Ο λαός να αποκτήσει συνείδηση απειθαρχίας και ανυπακοής στις επιλογές της ΕΕ και της ελληνικής κυβέρνησης

Η ομιλία της ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ στη συζήτηση στη Βουλή για τα προβλήματα της νεολαίας

Αποστόλης Πλατανιάς

«Ο ελληνικός λαός πρέπει να αποκτήσει συνείδηση απειθαρχίας και ανυπακοής στις επιλογές της Ευρωπαϊκής Ενωσης και της εκάστοτε κυβέρνησης στην Ελλάδα, που έχει αντιλαϊκή πολιτική. Συνείδηση. Εάν δεν αποκτήσει αυτή τη συνείδηση, δε θα μπορέσει να παλέψει. Και συμμόρφωση και αντίθεση δε γίνεται». Τα παραπάνω τόνισε η ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Αλέκα Παπαρήγα, την περασμένη Παρασκευή στη Βουλή, στη προ ημερήσιας διάταξης συζήτηση για τα προβλήματα της νεολαίας, συζήτηση που προκάλεσε το ΚΚΕ. Παραθέτουμε στη συνέχεια την ομιλία της ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ.Νιώθουμε την ανάγκη να υπενθυμίσουμε ότι η θέση μας και η στάση μας στα διάφορα προβλήματα – και απέναντι στα προβλήματα της νεολαίας – δεν καθορίζεται με προεκλογικά κριτήρια. Η προεκλογική περίοδος απαιτεί, βεβαίως, ειδικές μορφές δραστηριότητας, περισσότερη συνθηματοποίηση της πολιτικής. Αυτά που υποστηρίζουμε σήμερα γενικά για τον εργαζόμενο λαό και για τη νεολαία ειδικότερα, τα είπαμε και χτες και προχτές και προ κρίσης. Γιατί τα προβλήματα δεν προκλήθηκαν με την οικονομική κρίση. Τώρα έχει μπει ένα παραβάν στο χτες της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας, στο χτες των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ.

Είμαστε υποχρεωμένοι ως κόμμα της αντιπολίτευσης να συμβάλουμε ή να καταθέσουμε προτάσεις για την αντιμετώπιση των συνεπειών από την κρίση; Βεβαίως. Και δεν είναι θέμα της Βουλής. Είμαστε υποχρεωμένοι μπροστά στο λαό, μέσα στο μαζικό κίνημα να το κάνουμε. Ομως – και αυτό βεβαίως είναι ολοφάνερο – σε καμία περίπτωση δεν πρόκειται να συμμετάσχουμε – και δεν το έχουμε κάνει μέχρι τώρα – ούτε σε ένα άρθρο, ούτε σε μία τροποποίηση, αν θέλετε, νόμου που έχει στόχο να διασφαλίζει την κερδοφορία, που πάνω στην κερδοφορία υπάρχει και η κερδοσκοπία. Να προβάλουμε μέτρα – και θα πούμε ορισμένα εδώ ειδικά για τη νεολαία, που αντιμετωπίζουν – δε λύνουν, αμβλύνουν – τις συνέπειες της κρίσης πάνω στον εργαζόμενο λαό και στη νέα γενιά, αυτό είμαστε υποχρεωμένοι να το κάνουμε, όχι για λόγους τυπικά συμμετοχής μας στο Κοινοβούλιο, αλλά γιατί το αντιμετωπίζουμε από θέση αρχής.

Ξεκαθαρίζουμε και ένα άλλο πράγμα. Πιστεύουμε στη νεολαία και στο νεολαιίστικο κίνημα. Ουδέποτε μέχρι τώρα την κολακέψαμε και ούτε θα το κάνουμε. Το ίδιο κάνουμε, αν θέλετε, και απέναντι στην εργατική τάξη και στο εργατικό κίνημα. Αυτά να τα ξεκαθαρίσουμε.Με την ευκαιρία, δε θυμηθήκαμε παραμονές των φοιτητικών και σπουδαστικών εκλογών την ΕΦΕΕ. Ακούω τώρα τα κόμματα της αντιπολίτευσης και στελέχη της Νέας Δημοκρατίας που φωνάζουν ότι δεν υπάρχει ΕΦΕΕ. Δεν το θυμηθήκαμε φέτος, το θυμηθήκαμε και πέρυσι – και εννοώ εδώ τα μέλη της Κομμουνιστικής Νεολαίας που είναι φοιτητές και σπουδαστές – το θυμηθήκαμε και το 2008, το θυμήθηκαν και το 2007 και το 2006 και το 2005, όταν οι εκλεγμένοι αντιπρόσωποι της παράταξης της Κομμουνιστικής Νεολαίας Ελλάδας πήγαιναν για να πάρουν μέρος στα πανσπουδαστικά συνέδρια και κανείς άλλος δεν υπήρξε. Και τώρα η ΕΦΕΕ πάει να γίνει φετίχ. Πρέπει να συγκροτηθεί ΕΦΕΕ. Εχει ορισθεί με πρόταση επίσης των μελών της Κομμουνιστικής Νεολαίας που συμμετέχουν η μέρα του Πανσπουδαστικού Συνεδρίου. Ιδωμεν τι θα γίνει και αν τελικά θα γίνει το συνέδριο και αν θα λήξει το συνέδριο, διότι πάλι τα κουκιά θα μετράνε και πόσο κοντά είναι οι εθνικές εκλογές.

Πολιτικοί οι λόγοι ένταξης της Ελλάδας στην ΕΟΚ

Ας αφήσουμε αυτό το θέμα. Ο πρωθυπουργός ανέφερε πολλά για τη μεγάλη σημασία της ένταξης στην τότε ΕΟΚ, σήμερα Ευρωπαϊκή Ενωση, κλπ. Είναι γνωστές οι θέσεις μας και είναι γνωστό γιατί εντάχθηκε η Ελλάδα στην Ευρωπαϊκή Ενωση. Και μάλιστα ο Κωνσταντίνος Καραμανλής το είπε καθαρά. Πριν απ’ όλα και κυρίως είναι πολιτικοί λόγοι, για την πολιτική στήριξη του πολιτικού συστήματος της Ελλάδας και της κυρίαρχης τάξης, ούτως ώστε να μπορέσει να παίξει ένα ρόλο βεβαίως στο πεδίο της οικονομίας κατ’ αρχήν στην περιοχή και, δεύτερον, για να θωρακιστεί το αστικό πολιτικό σύστημα – και θωρακίστηκε – απέναντι σε ένα κίνημα λαϊκό, το οποίο βεβαίως δεν ήταν σε δυσθεώρητα ύψη, αλλά ωστόσο είχε σημαντικές παρακαταθήκες, αντιδικτατορική πάλη και, αν θέλετε, είχε παρακαταθήκες μάλιστα – λέω για την περίοδο του 1981 και πριν – και από την τότε θετική στάση του ΠΑΣΟΚ στα λαϊκά προβλήματα.

*

Βεβαίως, εδώ πρέπει να πούμε ότι η ένταξη της Ελλάδας στην ΕΟΚ αποτέλεσε συνειδητά για την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ αλλά και εξ αντικειμένου τον παράγοντα της εγκατάλειψης μίας σειράς συνθημάτων και της συντηρητικοποίησης. Και λέμε, ευτυχώς για το ΚΚΕ που κράτησε και την περίοδο του ’61 και την περίοδο του ’81 αυτή τη σταθερή στάση, γιατί τα πράγματα θα ήταν ακόμα χειρότερα για το κίνημα. Δε θα απαντήσω τώρα σε γενικά πράγματα. Επειδή ο πρωθυπουργός είπε ότι γενικά ωφελήθηκε ο ελληνικός λαός και η νεολαία από τη συμμετοχή στην Ευρωπαϊκή Ενωση, θα σταθώ σε ορισμένους αριθμούς οι οποίοι έχουν διαμορφωθεί διαχρονικά προ κρίσης – στατιστικά στοιχεία, παρότι δε μου αρέσει πάρα πολύ η στατιστική – και θα πω ότι ούτε το καλό ποσοστό ούτε το αρνητικό ποσοστό έρχεται μέσα σε ένα χρόνο, σε δύο χρόνια, ακόμα και στην τετραετία μίας κυβέρνησης.Οι αριθμοί στην Ελλάδα – βέβαια εξειδικεύονται ποσοστά που έχουν σχέση με τη νεολαία – είναι ανάλογοι και με την εργατική λαϊκή οικογένεια που ανήκει, γιατί για μας η νεολαία δεν είναι κάτι ομοιόμορφο. Η ομοιομορφία προκύπτει από τα ηλικιακά χαρακτηριστικά, από την εκρηκτική ενεργητικότητα που έχει, από την ευκολία προσαρμογής στο καινούριο. Και δεν είναι τυχαίο πόσο εύκολα προσαρμόζονται μικρά παιδιά στις νέες τεχνολογίες. Αλλά αυτό δεν αναιρεί το ταξικό στοιχείο, την κοινωνική ένταξη της νεολαίας, πού ανήκει, εάν είναι παιδί της εργατικής τάξης, εάν είναι παιδί μικροαστικών λαϊκών στρωμάτων, εάν είναι παιδί ανώτερων μεσαίων στρωμάτων, της αστικής τάξης, υψηλόμισθων, χαμηλόμισθων, αυτά δεν μπορούν να αναιρεθούν και να ισοπεδωθούν με τα ηλικιακά χαρακτηριστικά που υπάρχουν και τα οποία οδηγούν σε μία εμφάνιση ομοιομορφίας που όμως είναι πολύ σχετική.

Ολέθριες οι συνέπειες για τη νεολαία

Οι συνέπειες, τώρα, από τη διακυβέρνηση στη χώρα και τη διασύνδεση και την απόλυτη διαπλοκή αυτής της διακυβέρνησης με την πορεία προσαρμογής και ενσωμάτωσης της Ελλάδας στην κατά φάσεις εξέλιξη της ΕΟΚ: Το κόστος από τη μη ικανοποίηση των σύγχρονων μορφωτικών αναγκών, που πληρώνει η λαϊκή οικογένεια, είναι 4,5 δισεκατομμύρια ευρώ για το 2008 και αυτά δεν έγιναν το 2008, αλλά υπάρχει μία ανοδική πορεία. Είναι πολύ φυσικό όταν συνεχίζεται αμείωτη η ίδια πολιτική και η κυβέρνηση εάν αλλάξει και η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ να είναι το 2011 – 2012, θα είναι χειρότερα, όχι γιατί κατ’ ανάγκη το ένα κόμμα είναι χειρότερο από το άλλο, αλλά γιατί η συνέχεια μίας πολιτικής προκαλεί όξυνση στην «καλύτερη» περίπτωση, γιατί μπορεί να προκαλέσει και πολύ χειρότερα.Η ιδιωτική δαπάνη για ξένες γλώσσες είναι 431 εκατομμύρια ευρώ. Η δαπάνη για φροντιστήρια δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης είναι 567 εκατομμύρια ευρώ. Η δαπάνη για ιδιωτικές επαγγελματικές σχολές, ιδιωτικά ΙΕΚ είναι 129 εκατομμύρια ευρώ. Κάθε χρόνο εγκαταλείπουν το δημοτικό σχολείο 8.000 παιδιά, τέσσερις στους δέκα Ελληνες, μιλάω για όλες τις ηλικίες. Και μη μου πείτε σιγά τον αριθμό, γιατί είναι τάση ανησυχητική. Το 14% των νέων εγκαταλείπει τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Το 60% των σπουδαστών στα ΤΕΙ εργάζονται παράλληλα με τις σπουδές τους. Το αντίστοιχο ποσοστό για τους φοιτητές πανεπιστημίων φτάνει μέχρι και το 45%. Περίπου 1 στους 2 σπουδαστές των ΤΕΙ εγκαταλείπει τις σπουδές του, εξ ου κι αυτό που λέμε «οι φοιτητές που γέρασαν». Δεν είναι οι φοιτητές που πέρασαν τα χρόνια; Εχει ψαχτεί γιατί σταματούν τις σπουδές; Δεν είναι όλοι ότι αποχωρούν από χούι.

EUROKINISSI

Εχουν γενικευτεί όλες οι εργασιακές σχέσεις. Μόνο στους χώρους της εκπαίδευσης έχουμε περίπου το 20% των εκπαιδευτικών που απασχολούνται ως ωρομίσθιοι και αναπληρωτές, το 30% των καθηγητών στα πανεπιστήμια είναι συμβασιούχοι, ενώ το 77% είναι στα ΤΕΙ.Αυτό είναι το συλλογικό όφελος από την πολιτική η οποία ακολουθήθηκε όλα αυτά τα χρόνια, η οποία ήταν εναρμονισμένη με την πολιτική της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Και μη μου πείτε τώρα ότι είχαμε ανίκανες κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ και Νέας Δημοκρατίας, ή ότι είχαμε κακούς πρωθυπουργούς και αυτή είναι η εξήγηση!

Ας πάμε τώρα στην Ευρωπαϊκή Ενωση. Ας πούμε ότι εδώ έχουμε την κακή Ελλάδα με τους κακούς πολιτικούς. Κακοί δεν είναι οι πολιτικοί. Με συνέπεια εφαρμόζουν τις επιλογές που έχουν αποφασίσει να εφαρμόσουν. Στην Ευρωπαϊκή Ενωση λοιπόν το 1/5 των παιδιών δεν έχουν βασικές ικανότητες ανάγνωσης, γραφής και αριθμητικής. Αυτά είναι στοιχεία της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Ενα στα επτά νεαρά άτομα ηλικίας 18 έως 24 ετών, δηλαδή 6 εκατομμύρια νέοι δεν έχουν προχωρήσει πέρα από την υποχρεωτική εκπαίδευση, και αυτά τον 21ο αιώνα. Αν είναι δυνατόν να αρκεί η υποχρεωτική εκπαίδευση με όλα τα κουσούρια που έχει!

Το ποσοστό αυτών που εγκαταλείπουν πρόωρα το σχολείο πριν ολοκληρώσουν την κατώτερη δευτεροβάθμια εκπαίδευση κυμαίνεται στο 14,8%. Βεβαίως από χώρα σε χώρα διαφέρει, αλλά αυτά είναι τα ποσοστά. Ούτε ένας στους τρεις νέους 25 έως 34 ετών με μειονεκτική κοινωνικοοικονομική προέλευση – αυτός είναι ο όρος που χρησιμοποιείται – δεν ολοκληρώνει την ανώτατη εκπαίδευση. Ας αφήσουμε το πόσοι μπαίνουν ελεύθερα τάχα στα πανεπιστήμια. Περισσότεροι από ένας στους τρεις νέους Ευρωπαίους από 15 έως 24 ετών δεν είναι ενταγμένοι ούτε στην εκπαίδευση, ούτε στην εργασία, ούτε στην κατάρτιση. Το ποσοστό ανεργίας των νέων από 15 έως 24 χρόνων το 2007 ήταν 15,3% και το 2008 15,4% που είναι σχεδόν το διπλάσιο του αντίστοιχου του συνολικού εργαζόμενου πληθυσμού. Δεκαεννιά εκατομμύρια παιδιά έως 17 χρόνων και το 20% των νέων ανθρώπων από 18 έως 24 χρόνων βρίσκονται σε κίνδυνο φτώχειας, δηλαδή δεν είναι φτωχοί ακόμα.

Τα κοινωνικά ταμεία, που λέει η κυβέρνηση και που υποστηρίζουν και το ΠΑΣΟΚ και άλλα κόμματα, για μας είναι ύβρις απέναντι στη νεολαία και στο λαό και δεν τα εντάσσουμε στα μέτρα αντιμετώπισης της κρίσης. Το 18% των νέων από 18 έως 24 ετών αμείβεται με λιγότερο από το μισό του μέσου εισοδήματος της χώρας όπου ζει.

Τι συζητάμε λοιπόν; Σε τι δηλαδή το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας έπεσε έξω; Ο πρωθυπουργός προφανώς χρησιμοποίησε αυτή τη θέση και για το ΚΚΕ. Γιατί δηλαδή η καταγγελία αυτών των στοιχείων συνιστά δογματισμό; Δε μας νοιάζει. Πείτε μας όπως θέλετε, είναι πολιτική ορολογία και ο δογματισμός, δε μας ενοχλεί, αλλά πώς επιβεβαιώνεται; Δεν είναι ούτε αντικομμουνισμός αυτό, ούτε τίποτα. Πώς επιβεβαιώνεται; Τα στοιχεία δείχνουν αυτό το πράγμα και μιλάμε εδώ και πάνω από πενήντα χρόνια για την Ευρώπη και για την Ελλάδα δεκαοκτώ χρόνια.

Η νεολαία μπορεί να ζήσει καλύτερα

Εμείς ξεκινάμε από την εξής θέση: Η ελληνική νεολαία, ως αναπόσπαστο βεβαίως κομμάτι του εργαζόμενου λαού, μπορούσε και μπορεί να ζήσει καλύτερα. Τι εννοούμε εμείς σήμερα, με τα σημερινά δεδομένα; Να έχουν δουλειά όλοι οι νέοι άνθρωποι είτε τελειώσουν το λύκειο, είτε τελειώσουν την επαγγελματική εκπαίδευση ή το πανεπιστήμιο. Είναι εξασφαλισμένο αυτό; Οχι. Οι ευκαιρίες είναι πολύ λιγότερες από τη ζήτηση των θέσεων εργασίας σε μία χώρα που έχουμε και υπογεννητικότητα.

Δεύτερον: Λαμβάνοντας υπόψη την άνοδο της παραγωγικότητας και αν η παραγωγικότητα στην Ελλάδα δεν είναι τόσο μεγάλη – που δεν είναι έτσι – αλλά στις άλλες χώρες είναι πιο μεγάλη, αυτό που λέμε η πενθήμερη δουλειά, 35 ώρες τη βδομάδα, το 7ωρο, αυτά είναι εξασφαλισμένα στις χώρες με υψηλό επίπεδο παραγωγικότητας που είναι και παγκόσμιες δυνάμεις; Οχι. Αυτό το αίτημα είναι ουτοπικό και υπερβολικό επειδή κάτι δεν έχει αποδοθεί ως δικαίωμα στη νεολαία; Το να το ζητάς είναι ουτοπία, είναι δογματισμός, είναι οπισθοδρόμηση, είναι συντηρητισμός; Κάτι τέτοια ακούμε.

Λέμε για διακοπές για όλη τη νεολαία, για στέγη για τα νέα ζευγάρια. Καλά, με τα δάνεια ξέρουμε τι μπορεί να γίνει και ακούμε τώρα στις διαφημίσεις ότι έπεσε στο 1% το επιτόκιο για τα στεγαστικά δάνεια. Μα, μπορεί σήμερα ο νέος ή η νέα που ανήκει κοινωνικά στην εργατική τάξη – και μάλιστα στο μεγαλύτερο μέρος της χαμηλόμισθης εργατικής τάξης – να πληρώνει το βασικό; Μπορεί να πληρώνει 300 και 400 ευρώ; Εγώ σας λέω ότι και άτοκο να είναι, μπορεί να δίνει 300 ευρώ τη δόση όταν παίρνει 700 ευρώ το μήνα; Αυτό λοιπόν που λέμε εμείς λαϊκή στέγη με κοινωνικά κριτήρια είναι οπισθοδρομικό, είναι δογματικό, είναι συντηρητικό;

Οταν λέμε, παραδείγματος χάριν, ότι σήμερα μέχρι τα 18 χρόνια το παιδί πρέπει να βρίσκεται στο θρανίο και να είναι δωδεκάχρονη η υποχρεωτική εκπαίδευση, αυτό θα πει εκσυγχρονισμός. Το να μη χρειάζεται το παιδί να δουλεύει όταν σπουδάζει και μέχρι να τελειώσει το πανεπιστήμιο, αυτό πια σημαίνει ένα ολόκληρο πλέγμα μέτρων τα οποία δεν έχουν αποδοθεί ούτε χτες, ούτε προχτές. Αυτό είναι παρωχημένο σήμερα; Δεν είναι για τον 21ο αιώνα; Εμείς πιστεύουμε ότι υπάρχουν δυνατότητες γι’ αυτό. Υπάρχουν δυνατότητες και οικονομικές και επιστημονικές.

Και πού πάμε τώρα; Και γιατί δε γίνονται αυτά; Θα το πούμε με μια λέξη. Μπορεί κανείς σε τελευταία ανάλυση να πει ότι είναι αυτό το καπιταλιστικό σύστημα το οποίο έχει το πλεονέκτημα να αυξάνει τις ανάγκες των ανθρώπων ταχύτατα – αυτή είναι και η προσφορά του – και ταυτόχρονα να υπονομεύει την υλοποίησή τους. Και τα πάντα καθορίζονται από την κερδοφορία.

Και να σας πω κάτι; Ορισμένες απ’ αυτές τις κατακτήσεις, οι περισσότερες απ’ αυτές που ανέφερα τώρα, στο σοσιαλισμό υπήρχαν, παρά τα λάθη που έγιναν από ένα σημείο και μετά. Υπήρχαν. Η επτάωρη δουλειά, οι δωρεάν διακοπές και η εξάλειψη της ανεργίας. Βεβαίως, ακούμε και το εξής: «τα είχαν όλα αυτά αλλά δεν είχαν ελευθερία»… Για να δούμε, δεν ξέρω, αν η βάση των ελευθεριών δεν είναι η εξασφάλιση της δουλειάς και μιας ζωής με βάση τις σύγχρονες ανάγκες, τότε πια είναι; Και η ασφάλεια, όχι η ανασφάλεια του αύριο. Δεν υπάρχει χειρότερο πράγμα. Σήμερα και 1.500 ευρώ να έχει κάποιος μισθό, δεν είναι βέβαιος για το τι θα κάνει αύριο. Αλλά δεν είχαν, λέει, «ελευθερίες». Δεν είναι η ώρα να το συζητήσουμε αυτό. Αλλά για μας αυτή είναι η βάση της ελευθερίας, χωρίς να σημαίνει ότι καθορίζεται μόνο από το εισόδημα, τις διακοπές και τη στέγη…

Κύριε πρωθυπουργέ, ήσασταν στην Πράγα, στη Σύνοδο της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Τι «αποφασίστηκε» για την αντιμετώπιση των συνεπειών της ανεργίας; Εδώ μέσα είναι και νέοι. Και οι νέοι αναζητούν σήμερα δουλειά. Η διατήρηση όσο το δυνατόν περισσότερων ανθρώπων σε θέσεις εργασίας με την προσωρινή προσαρμογή των ωρών εργασίας και σε συνδυασμό με επανεκπαίδευση και χρηματοδοτική υποστήριξη από το δημόσιο ταμείο. Η εκ περιτροπής εργασία. Στην Ελλάδα έχει καθιερωθεί επί ΠΑΣΟΚ το 1998. Απλώς τώρα απαντάνε με το ίδιο μέτρο που λεγόταν το 1998, που δεν υπήρχε οικονομική κρίση, στην Ευρώπη τουλάχιστον. Μείωση του λεγόμενου μη μισθολογικού κόστους της εργασίας. Και πολύ σωστά σημειώθηκε σε συζητήσεις που έγιναν σε τηλεοπτικούς σταθμούς: εδώ χτυπιέται ακόμα περισσότερο η κοινωνική ασφάλιση.

Ξέρετε τι άκουσα χθες; Ο ΟΠΑΔ, ο Οργανισμός Περίθαλψης Δημοσίου, αφαιρεί ογδόντα τρεις (83) εξετάσεις και φάρμακα, κατηγορίες, τα οποία θα πληρώνουν οι ασθενείς. Η μια από τις 83 που αναφέρθηκαν, γιατί πολλές δεν τις κατάλαβα καθόλου, είναι η εξής: το τακτικό σπινθηρογράφημα που πρέπει να κάνει ένας ασθενής – εδώ οι άντρες δώστε προσοχή – που έχει καρκίνο προστάτη. Γιατί ξέρουμε ότι ο κίνδυνος μετάστασης είναι στα οστά. Και μιλάμε για καθολικό σπινθηρογράφημα. Και εξαιρείται! Δεν μπόρεσα να καταλάβω τι είναι οι άλλες εξετάσεις που εξαιρούνται και ενώ ζούμε ήδη σε καθεστώς όπου μια σειρά εξετάσεων σε μακροχρόνια πάσχοντες ανθρώπους ή άλλες ειδικές περιπτώσεις, με τη σημερινή κατάσταση δεν εξασφαλίζονται. Ποια ασφάλεια έχει η νεολαία; Θα μου πεις, ο νέος των 20 χρονών, ξέρω, δεν σκέφτεται τον προστάτη. Αλλά για πόσο θα είναι νέος; Δε θα φτιάξει οικογένεια; Δε θα έχει παιδί; Δε θα έχει προβλήματα η οικογένεια;

Με βάση λοιπόν αυτά, τι κάνει το ΚΚΕ; Βεβαίως έχουμε αυτό που λέμε μια πολιτική απειθαρχίας, ανυπακοής. Είναι πολιτική θέση αυτή. Ο ελληνικός λαός πρέπει να αποκτήσει συνείδηση απειθαρχίας και ανυπακοής στις επιλογές της Ευρωπαϊκής Ενωσης και της εκάστοτε κυβέρνησης, βέβαια, στην Ελλάδα που έχει αντιλαϊκή πολιτική. Συνείδηση. Εάν δεν αποκτήσει αυτή τη συνείδηση, δεν θα μπορέσει να παλέψει. Και συμμόρφωση και αντίθεση δεν γίνεται.

Να αμφισβητηθεί η πολιτική εξουσία των μονοπωλίων

Και δεύτερον, να το πούμε καθαρά, ή θα αμφισβητηθεί η ίδια η πολιτική εξουσία των μονοπωλίων ή δεν υπάρχει λύση. Μπορείς να αποτρέψεις τα χειρότερα, να αποσπάς, να κατακτάς; Μπορείς. Ποτέ εμείς δε βάλαμε όρια και τείχη στην ταξική πάλη. Σήμερα πρέπει να μιλάμε όσο γίνεται και για ιδεολογική χειραφέτηση των εργαζομένων από ορισμένα ιδεολογήματα. Οχι απλώς πολιτική χειραφέτηση από τα δύο κόμματα εξουσίας, αλλά και ιδεολογική χειραφέτηση, γενικότερα, από κρίσιμα ζητήματα. Βεβαίως, χρειάζεται σε βασικά ζητήματα ιδεολογικά χειραφετημένο εργατικό κίνημα, συμμαχία με τους αυτοαπασχολούμενους στη φτωχή αγροτιά, σύνδεση βεβαίως με τα κινήματα της νεολαίας των γυναικών κλπ. και τελικά αμφισβήτηση των δυο γραμμών διαχείρισης, της φιλελεύθερης και της σοσιαλδημοκρατικής, που δεν ήταν καθαρές. Και τα φιλελεύθερα κόμματα σε όλη την Ευρώπη είχαν σοσιαλδημοκρατική διαχείριση και η σοσιαλδημοκρατία είχε φιλελεύθερη.

Παρ’ όλα αυτά δε μένουμε με σταυρωμένα χέρια. Βεβαίως θα υποστηρίξουμε αμυντικά αιτήματα και βεβαίως να ξεκαθαρίσω τι αμυντικά αιτήματα είναι. Είναι αμυντικά αιτήματα που προϋποθέτουν και απαιτούν πλήγματα στα κέρδη των μονοπωλίων, να αφαιρεθούν, να τους δυσκολέψεις σ’ αυτήν την υπερκερδοφορία. Να πω εδώ ένα παράδειγμα: Αντιστρατευόμαστε όταν τα επιδόματα ανεργίας τα παίρνει ο εργοδότης. Αυτό το φαύλο κύκλο τον ξέρουμε. Αυτή τη συγκυρία, την περιοδική απασχόληση την εκμεταλλεύεται ο εργοδότης και βγάζει διπλάσια και τριπλάσια. Δεν θέλουμε επιδοτούμενους άνεργους, αλλά η κατάσταση μας αναγκάζει να ανεβάσουμε τα αιτήματά μας στην επιδότηση της ανεργίας, δηλαδή στο 80% του βασικού μισθού – βεβαίως, εμείς παλεύουμε για την αύξηση του βασικού μισθού – και χωρίς καμιά προϋπόθεση, από την πρώτη ημέρα της ανεργίας, από τη στιγμή που σε απολύει. Να υπάρχει δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και βιβλιάριο ασθενείας σε όλους, χωρίς όρους και προϋποθέσεις. Είναι άνεργος, δεν είναι εθελοντής άνεργος. Να υπάρχει επιδότηση ενοικίου. Πάγωμα του δανείου στη διάρκεια της ανεργίας. Να ασφαλίζονται οι ημέρες ανεργίας. Τώρα, μια ώρα την εβδομάδα αν δουλεύεις, θεωρείται κανονική εργασία! Κανένας νέος έως τα δεκαοκτώ του χρόνια έξω από το δημόσιο σχολείο. Και εδώ πρέπει να υπάρξουν μέτρα αντιμετώπισης της σχολικής διαρροής με ενίσχυση της λαϊκής οικογένειας.

Μέχρι την οριστική αντιμετώπιση του προβλήματος εμείς διεκδικούμε μέτρα για τους εργαζόμενους μαθητές και φοιτητές – σπουδαστές, εξάωρη εργασία με πληρωμή ως οκτάωρο, άδεια με αποδοχές την περίοδο των εξετάσεων και ειδικότερα υπάρχουν μέτρα που πρέπει να παρθούν για τους νυχτερινούς μαθητές, όπου πρέπει να αναδιοργανωθεί η νυκτερινή σχολική εκπαίδευση. Δεν είμαστε υπέρ του να δουλεύουν την ημέρα και να πηγαίνουν στο σχολείο το βράδυ. Αλλά όσο υπάρχει αυτό, ανεξαρτήτως τι λέει το ΚΚΕ ή τι λέει το κίνημα ή τι λέει το εκάστοτε κυβερνητικό κόμμα, αυτά τα μέτρα πρέπει να παρθούν.

Και με την ευκαιρία υπάρχει ένα ολόκληρο ζήτημα, αυτό που λέμε οι νέοι που χρειάζονται να κάνουν πρακτική άσκηση έξω από το χώρο του σχολείου, γιατί κατ’ αρχήν η πρακτική άσκηση πρέπει να είναι αναπόσπαστο στοιχείο του σχολείου και τους στέλνουν στη γνωστή εργοδοσία. Κατ’ αρχήν πρέπει να πληρώνονται και να ασφαλίζονται κανονικά. Θα πρέπει να υπάρχει Οργανισμός του Υπουργείου που να ελέγχει και δεν πρέπει αυτοί οι σπουδαστές να αξιοποιούνται σε άσχετες δουλειές από την ειδικότητά τους. Είναι ένα πάρα πολύ σοβαρό ζήτημα, γιατί στην Πράγα αποφασίστηκε το εξής πράγμα. Να αυξηθούν αυτοί που εργάζονται ως μαθητευόμενοι. Αυτό είναι ένα από τα μέτρα που αποφάσισε χτες η Σύνοδος της Ευρωπαϊκής Ενωσης.

Καταλαβαίνετε, δηλαδή, τι έχει να γίνει. Οι μαθητευόμενοι θα πηγαίνουν στα υπόγεια των ξενοδοχείων, θα καθαρίζουν τα ξενοδοχεία, ενώ υποτίθεται ότι θα πηγαίνουν για σεφ… Φυσικά, εμείς αναφορικά με αυτό έχουμε καταθέσει πολλές φορές τις θέσεις μας, φυσικά για σταθερή δουλειά, τριανταπεντάωρη και τέτοια πράγματα, όπως και σε ζητήματα που έχουν σχέση με την ενιαία δωρεάν λαϊκή Παιδεία. Βεβαίως, δημόσια. Ομως, το «δημόσιο» δεν μας λέει τίποτε, διότι υπάρχει δημόσια που την πληρώνει χρόνια η λαϊκή οικογένεια.

Να καταργηθούν οι αντιεκπαιδευτικοί νόμοι ΝΔ και ΠΑΣΟΚ

Διεκδικούμε την κατάργηση των αντιεκπαιδευτικών νόμων της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ, που μετατρέπουν πια ακόμα και τα Πανεπιστήμια σε παραγωγή εργατικού δυναμικού, το οποίο χρησιμοποιείται, βεβαίως, είτε για φτηνή εργατική δουλειά είτε για μειωμένης οικονομικής απόδοσης.

Υποστηρίζουμε την κατάργηση των κατευθύνσεων της Μπολόνια, την κατάργηση της αξιολόγησης, που στόχο έχει την κατηγοριοποίηση των Πανεπιστημίων, τη διαμόρφωση μιας αληθινά ενιαίας ανώτατης εκπαίδευσης με ισότιμα Ιδρύματα. Ποτέ δεν ήταν ισότιμα ιδρύματα. Τώρα πια, όμως, πάμε κυριολεκτικά για ταξική κατηγοριοποίηση των ιδρυμάτων. Χθες μια εφημερίδα ανέφερε – δεν θυμάμαι ποια – ότι είναι εντελώς υποβαθμισμένα τα περιφερειακά Πανεπιστήμια. Είναι υποβαθμισμένα επειδή είναι περιφερειακά; Οχι. Είναι υποβαθμισμένα, διότι ακριβώς εκεί ωθείται το νεανικό, ας πούμε, δυναμικό, που ανήκει στην εργατική τάξη, σε φτωχά λαϊκά στρώματα, και το οποίο δεν είχε τη δυνατότητα με τα πολλά φροντιστήρια και τα εξωσχολικά να αποκτήσει ίσες ευκαιρίες. Για εμάς, όμως, αυτό δεν είναι μέσο για ενιαίες ευκαιρίες.

Είμαστε αντίθετοι στον ανταγωνισμό των Πανεπιστημίων. Εκεί πάμε με την αξιολόγηση. Τα Πανεπιστήμια πρέπει να συνεργάζονται. Σε τελευταία ανάλυση, είναι ο ενιαίος επιστημονικός χώρος.

Διεκδικούμε τον αναπροσανατολισμό της έρευνας. Σήμερα πια τα Πανεπιστήμια, έχουν κυριολεκτικά μετατραπεί σε μαγαζάκια των επιχειρηματιών. Πάντα ήταν συνδεδεμένα ορισμένα Πανεπιστήμια. Τώρα πάνε να διασυνδεθούν όλα. Αυτό έχει τραγικές συνέπειες – και για πολλά χρόνια πριν – στην έρευνα. Ζητάμε, λοιπόν, τον αναπροσανατολισμό της έρευνας, ώστε να υπηρετεί τη βασική έρευνα, που έχει σχέση με τις λαϊκές ανάγκες και να υπάρχει γενναία χρηματοδότηση από τον κρατικό προϋπολογισμό, ώστε να καλύπτονται με επάρκεια όλοι οι τομείς.

Μέτρα, παραδείγματος χάρη, για την αγροτική νεολαία, για τους νέους, που είπε ο πρωθυπουργός, για την επιχειρηματικότητα, μπορούν να παρθούν όταν η γενική πορεία είναι το ξεκλήρισμα, είναι η αντιαγροτική πολιτική; Με την ευκαιρία να πούμε για την πολιτική ενίσχυση της επιχειρηματικότητας της αγροτικής νεολαίας. Ποιοι μπορούσαν να πάρουν, να αξιοποιήσουν τα δάνεια, γιατί δάνεια ήταν… Αυτοί που είχαν μεγάλη ιδιοκτησία, πάνω από το μέσο όρο της αγροτικής ιδιοκτησίας. Αυτοί που είναι στο μέσο όρο και κάτω, δεν μπορούν να επωφεληθούν απ’ αυτά τα δάνεια, γιατί δεν μπορούν να μπουν στον ανταγωνισμό. Εδώ πια έχουμε συγκέντρωση της γης και της ιδιοκτησίας σε λίγα χέρια.

Το ίδιο ισχύει και για τα δάνεια στις μικρομεσαίες, όπως λένε, επιχειρήσεις. Ακούμε ότι από αυτό το πακέτο των 28 δισεκατομμυρίων, δόθηκαν 22.000 σε μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Σε ποιες; Πρέπει να έχουν τρία χρόνια κερδοφορία και να τρέχει η κερδοφορία και τον τέταρτο χρόνο. Χαίρω πολύ. Αυτοί, όμως, που έχουν ζημιά και κινδυνεύουν; Πού πάει;

Για να δούμε, πού δουλεύουν οι νέοι; Σε ποιους κλάδους; Νέοι και νέες. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι οι νέες, παρά το γεγονός ότι ας πούμε ιδεολογικά έχουν χειραφετηθεί από παλιές συντηρητικές απόψεις, αυτές αναπαράγονται μόλις κάνουν οικογένεια. Πού δουλεύουν οι νέοι; Στον τουρισμό, στο εμπόριο, στον επισιτισμό, στα ταχυφαγεία και σε ορισμένους νέους κλάδους που έχουν σχέση με τις τηλεπικοινωνίες. Εδώ όταν δουλεύουν με stage, με 500, 300 και 700 ευρώ, όταν κρέμεται κάθε μέρα πάνω από το κεφάλι τους η απόλυση, αυτοί θα πάνε να πάρουν δάνειο για να κάνουν μία επιχείρηση;

Στα ταχυφαγεία κατ’ εξοχήν ήταν οι μικροί επιχειρηματίες, η οικογενειακή επιχείρηση. Σήμερα μία σειρά από ταχυφαγεία έχουν ενταχθεί μέσα σε ένα κλάδο μονοπωλιακό. Ποια πολιτική επιχειρηματικότητας μπορείς να ακολουθήσεις γι’ αυτούς που με τα μηχανάκια μεταφέρουν τις πίτσες; Θα τους δώσεις χρήματα να κάνουν τι είδους επιχείρηση; Επομένως, πρέπει να στηριχθεί ο άνεργος. Τι να κάνουμε δηλαδή;

Μπροστά ή πίσω;

Ολοκληρώνοντας: Εχουμε καταθέσει εκατό χιλιάδες φορές θέσεις συγκεκριμένες. Θα δώσουμε τώρα θεματικές συνεντεύξεις μπροστά στις ευρωεκλογές. Το ζήτημα είναι το εξής: Δεν είναι ότι δεν ξέρετε τις προτάσεις μας ή ότι δεν έχουμε προτάσεις. Το ζήτημα δεν είναι αν έχει προτάσεις κάποιος. Το ζήτημα είναι πού τις εντάσσει.

Εμείς, λοιπόν, ξεκαθαρίζουμε για μία ακόμη φορά: Αυτό που λέμε, ή με το λαό ή με τα μονοπώλια, ακόμα περισσότερο μπαίνει σε συνθήκες κρίσης. Σε συνθήκες κρίσης πρέπει να ανέβει η επιθετικότητα του κινήματος, γιατί σε συνθήκες κρίσης ωριμάζουν ανατρεπτικές αλλαγές – ωριμάζουν δε σημαίνει ότι μπορούν εύκολα να γίνουν – και όχι σε συνθήκες κρίσης να υπάρχει υποχώρηση, σε μια περίοδο που έχουν αφαιρεθεί σε όλη την Ευρώπη σημαντικές κατακτήσεις που υπήρχαν μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Γι’ αυτό έχει και νόημα να συζητά κανείς και για την ψήφο στις ευρωεκλογές ή στις εθνικές εκλογές. Αυτό είναι το κυριότερο.

Μπροστά ή πίσω; Με μια πολιτική αντιμονοπωλιακή, εάν θέλετε, αντικαπιταλιστική ή με μια πολιτική διαχείρισης, σοσιαλδημοκρατική ή φιλελεύθερη ή σοσιαλδημοκρατικοανανεωτική; Θα απαντήσει ο λαός αυτό που τελικά θα αποφασίσει να απαντήσει και εμείς θα συνεχίσουμε.

Αναρτήθηκε στις παιδεία, Ευρωεκλογές 2009, Θέσεις του ΚΚΕ, ΚΚΕ, νεολαία. Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Ο λαός να αποκτήσει συνείδηση απειθαρχίας και ανυπακοής στις επιλογές της ΕΕ και της ελληνικής κυβέρνησης

Οι βασικές προτάσεις του ΚΚΕ από το Νηπιαγωγείο έως τα ΑΕΙ

Κείμενο που κατατέθηκε από την ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ στα πρακτικά της Βουλής, στο πλαίσιο της προ ημερήσιας διάταξης συζήτησης για την Παιδεία, που πραγματοποιήθηκε την Παρασκευή 23 Γενάρη

Κείμενο με τους βασικούς άξονες των προτάσεων του ΚΚΕ για την εκπαίδευση, από το Νηπιαγωγείο μέχρι και τα Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα, είχε καταθέσει η ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Αλέκα Παπαρήγα στα πρακτικά της Βουλής, στο πλαίσιο της προ ημερήσιας διάταξης συζήτησης για την Παιδεία, που πραγματοποιήθηκε την Παρασκευή 23 Γενάρη. Το κείμενο αυτό, που αποτελεί πλαίσιο αγώνα, δημοσιεύει σήμερα ο «Ριζοσπάστης» και έχει ως εξής:

ΠΛΑΙΣΙΟ ΑΓΩΝΑ

Κατάργηση όλων των αντιεκπαιδευτικών νόμων του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, που στόχο έχουν την αναπαραγωγή νέου εργατικού δυναμικού διασπασμένου και ευάλωτου για να είναι πιο αποδοτικό στις απάνθρωπες συνθήκες καπιταλιστικής εκμετάλλευσης.

Για την Προσχολική Αγωγή

Δίχρονη υποχρεωτική Προσχολική Αγωγή για όλα τα παιδιά σε ιδρύματα Προσχολικής Αγωγής που θα ανήκουν στο υπουργείο Παιδείας, με ενιαίο διαπαιδαγωγητικό πρόγραμμα προσαρμοσμένο στις ανάγκες ηλικίας και κατάλληλα σχεδιασμένους χώρους, στελεχωμένους με το απαραίτητο προσωπικό για την ημερήσια λειτουργία τους (επιστημονικό, παιδαγωγικό, βοηθητικό). Οχι στη σχολειοποίηση του Νηπιαγωγείου, που παραβιάζει τον παιδικό ψυχισμό και τις ανάγκες της νηπιακής ηλικίας. Οχι σε κάθε μέτρο αποκέντρωσης των Σχολείων και των Νηπιαγωγείων στους δήμους και τους ιδιώτες. Το κράτος με τη συμβολή των δημοτικών επιτροπών Παιδείας να προχωρήσει άμεσα στην ίδρυση όσων ιδρυμάτων χρειάζονται για να καλύψουν τα νήπια κάθε περιοχής. Μείωση των νηπίων σε 15 ανά νηπιαγωγό. Μαζικοί διορισμοί νηπιαγωγών από νέα επετηρίδα, σύμφωνα με τις πραγματικές ανάγκες. Κατάργηση της ιδιωτικής Προσχολικής Αγωγής και κάθε μορφής ιδιωτικής εκπαίδευσης.

Γενική εκπαίδευση έως τα 18

Βασική – γενική εκπαίδευση έως τα 18 χρόνια, που ο άνθρωπος ενηλικιώνεται ψυχικά, πνευματικά, κοινωνικά και βιολογικά, μέσα από ενιαίο δωδεκάχρονο υποχρεωτικό σχολείο συνέχεια της υποχρεωτικής δίχρονης Προσχολικής Αγωγής, με σκοπό την καλλιέργεια και την ολόπλευρη διαμόρφωση της προσωπικότητας κάθε νέου πριν από την επαγγελματική επιλογή ή ειδίκευση. Ζητάμε την κατάργηση του διπλού σχολικού δικτύου (Γενική – Επαγγελματική Εκπαίδευση) που αναπαράγει το διαχωρισμό διανοητικής και χειρωνακτικής εργασίας, αλλά και της διάσπασης σε Δημοτικό – Γυμνάσιο – Λύκειο που εκφράζει ιστορικά ξεπερασμένα στάδια μόρφωσης του λαού μας. Απαιτούμε την ακύρωση κάθε μέτρου διαφοροποίησης των σχολικών προγραμμάτων και των σχολείων (ευέλικτη ζώνη, ευρωπαϊκά προγράμματα, αξιολόγηση των σχολικών μονάδων και των εκπαιδευτικών) όπως και της «αποκέντρωσης» – εμπορευματοποίησης κρίσιμων εκπαιδευτικών λειτουργιών (υποδομές, βιβλία, προγράμματα), που διευρύνει τις κοινωνικές ανισότητες στη μόρφωση και μάλιστα από τις μικρότερες ηλικίες.Θέλουμε σχολείο κοινό για όλους τους νέους, με ενιαίο πρόγραμμα, ενιαία – σύγχρονη υλικοτεχνική υποδομή και ενιαία – δωρεάν βιβλία, ενιαία διοίκηση και λειτουργία, μόνιμο εκπαιδευτικό προσωπικό με ενιαία εργασιακά δικαιώματα. Σχολείο που θα εξασφαλίζει τη δωρεάν παροχή σε όμοιες συνθήκες της απαραίτητης σε όλους μόρφωσης, παίρνοντας ιδιαίτερα μέτρα για την ένταξη των παιδιών των μεταναστών και των μειονοτήτων (διαχωρισμός της θρησκείας από την εκπαίδευση, διδασκαλία της μητρικής τους γλώσσας και της ιστορίας, αντιμετώπιση οξυμένων οικονομικών προβλημάτων της οικογένειας), για τα ΑμεΑ και παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες.

Σχολείο που θα ολοκληρώνει τη διαπαιδαγωγητική εργασία του χωρίς να χρειάζεται κανένα φροντιστήριο μέσα ή έξω από αυτό, γιατί θα παρέχει όλα τα εφόδια για το μέλλον, πρώτα – πρώτα με το να βοηθά το παιδί και τον έφηβο να καλύψουν τις ανάγκες και ζήσουν τις χαρές της ηλικίας τους. Από τη θέση ενός σχολείου ολοκληρωμένης διαπαιδαγωγητικής εργασίας, αντιπαλεύουμε το ασυνάρτητο δεύτερο πρόγραμμα του ολοήμερου «ανταποδοτικού» παιδοφυλακτήριου, από όπου οι γονείς παραλαμβάνουν τα παιδιά τους σωματικά και πνευματικά «διαλυμένα» αντί για περισσότερο μορφωμένα. Διεκδικούμε κάλυψη όλων των κενών με μόνιμο εκπαιδευτικό και άλλο βοηθητικό προσωπικό. Μείωση μαθητών ανά τμήμα. Υποδομή για ιατρική πρόληψη και υγιεινή σε όλα τα σχολεία, σύγχρονα και ασφαλή σχολικά κτίρια, εξοπλισμένα με εργαστήρια, γυμναστήρια, μουσικά όργανα, βιβλιοθήκες, τραπεζαρίες και σχετικό με την παιδαγωγική τους λειτουργία σχεδιασμό.Καθορισμό με παιδαγωγικούς όρους ενιαίου ωρολογίου προγράμματος για όλα τα παιδιά, που θα τους αφήνει χρόνο για παιχνίδι και άλλες εξωσχολικές δραστηριότητες και θα έχει προοπτική το δωδεκάχρονο σχολείο βασικής μόρφωσης, ώστε απαλλαγμένο από επικαλύψεις και ανακύκλωση της ύλης σε κάθε βαθμίδα, να εξοικονομηθεί χρόνος για παιχνίδι και άλλες εξωσχολικές δραστηριότητες. Μόνο σε μια τέτοια βάση μαθήματα που κακώς στριμώχνονται στο Δημοτικό θα μπορούν με επάρκεια να διδαχθούν, όπως η εκμάθηση και πιστοποίηση των ξένων γλωσσών με χορήγηση τίτλου γλωσσομάθειας σε μια τουλάχιστον ξένη γλώσσα.

Ριζική αλλαγή στα αναλυτικά προγράμματα

Motion Team

Ριζική αλλαγή στα αναλυτικά προγράμματα και βιβλία ώστε το σχολείο να δημιουργεί κριτήριο αλήθειας και επιστημονική αντίληψη για την πραγματικότητα, χρησιμοποιώντας νέα βιβλία, γραμμένα με συναίσθημα, ανθρωπιά και παιδαγωγική ευθύνη, επικεντρωμένα στα πιο σταθερά και ουσιαστικά στοιχεία της γνώσης στις αρχές και τους νόμους που κυβερνούν τη φύση και εφαρμόζονται στην κοινωνία. Παράλληλα, αφιερώνοντας χρόνο στην αισθητική και φυσική αγωγή και την ευρύτερη πολιτιστική δραστηριότητα, το σχολικό πρόγραμμα οφείλει να αναπτύσσει σώμα και πνεύμα και κοντά στη γνώση να καλλιεργεί το συναισθηματικό κόσμο και τη βούληση του μαθητή. Το πρόγραμμα και όλη η λειτουργία του σχολείου πρέπει να ξεφύγουν από τη στείρα, δογματική διδασκαλία και από τα λόγια να περάσουμε στο σχολείο των έργων, που θα κινητοποιεί τους μαθητές, συνδυάζοντας τη θεωρία με την πράξη, θα τους ανοίγει στα αλήθεια πολυτεχνικό ορίζοντα, αποκαλύπτοντας την επιστήμη, που εφαρμόζεται σε όλους τους σύγχρονους κλάδους της παραγωγής και τον κοινωνικό χαρακτήρα της εργασίας.Ταυτόχρονα θα τους βοηθά να αποκτήσουν συνολική – συγκροτημένη και όχι αποσπασματική εικόνα για τον κόσμο και δημιουργική ζωή μέσα από την ομαδική εργασία στο μάθημα, τη συλλογική οργάνωση της σχολικής ζωής και τη γενικότερη κοινωνική τους δραστηριοποίηση. Στο πλαίσιο αυτό αγωνιζόμαστε για την κατάργηση της «ευέλικτης ζώνης» στο Δημοτικό και στο Γυμνάσιο, που στο όνομα της σύνδεσης σχολείου και κοινωνίας, έρχεται με σύγχρονους όρους και με την άμεση εμπλοκή εταιρειών – χορηγών να διαλύσει τη σκέψη των μαθητών με ασυνάρτητες μαθήσεις και να διαφημίσει τις κάλπικες αξίες του συστήματος (επιχειρηματικότητα, ανταγωνιστικότητα, ατομική ευθύνη για κοινωνικά προβλήματα, ευρωπαϊκή ιδέα κλπ.).

Ακόμη διεκδικούμε την απόσυρση των περισσότερων από τα νέα βιβλία που, εκτός από το ότι είναι αντιπαιδαγωγικά, κρύβουν τη σφοδρότερη τα τελευταία χρόνια επίθεση αποδιοργάνωσης και ελέγχου της σκέψης των μαθητών, με την αποσπασματικότητα, το σχετικισμό, την αντιεπιστημονικότητα, την ιδεολογική μονομανία και την ξετσίπωτη προπαγάνδα του συστήματος.

Κατάργηση των ταξικών φραγμών

— Κατάργηση των ταξικών φραγμών και της πρόωρης επιλογής των μαθητών.

Απεξάρτηση του προγράμματος και της λειτουργίας του Λυκείου (ΓΕΛ και ΕΠΑΛ) από τη διαδικασία επιλογής για τα ΑΕΙ – ΤΕΙ. Κατάργηση των κατευθύνσεων του Λυκείου και των πανελλαδικών εξετάσεων στη Γ΄ Λυκείου που ταυτίζουν σε σημαντικό βαθμό τις απολυτήριες με τις εισαγωγικές, με σκοπό τον αποκλεισμό από το Λύκειο όσων μαθητών αδυνατούν να συνεχίσουν στην Ανώτατη Εκπαίδευση και διοχέτευσή τους στα αδιέξοδα ΕΠΑΣ.

Κατάργηση της βάσης του 10 που εμφανίζει σαν μέτρο ποιοτικής αναβάθμισης της εκπαίδευσης τις εξετάσεις επιλογής και κατάταξης των υποψηφίων στις ανώτατες σχολές. Είμαστε αντίθετοι σε κάθε πρόταση παρεμβολής νέων εμποδίων στην ολοκλήρωση της 12χρονης εκπαίδευσης με οποιαδήποτε παραλλαγή και αν εμφανιστεί, όπως π.χ. εξετάσεις στη Γ΄ Γυμνασίου και επέκταση των εξετάσεων σε περιφερειακό επίπεδο σε όλες τις τάξεις του Λυκείου με προσμέτρηση του αποτελέσματός τους για την εισαγωγή στα Πανεπιστήμια. Οι προαγωγικές και απολυτήριες εξετάσεις να είναι ενδοσχολικές με ευθύνη του εκπαιδευτικού, που είναι σε θέση να σταθμίζει τις ανάγκες, τη γενική προσπάθεια και το κοινωνικό περιβάλλον των μαθητών και να αποτελούν το αναγκαίο, αλλά και τελευταίο στάδιο της μορφωτικής λειτουργίας. Να χρησιμοποιούνται θετικά σαν στοιχείο ανατροφοδότησης του εκπαιδευτικού έργου και εργαλείο επιβράβευσης της προσπάθειας του μαθητή.

Το σύστημα πρόσβασης σε ΑΕΙ και ΤΕΙ δεν μπορεί να βρει δίκαιη λύση στο πλαίσιο των άνισων όρων που δημιουργεί η σημερινή εκπαιδευτική και κοινωνική πραγματικότητα. Οι υποσχέσεις και τα συνθήματα για ελεύθερη πρόσβαση και κατάργηση των εξετάσεων είναι βαθιά υποκριτικές. Η ουσιαστική αντιμετώπιση του προβλήματος προϋποθέτει, μετά την απόκτηση από το σύνολο των νέων και εργαζομένων ενιαίας δωδεκάχρονης γενικής μόρφωσης, να εξασφαλιστεί το καθολικό δικαίωμα στη σταθερή και πλήρη εργασία, να δοθεί ουσιαστική διέξοδος στην επαγγελματική μόρφωση μέσα από ένα σύστημα δημόσιων και δωρεάν επαγγελματικών σχολών.

Μια διαδικασία πρόσβασης προσαρμοσμένη στο σημερινό επίπεδο ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων πρέπει να πληροί τα παρακάτω κριτήρια: α) να είναι εντελώς ανεξάρτητη από τη λειτουργία του σχολείου και να ακολουθεί χρονικά και ουσιαστικά την ολοκλήρωση του μορφωτικού του έργου β) να προϋποθέτει την ουσιαστική και πλήρη παροχή δημόσιας και δωρεάν Παιδείας με ό,τι η έννοια αυτή σημαίνει (δωρεάν βιβλία, σχολικά είδη, σίτιση, φοιτητική μέριμνα έως και ενίσχυση των λαϊκών οικογενειών ώστε να εξαφανιστεί το φαινόμενο της παιδικής εργασίας) γ) να δίνει τη δυνατότητα φοίτησης στην ανώτατη εκπαίδευση σε εργαζόμενους που δεν μπόρεσαν να συνεχίσουν σε αυτό το επίπεδο τις σπουδές τους μέσα από ειδικές διαδικασίες.

Μια λιγότερο άδικη και οδυνηρή για τη σημερινή πραγματικότητα τεχνική διαδικασία επιλογής θα μπορούσε να έχει τη μορφή κάποιων «μεταλυκειακών» εξετάσεων σε 2-3 μαθήματα σχετικά με το επιστημονικό αντικείμενο όπου προσανατολίζεται ο υποψήφιος, ώστε συνδυάζοντας κατάλληλα τις εξετάσεις με τέσσερα – πέντε το πολύ μαθήματα να μπορεί να καλυφθεί ακόμη και το σύνολο των πανεπιστημιακών τμημάτων. Οπωσδήποτε πρέπει να εξασφαλίζει:

α) Απεριόριστη δυνατότητα πολλαπλών επιλογών προτίμησης.

β) Δικαίωμα επανάληψης της διαδικασίας όσες φορές το επιθυμεί ο υποψήφιος.

γ) Κατοχύρωση βαθμολογίας.

δ) Ιδιαίτερη μέριμνα και για τους εργαζόμενους και τα παιδιά ειδικών κατηγοριών (μειονότητες, ΑμεΑ, φτωχά λαϊκά στρώματα).

ε) Η ευθύνη της διαδικασίας να είναι στο υπουργείο Παιδείας και σε καμία περίπτωση να μην μπορεί το κάθε πανεπιστημιακό ίδρυμα να προβάλλει ειδικές απαιτήσεις για την ιδιαίτερη αναβάθμισή του.

Σε κάθε περίπτωση τονίζεται ότι η αξία του συστήματος αυτού είναι σχετική και για αυτό θα υπόκειται σε διαρκή έλεγχο και κρίση ανάλογα με την εξέλιξη της εκπαιδευτικής και κοινωνικής πραγματικότητας.

Δημόσιες, δωρεάν επαγγελματικές σχολές

Καθιέρωση συστήματος δημόσιων και δωρεάν επαγγελματικών σχολών, που μετά την ολοκλήρωση της δωδεκάχρονης εκπαίδευσης θα παρέχουν ουσιαστική ειδίκευση και επάρκεια για την πλήρη άσκηση επαγγέλματος, χωρίς να χρειάζεται οποιαδήποτε άλλη πιστοποίηση ή «κατάρτιση».

Κατάργηση των κάθε λογής υποκαταστάτων επαγγελματικής εκπαίδευσης, όπως τα αδιαβάθμητα και κυρίως ιδιωτικά ΙΕΚ, ΚΕΚ, ΚΕΣ, που παρέχουν ληξιπρόθεσμη και φθηνή «κατάρτιση». Υπαγωγή του συνόλου της εκπαίδευσης (γενική και τεχνικοεπαγγελματική) αποκλειστικά στην αρμοδιότητα του υπουργείου Παιδείας και ενιαία παροχή της από αυτό.

Αναδιοργάνωση, ενίσχυση και βελτίωση της νυχτερινής εκπαίδευσης ώστε η διάρκεια φοίτησης στα νυχτερινά σχολεία να είναι ίση με των πρωινών, με την κατάλληλη αναπροσαρμογή του ωραρίου, των αναλυτικών προγραμμάτων, της ύλης και των βιβλίων, των υποδομών και του προσωπικού για να αποτελεί ουσιαστική και ισότιμη διέξοδο για τους εργαζόμενους που εμποδίζονται να ολοκληρώσουν την εκπαίδευσή τους. Είναι αυτονόητο ότι μέχρι την κατάργηση του διπλού ταξικού κυκλώματος και την ίδρυση των επαγγελματικών σχολών δε θα πάψουμε να ασχολούμαστε με τα προβλήματα των μαθητών του ανισότιμου τεχνικοεπαγγελματικού σκέλους και των σπουδαστών της κατάρτισης, απαιτώντας να έχουν εκπαιδευτικούς, σύγχρονα βιβλία και αναλυτικά προγράμματα, εργαστήρια και επαρκή εξοπλισμό και θα αγωνιζόμαστε ώστε τα επαγγελματικά σχολεία να μη μετατραπούν σε «μαθητοστάσια» στο έλεος της τύχης τους.

Για την Ενιαία Ανώτατη Εκπαίδευση

Αναδιαμόρφωση μιας αληθινά Ενιαίας Ανώτατης Εκπαίδευσης με ισότιμα ιδρύματα που θα αγωνίζονται για την κοινωνική και επιστημονική εξέλιξη και όχι για την υπεροχή, που θα προστατεύουν και θα κατοχυρώνουν τα επιστημονικά αντικείμενα, την ενότητα των προγραμμάτων σπουδών, την ενότητα της χρονικής τους διάρκειας, την επιστημονική και επαγγελματική ειδίκευση, σε αντίθεση με την πολιτική που μετατρέπει την πανεπιστημιακή εκπαίδευση σε άθροισμα ευέλικτων μαθήσεων. Ανώτατα ιδρύματα που θα συνενώνουν και θα αναπτύσσουν ευρύ κύκλο επιστημονικών αντικειμένων και θα συγκεντρώνουν μεγάλο αριθμό επιστημονικού δυναμικού, χωρίς μεταξύ τους κατηγοριοποιήσεις και χωρίς την αναχρονιστική διάκριση σε πανεπιστημιακή και μη πανεπιστημιακή τεχνολογική εκπαίδευση.

Τα τμήματα των ΤΕΙ αφού αναμορφωθούν χρειάζεται να καταταχθούν είτε στην ανώτατη είτε στην τεχνικοεπαγγελματική εκπαίδευση σε συνάρτηση με τις ανάγκες της κοινωνικής και επιστημονικής εξέλιξης.

Διεκδικούμε την εξασφάλιση υψηλού επιπέδου πανεπιστημιακής μόρφωσης για όλους τους φοιτητές μέσα από ενιαίες προπτυχιακές σπουδές, που θα παρέχουν πλήρη επιστημονική επάρκεια και επαγγελματική ικανότητα στα αντίστοιχα επιστημονικά αντικείμενα.

Οι μεταπτυχιακές σπουδές να προωθούν την παραγωγή της νέας γνώσης και να ολοκληρώνονται με την απονομή διδακτορικού διπλώματος. Κατοχύρωση του δικαιώματος πρόσβασης στο επάγγελμα με την απόκτηση του πτυχίου και κατάργηση κάθε φορέα διαπίστευσης της επαγγελματικής ικανότητας. Γι’ αυτό παλεύουμε για την ακύρωση του νέου νόμου – πλαισίου και των συνοδευτικών νόμων (αξιολόγηση, ΔΟΑΤΑΠ, διά βίου μάθηση, κλπ.) και την αποτροπή της αναθεώρησης του άρθρου 16 του Συντάγματος, που έχουν στόχο την επιχειρηματική -ανταγωνιστική λειτουργία της Ανώτατης Εκπαίδευσης, τη διαβάθμιση των ιδρυμάτων ανάλογα με τη δυνατότητά τους να προσελκύουν ιδιωτική χρηματοδότηση και την πρωτοφανή υποβάθμιση των σπουδών και της επιστήμης στα περισσότερα από αυτά.

Είμαστε κατηγορηματικά αντίθετοι σε κάθε εκπαιδευτική ή εργασιακή ρύθμιση που εξισώνει τις τετράχρονες και πεντάχρονες σπουδές στα ελληνικά ΑΕΙ με τις τρίχρονες σπουδές των πανεπιστημίων του εξωτερικού. Αντιπαλεύουμε τις κοινοτικές οδηγίες για τα εργασιακά δικαιώματα (οδηγία 36/05, ευρωπαϊκό πλαίσιο επαγγελματικών προσόντων, κλπ.) που ισοπεδώνουν τα εργασιακά δικαιώματα των αποφοίτων της ανώτατης εκπαίδευσης και προετοιμάζουν το έδαφος για την ένταξη των ιδιωτικών ψευτοπανεπιστημίων στην ανώτατη εκπαίδευση και τη σύνδεση των ΙΕΚ με αυτήν.

Παράλληλα, αγωνιζόμαστε για τον αναπροσανατολισμό της έρευνας ώστε να υπηρετεί το λαό αντί τα ιδεολογικά, πολιτικά, οικονομικά συμφέροντα των ιδιωτών χρηματοδοτών της, για γενναία χρηματοδότηση της έρευνας από τον κρατικό προϋπολογισμό ώστε να καλύπτονται όλοι οι τομείς της, να συμμετέχει σε αυτήν το σύνολο των ιδρυμάτων και του επιστημονικού δυναμικού και να μπει τέρμα στη νοσηρή κατάσταση της διαχείρισης του μεγάλου όγκου των ερευνητικών προγραμμάτων από μια μειοψηφία ΔΕΠ και ερευνητών διασυνδεδεμένη με επιχειρηματικά και κυβερνητικά κυκλώματα. Απαιτούμε την κατάργηση της δυνατότητας να δημιουργούνται εταιρείες εμπορικής εκμετάλλευσης ερευνητικών προϊόντων από τα πανεπιστήμια, ερευνητικά κέντρα ή από μέλη του επιστημονικού τους προσωπικού.

Αποκλειστικά δημόσια και δωρεάν εκπαίδευση

Κατοχύρωση αποκλειστικά δημόσιας και δωρεάν εκπαίδευσης σε όλες τις βαθμίδες ως προϋπόθεση του ενιαίου χαρακτήρα και της κοινωνικής της αποστολής. Κάλυψη του συνόλου των εκπαιδευτικών αναγκών από τον κρατικό προϋπολογισμό, ενάντια σε κάθε μορφής ιδιωτικοποίηση, άμεση ή έμμεση. Διεκδικούμε το 15% του κρατικού προϋπολογισμού για την εκπαίδευση και ένταξη στον κρατικό προϋπολογισμό των ευρωπαϊκών κονδυλίων για την εκπαίδευση με προσανατολισμό στις πραγματικές της ανάγκες και όχι στην οικονομική στήριξη των μέτρων αναδιάρθρωσής της.

Απαιτούμε η κατασκευή των σχολικών κτιρίων να γίνεται αποκλειστικά από τον ΟΣΚ, ενάντια στις Συμπράξεις Δημόσιου – Ιδιωτικού Τομέα και η συγγραφή των σχολικών βιβλίων να γίνεται με αποκλειστική ευθύνη του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου και όχι να ανατίθεται στους ιδιωτικούς εκδοτικούς οίκους. Είμαστε αντίθετοι στην «αυτονομία» των σχολείων και την οικονομική αυτοτέλεια των ΑΕΙ – ΤΕΙ, που σημαίνουν χαμηλότερη και επιλεκτική κρατική χρηματοδότηση, επιχειρηματική λειτουργία τους, δίδακτρα, πρόσθετη τοπική φορολόγηση και εισβολή των εταιρειών – χορηγών στην εκπαίδευση.

Κατάργηση γενικά κάθε μορφής ιδιωτικής εκπαίδευσης και ιδιωτικού παραεκπαιδευτικού κυκλώματος φροντιστηρίων και κατάρτισης. Ανάκληση των αδειών λειτουργίας των κάθε λογής ιδιωτικών «πανεπιστημίων», ακύρωση κάθε μέτρου για την αναγνώριση και διεύρυνσή τους.

Ανάπτυξη όλων των αναγκαίων υποδομών για την πρωινή λειτουργία των σχολείων και την κάλυψη των εκπαιδευτικών και ερευνητικών δραστηριοτήτων των ΑΕΙ – ΤΕΙ. Ανάπτυξη πρόσθετων υποδομών για πολιτιστικές και αθλητικές δραστηριότητες και πρόσληψη μόνιμου ειδικού προσωπικού για την κάλυψη της λειτουργίας τους.

Οικονομική και κοινωνική στήριξη των εργαζόμενων μαθητών με υποτροφίες, εκπαιδευτικές άδειες και ειδικό ωράριο εργασίας, ώστε να μπορούν απρόσκοπτα να αφιερωθούν στις εκπαιδευτικές τους υποχρεώσεις. Γενικότερα οικονομική και κοινωνική στήριξη της λαϊκής οικογένειας ώστε να απαλειφθεί το φαινόμενο της παιδικής και εφηβικής εργασίας, που συνεπάγεται τη σχολική αποτυχία και διαρροή.

Εξασφάλιση των αναγκαίων οικονομικών και άλλων προϋποθέσεων στους φοιτητές και σπουδαστές ώστε να αφοσιωθούν απερίσπαστοι στα σπουδαστικά τους καθήκοντα. Κατάργηση όλων των διδάκτρων. Εξασφάλιση δωρεάν σίτισης, στέγασης, μεταφοράς για όλους τους φοιτητές και σπουδαστές.

Παροχή υποτροφιών σε όλους τους μεταπτυχιακούς και απαλλαγή των φτωχότερων φοιτητών από τα βιοποριστικά τους προβλήματα με ειδική κρατική επιδότηση. Ειδικά μέτρα διευκόλυνσης των εργαζόμενων φοιτητών – σπουδαστών (6ωρη εργασία με αποδοχές 8ωρου, άδειες με αποδοχές στις εξετάσεις και δικαίωμα εναλλακτικών μορφών εξέτασης). Κατάργηση των διδάκτρων για τους αλλοδαπούς φοιτητές.

Δωρεάν παροχή των συγγραμμάτων στους φοιτητές – σπουδαστές που θα παράγονται σε πανεπιστημιακά τυπογραφεία. Εμπλουτισμός των πανεπιστημιακών βιβλιοθηκών με άλλα συγγράμματα και επιστημονικά περιοδικά που θα επιτρέπουν την πρόσβαση των φοιτητών σε διαφορετικές θεωρητικές προσεγγίσεις στα διδασκόμενα αντικείμενα. Δημιουργία βιβλιοθηκών σε κάθε σχολείο. Δωρεάν εισιτήρια σε θέατρα και κινηματογράφους για μαθητές, φοιτητές και σπουδαστές.

Για τους εκπαιδευτικούς

— Εργασιακή, οικονομική και επιστημονική αναβάθμιση των εκπαιδευτικών.

Αναβάθμιση που θα ξεκινά με την παιδαγωγική εκπαίδευσή τους σε ενιαίες παιδαγωγικές σχολές, στις οποίες θα συνεχίζεται και η περιοδική επιμόρφωσή τους. Ενιαία εργασιακά δικαιώματα για όλους τους εκπαιδευτικούς με πρώτη προϋπόθεση την εξασφάλιση σταθερής και πλήρους εργασίας. Κατάργηση του διαγωνισμού του ΑΣΕΠ και του θεσμού των ωρομισθίων και των αναπληρωτών. Μέχρι τη δημιουργία των ενιαίων παιδαγωγικών σχολών των οποίων οι απόφοιτοι διορίζονται όλοι στην εκπαίδευση, απαιτούμε μαζικούς διορισμούς μέσα από μια νέα επετηρίδα και για την κάλυψη των έκτακτων και συνηθισμένων αναγκών με μόνιμο εκπαιδευτικό προσωπικό στη διάθεση του υπουργείου Παιδείας.

Πρόσληψη όλου του αναγκαίου επιστημονικού, διοικητικού και τεχνικού προσωπικού στα ΑΕΙ – ΤΕΙ. Κατάργηση των ελαστικών εργασιακών σχέσεων στο διδακτικό προσωπικό που επεκτείνονται, προκήρυξη όλων των θέσεων των συμβασιούχων διδασκόντων, καθιέρωση της πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης του διδακτικού προσωπικού ώστε να αφοσιωθεί αποκλειστικά στα διδακτικά και ερευνητικά του καθήκοντα. Κατάργηση του επιδοματικού χαρακτήρα του μισθολογίου των διδασκόντων σε ΑΕΙ – ΤΕΙ με την ενσωμάτωση όλων των επιδομάτων στο βασικό μισθό, ώστε να μπορούν να αντιμετωπίζουν τις σύγχρονες ανάγκες της διαβίωσης και της επιστημονικής τους ενημέρωσης.

Κατοχύρωση της δημοκρατίας στην εκπαίδευση

— Κατοχύρωση και διεύρυνση της δημοκρατίας στην εκπαίδευση ξεκινώντας από την κατάργηση όλων των αυταρχικών, κατασταλτικών ρυθμίσεων, που παρεμποδίζουν συλλογικές διαδικασίες και ακυρώνουν την ελευθερία της σκέψης και δράσης (Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου, «καθηκοντολόγιο» των εκπαιδευτικών, νέος Δημοσιοϋπαλληλικός Κώδικας, εσωτερικοί κανονισμοί σχολείων και ΑΕΙ – ΤΕΙ, κλπ.). Υπερασπιζόμαστε το πανεπιστημιακό άσυλο και αντιστεκόμαστε σε κάθε προσπάθεια απαξίωσης και υπονόμευσης του θεσμού, που στις μέρες μας γίνεται ακόμα πιο αναγκαίος. Την ευθύνη για την τήρηση του ασύλου πρέπει να την έχει η Σύγκλητος και όχι ολιγομελείς και ελεγχόμενες επιτροπές.

Παλεύουμε για τη δημιουργία προϋποθέσεων συλλογικού λαϊκού ελέγχου της εκπαίδευσης ώστε η επιστήμη να γίνει σύμμαχος του λαού και το σχολείο να διαπλάθει όχι καλούς υπηρέτες, αλλά ανθρώπους με προσωπικότητα και συνειδητούς ρυθμιστές της ζωής τους.

Αγώνας για μόρφωση, δουλειά, ζωή με δικαιώματα

— Σταθερή εργασία με πλήρη δικαιώματα για όλους.

Επτάωρο, πενθήμερο, 35ωρο. Ελεύθερος χρόνος ως απαραίτητη προϋπόθεση για την ωρίμανση και την ολοκλήρωση της προσωπικότητας του νέου ανθρώπου, την εξασφάλιση του δικαιώματός του στην κοινωνική ζωή και δράση και τη δημιουργία οικογένειας. Κατάργηση των ελαστικών εργασιακών σχέσεων, κατάργηση της ομηρίας των συμβάσεων ορισμένου χρόνου και αυτόματη μετατροπή τους σε συμβάσεις αορίστου χρόνου. Μέτρα στήριξης των άνεργων αποφοίτων με επιδότηση στο 80% του μισθού, δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, επιδότηση ενοικίου και πάγωμα δανείων. Μείωση του ορίου συνταξιοδοτικής ηλικίας. Ουσιαστική προστασία του δικαιώματος στη συνδικαλιστική δράση, του δικαιώματος στην απεργία.

Για όλα τα παραπάνω συντονιζόμαστε με τις δυνάμεις του ευρύτερου εργατικού λαϊκού κινήματος που αντιπαλεύουν την πολιτική του μεγάλου κεφαλαίου και των ιμπεριαλιστικών οργανισμών στην Παιδεία, στην εργασία και τους άλλους τομείς της κοινωνικής ζωής, στον ενιαίο αγώνα για μόρφωση, δουλειά, ζωή με δικαιώματα.

Αναρτήθηκε στις παιδεία, Θέσεις του ΚΚΕ, ΚΚΕ, Οι Θέσεις του ΚΚΕ, νεολαία, To KKE προτείνει. Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Οι βασικές προτάσεις του ΚΚΕ από το Νηπιαγωγείο έως τα ΑΕΙ

Ψήφος αξιοπρέπειας, ψήφος προοπτικής!

 

«Ψήφος στην Πανσπουδαστική είναι η μόνη ψήφος που δίνει δύναμη στην πάλη για τα δικαιώματά μας, μπορεί να δώσει δύναμη στο φοιτητικό και σπουδαστικό κίνημα! Βάλε τέλος στη μοιρολατρία, στους εκβιασμούς, στην εξαγορά και το ρουσφέτι! Χαμένος είναι ο αγώνας που δε γίνεται»!

 

Μ’ αυτή την προτροπή, η ΠΚΣ απευθύνεται πλατιά σε κάθε φοιτητή και σπουδαστή καλώντας τον στις 9 Απρίλη, στις φοιτητικές και σπουδαστικές εκλογές να κάνει την επιλογή της ρήξης και της αντεπίθεσης, να κάνει τη φωνή του δύναμη ανατροπής.

Η ΠΚΣ είναι η δύναμη εκείνη που «προειδοποιούσε για τις αντιδραστικές αλλαγές και τις κατευθύνσεις της ΕΕ εδώ και χρόνια. Δεν ήρθε σήμερα, ως μετά Χριστόν προφήτης, να πουλήσει αγώνες. Είναι στην πρώτη γραμμή για την οργάνωση του αγώνα των φοιτητών και σπουδαστών ενάντια στη ρίζα που γεννά τα προβλήματα και τα αδιέξοδα».

Παράλληλα, αποκαλύπτει τις άλλες παρατάξεις και αντιπαλεύει τις λογικές τους: «ΔΑΠ και ΠΑΣΠ στηρίζουν ωμά τη συνολική επίθεση στα δικαιώματά σου. Το νόμο – πλαίσιο, την ιδιωτικοποίηση, τα αντιασφαλιστικά μέτρα όλα αυτά τα χρόνια, τη μερική απασχόληση, την ανασφάλιστη εργασία.

ΣΥΝ και ΕΑΑΚ δεν αποτελούν κίνδυνο για το σύστημα. Μιλάνε μόνο για το άρθρο 16 και κάνουν γαργάρα ότι οι επιχειρηματίες μπαίνουν στα ιδρύματα από τις πόρτες και τα παράθυρα, ότι ιδιωτικοποιούνται όλοι οι τομείς, από τη φοιτητική μέριμνα έως τα μεταπτυχιακά. Μιλάνε για αγώνες, καλώντας τους φοιτητές να γίνουν ακροατήριο των εργατοπατέρων της ΓΣΕΕ, ενώ μεγάλο μέρος των καθηγητών τους στήριξαν τον αντιδραστικό νόμο – πλαίσιο».

Για ποιο φοιτητικό κίνημα

Η ΠΚΣ είναι η μόνη δύναμη που καλεί φοιτητές και σπουδαστές να παλέψουν για συνολική ανατροπή και για άλλο δρόμο εξέλιξης. Και εξηγείται, μιλάει με «ανοιχτά χαρτιά» για το τι σημαίνει ανατροπή, τι φοιτητικό κίνημα χρειάζεται σήμερα:

«Φοιτητικό κίνημα που δε θα είναι άθροισμα και συναλλαγή κάποιων παρατάξεων! Θα βασίζεται στη γνώμη και τη συμμετοχή των ίδιων των φοιτητών και σπουδαστών. Κίνημα που θα είναι προσανατολισμένο στους αγώνες για δημόσια και αποκλειστικά δωρεάν Παιδεία με κατάργηση κάθε επιχειρηματικής δραστηριότητας. Για να φύγουν έξω οι εταιρείες από τα ιδρύματα! Θα κρατάει μέτωπο με τα κυκλώματα συναλλαγής. Κίνημα που θα παλεύει για την ολοκληρωμένη επιστημονική μόρφωση όλων των φοιτητών που είναι στην ανώτατη εκπαίδευση. Που θα διεκδικεί την ουσιαστική μέριμνα για όλους τους φοιτητές και ιδιαίτερα για όσους συναντούν οικονομικές ή άλλες δυσκολίες, διεκδικώντας τώρα εστίες, δωρεάν μεταφορά, δωρεάν σίτιση.

Φοιτητικό κίνημα που θα συμμετέχει δραστήρια και ενεργά στους αγώνες της νεολαίας και του λαού μας. Θα στρέφεται ενάντια στα προνόμια των λίγων, με διεκδίκηση μισθών, δικαιωμάτων στη δουλειά, ελεύθερο χρόνο, πολιτισμό στο ύψος των σημερινών αναγκών. Θα στρέφεται ενάντια στις επιλογές των ιμπεριαλιστών για την ανάπτυξη της πάλης όλων των λαών και της νεολαίας απέναντι στον κοινό εχθρό.

 

Πραγματική ανατροπή σημαίνει φοιτητικό κίνημα που θα δώσει σήμερα δυνατή απάντηση στο δικομματισμό, αλλά και στα σχέδια για κάλπικες αλλαγές. Που θα βάλει στον τοίχο την προσπάθεια των συγκροτημάτων του Τύπου και των επιχειρηματιών να χρησιμοποιήσουν τις φοιτητικές εκλογές, για να προωθήσουν το μασκάρεμα και τη διαιώνιση του πολιτικού τους συστήματος. Θα είναι πραγματική ψήφος μομφής στην κυβέρνηση της ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, που στο παρελθόν, και σήμερα, προωθούν τις αντιδραστικές μεταρρυθμίσεις στην εκπαίδευση και την κοινωνία. Θα πετάξει στο καλάθι τα επικοινωνιακά κόλπα του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ που είναι πρόθυμος να μακιγιάρει την αντιλαϊκή πολιτική, να την πλασάρει ανανεωμένη».

Σ’ αυτή τη βάση, η ΠΚΣ απευθύνει το κάλεσμα για τις 9 Απρίλη ακόμα και σ’ εκείνους τους φοιτητές και σπουδαστές που μπορεί να μη συμφωνούν σε όλα μαζί της, αλλά θέλουν να συγκρουστούν και να παλέψουν.

ΔΑΠ – ΠΑΣΠ

Στο φόρτε τους οι μηχανισμοί

Είναι πια κοινός τόπος ότι η ΔΑΠ – ΝΔΦΚ αξιοποιεί λυτούς και δεμένους, μηχανισμούς και ρουσφέτια προκειμένου να εκβιάσει τη φοιτητική ψήφο. Οπως είναι κοινός τόπος ότι στη δράση της αυτή έχει και τις «πλάτες» διοικήσεων και παραγόντων που τάσσονται στο πλευρό της κυβέρνησης της ΝΔ.

Πρόσφατο παράδειγμα έρχεται από τη Φυσικομαθηματική Σχολή του Πανεπιστημίου της Αθήνας, όπου, σύμφωνα με καταγγελία των Οργανώσεων της ΚΝΕ και του ΚΚΕ στο χώρο, οι ΔΑΠίτες της σχολής χρησιμοποιούν τα γραφεία της Κοσμητείας ως «στρατηγείο εκλογικού αγώνα»! Τηλέφωνα, ταξίματα, και όλα τα συναφή… Ολα, εκτός από την ανάδειξη της ευθύνης της κυβέρνησης της ΝΔ και της παράταξής της στα πανεπιστήμια για τα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο φοιτητής στη σχολή του και δε λύνονται με κανενός είδους ρουσφέτι.

Οπως αναφέρεται συγκεκριμένα στην ανακοίνωση των Οργανώσεων του ΚΚΕ και της ΚΝΕ, «σε συνάντησή μας με τον κ. κοσμήτορα απαιτήσαμε να μη χρησιμοποιεί καμία παράταξη γραφεία της διοίκησης ή καθηγητών για προεκλογικούς ή άλλους σκοπούς. Επίσης, να πρωτοστατήσει ο ίδιος στην εξάλειψη φαινομένων ρουσφετιού (κύρια στο Γεωλογικό και το Μαθηματικό Τμήμα) με την προκλητική εμπλοκή γνωστών μελών ΔΕΠ». Οπως υπογραμμίζεται στην ανακοίνωση, «λάβαμε την πρωτοφανή απάντηση ότι η χρήση των τηλεφώνων της Κοσμητείας είναι «δική» του υπόθεση… και η διασύνδεση μελών ΔΕΠ με τη ΔΑΠ-ΝΔΦΚ είναι θεμιτή και ότι προσκαλούνται «όλες οι παρατάξεις να εξυπηρετηθούν σε χώρους της Κοσμητείας»».

«Εμείς, ως Οργανώσεις του ΚΚΕ και της ΚΝΕ, δε θα αξιοποιήσουμε τέτοιου είδους «διευκολύνσεις», τις καταγγέλλουμε στους φοιτητές και θα πρωτοστατήσουμε στην εξάλειψή τους», ξεκαθαρίζεται στην ανακοίνωση.

Στο ΤΕΦΑΑ

Χαρακτηριστικό είναι και το παράδειγμα του ΤΕΦΑΑ Αθήνας. Οπως καταγγέλλουν μέλη της ΠΚΣ στη σχολή, χτες – και όχι μόνο – μέλη της ΔΑΠ και της ΠΑΣΠ, απευθυνόμενα σε φοιτητές προκειμένου να εξασφαλίσουν την ψήφο τους, ανάμεσα σε άλλα τους ρωτούσαν αν χρωστάνε συγκεκριμένα μαθήματα της σχολής! Ζητώντας από τους φοιτητές και τον αριθμό μητρώου (!) τους καλούσαν να ψηφίσουν, με το επιχείρημα ότι θα τους περάσουν μαθήματα…

Είναι γνωστές οι πρακτικές των ΔΑΠ και ΠΑΣΠ, να εξασφαλίζουν την ψήφο των φοιτητών με ανταλλάγματα. Αλλωστε, ανά την Ελλάδα το …ρουσφέτι και ο εκβιασμός της φοιτητικής ψήφου από τις παρατάξεις του δικομματισμού πάνε σύννεφο. Το μόνο που «διαφοροποιείται» είναι το απτό αντάλλαγμα… Εφόσον δεν μπορούν να πείσουν με τις θέσεις τους – γιατί αυτές είναι σε βάρος των δικαιωμάτων των φοιτητών – επιστρατεύουν τα μέσα του «ταξίματος»…

Αναρτήθηκε στις ΠΚΣ, νεολαία. Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Ψήφος αξιοπρέπειας, ψήφος προοπτικής!

Χρειάζεται να πολλαπλασιαστούν οι δομές προστασίας του παιδιού

Επίσκεψη της ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ στο Παπάφειο Ιδρυμα Θεσσαλονίκης

Στο Παπάφειο Ιδρυμα Θεσσαλονίκης, αλλά και στο «Φιλοξενείο» που στεγάζεται στις εγκαταστάσεις του, περιόδευσε χτες το απόγευμα η ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, συνεχίζοντας την προσπάθεια που ξεκίνησε το Κόμμα, προκειμένου να ενημερωθεί και να δράσει, να παρέμβει και αγωνιστικά για το θέμα της προστασίας, της φροντίδας και των δικαιωμάτων του παιδιού, κυρίως του εγκαταλειμμένου, του κακοποιημένου παιδιού, των παιδιών των μεταναστών και προσφύγων, και όλων όσα ζουν σε συνθήκες εξαθλίωσης.Στη διάρκεια της επίσκεψής της η Αλ. Παπαρήγα ενημερώθηκε από τον διευθυντή του Ιδρύματος, Απόστολο Κατσούκη, και τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου, τόσο για τις δράσεις που αναπτύσσει, όσο και για τα προβλήματα, κυρίως έλλειψης προσωπικού, που αυτό αντιμετωπίζει. Στη συνέχεια μίλησε με τα παιδιά που φιλοξενούνται στις εγκαταστάσεις του αλλά και με το προσωπικό που εργάζεται στο «Παπάφειο» και στο «Φιλοξενείο» κάτω από αντίξοες συνθήκες, ακόμη και απλήρωτο για 7 μήνες, εξαιτίας της υποχρηματοδότησης από το υπουργείο Υγείας.

Το «Παπάφειο», ΝΠΔΔ, σήμερα φιλοξενεί και περιθάλπει περίπου 70 παιδιά, ηλικίας από 5,5 χρόνων και πάνω, τα οποία φοιτούν σε διάφορα σχολεία της πόλης, σε ΑΕΙ και ΤΕΙ. Φιλοξενεί παιδιά ορφανά, από ασθενείς οικονομικά οικογένειες, κακοποιημένα, κλπ. Το ημερήσιο χαρτζιλίκι για τα μικρά παιδιά ανέρχεται στα 2 ευρώ και για τους μεγάλους στα 3 ευρώ. Απότοκο κι αυτό της υποχρηματοδότησης από το κράτος.

Εχει 30 άτομα προσωπικό, αν και οι προβλεπόμενες οργανικές θέσεις είναι 54. Αντιμετωπίζει ελλείψεις κυρίως σε ειδικευμένο προσωπικό, όπως, π.χ., παιδοψυχολόγους, κοινωνικούς λειτουργούς, αλλά και σε βοηθητικό προσωπικό.

Χρηματοδοτείται από το υπουργείο Υγείας με 400.000 ευρώ και εξασφαλίζει περίπου άλλα 200.000 ευρώ από δωρεές και εισφορές, από την ενοικίαση των κληροδοτημάτων του.

Στις εγκαταστάσεις του «Παπάφειου» φιλοξενείται και η αστική μη κερδοσκοπική εταιρεία «Φιλοξενία» που δημιουργήθηκε από το Ιδρυμα, το Σύλλογο Γονέων Ατόμων με Ειδικές Ανάγκες και το Ιδρυμα «Αγιος Παντελεήμων». Αρχικός σκοπός της «Φιλοξενίας» ήταν η ολιγόωρη φιλοξενία παιδιών με ειδικές ανάγκες, με σκοπό τη διευκόλυνση των γονέων προκειμένου να ανταποκριθούν σε υποχρεώσεις τους. Στη συνέχεια του ανατέθηκε πρόγραμμα φιλοξενίας των «παιδιών των φαναριών». Συνολικά φιλοξενήθηκαν στις εγκαταστάσεις του 2.480 «παιδιά του δρόμου». Σήμερα φιλοξενεί 22 παιδιά, αριθμός που αλλάζει κάθε μέρα. Οι 9 εργαζόμενοι που απασχολούνται, είναι απλήρωτοι εδώ και 7 μήνες. Σημαντικό υποστηρικτικό έργο προσφέρουν και οι Ερυθροσταυρίτες εθελοντές.

Ανύπαρκτη η πολιτική προστασίας

Ολοκληρώνοντας την επίσκεψή της η Αλέκα Παπαρήγα δήλωσε: «Είναι η δεύτερη μέρα της προσπάθειας που έχουμε ξεκινήσει να συγκεντρώσουμε επί τόπου γνώμες, απόψεις και στοιχεία για το πώς προστατεύεται το παιδί, το ορφανό, το κακοποιημένο, το εγκαταλειμμένο, το παιδί που ζει σε προβληματική οικογένεια.

Οι δυο μέρες, θα σας το πω καθαρά, μας έχουν σοκάρει. Δεν περιμέναμε ότι δεν υπάρχουν δομές, δεν υπάρχει κεντρική πολιτική, ότι υπάρχουν άνθρωποι 7 μήνες απλήρωτοι σε αυτή τη δύσκολη δουλειά, γιατί δεν υπάρχει χρηματοδότηση».

Και πρόσθεσε: «Αυτό που χτυπάμε σαν καμπανάκι είναι η ανάθεση της κύριας πρωτοβουλίας σε αυτό τον τομέα σε ιδιωτικούς φορείς, ή σε κυρίες και κυρίους φιλανθρώπους. Είμαστε ριζικά αντίθετοι. Πρέπει να ενισχυθούν οι δομές που υπάρχουν, να πολλαπλασιαστούν, να στελεχωθούν με κατάλληλο προσωπικό διότι ζούμε και μια περίοδο όπου αυξάνονται τα προβλήματα των κακοποιημένων παιδιών, των εγκαταλειμμένων παιδιών, των παιδιών που υποφέρουν εξαιτίας της αυξανόμενης φτώχειας. Και δίνουμε ιδιαίτερη επίσης προσοχή στα παιδιά των μεταναστών και των πολιτικών προσφύγων». Τέλος, ξεκαθάρισε ότι το ΚΚΕ είναι υπέρ της λειτουργίας όλων αυτών των δομών κάτω από έναν ενιαίο κρατικό φορέα.

Αναρτήθηκε στις Θέσεις του ΚΚΕ, ΚΚΕ, Οι Θέσεις του ΚΚΕ, νεολαία, To KKE προτείνει. Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Χρειάζεται να πολλαπλασιαστούν οι δομές προστασίας του παιδιού

ΣΧΕΔΙΟ ΝΟΜΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΙΔΙΚΗ ΑΓΩΓΗ

Συντηρούνται και οξύνονται τα προβλήματα

Με δηλώσεις περί «κοινωνικής ενσωμάτωσης» των ατόμων με ειδικές ανάγκες και διασφάλιση «ίσων ευκαιριών για μόρφωση και δουλειά» ο υπουργός Παιδείας παρουσίασε χτες τα βασικά σημεία του νομοσχεδίου για την ειδική αγωγή, σε μια προσπάθεια να ενισχύσει το κοινωνικό πρόσωπο της κυβέρνησης. Ωστόσο, το νομοσχέδιο δεν εισάγει τις απαραίτητες τομές που θα δώσουν ουσιαστική διέξοδο στο ζήτημα της ειδικής αγωγής, το οποίο είναι ταξικό και οικονομικό, όπως η εκπαίδευση και η κοινωνία συνολικά. Ετσι, ουσιαστικά συντηρείται η σημερινή κατάσταση με τις ιδιωτικές μονάδες ειδικής αγωγής για όσους διαθέτουν τα οικονομικά μέσα, τα παιδιά των φτωχών λαϊκών στρωμάτων βρίσκονται εκτός των λιγοστών μονάδων ειδικής αγωγής, ενώ τα δημόσια κέντρα ειδικής αγωγής ιδιωτικοποιούνται και εκποιούνται.

Με το νομοσχέδιο εισάγεται η υποχρεωτικότητα της ειδικής αγωγής και η «συνεκπαίδευση» στο γενικό σχολείο για όλους τους μαθητές με «οριακές εκπαιδευτικές ανάγκες». Παρά την προσπάθεια του υπουργείου να πείσει ότι «οι υποδομές που υπάρχουν στη χώρα έχουν τη δυνατότητα να καλύψουν το συνολικό νούμερο, δηλαδή και τα άτομα που μέχρι σήμερα δεν πήγαιναν σχολείο», οι σοβαρές ελλείψεις σε υποδομές και προσωπικό στην ειδική αγωγή, με τα ειδικά σχολεία σχεδόν ανύπαρκτα, οδηγούν ήδη τους γονείς στα διάφορα ιδιωτικά κέντρα, ενώ το υπουργείο Παιδείας δεν έχει προχωρήσει σε καταγραφή των αναγκών που υπάρχουν για ειδική αγωγή. Σύμφωνα, πάντως, με τον υπουργό, η υποχρεωτικότητα θα κινητοποιήσει τους γονείς, στους οποίους ουσιαστικά επιχειρείται να μεταφερθεί μέρος της ευθύνης.

Με το νομοσχέδιο, τα σημερινά ΚΔΑΥ (Κέντρα Διάγνωσης, Αξιολόγησης και Υποστήριξης Ειδικών Εκπαιδευτικών Αναγκών), τα οποία στην ουσία αποτελούν το μοχλό για τη διοχέτευση των παιδιών στα γενικά σχολεία, μετονομάζονται σε ΚΕΔΔΥ (Κέντρα Διαφοροδιάγνωσης, Διάγνωσης και Υποστήριξης Ειδικών Εκπαιδευτικών Αναγκών). Παράλληλα, θα υπάρχει ειδική διαγνωστική επιτροπή αξιολόγησης στα ειδικά σχολεία που θα αξιολογεί την πρόοδο των μαθητών.

Ανάμεσα σε άλλα, το υπουργείο ανακοίνωσε μία σειρά ρυθμίσεις για σύσταση των κλάδων εκπαιδευτικών ειδικής αγωγής, ειδικού εκπαιδευτικού προσωπικού και προσωπικού ημερήσιας φροντίδας, για σύνταξη ανεξάρτητων πινάκων εκπαιδευτικών με αναπηρίες πλέον του 67%, σύσταση φορέα πιστοποίησης νοηματικής γλώσσας και γραφής Μπράιγ, δημιουργούνται προγράμματα διά βίου μάθησης για ΑμΕΑ κλπ. Ο υπουργός δεν παρέλειψε να αναφερθεί στα κοινοτικά κονδύλια τα οποία θα διατεθούν, αλλά και την πολιτική της ΕΕ, η οποία όμως μόνο υποκριτικά κάνει λόγο για καταπολέμηση του κοινωνικού αποκλεισμού. Μίλησε, επίσης, για κατασκευή 56 σχολικών μονάδων ειδικής αγωγής και για προγράμματα υποστηρικτικής τεχνολογίας.

Μέχρι τις 12 Απρίλη, το σχέδιο νόμου, το οποίο θα έχει τον τίτλο «Ειδική Αγωγή & Εκπαίδευση για τη διασφάλιση ίσων ευκαιριών στα άτομα με αναπηρία & ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες», θα τίθεται σε δημόσια διαβούλευση και στη συνέχεια θα προωθηθεί στη Βουλή.

Αμεση απάντηση

Την αντίθεσή της στο προωθούμενο νομοσχέδιο εκφράζει η Συντονιστική Επιτροπή Αγώνα Αναπήρων που χτες συνεδρίασε έκτακτα για το θέμα και αποφάσισε μία σειρά πρωτοβουλίες με συσκέψεις, περιοδείες κλπ. Την ερχόμενη Τρίτη 8 Απρίλη, διοργανώνει σύσκεψη για ενημέρωση και οργάνωση της αντίδρασης στο νομοσχέδιο, ενώ ήδη αποφασίστηκε να πραγματοποιηθεί συγκέντρωση διαμαρτυρίας στο υπουργείο Παιδείας τη Δευτέρα 14 Απρίλη στις 12.30 το μεσημέρι και τη μέρα συζήτησής του στη Βουλή. Παράλληλα, η ΣΕΑΑΝ σημειώνει ότι τα αιτήματα που αφορούν την ειδική αγωγή θα αποτελέσουν κομμάτι των διεκδικήσεων στις κινητοποιήσεις του ΠΑΜΕ και καλεί σε συμμετοχή των ΑμΕΑ στο συλλαλητήριο στις 16 Απρίλη.
 

«Ανιδιοτελείς»…

Διευκρινίσεις… για τα μάτια του κόσμου, έδωσε με ανακοίνωσή της χτες η «Μορφωτική και αναπτυξιακή Πρωτοβουλία» ή αλλιώς τα 8 «ευαγή» ιδρύματα επιχειρηματικών ομίλων που υπέγραψαν μνημόνιο συνεργασίας με το υπουργείο Παιδείας. Αφορμή για την ανακοίνωση της «Πρωτοβουλίας» ήταν σχετική ανακοίνωση του γραφείου Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ.

Η «Πρωτοβουλία» σπεύδει να διευκρινίσει ότι το μνημόνιο υπογράφτηκε ανάμεσα στο υπουργείο Παιδείας και «οκτώ Κοινωφελή Ιδρύματα όχι «οχτώ επιχειρηματικούς ομίλους»». Και προσθέτει ότι «τα ιδρύματα αυτά είναι γνωστά για τη σημαντική και ανιδιοτελή προσφορά τους προς το κοινωνικό σύνολο, και φυσικά δεν υπηρετούν οποιαδήποτε συμφέροντα «μονοπωλιακού κεφαλαίου»»!

Εμείς απλά να θυμίσουμε ότι τα οχτώ «ευαγή» ιδρύματα που συγκροτούν την «Πρωτοβουλία» είναι τα εξής: Λαμπράκη, Κωστόπουλου, Ωνάση, Νιάρχου, Εθνικής Τράπεζας, Μποδοσάκη, Λεβέντη και Ευγενίδου. Και να συμπληρώσουμε ότι τα ιδρύματα αυτά έχουν στηθεί από επιχειρηματικούς ομίλους, ορισμένα δε είναι και από μόνα τους ιδιοκτήτες επιχειρήσεων: Για παράδειγμα, το ίδρυμα Νιάρχου κληρονόμησε από τον εφοπλιστή το 20% των μετοχών της εταιρείας που αποτελούσε τη «ναυαρχίδα» των επιχειρηματικών δραστηριοτήτων του ομίλου του. Αντίστοιχα, το ίδρυμα Ωνάση κληρονόμησε και διαχειρίζεται κατά το ήμισυ την περιουσία του Α. Ωνάση! Αυτό θα πει «κοινωφελές» και «ανιδιοτελές»… Οσο και τα ιδρύματα της Εθνικής Τράπεζας και της Αλφα Μπανκ!

Ας αφήσουν τα σάπια. Οπως και αν το δει κανείς, το μνημόνιο αυτό ανοίγει διάπλατα και με κυβερνητική βούλα την πόρτα των σχολείων για να εισβάλουν οι επιχειρήσεις. Αυτός είναι ο στόχος και η φιλοσοφία του, ευθυγραμμισμένα με τη στόχευση της στρατηγικής της Λισαβόνα. Αλλωστε, όπως ο ίδιος ο υπουργός Παιδείας είπε με αφορμή την υπογραφή του μνημονίου: «Σ’ αυτήν την Παιδεία καλούμε τους πάντες να επενδύσουν: Πολιτεία και πολίτες, κοινωνία και αγορά»! Η «Πρωτοβουλία» κάνει την αρχή…

Νομιμοποιεί τη βαρβαρότητα

Ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ

Σε ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ για το νομοσχέδιο για την ειδική αγωγή, σημειώνεται:

«Το νέο νομοσχέδιο για την Ειδική Αγωγή που παρουσιάστηκε από τον υπουργό Παιδείας αποτελεί στην ουσία ένα νέο πλαίσιο νομιμοποίησης της βαρβαρότητας που βιώνουν τα παιδιά με αναπηρίες και οι οικογένειές τους, αποτελεί συνέχεια των νόμων του ΠΑΣΟΚ.

Το νομοσχέδιο, ενώ έχει ορισμένες θετικές διατάξεις σε επιμέρους ζητήματα, δε λύνει το βασικό πρόβλημα, να βρουν το δικό τους σχολείο με βάση τις ανάγκες τους τα 180.000 παιδιά με αναπηρίες και μαθησιακές δυσκολίες. Ετσι παραμένει η άγρια εκμετάλλευση των οικογενειών των παιδιών με αναπηρίες, οι οποίες είναι σε απόγνωση γιατί δεν έχουν τα μέσα να καλύψουν τις ανάγκες εκπαίδευσης και αποκατάστασης του παιδιού τους.

Σήμερα, από τα 180.000 παιδιά με αναπηρίες και μαθησιακές δυσκολίες που χρήζουν ειδικής εκπαίδευσης, μόνο 13.500 παιδιά παρακολουθούν κάποια μορφή πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης, ενώ μόλις το 10% από αυτά συνεχίζει σε δευτεροβάθμια διαδικασία ειδικής αγωγής. Τα ειδικά σχολεία είναι σχεδόν ανύπαρκτα, τα τμήματα ένταξης ή τα ειδικά εργαστήρια έχουν ανεπαρκέστατες υποδομές και είναι χωρίς προσωπικό. Η συντριπτική πλειοψηφία των παιδιών με αναπηρίες βρίσκονται στα σπίτια τους ή αφημένα σε κάποιες τάξεις των κοινών σχολείων, όπου, εξαιτίας της έλλειψης ειδικής μέριμνας σε επίπεδο εκπαίδευσης και αγωγής, καταδικάζονται σε περιθωριοποίηση και παραμένουν για όλη τους τη ζωή σε απόλυτη εξάρτηση από το οικογενειακό τους περιβάλλον.

Το νομοσχέδιο για την Ειδική Αγωγή δεν είναι ανεξάρτητο από τις συνολικές αντιδραστικές μεταρρυθμίσεις στο χώρο της Παιδείας και της Υγείας, όπου κυριαρχούν οι ιδιωτικοποιήσεις, η υποχρηματοδότηση και η υποβάθμιση. Το ΚΚΕ παλεύει για:

  • Την καθιέρωση υποχρεωτικής, αποκλειστικά δημόσιας και δωρεάν Ειδικής Αγωγής για όλα τα παιδιά με αναπηρίες και μαθησιακές δυσκολίες που έχουν ανάγκη τις υπηρεσίες της. Απαγόρευση οποιασδήποτε μορφής επιχειρηματικής δράσης στον τομέα της έγκαιρης διάγνωσης και παρέμβασης αλλά και στην ειδική αγωγή και εκπαίδευση.
  • Ειδική αγωγή με υψηλού επιπέδου τρίχρονη δημόσια προσχολική αγωγή.
  • Ιδρυση δωδεκατάξιων Δημόσιων Ειδικών Σχολείων γενικής μόρφωσης για τυφλούς, κωφούς, βαριά κινητικά αναπήρους, και Σχολών «μεταλυκειακής» Ειδικής Επαγγελματικής Εκπαίδευσης.
  • Δημόσια Ειδικά Σχολεία με έμφαση στις δεξιότητες και στην επαγγελματική εκπαίδευση για παιδιά με νοητική υστέρηση και αυτισμό.
  • Ολόπλευρη στήριξη των παιδιών που μπορούν να ενταχθούν στα κοινά σχολεία. Ειδικούς εκπαιδευτικούς, ειδικό υποστηρικτικό προσωπικό, υποδομές κ.λ.π.
  • Δωρεάν παροχή όλων των απαραίτητων τεχνικών βοηθημάτων για τις ανάγκες εκπαίδευσης και αποκατάστασης των παιδιών με αναπηρίες.
  • Ολόπλευρη στήριξη των αναπήρων φοιτητών και σπουδαστών.
  • Κατάργηση κάθε μορφής ελαστικής απασχόλησης στο προσωπικό των ειδικών σχολείων και της ειδικής αγωγής, ωρομίσθιων αναπληρωτών, συμβάσεις, stage κ.λ.π.

Το εργατικό, λαϊκό κίνημα, πρέπει να εντάξει τα ζητήματα Ειδικής Αγωγής στο διεκδικητικό του πλαίσιο πάλης στην κατεύθυνση ολόπλευρης ικανοποίησης των αναγκών κάθε ανθρώπου».

Αναρτήθηκε στις παιδεία, ΑΜΕΑ, Θέσεις του ΚΚΕ, ΚΚΕ, νεολαία. Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο ΣΧΕΔΙΟ ΝΟΜΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΙΔΙΚΗ ΑΓΩΓΗ

ΚΑΜΠΑΝΙΑ ΤΟΥ ΚΚΕ ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΚΑΙ ΤΗ ΦΡΟΝΤΙΔΑ ΤΟΥ

Απούσα η κυβερνητική κοινωνική πολιτική για το παιδί

Επίσκεψη της ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ στον Συνήγορο του Πολίτη και στην Υπηρεσία Επιμελητών Ανηλίκων

Με την επίσκεψή της στον Συνήγορο του Πολίτη και στην Υπηρεσία Επιμελητών Ανηλίκων, «εγκαινίασε» χτες η ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Αλέκα Παπαρήγα, την προσπάθεια που ξεκινά το ΚΚΕ, προκειμένου να ενημερωθεί και να δράσει για το θέμα της προστασίας, της φροντίδας και των δικαιωμάτων του παιδιού, κυρίως του εγκαταλειμμένου, του κακοποιημένου παιδιού, των παιδιών των μεταναστών και προσφύγων, των Ρομά, και όσων ζουν σε συνθήκες εξαθλίωσης. Οπως τονίστηκε, το επόμενο διάστημα θα ακολουθήσουν πανελλαδικά επισκέψεις σε χώρους που συνδέονται με το παιδί και τη φροντίδα του.

Από την επίσκεψη της Αλ. Παπαρήγα στον Συνήγορο του Πολίτη

Μεγάλες ελλείψεις, τραγικές καταστάσεις

Στη συνάντηση με τον Συνήγορο του Πολίτη και τον Συνήγορο του Παιδιού, μεταξύ άλλων, υπογραμμίστηκε πως απουσιάζουν υποδομές, υπηρεσίες Πρόνοιας και προσωπικό, που να παρεμβαίνουν όπου χρειάζεται και να στηρίζουν τα παιδιά και τις οικογένειές τους. Κανονικά κάθε δήμος, κάθε τοπική κοινότητα, κάθε συνοικία θα έπρεπε να διαθέτει τις απαραίτητες υπηρεσίες και προσωπικό, επισημαίνοντας παράλληλα την ανάγκη για ένα κέντρο που θα συντονίζει όλες αυτές τις υπηρεσίες. «Δηλαδή, αν διαπιστωθεί ακατάλληλο περιβάλλον στην οικογένεια, τέτοιο που το παιδί να μην μπορεί να μείνει με την οικογένεια, δεν υπάρχει μέρος να πάει…», είπαν.

Αναδείχτηκε ακόμα ο ρόλος που μπορεί και πρέπει να παίξει το σχολείο. «Οι εκπαιδευτικοί ακόμα κι αν διαπιστώσουν το οποιοδήποτε πρόβλημα (σ.σ. από μαθησιακή δυσκολία μέχρι κακοποίηση, εξαθλίωση κλπ.) δεν έχουν πού να απευθυνθούν», σημείωσαν. Και τόνισαν ότι χρειάζεται εντός του εκπαιδευτικού συστήματος και σε όλες τις βαθμίδες του, υποστήριξη με ειδικότητες ψυχολόγων, κοινωνικών λειτουργών κλπ.

Επιπλέον, για τα ασυνόδευτα αλλοδαπά ανήλικα σημειώθηκε πως δεν υπάρχει καν καθεστώς προστασίας τους, αλλά συλλαμβάνονται και μετά απελαύνονται. «Αντιμετωπίζονται σαν παραβάτες της μεταναστευτικής νομοθεσίας και όχι σαν παιδιά που χρειάζονται ασφάλεια και φροντίδα», είπαν χαρακτηριστικά.

Αναφορά έγινε επίσης και στα παιδιά που αντιμετωπίζουν μαθησιακές δυσκολίες, στα παιδιά με ειδικές ανάγκες, ή με ανίατες ασθένειες. Μάλιστα, ενδεικτικά της τραγικής κατάστασης που έχει διαμορφωθεί λόγω ελλείψεων, είπαν πως σε κάποια ιδρύματα δένουν τα παιδιά στα κρεβάτια τους, γιατί δεν επαρκεί το προσωπικό για τη φροντίδα τους!

Μετά τη συνάντηση, η Αλ. Παπαρήγα δήλωσε: «Εγκαινιάζουμε σήμερα μια μελετητική αλλά και αγωνιστική προσπάθεια του ΚΚΕ για το ζήτημα των παιδιών. Ιδιαίτερα εκείνων που ζουν σε εξαθλιωμένες οικογένειες, παιδιά κακοποιημένα, εγκαταλειμμένα με ιδιαίτερη προσοχή στα παιδιά των μεταναστών.

Ξεκινήσαμε σήμερα με μια πολύ ενδιαφέρουσα και ενημερωτική συζήτηση με τον Συνήγορο του Πολίτη τον κ. Καμίνη και τον Συνήγορο του Παιδιού τον κ. Μόσχο, για να μας βοηθήσουν να διαμορφώσουμε και ένα γενικό πλαίσιο εξέτασης της υπόθεσης. Τους ζητήσαμε τη γνώμη τους για το πώς μπορεί καλύτερα να οργανωθεί αυτή η καμπάνια. Θεωρούμε εύστοχη και πετυχημένη τη συνάντησή μας. Μας έδωσαν και τα πρώτα στοιχεία και τις εκτιμήσεις τους και συνεχίζουμε. Κατά τη διάρκεια της καμπάνιας βεβαίως θα αναπτύξουμε και αγωνιστικές δραστηριότητες, όταν διαπιστώνουμε συγκεκριμένα και οξυμένα προβλήματα.

Αυτό, πάντως, που έχει σημασία, όσον αφορά στο παιδί, είναι ότι λείπει η κυβερνητική κοινωνική πολιτική, οργανωμένη σε πανελλαδική κλίμακα και αποκεντρωμένη σωστά».

Απαντώντας σε ερώτηση δημοσιογράφου για το λόγο για τον οποίο προχωράει το ΚΚΕ σε χωριστή καμπάνια για το παιδί σημείωσε:

«Οταν λέμε «παιδί» σημαίνει ότι πρέπει να κάνεις κάτι το ειδικό. Οταν υπάρχουν εγκαταλειμμένα παιδιά, παιδιά κακοποιημένα δεν μπορείς να τα αντιμετωπίζεις όπως τους ενήλικες.

Ως τώρα είχαμε διαμορφώσει μια πολιτική για το παιδί όσον αφορά στην οικογένεια, στο σχολείο, στο νηπιαγωγείο, όμως τα τελευταία χρόνια διαπιστώνεται μια όξυνση των κοινωνικών προβλημάτων με αποτέλεσμα να έχουμε και ειδικά φαινόμενα όσον αφορά στα παιδιά και θέλουμε αυτά να τα μελετήσουμε.

Μην ξεχνάτε τον μεγάλο αριθμό των μεταναστών που έχουμε σήμερα. Είναι ένα καινούργιο σχετικά πρόβλημα το τι γίνεται με τα παιδιά των μεταναστών. Επομένως, θέλουμε να έχουμε μια αντικειμενική εικόνα και πιο συγκεκριμένες και εξειδικευμένες προτάσεις».

«Παραβατική πολιτική» εις βάρος των ανηλίκων

Στη συνέχεια, η Αλ. Παπαρήγα πραγματοποίησε συνάντηση με την Υπηρεσία Επιμελητών Ανηλίκων. Οπως ειπώθηκε, τα στοιχεία μιλούν για αύξηση της παραβατικότητας, που σημαίνει και αυξημένες ανάγκες για τη διαπαιδαγώγηση και ομαλή επανένταξη των ανηλίκων στην κοινωνία. Την ίδια στιγμή, οι αρμόδιες υπηρεσίες είναι υποστελεχωμένες και οι υποδομές σχεδόν ανύπαρκτες. Οπως υπογραμμίστηκε, λόγω ανυπαρξίας υποδομών, το δικαστήριο ανηλίκων δυσκολεύεται να θέσει θεραπευτικά μέτρα ή κοινωφελούς εργασίας. Σχεδόν κανένα μέτρο δεν επιβάλλεται ή δεν εφαρμόζεται λόγω έλλειψης υποδομής.

«Εδώ φτάνουν όλοι οι εκτεθειμένοι στη φτώχεια», ειπώθηκε χαρακτηριστικά από τους Επιμελητές, κάτι που μαρτυρούν και τα στοιχεία. Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στους ανήλικους μετανάστες, στο ρόλο που πρέπει να παίξει το σχολείο και η νομοθεσία. Εμφαση δόθηκε και στην υποστελέχωση, καθώς στην υπηρεσία εργάζονται 18 άτομα, τα οποία χειρίζονται 180 υποθέσεις κατ’ έτος. Οι επιμελητές εφαρμόζουν 12 αναμορφωτικά μέτρα, όπως η επιμελητεία, η οποία περιλαμβάνει τη διαπαιδαγώγηση, την ένταξη και επανένταξη, την ψυχολογική στήριξη, την ψυχιατρική αξιολόγηση και να σταλούν οι ανήλικοι στις κατάλληλες δομές, αλλά αυτές δεν υπάρχουν.

Αλλα μέτρα είναι η αναδοχή, αλλά δεν υπάρχει αντίστοιχος φορέας, ούτε τα κονδύλια ή η κοινωφελής εργασία, αλλά επίσης δεν εφαρμόζεται. Επιπλέον, δεν υπάρχουν εισαγγελείς και δικαστές ανηλίκων. Οι Επιμελητές ανέφεραν ως βασικό, που πρέπει να γίνει, την αποποινικοποίηση του ΚΟΚ, αλλά και να μη θεωρείται παραβατική πράξη η επαιτεία.

Μετά τη συνάντηση, η ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ έκανε την εξής δήλωση: «Το ενδιαφέρον από τη συνάντηση είναι ότι ο τομέας αυτός ασχολείται με την αναμόρφωση, την επανένταξη των ανηλίκων. Βεβαίως, ακούγεται πολύ ωραία αλλά στην πράξη τα πράγματα είναι πάρα πολύ δύσκολα και – κατά τη γνώμη μας τουλάχιστον – λείπουν οι υποδομές, όπως είναι οι μονάδες μέριμνας και κυρίως λείπει ο χώρος της διαδικασίας διαπαιδαγώγησης και επανένταξης και σε πολλές περιπτώσεις τα ανήλικα αυτά παιδιά τοποθετούνται στα συνηθισμένα σωφρονιστικά καταστήματα και μάλιστα υπάρχει ιδιαίτερο πρόβλημα – απ’ ό,τι μας είπαν – για τις κοπέλες».

Αναρτήθηκε στις ΚΚΕ, δημοκρατικά δικαιώματα, νέα ζευγάρια, νεολαία. Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο ΚΑΜΠΑΝΙΑ ΤΟΥ ΚΚΕ ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΚΑΙ ΤΗ ΦΡΟΝΤΙΔΑ ΤΟΥ

ΠΕΡΙΟΔΕΙΑ ΤΗΣ ΓΓ ΤΗΣ ΚΕ ΤΟΥ ΚΚΕ ΣΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ

Το άνοιγμα της νέας πορείας του ΚΚΕ προς το λαό, για να πάρει ο λαός το μέλλον στα χέρια του, που συνδυάζει την ένταση των αγώνων με πολιτικές συγκεντρώσεις, περιοδείες και εξορμήσεις σε όλη τη χώρα, σε χώρους δουλειάς και μόρφωσης, για την ανάπτυξη της εναλλακτικής πολιτικής πρότασης εξουσίας του Κόμματος απέναντι στα αντιλαϊκά σενάρια αναμόρφωσης του αστικού πολιτικού σκηνικού, εγκαινιάστηκε χτες από τα Γιάννενα στην περιοδεία της ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Αλέκας Παπαρήγα, στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων.

Αυτό το άνοιγμα της επιθετικής, δυναμικής και αισιόδοξης εκστρατείας του ΚΚΕ παρουσίασε η Αλέκα Παπαρήγα στην ομιλία της στο κατάμεστο αμφιθέατρο της Φιλοσοφικής Σχολής, ξεδιπλώνοντας στους φοιτητές και τους πανεπιστημιακούς την πολιτική πρόταση εξουσίας του Κόμματος. Ανέδειξε την ιδιαίτερη αξία και σημασία του αγώνα σήμερα, ώστε οι θετικές διαδικασίες και διεργασίες απεγκλωβισμού από ΝΔ και ΠΑΣΟΚ να οδηγήσουν τους εργαζόμενους, τα λαϊκά στρώματα και τη νεολαία στο δρόμο της αγωνιστικής δράσης και πάλης, στο δρόμο της ρήξης με τα μονοπώλια και τον ιμπεριαλισμό.

Κατά την περιοδεία στο Πανεπιστήμιο, την Αλ. Παπαρήγα συνόδευαν, μεταξύ άλλων, ο βουλευτής του ΚΚΕ Κώστας Αλυσσανδράκης, η Γραμματέας της Επιτροπής Περιοχής Βορειοδυτικής Ελλάδας και μέλος της Γραμματείας της ΚΕ του ΚΚΕ, Λουίζα Ράζου καθώς και αντιπροσωπεία της ΝΕ Ιωαννίνων του ΚΚΕ.

Η Αλ. Παπαρήγα συναντήθηκε με τις πρυτανικές αρχές του Πανεπιστημίου, καθώς και με το ΔΣ του Συλλόγου Διδακτικού και Ερευνητικού Προσωπικού του Πανεπιστημίου.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »

Αναρτήθηκε στις ΚΚΕ, ΚΝΕ, ΠΚΣ, νεολαία. Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο ΠΕΡΙΟΔΕΙΑ ΤΗΣ ΓΓ ΤΗΣ ΚΕ ΤΟΥ ΚΚΕ ΣΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ