ΠΑΝΣΠΟΥΔΑΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ

Αγωνιστικό, διεκδικητικό πλαίσιο πάλης

Βασισμένο στις σύγχρονες ανάγκες της νεολαίας για μόρφωση, δουλειά, ζωή με δικαιώματα

Η ανώτατη εκπαίδευση που ανταποκρίνεται στις σύγχρονες πραγματικές ανάγκες των φοιτητών και σπουδαστών είναι ενιαία, αποκλειστικά δημόσια και δωρεάν. Για μια τέτοια εκπαίδευση, παλεύει στα πανεπιστήμια και στα ΤΕΙ η Πανσπουδαστική ΚΣ, προτάσσοντας ένα διεκδικητικό πλαίσιο που απαντάει στα προβλήματα που αντιμετωπίζουν σήμερα φοιτητές και σπουδαστές.


 

Να μην εφαρμοστεί ο νόμος – πλαίσιο

Η ΠΚΣ είναι η μόνη δύναμη μέσα στις σχολές που παλεύει αταλάντευτα ενάντια στην επιχειρηματική λειτουργία των ΑΕΙ, απαιτώντας:

  • Να μην εφαρμοστεί η κοινοτική οδηγία 36/05 που οδηγεί σε αναγνώριση και ισοτιμία των ΚΕΣ με τα ΑΕΙ. Να μην καταργηθεί έμμεσα ή άμεσα το άρθρο 16 του Συντάγματος, που δεσμεύει για αποκλειστικά δημόσια και δωρεάν ανώτατη εκπαίδευση.
  • Να καταργηθεί συνολικά ο νόμος – πλαίσιο της επιχειρηματικής λειτουργίας των ΑΕΙ-ΤΕΙ και της υποβάθμισης των σπουδών και των πτυχίων μας.

ΑΠΑΙΤΕΙ:

  • Δωρεάν διανομή όλων των απαραίτητων συγγραμμάτων σε κάθε μάθημα, χωρίς καμία περικοπή.
  • Διεύρυνση της φοιτητικής μέριμνας σε όλους τους φοιτητές ενάντια στα δάνεια και τις ανταποδοτικές υποτροφίες, στην απλήρωτη εργασία και τη μεταφορά του κόστους σπουδών στις πλάτες των φοιτητών και των οικογενειών τους.
  • Να μη συγκροτηθεί σε κανένα ίδρυμα 4ετές επιχειρηματικό σχέδιο, να μην προσληφθούν μάνατζερ – εντολοδόχοι των επιχειρήσεων στα πανεπιστήμια.
  • Να μην υλοποιηθεί το σύστημα των πιστωτικών μονάδων και το Συμπλήρωμα Διπλώματος, που οδηγούν στη μετατροπή των σπουδών σε εξατομικευμένα προγράμματα κατακερματισμένων μαθήσεων, στη διασύνδεση των ΑΕΙ με τα ΙΕΚ και στην ισοδυναμία των πανεπιστημιακών σπουδών με την κατάρτιση και την εμπειρική μάθηση στις επιχειρήσεις.
  • Να σταματήσει κάθε ενέργεια υπονόμευσης του Ασύλου και αλλοίωσης της έννοιάς του. Η ευθύνη για την τήρηση του ασύλου πρέπει να ανήκει στη Σύγκλητο ή το Συμβούλιο του ΤΕΙ και όχι σε ολιγομελείς και ελεγχόμενες επιτροπές και προπαντός σε ένα δυνατό και συνειδητό κίνημα φοιτητών, εργαζομένων και του αγωνιστικού τμήματος των πανεπιστημιακών. Να μην εφαρμοστεί το νέο σύστημα για την εκλογή οργάνων διοίκησης των ΑΕΙ, που επιχειρεί την υποκατάσταση της συλλογικής δράσης από ατομικές πελατειακές σχέσεις και εξαρτήσεις.
  • Να μην καταρτιστεί κανένας εσωτερικός κανονισμός για πιο αντιδραστικό πλαίσιο λειτουργίας των ιδρυμάτων.
  • Εξασφάλιση όλων των προϋποθέσεων για να μπορούν οι φοιτητές απρόσκοπτα να ολοκληρώνουν τις σπουδές τους. Οχι στις διαγραφές των φοιτητών που βρίσκονται στο πτυχίο, όχι στους νέους ταξικούς φραγμούς.

Παράλληλα, απαιτεί να αποσυρθούν και να μην εφαρμοστούν και όλοι οι προηγούμενοι νόμοι (των κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ και ΝΔ), αλλά και αυτοί που ακολούθησαν το νόμο – πλαίσιο, να μην προχωρήσει η πολιτική που εφαρμόζει τις κατευθύνσεις της Μπολόνια μέσα στα ιδρύματα.

Ενιαία Ανώτατη Εκπαίδευση

Η πρόταση των δυνάμεων της ΠΚΣ είναι: Η αναδιαμόρφωση μιας πραγματικά ΕΝΙΑΙΑΣ ΑΝΩΤΑΤΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ, ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΚΑΙ ΔΩΡΕΑΝ, με υψηλό επίπεδο σπουδών και σύγχρονες υποδομές σε κάθε ίδρυμα (χωρίς κατηγοριοποίηση σχολών και αποφοίτων, χωρίς σπουδές διαφορετικών ταχυτήτων). Πρόκειται για εκπαίδευση στην υπηρεσία των αναγκών του λαού και των φοιτητών, με σκοπό την καλλιέργεια και ανάπτυξη επιστημονικών – και μόνον – αντικειμένων, ώστε να παράγεται δυναμικό ικανό να συμβάλλει στην άνοδο του υλικού και πνευματικού επιπέδου του λαού μας, στη γενική ευημερία.

Παράλληλα, προτείνουν δημιουργία συστήματος δημόσιων και δωρεάν «μεταλυκειακών» επαγγελματικών σχολών με στόχο την υψηλού επιπέδου επαγγελματική ειδίκευση. Ειδικά για τα ΤΕΙ απαιτούν να αποσαφηνιστεί άμεσα ο ρόλος τους στην παραγωγή, και να μπει τέλος στη διαιώνιση της ανισοτιμίας τους στο διπλό σύστημα πανεπιστημιακή – μη πανεπιστημιακή εκπαίδευση. Να ενταχθούν τα ΤΕΙ ή επιμέρους τμήματά τους είτε στην Ενιαία Ανώτατη Εκπαίδευση, είτε στο σύστημα της επαγγελματικής εκπαίδευσης, με κριτήριο τις κοινωνικές ανάγκες και τις ανάγκες ανάπτυξης της επιστήμης.

  • Υψηλό επίπεδο σπουδών και σύγχρονων υποδομών (κτίρια, εργαστήρια, βιβλιοθήκες, αναγνωστήρια, εξοπλισμός κλπ.) σε κάθε ίδρυμα, πλήρη ισοτιμία των ιδρυμάτων, των σχολών, των τμημάτων και των πτυχίων που απονέμουν.
  • Ενιαίο πρόγραμμα σπουδών ανά επιστημονικό αντικείμενο, που θα παρέχει ολοκληρωμένη επιστημονική ειδίκευση και πλήρη επαγγελματική επάρκεια. Το πτυχίο να αποτελεί τη μόνη προϋπόθεση για εργασία στο αντικείμενο σπουδών, χωρίς διαμεσολάβηση κανενός άλλου μηχανισμού διαπίστευσης της επαγγελματικής ικανότητας των αποφοίτων.
  • Εναν κύκλο προπτυχιακών σπουδών που θα οδηγεί σε πτυχίο ισοδύναμο με μάστερ και έναν κύκλο μεταπτυχιακών σπουδών που θα οδηγεί αποκλειστικά σε διδακτορικό δίπλωμα.
  • Διδακτικό προσωπικό με ενιαίες εργασιακές σχέσεις, πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης και κάλυψη όλων των κενών με μόνιμο διοικητικό και τεχνικό προσωπικό.
  • Κρατική χρηματοδότηση για την επαρκή κάλυψη των εκπαιδευτικών και ερευνητικών δραστηριοτήτων τους, με κατάργηση κάθε επιχειρηματικής δραστηριότητας σε ΑΕΙ και ΤΕΙ, καθώς και της εμπλοκής των επιχειρήσεων στις λειτουργίες τους. Κατάργηση των γραφείων διασύνδεσης με τις επιχειρήσεις. Αμεση κάλυψη από τον κρατικό προϋπολογισμό των αναγκών τμημάτων που ιδρύθηκαν με χρηματοδότηση του ΕΠΕΑΚ και υποχρεώνονται σε εκπτώσεις και περικοπές του προγράμματος σπουδών.
  • Δωρεάν σπουδές για όλους τους φοιτητές. Κανένας φοιτητής να μην είναι υποχρεωμένος να δουλεύει για να τα βγάλει πέρα με τα έξοδα των σπουδών του. ΟΥΤΕ ΕΥΡΩ ΓΙΑ ΣΙΤΙΣΗ – ΣΤΕΓΑΣΗ, ΒΙΒΛΙΑ, ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ! Δωρεάν παροχή όλων των απαιτούμενων συγγραμμάτων, που θα παράγονται με κρατική χρηματοδότηση σε κρατικά τυπογραφεία και θα διανέμονται έγκαιρα. Δωρεάν σίτιση και στέγαση για όλους τους φοιτητές. Εστιατόρια, κυλικεία στην ευθύνη του πανεπιστημίου και όχι των ιδιωτών. Αμεση ανέγερση νέων εστιών, επισκευή και ανακαίνιση όλων των παλιών με κρατική δαπάνη. Δωρεάν μετακίνηση των φοιτητών σε όλα τα μέσα μαζικής μεταφοράς. Γενικότερα, η φοιτητική μέριμνα να καλύπτει δωρεάν όλες τις ανάγκες του κάθε φοιτητή, συμπεριλαμβανομένων των πολιτιστικών και αθλητικών δραστηριοτήτων, των εκπαιδευτικών εκδρομών κλπ. Κατάργηση κάθε είδους διδάκτρων π.χ. στα μεταπτυχιακά, στους αλλοδαπούς φοιτητές κλπ. Παροχή κρατικών υποτροφιών σε όλους τους μεταπτυχιακούς φοιτητές. Δωρεάν παροχή όλων των απαραίτητων τεχνικών βοηθημάτων στους φοιτητές με ειδικές ανάγκες, αναγκαίων για την εκπαίδευση και την καθημερινή τους ζωή.
  • Γενναία αύξηση της κρατικής χρηματοδότησης για την Παιδεία τουλάχιστον στο 15% του κρατικού προϋπολογισμού.
  • Προϋπόθεση για υψηλού επιπέδου ανώτατη εκπαίδευση είναι η καθιέρωση Ενιαίου Δωδεκάχρονου Βασικού Υποχρεωτικού σχολείου, που θα παρέχει ολόπλευρη μόρφωση και καλλιέργεια της προσωπικότητας κάθε μαθητή πριν την επιλογή επιστημονικής ή επαγγελματικής ειδίκευσης.

Δουλειά και ζωή με δικαιώματα

Αναπόσπαστο κομμάτι του διεκδικητικού πλαισίου για τα δικαιώματα των φοιτητών και σπουδαστών στη μόρφωση είναι και οι απαιτήσεις που προβάλλει η ΠΚΣ στις σχολές για δουλειά και ζωή με δικαιώματα:

  • ΠΛΗΡΗ ΚΑΙ ΣΤΑΘΕΡΗ ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΕ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΠΟΦΟΙΤΟΥΣ ΣΤΟ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΤΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ ΤΟΥΣ.
  • Σταθερή εργασία με 7ωρο, 5ήμερο, τριανταπεντάωρο και μισθό που θα ανταποκρίνεται στις σύγχρονες ανάγκες διαβίωσης, κατάργηση των ελαστικών εργασιακών σχέσεων.
  • Καθολική δημόσια και δωρεάν Κοινωνική Ασφάλιση. Κανένας νέος ανασφάλιστος, να μην περάσει το κόστος ασφάλισης στις πλάτες μας, όχι στην ιδιωτική ασφάλιση, δε θα γίνουμε η γενιά της ανασφάλιστης εργασίας. Κατάργηση των αντιασφαλιστικών νόμων Σιούφα – Ρέππα.
  • Ελεύθερο χρόνο σαν απαραίτητη προϋπόθεση για τη διαρκή ανάπτυξη του μορφωτικού – πολιτιστικού επιπέδου κάθε αποφοίτου, τη δημιουργία οικογένειας, αλλά και την εξασφάλιση του δικαιώματος για κοινωνική ζωή και δράση.
  • Μέτρα προστασίας των άνεργων πτυχιούχων. Επιδότηση στο 80% του βασικού μισθού, χωρίς καμία προϋπόθεση από την 1η μέρα ανεργίας. Δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και βιβλιάριο ασθενείας σε όλους, χωρίς όρους και προϋποθέσεις.
  • Μέτρα στήριξης των εργαζόμενων φοιτητών. Εξάωρη εργασία με αποδοχές οκταώρου. Αδεια με αποδοχές και κάθε είδους διευκόλυνση την περίοδο των εξεταστικών.

Είναι φανερό ότι αυτός ο αγώνας δεν μπορεί να γίνει μόνο από τους φοιτητές – σπουδαστές. Γι’ αυτό και οι δυνάμεις της ΠΚΣ παλεύουν σταθερά για τη σύνδεση του φοιτητικού με το εργατικό κίνημα, τους μαθητές, τους γονείς, τους εκπαιδευτικούς, ενάντια στην πολιτική ΕΕ – ΝΔ – ΠΑΣΟΚ και βιομηχάνων, για μόρφωση, εργασία και ζωή με δικαιώματα, σύμφωνα με τις σύγχρονες ανάγκες.

Advertisements
Αναρτήθηκε στις ΠΚΣ, νόμος πλαίσιο, νεολαία. Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο ΠΑΝΣΠΟΥΔΑΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ

Κάνουμε τη φωνή μας δύναμη ανατροπής

Στις 9 του Απρίλη κοντά 150.000 νέοι και νέες προσέρχονται στις κάλπες των φοιτητικών και σπουδαστικών εκλογών. Κάθε χρόνο, έχουν πολιτικά χαρακτηριστικά και ιδιαίτερα φέτος, στο έδαφος των θετικών διεργασιών που συντελούνται με την αποδυνάμωση των κομμάτων ΝΔ – ΠΑΣΟΚ, χρειάζεται ακόμη πιο αποφασιστική ενίσχυση των ήδη θετικών ποσοστών της Πανσπουδαστικής.

Στις 9 του Απρίλη κοντά 150.000 νέοι και νέες προσέρχονται στις κάλπες των φοιτητικών και σπουδαστικών εκλογών. Κάθε χρόνο, έχουν πολιτικά χαρακτηριστικά και ιδιαίτερα φέτος, στο έδαφος των θετικών διεργασιών που συντελούνται με την αποδυνάμωση των κομμάτων ΝΔ – ΠΑΣΟΚ, χρειάζεται ακόμη πιο αποφασιστική ενίσχυση των ήδη θετικών ποσοστών της Πανσπουδαστικής.

Ο αντιασφαλιστικός νόμος της ΝΔ, συνέχεια των νόμων Ρέππα – Σιούφα, η υλοποίηση του νόμου – πλαισίου σφίγγουν τη θηλιά στο λαιμό των φοιτητών και σπουδαστών. Η ακρίβεια, η ανεργία πάνε χέρι χέρι με τη διογκούμενη ανασφάλεια που αγκαλιάζει κάθε εργατική λαϊκή οικογένεια και τα παιδιά της.

Η δυσαρέσκεια από την εφαρμοζόμενη πολιτική της κυβέρνησης της ΝΔ, όσο και των προηγούμενων κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ, τα προβλήματα που αυξάνονται, αποτελούν την πρώτη ύλη και βασικό κριτήριο, με το οποίο θα προσέλθουν στις κάλπες οι φοιτητές και οι σπουδαστές.

Ενα πρέπει να έχουν καθαρό: Οτι από την επομένη των εκλογών, εκ των πραγμάτων, το αποτέλεσμα θα αξιοποιηθεί. Η ΝΔ θα το αξιοποιήσει ως ψήφο εμπιστοσύνης από τους φοιτητές για τις μεταρρυθμίσεις που προωθεί, το ΠΑΣΟΚ για να εμφανίσει στροφή προς τα αριστερά μπροστά στην κρίση που περνά, ο ΣΥΝ ότι είναι το κόμμα της νεολαίας, άσχετα αν τα ποσοστά του παραμείνουν μικρά όπως είναι μέχρι τώρα.

Γι’ αυτό και το μήνυμα που θα βγει από τις κάλπες χρειάζεται να είναι καθαρό και σε αγωνιστική κατεύθυνση. Η ψήφος στην ΠΚΣ είναι το μόνο τέτοιο μήνυμα.

Ψήφος στην ΠΚΣ σημαίνει ψήφο διεκδίκησης των σύγχρονων αναγκών

Οι δυνάμεις της ΠΚΣ, με μπροστάρηδες τους ΚΝίτες και τις ΚΝίτισσες, δίνουν τη μάχη για να πολλαπλασιαστούν αυτές ακριβώς οι ψήφοι που στέλνουν μήνυμα υπεράσπισης και διεκδίκησης των δικαιωμάτων των φοιτητών και των σπουδαστών. Αυτή τη μάχη τη δίνουμε από θέση υπεροχής.

Γιατί, όχι μόνο επιβεβαιωθήκαμε για το «τι έρχεται», αλλά και γιατί βρεθήκαμε μαζί με χιλιάδες φοιτητές μπροστά στην οργάνωση της πάλης. Γιατί ενημερώσαμε κάθε νέο να ξέρει, αλλά και να αγωνιστεί για αυτά που του αξίζουν. Ποιος ενημέρωνε, χρόνια τώρα, για τις κατευθύνσεις της Μπολόνια, όταν οι άλλοι έλεγαν ότι η ΠΚΣ βλέπει φαντάσματα; Ποιος ενημέρωσε για το Ασφαλιστικό, βρέθηκε στην πρώτη γραμμή του αγώνα, στην περιφρούρηση των απεργιών, ώστε να μη γίνουμε εμείς η γενιά της ανασφάλιστης εργασίας;

Οι θέσεις της ΠΚΣ υπηρετούν αυτές ακριβώς τις ανάγκες. Των νέων που σπουδάζουν, των οικογενειών τους, του λαού και της νεολαίας συνολικά. Και αυτές δεν κοστολογούνται, πόσο μάλλον που η μεζούρα των βιομηχάνων και της ΕΕ είναι φτιαγμένη στα μέτρα της αύξησης της κερδοφορίας.

Γι’ αυτό και η ψήφος στην ΠΚΣ δεν μπορεί να παρερμηνευτεί, δεν πάει χαμένη. Είναι ψήφος ρήξης με αυτήν την πολιτική, που θέλει τους νέους χωρίς δικαιώματα στη μόρφωση και την εργασία, φτηνό πειθήνιο εργατικό δυναμικό, έτοιμο να προσφέρει κέρδη και ξανά κέρδη στο μεγάλο κεφάλαιο και τις επιχειρήσεις. Είναι ψήφος για μόρφωση για όλους, για δουλειά με δικαιώματα, για ζωή με αξιοπρέπεια.

Φοιτητές – σπουδαστές να στείλουν μήνυμα καταδίκης

Αυτό φοβούνται τα κόμματα της πλουτοκρατίας, η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, γι’ αυτό και επιδιώκουν να μην ανοίξει ουσιαστική συζήτηση. Δε θέλουν να κάνουν οι φοιτητές – σπουδαστές το βήμα, να απεγκλωβιστούν από τη στρούγκα της μοιρολατρίας και του συμβιβασμού που επιδιώκουν να τους κρατούν. Γιατί η καταδίκη των παρατάξεών τους, ΔΑΠ – ΠΑΣΠ, με παράλληλη αποφασιστική ενίσχυση της ΠΚΣ, μπορεί να συμβάλει σε θετικές διεργασίες στο φοιτητικό – σπουδαστικό κίνημα, ώστε να χειραφετηθεί, να βάλει εμπόδια στην προώθηση των αναδιαρθρώσεων.

Γι’ αυτό και χρειάζεται να μετρηθεί αποφασιστική στροφή: Να ενισχυθεί η μόνη παράταξη στο φοιτητικό – σπουδαστικό κίνημα που πάλεψε σταθερά ενάντια στην πολιτική των κυβερνήσεων ΝΔ – ΠΑΣΟΚ, ενάντια στις κατευθύνσεις της ΕΕ. Γνωρίζουν ότι σήμερα υπάρχει η πείρα, υπάρχει το έδαφος και δεν είναι άλλο από τις δυσβάσταχτες συνέπειες που γεννά η ίδια η πολιτική τους. Φοβούνται την πιθανότητα χιλιάδες νέοι να τους γυρίσουν την πλάτη. Γι’ αυτό και η ψήφος στην ΠΚΣ πονάει ακόμη περισσότερο την κυρίαρχη πολιτική στα ΑΕΙ – ΤΕΙ.

Ιδιαίτερα φοβούνται για τους νέους που βιώνουν άμεσα, οι ίδιοι και οι οικογένειές τους, το τίμημα της ιδιωτικοποίησης, την ένταση των ταξικών φραγμών, στα πανεπιστήμια και τα ΤΕΙ. Γι’ αυτό και οι πρωτοβουλίες της ΚΝΕ, αλλά και της ΠΚΣ για δωρεάν σπουδές, σίτιση, στέγαση, συγγράμματα, συναντούν τη συμφωνία των παιδιών που αναγκάζονται να δουλέψουν για να μπορέσουν να ολοκληρώσουν τις σπουδές τους.

Γι’ αυτό και η εκρηκτική κατάσταση που έχει συσσωρευτεί στα ΤΕΙ φέρνει όλο και περισσότερους σπουδαστές κοντά στις πρωτοβουλίες της ΠΚΣ, στις δραστηριότητες που ανέπτυξε το Πανελλαδικό Συντονιστικό των ΤΕΙ. Γιατί η κοροϊδία της ψευτοανωτατοποίησης έχει ξεφτίσει, οι σπουδές τους είναι χωρίς αντίκρισμα, το πτυχίο τους ανύπαρκτο. Και αυτό χρειάζεται να το πληρώσουν οι παρατάξεις ΔΑΠ – ΠΑΣΠ, ιδιαίτερα στα ΤΕΙ, με αποφασιστική μείωση των ψήφων και των ποσοστών τους.

Κριτήριο τα δικαιώματά μας, κόντρα στις ψευτοευκαιρίες και τα ψίχουλα

Πολλοί μιλούν, το τελευταίο διάστημα, για τις μεταρρυθμίσεις και τις ευκαιρίες που θα δημιουργήσουν, για το αναγκαίο της εφαρμογής τους ως αντίδοτο στα αδιέξοδα που σκόπιμα κρύβουν ότι οι ίδιοι έχουν δημιουργήσει με την πολιτική τους. Το πρόβλημα, βέβαια, είναι ότι οι ευκαιρίες αυτές έχουν ελάχιστους αποδέκτες. Αφορούν, πρώτα και κύρια, τις μεγάλες επιχειρήσεις που περιμένουν σαν αρπαχτικά να αποσπάσουν ακόμη μεγαλύτερο κέρδος από τα ΑΕΙ και ΤΕΙ, από την παραγωγή, με ακόμη μαζικότερους όρους φτηνών εργαζομένων, αλλά και από την αξιοποίηση της έρευνας.

Οι ευκαιρίες που επαγγέλλονται είναι για τους λίγους και εκλεκτούς που μπορούν να βάλουν βαθιά το χέρι στην τσέπη. Για τους πολλούς «πωλούνται όνειρα (και αυταπάτες) σε τιμή ευκαιρίας». Και για όσους δεν αντέχουν ούτε αυτό; Υπάρχουν και τα διάφορα καλόπαιδα στις σχολές που κάνουν ψυχικά, τάζουν έναντι ψήφων, πατώντας πάνω στην ανάγκη των φοιτητών – σπουδαστών να βγουν μια ώρα αρχύτερα στη δουλειά με ένα χαρτί.

Οι φοιτητές και οι σπουδαστές δεν έχουν ανάγκη από τέτοιες «ευκαιρίες», έχουν δικαιώματα και αυτά πρέπει να διεκδικήσουν. Να μη δώσουν κι άλλο χρόνο με την ψήφο τους στις παρατάξεις του δικομματισμού να αθωώσουν την πολιτική των κομμάτων τους. Να γυρίσουν την πλάτη σε αυτούς που, κοστολογώντας ακόμη και την αξιοπρέπειά τους, τους θέλουν δέσμιους και σιωπηλούς την ώρα που εκείνοι υποσκάπτουν το μέλλον τους.

Ενίσχυση της ΠΚΣ κόντρα στις ψευτοαναμορφώσεις και τις αυταπάτες

Αρκετοί σήμερα μιλούν με λόγια γεμάτα κολακεία για τη νέα γενιά, για τη γενιά του άρθρου 16. Ομως, όπου ακούς πολλά κεράσια κράτα και μικρό καλάθι. Οι δυνάμεις του ΣΥΝ ήταν οι πρώτες που τα προηγούμενα χρόνια πανηγύρισαν σε όλους τους τόνους την κοσμογονία της ΕΕ, του μάννα εξ ουρανού που θα έλυνε τα προβλήματα της νέας γενιάς. Σήμερα που …πάθαμε και ξέρουμε, οι νυν και πρώην πρόεδροι του ΣΥΝ, δίνουν τον καλύτερό τους εαυτό στη μάχη των …καναλιών και του μικροφώνου. Πίσω από τον κουρνιαχτό που σηκώνουν, κρύβουν την πραγματική τους συμφωνία με την πολιτική και τις κατευθύνσεις της ΕΕ, με το νόμο – πλαίσιο (καθηγητές του ΣΥΝ στην κίνηση των «1.000»), ότι έδωσαν μάχη στην Κομισιόν για εξίσωση των ΑΕΙ – ΤΕΙ με τα ΚΕΣ (Αλαβάνος).

Οι μόνιμοι χειροκροτητές των ξεπουλημένων πλειοψηφιών της ΓΣΕΕ, έδωσαν αριστερή χείρα βοηθείας στον Παναγόπουλο για την υπογραφή της αύξησης του 1 (!) ευρώ στην ΕΣΣΕ, ζήτησαν η γενιά των 600 ευρώ να γίνει γενιά των …660 ευρώ, εφάρμοσαν με …αγωνιστικό πνεύμα τα Τοπικά Σύμφωνα Απασχόλησης και τα προγράμματα stage σε δήμους και νομαρχίες, κάνουν τη δύσκολη νύφη για τα συνοικέσια με το ΠΑΣΟΚ, εξακολουθούν να ζουν όμορφα, πολύχρωμα, τολμηρά, καινοτόμα στον αστερισμό του Μάαστριχτ και της ΕΕ.

Δεν είναι τυχαίο ότι, παρά τη διαφήμιση, το κόμμα χωρίς νεολαία εξακολουθεί να φυτοζωεί στο 4,03% στα ΑΕΙ και στο 1,66% (!!!) στα ΤΕΙ και εκεί χρειάζεται να παραμείνουν οι περιθωριακές του δυνάμεις και φέτος.

Ομοίως, χρειάζεται να μειωθούν και οι παρατάξεις των ΕΑΑΚ, μόνιμοι κλακαδόροι και αυτοί της ΓΣΕΕ και του συνοικεσίου ΠΑΣΟΚ – ΣΥΝ, που κρατώντας ψηλά τη σημαία του αντικομμουνισμού, θέλουν τους φοιτητές – σπουδαστές αποκομμένους από τους συμμάχους τους, το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα, το ΠΑΜΕ. Γιατί η ψήφος σε αυτούς είναι ψήφος χωρίς αντίκρισμα για τους φοιτητές – σπουδαστές. Ιδιαίτερα τα παιδία που γυρίζουν την πλάτη σε ΠΑΣΟΚ – ΠΑΣΠ, να κάνουν αποφασιστικά το βήμα και να ενισχύσουν την ΠΚΣ.

Ισχυρή ΠΚΣ για αλλαγή των συσχετισμών στο φοιτητικό – σπουδαστικό κίνημα

Η πάλη για ένα φοιτητικό – σπουδαστικό κίνημα που θα βάζει εμπόδια στις στρατηγικές κατευθύνσεις ΕΕ – ΝΔ – ΠΑΣΟΚ απαιτεί αποφασιστική ενίσχυση της ΠΚΣ σε ΑΕΙ και ΤΕΙ, γιατί αυτή είναι το πραγματικό αντίπαλο δέος στη συντηρητική και επικίνδυνη ΔΑΠ – ΝΔΦΚ. Για να μπορεί το φοιτητικό – σπουδαστικό κίνημα να βάζει πλάτη στην υπεράσπιση των δικαιωμάτων της νεολαίας. Να ξεπερνούν οι σύλλογοι την κρίση στην οποία τους έχουν φέρει οι αρνητικοί συσχετισμοί, να ζωντανέψουν, αγκαλιάζοντας κάθε πλευρά της ζωής του φοιτητή – σπουδαστή, δίνοντας δημιουργική διέξοδο σε κάθε ανησυχία και προβληματισμό. Για ΔΣ που θα λογοδοτούν, που θα συμβάλλουν στη διεκδίκηση και στο συντονισμό του φοιτητικού – σπουδαστικού κινήματος, κόντρα σε όσους το θέλουν κατακερματισμένο, ανήμπορο να απαντήσει, στη μεθοδευμένη επίθεση από πλευράς ΝΔ – ΠΑΣΟΚ – ΕΕ.

Σε αυτή τη μάχη, τα μέλη της ΚΝΕ, οι χιλιάδες ΠΚΣάριοι σε κάθε σχολή της χώρας, θα συναντήσουν κάθε φοιτητή και σπουδαστή που σήμερα προβληματίζεται από την κατάσταση. Με αισιοδοξία και αγωνιστικό πνεύμα, με την υπεροχή των θέσεών μας, κάνουμε σε αυτές τις εκλογές ένα βήμα. Κάνουμε τη φωνή μας δύναμη ανατροπής.

Του
Θανάση ΤΖΙΜΑ*
*Ο Θανάσης Τζίμας είναι μέλος του Γραφείου του ΚΣ της ΚΝΕ και Γραμματέας της Οργάνωσης Σπουδάζουσας Αθήνας

Αναρτήθηκε στις ΚΚΕ, ΚΝΕ, ΠΚΣ, νόμος πλαίσιο, νεολαία. Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Κάνουμε τη φωνή μας δύναμη ανατροπής

Χρειάζεται πολιτική ανατροπή, για να εξασφαλιστούν συλλογικά δικαιώματα στη νεολαία

 

Η ομιλία της ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ στην προ ημερήσιας διάταξης συζήτηση στη Βουλή για τη νεολαία, την περασμένη Παρασκευή

Την πολιτική των «ευκαιριών» και όχι των συλλογικών δικαιωμάτων που αξίζει και πρέπει να απολαμβάνει η νεολαία, στηλίτευσε την περασμένη Παρασκευή από το βήμα της Βουλής η ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Αλέκα Παπαρήγα, στο πλαίσιο της προ ημερήσιας διάταξης συζήτησης για τη νεολαία που έγινε με αίτημα του ΚΚΕ. Ξεκινώντας την ομιλία της, σημείωσε σχετικά μ’ αυτό:

«Ο πρωθυπουργός χρησιμοποίησε μια λέξη σαν μαγικό κλειδί πολλές φορές στην ομιλία του. Δεν είναι η πρώτη φορά. Και στο πρόγραμμα της ΝΔ υπάρχει και γενικότερα σε διεθνές επίπεδο η νεολαία συνδέεται με μια πολιτική που δημιουργεί ευκαιρίες. Να δώσουμε στη νεολαία ευκαιρίες. Εμείς διαφωνούμε με αυτήν τη λογική. Η νεολαία έχει δικαιώματα. Αλλο ευκαιρίες και άλλο δικαιώματα.

Μάλιστα, στις σημερινές συνθήκες η έννοια των ευκαιριών συνδέεται με τη δημιουργία ενός κλίματος ανάπτυξης, ανταγωνισμού και ανάμεσα στους νέους. Δεν έχει να κάνει, βεβαίως, με την «ευγενική άμιλλα» που λέμε ποιος θα γράψει την καλύτερη έκθεση, ποιος θα ετοιμάσει την καλύτερη παράσταση. Ο όρος «ευκαιρίες» σημαίνει ότι η μεγάλη πλειοψηφία της νεολαίας θα κυνηγάει είτε τη χίμαιρα, είτε το μεροκάματο και όποιος τα κατάφερε τα κατάφερε. Οι άλλοι «στην απόξω» που λέμε.

Με αυτήν την έννοια, εμείς μιλάμε για δικαιώματα, για κοινωνική ισότητα και, βεβαίως, από εκεί και πέρα, οπωσδήποτε, κάθε νέος, κάθε νέα μπορεί να αδράξει την ευκαιρία για την προσωπική ανέλιξη, μέσα στα πλαίσια, όμως, κατάκτησης των συλλογικών δικαιωμάτων».

Ανησυχητικά φαινόμενα αντικομμουνισμού

Αμέσως μετά, η Αλ. Παπαρήγα άνοιξε μια παρένθεση, θέτοντας το ζήτημα της απαγόρευσης της Κομμουνιστικής Ενωσης Νεολαίας Τσεχίας, σημειώνοντας: «Θα ήθελα να κάνω μια παρένθεση στο θέμα που συζητάμε. Αφορά, όμως, τη νεολαία. Χτες το δικαστήριο στην Πράγα έθεσε εκτός νόμου την Κομμουνιστική Νεολαία της Τσεχίας. Για ποιο λόγο; Γιατί στο πρόγραμμά της γράφει για την κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής. Βεβαίως, αν στο πρόγραμμά της έλεγε ότι είμαστε υπέρ των ιδιωτικοποιήσεων, δε θα υπήρχε κανένα πρόβλημα. Η κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής εξοβελίζεται από την Τσεχία. Και εδώ υπάρχει ένα ζήτημα: Τι θα κάνουν οι πολιτικές δυνάμεις και στην Τσεχία, και σε όλη την Ευρώπη, και στην Ελλάδα.

Το θέμα δεν αφορά μια Κομμουνιστική Νεολαία, ένα Κομμουνιστικό Κόμμα. Και η απαγόρευση αυτή έρχεται 15 μέρες πριν από το Συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος Τσεχίας, ακριβώς σαν ένα μέσο πίεσης «βγάλτε και σεις από το πρόγραμμά σας, στο βαθμό που έχετε την κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής».

Δε σταματά όμως το πρόβλημα εδώ. Υπάρχουν ανησυχητικά φαινόμενα. Και σ’ αυτή την ατμόσφαιρα ζει και αναπτύσσεται η νεολαία, η οποία, αν θέλετε, φυσιολογικά σκέφτεται το σήμερα, το αύριο. Τι θέλω να πω: Η σοσιαλιστική ομάδα του Ευρωκοινοβουλίου έθεσε ζήτημα – και έγινε αποδεκτό από τις συντηρητικές δυνάμεις του προεδρείου – να συζητηθεί, στα πλαίσια στης Κομισιόν, το εξής ζήτημα: Η καταδίκη των εγκλημάτων που έγιναν σε ολοκληρωτικά καθεστώτα, ταυτίζοντας βεβαίως το φασισμό με τον κομμουνισμό και λέει τι μέτρα πρέπει να παρθούν γι’ αυτό το ζήτημα, για την καταδίκη των εγκλημάτων και των εγκληματιών το 2008. Είναι άλλο πράγμα η ιστορική συζήτηση και η ιστορική διαπάλη. Μάλιστα, η σοσιαλιστική ομάδα ζητάει να γίνει και επιστημονική τεκμηρίωση αυτών των εγκλημάτων.

Μήπως μ’ αυτόν τον τρόπο πάνε να καλυφθούν τα εγκλήματα που γίνονται σήμερα και που τα ζουν η νεολαία και όλες οι ηλικίες; Γιατί δεν παίρνουμε μια πρωτοβουλία να μιλήσουμε για τα σύγχρονα εγκλήματα από τη σκοπιά που ο καθένας, ενδεχομένως, βλέπει αυτά τα θέματα; Είναι πάρα πολύ σοβαρά αυτά τα ζητήματα και δεν ξέρω αν ο κ. Παπανδρέου έχει υπ’ όψιν του αυτή την πρωτοβουλία. Πάντως, κύριε Παπανδρέου, αν υπάρχει επιστημονική συζήτηση σ’ αυτά τα θέματα, εμείς μπορούμε να πάρουμε μέρος.

Είναι πάρα πολύ σοβαρό ζήτημα και είναι και μια ευκαιρία, εν πάση περιπτώσει, επειδή θα συζητηθούν τα θέματα της προπολεμικής περιόδου και της πρώτης μεταπολεμικής, να συζητήσουμε πολλά πράγματα που έχουν ενδιαφέρον, όπως και για τον ισπανικό εμφύλιο πόλεμο και για το ρόλο του λαϊκού μετώπου και για τη Συμφωνία του Μονάχου και για τη Συμφωνία του Βισύ, για το βομβαρδισμό της Δρέσδης και της Λειψίας – γιατί είναι και αυτά θέματα μετά τη λήξη του πολέμου – και να θέσουμε και τις γερμανικές αποζημιώσεις.

Εδώ, αν θέλετε, αρχίζει και διαμορφώνεται το κλίμα της Ευρωσυνθήκης, η οποία με το νέο αντιτρομοκρατικό πακέτο στρέφεται στην καταπολέμηση της βίαιης ριζοσπαστικοποίησης, με αιχμή τις ριζοσπαστικές ιδεολογίες. Αφορά τη νεολαία, γιατί πολύ πιο εύκολα μπορεί να ενταχθεί η νεολαία, οι νέοι άνθρωποι με τον αυθορμητισμό που έχουν σ’ αυτό που λέμε βίαιη ριζοσπαστικοποίηση.

Και γιατί να μας κάνει εντύπωση; Στη χώρα μας το τελευταίο διάστημα έχουμε δείγματα ενός εξτρεμιστικού συντηρητισμού, παραδείγματος χάρη. Θα μου πείτε «είναι μεμονωμένος» και αντέδρασε το υπουργείο Παιδείας. Είναι κλίμα. Εκπαιδευτικοί που θεωρούν ότι είναι άσεμνος ο Τένεσι Ουίλιαμς και ο Πικάσο.Τα μεγάλα εγκλήματα τα κάνουν αυτοί που ντύνονται πάρα πολύ σεμνά, φορούν γραβάτα, παπιγιόν, δεν αφήνουν εκτεθειμένα κάποια μέρη του σώματος να τα βλέπουμε. Τι είναι το σεμνό και τι είναι το άσεμνο; Ή να οργανώνονται εκδρομές στα σύνορα μαθητών σύγχρονων Μακεδονομάχων. Δε λέω ότι αυτά είναι κατεύθυνση από κάποιο κόμμα ή από την κυβέρνηση, αλλά αυτά εμφανίζονται και μέσα σε ένα τέτοιο κλίμα που διαμορφώνεται στην Ευρώπη και στην Ελλάδα, θα δούμε πάρα πολλά πράγματα».

Η νεολαία έχει κοινωνικά χαρακτηριστικά

Συνεχίζοντας, η Αλ. Παπαρήγα υπογράμμισε: «Οταν λέμε νεολαία, εμείς βεβαίως δεν εννοούμε μόνο αυτό, τα νιάτα, τα οποία, αν θέλετε, έχουν τα δικά τους χαρακτηριστικά και τα χαιρόμαστε – μπορώ να σας πω ότι ίσως και σε σχέση με το παρελθόν, φαινομενικά δεν υπάρχουν διαφορές ανάμεσα στα παιδιά της Αθήνας και στα παιδιά των άλλων αστικών κέντρων, ακόμη και στα παιδιά της υπαίθρου, ντύνονται με τον ίδιο τρόπο, τραγουδούν τα ίδια τραγούδια, χορεύουν, πάνε στα ίδια μέρη – αλλά υπάρχουν και άλλα χαρακτηριστικά. Αυτό δεν είναι και άσχημο. Υπάρχει και ένας τρόπος επικοινωνίας, αρκεί να μην υπάρχει μια ισοπεδωτική ομοιομορφία. Παρ’ όλα αυτά όμως, πέρα απ’ αυτά τα κοινά ηλικιακά χαρακτηριστικά, τα νιάτα που εμείς, οι μεγαλύτεροι τα ζηλεύουμε κιόλας, υπάρχουν και άλλα κοινωνικά χαρακτηριστικά τα οποία δείχνουν σοβαρές ιδιαιτερότητες και επομένως η νεολαία δεν μπορεί να προσεγγίζεται γενικά ως «τα νιάτα».

Με βάση τα στοιχεία της στατιστικής, η νεολαία συμμετέχει με μεγάλο ειδικό βάρος 40,5% στο σύνολο των εργαζομένων. Μιλάω με τα στοιχεία της Εθνικής Στατιστικής. Δεν είναι σύγχρονα, αλλά δείχνουν τις τάσεις των εργαζομένων σε τομείς της μεταποιητικής βιομηχανίας, το 42,7% των εργαζομένων στις κατασκευές, το 47,7% των εργαζομένων στο χονδρικό και λιανικό εμπόριο, το 49,1% στα ξενοδοχεία και τα εστιατόρια, το 44% στο χρηματοπιστωτικό σύστημα, το 48,1% στην παροχή υπηρεσιών. Βεβαίως με την ελαστικοποίηση, με τις απολύσεις, με την ανεργία μπορεί αυτά τα νούμερα να αυξομειώνονται, υπάρχει όμως η τάση ότι σ’ ένα σημαντικό μέρος κλάδων και τομέων, υπάρχει αυξανόμενος αριθμός απασχόλησης νέων ανθρώπων.

Αυτό δεν έχει καμία σχέση με το ζήτημα που έθεσε ο πρωθυπουργός ότι δεν υπάρχει μεγάλη ανεργία στους νέους και ότι η ανεργία μειώνεται. Σε λίγα χρόνια δε θα μπορούμε ούτε στατιστικά να εντοπίσουμε την ανεργία, όχι γιατί η Στατιστική Υπηρεσία δεν κάνει καλά τη δουλειά της, αλλά γιατί υπάρχουν ελαστικές μορφές απασχόλησης και η μερική μορφή απασχόλησης. Εδώ και χρόνια, ακόμα και λίγους μήνες ή λίγες μέρες το χρόνο αν υπάρξει απασχόληση, αυτή θεωρείται κανονική απασχόληση. Αυτό το έχει καθιερώσει και η EUROSTAT. Εμείς όταν λέμε απασχόληση μιλάμε για το νέο που αφού τελειώσει είτε το λύκειο είτε το πανεπιστήμιο και ολοκληρώσει τον κύκλο των σπουδών και των μεταπτυχιακών, αναζητά δουλειά. Μιλάμε για μόνιμη δουλειά. Είναι άλλο πράγμα η εναλλαγή απασχόλησης, με βάση τα ενδιαφέροντα και την επαγγελματική εξέλιξη. Αυτό είναι άλλο.

Επομένως, η ανεργία είναι μεγάλη παρά το δημογραφικό πρόβλημα και το γεγονός ότι γερνάει ο πληθυσμός. Υπάρχουν, όμως, και ορισμένα άλλα επίσημα στατιστικά στοιχεία, όχι ερασιτεχνικά. Οι νέοι που εγκαταλείπουν το σχολείο για να εργαστούν σήμερα φθάνουν το 16,10% του συνόλου της νεολαίας. Αυτά τα ποσοστά μπορεί τα τελευταία χρόνια να είναι και μεγαλύτερα. Δουλεύουν στις πιο πρόχειρες και δύσκολες δουλειές, ενώ οι περισσότεροι είναι ανασφάλιστοι και με ελάχιστες αμοιβές. Τα παιδιά αυτά εκτοπίζονται πιο εύκολα από την παραγωγική διαδικασία, γιατί δεν έχουν εφόδια, αφού εγκαταλείπουν και το σχολείο. Τα πιο «κουτσουρεμένα» δικαιώματα τα έχουν τα παιδιά της εργατικής οικογένειας και των άλλων φτωχών λαϊκών στρωμάτων. Οι νέοι που σπουδάζουν και εργάζονται ταυτόχρονα, δηλαδή που παρακολουθούν λύκειο ή ιδιωτικές σχολές ή πανεπιστήμιο – υπάρχει αυτό – και εργάζονται ορισμένες ώρες την ημέρα σε συνθήκες «μαύρης» εργασίας και αυτοί είναι ανασφάλιστοι, αλλά άμα ο εργοδότης δεν τους δηλώνει, ποια υπηρεσία; Εδώ οι υπηρεσίες έχουν αποψιλωθεί, δεν είναι στελεχωμένες. Να σας πω και κάτι; Θα τον κρύψει ο εργοδότης στο υπόγειο. Δε θα τον βρεις τον εργαζόμενο.

Το 50% των νέων κάτω των τριάντα χρόνων έχει δουλέψει σε «μαύρη» εργασία. Στο ποσοστό αυτό περιλαμβάνονται νέοι που φοιτούν σε τεχνικές σχολές και εργάζονται σε εργοστάσια, εργαστήρια, ξενοδοχεία και εστιατόρια – λέμε για τους κλάδους που υπάρχει το μεγάλο πρόβλημα – και βεβαίως είναι εκτεθειμένοι σε λειψά μέτρα. Τελευταία δημοσιεύτηκε έρευνα που λέει το 30% των φοιτούντων στα πανεπιστήμια δουλεύουν και το 60% στα ΤΕΙ».

Η αξία του κεντρικού σχεδιασμού και προγραμματισμού

Συνεχίζοντας, επισήμανε: «Λέει ο κ. πρωθυπουργός: «Πείτε μου συγκεκριμένη πρόταση για την καταπολέμηση της ανεργίας». Δεν είναι οργανωτικό το ζήτημα. Καταρχήν πρέπει να υπάρχει αυτό που λέμε σχέδιο από πάνω κατανομής όλου του εργατικού δυναμικού, πού, τι και πώς. Να το πω και πιο πρακτικά, πριν τελειώσει το παιδί το πανεπιστήμιο. Σπουδάζει, ας πούμε, οδοντιατρική. Θα ξέρει πού θα πάει να δουλέψει, σε ποιο νοσοκομείο ή σε ποιο κέντρο υγείας. Βεβαίως, μπορεί να γίνει αυτό. Θέλει σχεδιασμό. Αυτός ο σχεδιασμός δεν υπάρχει και είναι αδύνατο να υπάρξει. Δεν υπάρχει κεντρικός σχεδιασμός, υπάρχουν αυτό που λέμε ευκαιρίες.

Δεύτερον, για να μπορεί να γίνει κατανομή του εργατικού δυναμικού – να το πούμε καθαρά – εδώ αρχίζει ο άλλος δρόμος όπου κινούμαστε εμείς. Σημαίνει ότι η οικονομία – τι θα αναπτυχθεί, πού θα αναπτυχθεί και πώς – δεν καθορίζεται από το κεφάλαιο, δεν καθορίζεται από τη μονοπωλιακή ιδιοκτησία. Τι προγραμματισμό να κάνει τώρα η κυβέρνηση; Μπορεί να κάνει προγραμματισμό για τα ξενοδοχεία; Οχι. Τι είπε ο πρωθυπουργός; Αυτό που είναι αλήθεια. Δηλαδή, ότι το νέο που προσφέρεται σήμερα στον Ελληνα, είναι να μπει στο διαδίκτυο και να ψάχνει πού ζητάνε δουλειά.

Εμείς υποστηρίζουμε μια πολιτική – βεβαίως αυτή θέλει πραγματικά όχι αλλαγή του πολιτικού σκηνικού, αλλά πολιτική ανατροπή – όπου ο νέος θα έχει κατευθυνθεί πού θα βρει δουλειά. Χαίρω πολύ! Μπράβο στην κυβέρνηση που τα βλέπεις και ηλεκτρονικά. Αλλά αυτό σημαίνει ότι βρίσκω δουλειά; Αντί να παίρνω τις μικρές αγγελίες, να κοιτάζω και να σημειώνω, τα βρίσκω έτσι; Αυτό δε σημαίνει πολιτική απασχόλησης.

Εμείς, βεβαίως, διεκδικούμε σταθερή δουλειά για όλους, αλλά στις συνθήκες που ζούμε δεν μπορούμε να συμβιβαστούμε, επειδή δεν μπορεί να λυθεί το ζήτημα εντελώς, με καταστρατήγηση συλλογικών συμβάσεων, ωράρια, απλήρωτη δουλειά, έλλειψη μέτρων υγιεινής και ασφάλειας. Με την ευκαιρία, κύριε πρωθυπουργέ – βεβαίως, αυτό είναι ένα αντικειμενικό γεγονός – η τεχνολογία, η επιστήμη, οδηγεί στη μείωση της ζωντανής ανθρώπινης εργασίας στον παραγωγικό τομέα, στο εμπόριο και στις υπηρεσίες. Χρειάζεται λιγότερα χέρια. Αυτό πώς θα λυθεί; Λιγότερη δουλειά, λιγότερο ωράριο. Αυτό όμως δε γίνεται. Και τις τεχνολογίες, αλίμονο εάν τις βλέπει κάποιος εχθρικά – έλεος! – και αυτές λειτουργούν, αλλά από τη στιγμή που λειτουργούν στα χέρια καπιταλιστών, από τη στιγμή που λειτουργούν στα χέρια της καπιταλιστικής οικονομίας, γίνονται όπλο σε βάρος των εργαζομένων».

Τι μέτρα χρειάζονται

«Γι’ αυτό εμείς υποστηρίζουμε: Ανεργος ο νέος; Το 80% του βασικού μισθού, από την πρώτη ημέρα της ανεργίας. Δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Επιδότηση του ενοικίου. Πάγωμα δανείων. Οι ημέρες ανεργίας να ασφαλίζονται. Γιατί τα προτείνουμε αυτά; Διότι, στις σημερινές συνθήκες η ανεργία θα αυξάνεται. Εδώ υπάρχει το εξής ζήτημα: Κανένας νέος μέχρι τα 18 δεν πρέπει να δουλεύει, αλλά και μετά, εφόσον πάει στο πανεπιστήμιο ή στα ΤΕΙ. Το καθήκον του, η υποχρέωσή του είναι η μόρφωση. Επομένως, χρειάζονται μέτρα. Πώς θα καταργηθεί το 30% στα πανεπιστήμια που δουλεύουν και το 60% στα ΤΕΙ και που κανονικά δεν παρακολουθούν τις σπουδές; Εδώ δεν υπάρχουν μέτρα. Είναι ζήτημα οικονομικό; Πρέπει να στηριχτεί. Και δε λέω να του δοθεί ατομικό επίδομα, αλλά να στηριχτεί η οικογένεια, να στηριχτεί με πραγματικά δωρεάν σπουδές. Αλλά και αυτοί που δουλεύουν έχουν καμία εύνοια; Εμείς ζητάμε μαθητές, φοιτητές, σπουδαστές που δουλεύουν, να έχουν εξάωρη εργασία με αποδοχές οκτάωρου. Αδεια με αποδοχές την περίοδο των εξετάσεων. Ή θα τους βοηθήσετε να μη δουλεύουν ή, από τη στιγμή που δουλεύουν, δεν μπορεί να δουλεύουν με τις ίδιες συνθήκες που δουλεύουν οι άλλοι εργαζόμενοι και να πρέπει να πηγαίνουν και στο πανεπιστήμιο.

Υπάρχουν σχολές που στέλνουν τους νέους στην πρακτική. Χρειάζεται να γίνει πρακτική. Και εκεί γίνονται αντικείμενο της πιο στυγνής εκμετάλλευσης. Δε μαθαίνουν, κάνουν τη δουλειά του απλού εργαζόμενου και ό,τι πιάσει το μάτι του πρακτικά. Δεν είμαστε στην εποχή της μαστοράντζας, όπου τα παιδιά που πρέπει να κάνουν πρακτική άσκηση θα είναι με τους όρους της μαστοράντζας. Ετσι πάει σήμερα.

Ερχομαι τώρα στους χώρους κατάρτισης. Εμείς απορρίπτουμε αυτούς τους χώρους, τις σχολές κατάρτισης, ΙΕΚ, ΤΕΚ, DEREE κ.λπ. Γιατί; Διότι υποκαθιστούν την αναγκαιότητα μιας αναβαθμισμένης τεχνικής επαγγελματικής εκπαίδευσης. Το γεγονός, ας πούμε, ότι η επιστήμη βρίσκει όλο και πιο πλατιά εφαρμογή παντού και στην καθημερινότητά μας, το γεγονός ότι έχει πολύ μεγάλη σημασία η επιστήμη να γίνει εφαρμογή, δε σημαίνει ότι η τεχνική επαγγελματική εκπαίδευση δεν πρέπει να βασίζεται σε ένα πολύ υψηλό επίπεδο γενικής μόρφωσης.

Υπάρχουν επαγγέλματα που δε χρειάζονται ιδιαίτερη εκπαίδευση μέσα από σχολές. Υπάρχει η λογική της μαθητείας. Οι νέοι μαθητευόμενοι είναι εργαζόμενοι και πρέπει να αμείβονται και να ασφαλίζονται κανονικά. Εμείς αυτά τα λέμε συγκεκριμένα. Πρόκειται για συγκεκριμένες κατηγορίες νέων και είναι στο έλεος των επιχειρήσεων. Αυτούς, κατά κανόνα, τους χρησιμοποιούν μεγάλες επιχειρήσεις και υπάρχει σήμερα αυτή η δραματική εξέλιξη με τα ΣΔΙΤ και τα «έξυπνα» σχολεία, αλλά και άλλες κατασκευές των εργολάβων. Η μαύρη εργασία είναι ακόμα πιο αυξημένη στους εργολάβους και δεν μπορείς να πάρεις και καμία καταγγελία. Είναι δεμένος και εξαρτημένος από τον εργολάβο.

Να σας πω και το άλλο. Τα σωματεία, που είναι στον κλάδο, δεν ενδιαφέρονται γι’ αυτά τα παιδιά. Αλλα σωματεία αυτοί που είναι στην κανονική δουλειά, ξεχωριστά σωματεία αυτοί που είναι στους εργολάβους. Είναι ένα άλλο πρόβλημα, που αφορά βεβαίως την κατάσταση που επικρατεί στο συνδικαλιστικό κίνημα, ξεκινώντας από τις κορυφές».

Νέοι αγρότες, αυτοαπασχολούμενοι και νέα ζευγάρια

Αμέσως μετά η Αλ. Παπαρήγα αναφέρθηκε στα μέτρα που δήθεν ενισχύουν τη νεανική επιχειρηματικότητα, αλλά και στα προβλήματα που αντιμετωπίζουν τα νέα ζευγάρια, σημειώνοντας: «Κύριε πρωθυπουργέ, είπατε ότι ενισχύετε τους νέους αγρότες και τους νέους των πόλεων που θέλουν να γίνουν επιχειρηματίες. Υπάρχει πολιτική της Ευρωπαϊκής Ενωσης για τους αγρότες στις νέες ηλικίες, για επιδότηση επιχειρήσεων, γιατί τη συμφέρει την Ευρωπαϊκή Ενωση. Τι θα επιδοτήσει; Το γέροντα που θα πεθάνει και δε θα προλάβει να επιστρέψει και το δάνειο; Ομως, εδώ μπαίνει και ένα κριτήριο. Πρέπει να έχεις μεγάλη περιουσία, μεγάλη αγροτική εκμετάλλευση, για να πάρεις το δάνειο. Αυτοί που έχουν μικρή αγροτική εκμετάλλευση και δεν μπορούν να έχουν μία αναπαραγωγή με κέρδος, σε αυτούς δεν προσφέρεται δάνειο. Εχουμε τέτοια στοιχεία. Για να μην πω ότι ακόμη και αυτοί οι νέοι αγρότες που είχαν μια μεγαλούτσικη εκμετάλλευση και πήραν δάνειο έχουν πρόβλημα, διότι η γεωργική πολιτική, οι συνέπειες της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής, η συγκέντρωση της γης σε λίγα χέρια δεν αντισταθμίζουν τα όποια οφέλη δίνει στο νέο αγρότη το δάνειο.

Εν πάση περιπτώσει, εδώ υπάρχουν και άλλα θέματα. Δωρεάν εκπαίδευση και επιστημονικοτεχνική στήριξη από δημόσιους οργανισμούς και ιδρύματα έρευνας για ορθολογική χρήση των γεωργικών εφοδίων και εφαρμογή των νέων τεχνολογιών. Δεν είναι «πάω και παίρνω το δάνειο».

Ας δούμε τους νέους επιχειρηματίες στα αστικά κέντρα. Προβλέπετε και κάποια δάνεια και γι’ αυτούς. Και πάλι, όμως, τα προγράμματα απευθύνονται σε λίγους. Αμα δεν έχεις περιουσία για να την υποθηκεύσεις, τι να δώσει το δάνειο; Σε ένα νέο άνθρωπο που οι περισσότεροι χρεοκοπούν; Να ανοίξεις ένα μαγαζάκι και τι να πουλάς; Μπλούζες, φούστες κλπ.; Εχει γεμίσει ο τόπος. Τώρα και στα σούπερ μάρκετ παίρνεις και ψωμί και ό,τι άλλο. Τι μπορεί να ζητήσει κανείς σήμερα γι’ αυτούς τους νέους; Φορολογικές ελαφρύνσεις. Πέντε χρόνια, επτά χρόνια, δέκα χρόνια; Πόσο διάστημα δοκιμάζεται, εάν θα κρατηθεί η επιχείρηση; Επίσης, μπορεί να δοθεί χρηματοδότηση με χαμηλό επιτόκιο. Ακόμη και οι υποδομές από το κράτος σ’ αυτές τις μικρές επιχειρήσεις δεν έχουν εξασφαλιστεί.

Νέα ζευγάρια. Δεν υπάρχει πολιτική. Για παράδειγμα, το ασφαλιστικό νομοσχέδιο, που δυστυχώς απ’ ό,τι φαίνεται θα ψηφιστεί, ακριβώς έχει στο στόχο τις νεότερες ηλικίες. Οι νέοι ξεκινούν τα πρώτα βήματα της ζωής τους, χειραφέτηση από την οικογένειά τους και να κάνουν τη δική τους οικογένεια, εφόσον το θελήσουν, κάτω από πολύ χειρότερες συνθήκες απ’ ό,τι ήταν πριν είκοσι, τριάντα και πενήντα χρόνια. Δυστυχώς, είναι εμφανέστατο αυτό. Κάτω από πολύ χειρότερες συνθήκες. Υπάρχει ανασφάλεια. Ακόμη και αν έχεις δουλειά, είσαι ανασφαλής. Δεν μπορείς να προγραμματίσεις τη ζωή σου. Δεν είναι μόνο ότι έχεις λίγα, αλλά δεν μπορείς να προγραμματίσεις. Και μετά λέμε για καμπάνια κατά της υπογεννητικότητας! Είναι πραγματικά αξιοθαύμαστο που νέα ζευγάρια προχωρούν και κάνουν δεύτερο παιδί. Δεν ξέρεις, δεν μπορείς να προγραμματίσεις.

Εμείς επιφυλασσόμαστε, γιατί από την 1η του Απρίλη ξεκινάμε μια ειδική δραστηριότητα, για να μιλήσουμε για το κακοποιημένο παιδί, τα άτομα με ειδικές ανάγκες, κλπ.».

Για τα προβλήματα της εκπαίδευσης

Ερχόμενη στην Παιδεία η Αλ. Παπαρήγα αναφέρθηκε στο άρθρο 16 υπογραμμίζοντας: «Ομως, ας δούμε αυτό το ζήτημα της Παιδείας που έθιξε και ο πρωθυπουργός. Κατ’ αρχήν, να το ξεκαθαρίσουμε. Εμείς δεν περιοριζόμαστε να λέμε «όχι» στο άρθρο 16. Βεβαίως και χρειάζεται ξεσηκωμός, εάν προχωρήσει αυτή η διαδικασία. Ομως, αυτό είναι η μισή δουλειά. Είναι για τα μάτια του κόσμου, για να το πω καθαρά για μερικούς. Αυτή τη στιγμή ήδη οι ιδιώτες, οι επιχειρηματίες έχουν μπει βαθιά μέσα στον τομέα της Παιδείας και είτε γίνει το άρθρο 16 είτε δε γίνει, με κοινοτικές κατευθύνσεις θα περάσουν. Δεν είναι μόνο ότι υπάρχουν τα ιδιωτικά συγκροτήματα, είναι ότι ιδιωτικοποιείται η λειτουργία των πανεπιστημίων. Για εμάς κρίσιμο και σοβαρότατο ζήτημα είναι η εφαρμογή του νόμου-πλαισίου».

Στη συνέχεια αναφέρθηκε στην προσχολική αγωγή τονίζοντας: «Πριν μπω σ’ αυτό, θέλω να προσθέσω και κάτι άλλο. Διαφωνούμε ριζικά – και θα ήθελα να με ακούσει και ο υπουργός Παιδείας, δεν ξέρω εάν μπορούμε εδώ να πείσουμε – για το πώς οργανώνεται η προσχολική αγωγή. Κατ’ αρχήν, εμείς λέμε δύο χρόνια. Εχει σχολειοποιηθεί. Από τα σπάργανα το παιδί, δηλαδή και στο νηπιαγωγείο που είναι ένα χρόνο και πρέπει να γίνει δύο, μπαίνει σε σχολείο. Ο βασικός ρόλος του νηπιαγωγείου δεν είναι να είναι προθάλαμος για να προετοιμαστεί να πάει στο σχολείο. Αλλα πράγματα πρέπει να κάνει στο νηπιαγωγείο. Δεν είναι προγράμματα αυτά. Γίνεται σχολείο το νηπιαγωγείο. Για να το πω καθαρά, είναι ωμή παραβίαση των ορίων του παιδικού ψυχισμού και των αναγκών της νηπιακής ηλικίας. Ξέρω ότι έχετε παιδιά σ’ αυτήν την ηλικία. Τα προγράμματα αυτά να καταργηθούν, να βγουν καινούρια προγράμματα. Δεν μπορεί να είναι προθάλαμος σχολείου, να μαθαίνει να γράφει, να διαβάζει στο νηπιαγωγείο. Είναι άλλο πράγμα. Αρκούν αυτά που τραβάει δώδεκα χρόνια και στο πανεπιστήμιο, ένα άγχος. Είναι απαράδεκτο αυτό που έχει γίνει με το νηπιαγωγείο. Είναι δοκιμαστικό. Καταργήστε το. Κάντε καινούρια προγράμματα. Πιστεύω ότι είναι ένα θέμα στο οποίο μπορούμε να συμφωνήσουμε όλα τα κόμματα. Είναι παράλογο αυτό που γίνεται στα νηπιαγωγεία».

Σε ό,τι αφορά στην πρόταση του ΚΚΕ για ενιαίο δωδεκάχρονο σχολείο η Αλ. Παπαρήγα επισήμανε: «Στο χρόνο που μου απομένει, θέλω να σταθώ σε ορισμένα ζητήματα της εκπαίδευσης. Δε θα μπω αναλυτικά βέβαια σε αυτά. Εμείς υποστηρίζουμε την ενιαία δωδεκάχρονη εκπαίδευση. Με ποια έννοια; Είναι γενική, είναι αυτό που λέμε ενιαίο γενικό λύκειο. Επιτέλους, τόσα χρόνια έχουν εφαρμοστεί αυτά τα πράγματα, το λύκειο όπου από τα δεκαπέντε χρόνια έχουμε τις δύο κατευθύνσεις, την τεχνική και τη γενική. Αυτό πραγματικά είναι ξεπερασμένο. Πριν είκοσι, τριάντα, σαράντα, πενήντα χρόνια μπορεί να ήταν ένα μέσο. Είναι εντελώς ξεπερασμένο. Σήμερα η επαγγελματική εκπαίδευση πρέπει να είναι μετά τα δεκαοχτώ. Μέχρι τα δεκαοχτώ να υπάρχει ένα υψηλό επίπεδο γενικής μόρφωσης. Δε σημαίνει ότι δε θα καλλιεργούνται οι τάσεις, οι κλίσεις κλπ., αλλά αυτά τα ΕΠΑΣ και τα ΕΠΑΛ θα αναπαράγουν όλες τις προηγούμενες ρυθμίσεις που είχαμε. Πρέπει να καταργηθούν. Το θεωρούμε αντιεπιστημονικό και ανορθολογικό.

Βεβαίως, υπάρχει στόχος, το φτηνό εργατικό δυναμικό. Υπάρχει η τάση το παιδί από τα δεκαπέντε να μπορεί να πηγαίνει να δουλεύει. `Η να σπουδάζει και να δουλεύει ή να δουλεύει αποκλειστικά. Εν πάση περιπτώσει, για όσο διάστημα υπάρχει αυτή η εργασία και υπάρχει και η νυχτερινή εκπαίδευση, θέλει ουσιαστική βελτίωση. Εάν εφαρμοστεί το εξάωρο στη δουλειά των εργαζόμενων μαθητών, μπορεί να διαρκεί η φοίτησή τους στα νυχτερινά σχολεία όσο διαρκεί και των υπολοίπων. Εχουν ένα χρόνο παραπάνω. Και δουλεύουν και περισσότερο και έχουν και ένα χρόνο παραπάνω και η μόρφωση δεν είναι αυτή που πρέπει. Ούτε μπορεί τα σχολεία της δεύτερης ευκαιρίας να υποκαταστήσουν την υποχρέωση για μια βελτίωση της νυχτερινής εκπαίδευσης».

Για τα μεταπτυχιακά η ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ υπογράμμισε: «Μιλήσατε για τα μεταπτυχιακά. Εγώ τα έχω χάσει στις περιοδείες, αλλά δεν είναι μόνο δική μου γνώμη, είναι συλλογική του Κόμματος. Εχει αυξηθεί αποφασιστικά, μαζικά ο αριθμός των παιδιών που κάνουν μεταπτυχιακά. Εκρηξη. Αυτό, θα μου πείτε, δεν είναι θετικό; Βεβαίως. Τι μεταπτυχιακά κάνουν; Καμία σχέση με επιστημονικό αντικείμενο δεν έχουν της μεγάλης πλειοψηφίας. Αυτά δεν είναι μεταπτυχιακά. Δεν παρακολουθεί το υπουργείο Παιδείας; Αυτά τα καθορίζουν οι καθηγητές. Δεν είναι ότι τα παιδιά ζητούν αυτό. Δεν είναι μεταπτυχιακά. Μου ζητήθηκε, μάλιστα, και ζητήθηκε σ’ εμένα που είμαι η πιο ακατάλληλη για να βοηθήσω σ’ αυτό το ζήτημα, να πω το μυστικό της γυναικείας επιτυχίας στην πολιτική. Το μεταπτυχιακό είναι το μυστικό της γυναικείας επιτυχίας στην πολιτική. Ο νόμος περί ευθύνης υπουργών και κάτι τέτοια είναι μεταπτυχιακά;».

Ο νόμος – πλαίσιο να μην εφαρμοστεί

«Είχαμε δηλώσει απ’ αυτό το βήμα – συνέχισε η Αλ. Παπαρήγα – ότι εμείς θα αντιπαλέψουμε το νόμο-πλαίσιο και ό,τι άλλο έρθει, όπως και το άρθρο 16. Ιδιαίτερα πρέπει να φωτιστεί ο χαρακτήρας του καινούριου νόμου που ήδη μπαίνει στην εφαρμογή και δυστυχώς εδώ δεν υπάρχει η αντίσταση της μεγάλης πλειοψηφίας των πανεπιστημιακών. Πάρα πολλοί πανεπιστημιακοί διαφωνούν με το νόμο-πλαίσιο. Το παίρνουν όμως ότι είναι δεδομένο. Πρόκειται κυριολεκτικά για τραγωδία. Μακάρι, πανεπιστημιακοί που υπάρχουν και αντιστέκονται, φοιτητές, σπουδαστές, να βοηθήσουν να μην εφαρμοστεί αυτός ο νόμος, βεβαίως με μαζικές διαδικασίες και με ουσιαστική αντιπαράθεση σ’ αυτό και όχι με στεγνά συνθήματα.

Θα πω ορισμένα παραδείγματα. Παραδείγματος χάριν το υπουργείο Παιδείας έχει στείλει ένα σχέδιο, το λεγόμενο business plan, πώς θα πρέπει να λειτουργούν τα πανεπιστήμια και με βάση αυτό θα αξιολογούνται. Η αξιολόγηση είναι η προσαρμογή του πανεπιστημίου και του ΤΕΙ στους όρους της αγοράς. Πάντα βεβαίως η εκπαίδευση ήταν δεμένη με την αγορά. Δεν είναι καινούριο. Και είναι αδύνατο να μην είναι δεμένη με την οικονομία. Σε όλα τα κοινωνικά συστήματα έτσι είναι. Απλώς τώρα φεύγει από τη μέση ό,τι αυθόρμητο υπήρχε, ό,τι θετικό και προοδευτικό μπορούσε να υπάρχει μέσα σ’ αυτά τα πλαίσια, είτε αυθόρμητο είτε συνειδητά από μια προοδευτική ριζοσπαστική τάση, αυτά όλα φεύγουν και υπάρχει μια ισοπεδωτική κατάσταση που όλα ρυθμίζονται με βάση την αγορά.

Μ’ αυτήν την έννοια εμείς την αξιολόγηση την απορρίπτουμε. Είναι αξιολόγηση που οι στόχοι της είναι αντιδραστικοί, όχι συντηρητικοί. Τι λέει, παραδείγματος χάριν, ένα από τα κριτήρια; Συμμετοχή στις διαδικασίες διασφάλισης της ποιότητας. Η διασφάλιση της ποιότητας είναι οι νόμοι της αγοράς. Χρηματοδότηση από άλλες πηγές. Τι θα πει αυτό; Η Παιδεία, τα πανεπιστήμια πρέπει να χρηματοδοτούνται μόνο από το κράτος. Υπάρχει και η ευρωπαϊκή χρηματοδότηση. Αυτή όχι να πηγαίνει στο μαγαζάκι του κάθε καθηγητή και με την παρέα τους φοιτητές και με τις συνδικαλιστικές φοιτητικές και σπουδαστικές παρατάξεις που ρυθμίζουν αυτά τα πράγματα. Θα καθορίζει το υπουργείο, θα καθορίζει το πανεπιστήμιο πού θα γίνει έρευνα. Και να μπαίνουν μέσα στον κρατικό κορβανά και όχι στα μαγαζάκια. Διότι δεν ήταν μόνο το Πάντειο. Υπάρχουν πολύ χειρότερα. Οταν το πανεπιστήμιο ψάχνει για χρήματα, οι καθηγητές πρέπει να αφήσουν το διδακτικό και επιστημονικό τους έργο και να πάνε να βρίσκουν τους επιχειρηματίες να τους χρηματοδοτούν με τα γνωστά ανταλλάγματα.

Προσέξτε ένα άλλο στοιχείο που μπαίνει τώρα στην αξιολόγηση. Διασφάλιση ακαδημαϊκών και επαγγελματικών προοπτικών διδασκόντων και φοιτητών. Θα ελέγχεται δηλαδή το πανεπιστήμιο εάν οι φοιτητές, οι σπουδαστές βρίσκουν δουλειά. Καλά, το πανεπιστήμιο θα βρίσκει δουλειά στους φοιτητές και στους σπουδαστές; Δηλαδή, πού το πάνε; Δε βγάζεις καλά μορφωμένους και γι’ αυτό δε βρίσκουν δουλειά; Ε, δεν είναι έτσι. Εκεί πάει. Και μέσα απ’ αυτή την αξιολόγηση θα έχουμε ταξική κατηγοριοποίηση των πανεπιστημίων. Βεβαίως απλώθηκαν τα πανεπιστήμια παντού. Κάθε χωριό και ΤΕΙ θα έχουμε σε λίγο. Οσο όμως μεγαλώνει η αποκέντρωση, τόσο πέφτει η ποιότητα και τόσο υποβαθμίζεται και ταξικοποιείται και η σύνθεση αυτών των χώρων.

Εμείς είμαστε κάθετοι σ’ αυτό που λέγεται οικονομική αυτοτέλεια των πανεπιστημίων γιατί είναι παγίδα για τους επιχειρηματίες, σ’ αυτό που λέγεται αποκέντρωση που είναι υποβάθμιση, κατηγοριοποίηση και ταξικοποίηση».

Για τη Φυσική Αγωγή και την Καλλιτεχνική Παιδεία

Η Αλ. Παπαρήγα στάθηκε και σε δύο ακόμα ζητήματα στο πλαίσιο της αναφοράς της στην εκπαίδευση. Συγκεκριμένα: «Τέλος, θέλω να θέσω άλλα δύο ζητήματα συνοπτικά. Φυσική Αγωγή και Αθλητισμός. Οι Ολυμπιακοί Αγώνες ούτε αυτό δεν άφησαν, τη στιγμή που έλεγαν ότι θα στελεχωθούν τα σχολεία και ότι η Φυσική Αγωγή θα εδραιωθεί μέσα στα σχολεία. Τέτοιο πράγμα δεν υπάρχει. Η κατάσταση είναι τραγική. Με τα 5Χ5 θα αναπτυχθεί ο αθλητισμός; Με τα γυμναστήρια θα αναπτυχθεί ο αθλητισμός και την παθητική γυμναστική; Δεν υπάρχει καμία πρόοδος, για να μην πω ότι υπάρχει πισωγύρισμα. Και εν πάση περιπτώσει, θα έρθει η ώρα να γίνει μία συζήτηση, να ξεκινήσουμε από το νόμο 879/1979 της Νέας Δημοκρατίας με τον οποίο παραδόθηκε, παραδείγματος χάριν, το ποδόσφαιρο στους επιχειρηματίες; Θα γίνει μία συζήτηση; Ποιος είναι ο απολογισμός; Να κάνουμε έναν απολογισμό.

Ποια είναι η βάση του αθλητισμού; Η ΠΑΕ ή το αθλητικό σωματείο με τον κοινωνικό του ρόλο; Ποια είναι η βάση του αθλητισμού; Το σχολείο και η γειτονιά ή οι φιέστες και οι τσακωμοί των μεγαλοεπιχειρηματιών μεταξύ τους;

Και ένα άλλο ζήτημα, η Καλλιτεχνική Παιδεία. Τι έχει γίνει; Δε θα πιάσω τις μεγάλες ελλείψεις που έχουν τα μουσικά σχολεία. Υπάρχει Καλλιτεχνική Παιδεία; Βγήκαν συμπεράσματα; Και μετά θα μου πεις: «Ποιος θα την κάνει την Καλλιτεχνική Παιδεία; Ο καθηγητής που απαγορεύει τον Τένεσι Ουίλιαμς και τον Πικάσο;». Κάτι πρέπει να γίνει. Η Καλλιτεχνική Παιδεία υπάρχει μέσα στα σχολεία; Δηλαδή, πρέπει τα παιδιά να πηγαίνουν στο ωδείο από εδώ και από εκεί; Δεν είμαστε αντίθετοι. Οι δήμοι μπορούν να έχουν χώρους για να έρχεται κανείς σε επαφή με τη μουσική ή με άλλες μορφές τέχνης. Στο σχολείο, όμως, τι γίνεται; Ανώτατη Παιδεία Καλλιτεχνική δεν έχουμε. Η Σχολή Θεατρολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών: Τι συμπεράσματα έχουν βγει από τη λειτουργία της Σχολής; Δεν έχει σχέση με την αξιολόγηση. Να γίνει ουσιαστική συζήτηση. Εχουμε μουσικά πανεπιστήμια. Τι κάνουν; Εχει εξετάσει κανείς αυτά τα παιδιά που βγαίνουν από τα μουσικά πανεπιστήμια τι κάνουν; Σε λίγο θα τα βλέπουμε στις ταβέρνες να παίζουν ένα όργανο για να μαζεύουν λεφτά τραγουδώντας. Αλλες σχολές βγάζουν, λέει, συνθέτες και διευθυντές ορχήστρας. Πού πάνε αυτοί οι άνθρωποι; Δεν πρέπει να υπάρχει μία μελέτη, μία συζήτηση; Οχι αξιολόγηση, αυτή που συζητιέται.

Είστε νέος και στην ηλικία υπουργός, έχετε παιδιά. Δεν προσωποποιώ τα πράγματα, εμείς ποτέ δεν προσωποποιήσαμε ούτε με την προηγούμενη υπουργό, και το ξέρετε πολύ καλά, γιατί είναι κυβερνητική πολιτική. Αλλά υποτίθεται, ας πούμε, ότι ορισμένα πράγματα μπορεί να είναι αντικείμενο ευαισθησίας σε όλα τα κόμματα. Μπορεί να διαφωνούμε στο ιδεολογικό περιεχόμενο της Καλλιτεχνικής Παιδείας, εκεί θα διαφωνήσουμε, αλλά Καλλιτεχνική Παιδεία δε θα πρέπει να γίνει αναπόσπαστο στοιχείο από το νηπιαγωγείο μέχρι και το πανεπιστήμιο;».

Αισιοδοξούμε στη βάση της πάλης

Καταλήγοντας η Αλ. Παπαρήγα τόνισε: «Θεωρούμε – θα επαναλάβω – ότι η νεολαία ξεκινάει από πολύ χειρότερες συνθήκες, από πολύ κατώτερα σκαλοπάτια, σε μία περίοδο που οι ανάγκες είναι τεράστιες, που οι δυνατότητες επίσης είναι τεράστιες. Δεν αρκεί να της πεις: «Πάρε τον υπολογιστή και δες τους πράσινους δείκτες», δηλαδή δεν μπορεί να αντικαταστήσουμε τη ζωή που πρέπει να ζήσει η νεολαία απλώς με ένα ποντίκι του υπολογιστή. Ναι, χρειάζεται ο υπολογιστής, ναι, χρειάζεται η τεχνολογία, είναι θαυμάσιο και μεγάλο πράγμα, αλλά από μόνη της μπορεί να οδηγήσει σε μία τεράστια απομόνωση, σε τεράστια προβλήματα και στην ανεργία και σε όλα αυτά που γνωρίζουμε. Επομένως, για εμάς το θέμα είναι: Μόρφωση, δουλειά, κοινωνική και πολιτική ατμόσφαιρα.

Τελειώνω ξεκινώντας από αυτό που είπα στην αρχή. Ο αντικομμουνισμός έπαιρνε εκρηκτικές διαστάσεις, όχι όταν ανέβαινε το κίνημα, και πριν ανέβει, όταν επρόκειτο να έρθουν πολύ χειρότερα μέτρα. Και το τελευταίο διάστημα, τα τελευταία χρόνια υπάρχουν σημάδια και στην Ευρώπη και στην Ελλάδα – ίσως στην Ελλάδα να είναι λιγότερα, αλλά υπάρχουν σημάδια στην Ευρώπη – που λένε το γνωστό παραμύθι του αντικομμουνισμού, το γνωστό όπλο, για να ισοπεδώσουμε τα πάντα και να έρθουν τα καινούρια μέτρα για να περάσουν χωρίς αντίσταση.

Είμαστε αισιόδοξοι, αλλά έχουμε και επαγρύπνηση και η επαγρύπνηση πρέπει να συμβαδίζει και με την πάλη και με την αισιοδοξία, αλλά δεν είναι καλά μηνύματα αυτά που έρχονται το τελευταίο διάστημα.

Κύριε Παπανδρέου, κύριε πρόεδρε του ΠΑΣΟΚ, θα σας παρακαλέσω. Καταλαβαίνω, ανάμεσα στα κόμματα, και εμείς δεν παρεμβαίνουμε «γιατί το έκανες εκείνο», αλλά για δείτε αυτήν τη Σοσιαλιστική Ομάδα, τι θέλει να κάνει στο Ευρωκοινοβούλιο;

Εμείς θα αντιμετωπίσουμε το ζήτημα όπως και το μνημόνιο. Θα κάνουμε κινητοποίηση εκείνη τη μέρα έξω από το Κοινοβούλιο. Να συζητήσουμε τα πάντα, ναι. Συζητήσεις. Δεν μπορεί να υπάρχουν ψηφίσματα Κοινοβουλίων. Το αλβανικό Κοινοβούλιο ξέρετε τι ψήφισε. Με τους τσάμηδες, μέρα εθνική. Αυτό μας αρέσει; Οχι.

Να μιλήσουμε για την ιστορία. Αλλά να μιλήσουμε και να καταγγείλουμε τα σύγχρονα εγκλήματα».

Αναρτήθηκε στις παιδεία, Ανεργία, ΚΚΕ, ΚΝΕ, Οι Θέσεις του ΚΚΕ, αντικομμουνισμός, διεθνή, εργατικά, νόμος πλαίσιο, νεολαία, To KKE προτείνει. Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Χρειάζεται πολιτική ανατροπή, για να εξασφαλιστούν συλλογικά δικαιώματα στη νεολαία

ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΙΔΕΙΑ

Αποτελέσματα μόνο με κοινή δράση

Μόνο η κοινή δράση μαθητών, φοιτητών, εκπαιδευτικών, εργαζομένων, γονιών, μπορεί να φέρει αποτελέσματα, κόντρα στην αντιεκπαιδευτική πολιτική των κυβερνήσεων της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ.

ΣΥΣΚΕΨΗ ΜΑΖΙΚΩΝ ΦΟΡΕΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΙΔΕΙΑ

Αγωνιστική δράση ενάντια στην αντιεκπαιδευτική πολιτική

Πολλοί οι φορείς που ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα της Ομοσπονδίας Γονέων Αθήνας

Η ανάγκη ανάπτυξης δράσης και πρωτοβουλιών απέναντι στη συνεχιζόμενη αντιεκπαιδευτική πολιτική των κυβερνήσεων της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, αναδείχτηκε στη χτεσινή σύσκεψη, που συγκάλεσε η Ομοσπονδία Γονέων Νομαρχίας Αθήνας. Πλήθος φορέων, εκπρόσωποι ενώσεων γονέων, συλλόγων πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης, ΕΛΜΕ, εργατικά σωματεία, μαζικοί και κοινωνικοί φορείς ανταποκρίθηκαν στην πρόσκληση και πραγματοποιήθηκε πλούσια συζήτηση για την πάλη ενάντια στις «μεταρρυθμίσεις».Ξεχωριστή ήταν η κάθε ομιλία, αφού έφερε εμπειρία από την πραγματική κατάσταση, που βιώνουν μαθητές, δάσκαλοι, καθηγητές και γονείς από την εκπαίδευση σήμερα. Οι ομιλητές μετέφεραν εικόνες, που αποδεικνύουν τα σχέδια για παραπέρα εμπορευματοποίηση της Παιδείας και την προσπάθεια διαμόρφωσης ανθρώπων που θα εξυπηρετούν τις ανάγκες της αγοράς, δηλαδή, της κερδοφορίας του κεφαλαίου. Ιδιαίτερη η σημασία της παρουσίας εργατικών σωματείων, που έδειξε, για μια ακόμη φορά, πως τα προβλήματα της Παιδείας αφορούν τους εργαζόμενους και είναι μέρος ολόκληρης της αντιλαϊκής πολιτικής που εφαρμόζεται. Μόνον η κοινή δράση μαθητών, φοιτητών, εκπαιδευτικών, εργαζομένων, γονιών, μπορεί να φέρει αποτελέσματα, σημειώθηκε από τους ομιλητές.

Την εισηγητική ομιλία έκανε ο Βασίλης Τόγιας, πρόεδρος της Ομοσπονδίας Γονέων Νομαρχίας Αθήνας, ο οποίος υπογράμμισε, μεταξύ άλλων: «Οι προγραμματικές δηλώσεις της κυβέρνησης, όσο και οι δεσμεύσεις της απέναντι στους διεθνείς οργανισμούς, δε δίνουν κανένα περιθώριο αμφισβήτησης, για το πώς θα κινηθεί η κυβέρνηση και το επόμενο διάστημα. Τα χρονικά όρια στενεύουν και οι όποιοι ελιγμοί έχουν να κάνουν όχι με την ουσία των μεταρρυθμίσεων, αλλά με τον επικοινωνιακό τρόπο που αυτές θα περάσουν». Ο Β. Τόγιας κάλεσε τους μαζικούς φορείς να ανοίξουν παντού το ζήτημα της Παιδείας, των λαϊκών αναγκών και να οργανώσουν τον αγώνα τους.

Οι φορείς τάχθηκαν ενάντια στην επερχόμενη αναγνώριση των τίτλων σπουδών των ιδιωτικών κολεγίων και των ΚΕΣ και κάλεσαν σε κατά τόπους πρωτοβουλίες για την οργάνωση της πάλης, ώστε να μην περάσει το ξεπούλημα της Παιδείας, για να μην περάσουν τα σχέδια για την αποκέντρωση της εκπαίδευσης. Επίσης, κάλεσε τους μαζικούς φορείς του Δήμου Αθήνας να συμμετάσχουν στη συγκέντρωση – παράσταση διαμαρτυρίας, στις 11 του Οκτώβρη, στις 6 το απόγευμα, στην πλατεία Δημαρχείου για το κτιριακό ζήτημα.

Στην απόφαση της σύσκεψης τέθηκαν μια σειρά αιτημάτων για τη διεκδίκηση αποκλειστικά δημόσιας και δωρεάν Παιδείας για όλες τις βαθμίδες: Διπλασιασμός των δαπανών για την Παιδεία από τον κρατικό προϋπολογισμό στο 15%. Ενιαίο δημόσιο και δωρεάν 12χρονο σχολείο. Δίχρονη υποχρεωτική δημόσια και δωρεάν προσχολική αγωγή σε σύγχρονα και ασφαλή κτίρια με σύγχρονες υποδομές. Κατάργηση των τροφείων από τους παιδικούς σταθμούς. Αποκλειστικά δημόσια και δωρεάν Ανώτατη Εκπαίδευση. Ισα δικαιώματα στη μόρφωση για όλα τα παιδιά Ελλήνων και μεταναστών και μια σειρά άλλα αιτήματα.

Η σύσκεψη ολοκληρώθηκε αργά το βράδυ. Ο «Ρ» θα αναφερθεί αναλυτικότερα στο θέμα σε επόμενο φύλλο του.

ΦΟΙΤΗΤΙΚΟΙ ΣΥΛΛΟΓΟΙ

Ο νόμος πλαίσιο να αποσυρθεί!

Παράσταση διαμαρτυρίας στο υπουργείο Παιδείας

Παράσταση διαμαρτυρίας έκαναν χτες το μεσημέρι εκπρόσωποι από οκτώ φοιτητικούς συλλόγους της Αθήνας έξω από το υπουργείο Παιδείας, απαιτώντας τη συνολική απόσυρση του νόμου – πλαισίου και την κατάργηση της κοινοτικής οδηγίας 36/05 που εξισώνει τα επαγγελματικά δικαιώματα αποφοίτων ΑΕΙ – ΤΕΙ με αυτά των αποφοίτων από ιδιωτικά κολέγια.Από την πλευρά του, ο υπουργός Παιδείας Ε. Στυλιανίδης, παρότι επιχείρησε να καθησυχάσει τις αντιδράσεις, δεν μπόρεσε τελικά να κρύψει ότι για την κυβέρνηση ο νέος νόμος – πλαίσιο είναι μια πραγματικότητα επί της οποίας η μόνη συζήτηση που μπορεί να γίνει αφορά στο χρονοδιάγραμμα εφαρμογής του νόμου.

Χαρακτηριστικά δήλωσε: «Δεν αφήνω ανοιχτό κανένα ενδεχόμενο αναστολής όλης αυτής της προσπάθειας που ξεκίνησε. Δεν ερχόμαστε να ανακόψουμε, να αναστείλουμε μια μεταρρυθμιστική προσπάθεια που ξεκίνησε».

Η στάση των φοιτητών απέναντι σε αυτό ήταν ξεκάθαρη: Είμαστε εδώ για να καταθέσουμε την αντίθεσή μας σε ένα νόμο που αν και είναι ψηφισμένος έχουμε κάθε δικαίωμα να αντιδρούμε απέναντι σε αυτόν, πολύ απλά γιατί καταπατά τα δικαιώματά μας στις δωρεάν σπουδές, στη μόρφωση.

Οι εκπρόσωποι των φοιτητών δήλωσαν στον υπουργό ότι τα κονδύλια που προβλέπονται στον προϋπολογισμό για την Παιδεία δεν ανταποκρίνονται στα αιτήματα των φοιτητών και των οικογενειών τους. Κατήγγειλαν ότι έγινε προσπάθεια να περικοπούν συγγράμματα στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας.

Τόνισαν την αντίθεσή τους στην εφαρμογή της κοινοτικής οδηγίας 36/05 για την εξίσωση των επαγγελματικών δικαιωμάτων των αποφοίτων ΑΕΙ – ΤΕΙ με αυτά των ιδιωτικών κολεγίων, γιατί δεν μπορούν να εξισώνονται η κατάκτηση της επιστημονικής γνώσης με το εμπόριο των πτυχίων.

Στην προσπάθεια του υπουργού να φανεί διαλλακτικός απάντησαν ότι αν η κυβέρνηση πράγματι ακούει τα αιτήματα των φοιτητών δεν έχει άλλο παρά να να αρχίσει να υλοποιεί ένα προς ένα τα δίκαια αιτήματά τους.

ΠΡΥΤΑΝΕΙΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΩΝ

Σε πορεία εφαρμογής ο νόμος – πλαίσιο

Μετά τους προέδρους των ΤΕΙ και οι πρυτάνεις των πανεπιστημίων συναντήθηκαν με τον υπουργό Παιδείας και τον ενημέρωσαν για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν κατά την εφαρμογή του νέου νόμου – πλαισίου. Οι πρυτάνεις, οι οποίοι δήλωσαν ικανοποιημένοι από τη συνάντηση, σημείωσαν ότι έχει μπει σε εφαρμογή η διάταξη για το όριο φοίτησης και έχει ξεκινήσει η εκκαθάριση του μητρώου των φοιτητών. Σχετικά με τη χρηματοδότηση των ιδρυμάτων, επισήμαναν ότι φέτος θα γίνει με βάση τον προηγούμενο νόμο, καθώς τα πανεπιστήμια δεν μπορούν ακόμα να συντάξουν τετραετή ακαδημαϊκά αναπτυξιακά προγράμματα.

Ακόμα, επιβεβαίωσαν ότι φέτος τα συγγράμματα θα διανεμηθούν με το προηγούμενο καθεστώς ενώ ζήτησαν επανεξέταση του συστήματος των μεταγραφών. Οι πρυτάνεις δήλωσαν ότι αναμένουν τις απαντήσεις του υπουργού κατά τη Σύνοδό τους στην Καλαμάτα, στις 3 του Νοέμβρη.

Αναρτήθηκε στις παιδεία, ΚΚΕ, Ν.Δ., ΠΑ.ΣΟ.Κ, Πολιτική Κοροϊδια ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, νόμος πλαίσιο, νεολαία. Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΙΔΕΙΑ

Να μην εφαρμοστεί ούτε μια πλευρά του νόμου – πλαισίου

 

Παράσταση διαμαρτυρίας σήμερα στις 12.30 μ.μ. στο υπουργείο Παιδείας

 

Με δεδομένη την απόφασή τους να συνεχίσουν τον αγώνα που σηματοδότησε την περασμένη χρονιά, μέσα και έξω από τις σχολές, για να μην εφαρμοστεί – να αποσυρθεί ο νόμος – πλαίσιο και να μην υιοθετηθεί η κοινοτική οδηγία 36/05, σήμερα, στις 12.30 μ.μ., φοιτητές προχωρούν σε παράσταση διαμαρτυρίας στο υπουργείο Παιδείας. Απόφαση συμμετοχής στη σημερινή κινητοποίηση έχουν πάρει οι σύλλογοι φοιτητών Οικονομικού Νομικής, Παιδαγωγικού, Φυσικού, Χημικού, Γεωλογικού, Νοσηλευτικής, Γεωπονικής, Σχολής Εφαρμοσμένων Μαθηματικών και Φυσικών Επιστημών ΕΜΠ. Ακόμα, οι σύλλογοι φοιτητών Νομικής και Νηπιαγωγών έχουν πάρει αποφάσεις που καταδικάζουν το νόμο – πλαίσιο και την κοινοτική οδηγία.Οι φοιτητικοί σύλλογοι με το άνοιγμα των σχολών δηλώνουν αγωνιστικό «παρών», επαναλαμβάνουν ότι ο νόμος – πλαίσιο δε θα εφαρμοστεί. Ολο το προηγούμενο διάστημα, μέσα στις σχολές φοιτητές και σπουδαστές προχώρησαν σε κινητοποιήσεις και παρεμβάσεις κόντρα στην επιχείρηση εφαρμογής πλευρών του νόμου: Δυναμικές παρεμβάσεις σε συνελεύσεις τμημάτων για την εφαρμογή της «αξιολόγησης», κινητοποιήσεις ενάντια στην περικοπή της δωρεάν διανομής συγγραμμάτων, διαμαρτυρίες για την εφαρμογή του ορίου φοίτησης… Με τη σημερινή τους κινητοποίηση, φοιτητές και σπουδαστές δηλώνουν την αποφασιστικότητά τους να συνεχίσουν στον ίδιο δρόμο, διακηρύττουν ότι δεν επαναπαύονται και συνεχίζουν τον αγώνα καθημερινά, για να μην εφαρμοστεί ούτε μια πλευρά του νόμου, για να αποσυρθεί ο νόμος – πλαίσιο.

Ακόμα, οι φοιτητές και οι σπουδαστές ξεκαθαρίζουν την εναντίωσή τους στην κοινοτική οδηγία 36/05, που αναγνωρίζει τα επαγγελματικά δικαιώματα των αποφοίτων κολεγίων και τα εξισώνει με εκείνα των αποφοίτων Πανεπιστημίων και ΤΕΙ.

«Θα απειθαρχήσουμε στο νόμο – πλαίσιο»

«Εχουμε κάθε δικαίωμα να απειθαρχήσουμε στο νόμο – πλαίσιο γιατί θίγει τα δικαιώματα και θα το κάνουμε», έγραφε η απόφαση του ΔΣ του Συλλόγου Φοιτητών Γεωπονικής και ξεκίνησε να γίνεται πράξη. Αρχισαν τις κινητοποιήσεις τους ενάντια στην εφαρμογή του νόμου – πλαισίου, που η κυβέρνηση θέλει να περάσει κομμάτι – κομμάτι στα Πανεπιστήμια. Οι φοιτητές της Γεωπονικής πραγματοποίησαν, χτες το μεσημέρι, παράσταση διαμαρτυρίας στον πρύτανη της σχολής για να σταματήσει η εφαρμογή της ρύθμισης για τους επί πτυχίω φοιτητές που ούτε λίγο ούτε παρουσιάζονται σαν «χαραμοφάηδες».

Απαίτησαν να σταματήσουν να διακινούνται οι αιτήσεις που πρέπει να υπογράφουν οι φοιτητές εάν θέλουν να συνεχίσουν τις σπουδές τους. Ο πρύτανης του Γεωπονικού Πανεπιστημίου, Γ. Ζέρβας, είπε πως δε θα μαζεύονται αιτήσεις απ’ τη λίστα των φοιτητών επί πτυχίω. Απ’ την άλλη, βέβαια, ήταν «ειλικρινής» και είπε πως δε δεσμεύεται ότι θα αρνηθεί να εφαρμόσει το νόμο. Στην αρχή, μάλιστα, αρνήθηκε πως οι γραμματείες της σχολής μοιράζουν τέτοια δήλωση. Πρόσθεσε, δε, ότι έχουν κατατεθεί στις γραμματείες μόνο κάποιες υπεύθυνες δηλώσεις φοιτητών που έφεραν οι ίδιοι!

Η πραγματικότητα τον διέψευσε, αφού οι φοιτητές εμφάνισαν μια δήλωση του Γεωπονικού Πανεπιστημίου με θέμα την «εγγραφή φοιτητών που έχουν υπερβεί το ανώτατο όριο φοίτησης σύμφωνα με το άρθρο 14 του ν. 3549/2007». Και δίπλα: «Δηλώνω ότι επιθυμώ να συνεχίσω τις σπουδές μου στο τμήμα σας»… Το μήνυμα των φοιτητών ήταν σαφές: Κανένα κομμάτι του νόμου – πλαισίου δε θα εφαρμοστεί γιατί είναι ενάντια στα δικαιώματά τους. Η εξέλιξη αυτή, σημειώνουν, «είναι προάγγελος νέων αντιδραστικών αλλαγών στα προγράμματα σπουδών, στους εσωτερικούς κανονισμούς και συνολικά στη λειτουργία των πανεπιστημίων» με βάση τα σχέδια παραπέρα εμπορευματοποίησης της Παιδείας και επιχειρηματικής λειτουργίας των Πανεπιστημίων μέσω του νόμου – πλαισίου.

Παρέμβαση στο ΑΠΘ

«Φρένο» στις διαδικασίες του νόμου – πλαισίου για ένα μήνα περίπου από σήμερα έβαλαν οι φοιτητές στην Ιατρική Σχολή του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Σημαντική συμβολή σε αυτή την απόφαση είχε η πρόταση της Πανσπουδαστικής ΚΣ, η οποία απαίτησε να έχει λόγο στις όποιες εξελίξεις ο φοιτητικός σύλλογος της Ιατρικής, πρόταση που τελικά υιοθετήθηκε.

Η Γενική Συνέλευση της σχολής δεσμεύτηκε ότι δε θα πάρει καμία απόφαση σχετικά με την Αξιολόγηση της Σχολής και την εφαρμογή του Συστήματος Μεταφοράς και Συσσώρευσης Πιστωτικών Μονάδων (θέματα και τα δύο της χτεσινής ημερήσιας διάταξης) μέχρι να αποφασίσει και η γενική συνέλευση του φοιτητικού συλλόγου της Ιατρικής Σχολής για το θέμα. Ο φοιτητικός σύλλογος της Ιατρικής θα συγκληθεί σε γενική συνέλευση στις 6 Νοέμβρη.

  • Αύριο, φοιτητές του Πολυτεχνείου προχωρούν σε παράσταση διαμαρτυρίας στα γραφεία του Εθνικού Ιδρύματος Νεότητας, όπου συζητιέται η πρόθεση του ΕΙΝ να προσλάβει ιδιωτική εταιρεία σεκιούριτι για τη φύλαξη των νέων φοιτητικών εστιών στην Πολυτεχνειούπολη.


 

Καμία επανάπαυση

 

Ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ για το νόμο -πλαίσιο και την ευρωπαϊκή οδηγία

Σχετικά με την εφαρμογή του νόμου – πλαισίου το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ εξέδωσε την παρακάτω ανακοίνωση:

«

Με αφορμή σημερινά (σ.σ. χτεσινά) δημοσιεύματα που εμφανίζουν την κυβέρνηση να αναστέλλει την εφαρμογή του νόμου – πλαισίου και της Ευρωπαϊκής Οδηγίας για την επαγγελματική εξίσωση των πτυχίων των ιδιωτικών κολεγίων με αυτά των δημόσιων πανεπιστημίων, σημειώνουμε τα παρακάτω:

Από τις προγραμματικές δηλώσεις προκύπτει ξεκάθαρα ότι η κυβέρνηση προχωρεί αποφασιστικά και χωρίς χρονοτριβές στην πολιτική για την «απελευθέρωση της αγοράς» στην ανώτατη εκπαίδευση με την ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων και τον εξαναγκασμό των δημόσιων να λειτουργούν σαν ιδιωτικά.

Ηδη ξεκινά η υλοποίηση βασικών πλευρών αυτής της κατεύθυνσης όπως: Η διάσπαση της ενότητας των σπουδών με το σύστημα των πιστωτικών μονάδων, η αξιολόγηση των ιδρυμάτων με κριτήρια της αγοράς, τα φοιτητικά δάνεια, οι διαγραφές φοιτητών και άλλα.

Καμία αυταπάτη δεν πρέπει να υπάρξει ότι η πιθανολογούμενη για διαδικαστικούς λόγους χρονική μετατόπιση στην εφαρμογή της Ευρωπαϊκής Οδηγίας, όπως και στην υλοποίηση ορισμένων διατάξεων του νόμου – πλαισίου, μπορεί να σημαίνουν παραίτηση της κυβέρνησης από τους διακηρυγμένους στόχους της. Αντίθετα, αποσκοπούν στην καλύτερη προετοιμασία του εδάφους για την αποδοχή των μέτρων από μερίδες των πανεπιστημιακών και στην αναστολή της αγωνιστικής επαγρύπνησης του λαού και της νεολαίας.

Οι φοιτητές – σπουδαστές, οι πανεπιστημιακοί, το εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα δεν πρέπει να κάνουν ούτε βήμα πίσω από τις αποφάσεις τους να εμποδίσουν με τον αγώνα τους, μέσα και έξω από τις σχολές, την εφαρμογή της αντιδραστικής αυτής πολιτικής, για να ακυρώσουν στην πράξη το νόμο – πλαίσιο και όλα τα συνοδευτικά του νομοθετήματα, που υποβαθμίζουν κατάφωρα τον μεγάλο όγκο των ΑΕΙ – ΤΕΙ και μετατρέπουν την ανώτατη εκπαίδευση σε πανάκριβο εμπόρευμα για λίγους και εκλεκτούς».

Αναρτήθηκε στις παιδεία, ΚΚΕ, νόμος πλαίσιο, νεολαία. Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Να μην εφαρμοστεί ούτε μια πλευρά του νόμου – πλαισίου