πρόταση για το συνταξιοδοτικό αν δε μιλήσεις για δουλειά για όλους που λέμε εμείς, για σταθερή δουλειά, για Ασφάλιση, από εκεί καθορίζονται οι συντάξεις.

Οσο για την περίθαλψη, δωρεάν υπηρεσίες. Δεν είναι επιχείρηση για να έχει κέρδη και ζημιές, δεν είναι μισθολογικό κόστος, δεν είναι εργατικό κόστος. Για μας είναι στις συνθήκες του καπιταλισμού η επιστροφή ενός μέρους από την απλήρωτη δουλειά.

Και φυσικά αυτά είναι αντικείμενο ταξικής πάλης. Στην ταξική πάλη συμπεριλαμβάνουμε και τις κάλπες, είναι κι αυτές πάλη. Γι’ αυτό ο εργάτης, ο φτωχός αγρότης, ο φτωχός επαγγελματίας, πρέπει να ψηφίσει με συνείδηση της τάξης ή του κοινωνικού στρώματος που ανήκει.

Αν αυτό το ξεχάσει, τότε θα υποτιμήσει ότι αμέσως μετά τις ευρωεκλογές επιταχύνονται τα μέτρα. Ηδη η Ευρωπαϊκή Ενωση στην τελευταία Σύνοδο της Πράγας ασχολήθηκε και το πρώτο πράγμα που θα πέσει από πάνω είναι η Κοινωνική Ασφάλιση. Αυτό το καθόρισε το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, αυτό το καθόρισε η Παγκόσμια Τράπεζα, είναι παγκόσμια επιλογή. Επομένως, σε κάθε χώρα πρέπει να θεωρηθεί η κάλπη ως μορφή ταξικής πάλης και πρέπει να ψηφίσει κανείς τέτοια με συνείδηση.

Το ΚΚΕ είναι το μοναδικό κόμμα το οποίο δε ζητάει ζητιανιά για τους εργαζόμενους. Απαιτεί να πάρουν πίσω τα κλεμμένα, είτε είναι από τα ασφαλιστικά ταμεία δισεκατομμύρια κλεμμένα, είτε είναι κυρίως ο κλεμμένος κόπος του στη δουλειά».

Advertisements
Αναρτήθηκε στις Ευρωεκλογές 2009, Θέσεις του ΚΚΕ, ΚΚΕ, Καπιταλιστικά Κέρδη, Οι Θέσεις του ΚΚΕ, κοινωνική ασφάλιση. Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΥΠΟΥ ΤΟΥ ΚΚΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΥΓΕΙΑΣ – ΠΡΟΝΟΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΗ

ΑΝΤΙΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ

Ανατροπές δίχως τέλος «τελειώνουν» την Κοινωνική Ασφάλιση

Στα κείμενα που ακολουθούν καταγράφονται οι κυριότερες και σοβαρότερες ανατροπές που επιφέρει το νέο αντεργατικό νομοσχέδιο της κυβέρνησης για την Κοινωνική Ασφάλιση, η ψήφιση του οποίου ολοκληρώνεται την ερχόμενη Τετάρτη στη Βουλή. Σε μια πληθώρα άρθρων περιλαμβάνονται και πρόσθετες αλλαγές σε βάρος συγκεκριμένων ομάδων (μικρότερων ή μεγαλύτερων) ασφαλισμένων και στην αφαίρεση δικαιωμάτων τους. Γίνεται φανερό, ότι με το νομοσχέδιο αυτό στοχοποιούνται όλοι οι εργαζόμενοι, γυναίκες και άνδρες, «παλιοί» και «νέοι» ασφαλισμένοι.

Οι ανατροπές πρωτίστως θίγουν τις μητέρες με ανήλικα παιδιά, αυξάνουν τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης από 2-5 χρόνια, και σε ορισμένες κατηγορίες ακόμα περισσότερο, μειώνουν τις συντάξεις από 10% έως και 40%, τιμωρούν 400.000 περίπου εργαζόμενους που εργάζονται με ευέλικτες μορφές εργασίας να μην έχουν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και φορτώνουν με νέα οικονομικά βάρη το σύνολο των εργαζομένων, προκειμένου να δημιουργηθεί νέο «αποθεματικό» στο μέλλον. Οχημα των περικοπών γίνονται και οι περίφημες «ενοποιήσεις».

Το βάθος και το εύρος των ανατροπών, το γεγονός ότι αυτές έρχονται να προστεθούν πάνω σε ολόκληρο το οικοδόμημα των αντιασφαλιστικών ρυθμίσεων της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ της προηγούμενης 20ετίας, έτσι και αλλιώς θέτουν επί τάπητος στους εργαζόμενους το καθήκον για τη συνέχιση της πάλης μέχρι την κατάργηση όλων των αντιασφαλιστικών νόμων.
 

Με 35 χρόνια εργασίας στα 60…

Οι ανατροπές που περικλείει το νομοσχέδιο για τα όρια ηλικίας προσβάλλουν εκατοντάδες χιλιάδες ασφαλισμένους και μάλιστα αυτούς που έχουν στην πλάτη τους τουλάχιστον 35 χρόνια ανελλιπούς εργασίας. Σε αυτούς περιλαμβάνονται:

  • Ολοι οι ασφαλισμένοι στο ΙΚΑ – ΕΤΑΜ που μπήκαν στην παραγωγή μέχρι το 1992.
  • Οι γυναίκες των Ταμείων Αυτοαπασχολουμένων.
  • Οι ασφαλισμένοι των Ειδικών Ταμείων (πρώην ΔΕΚΟ και τράπεζες).
  • Οι ασφαλισμένοι στα Ταμεία του Τύπου.
  • Χειροτερεύει το καθεστώς συνταξιοδότησης στους ασφαλισμένους και μετά το 1993 του ΙΚΑ – ΕΤΑΜ και των ειδικών Ταμείων, που ακόμα και με 10.500 ένσημα με το 55ο έτος της ηλικίας δε στοιχειοθετούν πλέον δικαίωμα σύνταξης.

Ειδικότερα, σε ό,τι αφορά το δικαίωμα συνταξιοδότησης λόγω 35ετίας για τους μέχρι 31/12/1992 ασφαλισμένους επέρχονται οι εξής ανατροπές:

  • Στο ΙΚΑ – ΕΤΑΜ, με 10.500 μέρες ασφάλισης (35ετία) από το 58ο έτος ηλικίας συνταξιοδότησης για άνδρες και γυναίκες έχουμε αύξηση στο 60ό έτος. Η αύξηση γίνεται με προσθήκη ενός εξαμήνου για κάθε έτος μετά το 2013.
  • Στα ειδικά Ταμεία (τράπεζες – πρώην ΔΕΚΟ) και στους ασφαλισμένους των Ταμείων Τύπου που εντάσσονται στο ΕΤΑΠ -ΜΜΕ από τη συμπλήρωση του 58ου έτους προβλέπεται αύξηση στο 60ό έτος με την προσθήκη ενός εξαμήνου για κάθε έτος από το 2013.
  • Για τα Ταμεία Αυτοαπασχολουμένων – μετά και τις νέες ενοποιήσεις – αύξηση στις γυναίκες κατά δύο χρόνια, στο 60ό έτος από το 58ο με την προσθήκη ενός εξαμήνου για κάθε έτος από το 2013.
  • Για τους ασφαλισμένους στο ΙΚΑ – ΕΤΑΜ με 10.500 μέρες ασφάλισης εκ των οποίων τα 7.500 ένσημα σε Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα, το όριο ηλικίας αυξάνεται από το 55ο έτος στο 57ο έτος για πλήρη σύνταξη και για μειωμένη από το 53ο στο 55ο έτος, με την προσθήκη ενός εξαμήνου για κάθε έτος με έναρξη της αύξησης το 2013. Για την τελευταία κατηγορία εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα που είναι σε Βαρέα και Ανθυγιεινά Επαγγέλματα (ΒΑΕ), το μέτρο αυτό συνιστά χτύπημα στο καθεστώς των ΒΑΕ, πριν ακόμα γίνει ο αποχαρακτηρισμός του επαγγέλματος.
  • Για τις γυναίκες ασφαλισμένες στο ΙΚΑ – ΕΤΑΜ με 10.000 μέρες ασφάλισης και δικαίωμα συνταξιοδότησης στο 57ο έτος επέρχεται αύξηση τριών χρόνων. Η συνταξιοδότηση θα γίνεται στο 60ό έτος, με προσθήκη ενός εξαμήνου για κάθε έτος από το 2013.
  • Παράλληλα, επεκτείνεται η «εθελούσια» παράταση του εργάσιμου βίου μέχρι τα 68 χρόνια (από 67 που ίσχυε με το νόμο Ρέππα), με αύξηση της σύνταξης κατά 3,3% ανά έτος, για τους μετά το 1993 ασφαλισμένους με 35 χρόνια ασφάλισης σε όλα τα Ταμεία. Για τους πριν το 1993 ασφαλισμένους του ΙΚΑ – ΕΤΑΜ που συνταξιοδοτούνται στα 60 έτη με 35 χρόνια διαρκούς εργασίας, προβλέπεται αύξηση μέχρι και 3 χρόνια («εθελούσια» παράταση) με αύξηση της σύνταξης κατά 3,3% ανά έτος.

Συμπερασματικά: Μετά και τη μεταβατική περίοδο, η συντριπτική πλειοψηφία των «παλιών» ασφαλισμένων ακόμα και αν έχουν εργαστεί 10.500 ημέρες εργασίας θα λαμβάνει τη σύνταξη στο 60ό έτος της ηλικίας τους. Η συνταξιοδότηση σε μικρότερη ηλικία είναι πλέον δυνατή μόνο σε όσους έχουν 37 συνεχόμενα έτη ασφάλισης ή 11.100 ημέρες εργασίας και η περίπτωση των ΒΑΕ.
 

Στην «καρμανιόλα» η μητρότητα

Οι μητέρες εργαζόμενες με ανήλικο παιδί είναι η ομάδα εκείνη που δέχεται μια αναίσχυντη και προκλητική επίθεση καθώς:

  • Καταργείται η δυνατότητα για μειωμένη σύνταξη, δηλαδή σύνταξη επί «ποινή», σε όλες τις μανάδες με ανήλικο παιδί κατά το 50ό έτος της ηλικίας τους και με 5.500 ένσημα. Για τις ασφαλισμένες στο ΙΚΑ, η δυνατότητα συνταξιοδότησης με ανήλικο παιδί υπάρχει μόνο στο 55ο έτος, που σημαίνει ότι η μητέρα δεν πρέπει να έχει τεκνοποιήσει πριν το 38ο έτος της! Και πάντα μιλάμε για μια ελάχιστη σύνταξη αφού υπολογίζεται στα συγκεκριμένα χρόνια εργασίας.
  • Για τις ασφαλισμένες με ανήλικο σε Ταμεία Αυτοαπασχολούμενων, Ειδικά Ταμεία και σε Ταμεία Τύπου αυξάνεται το όριο ηλικίας από το 50ό στο 55ο έτος.
  • Για τις μετά το 1993 ασφαλισμένες μητέρες οι οποίες έχουν 3-5 παιδιά το κατώτερο όριο και σε αυτές καθορίζεται στο 55ο έτος.

Αναλυτικά, για τις μητέρες με ανήλικα, επέρχονται οι εξής ανατροπές:

  • Για το ΙΚΑ – ΕΤΑΜ, οι μητέρες με ανήλικο οι οποίες είχαν τη δυνατότητα να συνταξιοδοτούνται με μειωμένη σύνταξη στο 50ό έτος της ηλικίας τους με 5.500 ημέρες ασφάλισης, χάνουν αυτή τη δυνατότητα. Από το 2010 προστίθεται ένα επιπλέον έτος για κάθε χρόνο και μέχρι τη συμπλήρωση του 55ου έτους της ηλικίας τους.
  • Στα Ειδικά Ταμεία μισθωτών, ενώ είχαν δυνατότητα συνταξιοδότησης με 25 έτη ασφάλισης (7.500 ένσημα) στο 50ό έτος, αυξάνεται σταδιακά μέχρι το 55ο έτος. Η αύξηση αρχίζει το 2013 με την προσθήκη ενός χρόνου για κάθε έτος.
  • Στο ΤΣΠΕΑΘ (δημοσιογράφων) αντί για 15 χρόνια ασφάλισης και το 50ό έτος ηλικίας επιβάλλεται αύξηση του συντάξιμου χρόνου στα 20 χρόνια. Η αύξηση γίνεται από το 2013. Ταυτόχρονα, επέρχεται αύξηση (διπλή δηλαδή) και στο όριο ηλικίας, αφού πρέπει να συμπληρώνεται το 55ο έτος.
  • Στο ΤΣΕΥΠ Αθήνας από τα 20 έτη ασφάλισης και το 50ό έτος, το όριο ηλικίας αυξάνεται στο 55ο έτος (από το 2013), που αποτελεί και το γενικό όριο πλέον όλων των Ταμείων του κλάδου. Το ίδιο θεσπίζεται και για το ΤΣΕΥΠ Θεσσαλονίκης.
  • Για το ΤΑΙΣΥΤ παραμένει το ισχύον καθεστώς (20 έτη ασφάλισης και 55ο έτος).
  • Για το ΤΑΤΤΑ καταργείται το δικαίωμα στη μειωμένη σύνταξη στο 50ό έτος της ηλικίας με 5.500 ημέρες ασφάλισης, με την προσθήκη ενός έτους από το 2010 και μέχρι το 55ο. Ταυτόχρονα, αυξάνεται ο συντάξιμος χρόνος κατά 150 ημέρες ασφάλισης και μέχρι τη συμπλήρωση 6.000 ημερών ασφάλισης.
  • Στα Ταμεία αυτοαπασχολούμενων και ειδικότερα στο Ταμείο Νομικών και ΤΑΝΠΥ, που οι μητέρες με ανήλικο μπορούν να συνταξιοδοτηθούν στο 50ό έτος επέρχεται σταδιακή αύξηση στο 55ο έτος με την προσθήκη ενός έτους από το 2013.
  • Στα Ειδικά Ταμεία Μισθωτών για τις τρίτεκνες μητέρες, από τα 20 έτη ασφάλισης χωρίς όριο ηλικίας επιβάλλεται παράλληλα και όριο, το 50ό έτος, από το 2013, αλλά ανεξάρτητα από την ανηλικότητα των παιδιών, ενώ το δικαίωμα αυτό το διατηρούν και οι πατέρες χήροι ή διαζευγμένοι εφόσον έχουν την επιμέλεια των ανήλικων ή ανίκανων παιδιών.
  • Μετά απ’ αυτά, η αύξηση κατά 6 μήνες της άδειας μητρότητας και η αύξηση κατά ένα έτος του πλασματικού χρόνου για τις εργαζόμενες μητέρες, μόνο πρόκληση και κοροϊδία μπορούν να χαρακτηριστούν.

Συμπερασματικά για τις μητέρες με ανήλικα και με τρία τουλάχιστον τέκνα διαμορφώνονται οι εξής συνθήκες:

α) Καμία μητέρα με ανήλικο παιδί δε θα δικαιούται μειωμένη σύνταξη, και β) Θα λαμβάνουν τη σύνταξη που τους αναλογεί με 5.500 ένσημα στο 55ο έτος της ηλικίας τους στο ΙΚΑ-ΕΤΑΜ και με 6.000 ημέρες εργασίας στο ίδιο έτος οι ασφαλισμένες στα Ταμεία Τύπου, οι ασφαλισμένες μετά το 1993, ενώ με 7.500 ημέρες εργασίας οι ασφαλισμένες στα Ειδικά Ταμεία. Τέλος γ) Οι γονείς τριών τουλάχιστον παιδιών θα λαμβάνουν σύνταξη υπό την προϋπόθεση των 6.000 ενσήμων οι μεν ασφαλισμένοι στα Ειδικά Ταμεία στο 50ό έτος, οι δε «νέοι» ασφαλισμένοι στο 55ο έτος.
 

Πέλεκυς και στις συντάξεις

Οι συντάξεις μειώνονται και μάλιστα δραστικά για πάνω από δύο εκατομμύρια ασφαλισμένους, από 10% έως και 40%! Και μάλιστα γίνονται ακόμα πιο επαχθείς, αν συνυπολογιστούν οι μειώσεις που ήδη άρχισαν να εφαρμόζονται σε πολλά Ταμεία (πρώην ΔΕΚΟ – Τραπεζών) από φέτος, με βάση το νόμο Ρέππα.

Σύμφωνα με το νομοσχέδιο:

  • Καμία επικουρική σύνταξη με 35 έτη ασφάλισης και 10.500 ημέρες εργασίας δεν μπορεί να υπερβαίνει το 20% των συντάξιμων αποδοχών.
  • Η μείωση θα αρχίσει το 2013 και εντός μιας οχταετίας θα πρέπει να φτάσει στο 20% με ισόποσες ετήσιες μειώσεις. Σε ορισμένα Ταμεία, η μείωση της σύνταξης θα ξεπεράσει το 40% (π.χ. ΤΑΔΚΥ – μείωση 37%, ΤΕΑΠΟΚΑ – μείωση 43%).
  • Η «ποινή» για κάθε έτος πρόωρης αποχώρησης από την εργασία, αφού έχει θεμελιωθεί δικαίωμα και υπάρχουν οι ηλικιακές προϋποθέσεις, αυξάνεται από το 4,5% στο 6% για κάθε έτος επί του ποσού της σύνταξης. Στην πενταετία, η μείωση στις πρόωρες συντάξεις θα ανέρχεται στο 30%, γεγονός που επί της ουσίας καθιστά απαγορευτική τη συνταξιοδότηση πριν τα ανώτατα όρια.
  • Η ποινή για κάθε «πρόωρη» αποχώρηση, που φτάνει στο 30% της σύνταξης, αρχίζει από την 1/1/2009. Η διάταξη αυτή επί της ουσίας ακυρώνει και το δικαίωμα των μητέρων με ανήλικο παιδί να φύγουν – κατά τη διάρκεια της σταδιακής κατάργησης του δικαιώματος αυτού – χωρίς μεγαλύτερες επιπτώσεις – με μειωμένη σύνταξη πριν το 2013. Αφού για κάθε χρόνο «πρόωρης» συνταξιοδότησης θα επιβαρύνονται με μείωση 6% στη σύνταξή τους.
«Ενοποιήσεις» για το «κλάδεμα» δικαιωμάτων
Η ενοποίηση των Ταμείων προβλέπει τη σύμπτυξη των υπαρχόντων φορέων ασφάλισης σε 5 Κύριας, 6 Επικουρικής και 2 Πρόνοιας. Οι σαρωτικές αυτές ενοποιήσεις, όπως σαφώς προκύπτει από πολλά άρθρα του νομοσχεδίου, γίνονται το όχημα για να επιβληθούν στα μουλωχτά νέες ανατροπές σε βάρος των ασφαλισμένων. Οι ανατροπές αυτές αφορούν τα αποθεματικά των πλεονασματικών Ταμείων, το ύψος και το είδος των παροχών Υγείας αλλά και τα διάφορα οικονομικά βοηθήματα που είχαν οι ασφαλισμένοι συγκεκριμένων Ταμείων.

Πρώτη και δεδηλωμένη πρόθεση της κυβέρνησης είναι ότι μέσα από την «ενοποίηση» εξυπηρετεί τους σχεδιασμούς της για την ενθυλάκωση πόρων από τα λεγόμενα «υγιή» Ταμεία προκειμένου να καλυφθούν ελλείμματα άλλων, ενώ την ίδια στιγμή δε λαμβάνεται κανένα συγκεκριμένο μέτρο ούτε για επιστροφή των κλεμμένων αποθεματικών ούτε για την αντιμετώπιση της εισφοροδιαφυγής και εισφοροκλοπής των επιχειρήσεων.

Είναι μάλιστα χαρακτηριστικό ότι με συγκεκριμένες διατάξεις (άρθρα 136 παρ.1 και 138 παρ. 12) οι πόροι και η περιουσία φορέων και κλάδων που καταργούνται περιέρχονται στους νέους φορείς που εντάσσονται. Ετσι καταρρέει ο ισχυρισμός της κυβέρνησης ότι η ένταξη των φορέων γίνεται δήθεν με οικονομική και λογιστική αυτοτέλεια.

 

400.000 χωρίς βιβλιάριο Υγείας
Από το 2009 και μετά τουλάχιστον 400.000 εργαζόμενοι που βρίσκονται στη γκρίζα ζώνη της «απασχολησιμότητας» κινδυνεύουν να χάσουν και την ιατροφαρμακευτική τους κάλυψη, καθώς διπλασιάζεται ο απαιτούμενος αριθμός ενσήμων. Σε δεινή θέση θα βρεθούν οι νέοι εργαζόμενοι και οι γυναίκες που κατά κύριο λόγο απασχολούνται με μερική απασχόληση, εποχική και οι εργαζόμενοι περιστασιακά.

Το νομοσχέδιο προβλέπει:

  • Για να έχει κάποιος κάλυψη στην Υγεία πρέπει να έχει στο ΙΚΑ-ΕΤΑΜ τουλάχιστον 100 ένσημα, από 50 που είναι σήμερα.
  • Για τους οικοδόμους τα ένσημα ασφάλισης αυξάνονται από 40 σε 80.
  • Για τις παροχές σε χρήμα θα απαιτούνται 120 ημερομίσθια, από 100 που είναι σήμερα, και για τους οικοδόμους 100 ένσημα, από 80 που ισχύει σήμερα.
  • Η ανατροπή αυτή αρχίζει να εφαρμόζεται από την 1/1/2009 και είναι σίγουρο ότι θα έχει αποτέλεσμα να αφήσει χωρίς ιατροφαρμακευτική κάλυψη εκατοντάδες χιλιάδες ασφαλισμένους στο ΙΚΑ και τις οικογένειές τους.
Ξαναπληρώνουν οι εργαζόμενοι

Το νομοσχέδιο προβλέπει και τη σύσταση του λεγόμενου «Ασφαλιστικού Κεφαλαίου Αλληλεγγύης των Γενεών», το οποίο θα σημάνει την παραπέρα αφαίμαξη των λαϊκών στρωμάτων και την πριμοδότηση του κεφαλαίου με ένα ακόμα γερό κομπόδεμα προς αξιοποίηση. Το Ασφαλιστικό Κεφάλαιο προορίζεται δήθεν να χρηματοδοτήσει το σύστημα από το 2019 και η χρηματοδότησή του θα γίνεται από:

  • Την παρακράτηση του 10% των λεγόμενων «κοινωνικών πόρων».
  • Την παρακράτηση του 4% από το ΦΠΑ.
  • Το 10% από την ιδιωτικοποίηση των πρώην ΔΕΚΟ.

ΚΕΙΜΕΝΑ: Γιάννης ΖΑΧΑΡΟΠΟΥΛΟΣ

Αναρτήθηκε στις Καπιταλιστικά Κέρδη, ασφαλιστικό, καπιταλισμός, κοινωνική ασφάλιση. Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο ΑΝΤΙΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ

Δε φτάνει μόνον η αντίσταση

Μια μικρή αναδρομή στο χτες είναι αναγκαία: Το ΠΑΣΟΚ μέχρι να φέρει το σχέδιο Γιαννίτση εφάρμοζε τους νόμους Σιούφα. Οταν το κίνημα απέτρεψε το σχέδιο Γιαννίτση, έφεραν το νόμο Ρέππα ως δήθεν διόρθωση των νόμων Σιούφα. Στην πράξη, αύξησαν ως εθελοντική την παραμονή στην εργασία μετά τα 65, θεσμοθέτησαν τις ανατροπές στα βαριά και ανθυγιεινά που σήμερα καλείται να υλοποιήσει η κυβέρνηση της ΝΔ.Σ’ αυτό το πεδίο εμφανίζεται η ΝΔ να δηλώνει αθώα αθώα πως δε θα αλλάξει τίποτα, απλά θα εφαρμόσει τους ήδη υπάρχοντες νόμους. Πράγματι υπάρχει ακόμα ουρά για την πλήρη εφαρμογή των νόμων Σιούφα, πράγματι υπάρχει ακόμα ουρά για την πλήρη εφαρμογή του νόμου Ρέππα.

Από μόνα τους αυτά – η ανατροπή των νόμων Σιούφα – Ρέππα – συγκροτούν πεδίο αντίστασης, για το οποίο διάφοροι όψιμοι «αντιστασιακοί» (βλέπε ΓΣΕΕ και ΣΥΝ) δε λένε κουβέντα.

Εδώ, κρίσιμη είναι μια υπενθύμιση: Πότε πέρασαν οι νόμοι Σιούφα; Οταν όλοι μαζί (ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΣΥΝασπισμός) χειροκροτούσαν το χτύπημα που δέχτηκε το κομμουνιστικό κίνημα με την επικράτηση της αντεπανάστασης. Γιατί αποτράπηκε το σχέδιο Γιαννίτση; Γιατί οι κομμουνιστές, που, κόντρα στο ρεύμα, μετά τις ανατροπές έβαλαν γερές βάσεις για την ανασυγκρότηση του Κόμματος, διακήρυξαν έμπρακτα «μπορούμε να τους σταματήσουμε»! Οταν, στη θέση του διαλόγου για το τι θα χάσουν οι εργαζόμενοι, το ταξικό εργατικό κίνημα έβαλε τα επιθετικά αιτήματα για σύνταξη στα 60 και 55. Τα αιτήματα για καθολική αποκλειστικά δημόσια Κοινωνική Ασφάλιση.

Τότε ακριβώς το ΠΑΣΟΚ έκανε την ντρίμπλα με το νόμο Ρέππα, ως δήθεν διόρθωση των νόμων Σιούφα. Την ίδια ντρίμπλα – «ενίσχυση της φιλοσοφίας του νόμου Ρέππα» – επιχειρεί σήμερα η ΝΔ. Κοινό εργαλείο, και στις δύο περιπτώσεις, ο «διάλογος».

Διά ταύτα: Η κεντροαριστερή ανησυχία για το «διάλογο» δηλώνει, απλά, τη συμφωνία με το περιεχόμενο των κυβερνητικών προτάσεων και την αγωνία της αστικής τάξης, μήπως αυτές απορριφτούν πριν καν αποκτήσουν νομιμοποίηση μέσα από το «διάλογο».

Κανένας αθώος σ’ αυτήν την υπόθεση. ΝΔ και ΠΑΣΟΚ έχουν θεό τους τον καπιταλισμό και την ανάγκη του κεφαλαίου να συγκεντρώνεται, διαδικασία η οποία, στη βάση της, περιέχει την όλο και μεγαλύτερη εκμετάλλευση της εργατικής δύναμης. Η λύση του Ασφαλιστικού από τη σκοπιά της αστικής τάξης δεν είναι τίποτα άλλο, παρά ένα πρόβλημα που αναζητεί τρόπο να αφαιρεθούν κι άλλοι πόροι – δικαιώματα από την εργατική τάξη, να προστεθεί κι άλλο χρήμα ως κεφάλαιο στον καπιταλιστικό κορβανά.

Απέναντι σ’ αυτήν την προοπτική, η ηγεσία της ΓΣΕΕ (ΠΑΣΟΚ – ΝΔ – ΣΥΝ) σφυρίζει κλέφτικα, καθώς γνωρίζει ότι το κρίσιμο σήμερα δεν είναι μόνον η άρνηση συμμετοχής στο διάλογο, αλλά η επιθετική προβολή του αιτήματος να καταργηθούν οι νόμοι Σιούφα και Ρέππα.

Πρακτικά αυτό σημαίνει πως πέρα από τα τηλεοπτικά φληναφήματα περί «διαλόγου στις πλατείες», απαιτείται να απαντηθεί το ερώτημα: Ποιος είναι ο ικανός να οργανώσει την αντίσταση ενάντια στην εφαρμογή των νόμων που ισχύουν σήμερα και, κατά συνέπεια, ποια πρόταση εξουσίας προβάλλει για να εφαρμοστούν άλλοι νόμοι αύριο.

Αυτό, αναγκαστικά, οδηγεί στο ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα, στο ΠΑΜΕ, στον τροφοδότη του εργατικού κινήματος, στο ΚΚΕ, η παραπέρα ενίσχυση του οποίου σήμερα αναδεικνύεται σε προϋπόθεση πρώτης γραμμής για να έχει γερά πόδια το κίνημα, σ’ έναν αγώνα που πλέον δεν μπορεί παρά να οργανώνεται, διεξάγεται με όρους – προοπτική έως και το επίπεδο της εξουσίας.

Αναρτήθηκε στις Δια του τύπου, ΚΚΕ, Καπιταλιστικά Κέρδη, ΛΑ.Ο.Σ, Π.Α.ΜΕ, ΠΑ.ΣΟ.Κ, Πολιτική Κοροϊδια ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, καπιταλισμός, κοινωνική ασφάλιση. Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Δε φτάνει μόνον η αντίσταση

Νέα επίθεση στην κοινωνική ασφάλιση : Για τη χρηματοδότηση του ΙΚΑ

Μόλις τη Δευτέρα που μας πέρασε, η κυβέρνηση κατέθεσε στη Βουλή το προσχέδιο του προϋπολογισμού για το 2008. Πρόκειται για έναν ακόμα βαθιά ταξικό προϋπολογισμό στο σύνολό του. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα στοιχεία σχετικά με τις κοινωνικές δαπάνες και τη χρηματοδότηση του ΙΚΑ. Θυμίζουμε ότι σύμφωνα με όσα προβλέπονταν στο νόμο 3029/02 για τη χρηματοδότηση του ΙΚΑ, η ετήσια χρηματοδότηση του ταμείου από τον κρατικό προϋπολογισμό την περίοδο 2003-2008 καθοριζόταν κατά μέσο όρο στο 1% του ΑΕΠ. Το ποσό όμως αυτό δε δόθηκε ούτε από το ΠΑΣΟΚ, ούτε από τη ΝΔ με τους πέντε προηγούμενους προϋπολογισμούς.

Από την επεξεργασία των στοιχείων του φετινού προϋπολογισμού συγκριτικά και με τους προηγούμενους, προκύπτουν τα εξής:

  • Στο 1,44 δισεκατομμύρια ευρώ ανέρχεται η επίσημη κλοπή του κράτους σε βάρος του ΙΚΑ την εξαετία 2003-2008 από τις κυβερνήσεις της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ.
  • Το 2003, το ΠΑΣΟΚ στέρησε από το ΙΚΑ 127 εκατομμύρια ευρώ.
  • Το 2004, η ίδια κυβέρνηση δεν απέδωσε 230 εκατομμύρια ευρώ στο ΙΚΑ.
  • Το 2005, η κυβέρνηση της ΝΔ έκλεψε 210 εκατομμύρια ευρώ.
  • Το 2006, 250 εκατομμύρια ευρώ.
  • Το 2007, 300 εκατομμύρια ευρώ.

Με τον προϋπολογισμό του 2008, θα έπρεπε να αποδοθούν στο ΙΚΑ τόσο το ποσό που του αναλογεί για το νέο έτος, όσο και τα υπόλοιπα που δεν είχαν αποδοθεί την προηγούμενη πενταετία. Ομως, όπως αποδεικνύεται με το προσχέδιο του προϋπολογισμού για το 2008, η χρηματοδότηση του ΙΚΑ για το 2008 υπολείπεται κατά 324 εκατομμύρια ευρώ.

Πιο συγκεκριμένα:

  • Το ΑΕΠ της χώρας θα ανέλθει το 2008 στα 223,917 δισ. ευρώ.
  • Με βάση τη σχετική νομοθεσία, η χρηματοδότηση του ΙΚΑ θα έπρεπε να είναι 2,224 δισ. ευρώ.
  • Ο προϋπολογισμός που κατέθεσε η κυβέρνηση περιορίζει τη χρηματοδότηση του μεγαλύτερου ασφαλιστικού οργανισμού για το 2008 στα 1,9 δισ. ευρώ.

Είναι καθαρό ότι ακόμα και αν οι κυβερνήσεις του δικομματισμού ήταν συνεπείς στις υποχρεώσεις τους προς το ΙΚΑ, τα κονδύλια που προβλέπονται είναι ανεπαρκέστατα για να ανταποκριθεί το ταμείο στις στοιχειώδεις υποχρεώσεις του. Πόσο μάλλον για να καλύψει τις πραγματικές ανάγκες των εκατομμυρίων ασφαλισμένων του. Η υποχρηματοδότηση τέλος του ΙΚΑ έρχεται να προστεθεί στην τεράστια εισφοροδιαφυγή, στην απαλλαγή των εργοδοτών από τα χρέη προς τα Ταμεία και στις απώλειες από το τζογάρισμα των αποθεματικών που στο άθροισμά τους ξεπερνούν τα 80 δισ. ευρώ, με τις πιο επιεικείς εκτιμήσεις. Αυτό όμως σε τίποτα δεν εμποδίζει την κυβέρνηση να κινδυνολογεί προκλητικά για τη «βιωσιμότητα» δήθεν των Ταμείων, προκειμένου να δικαιολογήσει τη νέα αντιασφαλιστική επίθεση.

Αναρτήθηκε στις ΚΚΕ, Ν.Δ., ΠΑ.ΣΟ.Κ, Πολιτική Κοροϊδια ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, ασφαλιστικό, κοινωνική ασφάλιση. Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Νέα επίθεση στην κοινωνική ασφάλιση : Για τη χρηματοδότηση του ΙΚΑ

ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΗ: Μήνυμα αντίστασης από το ΠΑΜΕ

Ξεκάθαρο μήνυμα έστειλε και χτες το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα στην κυβέρνηση και τους βιομήχανους, αμέσως μετά τη συνάντηση αντιπροσωπείας της ΓΣΕΕ με τον υπουργό Απασχόλησης.

Θα τους κάνουμε τη ζωή δύσκολη!

Ξεκάθαρο μήνυμα έστειλε και χτες το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα στην κυβέρνηση και στους βιομηχάνους, αμέσως μετά τη συνάντηση αντιπροσωπείας της ΓΣΕΕ με τον υπουργό Απασχόλησης

Avaton

«Διαβεβαιώνουμε την κυβέρνηση και τους βιομηχάνους ότι το ΠΑΜΕ θα τους κάνει τη ζωή δύσκολη. Θα υπερασπίσουμε τα δικαιώματα και τις κατακτήσεις των εργαζομένων, παλεύοντας ταυτόχρονα για να ικανοποιηθούν οι σύγχρονες ανάγκες των λαϊκών οικογενειών».Με αυτά τα λόγια, ο Γιώργος Μαυρίκος, μέλος της Εκτελεστικής Γραμματείας του ΠΑΜΕ, έστειλε χτες το μήνυμα των ταξικών δυνάμεων αμέσως μετά τη συνάντηση αντιπροσωπείας της ΓΣΕΕ με τον υπουργό Απασχόλησης, Β. Μαγγίνα, κατά την οποία ο τελευταίος την κάλεσε να συμμετέχει στο «διάλογο» – απάτη για το Ασφαλιστικό.

Οσον αφορά στην πρόσκληση – πρόκληση της κυβέρνησης, το στέλεχος του ΠΑΜΕ σημείωσε: «Το ΠΑΜΕ έχει μια σταθερή και συνεπή θέση για τον «κοινωνικό διάλογο» ανεξάρτητα ποιος είναι στην κυβέρνηση. Γι’ αυτό δε θέσαμε κανέναν όρο. Εμείς δεν μπαίνουμε σε αυτό το σικέ παιχνίδι. Και όπως είπαμε και μέσα στον υπουργό, πρέπει να έχουν καθαρό ότι για την Κοινωνική Ασφάλιση θα χυθεί αίμα».

Ανοιχτή πόρτα από την πλειοψηφία

Οπως φάνηκε και χτες, η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ δεν αποκλείει τη συμμετοχή της στο «διάλογο» και επί της ουσίας ψάχνει να βρει δικαιολογίες και προσχήματα για να συμμετάσχει. Σε αυτά τα πλαίσια, ο πρόεδρος της Συνομοσπονδίας Γ. Παναγόπουλος δήλωσε ότι «η ΓΣΕΕ θεωρεί τον διάλογο αναντικατάστατο εργαλείο. Ομως ο διάλογος δεν μπορεί να είναι ναρκοθετημένος». Και ζήτησε «να εξασφαλιστούν καλές προϋποθέσεις, για να μπορέσουμε να συζητήσουμε για το ζήτημα της κοινωνικής ασφάλισης».

Ενα βήμα πιο πέρα, ο Γενικός Γραμματέας της ΓΣΕΕ και επικεφαλής της ΔΑΚΕ τάχτηκε ανοιχτά υπέρ ενός «σοβαρού και και υπεύθυνου διαλόγου». Ενώ ο επικεφαλής της «Αυτόνομης Παρέμβασης» (ΣΥΝ) όψιμα ανακάλυψε ότι «η ΓΣΕΕ οφείλει να πει όχι στον προσχηματικό διάλογο».

Προκαλεί η κυβέρνηση

Κατά την έξοδό του από τη συνάντηση, ο υπουργός Απασχόλησης κράτησε κλειστά τα χαρτιά του και δεν απάντησε επί της ουσίας σε καμία ερώτηση. «Δεν έχω να σας πω τίποτα σε κανένα θέμα», ήταν η απάντησή του για το ζήτημα της χρηματοδότησης του Ασφαλιστικού. Ερωτηθείς για την άρνηση του ΚΚΕ και του «ΣΥΝ» να συμμετέχουν στο διάλογο είπε ότι «η συμμετοχή ή μη στο διάλογο είναι αναφαίρετο δικαίωμα του καθενός. Εγώ δεν κρίνω…»

Ομως λίγο νωρίτερα, ο ίδιος ο πρωθυπουργός Κ. Καραμανλής μιλώντας στην Κοινοβουλευτική Ομάδα της ΝΔ επιτέθηκε στα συνδικάτα εκείνα που ήδη ετοιμάζουν την αντίστασή τους στην επίθεση της κυβέρνησης. «Δεν έχουμε το δικαίωμα να υποκύπτουμε σε αντιδράσεις που μεθοδεύονται από οργανωμένες μειοψηφίες και ομάδες προνομιούχων», ισχυρίστηκε ο πρωθυπουργός. Ενώ για το στημένο «διάλογο» είπε προκλητικά ότι «η ακινησία και η άρνηση είναι η πιο αντιλαϊκή επιλογή»!

Απαντώντας στους προκλητικούς ισχυρισμούς του πρωθυπουργού, το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ, μεταξύ άλλων, σημείωσε: «Αν ο πρωθυπουργός και η κυβέρνηση της ΝΔ προωθούσαν στο Ασφαλιστικό φιλολαϊκά μέτρα, δε θα χρειάζονταν κανένα διάλογο. Θα τα έπαιρναν και ο λαός θα τους χειροκροτούσε, δίχως διάλογο. Αλλά επειδή τα μέτρα τους είναι αντεργατικά – αντιλαϊκά, γι’ αυτό ακριβώς επιζητούν τον «κοινωνικό διάλογο»».

Συνεχίζονται οι συναντήσεις

Στις άλλες δύο χτεσινές συναντήσεις του υπουργού Απασχόλησης, οι ηγεσίες της ΕΣΕΕ και της ΓΣΕΒΕΕ δήλωσαν πρόθυμες να συμμετέχουν στο στημένο «διάλογο», αναγνωρίζοντας τις «καλές προθέσεις της κυβέρνησης». Σήμερα, ο υπουργός Απασχόλησης θα συναντηθεί με την ΑΔΕΔΥ, την Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή (ΟΚΕ) και τον ΣΕΒ. Με ανακοίνωσή της η ΑΔΕΔΥ, υποστηρίζει ότι «η μέχρι σήμερα πολιτική της κυβέρνησης δεν επιτρέπει συμμετοχή σε διαλόγους…», ωστόσο, αφήνει «ανοιχτό το παράθυρο», αφού προσθέτει πως προσέρχεται στη σημερινή συνάντηση «για την προώθηση λύσεων στα προβλήματα που υπάρχουν και τη θετική αντιμετώπιση των διεκδικήσεων…».

Τέλος, στο «διάλογο» που στήνει η κυβέρνηση, εκτός από το ΠΑΣΟΚ, έτοιμος να συμμετέχει δήλωσε και ο ΛΑ.Ο.Σ.

Αναρτήθηκε στις ΚΚΕ, Ν.Δ., Π.Α.ΜΕ, ΠΑ.ΣΟ.Κ, Πολιτική Κοροϊδια ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, ΣΥΝ, ασφαλιστικό, καπιταλισμός, κοινωνική ασφάλιση. Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΗ: Μήνυμα αντίστασης από το ΠΑΜΕ

Ημεροδρόμος 03-10-2007 : Ασφαλιστείτε!

Ενας «φίλος» από τα παλιά…

Εκτός απροόπτου, μεθαύριο Παρασκευή, καταφθάνει στην Ελλάδα ο πρώην πρόεδρος των ΗΠΑ, ο Μπιλ Κλίντον, προσκεκλημένος του Ελληνοαμερικανικού Επιμελητηρίου (και όχι του κ. Σημίτη, αυτή τη φορά).

Μιας και οι δεσμοί του Κλίντον με το ΠΑΣΟΚ είναι σφυρηλατημένοι στο καμίνι της …«κεντροαριστεράς»

*

(θυμίζουμε:

α) για το χατίρι του Κλίντον, το ΠΑΣΟΚ, αφού ενέπλεξε τη χώρα στο βομβαρδισμό της Γιουγκοσλαβίας, κατόπιν ανέσυρε χουντικούς νόμους για να απαγορεύσει την αντιιμπεριαλιστική διαδήλωση ενάντια στην επίσκεψή του, το 1999, κατέστησε την Αθήνα πόλη κατεχόμενη από τους Αμερικανοτσολιάδες και μετέτρεψε τη διαδήλωση σε κυνήγι κεφαλών διαδηλωτών τους οποίους τα ΜΑΤ του κ. Χρυσοχοΐδη ψέκαζαν με χημικά έως και δέκα χιλιόμετρα (!) μακριά από το Σύνταγμα,

β) ο κ. Παπανδρέου, ως πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς έχει ταχθεί επισήμως υπέρ της νίκης των Δημοκρατικών στις ΗΠΑ, επιφανές στέλεχος των οποίων είναι ο Μπιλ και η διεκδικήτρια του θώκου σύζυγός του, η Χίλαρι,

γ) ο κυβερνητικός εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ, Δ. Ρέππας, είχε δηλώσει ότι το ΠΑΣΟΚ κατατάσσει τον Κλίντον στη λαμπρή οικογένεια της «κεντροαριστεράς»)

*

έχουμε πρόταση:

Ας ενώσουν τη φωνή τους οι υποψήφιοι πρόεδροι του ΠΑΣΟΚ και ας ζητήσουν από τον «εκλεκτό» σύμμαχό τους να παραμείνει άλλη μια μέρα στην Ελλάδα, προσκαλώντας τον, επίσημα, το Σάββατο, στο Εθνικό τους Συμβούλιο.

Τι πιο χρήσιμο από έναν δεδηλωμένο φίλο του ΠΑΣΟΚ σαν τον Κλίντον, στο βήμα του Εθνικού Συμβουλίου του κόμματος, να τους εξηγεί πώς θα πραγματοποιήσουν την «αριστερή» τους στροφή…

**********************

«Το ΠΑΣΟΚ δεν έχασε τις εκλογές επειδή δεν ήταν αρκετά αριστερό ή αρκετά εκσυγχρονιστικό ή αρκετά φιλολαϊκό».

Αλλά τότε γιατί τις έχασε; Ε, λοιπόν, και για να ξέρετε, τις έχασε επειδή ήταν …«απ’ όλα»!

*

Η παραπάνω εμβρυθέστατη ανάλυση περιέχεται σε άρθρο της κ. Διαμαντοπούλου («Βήμα», 23/9/2007). Τι κρίμα, επομένως, που ένας τέτοιος πολιτικός νους δεν έθεσε υποψηφιότητα για την προεδρία του ΠΑΣΟΚ. Ευτυχώς, πάντως, που η απώλεια φαίνεται να καλύπτεται σε κάποιο βαθμό από τον υποψήφιο Τζιώτη. Ειδάλλως, θα μιλούσαμε για δυσαναπλήρωτο κενό…

****************

Οποιος ανοίξει στο διαδίκτυο τη σελίδα της ΟΚΕ στην ηλεκτρονική της διεύθυνση (www.oke.gr), θα δει ότι δεσπόζει η φωτογραφία του προέδρου της, του κ. Χρήστου Πολυζωγόπουλου.

Κάτω δε από τη φωτογραφία μπορούν οι ενδιαφερόμενοι να αναγνώσουν το «Μήνυμα του Προέδρου της ΟΚΕ».

Πάρτε μια γεύση από το «Μήνυμα του Προέδρου»:

*

«(…) Ο κοινωνικός διάλογος έχει ως στόχο την ενίσχυση της κοινωνικής συνεννόησης, συναίνεσης και συνευθύνης, προκειμένου να οδηγήσει στην πρόοδο των χωρών και την ευημερία των πολιτών.

Η ελληνική Ο.Κ.Ε., ως θεσμικός εκφραστής της κοινωνίας, διαδραματίζει σημαντικό ρόλο ώστε να γίνει πιο ουσιαστικός και πιο αποτελεσματικός ο κοινωνικός διάλογος στην ελληνική κοινωνία».

*

Αυτά αναφέρει ο Πρόεδρος στο Μήνυμά του.

Δεδομένου τώρα ότι:

α) οι διαδικασίες έναρξης του «κοινωνικού διαλόγου» για το Ασφαλιστικό άνοιξαν,

β) η ΟΚΕ αυτοσυστήνεται (και είναι) ο «θεσμικός εκφραστής» της «κοινωνικής συνεννόησης, συναίνεσης και συνευθύνης» και

γ) αποτελεί τον βασικό συνομιλητή της εκάστοτε κυβέρνησης για την προώθηση των αντιλαϊκών πολιτικών,

το ερώτημα που τίθεται είναι τούτο:

Ποιον ακριβώς «πόλο» του ΠΑΣΟΚ θα εκπροσωπεί ο κ. Πολυζωγόπουλος την ώρα που ως πρόεδρος της ΟΚΕ θα κάθεται στο τραπέζι πάνω στο οποίο θα κοπούν φέτες τα ασφαλιστικά δικαιώματα των εργαζομένων;

Θα εκπροσωπεί τον Παπανδρέου; Τον Βενιζέλο; Τον Σκανδαλίδη; ΄Η μήπως (όπως πιστεύουμε εμείς) θα εκπροσωπεί το …«όλον ΠΑΣΟΚ»;

***********************

«Δημόσιο» ΕΣΥ…

Η Ελλάδα της «επανίδρυσης», από την άποψη των παροχών Υγείας στο λαό της, βρίσκεται, καταϊδρωμένη, στην 22η θέση στην Ευρώπη (και στην τελευταία μεταξύ των «15» της ΕΕ), σύμφωνα με έρευνα που πραγματοποίησε σουηδική εταιρεία με θέμα την αποτελεσματικότητα των συστημάτων περίθαλψης (δημοσιεύτηκε χτες στην «Καθημερινή»). Το «επίτευγμα» του πρώην και του νυν υπουργού, των κ. κ. Κακλαμάνη – Αβραμόπουλου, είναι αυταπόδεικτο. Ειδικά αν συνυπολογιστεί ότι αντίστοιχες έρευνες παλιότερα κατέτασσαν την Ελλάδα στη 17η θέση…

*

Πρόκειται για στοιχεία, όσον αφορά στο …δημόσιο σύστημα Υγείας στην Ελλάδα, που πριν τους Σουηδούς ή τους «φίλους» μας στις Βρυξέλλες, τα γνωρίζουν (από την καλή) οι Ελληνες εργαζόμενοι.

Ποια είναι η αλήθεια, λοιπόν, για τη «δημόσια» Υγεία στην Ελλάδα:

α) Οι Ελληνες ξοδεύουν, κατά μέσο όρο, τουλάχιστον 1.500 ευρώ το χρόνο για την Υγεία.

β) Το 35,7% των νοσοκομειακών δαπανών και το 59,2% των ιατρικών επισκέψεων δεν καλύπτονται από τα ασφαλιστικά ταμεία.

γ) Η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ μέσα στη δεκαετία του ’90 αύξησαν κατά 806% τα νοσήλια που καταβάλλουν τα Ταμεία και οι ανασφάλιστοι στα νοσοκομεία.

δ) Το ΠΑΣΟΚ άρχισε και η ΝΔ διατήρησε το μέτρο της λειτουργίας ιδιωτικών ιατρείων στα νοσοκομεία. Μόνο στον πρώτο ενάμιση χρόνο λειτουργίας τους το χαράτσι για τους ασθενείς έφτασε στα 28 εκατ. ευρώ.

ε) Το 1999 τα έσοδα των δημόσιων νοσοκομείων προέρχονταν σε ποσοστό 75,98% από τα νοσήλια και κατά 8,19% από τον προϋπολογισμό. Το 2006 τα έσοδα από νοσήλια ανήλθαν στο 82,13% και από τον προϋπολογισμό έπεσαν στο 3,5%.

στ) Το 2004 τα ελλείμματα του κλάδου Υγείας ήταν 474 εκατ. ευρώ. Το 2006 ξεπέρασαν τα 811 εκατ. ευρώ, ενώ, παράλληλα, τα βεβαιωμένα και μη εισπραχθέντα χρέη του ιδιωτικού τομέα ανέρχονται σε 3,6 δισ. ευρώ.

ζ) Η αναλογία νοσηλευτικού προσωπικού προς τον πληθυσμό για την Ελλάδα είναι 1/410, όταν στη Νορβηγία είναι 1/70, στη Γερμανία 1/90 και στην Ισπανία 1/230.

*

Κάπως έτσι εξηγείται ότι:

Ο τζίρος των ιδιωτικών επιχειρήσεων Υγείας την περίοδο 1997-2004 αυξήθηκε κατά 134%. Τι σημαίνει αυτό; Οτι πάνω από 2 δισ. ευρώ το χρόνο κατευθύνονται προς τα ταμεία των ιδιωτικών θεραπευτικών και διαγνωστικών κέντρων…

 

Αναρτήθηκε στις υγεία, ΚΚΕ, Καπιταλιστικά Κέρδη, ΛΑ.Ο.Σ, Ν.Δ., ΠΑ.ΣΟ.Κ, Πολιτική Κοροϊδια ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, ΣΥΝ, ασφαλιστικό, καπιταλισμός, κοινωνική ασφάλιση. Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Ημεροδρόμος 03-10-2007 : Ασφαλιστείτε!

Νέα επίθεση στην κοινωνική ασφάλιση : Το παράδειγμα των τραπεζοϋπαλλήλων

«Θα σας δώσω εγώ ένα παράδειγμα (…) το Ασφαλιστικό των τραπεζοϋπαλλήλων. Εκεί δεν άλλαξαν τα όρια ηλικίας. Δεν άλλαξαν οι εισφορές. Αυτό όμως που έγινε είναι ότι ενοποιήθηκαν οι προϋποθέσεις με τις προϋποθέσεις του ΙΚΑ για τους νέους ασφαλισμένους. Οι νέοι θα ασφαλίζονται με τις προϋποθέσεις του ΙΚΑ. Το ΙΚΑ είναι ένα καλό μοντέλο για τους μισθωτούς (…). Οταν μιλάμε λοιπόν για ενοποίηση Ταμείων σημαίνει ότι οι νέοι ασφαλισμένοι θα πρέπει να έχουν προϋποθέσεις ΙΚΑ που είναι ικανοποιητικές ασφαλιστικές προϋποθέσεις».

Αυτά έλεγε τις προάλλες ο Γ. Αλογοσκούφης, αναλύοντας σε ραδιοφωνική εκπομπή τη στρατηγική στόχευση της κυβέρνησης σε σχέση με την ενοποίηση των Ταμείων. Οι συνέπειες όμως από τη μεταρρύθμιση του Ασφαλιστικού των τραπεζοϋπαλλήλων είναι αποκαλυπτικές για το τι περιμένει τους εργαζόμενους αν περάσουν τα σχέδια της κυβέρνησης.

Ο νόμος 3371/05 για το Ασφαλιστικό των τραπεζών προέβλεπε:

  • Την ένταξη όλων των τραπεζοϋπαλλήλων και των σημερινών συνταξιούχων στο ΙΚΑ ΕΤΑΜ για την κύρια σύνταξη και στο ΕΤΕΑΜ για την επικουρική
  • Την ίδρυση ενός Ταμείου -«μαϊμού», του ΕΤΑΤ, που ουσιαστικά αποσκοπούσε στην κατάργηση των μέχρι τότε επικουρικών ταμείων και των προσυνταξιοδοτικών καθεστώτων των εργαζομένων στις τράπεζες

«Μήτρα» και αυτού του νόμου ήταν ο 3029/02 (νόμος Ρέππα) του ΠΑΣΟΚ, ο οποίος προέβλεπε:

  • Την ένταξη των ειδικών Ταμείων στο ΙΚΑ μέχρι την 31-12-2007
  • Τον υπολογισμό της σύνταξης των τραπεζοϋπαλλήλων (μαζί και των εργαζομένων στο δημόσιο και στις πρώην ΔΕΚΟ) όχι με τον τελευταίο μισθό, αλλά με την τελευταία 5ετία
  • Τη μείωση του ποσοστού αναπλήρωσης της σύνταξης στο 70% του μισθού από το 80%

Ο συνδυασμός των δύο παραπάνω νόμων επέφερε για δεκάδες χιλιάδες τραπεζοϋπαλλήλους:

  • Αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης, που σε ορισμένα Ταμεία φτάνει μέχρι τα 7 χρόνια στους άντρες και ακόμα περισσότερα στις γυναίκες, οι οποίες πριν το νόμο μπορούσαν να κάνουν χρήση του δικαιώματος για πρόωρη συνταξιοδότηση
  • Δραστική μείωση του ύψους των συντάξεων, μέχρι και 20 ποσοστιαίες μονάδες
  • Συρρίκνωση των συντάξεων που ήδη λάμβαναν οι συνταξιούχοι, αφού πλέον οι συντάξεις τους θα καθορίζονται με υπουργικές αποφάσεις
  • Απαλλαγή των τραπεζιτών από την καταβολή θεσμοθετημένων υποχρεώσεών τους προς τα ασφαλιστικά ταμεία. Κατακόρυφη μείωση μέχρι και 50% των ασφαλιστικών εισφορών τους, μετά την υποχρεωτική ένταξη των εργαζομένων στο ΙΚΑ
  • Επιβάρυνση του ΙΚΑ με νέα βάρη και υποχρεώσεις που κανονικά ανήκουν στις τράπεζες
  • Διατήρηση του διαχωρισμού των εργαζομένων, ανάλογα με το χρόνο ένταξης στα Ταμεία

Αναρτήθηκε στις ΚΚΕ, Ν.Δ., ΠΑ.ΣΟ.Κ, Πολιτική Κοροϊδια ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, ασφαλιστικό, εργατικά, καπιταλισμός, κοινωνική ασφάλιση. Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Νέα επίθεση στην κοινωνική ασφάλιση : Το παράδειγμα των τραπεζοϋπαλλήλων