Στη λαίλαπα της κρίσης να αντιτάξουμε ένα ισχυρό εργατικό λαϊκό κίνημα

Εκτενή αποσπάσματα από την ομιλία της ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, χτες βράδυ, στη Δραπετσώνα

«Το θέμα της οικονομικής κρίσης είναι ένα από τα πιο σημαντικά και πιο σοβαρά ζητήματα που πρέπει να μας απασχολήσουν αυτήν την περίοδο με δεδομένο το εξής: Η κρίση δεν έχει χτυπήσει ακόμα την Ελλάδα. Ζούμε ορισμένα πρώτα στοιχεία. Ακούμε τις πρώτες καμπάνες. Η εκτίμησή μας είναι ότι η οικονομική κρίση θα είναι ιδιαίτερα οξυμένη και σχετικά μακρόχρονη».Με τα λόγια αυτά ξεκίνησε την ομιλία της χτες βράδυ στη Δραπετσώνα η ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Αλέκα Παπαρήγα, η οποία συνεχίζοντας τόνισε πως όλα τα τεράστια προβλήματα που χρόνια τώρα αντιμετωπίζουν οι άνθρωποι του μόχθου είναι βασικά χαρακτηριστικά και μόνιμα συμπτώματα του καπιταλιστικού συστήματος. Τα προβλήματα αυτά, υπογράμμισε, «είναι αποτέλεσμα της προώθησης των αναδιαρθρώσεων της Συνθήκης του Μάαστριχτ, που εμείς τις λέμε καπιταλιστικές αναδιαρθρώσεις και που δείχνουν το εξής: Οτι το κεφάλαιο επιτίθεται για να κάνει ακόμα πιο φτηνή την εργατική δύναμη και επιτίθεται ακάθεκτα».

«Η κρίση – συνέχισε η Αλ. Παπαρήγα – δεν έχει ξεσπάσει ακόμα. Και η κρίση όταν θα χτυπήσει σημαίνει ότι όλα αυτά που ζούμε τα τελευταία χρόνια θα τα ζήσουμε σε πιο οξυμένο βαθμό. Τότε θα έχουμε πραγματικά ένα μεγάλο ταρακούνημα, θα έχουμε μαζικές απολύσεις, θα έχουμε μαζικότερη ανεργία και θα έχουμε μια ολομέτωπη επίθεση, ακόμα μεγαλύτερη και πιο σφοδρή από αυτήν που έχουμε ζήσει στα εργατικά, στα λαϊκά δικαιώματα, με ιδιαίτερα θύματα τις γυναίκες και τη νεολαία, τις νεότερες ηλικίες».

Να ετοιμαστούμε για τη μεγάλη μπόρα

«Η θέση η δικιά μας είναι ότι έπρεπε να έχει ετοιμαστεί το εργατικό – λαϊκό κίνημα να αντιμετωπίσει – και πρέπει να ετοιμαστεί – αυτήν τη μεγάλη μπόρα που έρχεται. Ηδη οι βιομήχανοι, οι εφοπλιστές, όλοι οι κεφαλαιοκράτες, οι μονοπωλιακοί όμιλοι, οι μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι έχουν ξεκινήσει να παίρνουν μέτρα, για να αντιμετωπίσουν, για να τους βρει η κρίση, την κάθε μια επιχείρηση χωριστά, σε όσο γίνεται καλύτερη, σε πλεονεκτικότερη θέση.

Η κυβέρνηση της ΝΔ επίσης πήρε μέτρα, πριν ξεσπάσει η κρίση. Και βεβαίως να το ξεκαθαρίσουμε: Δεν της δίνουμε εύσημα, δεν της δίνουμε συγχαρητήρια. Διότι πήρε μέτρα για να διασφαλίσει όσο γίνεται πιο έγκαιρα την κερδοφορία των επιχειρήσεων, την κερδοφορία του κεφαλαίου. Αυτά τα μέτρα πήρε η κυβέρνηση. Πριν ακόμα η κρίση ξεσπάσει για τα καλά στην Ελλάδα. Ολοι λοιπόν παίρνουν μέτρα. Συντηρητικά κόμματα, κεφάλαιο, πλουτοκρατία, τα ανώτερα μεσαία στρώματα. Εν πάση περιπτώσει, επιχειρήσεις που φοβούνται ότι θα βρεθούν στην ανάγκη να εξαγοραστούν από ισχυρότερους, όλοι παίρνουν κάποια μέτρα. Ο ΣΕΒ, το Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο. Και το ερώτημα είναι το εξής: Τι θα κάνει το εργατικό και το λαϊκό κίνημα; Τι μέτρα μπορεί να πάρει;Είναι φανερό ότι η εργατική τάξη, τα μικρομάγαζα και η φτωχή αγροτιά δε ρυθμίζουν τις αποφάσεις. Δεν είναι στην εξουσία. Αυτά τα μέτρα που μπορούμε να πάρουμε είναι μέτρα αγωνιστικά, να βρεθεί σε θέση αντεπίθεσης το κίνημα.

Ενα από τα βασικά μέτρα που πρέπει να χρησιμοποιηθούν είναι το ξεκαθάρισμα: Τι είναι αυτή η οικονομική κρίση, πού οφείλεται, γιατί χτυπάει η οικονομική κρίση; Γιατί αν αυτό το πράγμα δε γίνει καθαρό – και δυστυχώς τα άλλα κόμματα κάνουν ό,τι μπορούν για να συσκοτίσουν το πρόβλημα και έτσι δεν είναι καθαρό πού οφείλεται η οικονομική κρίση – δεν είναι δυνατόν και να προφυλαχτείς».

Το σύστημα «μπούκωσε» απ’ τα κέρδη

«Είναι πολύ πιο ισχυρός ο καπιταλισμός και τα μεγαθήρια, οι τράπεζες και οι επιχειρήσεις, για να κλονιστούν απ’ αυτό που είπαν ότι οι τράπεζες οι αμερικάνικες είχαν τοξικά ομόλογα, είχαν προϊόντα υψηλού ρίσκου. Στην Ελλάδα δεν είχαν τέτοια. Ούτε όλη η Ευρώπη είχε τέτοια προϊόντα. Αυτή είναι μια απλή εξήγηση, γιατί δε θέλουν να δείξουν τον πραγματικό χαρακτήρα της κρίσης.

Η ΝΔ, λοιπόν, λέει ότι η κρίση έρχεται απ’ έξω, όλα τα πράγματα πάνε καλά στην Ελλάδα, ή όταν στριμώχνεται λέει φταίει η οικονομία που παρέλαβα από το ΠΑΣΟΚ. Και 20 χρόνια να είναι κυβέρνηση, το ίδιο θα λέει. Αλλωστε, το ίδιο έλεγε και το ΠΑΣΟΚ όταν ήταν κυβέρνηση. Εφταιγε η οικονομία που παρέλαβε από τη ΝΔ.

Το ΠΑΣΟΚ, από την άλλη μεριά, πάει στην άλλη άκρη. Λέει, κυρίως, ότι η κρίση θα χτυπήσει την Ελλάδα από την ανικανότητα της ΝΔ. Και παραγνωρίζει τη διεθνή κρίση. Και όταν βεβαίως βρεθεί με κανέναν συνομιλητή που το στριμώχνει τότε παραδέχεται, ναι είναι διεθνής η κρίση, αλλά εμείς θα μπορούσαμε να την είχαμε αποφύγει και θα μπορούσαν να είναι τα πράγματα καλύτερα.

Την κρίση δεν τη φτιάχνει καμία κυβέρνηση, δεν τη δημιουργεί μια κυβέρνηση. Είναι άλλο πράγμα οι πολιτικές των κυβερνήσεων που στηρίζουν, που ενισχύουν όλες αυτές τις τάσεις του καπιταλιστικού συστήματος. Βεβαίως, έχουν μια ευθύνη αλλά η κρίση, είναι καθαρό, έχει να κάνει με το ίδιο το καπιταλιστικό σύστημα. Αυτή η κρίση είναι σύμφυτη με το σύστημα και δεν πρόκειται να απαλλαγεί ο καπιταλισμός, όσο υπάρχει, από αυτές τις κρίσεις.

Μάλιστα, κάθε κρίση από εδώ και εμπρός που θα χτυπάει θα είναι χειρότερη από την προηγούμενη. Γιατί, βεβαίως, την κρίση θα την ξεπεράσει το καπιταλιστικό σύστημα, πατώντας επί πτωμάτων, κυριολεκτικά, των λαών. Θα υπάρξει μια ανάκαμψη και μετά από ένα διάστημα η κρίση θα ξαναχτυπήσει και, ξαναλέμε, θα είναι πολύ χειρότερη.

Εμείς λέμε καθαρά και παστρικά, η κρίση οφείλεται στο ίδιο το καπιταλιστικό σύστημα. Σε τελευταία ανάλυση τι είναι η κρίση; Είναι απόδειξη ότι το σύστημα μπούκωσε κυριολεκτικά από κέρδη, κεφάλαια και από παραγωγή εμπορευμάτων. Και δεν είναι τυχαίο ότι η κρίση η καπιταλιστική έρχεται όταν έχει προηγηθεί μεγάλη κερδοφορία, όταν έχουν προηγηθεί μεγάλοι ρυθμοί ανάπτυξης. Η κρίση δεν έρχεται σαν αποτέλεσμα μιας παρατεταμένης κακής οικονομικής κατάστασης στον καπιταλιστικό κόσμο. Το αντίθετο. Γίνεται η μεγάλη ανάπτυξη και εκεί μπουκώνει. Είναι σαν να πούμε βαρυστομάχιασε ή και έσκασε, πολύ απλά, πολύ λαϊκά το λέω, αλλά απλώς για να δώσω την εικόνα.

Τι ακριβώς γίνεται; Ποιος είναι ο σκοπός του καπιταλισμού, ο βασικός του νόμος; Η ικανοποίηση των αναγκών του κέρδους και όχι βεβαίως η ικανοποίηση των ανθρώπινων αναγκών. Πώς το πραγματοποιεί αυτό; Συσσωρεύοντας κεφάλαια, παράγοντας εμπορεύματα. Συνεχώς επενδύει για να παράγει εμπορεύματα. Χωρίς προγραμματισμό. Διότι δεν υπάρχει προγραμματισμός στον καπιταλισμό. (…) Επομένως επενδύουν, επενδύουν χωρίς να μπορούν να ελέγξουν, αν καταρχήν αυτά τα προϊόντα που παράγουν θα πουληθούν.

Η παραγωγή σημαίνει αύξηση του κέρδους. Και μάλιστα ακριβώς, για να μεγαλώσουν το κέρδος κάνουν συνεχώς αλλαγές στην τεχνολογία, στα μηχανήματα. Να μην πούμε τη σπατάλη που γίνεται στη διαφήμιση, πόσα χρήματα ξοδεύονται για να διαφημιστεί ένα αποσμητικό έναντι κάποιου άλλου. Αυτό, βεβαίως, ανεβάζει το κόστος των προϊόντων. Και το πληρώνει, βεβαίως, ο καταναλωτής.

Εν τω μεταξύ, συγκρούονται μεταξύ τους. Συγκρούονται, μέχρι και πολέμους κάνουν. Φτάνει λοιπόν σε ένα σημείο που, λόγω της αναρχίας που κυριαρχεί στον καπιταλισμό και δεν απαλλάσσεται από αυτήν, συγκεντρώνονται τόσα κέρδη, τόσα εμπορεύματα που δεν μπορούν να ξαναμπούν στην παραγωγή, στην κυκλοφορία για να ξαναβγάλουν κέρδη. Ενας λόγος που δεν μπορούν είναι ο εξής: Για να ανέβει η κερδοφορία έχουν υποσκάψει την αγοραστική ικανότητα των εργαζομένων. Οταν, λοιπόν, τους μισθούς τους συμπιέζεις και την ίδια ώρα παράγεις, παράγεις, φτάνεις σε ένα σημείο που στομώνεις. Επομένως, ένας από τους παράγοντες που εκδηλώνεται η κρίση είναι ακριβώς η υπόσκαψη της αγοραστικής ικανότητας των εργαζομένων.

Αλλος παράγοντας που παίζει ρόλο: Επενδύουν, όχι παντού όπου πρέπει, αλλά παντού όπου βγαίνει περισσότερο κέρδος. Ολοι αυτοί οι παράγοντες οδηγούν στο εξής: Ενώ υπάρχει χρήμα, δε συμφέρει, δεν μπορεί να ξαναμπεί στην παραγωγή και στην κυκλοφορία γιατί δε φέρνει κέρδη, έχει στομώσει.

Βεβαίως, υπάρχει και άλλη πλευρά. Ακριβώς επειδή υπάρχει πολύ μεγάλη κερδοφορία, οι βιομήχανοι, αυτοί που επενδύουν στην παραγωγική διαδικασία, σκέφτονται ως εξής: Γιατί ό,τι χρήματα έχω να πάω να τα επενδύσω στην παραγωγή; Θα δώσω ένα μέρος στην τράπεζα και η τράπεζα θα πάει να παίξει με μετοχές, τίτλους, ομόλογα κλπ. Να παίξει σε αυτό το πεδίο. Αλλά όταν αγοράζεις μετοχές, αγοράζεις με την πρόβλεψη να κερδίσεις, αλλά μπορεί και να χάσεις. Ετσι ένα μέρος των χρημάτων πηγαίνει στις τράπεζες για να αγοράζουν και να παίζουν με τις τιμές των μετοχών.

Κάνουν όμως και ένα άλλο οι μεγάλοι επιχειρηματίες, τα διεθνικά μονοπώλια. Θα τα βάλω στην τράπεζα και η τράπεζα θα δανείσει άλλους επιχειρηματίες που δεν έχουν τα απαιτούμενα κεφάλαια. Αλλά όταν, κάτω από τον ανταγωνισμό, κάποιοι επιχειρηματίες κλείνουν, τότε αυτοί δεν έχουν να δώσουν τα λεφτά στην τράπεζα και αρχίζει μια τέτοια αλυσίδα προβλημάτων που οδηγεί κάποιους πραγματικά να είναι χρεωμένοι, να μην μπορούν να πληρώσουν, κάποιους να έχουν χρήματα και να μην έχουν την ευκαιρία να τα επενδύσουν.

Αυτή είναι η ουσία της κρίσης. Και στην Ελλάδα υπάρχουν και οι εσωτερικοί λόγοι για την κρίση και οι διεθνείς, με την έννοια ότι η Ελλάδα είναι μια χώρα που ανήκει στην ΕΕ, επομένως υφίσταται μοιραία και τους κραδασμούς και τις συνέπειες της ΕΕ».

Η κρίση αναδεικνύει την ανάγκη κοινωνικοποίησης των μέσων παραγωγής

Παρακάτω η Αλ. Παπαρήγα τόνισε: «Η κρίση λοιπόν είναι αποτέλεσμα συγκέντρωσης του κεφαλαίου, δυναμώματος του κεφαλαίου και της κερδοφορίας του, της ακόμα μεγαλύτερης εκμετάλλευσης των εργαζομένων. Αυτά κανένα απ’ τα άλλα κόμματα δεν τα λέει. Και θα πρέπει να σας πω το εξής πράγμα. Στο Νταβός που μαζεύτηκαν το τελευταίο διάστημα ή σε άλλες συνεδριάσεις που έκαναν στην Ευρωπαϊκή Ενωση και οι επιχειρηματίες ξέρετε τι επικαλούνται για την κρίση; Τον Μαρξ. Γιατί ο πρώτος που μίλησε για την κρίση ήταν ο Μαρξ και τον μελετούν, γιατί στο έργο του βρίσκεται η απάντηση για το πού οφείλεται η οικονομική κρίση, δεν μπορούν όμως να το ομολογήσουν γιατί τότε πρέπει να αναγνωρίσουν όχι μόνο την εκμεταλλευτική φύση του καπιταλιστικού συστήματος και την ταξική φύση κάθε κόμματος που το υπηρετεί, αλλά και ότι αυτό δεν είναι αιώνιο, ότι ακριβώς κάθε φορά που βγαίνει στην επιφάνεια η κρίση γίνεται ακόμα πιο καθαρή η ανάγκη η καπιταλιστική ιδιοκτησία να μετατραπεί σε κοινωνική, η ανάγκη στην καπιταλιστική αναρχία να απαντήσουμε με τον κεντρικό σχεδιασμό.

Επομένως, ανοίγει αντικειμενικά η συζήτηση για τους δύο δρόμους ανάπτυξης: Ο ένας δρόμος ανάπτυξης είναι ο καπιταλιστικός, ο μονοπωλιακός καπιταλισμός όπου το τι θα επενδυθεί και ποια θα είναι η θέση της εργατικής τάξης καθορίζεται με κριτήριο το κέρδος. Βεβαίως, τίποτα δε θα μπορούσε να γίνει αν δεν υπήρχαν οι εργαζόμενοι. Τα μονοπώλια έχουν την εξουσία αλλά τίποτα δε θα μπορούσαν να κάνουν δίχως τον εργαζόμενο λαό. Δεν μπορούν να παράγουν μόνοι τους.

Ο άλλος δρόμος ανάπτυξης είναι αυτός που το ΚΚΕ υποστηρίζει. Είναι δρόμος ο οποίος λέει ότι ιδιοκτήτης και παραγωγός πρέπει να είναι ο εργαζόμενος λαός και σκοπός της ανάπτυξης να είναι η συνεχής ικανοποίηση των ανθρώπινων αναγκών. Αυτοί οι δρόμοι ανάπτυξης αντικειμενικά υπάρχουν.

Τι να κάνουμε σήμερα; Ενα ζήτημα, να είναι καθαρό πού οφείλεται η κρίση. Αν θεωρείς ότι οφείλεται στην ανικανότητα μιας κυβέρνησης τότε πρέπει να περιμένεις να υποστηρίξεις μια καλή κυβέρνηση να σου λύσει τα προβλήματα.

Η ΝΔ λέει ότι για να αντιμετωπίσουμε την κρίση πρέπει να προχωρήσουν οι μεταρρυθμίσεις δηλαδή οι ιδιωτικοποιήσεις, οι εξαγορές και οι συγχωνεύσεις, να γίνει πιο φτηνή η εργατική δύναμη.

Τι λέει το ΠΑΣΟΚ; Οτι φταίει η κυβέρνηση. Αλλά στο πρόγραμμά του δεν έχει καθόλου ούτε επιμέρους διαφορές από τη ΝΔ στο πεδίο της οικονομίας. Στο πεδίο των συνθημάτων έχει κάποιες, όταν είσαι αντιπολίτευση έχεις το πλεονέκτημα να λες διάφορα.

Η ΝΔ δεν μπορεί να δημαγωγεί τόσο πολύ. Τα ίδια λέει: Ενίσχυση των επιχειρηματιών. Απλώς λέει εγώ θα κάνω περισσότερη οικονομία. Οικονομία δεν μπορείς να κάνεις, ιδιαίτερα σε περίοδο κρίσης, όταν τα μονοπώλια απαιτούν βοήθεια για να τα βγάλουν πέρα.

Ο ΣΥΡΙΖΑ, εδώ έχει το πλεονέκτημα κάθε μέρα να λέει και κάτι άλλο, τη μια έτσι και την άλλη αλλιώς, έχει βρει τη λύση στα αριστερά συνθήματα και στο πεδίο της οικονομίας μια πολιτική πολύ κοντά προς το ΠΑΣΟΚ και όχι μόνο. Μιμείται το ΠΑΣΟΚ της δεκαετίας του ’70. Η εποχή όμως δεν είναι η ίδια. Το ΠΑΣΟΚ, όταν πρόβαλλε αυτά τα συνθήματα, δεν είχε φτάσει εδώ που έφτασε τα τελευταία είκοσι χρόνια. Τότε ήταν μια ανερχόμενη δύναμη που εξέφραζε ένα ριζοσπαστισμό των μικροαστικών στρωμάτων της κοινωνίας και πατούσε στην τότε κατάσταση που υπήρχε στην κοινωνία και την οικονομία. Ο ΣΥΡΙΖΑ, λοιπόν, λέει ότι δεν πρέπει να πληρώσει την κρίση ο εργαζόμενος, δε μας λέει όμως πώς θα υποχρεωθούν οι επιχειρηματίες να αυξήσουν τους μισθούς, να μην καταστρατηγούν τα ωράρια, πώς θα γίνουν αυτά; Με ευχές δε γίνονται. Οι επιχειρηματίες δεν μπορούν να κάνουν αλλιώς.

Εκλογές λέει. Εμείς, βεβαίως, γιατί να μην τις θέλουμε τις εκλογές; Θα δώσουμε μάχη ώστε στην κάλπη να εκφραστεί αυτό που στη συνείδηση του λαού έχει αρχίσει να αχνοφέγγει, η ανάγκη μιας ριζικής αλλαγής, να εκφραστεί πιο δυνατά αυτό που λέει ο λαός ότι κανείς απ’ τους δύο δεν μπορεί να λύσει τα προβλήματα. Και τώρα να γίνουν, πολύ ευχαρίστως. Ομως δεν μπορείς να βγαίνεις και να λες στον κόσμο ότι απαντώ στην οικονομική κρίση με τις εκλογές».

Να ετοιμαστεί το κίνημα

«Εμείς λέμε το εξής: Να ετοιμαστεί το κίνημα, να δημιουργηθούν προϋποθέσεις κοινής δράσης των εργατοϋπαλλήλων με τα μικρομάγαζα και τη φτωχή αγροτιά. Σε ποια κατεύθυνση; Οχι να στηρίξουμε τις επιχειρήσεις να βγάλουν κέρδη να μας δώσουν κάτι, αλλά ο εργαζόμενος να πειστεί ότι υπάρχουν μέσα να ζήσει καλύτερα και δεν πρόκειται να γίνει το θύμα αυτής της κρίσης. Κι επομένως διεκδικήσεις και αμυντικά αιτήματα, π.χ. όχι στις απολύσεις, και επιθετικά, αυξήσεις, κατάργηση έμμεσων φόρων κ.λπ. Διότι, αν οποιαδήποτε κυβέρνηση αντιμετωπίσει ένα ενιαίο μπλοκ εργατών, μικρομεσαίων αγροτών και αυτοαπασχολούμενων, ένα κίνημα που φουσκώνει κυριολεκτικά και αντεπιτίθεται, τότε και μπορείς να πετύχεις περιορισμό των αρνητικών συνεπειών αλλά και να αμφισβητείς τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ και να θέτεις ζήτημα αλλαγής ουσιαστικής. Και τέτοια αλλαγή είναι να αλλάξει η τάξη που εξουσιάζει.

Μέσα απ’ τη δράση του κινήματος να επιταχυνθούν οι διεργασίες συγκρότησης του λαϊκού μετώπου, του αντιιμπεριαλιστικού, του αντιμονοπωλιακού απ’ τα κάτω. Απ’ τα πάνω δεν υπάρχουν προϋποθέσεις.

Για να γίνει το μέτωπο προϋποθέτει ότι παραμερίζονται όλα τα τριτοβάθμια και το μεγαλύτερο μέρος των δευτεροβάθμιων συνδικαλιστικών οργανώσεων. Δεν εννοούμε να φτιαχτεί μια άλλη ΓΣΕΕ, όχι. Εννοούμε αυτό που υπάρχει το ΠΑΜΕ, η ΠΑΣΥ, η συσπείρωση σωματείων απ’ τα κάτω, δυνάμεων μέσα στις γραμμές του κινήματος, που θα εκφράζουν τα συμφέροντα των εργαζομένων με συνέπεια.

Με τη σημερινή κατάσταση στο συνδικαλιστικό κίνημα δεν μπορούμε να μιλήσουμε για δυνατότητα αντιμετώπισης της κρίσης. Ενα τέτοιο κίνημα από τα κάτω ανοίγει δυνατότητα αλλαγής του πολιτικού συσχετισμού. Το ΚΚΕ είναι η εγγύηση σήμερα, αλλά ενδεχομένως να εμφανιστούν κι άλλες δυνάμεις. Σήμερα, όμως, το ΚΚΕ είναι η μοναδική.

Εχει σημασία, λοιπόν, να χτίσουμε αυτό το μέτωπο το κοινωνικό, που θα είναι πολιτικοποιημένο και θα συγκρούεται με την κυρίαρχη πολιτική και που θα αρχίσει έστω να συζητά, να αχνοφέγγει στην πορεία, ότι ο λαός μπορεί να έρθει στην εξουσία.

Εμείς υποστηρίζουμε σαν απάντηση στη σημερινή εξουσία την πάλη για την κατάκτηση της λαϊκής εξουσίας που θα εκφράζει τα συμφέροντα της εργατικής τάξης, των μικρομάγαζων και της φτωχής αγροτιάς. Υποστηρίζουμε την κοινωνικοποίηση των συγκεντρωμένων μέσων παραγωγής, όπου θα υπάρχει συνεταιρισμός, παλλαϊκό σχέδιο, εργατικός έλεγχος και το κυριότερο θα αναπτύσσεται ό,τι μπορεί να αναπτυχθεί, για να εξασφαλίσουμε και μια αυτάρκεια. Αυτάρκεια, αυτοδυναμία και ανεξαρτησία. Ανεξαρτησία μια χώρα έχει, όταν ο λαός της είναι στην εξουσία και καθορίζει τι θα παράγει και ποιος θα καρπώνεται τον πλούτο. Κριτήριο, πάντα, θα είναι η ικανοποίηση των ανθρώπινων αναγκών».

Να επιταχύνουμε, να μη χαθεί χρόνος

«Κάθε μέρα, λοιπόν, να επιταχύνουμε την ανασύνταξη του εργατικού κινήματος, των αγροτών και των μικρομάγαζων. Να συσπειρωθούν δυνάμεις στα σωματεία τους και κόντρα στις διοικήσεις, όπου αυτές δεν ανταποκρίνονται, ώστε τη λαίλαπα της κρίσης που θα έρθει να την αντιμετωπίσουμε με διεκδικήσεις. Να υποσκαφτεί η δύναμη του πολιτικού συστήματος. Οταν αυτό είναι αδύναμο έχει δυσκολία να πάρει σκληρά μέτρα. Ετσι, στις εκλογές έχει σημασία να αναδειχτεί όσο γίνεται πιο αδύναμη κυβέρνηση.

Η κρίση είναι κρίση του συστήματος, δεν προέρχεται από ένα κόμμα, η πάλη πρέπει να είναι η αμφισβήτηση αυτού του συστήματος, οι στόχοι πάλης να είναι σε σύγκρουση με τα μονοπώλια. Αν οι εργαζόμενοι δεν πιστέψουν τώρα στην ανάγκη αντεπίθεσης δε θα σταματήσει η ιστορική εξέλιξη αλλά θα έχει χαθεί πολύτιμος χρόνος».

Advertisements
Αναρτήθηκε στις Θέσεις του ΚΚΕ, ΚΚΕ, Κάλεσμα στο Λαό, Καπιταλιστικά Κέρδη, To KKE προτείνει. Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Στη λαίλαπα της κρίσης να αντιτάξουμε ένα ισχυρό εργατικό λαϊκό κίνημα

Οι βασικές προτάσεις του ΚΚΕ από το Νηπιαγωγείο έως τα ΑΕΙ

Κείμενο που κατατέθηκε από την ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ στα πρακτικά της Βουλής, στο πλαίσιο της προ ημερήσιας διάταξης συζήτησης για την Παιδεία, που πραγματοποιήθηκε την Παρασκευή 23 Γενάρη

Κείμενο με τους βασικούς άξονες των προτάσεων του ΚΚΕ για την εκπαίδευση, από το Νηπιαγωγείο μέχρι και τα Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα, είχε καταθέσει η ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Αλέκα Παπαρήγα στα πρακτικά της Βουλής, στο πλαίσιο της προ ημερήσιας διάταξης συζήτησης για την Παιδεία, που πραγματοποιήθηκε την Παρασκευή 23 Γενάρη. Το κείμενο αυτό, που αποτελεί πλαίσιο αγώνα, δημοσιεύει σήμερα ο «Ριζοσπάστης» και έχει ως εξής:

ΠΛΑΙΣΙΟ ΑΓΩΝΑ

Κατάργηση όλων των αντιεκπαιδευτικών νόμων του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, που στόχο έχουν την αναπαραγωγή νέου εργατικού δυναμικού διασπασμένου και ευάλωτου για να είναι πιο αποδοτικό στις απάνθρωπες συνθήκες καπιταλιστικής εκμετάλλευσης.

Για την Προσχολική Αγωγή

Δίχρονη υποχρεωτική Προσχολική Αγωγή για όλα τα παιδιά σε ιδρύματα Προσχολικής Αγωγής που θα ανήκουν στο υπουργείο Παιδείας, με ενιαίο διαπαιδαγωγητικό πρόγραμμα προσαρμοσμένο στις ανάγκες ηλικίας και κατάλληλα σχεδιασμένους χώρους, στελεχωμένους με το απαραίτητο προσωπικό για την ημερήσια λειτουργία τους (επιστημονικό, παιδαγωγικό, βοηθητικό). Οχι στη σχολειοποίηση του Νηπιαγωγείου, που παραβιάζει τον παιδικό ψυχισμό και τις ανάγκες της νηπιακής ηλικίας. Οχι σε κάθε μέτρο αποκέντρωσης των Σχολείων και των Νηπιαγωγείων στους δήμους και τους ιδιώτες. Το κράτος με τη συμβολή των δημοτικών επιτροπών Παιδείας να προχωρήσει άμεσα στην ίδρυση όσων ιδρυμάτων χρειάζονται για να καλύψουν τα νήπια κάθε περιοχής. Μείωση των νηπίων σε 15 ανά νηπιαγωγό. Μαζικοί διορισμοί νηπιαγωγών από νέα επετηρίδα, σύμφωνα με τις πραγματικές ανάγκες. Κατάργηση της ιδιωτικής Προσχολικής Αγωγής και κάθε μορφής ιδιωτικής εκπαίδευσης.

Γενική εκπαίδευση έως τα 18

Βασική – γενική εκπαίδευση έως τα 18 χρόνια, που ο άνθρωπος ενηλικιώνεται ψυχικά, πνευματικά, κοινωνικά και βιολογικά, μέσα από ενιαίο δωδεκάχρονο υποχρεωτικό σχολείο συνέχεια της υποχρεωτικής δίχρονης Προσχολικής Αγωγής, με σκοπό την καλλιέργεια και την ολόπλευρη διαμόρφωση της προσωπικότητας κάθε νέου πριν από την επαγγελματική επιλογή ή ειδίκευση. Ζητάμε την κατάργηση του διπλού σχολικού δικτύου (Γενική – Επαγγελματική Εκπαίδευση) που αναπαράγει το διαχωρισμό διανοητικής και χειρωνακτικής εργασίας, αλλά και της διάσπασης σε Δημοτικό – Γυμνάσιο – Λύκειο που εκφράζει ιστορικά ξεπερασμένα στάδια μόρφωσης του λαού μας. Απαιτούμε την ακύρωση κάθε μέτρου διαφοροποίησης των σχολικών προγραμμάτων και των σχολείων (ευέλικτη ζώνη, ευρωπαϊκά προγράμματα, αξιολόγηση των σχολικών μονάδων και των εκπαιδευτικών) όπως και της «αποκέντρωσης» – εμπορευματοποίησης κρίσιμων εκπαιδευτικών λειτουργιών (υποδομές, βιβλία, προγράμματα), που διευρύνει τις κοινωνικές ανισότητες στη μόρφωση και μάλιστα από τις μικρότερες ηλικίες.Θέλουμε σχολείο κοινό για όλους τους νέους, με ενιαίο πρόγραμμα, ενιαία – σύγχρονη υλικοτεχνική υποδομή και ενιαία – δωρεάν βιβλία, ενιαία διοίκηση και λειτουργία, μόνιμο εκπαιδευτικό προσωπικό με ενιαία εργασιακά δικαιώματα. Σχολείο που θα εξασφαλίζει τη δωρεάν παροχή σε όμοιες συνθήκες της απαραίτητης σε όλους μόρφωσης, παίρνοντας ιδιαίτερα μέτρα για την ένταξη των παιδιών των μεταναστών και των μειονοτήτων (διαχωρισμός της θρησκείας από την εκπαίδευση, διδασκαλία της μητρικής τους γλώσσας και της ιστορίας, αντιμετώπιση οξυμένων οικονομικών προβλημάτων της οικογένειας), για τα ΑμεΑ και παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες.

Σχολείο που θα ολοκληρώνει τη διαπαιδαγωγητική εργασία του χωρίς να χρειάζεται κανένα φροντιστήριο μέσα ή έξω από αυτό, γιατί θα παρέχει όλα τα εφόδια για το μέλλον, πρώτα – πρώτα με το να βοηθά το παιδί και τον έφηβο να καλύψουν τις ανάγκες και ζήσουν τις χαρές της ηλικίας τους. Από τη θέση ενός σχολείου ολοκληρωμένης διαπαιδαγωγητικής εργασίας, αντιπαλεύουμε το ασυνάρτητο δεύτερο πρόγραμμα του ολοήμερου «ανταποδοτικού» παιδοφυλακτήριου, από όπου οι γονείς παραλαμβάνουν τα παιδιά τους σωματικά και πνευματικά «διαλυμένα» αντί για περισσότερο μορφωμένα. Διεκδικούμε κάλυψη όλων των κενών με μόνιμο εκπαιδευτικό και άλλο βοηθητικό προσωπικό. Μείωση μαθητών ανά τμήμα. Υποδομή για ιατρική πρόληψη και υγιεινή σε όλα τα σχολεία, σύγχρονα και ασφαλή σχολικά κτίρια, εξοπλισμένα με εργαστήρια, γυμναστήρια, μουσικά όργανα, βιβλιοθήκες, τραπεζαρίες και σχετικό με την παιδαγωγική τους λειτουργία σχεδιασμό.Καθορισμό με παιδαγωγικούς όρους ενιαίου ωρολογίου προγράμματος για όλα τα παιδιά, που θα τους αφήνει χρόνο για παιχνίδι και άλλες εξωσχολικές δραστηριότητες και θα έχει προοπτική το δωδεκάχρονο σχολείο βασικής μόρφωσης, ώστε απαλλαγμένο από επικαλύψεις και ανακύκλωση της ύλης σε κάθε βαθμίδα, να εξοικονομηθεί χρόνος για παιχνίδι και άλλες εξωσχολικές δραστηριότητες. Μόνο σε μια τέτοια βάση μαθήματα που κακώς στριμώχνονται στο Δημοτικό θα μπορούν με επάρκεια να διδαχθούν, όπως η εκμάθηση και πιστοποίηση των ξένων γλωσσών με χορήγηση τίτλου γλωσσομάθειας σε μια τουλάχιστον ξένη γλώσσα.

Ριζική αλλαγή στα αναλυτικά προγράμματα

Motion Team

Ριζική αλλαγή στα αναλυτικά προγράμματα και βιβλία ώστε το σχολείο να δημιουργεί κριτήριο αλήθειας και επιστημονική αντίληψη για την πραγματικότητα, χρησιμοποιώντας νέα βιβλία, γραμμένα με συναίσθημα, ανθρωπιά και παιδαγωγική ευθύνη, επικεντρωμένα στα πιο σταθερά και ουσιαστικά στοιχεία της γνώσης στις αρχές και τους νόμους που κυβερνούν τη φύση και εφαρμόζονται στην κοινωνία. Παράλληλα, αφιερώνοντας χρόνο στην αισθητική και φυσική αγωγή και την ευρύτερη πολιτιστική δραστηριότητα, το σχολικό πρόγραμμα οφείλει να αναπτύσσει σώμα και πνεύμα και κοντά στη γνώση να καλλιεργεί το συναισθηματικό κόσμο και τη βούληση του μαθητή. Το πρόγραμμα και όλη η λειτουργία του σχολείου πρέπει να ξεφύγουν από τη στείρα, δογματική διδασκαλία και από τα λόγια να περάσουμε στο σχολείο των έργων, που θα κινητοποιεί τους μαθητές, συνδυάζοντας τη θεωρία με την πράξη, θα τους ανοίγει στα αλήθεια πολυτεχνικό ορίζοντα, αποκαλύπτοντας την επιστήμη, που εφαρμόζεται σε όλους τους σύγχρονους κλάδους της παραγωγής και τον κοινωνικό χαρακτήρα της εργασίας.Ταυτόχρονα θα τους βοηθά να αποκτήσουν συνολική – συγκροτημένη και όχι αποσπασματική εικόνα για τον κόσμο και δημιουργική ζωή μέσα από την ομαδική εργασία στο μάθημα, τη συλλογική οργάνωση της σχολικής ζωής και τη γενικότερη κοινωνική τους δραστηριοποίηση. Στο πλαίσιο αυτό αγωνιζόμαστε για την κατάργηση της «ευέλικτης ζώνης» στο Δημοτικό και στο Γυμνάσιο, που στο όνομα της σύνδεσης σχολείου και κοινωνίας, έρχεται με σύγχρονους όρους και με την άμεση εμπλοκή εταιρειών – χορηγών να διαλύσει τη σκέψη των μαθητών με ασυνάρτητες μαθήσεις και να διαφημίσει τις κάλπικες αξίες του συστήματος (επιχειρηματικότητα, ανταγωνιστικότητα, ατομική ευθύνη για κοινωνικά προβλήματα, ευρωπαϊκή ιδέα κλπ.).

Ακόμη διεκδικούμε την απόσυρση των περισσότερων από τα νέα βιβλία που, εκτός από το ότι είναι αντιπαιδαγωγικά, κρύβουν τη σφοδρότερη τα τελευταία χρόνια επίθεση αποδιοργάνωσης και ελέγχου της σκέψης των μαθητών, με την αποσπασματικότητα, το σχετικισμό, την αντιεπιστημονικότητα, την ιδεολογική μονομανία και την ξετσίπωτη προπαγάνδα του συστήματος.

Κατάργηση των ταξικών φραγμών

— Κατάργηση των ταξικών φραγμών και της πρόωρης επιλογής των μαθητών.

Απεξάρτηση του προγράμματος και της λειτουργίας του Λυκείου (ΓΕΛ και ΕΠΑΛ) από τη διαδικασία επιλογής για τα ΑΕΙ – ΤΕΙ. Κατάργηση των κατευθύνσεων του Λυκείου και των πανελλαδικών εξετάσεων στη Γ΄ Λυκείου που ταυτίζουν σε σημαντικό βαθμό τις απολυτήριες με τις εισαγωγικές, με σκοπό τον αποκλεισμό από το Λύκειο όσων μαθητών αδυνατούν να συνεχίσουν στην Ανώτατη Εκπαίδευση και διοχέτευσή τους στα αδιέξοδα ΕΠΑΣ.

Κατάργηση της βάσης του 10 που εμφανίζει σαν μέτρο ποιοτικής αναβάθμισης της εκπαίδευσης τις εξετάσεις επιλογής και κατάταξης των υποψηφίων στις ανώτατες σχολές. Είμαστε αντίθετοι σε κάθε πρόταση παρεμβολής νέων εμποδίων στην ολοκλήρωση της 12χρονης εκπαίδευσης με οποιαδήποτε παραλλαγή και αν εμφανιστεί, όπως π.χ. εξετάσεις στη Γ΄ Γυμνασίου και επέκταση των εξετάσεων σε περιφερειακό επίπεδο σε όλες τις τάξεις του Λυκείου με προσμέτρηση του αποτελέσματός τους για την εισαγωγή στα Πανεπιστήμια. Οι προαγωγικές και απολυτήριες εξετάσεις να είναι ενδοσχολικές με ευθύνη του εκπαιδευτικού, που είναι σε θέση να σταθμίζει τις ανάγκες, τη γενική προσπάθεια και το κοινωνικό περιβάλλον των μαθητών και να αποτελούν το αναγκαίο, αλλά και τελευταίο στάδιο της μορφωτικής λειτουργίας. Να χρησιμοποιούνται θετικά σαν στοιχείο ανατροφοδότησης του εκπαιδευτικού έργου και εργαλείο επιβράβευσης της προσπάθειας του μαθητή.

Το σύστημα πρόσβασης σε ΑΕΙ και ΤΕΙ δεν μπορεί να βρει δίκαιη λύση στο πλαίσιο των άνισων όρων που δημιουργεί η σημερινή εκπαιδευτική και κοινωνική πραγματικότητα. Οι υποσχέσεις και τα συνθήματα για ελεύθερη πρόσβαση και κατάργηση των εξετάσεων είναι βαθιά υποκριτικές. Η ουσιαστική αντιμετώπιση του προβλήματος προϋποθέτει, μετά την απόκτηση από το σύνολο των νέων και εργαζομένων ενιαίας δωδεκάχρονης γενικής μόρφωσης, να εξασφαλιστεί το καθολικό δικαίωμα στη σταθερή και πλήρη εργασία, να δοθεί ουσιαστική διέξοδος στην επαγγελματική μόρφωση μέσα από ένα σύστημα δημόσιων και δωρεάν επαγγελματικών σχολών.

Μια διαδικασία πρόσβασης προσαρμοσμένη στο σημερινό επίπεδο ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων πρέπει να πληροί τα παρακάτω κριτήρια: α) να είναι εντελώς ανεξάρτητη από τη λειτουργία του σχολείου και να ακολουθεί χρονικά και ουσιαστικά την ολοκλήρωση του μορφωτικού του έργου β) να προϋποθέτει την ουσιαστική και πλήρη παροχή δημόσιας και δωρεάν Παιδείας με ό,τι η έννοια αυτή σημαίνει (δωρεάν βιβλία, σχολικά είδη, σίτιση, φοιτητική μέριμνα έως και ενίσχυση των λαϊκών οικογενειών ώστε να εξαφανιστεί το φαινόμενο της παιδικής εργασίας) γ) να δίνει τη δυνατότητα φοίτησης στην ανώτατη εκπαίδευση σε εργαζόμενους που δεν μπόρεσαν να συνεχίσουν σε αυτό το επίπεδο τις σπουδές τους μέσα από ειδικές διαδικασίες.

Μια λιγότερο άδικη και οδυνηρή για τη σημερινή πραγματικότητα τεχνική διαδικασία επιλογής θα μπορούσε να έχει τη μορφή κάποιων «μεταλυκειακών» εξετάσεων σε 2-3 μαθήματα σχετικά με το επιστημονικό αντικείμενο όπου προσανατολίζεται ο υποψήφιος, ώστε συνδυάζοντας κατάλληλα τις εξετάσεις με τέσσερα – πέντε το πολύ μαθήματα να μπορεί να καλυφθεί ακόμη και το σύνολο των πανεπιστημιακών τμημάτων. Οπωσδήποτε πρέπει να εξασφαλίζει:

α) Απεριόριστη δυνατότητα πολλαπλών επιλογών προτίμησης.

β) Δικαίωμα επανάληψης της διαδικασίας όσες φορές το επιθυμεί ο υποψήφιος.

γ) Κατοχύρωση βαθμολογίας.

δ) Ιδιαίτερη μέριμνα και για τους εργαζόμενους και τα παιδιά ειδικών κατηγοριών (μειονότητες, ΑμεΑ, φτωχά λαϊκά στρώματα).

ε) Η ευθύνη της διαδικασίας να είναι στο υπουργείο Παιδείας και σε καμία περίπτωση να μην μπορεί το κάθε πανεπιστημιακό ίδρυμα να προβάλλει ειδικές απαιτήσεις για την ιδιαίτερη αναβάθμισή του.

Σε κάθε περίπτωση τονίζεται ότι η αξία του συστήματος αυτού είναι σχετική και για αυτό θα υπόκειται σε διαρκή έλεγχο και κρίση ανάλογα με την εξέλιξη της εκπαιδευτικής και κοινωνικής πραγματικότητας.

Δημόσιες, δωρεάν επαγγελματικές σχολές

Καθιέρωση συστήματος δημόσιων και δωρεάν επαγγελματικών σχολών, που μετά την ολοκλήρωση της δωδεκάχρονης εκπαίδευσης θα παρέχουν ουσιαστική ειδίκευση και επάρκεια για την πλήρη άσκηση επαγγέλματος, χωρίς να χρειάζεται οποιαδήποτε άλλη πιστοποίηση ή «κατάρτιση».

Κατάργηση των κάθε λογής υποκαταστάτων επαγγελματικής εκπαίδευσης, όπως τα αδιαβάθμητα και κυρίως ιδιωτικά ΙΕΚ, ΚΕΚ, ΚΕΣ, που παρέχουν ληξιπρόθεσμη και φθηνή «κατάρτιση». Υπαγωγή του συνόλου της εκπαίδευσης (γενική και τεχνικοεπαγγελματική) αποκλειστικά στην αρμοδιότητα του υπουργείου Παιδείας και ενιαία παροχή της από αυτό.

Αναδιοργάνωση, ενίσχυση και βελτίωση της νυχτερινής εκπαίδευσης ώστε η διάρκεια φοίτησης στα νυχτερινά σχολεία να είναι ίση με των πρωινών, με την κατάλληλη αναπροσαρμογή του ωραρίου, των αναλυτικών προγραμμάτων, της ύλης και των βιβλίων, των υποδομών και του προσωπικού για να αποτελεί ουσιαστική και ισότιμη διέξοδο για τους εργαζόμενους που εμποδίζονται να ολοκληρώσουν την εκπαίδευσή τους. Είναι αυτονόητο ότι μέχρι την κατάργηση του διπλού ταξικού κυκλώματος και την ίδρυση των επαγγελματικών σχολών δε θα πάψουμε να ασχολούμαστε με τα προβλήματα των μαθητών του ανισότιμου τεχνικοεπαγγελματικού σκέλους και των σπουδαστών της κατάρτισης, απαιτώντας να έχουν εκπαιδευτικούς, σύγχρονα βιβλία και αναλυτικά προγράμματα, εργαστήρια και επαρκή εξοπλισμό και θα αγωνιζόμαστε ώστε τα επαγγελματικά σχολεία να μη μετατραπούν σε «μαθητοστάσια» στο έλεος της τύχης τους.

Για την Ενιαία Ανώτατη Εκπαίδευση

Αναδιαμόρφωση μιας αληθινά Ενιαίας Ανώτατης Εκπαίδευσης με ισότιμα ιδρύματα που θα αγωνίζονται για την κοινωνική και επιστημονική εξέλιξη και όχι για την υπεροχή, που θα προστατεύουν και θα κατοχυρώνουν τα επιστημονικά αντικείμενα, την ενότητα των προγραμμάτων σπουδών, την ενότητα της χρονικής τους διάρκειας, την επιστημονική και επαγγελματική ειδίκευση, σε αντίθεση με την πολιτική που μετατρέπει την πανεπιστημιακή εκπαίδευση σε άθροισμα ευέλικτων μαθήσεων. Ανώτατα ιδρύματα που θα συνενώνουν και θα αναπτύσσουν ευρύ κύκλο επιστημονικών αντικειμένων και θα συγκεντρώνουν μεγάλο αριθμό επιστημονικού δυναμικού, χωρίς μεταξύ τους κατηγοριοποιήσεις και χωρίς την αναχρονιστική διάκριση σε πανεπιστημιακή και μη πανεπιστημιακή τεχνολογική εκπαίδευση.

Τα τμήματα των ΤΕΙ αφού αναμορφωθούν χρειάζεται να καταταχθούν είτε στην ανώτατη είτε στην τεχνικοεπαγγελματική εκπαίδευση σε συνάρτηση με τις ανάγκες της κοινωνικής και επιστημονικής εξέλιξης.

Διεκδικούμε την εξασφάλιση υψηλού επιπέδου πανεπιστημιακής μόρφωσης για όλους τους φοιτητές μέσα από ενιαίες προπτυχιακές σπουδές, που θα παρέχουν πλήρη επιστημονική επάρκεια και επαγγελματική ικανότητα στα αντίστοιχα επιστημονικά αντικείμενα.

Οι μεταπτυχιακές σπουδές να προωθούν την παραγωγή της νέας γνώσης και να ολοκληρώνονται με την απονομή διδακτορικού διπλώματος. Κατοχύρωση του δικαιώματος πρόσβασης στο επάγγελμα με την απόκτηση του πτυχίου και κατάργηση κάθε φορέα διαπίστευσης της επαγγελματικής ικανότητας. Γι’ αυτό παλεύουμε για την ακύρωση του νέου νόμου – πλαισίου και των συνοδευτικών νόμων (αξιολόγηση, ΔΟΑΤΑΠ, διά βίου μάθηση, κλπ.) και την αποτροπή της αναθεώρησης του άρθρου 16 του Συντάγματος, που έχουν στόχο την επιχειρηματική -ανταγωνιστική λειτουργία της Ανώτατης Εκπαίδευσης, τη διαβάθμιση των ιδρυμάτων ανάλογα με τη δυνατότητά τους να προσελκύουν ιδιωτική χρηματοδότηση και την πρωτοφανή υποβάθμιση των σπουδών και της επιστήμης στα περισσότερα από αυτά.

Είμαστε κατηγορηματικά αντίθετοι σε κάθε εκπαιδευτική ή εργασιακή ρύθμιση που εξισώνει τις τετράχρονες και πεντάχρονες σπουδές στα ελληνικά ΑΕΙ με τις τρίχρονες σπουδές των πανεπιστημίων του εξωτερικού. Αντιπαλεύουμε τις κοινοτικές οδηγίες για τα εργασιακά δικαιώματα (οδηγία 36/05, ευρωπαϊκό πλαίσιο επαγγελματικών προσόντων, κλπ.) που ισοπεδώνουν τα εργασιακά δικαιώματα των αποφοίτων της ανώτατης εκπαίδευσης και προετοιμάζουν το έδαφος για την ένταξη των ιδιωτικών ψευτοπανεπιστημίων στην ανώτατη εκπαίδευση και τη σύνδεση των ΙΕΚ με αυτήν.

Παράλληλα, αγωνιζόμαστε για τον αναπροσανατολισμό της έρευνας ώστε να υπηρετεί το λαό αντί τα ιδεολογικά, πολιτικά, οικονομικά συμφέροντα των ιδιωτών χρηματοδοτών της, για γενναία χρηματοδότηση της έρευνας από τον κρατικό προϋπολογισμό ώστε να καλύπτονται όλοι οι τομείς της, να συμμετέχει σε αυτήν το σύνολο των ιδρυμάτων και του επιστημονικού δυναμικού και να μπει τέρμα στη νοσηρή κατάσταση της διαχείρισης του μεγάλου όγκου των ερευνητικών προγραμμάτων από μια μειοψηφία ΔΕΠ και ερευνητών διασυνδεδεμένη με επιχειρηματικά και κυβερνητικά κυκλώματα. Απαιτούμε την κατάργηση της δυνατότητας να δημιουργούνται εταιρείες εμπορικής εκμετάλλευσης ερευνητικών προϊόντων από τα πανεπιστήμια, ερευνητικά κέντρα ή από μέλη του επιστημονικού τους προσωπικού.

Αποκλειστικά δημόσια και δωρεάν εκπαίδευση

Κατοχύρωση αποκλειστικά δημόσιας και δωρεάν εκπαίδευσης σε όλες τις βαθμίδες ως προϋπόθεση του ενιαίου χαρακτήρα και της κοινωνικής της αποστολής. Κάλυψη του συνόλου των εκπαιδευτικών αναγκών από τον κρατικό προϋπολογισμό, ενάντια σε κάθε μορφής ιδιωτικοποίηση, άμεση ή έμμεση. Διεκδικούμε το 15% του κρατικού προϋπολογισμού για την εκπαίδευση και ένταξη στον κρατικό προϋπολογισμό των ευρωπαϊκών κονδυλίων για την εκπαίδευση με προσανατολισμό στις πραγματικές της ανάγκες και όχι στην οικονομική στήριξη των μέτρων αναδιάρθρωσής της.

Απαιτούμε η κατασκευή των σχολικών κτιρίων να γίνεται αποκλειστικά από τον ΟΣΚ, ενάντια στις Συμπράξεις Δημόσιου – Ιδιωτικού Τομέα και η συγγραφή των σχολικών βιβλίων να γίνεται με αποκλειστική ευθύνη του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου και όχι να ανατίθεται στους ιδιωτικούς εκδοτικούς οίκους. Είμαστε αντίθετοι στην «αυτονομία» των σχολείων και την οικονομική αυτοτέλεια των ΑΕΙ – ΤΕΙ, που σημαίνουν χαμηλότερη και επιλεκτική κρατική χρηματοδότηση, επιχειρηματική λειτουργία τους, δίδακτρα, πρόσθετη τοπική φορολόγηση και εισβολή των εταιρειών – χορηγών στην εκπαίδευση.

Κατάργηση γενικά κάθε μορφής ιδιωτικής εκπαίδευσης και ιδιωτικού παραεκπαιδευτικού κυκλώματος φροντιστηρίων και κατάρτισης. Ανάκληση των αδειών λειτουργίας των κάθε λογής ιδιωτικών «πανεπιστημίων», ακύρωση κάθε μέτρου για την αναγνώριση και διεύρυνσή τους.

Ανάπτυξη όλων των αναγκαίων υποδομών για την πρωινή λειτουργία των σχολείων και την κάλυψη των εκπαιδευτικών και ερευνητικών δραστηριοτήτων των ΑΕΙ – ΤΕΙ. Ανάπτυξη πρόσθετων υποδομών για πολιτιστικές και αθλητικές δραστηριότητες και πρόσληψη μόνιμου ειδικού προσωπικού για την κάλυψη της λειτουργίας τους.

Οικονομική και κοινωνική στήριξη των εργαζόμενων μαθητών με υποτροφίες, εκπαιδευτικές άδειες και ειδικό ωράριο εργασίας, ώστε να μπορούν απρόσκοπτα να αφιερωθούν στις εκπαιδευτικές τους υποχρεώσεις. Γενικότερα οικονομική και κοινωνική στήριξη της λαϊκής οικογένειας ώστε να απαλειφθεί το φαινόμενο της παιδικής και εφηβικής εργασίας, που συνεπάγεται τη σχολική αποτυχία και διαρροή.

Εξασφάλιση των αναγκαίων οικονομικών και άλλων προϋποθέσεων στους φοιτητές και σπουδαστές ώστε να αφοσιωθούν απερίσπαστοι στα σπουδαστικά τους καθήκοντα. Κατάργηση όλων των διδάκτρων. Εξασφάλιση δωρεάν σίτισης, στέγασης, μεταφοράς για όλους τους φοιτητές και σπουδαστές.

Παροχή υποτροφιών σε όλους τους μεταπτυχιακούς και απαλλαγή των φτωχότερων φοιτητών από τα βιοποριστικά τους προβλήματα με ειδική κρατική επιδότηση. Ειδικά μέτρα διευκόλυνσης των εργαζόμενων φοιτητών – σπουδαστών (6ωρη εργασία με αποδοχές 8ωρου, άδειες με αποδοχές στις εξετάσεις και δικαίωμα εναλλακτικών μορφών εξέτασης). Κατάργηση των διδάκτρων για τους αλλοδαπούς φοιτητές.

Δωρεάν παροχή των συγγραμμάτων στους φοιτητές – σπουδαστές που θα παράγονται σε πανεπιστημιακά τυπογραφεία. Εμπλουτισμός των πανεπιστημιακών βιβλιοθηκών με άλλα συγγράμματα και επιστημονικά περιοδικά που θα επιτρέπουν την πρόσβαση των φοιτητών σε διαφορετικές θεωρητικές προσεγγίσεις στα διδασκόμενα αντικείμενα. Δημιουργία βιβλιοθηκών σε κάθε σχολείο. Δωρεάν εισιτήρια σε θέατρα και κινηματογράφους για μαθητές, φοιτητές και σπουδαστές.

Για τους εκπαιδευτικούς

— Εργασιακή, οικονομική και επιστημονική αναβάθμιση των εκπαιδευτικών.

Αναβάθμιση που θα ξεκινά με την παιδαγωγική εκπαίδευσή τους σε ενιαίες παιδαγωγικές σχολές, στις οποίες θα συνεχίζεται και η περιοδική επιμόρφωσή τους. Ενιαία εργασιακά δικαιώματα για όλους τους εκπαιδευτικούς με πρώτη προϋπόθεση την εξασφάλιση σταθερής και πλήρους εργασίας. Κατάργηση του διαγωνισμού του ΑΣΕΠ και του θεσμού των ωρομισθίων και των αναπληρωτών. Μέχρι τη δημιουργία των ενιαίων παιδαγωγικών σχολών των οποίων οι απόφοιτοι διορίζονται όλοι στην εκπαίδευση, απαιτούμε μαζικούς διορισμούς μέσα από μια νέα επετηρίδα και για την κάλυψη των έκτακτων και συνηθισμένων αναγκών με μόνιμο εκπαιδευτικό προσωπικό στη διάθεση του υπουργείου Παιδείας.

Πρόσληψη όλου του αναγκαίου επιστημονικού, διοικητικού και τεχνικού προσωπικού στα ΑΕΙ – ΤΕΙ. Κατάργηση των ελαστικών εργασιακών σχέσεων στο διδακτικό προσωπικό που επεκτείνονται, προκήρυξη όλων των θέσεων των συμβασιούχων διδασκόντων, καθιέρωση της πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης του διδακτικού προσωπικού ώστε να αφοσιωθεί αποκλειστικά στα διδακτικά και ερευνητικά του καθήκοντα. Κατάργηση του επιδοματικού χαρακτήρα του μισθολογίου των διδασκόντων σε ΑΕΙ – ΤΕΙ με την ενσωμάτωση όλων των επιδομάτων στο βασικό μισθό, ώστε να μπορούν να αντιμετωπίζουν τις σύγχρονες ανάγκες της διαβίωσης και της επιστημονικής τους ενημέρωσης.

Κατοχύρωση της δημοκρατίας στην εκπαίδευση

— Κατοχύρωση και διεύρυνση της δημοκρατίας στην εκπαίδευση ξεκινώντας από την κατάργηση όλων των αυταρχικών, κατασταλτικών ρυθμίσεων, που παρεμποδίζουν συλλογικές διαδικασίες και ακυρώνουν την ελευθερία της σκέψης και δράσης (Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου, «καθηκοντολόγιο» των εκπαιδευτικών, νέος Δημοσιοϋπαλληλικός Κώδικας, εσωτερικοί κανονισμοί σχολείων και ΑΕΙ – ΤΕΙ, κλπ.). Υπερασπιζόμαστε το πανεπιστημιακό άσυλο και αντιστεκόμαστε σε κάθε προσπάθεια απαξίωσης και υπονόμευσης του θεσμού, που στις μέρες μας γίνεται ακόμα πιο αναγκαίος. Την ευθύνη για την τήρηση του ασύλου πρέπει να την έχει η Σύγκλητος και όχι ολιγομελείς και ελεγχόμενες επιτροπές.

Παλεύουμε για τη δημιουργία προϋποθέσεων συλλογικού λαϊκού ελέγχου της εκπαίδευσης ώστε η επιστήμη να γίνει σύμμαχος του λαού και το σχολείο να διαπλάθει όχι καλούς υπηρέτες, αλλά ανθρώπους με προσωπικότητα και συνειδητούς ρυθμιστές της ζωής τους.

Αγώνας για μόρφωση, δουλειά, ζωή με δικαιώματα

— Σταθερή εργασία με πλήρη δικαιώματα για όλους.

Επτάωρο, πενθήμερο, 35ωρο. Ελεύθερος χρόνος ως απαραίτητη προϋπόθεση για την ωρίμανση και την ολοκλήρωση της προσωπικότητας του νέου ανθρώπου, την εξασφάλιση του δικαιώματός του στην κοινωνική ζωή και δράση και τη δημιουργία οικογένειας. Κατάργηση των ελαστικών εργασιακών σχέσεων, κατάργηση της ομηρίας των συμβάσεων ορισμένου χρόνου και αυτόματη μετατροπή τους σε συμβάσεις αορίστου χρόνου. Μέτρα στήριξης των άνεργων αποφοίτων με επιδότηση στο 80% του μισθού, δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, επιδότηση ενοικίου και πάγωμα δανείων. Μείωση του ορίου συνταξιοδοτικής ηλικίας. Ουσιαστική προστασία του δικαιώματος στη συνδικαλιστική δράση, του δικαιώματος στην απεργία.

Για όλα τα παραπάνω συντονιζόμαστε με τις δυνάμεις του ευρύτερου εργατικού λαϊκού κινήματος που αντιπαλεύουν την πολιτική του μεγάλου κεφαλαίου και των ιμπεριαλιστικών οργανισμών στην Παιδεία, στην εργασία και τους άλλους τομείς της κοινωνικής ζωής, στον ενιαίο αγώνα για μόρφωση, δουλειά, ζωή με δικαιώματα.

Αναρτήθηκε στις παιδεία, Θέσεις του ΚΚΕ, ΚΚΕ, Οι Θέσεις του ΚΚΕ, νεολαία, To KKE προτείνει. Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Οι βασικές προτάσεις του ΚΚΕ από το Νηπιαγωγείο έως τα ΑΕΙ

ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΤΗΣ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΤΟΥ ΚΚΕ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ ΤΟΥ ΙΟΥΝΗ 2009

* ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΕΕ ΤΗΣ ΑΔΙΚΙΑΣ, ΤΗΣ ΑΝΙΣΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗΣ ΤΩΝ ΛΑΩΝ. ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΙ ΑΛΛΟΣ ΔΡΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΑΟΥΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ

* ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΦΑΙΡΕΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΚΑΘΕ ΛΑΟΥ ΝΑ ΕΠΙΛΕΓΕΙ Ο ΙΔΙΟΣ ΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΠΑΛΗΣ ΤΟΥ – ΤΙΣ ΣΥΜΜΑΧΙΕΣ ΤΟΥ – ΝΑ ΚΑΘΟΡΙΖΕΙ ΤΙΣ ΤΥΧΕΣ ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΟΥ

* ΑΝΥΠΑΚΟΗ – ΡΗΞΗ – ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΓΙΑ ΜΙΑ ΕΛΛΑΔΑ ΤΗΣ ΑΥΤΟΔΥΝΑΜΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΣΕ ΑΝΤΙΘΕΣΗ ΜΕ ΤΙΣ ΑΣΦΥΚΤΙΚΕΣ ΔΕΣΜΕΥΣΕΙΣ ΤΗΣ ΕΕ

Εργάτες, υπάλληλοι,

Αγρότες, αγρότισσες,

Επαγγελματίες, μικρέμποροι,

Διανοούμενοι και καλλιτέχνες,

Συνταξιούχοι,

Νέοι και νέες,

Γυναίκες

Στο δρόμο του ΟΧΙ που είπαν οι λαοί της Γαλλίας, της Ολλανδίας και της Ιρλανδίας!

ΦΘΑΝΕΙ ΠΙΑ!

TA KOMMATA TOY ΕΥΡΩΜΟΝΟΔΡΟΜΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΙΒΑΣΜΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΙΜΩΡΗΘΟΥΝ ΑΛΥΠΗΤΑ

ΟΧΙ ΑΛΛΟΣ ΧΑΜΕΝΟΣ ΧΡΟΝΟΣ!

ΤΩΡΑ ΜΕ ΤΟ ΚΚΕ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΕΝΑ ΒΗΜΑ ΜΠΡΟΣΤΑ

Με το ΚΚΕ ενισχύουμε τη λαϊκή συμμαχία και πάλη ενάντια στην αντιλαϊκή πολιτική, στην ΕΕ και στα κόμματα του ευρωμονόδρομου και του ευρωσυμβιβασμού, για τη Λαϊκή Εξουσία, την οικοδόμηση της Ευρώπης της λαϊκής ευημερίας και λαϊκής οικονομίας.

Με την ψήφο σας δώστε γερό μάθημα σε ΝΔ – ΠΑΣΟΚ!
Ξεγυμνώστε την υποκρισία του ΣΥΝ – ΣΥΡΙΖΑ και τη δημαγωγία του ΛΑ.Ο.Σ.

Στις ευρωεκλογές μπορούν και πρέπει να καταδικαστούν σε εθνικό επίπεδο τόσο η αντιλαϊκή πολιτική και οι φορείς της, η κυβέρνηση της ΝΔ γενικότερα τα κόμματα του ευρωμονόδρομου και η ΕΕ, όλα μαζί πακέτο! Είναι μάχη που θα έχει έτσι κι αλλιώς ισχυρή επίδραση στις εσωτερικές εξελίξεις στη χώρα μας με επιδράσεις και στην Ευρώπη. Ψηφίστε με κριτήριο τα οξυμένα προβλήματά σας, καταδικάζοντας όλους τους υπεύθυνους και μέσα στη χώρα μας και στην ΕΕ.

ΣΕ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΠΟΥΜΕ ΔΥΟ ΜΕΓΑΛΑ «ΟΧΙ» ΚΑΙ ΔΥΟ ΜΕΓΑΛΑ «ΝΑΙ»:

  • Λέμε ΟΧΙ στην ΕΕ των μονοπωλίων, της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης, του μιλιταρισμού, των επεμβάσεων!
  • Λέμε ΝΑΙ στη συσπείρωση και συνεργασία των λαών για την Ευρώπη της ειρήνης, των δικαιωμάτων και ελευθεριών, του σοσιαλισμού.
  • Λέμε ΟΧΙ σε όλα τα κόμματα του ευρωμονόδρομου και του ευρωσυμβιβασμού!
  • Λέμε ΝΑΙ στο ΚΚΕ της αντίστασης και του αγώνα κατά των αντιλαϊκών πολιτικών, για τη λαϊκή συμμαχία και εξουσία!

Στις ευρωεκλογές του Ιούνη 2009 έχετε τη δυνατότητα, με την ψήφο σας, να ενισχύσετε το ψηφοδέλτιο του ΚΚΕ, να δώσετε αποφασιστική απάντηση στην ΕΕ, και στα κόμματα που εδώ και χρόνια:

  • Στήριξαν και στηρίζουν – με τον ένα ή τον άλλον τρόπο – τη στρατηγική της διακρατικής ιμπεριαλιστικής ένωσης, της ΕΕ, τις αντιδραστικές επιλογές στον οικονομικό, πολιτικό και στρατιωτικό τομέα.
  • Συναποφάσισαν και υλοποίησαν όλες τις βασικές αντιλαϊκές κατευθύνσεις της υπέρ της κερδοφορίας του κεφαλαίου. Εξειδίκευσαν την αντιλαϊκή πολιτική της ΕΕ, μέσα από τη Στρατηγική της Λισαβόνας και τα Εθνικά Μεταρρυθμιστικά Προγράμματα, με οδυνηρές συνέπειες στο εισόδημα και τις κατακτήσεις των εργαζομένων.
  • Χειροκρότησαν και εφάρμοσαν τα μέτρα που καταπατούν βασικά δικαιώματα με αποτέλεσμα: Ανεργία, ακρίβεια, αυξήσεις κοροϊδίας σε μισθούς και συντάξεις, σαρωτικές αλλαγές στις εργασιακές σχέσεις, αντιδραστικές επιλογές σε βάρος της νεολαίας και των γυναικών. Αύξηση του χρόνου εργασίας, χτύπημα των συλλογικών συμβάσεων εργασίας, παραπέρα ιδιωτικοποίηση της Ασφάλισης, της Υγείας, της Παιδείας. Ξεπούλημα στρατηγικών τομέων της οικονομίας, στην ενέργεια, στις μεταφορές, στις τηλεπικοινωνίες. Ξεκλήρισαν χιλιάδες μικρομεσαίους αγρότες μέσα από την Κοινή Αγροτική Πολιτική. Χτύπησαν τον αυτοαπασχολούμενο, τον μικρό επαγγελματία και βιοτέχνη. Εμπορευματοποίησαν το περιβάλλον, το οξυγόνο του λαού. Εκχώρησαν τις ακτές, τους ορεινούς όγκους, την ύδρευση, την «προστασία» του περιβάλλοντος στους ιδιώτες, χαρίζοντας τεράστια κέρδη σε λίγους μονοπωλιακούς επιχειρηματικούς ομίλους.
  • Ψήφισαν όλες τις επαίσχυντες Συνθήκες, ξεκινώντας από τη θεμελιακή Συνθήκη του Μάαστριχτ, με τις γνωστές 4 ελευθερίες – κίνησης κεφαλαίων, εμπορευμάτων, υπηρεσιών, εργαζομένων – η οποία σήμανε και την ολομέτωπη επίθεση του ευρωενωσιακού κεφαλαίου και των πολιτικών εκπροσώπων του ενάντια στην εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα.
  • Υιοθέτησαν στο πλαίσιο της ΕΕ το δόγμα του προληπτικού πολέμου των ΗΠΑ, προκειμένου η ΕΕ να επεμβαίνει πολιτικά και στρατιωτικά σε ολόκληρο τον κόσμο με δυνάμεις ταχείας αντίδρασης, πότε με το πρόσχημα της «καταπολέμησης της τρομοκρατίας», πότε στο όνομα «διαχείρισης κρίσεων» ή και «ανθρωπιστικών αποστολών»! Ενίσχυσαν τους μηχανισμούς καταστολής κατά του λαϊκού κινήματος.
  • Προώθησαν τη στενότερη συνεργασία ΕΕ – ΗΠΑ – ΝΑΤΟ στις επεμβάσεις για τον έλεγχο των αγορών, τη λεηλασία των πλουτοπαραγωγικών πηγών και την εκμετάλλευση λαών. Με τη σύμφωνη γνώμη τους αυξήθηκε η εμπλοκή και συμμετοχή ελληνικών στρατιωτικών δυνάμεων στις αμιγείς στρατιωτικές αποστολές της ΕΕ. Από το 2003, η δραστηριότητα αυτή διευρύνεται συνεχώς. Μέχρι τον Ιούνη του 2008, η ΕΕ ανέπτυξε 19 αποστολές σε Ευρώπη, Μέση Ανατολή, Αφρική, Ασία.
  • Συνυπέγραψαν την αύξηση των στρατιωτικών δαπανών κατά 30% μέχρι το 2013 για την ενίσχυση του στρατιωτικού βραχίονα και των μηχανισμών καταστολής της ΕΕ.
  • Παραπλάνησαν και παραπλανούν συνειδητά τον ελληνικό λαό, κρύβοντας την αλήθεια ότι η ΕΕ είναι Ενωση για τα συμφέροντα των λίγων, των ισχυρών και όχι για τα συμφέροντα των λαών.

ΤΟ ΚΚΕ ΔΙΚΑΙΩΘΗΚΕ ΠΛΗΡΩΣ ΣΤΗ ΘΕΣΗ ΤΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ

Το μόνο ελληνικό κόμμα που δικαιώθηκε πλήρως για την ξεκάθαρη θέση του απέναντι στην ΕΕ είναι το ΚΚΕ.

Από την πρώτη στιγμή, που διακήρυξε το «ΟΧΙ στην ΕΟΚ των μονοπωλίων», αργότερα το «ΟΧΙ στο Μάαστριχτ», που μετέτρεψε την ΕΟΚ σε «Ευρωπαϊκή Ενωση», μέχρι σήμερα, το ΚΚΕ δε σταμάτησε ούτε στιγμή να την αντιπαλεύει στους δρόμους του αγώνα, στο ελληνικό και ευρωπαϊκό κοινοβούλιο, αλλά και σε διεθνείς κινητοποιήσεις και συναντήσεις.

Δικαιώθηκαν οι προβλέψεις του ΚΚΕ ότι από αυτήν τη «λυκοσυμμαχία» της ΕΕ κερδισμένοι βγαίνουν μόνο οι τραπεζίτες, οι εφοπλιστές, οι βιομήχανοι, οι μεγαλέμποροι, οι κατασκευαστικές εταιρείες, τα μεγάλα συμφέροντα, ενώ χάνουν συνεχώς όλο και περισσότερα οι λαοί. Η ΕΕ δεν έχει καμιά σχέση με την Ευρώπη των λαών!

Οι αλήθειες αυτές σήμερα αποτελούν εμπειρία και αρνητικό βίωμα ευρύτερων λαϊκών δυνάμεων στην Ελλάδα και τις χώρες της ΕΕ.

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΟ ΝΑ ΣΥΜΦΩΝΕΙΣ ΣΕ ΟΛΑ ΜΕ ΤΟ ΚΚΕ ΓΙΑ ΝΑ ΕΜΠΙΣΤΕΥΤΕΙΣ ΤΗΝ ΨΗΦΟ ΣΟΥ ΣΤΙΣ ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ ΤΟΥ ΙΟΥΝΗ 2009

Φύγετε μακριά από ΝΔ – ΠΑΣΟΚ!
  • Η ΝΔ μπορεί και πρέπει να δεχτεί ισχυρό πλήγμα! Ο λαός μας έχει νιώσει στο πετσί του πλέον τι αντιπροσωπεύουν οι περιβόητες «μεταρρυθμίσεις» της που τόσο διαφήμιζε προεκλογικά. Μέσα στα 5 χρόνια της διακυβέρνησής της, παρουσίασε το πραγματικό, σκληρό, αντιλαϊκό πρόσωπο της πολιτικής της, ως εκφραστής των συμφερόντων του κεφαλαίου.
  • Το ΠΑΣΟΚ ούτε θέλει, αλλά ούτε και μπορεί, να προσφέρει πραγματική εναλλακτική λύση. Εχει την ίδια στρατηγική με τη ΝΔ, την ίδια πολιτική και σε θέματα ΕΕ και σε θέματα εσωτερικής πολιτικής. Δοκιμάστηκε επανειλημμένα και ως κυβέρνηση και ως αξιωματική αντιπολίτευση. Κριτήριο της πολιτικής και του ΠΑΣΟΚ είναι η ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας, της επιχειρηματικότητας, δηλαδή της αύξησης των κερδών του κεφαλαίου.
  • Και η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ βρίσκονται στην υπηρεσία της άρχουσας τάξης, δουλεύουν για τα μονοπώλια. Με την πολιτική τους προσφέρουν δυνατότητες για μεγαλύτερη καπιταλιστική κερδοφορία και συμμετοχή στη διανομή των αγορών. Ο καυγάς μεταξύ τους, για το ποιος είναι ο καλύτερος διαχειριστής, «βγάζει λάδι» την Ευρωπαϊκή Ενωση.
  • ΝΔ και ΠΑΣΟΚ όσες φορές βρέθηκαν στη θέση της κυβερνητικής πλειοψηφίας συμμετείχαν ενεργά στη λήψη των αντεργατικών, αντιλαϊκών επιλογών της ΕΕ, τις προώθησαν στην Ελλάδα, τις έκαναν νόμους και αποφάσεις του ελληνικού κράτους. Εκπόνησαν και έθεσαν σε εφαρμογή μέτρα που αφαίρεσαν τις όποιες κατακτήσεις που, με σκληρούς αγώνες, είχαν αποσπάσει οι εργαζόμενοι. Συμφώνησαν και συμμετείχαν στις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις και πολέμους, προώθησαν αντιδημοκρατικούς νόμους και θεσμούς, συνέβαλαν στη στρατιωτική θωράκιση της ΕΕ.
  • ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, όταν βρίσκονται στη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης, πάλι καλύπτουν πλήρως την ΕΕ, στρεφόμενοι δημαγωγικά ο ένας κατά του άλλου για δήθεν «ελλιπή» και «κακή» διαπραγμάτευση στην ΕΕ. Στην πράξη, και στο ευρωκοινοβούλιο, αλλά και στο ελληνικό κοινοβούλιο σε βασικά και κρίσιμα για το σύστημα ζητήματα, δίνουν ο ένας χέρι βοήθειας στον άλλον, δημαγωγώντας ασύστολα, προσπαθούν να ρίξουν στάχτη στα μάτια του λαού.
Μην εμπιστεύεστε τον ΣΥΝ – ΣΥΡΙΖΑ

Ούτε ο ΣΥΝ – ΣΥΡΙΖΑ αποτελεί διέξοδο για τη λαϊκή ψήφο, αλλά αντίθετα έμμεσο στήριγμα της αντιλαϊκής ΕΕ, αφού συστηματικά κρύβει την πραγματική αλήθεια, καλλιεργεί αυταπάτες για το χαρακτήρα της ΕΕ.

Παραπλανά το λαό, το δυσκολεύει να αντισταθεί με αποτελεσματικότητα, αφού αποσιωπούν το ρόλο και τις ευθύνες της ΕΕ.

  • Ο ΣΥΝ από το 1991 έως και σήμερα, από τη θέση της αντιπολίτευσης, όχι μόνο αποκρύβει την πραγματική πολιτική της ΕΕ, αλλά και δικαιώνει τις βασικές και κρίσιμες για τους λαούς αποφάσεις της. Είναι το κόμμα που έβαλε πλάτη για την ισχυροποίηση και οικοδόμηση αυτής της ΕΕ, αρχής γενομένης από την υπερψήφιση της Συνθήκης του Μάαστριχτ. Καλλιεργεί στο λαό μοιρολατρία, αίσθημα φόβου απέναντι στην ΕΕ. Διαδίδει ψέματα ότι αντίθεση με την ΕΕ σημαίνει εθνική απομόνωση.
  • Πρέπει να καταδικαστεί η διπλοπροσωπία του ΣΥΝ, που, από τη μια μεριά, στηρίζει ολόψυχα την ΕΕ και, από την άλλη, διαμαρτύρεται για τις συνέπειες από την εφαρμογή της στρατηγικής της, ενοχοποιώντας μόνο τους ελληνικούς «χειρισμούς» και τις «πρακτικές» υλοποίησης αυτών των πολιτικών. Πιο συγκεκριμένα:

* Ο ΣΥΝ-ΣΥΡΙΖΑ παροτρύνει τους προσωρινά απασχολούμενους, τους συμβασιούχους, τις γυναίκες, τη νεολαία, να αξιοποιήσουν ως δήθεν ασπίδα προστασίας, το αντεργατικό νομοθετικό πλαίσιο, τις οδηγίες της ΕΕ. Η πολιτική και οι οδηγίες της ΕΕ καθιερώνουν υποχρεωτικά ελαστικές μορφές απασχόλησης, αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης, δουλειά χωρίς συγκροτημένα μισθολογικά και κοινωνικά δικαιώματα. Για τις σαρωτικές αντιδραστικές αλλαγές στο Εργατικό Δίκαιο ο ΣΥΝ – ΣΥΡΙΖΑ ψήφισε λευκό ή απείχε από την ψηφοφορία στο ευρωκοινοβούλιο!

Συγκαλύπτει την αντιαγροτική πολιτική της ΕΕ, υποστηρίζοντας ότι με μια άλλη «διαχείριση» η Κοινή Αγροτική Πολιτική (ΚΑΠ) θα έχει καλά αποτελέσματα για την αγροτιά.

* Ζητά να βαθύνει και να προχωρήσει με πιο γρήγορους ρυθμούς η καπιταλιστική ολοκλήρωση της ΕΕ, καλλιεργώντας αυταπάτες ότι έτσι θα αναπτυχθεί η κοινωνική προστασία και τα δικαιώματα των εργαζομένων. Είναι υπέρ του ευρωστρατού και της πολιτικής της ΕΕ για την «τρομοκρατία», χωρίς να εξηγεί από ποιους κινδυνεύουν οι λαοί. Την ίδια στιγμή που χαρακτηρίζει ως θετική την καταψήφιση της Ευρωσυνθήκης στην Ιρλανδία και γενικά ζητά τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος, στηρίζει την ανάγκη ευρωσυντάγματος εγκαλώντας την ΕΕ που δεν το έχει κάνει ακόμα πραγματικότητα.

* Είναι κούφια λόγια οι δηλώσεις του ΣΥΝ – ΣΥΡΙΖΑ για τα δικαιώματα, τις ελευθερίες και την ευημερία των λαών, αφού ο ΣΥΝ πανηγύριζε για το ευρώ και την ΟΝΕ, που σε συνδυασμό με το Σύμφωνο Σταθερότητας, αποτελούν εργαλεία στρατηγικής σημασίας για τη στυγνή εκμετάλλευση των λαών. Παραπλανά, υποστηρίζοντας ότι η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα μπορεί να έχει φιλεργατική πολιτική, αν ελέγχεται από μια ευρωπαϊκή διακυβέρνηση, αν αλλάξει το Σύμφωνο Σταθερότητας.

* Χειροκροτεί την αντιδραστική περιβαλλοντική πολιτική της ΕΕ, για να βγάλει λάδι την αντεργατική πολιτική της, που έχει σημαία «ο ρυπαίνων πληρώνει». Απενοχοποιεί έτσι την καταστροφή του περιβάλλοντος. Υποστηρίζει την «πράσινη οικονομία», που, στο όνομά της, προωθούνται ταχύτερα οι καπιταλιστικές αναδιαρθρώσεις σε βάρος των λαών. Αυτοπροβάλλεται ως οικολογικό κόμμα, ενώ την ίδια στιγμή συμφωνεί με την αντιπεριβαλλοντική πολιτική της ΕΕ, που παραδίδει την προστασία του περιβάλλοντος σ’ αυτούς που ευθύνονται για την καταστροφή του, το κεφάλαιο.

* Η ευρω-λαγνεία του προκαλεί τους αγωνιστές, τους αριστερούς. Ανανέωση και εκσυγχρονισμός είναι ό,τι συμφέρει το λαό, ό,τι ικανοποιεί τις σύγχρονες ανάγκες του, ό,τι του δίνει ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο, με λαϊκή ευημερία, ασφάλεια και δικαιώματα κι όχι η νομιμοποίηση της ιμπεριαλιστικής, εκμεταλλευτικής Ενωσης στις συνειδήσεις των λαών, όπως κάνει με «αριστερό λόγο» ο ΣΥΝ – ΣΥΡΙΖΑ, βάζοντας και με αυτόν τον τρόπο εμπόδια στην αντίσταση και αντεπίθεση που απαιτείται σήμερα.

«ΟΧΙ» στη δημαγωγία του ΛΑ.Ο.Σ.

Ο ΛΑ.Ο.Σ. τις περισσότερες φορές δημαγωγεί απέναντι στην ΕΕ, προκειμένου να συγκαλύψει τον εθνικισμό του, τη στήριξη που προσφέρει στην πολιτική υπέρ του μεγάλου κεφαλαίου. Προσπαθεί να αποκρύψει από τον ελληνικό λαό τις αντιδραστικές, οπισθοδρομικές θέσεις του, το ρατσισμό και τον εθνικισμό, την πολιτική της ουσιαστικής στήριξης του συστήματος, το ρόλο του ως ανάχωμα στην πραγματική λαϊκή ριζοσπαστικοποίηση. Αν και αυτοπαρουσιάζεται ως κόμμα στο χώρο των ευρωσκεπτικιστών, στηρίζει όλες τις βασικές, αντιδραστικές επιλογές της ΕΕ.

Γυρίστε την πλάτη σε όλους αυτούς! Ελα μαζί μας! Δεν είναι υποχρεωτικό να συμφωνείς σε όλα με το ΚΚΕ για να του εμπιστευτείς την ψήφο σου!

ΤΟ ΚΚΕ ΖΗΤΑ ΤΗΝ ΨΗΦΟ:

  • Ολων όσοι δοκιμάστηκαν και δοκιμάζονται από τις «4 ελευθερίες» που έθεσε σε εφαρμογή η Συνθήκη του Μάαστριχτ,
  • Ολων εκείνων που θέλουν να καταδικάσουν τα κόμματα του ευρωμονόδρομου, τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ
  • Ολων εκείνων που καταλαβαίνουν την επικίνδυνη για το κίνημα υποκρισία και καιροσκοπισμό του ΣΥΝ, καθώς και την προθυμία του ΛΑ.Ο.Σ. να στηρίξει την ΕΕ με μια κούφια και ψεύτικη, δήθεν αντιαμερικανική ρητορεία.

ΜΕ ΙΣΧΥΡΟ ΚΚΕ, η μάχη των ευρωεκλογών μπορεί να γίνει σταθμός για την ανασύνταξη ενός ισχυρού ενωτικού λαϊκού κινήματος, μιας ισχυρής συμμαχίας εργατών, αγροτών, αυτοαπασχολουμένων.

ΜΕ ΙΣΧΥΡΟ ΚΚΕ, η μάχη των ευρωεκλογών μπορεί να γίνει το εφαλτήριο κατά της δικομματικής εναλλαγής, δύναμη αφύπνισης και ετοιμότητας να μην ξεγελαστεί ο λαός ξανά, να μην χάσει άλλο πολύτιμο χρόνο, απέναντι στο ενδεχόμενο κυβερνήσεων αντιλαϊκής συνεργασίας.

ΜΕ ΙΣΧΥΡΟ ΚΚΕ, οι ευρωεκλογές μπορούν να σημάνουν αγγελτήριο σάλπισμα ενός κινήματος ικανού να παραμερίσει τους εκβιασμούς, τους μηχανισμούς της μοιρολατρίας και απογοήτευσης, για να ανοίξει τον ελπιδοφόρο δρόμο για ρήξεις και ανατροπές προς το συμφέρον του λαού.

ΔΕ ΦΤΑΝΕΙ ΝΑ ΔΕΧΤΕΙ ΠΛΗΓΜΑ Η ΔΙΚΟΜΜΑΤΙΚΗ ΕΝΑΛΛΑΓΗ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ Ο ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ ΤΗΣ ΑΝΑΝΕΩΣΗΣ ΤΟΥ ΜΕ ΑΛΛΟ ΠΡΟΣΩΠΟ

Η ψήφος του εργαζόμενου λαού της Ελλάδας στο ΚΚΕ:

— Είναι ψήφος αντίστασης, και προοπτικής ταυτόχρονα και ψήφος ευθύνης απέναντι στους λαούς της Ευρώπης που χάνουν κάθε μέρα κατακτήσεις. Μπορεί να δώσει φτερά και δύναμη και στο ευρωπαϊκό κίνημα των εργαζομένων.

— Είναι ψήφος αλληλεγγύης στους λαούς, ψήφος καταδίκης των απολύσεων σε όλες τις χώρες της ΕΕ, των αντικομμουνιστικών διώξεων στα κράτη – μέλη, είναι καταδίκη της υποκίνησης υπαρκτών και ανύπαρκτων μειονοτικών ζητημάτων.

— Είναι ψήφος κατά του διαίρει και βασίλευε, κατά της πολιτικής δημιουργίας κρατών προτεκτοράτων. Κατά του ρατσισμού και του εθνικισμού, κατά των στρατοπέδων των ξένων εργατών.

— Είναι ψήφος κατά του προληπτικού πολέμου και των μέτρων καταπολέμησης δήθεν της τρομοκρατίας. Είναι η καλύτερη αλληλεγγύη κατά της ιμπεριαλιστικής πολιτικής της ΕΕ σε βάρος των λαών της Αφρικής, του σχεδίου για τον δήθεν εκδημοκρατισμό της Μέσης Ανατολής, των αντιδραστικών επιλογών κατά των λαών της Λατινικής Αμερικής, ιδιαίτερα της «κοινής θέσης της ΕΕ» κατά της Κούβας.

— Είναι ψήφος κατά της αντικομμουνιστικής εκστρατείας που αφορά όλους τους λαούς, κατά της προσπάθειας να ξαναγραφτεί η ιστορία υπέρ των ιμπεριαλιστών και της αντίδρασης.

Υπάρχει κι άλλη επιλογή για τους Ελληνες εργαζόμενους, για τους λαούς της Ευρώπης τόσο στην κάλπη των ευρωεκλογών όσο και στον καθημερινό αγώνα!

— Οι λαοί της Ευρώπης μπορούν να καταφέρουν κοινό χτύπημα στα κόμματα του ευρωμονόδρομου και του ευρωσυμβιβασμού. Είναι σημαντικό την άλλη μέρα από τις ευρωεκλογές η ΕΕ και οι αστικές κυβερνήσεις – κεντροδεξιές και κεντροαριστερές – να μετράνε απώλειες, να έχουν δεχτεί πλήγμα η πολιτική τους. Αυτό το πλήγμα μπορεί να δοθεί με την υπερψήφιση των Κομμουνιστικών Κομμάτων και των συμμάχων τους που αντιπαλεύουν την ιμπεριαλιστική ΕΕ και τις ταξικές επιλογές της σε βάρος των εργαζομένων της Ευρώπης και εκτός αυτής.

— Μία είναι η επιλογή: Αντίσταση – ανυπακοή – αντεπίθεση σε εθνικό και πανευρωπαϊκό επίπεδο. Καμιά υπακοή στο κοινοτικό δίκαιο και στις κοινοτικές αποφάσεις γιατί είναι ταξικές, αντιλαϊκές. Καμιά εκχώρηση κυριαρχικών δικαιωμάτων στους ιμπεριαλιστές.

ΕΛΛΗΝΙΚΕ ΛΑΕ ΦΩΝΑΞΕ ΔΥΝΑΤΑ: ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ!

ΨΗΦΙΣΕ ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΗΝ ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΣΟΥ ΚΑΙ ΟΣΑ ΒΙΩΝΕΙΣ ΣΗΜΕΡΑ ΕΞΑΙΤΙΑΣ ΤΩΝ ΑΝΤΙΛΑΪΚΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΤΟΥΣ!

Πέρασαν 17 ολόκληρα χρόνια από την υπερψήφιση της Συνθήκης του Μάαστριχτ που αποτέλεσε την αρχή της πιο βάρβαρης επίθεσης κατά του λαού με τη συμφωνία ΝΔ – ΠΑΣΟΚ – ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ.

Σήμερα οι εργαζόμενοι στη χώρα μας βιώνουν την επιδείνωση της οικονομικής κατάστασης, τις συνέπειες από όλες τις αντιδραστικές Συνθήκες της ΕΕ, τη μάστιγα της ανεργίας, τους κινδύνους από την ιμπεριαλιστική νέα τάξη, τη διανομή των αγορών, την αμφισβήτηση συνόρων, τη διχοτομική πολιτική σε Κύπρο και Αιγαίο, την πορεία αποσταθεροποίησης της Βαλκανικής.

Οι εργαζόμενοι της χώρας μας όλα αυτά τα χρόνια, έχουν ζήσει στο πετσί τους τις συνέπειες της ΟΝΕ και του ευρώ, τις επιπτώσεις των αναδιαρθρώσεων στην ελληνική οικονομία, με τις αντιδραστικές αλλαγές στις εργασιακές σχέσεις, το χτύπημα των κοινωνικών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων, την ιδιωτικοποίηση και εμπορευματοποίηση των κοινωνικών υπηρεσιών, τους χαμηλούς μισθούς και την ακρίβεια.

Τις οδυνηρές επιπτώσεις σε βάρος της φτωχής αγροτιάς από τις αποφάσεις της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής (ΚΑΠ).

Τις διώξεις, την κρατική καταστολή και τον περιορισμό των λαϊκών δικαιωμάτων και ελευθεριών.

Τα λαϊκά προβλήματα οξύνονται από τον αδυσώπητο μονοπωλιακό ανταγωνισμό, που, εκτός από την εργατική τάξη, χτυπά και τις μικρομεσαίες εμπορικές και βιοτεχνικές επιχειρήσεις.

Εχει γίνει φανερός ο ταξικός χαρακτήρας της ΕΕ ως διακρατικής ιμπεριαλιστικής Ενωσης
  • Συνολικά πενήντα χρόνια ΕΟΚ – πολύ περισσότερο τα τελευταία 17 χρόνια της ΕΕ – έχει αποδειχτεί ότι είναι ψεύτικα όλα τα συνθήματα που χρησιμοποίησαν οι αστικές πολιτικές δυνάμεις και οι κάθε λογής ευρωλάγνοι για δήθεν «δημοκρατικές αρχές», «καθολικά συμφέροντα» και «συγκλίσεις», για «εθνικούς στόχους», για «μονόδρομους» και «ευρωπαϊκά οράματα».
  • Η ελληνική πλουτοκρατία συγκέντρωσε τεράστια πλούτη μέσα στην ΕΕ αλλά και ευρύτερα. Ελληνικές εταιρείες, που έχουν βάση την Ελλάδα, δραστηριοποιούνται όλο και πιο ενεργητικά στις διεθνείς αγορές.
  • Για να μπορέσουν να αντιμετωπίσουν από καλύτερες θέσεις τον ανταγωνισμό με τα άλλα ιμπεριαλιστικά κέντρα, οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις και τα μονοπώλια παίρνουν μέτρα σε ευρωπαϊκό και εθνικό επίπεδο, αποβλέποντας στη μεγαλύτερη εκμετάλλευση των εργαζομένων και του παραγωγικού πλούτου, στην απόσπαση μεγαλύτερων κερδών, στη συγκέντρωση της γης. Ταυτόχρονα δεν είναι τυχαίο ότι στην Ελλάδα η διαμάχη για τα μεγάλα έργα παίρνει οξύτατες μορφές ανάμεσα στις ξένες πολυεθνικές.
  • Στην Ελλάδα όλα αυτά τα χρόνια και επί κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ και επί κυβερνήσεων ΝΔ γίνονται οι ονομαζόμενες «εκσυγχρονιστικές» διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις υπέρ του μονοπωλιακού κεφαλαίου. Ο λαός, οι εργαζόμενοι δεν έχουν κανένα όφελος από αυτές τις αναδιαρθρώσεις, δεν είναι προς το δικό τους συμφέρον. Οι σύγχρονες ανάγκες της εργατικής τάξης και των άλλων λαϊκών στρωμάτων απαιτούν ριζική αλλαγή και ανατροπή και στην οικονομία και στο πολιτικό σύστημα.

Εργαζόμενοι της χώρας μας,

Νέοι και νέες,

Το ΚΚΕ σάς καλεί να αποδεσμευτείτε εδώ και τώρα από φρούδες ελπίδες που καλλιεργούν άλλες δυνάμεις για τον «ευρωπαϊκό παράδεισο». Εχουμε αποκτήσει μια πλούσια εμπειρία πλέον. Δε μας ξεγελάνε με τα «χρυσά κουτάλια» τους, ούτε με τα «φιλόπτωχα» ταμεία τους!

Οικονομικοί μετανάστες και πρόσφυγες,

Η πολιτική της ΕΕ και όλων των ελληνικών κυβερνήσεων, της ΝΔ σήμερα, του ΠΑΣΟΚ προηγούμενα ήταν και είναι εχθρική για τους μετανάστες και τους πρόσφυγες. Στην ουσίας της έχει δημιουργηθεί καθεστώς παρανομίας ή «μισονομιμότητας», εργασιακής ομηρίας, για τη συντριπτική πλειοψηφία των μεταναστών και των οικογενειών τους. Για να προσφέρουν έτσι φτηνότερη την εργατική τους δύναμη στους επιχειρηματίες, στο κεφάλαιο, σε σχέση με τους όρους αμοιβής και δουλειάς που έχουν κατακτήσει στον ένα ή τον άλλο βαθμό οι εργαζόμενοι μέσα από τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας.

Η «Ευρώπη – φρούριο» και η άγρια καταστολή, είναι τα κύρια χαρακτηριστικά της αντιμεταναστευτικής πολιτικής της ΕΕ.

Ολα αυτά τα χρόνια ούτε ένα ευρώ δεν μπήκε στην Ελλάδα από τα ταμεία της Ευρωπαϊκής Ενωσης των μονοπωλίων χωρίς επαχθείς όρους και βαριές δεσμεύσεις

Ενα μεγάλο μέρος του ελληνικού λαού πίστεψε στην προπαγάνδα ότι όσο πιο γρήγορα και υποτακτικά προσαρμοζόταν η Ελλάδα στην ΕΕ τόσο πιο εύκολα θα γίνονταν τα πράγματα για τον ελληνικό λαό.

Πακτωλός κοινοτικών πόρων μπήκε στη χώρα όλα αυτά τα χρόνια, που στην πλειοψηφία τους είναι χρήματα που έχει πληρώσει ο ίδιος ο ελληνικός λαός και οι άλλοι λαοί της Ευρώπης.

Η ΕΕ εκλέγει τα χρηματοδοτούμενα έργα στα κράτη – μέλη και, σύμφωνα με τα στοιχεία της, το 42% των κοινοτικών πόρων που διατίθενται στην Ελλάδα επιστρέφεται στα ισχυρά καπιταλιστικά κράτη (Γερμανία, Γαλλία, Αγγλία) μέσω των μονοπωλιακών επιχειρηματικών ομίλων που αναλαμβάνουν τα έργα.

Το μεγαλύτερο μέρος από αυτά πάλι πήγε στις τσέπες των βιομηχάνων, των τραπεζιτών, των εφοπλιστών, των μεγαλεμπόρων. Το υπόλοιπο ήταν στάχτη στα μάτια του λαού, για να προετοιμάσουν το έδαφος για το ξεκλήρισμα της μικρομεσαίας αγροτιάς, για επίθεση στα μικρομάγαζα, την εκτόπιση ενός σημαντικού αριθμού μικρών επιχειρήσεων, για τις νέες ιδιωτικοποιήσεις. Η ΕΕ μοίρασε απλόχερα χρήματα μέσω διαφόρων προγραμμάτων, για να σβήσουν αγωνιστικές εστίες, για εξαγορά συνειδήσεων, ρουσφετολογία και επέκταση της διαφθοράς, για να στηθούν μηχανισμοί χειραγώγησης των γυναικών, της νεολαίας. Για να δώσουν ψίχουλα στους απολυμένους, ανέργους, φτωχούς, για να μην ξεσηκωθούν και διεκδικήσουν τον κόπο και τον ιδρώτα τους, για να μη ζητήσουν όσα τους κλέβουν.

ΜΕ ΤΗΝ ΕΕ ΟΙ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΑΟΥΣ, ΟΣΟ ΟΙ ΙΔΙΟΙ ΔΕΝ ΑΠΟΦΑΣΙΖΟΥΝ ΝΑ ΤΗΣ ΒΑΛΟΥΝ ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΙΚΟ ΦΡΕΝΟ ΜΕΧΡΙ ΚΑΙ ΝΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΕΨΟΥΝ, ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΔΥΣΒΑΣΤΑΚΤΕΣ, ΚΥΡΙΩΣ ΓΙΑ ΤΑ ΠΙΟ ΦΤΩΧΑ ΛΑΪΚΑ ΣΤΡΩΜΑΤΑ

Με την ψήφο μας και τον αγώνα μας λέμε ένα ισχυρό ΟΧΙ:

  • Στις ανατροπές στις εργασιακές σχέσεις, την ονομαζόμενη «ευελφάλεια».
  • Στην κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων εργασίας. Την προώθηση του 65ωρου, της διευθέτησης του χρόνου εργασίας, στη βάση του ενεργού – ανενεργού χρόνου εργασίας.
  • Στην κατεδάφιση των συστημάτων Κοινωνικής Ασφάλισης.
  • Στην υποβάθμιση της δημόσιας Παιδείας, της Υγείας, της Πρόνοιας και την προώθηση της ιδιωτικοποίησής τους.
  • Στην ιδιωτικοποίηση των Τηλεπικοινωνιών, της Ενέργειας, των Μεταφορών, άλλων στρατηγικών τομέων της οικονομίας.
  • Στη νομιμοποίηση των δουλεμπορικών γραφείων, την ενοικίαση εργαζομένων.
  • Στη στυγνή εκμετάλλευση των οικονομικών μεταναστών.
  • Στην ολόπλευρη επίθεση στην αγροτιά και στο αγροτικό εισόδημα, αφού η συγκέντρωση της γης, της παραγωγής, της μεταποίησης και της εμπορίας των αγροτικών προϊόντων σε μονοπωλιακούς επιχειρηματικούς ομίλους, αποτελεί στρατηγική επιλογή υπέρ του ευρωενωσιακού κεφαλαίου και κατά της μικρομεσαίας αγροτιάς.
  • Στη μαζική χρησιμοποίηση γενετικά τροποποιημένων οργανισμών στην αγροτική παραγωγή και στην κτηνοτροφία από τους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους, για τη μεγιστοποίηση των κερδών τους, με σοβαρές συνέπειες σε όλη τη διατροφική αλυσίδα στο οικοσύστημα, στη δημόσια υγεία.
  • Στην ένταση της τρομοκρατίας, της κρατικής καταστολής, των αντιτρομοκρατικών νόμων για το χτύπημα του λαϊκού κινήματος.
  • Στη νέα Ευρωσυνθήκη, που απέρριψαν με την ψήφο τους και με το όνομα «Ευρωσύνταγμα» οι λαοί της Γαλλίας και της Ολλανδίας. Η ΕΕ γίνεται οργανώνεται ακόμη περισσότερο σε βάρος των λαών, στρατιωτικά, για μια νέα επίθεσή της στα λαϊκά συμφέροντα και τις ανάγκες, στα δικαιώματα και τις ελευθερίες των λαών.

Εξάλλου ο λαός της Ιρλανδίας έδειξε με το περήφανο ΟΧΙ στην Ευρωσυνθήκη της Λισαβόνας, στο δημοψήφισμα του Ιούνη του 2008, ότι όταν ένας λαός θέλει, ΜΠΟΡΕΙ! Το ΚΚΕ χαιρέτισε από την πρώτη στιγμή της νίκη του ιρλανδικού λαού, που παρότι έπεσαν επάνω του «θεοί και δαίμονες», αντιστάθηκε, απειθάρχησε, πέτυχε μια πρώτη μεγάλη νίκη εν ονόματι όλων των λαών των κρατών – μελών της ΕΕ.

Το ΟΧΙ στην ΕΕ συμβάλλει στην αποδυνάμωσή της, ανοίγει δρόμο για τους λαούς να διεκδικήσουν τα δικαιώματά τους, τη λαϊκή εξουσία, τη συνεργασία με βάση τα λαϊκά συμφέροντα σε βάρος των μονοπωλίων, της πολιτικής του ιμπεριαλισμού στην περιοχή, ευρύτερα.

ΗΡΘΕ Η ΩΡΑ ΝΑ ΑΝΟΙΞΟΥΜΕ ΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΣΥΜΜΑΧΙΑΣ ΕΡΓΑΤΩΝ – ΑΓΡΟΤΩΝ – ΑΥΤΟΑΠΑΣΧΟΛΟΥΜΕΝΩΝ, ΤΩΝ ΚΙΝΗΜΑΤΩΝ ΤΗΣ ΝΕΟΛΑΙΑΣ – ΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ. ΟΛΩΝ ΟΣΟΙ ΘΙΓΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΑΠΟ ΤΗ ΔΡΑΣΗ ΤΩΝ ΜΟΝΟΠΩΛΙΩΝ ΚΑΙ ΤΙΣ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΕΣ ΔΕΣΜΕΥΣΕΙΣ

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΙ. ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΛΑΟ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΔΥΟ ΔΡΟΜΟΙ ΕΞΕΛΙΞΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

* Ο ένας είναι ο δρόμος που γνωρίζουμε χρόνια τώρα και ο οποίος έχει γίνει ακόμα πιο δύσβατος την τελευταία εικοσαετία. Είναι ο δρόμος που συμφέρει μόνο το κεφάλαιο, τα μονοπώλια, ο δρόμος της προσαρμογής στις επιλογές της ιμπεριαλιστικής ΕΕ και του ΝΑΤΟ.

* Ο άλλος είναι ο δρόμος της συγκρότησης μιας μεγάλης λαϊκής συμμαχίας, μιας συμμαχίας της εργατικής τάξης με τα λαϊκά στρώματα της πόλης και της υπαίθρου. Με ένα ισχυρό ΚΚΕ ο καθημερινός αγώνας αποκτά προοπτική, τη λαϊκή εξουσία, την οικοδόμηση της λαϊκής οικονομίας.

Το ΚΚΕ προτείνει τη συγκρότηση αυτής της κοινωνικής και πολιτικής συμμαχίας πάνω σε ένα σύγχρονο πρόγραμμα που θα βρίσκεται σε αντιιμπεριαλιστική – κατεύθυνση, ένα πρόγραμμα που παίρνει υπόψη ό,τι συμβαίνει στη χώρα μας, στην Ευρώπη και σε όλο τον κόσμο από τις αρχές της δεκαετίας του 1990.

Στην πορεία αυτού του δρόμου το ΚΚΕ δε θα υποστείλει ούτε στιγμή τη σημαία της πάλης, θα δραστηριοποιεί και θα κινητοποιεί τις δυνάμεις του μέσα στο μαζικό κίνημα, στο Κοινοβούλιο, στο Ευρωκοινοβούλιο, παντού και ασταμάτητα, για να έχουν και άμεσες κατακτήσεις οι εργαζόμενοι, που μειώνουν την οξύτητα των προβλημάτων, που ανακουφίζουν έστω και προσωρινά.

Το ΚΚΕ επισημαίνει ότι δεν υπάρχει άλλη εφικτή και ρεαλιστική εναλλακτική λύση στο σύγχρονο κόσμο, στα προβλήματα που ζούμε στη χώρα μας, παρά μόνο μια Ελλάδα με λαϊκή οικονομία και εξουσία, σε μια Ευρώπη της ειρήνης, της φιλίας, του σοσιαλισμού.

ΑΠΑΝΤΗΣΤΕ ΜΕ ΤΗΝ ΨΗΦΟ ΣΑΣ ΔΥΝΑΜΙΚΑ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΙΣΧΥΡΙΖΟΝΤΑΙ ΟΤΙ Η ΜΙΚΡΗ ΕΛΛΑΔΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΤΙΠΟΤΕ ΜΟΝΗ ΤΗΣ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΕ, ΧΩΡΙΣ ΤΗΝ ΕΕ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ!

ΟΣΟ ΜΙΚΡΟΙ ΚΙ ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΛΑΟΙ – ΑΝ ΤΟ ΘΕΛΗΣΟΥΝ – ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΘΑΥΜΑΤΑ!

Η Ελλάδα παρά τα σοβαρά και πολλές φορές καταστροφικά πλήγματα που έχει δεχτεί σε ορισμένους τομείς εξαιτίας της κυριαρχίας του κεφαλαίου, του μονοπωλιακού ανταγωνισμού, έχει τις προϋποθέσεις να αναπτύξει μια όσο γίνεται αυτοδύναμη λαϊκή οικονομία.

  • Διαθέτει ικανοποιητικό επίπεδο συγκέντρωσης της παραγωγής, των μέσων παραγωγής, του εμπορικού δικτύου και ορισμένο επίπεδο ανάπτυξης σύγχρονης τεχνολογίας.
  • Διαθέτει έμπειρο και πολυάριθμο εργατικό δυναμικό, με βελτιωμένο μορφωτικό επίπεδο και εξειδίκευση σε σύγκριση με το παρελθόν, καθώς και πολυάριθμο επιστημονικό δυναμικό.
  • Διαθέτει αξιόλογες πλουτοπαραγωγικές πηγές, σημαντικά αποθέματα ορυκτού πλούτου, που είναι σημαντικό πλεονέκτημα για την παραγωγή βιομηχανικών και καταναλωτικών προϊόντων.
  • Εχει το μεγάλο πλεονέκτημα, να μπορεί να εξασφαλίζει επάρκεια στα είδη διατροφής για τις λαϊκές ανάγκες, αλλά και για το εξωτερικό εμπόριο.
  • Διαθέτει δυνατότητες για παραγωγή σύγχρονων προϊόντων, μηχανών, εργαλείων και συσκευών.

Είναι ρεαλιστική η πρόταση του ΚΚΕ για κοινωνικοποίηση των βασικών και συγκεντρωμένων μέσων παραγωγής στους τομείς της ενέργειας, των τηλεπικοινωνιών, του ορυκτού πλούτου, των ορυχείων, της βιομηχανίας, των μεταφορών, της ύδρευσης, του τραπεζικού συστήματος, του εξωτερικού εμπορίου, της λαϊκής στέγης, της έρευνας και δημοκρατικής πληροφόρησης κ.ά. Απαιτείται αποκλειστικά δημόσιο, καθολικό, ενιαίο, δωρεάν σύστημα Εκπαίδευσης, Υγείας, Πρόνοιας, Ασφάλισης.

Χρειάζεται ο παραγωγικός συνεταιρισμός της μικρομεσαίας αγροτιάς, των μικρών επιχειρηματιών σε κλάδους που η συγκέντρωση είναι μικρή. Τόσο ο κοινωνικοποιημένος, όσο και ο συνεταιριστικός τομέας της λαϊκής οικονομίας πρέπει να ενταχθεί σε έναν κεντρικό πανεθνικό οικονομικό μηχανισμό σχεδιασμού και διεύθυνσης, ταυτόχρονα με τον εργατικό και λαϊκό έλεγχο στη διεύθυνση της κάθε παραγωγικής μονάδας και υπηρεσίας, σε κάθε όργανο διοίκησης.

Η λαϊκή εξουσία προωθεί διακρατικές – εμπορικές συμφωνίες και συναλλαγές, συμφωνίες για αξιοποίηση τεχνογνωσίας, με βάση το αμοιβαίο όφελος και συμφέρον. Η λαϊκή εξουσία θα έχει να αντιμετωπίσει την εσωτερική και διεθνή αντίδραση, την ΕΕ και το ΝΑΤΟ, τις αντιλαϊκές συμφωνίες που έχουν υπογράψει οι μέχρι τώρα κυβερνήσεις.

Αντιπαλεύουμε τις επικίνδυνες θέσεις όλων εκείνων που για πολιτικούς και άλλους λόγους, είτε από φόβο, καλλιεργούν την άποψη ότι δήθεν η λαϊκή εξουσία στην Ελλάδα θα είναι μόνη ή δε θα είναι σε θέση να χειριστεί τις υποθέσεις του ελληνικού λαού, να αντιμετωπίσει τα μεγάλα προβλήματα του αύριο.

Η ΠΡΟΤΑΣΗ ΤΟΥ ΚΚΕ ΕΙΝΑΙ ΡΕΑΛΙΣΤΙΚΗ ΠΡΩΤΑ ΑΠΟ ΟΛΑ ΕΠΕΙΔΗ ΣΥΜΦΕΡΕΙ ΤΟ ΛΑΟ – ΥΠΗΡΕΤΕΙ ΤΟΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟ

Η ΠΡΟΤΑΣΗ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ ΟΔΗΓΕΙ ΣΤΗΝ ΠΕΠΑΤΗΜΕΝΗ ΤΩΝ ΑΝΤΙΛΑΪΚΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ, ΣΥΜΦΕΡΕΙ ΤΗΝ ΠΛΟΥΤΟΚΡΑΤΙΑ, ΥΠΗΡΕΤΕΙ ΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΚΑΙ ΤΙΣ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΕΣ ΕΝΩΣΕΙΣ

ΜΟΝΟ ΤΟ ΚΚΕ ΕΧΕΙ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ

  • Ο λαϊκός μονόδρομος δε χωρά στα πλαίσια της ΕΕ και του ΝΑΤΟ. Η ΕΕ δε μεταρρυθμίζεται προς όφελος των λαών, όπως ισχυρίζεται ο ΣΥΝ-ΣΥΡΙΖΑ. Είναι δημιούργημα των καπιταλιστών. Οποιος λαός θέλει να κάνει βήματα μπροστά πρέπει να εναντιωθεί στην ΕΕ και τις πολιτικές της, να απειθαρχήσει και στην πορεία να αποδεσμευτεί. Οταν ένας λαός νικήσει στη χώρα του, όταν έρθει στη θέση να επιβάλει ριζική αλλαγή, θα βρεθεί αντιμέτωπος με τη συνολική ρήξη, την αναζήτηση άλλων μορφών ευρωπαϊκής και διεθνούς συνεργασίας.
  • Η αποδέσμευση θα είναι προσφορά στη διεθνιστική πάλη των λαών. Κάθε λαϊκό κίνημα πρέπει να παλεύει στη χώρα του, να συντονίζει τη δράση του με άλλα λαϊκά κινήματα. Οι εξελίξεις δεν μπορεί να συγχρονιστούν για όλες μαζί τις χώρες, ο ένας λαός δεν πρέπει να περιμένει τον άλλο, αλλά κυρίως να επιδρά με τα αποτελέσματα της πάλης του στον άλλο, να προσθέτει τη δική του συνεισφορά στην αποδυνάμωση και ανατροπή του ιμπεριαλιστικού οικοδομήματος που ονομάζεται ΕΕ.
  • Στο βαθμό που η ΕΕ θα αποδυναμώνεται από την πάλη των λαών θα δημιουργούνται και οι κοινωνικοπολιτικές προϋποθέσεις για την Ευρώπη της ισότιμης συνεργασίας, του σοσιαλισμού. Για να φτάσουμε στην Ευρώπη του σοσιαλισμού θα περάσουμε από μια ενιαία διαδικασία με διαδοχικές ρήξεις και αποδεσμεύσεις, σε μια ή περισσότερες χώρες. Οι εσωτερικές αντιθέσεις, τα αλλεπάλληλα χτυπήματα στο οικοδόμημα της ΕΕ, οι αποδεσμεύσεις, η απειθαρχία και ανυπακοή, θα δημιουργούν δυνατότητες και προϋποθέσεις να διαμορφώνονται άλλες μορφές οικονομικής συνεργασίας στη βάση του αμοιβαίου οφέλους και σε αντίθεση με τις επιλογές της ΕΕ.
  • Οσο αδυνατίζει η ΕΕ, τόσο θα δυναμώνει η αντίθετη τάση να διαμορφώνονται μορφές συνεργασίας ανάμεσα στις ευρωπαϊκές χώρες (Δυτικής, Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης, στις χώρες της πρώην Σοβιετικής Ενωσης), αλλά και με χώρες της Μεσογείου, της Βόρειας Αφρικής, τις Αραβικές χώρες, άλλες χώρες των άλλων ηπείρων.

Η αποδέσμευση που προβάλει το ΚΚΕ, είναι ενταγμένη στον άλλο δρόμο ανάπτυξης υπέρ του λαού, το δρόμο της ενοποίησης της Ευρώπης προς όφελος των λαών. Ο δρόμος του ΚΚΕ είναι ο διεθνιστικός δρόμος των λαών.

Εργάτη, υπάλληλε, αγρότη, αυτοαπασχολούμενε, νέε – νέα

Το ΚΚΕ σου προτείνει το δρόμο μιας πραγματικής διεξόδου για το λαό. Ολοι οι άλλοι δρόμοι έχουν δοκιμαστεί και ήταν σε βάρος σου

Η εναλλαγή στην κυβερνητική εξουσία των κλασικών συντηρητικών κομμάτων με τα σοσιαλδημοκρατικά κόμματα στην Ευρώπη έχουν οδηγήσει σε μεγαλύτερη εκμετάλλευση και καταπίεση τους ευρωπαϊκούς λαούς.

Την ίδια περίοδο οι κεντροαριστερές κυβερνήσεις συνεργασίας με τη συμμετοχή δυνάμεων του ονομαζόμενου «Κόμματος της Ευρωπαϊκής Αριστεράς» σε διάφορες χώρες της ΕΕ, όχι μόνο έχουν αποτύχει παταγωδώς να ανακουφίσουν έστω και στο ελάχιστο τα λαϊκά στρώματα των χωρών τους, αλλά αντίθετα έχουν οξύνει τα προβλήματα,, έχουν οδηγήσει σε προώθηση των καπιταλιστικών ευρωενωσιακών μεταρρυθμίσεων σε όλους τους τομείς της κοινωνίας. Οδήγησαν στον αφοπλισμό του εργατικού κινήματος, σε διάλυση ή μετάλλαξη των κομμουνιστικών κομμάτων, σε συρρίκνωση της επιρροής και της δύναμής τους μέσα στα εργατικά λαϊκά στρώματα μεγάλων χωρών, σε ένταση της αντικομμουνιστικής και αντισοσιαλιστικής εκστρατείας της ΕΕ.

Εχουν ηττηθεί κατά κράτος σε όλες αυτές τις χώρες οι θεωρίες περί «κοινωνικού κράτους», περί μιας κεντροαριστερής προοδευτικής διαχείρισης, περί μιας ΕΕ των λαών και των κινημάτων όπου, όπως ουτοπικά προπαγανδίζουν, «ο άνθρωπος θα είναι πάνω από τα κέρδη», καλλιεργώντας επιπλέον αυταπάτες.

Ο δρόμος της αντίστασης, της ανυπακοής, της απειθαρχίας, της ρήξης, της διεθνιστικής δράσης και αλληλεγγύης είναι ο ρεαλιστικός και ελπιδοφόρος για τους λαούς δρόμος.

Αυτός είναι και ο μόνος δρόμος για την Ευρώπη των εργαζομένων, της ισότιμης συνεργασίας, για να κερδίσει έδαφος και να επιβληθεί το δικαίωμα του κάθε λαού να αποφασίζει για το κοινωνικοοικονομικό και πολιτικό σύστημα στον τόπο του, για το δρόμο εξέλιξης που ο ίδιος επιλέγει να ακολουθήσει.

Αυτή θα είναι η συμβολή του ελληνικού λαού, όπως και κάθε λαού σε κάθε χώρα, για την ευρωπαϊκή και παγκόσμια αλλαγή του συσχετισμού δύναμης σε βάρος του ιμπεριαλισμού, της φτώχειας και της καταπίεσης, σε βάρος των δυνάμεων του πολέμου και της εκμετάλλευσης.

ΣΗΜΕΡΑ ΜΕΓΑΛΩΝΕΙ ΤΟ ΚΙΝΗΜΑ ΤΗΣ ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΗΣ, ΤΗΣ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ, ΤΗΣ ΑΛΛΗΣ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΑΟΥΣ. ΣΤΟ ΧΕΡΙ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΤΟ ΛΑΪΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ Ο ΠΟΛΟΣ ΤΗΣ ΑΝΤΙΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΔΡΑΣΗΣ, ΤΟ ΑΝΤΙΠΑΛΟ ΔΕΟΣ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ, ΣΤΟΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟ, ΣΤΟΝ ΑΥΤΑΡΧΙΣΜΟ. ΘΑ ΓΙΝΟΥΜΕ Η ΜΕΓΑΛΗ ΛΑΪΚΗ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ, ΤΟ ΑΠΟΚΟΥΜΠΙ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΚΑΤΑΤΡΕΓΜΕΝΩΝ ΚΑΙ ΑΔΙΚΗΜΕΝΩΝ.

Ολα αυτά τα χρόνια δράσαμε από κοινού με άλλα Κομμουνιστικά, Εργατικά Κόμματα, με αριστερές και προοδευτικές δυνάμεις, στην Ευρώπη, διατηρώντας η κάθε πλευρά τις ιδιαίτερες απόψεις της. Διοργανώθηκαν πολλές συναντήσεις για την Ευρωσυνθήκη, τα δημοκρατικά δικαιώματα, την εκπαίδευση, το εργατικό κίνημα και τις διεκδικήσεις του, τη νεολαία, την ειρήνη.

Διαδηλώσαμε πολλές φορές μαζί στην Αθήνα, στη Λισαβόνα, στην Πράγα, στις Βρυξέλλες, στη Μαδρίτη, στη Ρώμη, στο Δουβλίνο, στη Σόφια, στο Τάλιν, στη Λευκωσία, στην Κωνσταντινούπολη, στη Βουδαπέστη, στη Γένοβα, σε άλλα μέρη του κόσμου.

Αναδείξαμε στο Ευρωκοινοβούλιο όλα τα προβλήματα που απασχολούν το λαό της χώρας μας, τους λαούς της Ευρώπης, των άλλων ηπείρων. Γίναμε η φωνή Εργατικών Κομμάτων και προοδευτικών κινημάτων που δεν εκπροσωπούνταν μέχρι σήμερα στο Ευρωκοινοβούλιο. Σε συνεργασία με άλλες ριζοσπαστικές δυνάμεις στην Ευρώπη τροφοδοτήσαμε το ρεύμα των εργατικών και λαϊκών αγώνων, ενάντια στο συμβιβασμό, στη χειραγώγηση, στη διαφθορά, στην αλλοτρίωση και εξαγορά συνειδήσεων.

Με την παραπέρα ισχυροποίηση των κομμουνιστικών, ριζοσπαστικών, γνήσια αντιιμπεριαλιστικών δυνάμεων στην Ευρώπη θα πνεύσει νέος άνεμος αισιοδοξίας, αναζωογόνησης του επαναστατικού κινήματος, για τη χειραφέτηση των λαϊκών κινημάτων και το άνοιγμα του δρόμου για ριζικές κοινωνικές και πολιτικές αλλαγές.

Ελληνες και Ελληνίδες εργαζόμενοι – εργαζόμενες

Νιάτα της Ελλάδας

Στις ευρωεκλογές να πούμε ένα μεγάλο ΝΑΙ!

ΣΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΤΑΞΗΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ – ΤΩΝ ΕΒΕ ΚΑΙ ΤΗΣ ΜΙΚΡΟΜΕΣΑΙΑΣ ΑΓΡΟΤΙΑΣ – ΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ – ΤΗΣ ΝΕΟΛΑΙΑΣ – ΤΗΣ ΜΙΣΘΩΤΗΣ ΔΙΑΝΟΗΣΗΣ

  • Στην πλήρη και σταθερή καθολική εργασία, με αυξήσεις μισθών και συντάξεων, καθιέρωση καθολικού 35ωρου – 5ήμερου – 7ωρου. Στον υπολογισμό των εισοδημάτων των εργαζομένων με βάση τις σύγχρονες ανάγκες και όχι με βάση τους στόχους της καπιταλιστικής ανταγωνιστικότητας και κερδοφορίας.
  • Στα ίσα δικαιώματα για τους αλλοδαπούς εργάτες – εργάτριες και τις οικογένειές τους.
  • Στην πλήρη απασχόληση των γυναικών, των νέων, μετά το πέρας των σπουδών, με πλήρη αντιστοίχιση πτυχίου – ανάλογου επαγγελματικού δικαιώματος. Σε μια εξειδικευμένη πολιτική κατά φύλο και ηλικία, καθώς γυναίκες και νέοι έχουν δεχτεί ακόμα πιο ισχυρά πλήγματα τα τελευταία χρόνια.
  • Στα ολοκληρωμένα μέτρα προστασίας των ανέργων, στην πολιτική εξασφάλισης εργασίας για όλους και όλες. Στα επιδόματα ίσου ύψους με τις πραγματικές ανάγκες για όσο διάστημα είναι άνεργοι. Πλήρη δικαιώματα για δημόσια δωρεάν Υγεία – Πρόνοια, να μη χάνονται ένσημα κατά τη διάρκεια της ανεργίας.
  • Στα μέτρα και τις προσπάθειες να γίνει υπόθεση και των δύο φύλων η πάλη για βελτίωση της ζωής της οικογένειας και για κατάργηση των διακρίσεων σε βάρος των γυναικών.
  • Στα κέντρα οικογενειακού προγραμματισμού, στους δωρεάν κρατικούς βρεφικούς και παιδικούς σταθμούς, με αναβαθμισμένες υπηρεσίες προσχολικής αγωγής και στα κέντρα δημιουργικής απασχόλησης παιδιών και νηπίων.
  • Στην εκπαιδευτική διαπαιδαγώγηση για την ισοτιμία των δύο φύλων.
  • Στον εκδημοκρατισμό της πληροφόρησης.
  • Στα δικαιώματα των εργαζομένων στις επιχειρήσεις που ιδιωτικοποιούνται ή ιδιωτικοποιήθηκαν τα προηγούμενα χρόνια.

ΣΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΩΝ – ΒΙΟΤΕΧΝΩΝ – ΕΜΠΟΡΩΝ

  • Στήριξη των αιτημάτων των ΕΒΕ, για τη φορολόγηση, την κρατική χρηματοδότηση των υποδομών, δηλαδή βιοτεχνικών πάρκων, όπου βιοτέχνες θα ασκούν τη δραστηριότητά τους, χωρίς να δημιουργούνται προβλήματα στο περιβάλλον, στις κατοικημένες περιοχές.
  • Ενιαίο 48ωρο εβδομαδιαίο ωράριο, με Κυριακή αργία, 3 απογεύματα κλειστά για όλα τα καταστήματα, μεγάλα και μικρά, υποχρεωτικό για όλα.

ΣΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΗΣ ΜΙΚΡΗΣ ΚΑΙ ΜΕΣΑΙΑΣ ΑΓΡΟΤΙΑΣ

  • Στήριξη της αγροτικής ανάπτυξης με τη δημιουργία του παραγωγικού συνεταιρισμού υπέρ του μικρομεσαίου αγρότη και γενικότερα του λαού.
  • Αγροτική παραγωγή που εξυπηρετεί πρώτα από όλα την εγχώρια διατροφική αυτάρκεια, δίνοντας προτεραιότητα στα κτηνοτροφικά προϊόντα, με φθηνά και υγιεινά προϊόντα. Αγροτική παραγωγή που θα υπηρετεί επίσης την κάλυψη της βιομηχανικής παραγωγής με εγχώριες αγροτικές ύλες, θα προστατεύει το περιβάλλον, θα δίνει ζωή στην ύπαιθρο.
  • Ο προγραμματισμός της λαϊκής οικονομίας αποτελεί προϋπόθεση για τη σύνδεση αγροτικής και βιομηχανικής παραγωγής, την πολιτιστική άνοδο της ζωής στο χωριό.

ΣΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ

Το ΚΚΕ παλεύει μαζί με τους μετανάστες ενάντια στην αντιδραστική αντιμεταναστευτική πολιτική της ΕΕ και των αστικών κυβερνήσεων των κρατών – μελών και ταυτόχρονα διεκδικεί:

  • Απλοποίηση των διαδικασιών χορήγησης και ανανέωσης των αδειών παραμονής και εργασίας.
  • Κατοχύρωση του δικαιώματος στη μόρφωση, στη σύνταξη, στην Υγεία, την Πρόνοια, με πλήρη μισθολογικά και κοινωνικά δικαιώματα.
  • Νομιμοποίηση των μεταναστών που βρίσκονται στην Ελλάδα και αναγνώριση των πολιτικών τους δικαιωμάτων.

ΣΤΗ ΔΗΜΟΣΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΗ ΠΟΥ ΘΑ ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΕΙ ΤΑ ΣΥΝΤΑΞΙΟΔΟΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ, ΤΙΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΠΡΟΛΗΨΗΣ ΚΑΙ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ ΤΗΣ ΥΓΕΙΑΣ, ΤΙΣ ΠΑΡΟΧΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΠΡΟΝΟΙΑΣ

  • Στη μείωση του ορίου συνταξιοδότησης στα 60 χρόνια για τους άνδρες, στα 55 για τις γυναίκες και 5 χρόνια λιγότερα για όσους δουλεύουν στα βαριά και ανθυγιεινά επαγγέλματα.
  • Το αποκλειστικά δημόσιο, καθολικό, ενιαίο σύστημα Υγείας να παρέχει δωρεάν κοινωνικές υπηρεσίες και ιατροφαρμακευτική περίθαλψη στα λαϊκά στρώματα, ξεκινώντας από την πρόληψη, τη δημόσια υγεία, την υγεία και ασφάλεια στους χώρους δουλειάς και τον οικογενειακό προγραμματισμό. Συνολικά την Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας, έως την τριτοβάθμια περίθαλψη και το πανελλαδικά ανεπτυγμένο, σύγχρονα εξοπλισμένο ΕΚΑΒ.
  • Να παρθούν αυστηρά μέτρα Υγείας και Ασφάλειας στους τόπους δουλειάς με δημιουργία κρατικού Σώματος Γιατρών Εργασίας και Τεχνικών Ασφάλειας στο δημόσιο σύστημα Υγείας με συμμετοχή και έλεγχο των εργαζομένων για την πρόληψη ατυχημάτων και επαγγελματικών ασθενειών. Κατάργηση όλων των ιδιωτικών υπηρεσιών στην υγεία και ασφάλεια των εργαζομένων. Καθιέρωση εργοδοτικού ασφαλίστρου για τον επαγγελματικό κίνδυνο.
  • Ιδιαίτερες υπηρεσίες και παροχές μέσα στο δημόσιο δωρεάν σύστημα Υγείας – Πρόνοιας, για την προστασία της μητρότητας, των εγκύων και των νέων μητέρων, τη βρεφική -παιδική ηλικία.
  • Κρατική φροντίδα και παροχή ανάλογων σύγχρονων δωρεάν υπηρεσιών για τα ΑμΕΑ και τις οικογένειές τους, τους ηλικιωμένους και τους χρόνια πάσχοντες.
  • Ειδικά κρατικά κονδύλια στην έρευνα για την αντιμετώπιση σοβαρών ασθενειών όπως το Εϊτζ, ο καρκίνος, ο διαβήτης, οι καρδιοπάθειες, μυοσκελετικές, ψυχιατρικές και άλλες παθήσεις που έχουν αυξηθεί.
  • Υποχρεωτικοί και δωρεάν εμβολιασμοί σε όσους τους χρειάζονται και γενικά ανάπτυξη της προληπτικής ιατρικής.
  • Ολο το προσωπικό στο σύστημα Υγείας – Πρόνοιας να είναι μόνιμο, πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης, με αξιοπρεπείς μισθούς, συνθήκες εργασίας και επιστημονικής εξέλιξης. Οι σημερινοί ελευθεροεπαγγελματίες γιατροί να απορροφηθούν από το δημόσιο σύστημα Υγείας.
  • Η προστασία της δημόσιας υγείας να συνδεθεί με αντίστοιχες δημόσιες δωρεάν υπηρεσίες και δράσεις για την προστασία της υγείας και ασφάλειας στους τόπους δουλειάς, την προστασία του περιβάλλοντος, την υγιεινή των τροφίμων, την καταπολέμηση των ναρκωτικών, της εγκληματικότητας. Ολες οι δραστηριότητες είναι ευθύνη του κράτους, χρειάζεται εξειδίκευση στην περιφέρεια και κατά φύλο – ηλικία.

ΣΤΗΝ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΩΡΕΑΝ ΠΑΙΔΕΙΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΕΡΕΥΝΑ ΠΟΥ ΥΠΗΡΕΤΕΙ ΤΙΣ ΛΑΪΚΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ

  • Δημόσιο δωρεάν εκπαιδευτικό σύστημα, βασισμένο στο ενιαίο 12χρονο σχολείο γενικής εκπαίδευσης για όλους, χωρίς τις ταξικές και φυλετικές διακρίσεις, που θα καλλιεργεί αρμονικά όλες τις πλευρές της ανθρώπινης προσωπικότητας, θα προσφέρει γενική επιστημονική γνώση της φύσης και της κοινωνίας.
  • Ιδρυση δωρεάν δημόσιων μεταλυκειακών επαγγελματικών σχολών. Να είναι πηγή γνώσης, εφοδίων για τη νεολαία και όχι πηγή κερδών και υποταγής στους επιχειρηματίες.
  • Ενιαίο δημόσιο δωρεάν σύστημα ανώτατης εκπαίδευσης, χωρίς ταξικούς φραγμούς και αντιεπιστημονικούς διαχωρισμούς των σπουδών σε κύκλους και των ιδρυμάτων σε κατηγορίες. Να διαμορφώνει καλλιεργημένους επιστήμονες, με υψηλή ειδίκευση και επαγγελματική ικανότητα. Σύνδεση του πτυχίου με το δικαίωμα στην εργασία.
  • Ανάπτυξη της επιστημονικής έρευνας, για παραγωγή νέας γνώσης και εξυπηρέτηση των λαϊκών αναγκών.

ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΠΟΥ ΣΤΟ ΕΠΙΚΕΝΤΡΟ ΤΗΣ ΘΑ ΕΧΕΙ ΤΟΝ ΑΛΛΗΛΟΣΕΒΑΣΜΟ, ΤΗΝ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ, ΤΗΝ ΙΣΟΤΙΜΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΤΩΝ ΛΑΩΝ, ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΤΟΥ ΚΑΘΕΝΟΣ ΝΑ ΚΑΘΟΡΙΖΕΙ ΤΗΝ ΤΥΧΗ ΤΟΥ

  • Στήριξη και ανάπτυξη της λαϊκής ερασιτεχνικής δημιουργίας και διάχυσή της σε όλο τον ελληνικό λαό. Αποτελεί όπλο απέναντι στη διαβρωτική ιμπεριαλιστική ιδεολογία, στην κουλτούρα της αλλοτρίωσης και αποχαύνωσης. Είναι δύναμη διαμόρφωσης στάσης αντίστασης και αντεπίθεσης, σε όλα τα μέτωπα της ζωής και της δράσης.
  • Αντιμετώπιση των προβλημάτων των καλλιτεχνών, αξιοπρεπή διαβίωση και ευνοϊκές συνθήκες δημιουργικής ενασχόλησης με την τέχνη.
  • Τα κέντρα και οι θεσμοί παραγωγής τέχνης – πολιτισμού να περάσουν στα χέρια της κοινωνίας και η χρηματοδότησή τους να γίνεται από δημόσιους πόρους.
  • Η πολιτιστική κληρονομιά και η λαϊκή παράδοση, ο λαϊκός πολιτισμός και η γλώσσα μας είναι τμήμα της ιστορίας και της συνείδησης του λαού. Ως τέτοια διεκδικούμε την ανάδειξή τους και όχι ως στοιχεία στην υπηρεσία αύξησης των κερδών.

ΣΤΗΝ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΠΟ ΤΙΣ ΔΕΣΜΕΥΣΕΙΣ ΤΗΣ ΕΕ – ΤΟΥ ΝΑΤΟ – ΤΩΝ ΗΠΑ

  • Η αμυντική ικανότητα να στηριχτεί στο λαό και στη νεολαία, στα στρατευμένα παιδιά, στους αξιωματικούς και υπαξιωματικούς που δεν ανέχονται την εκχώρηση κυριαρχικών δικαιωμάτων σε ΗΠΑ – ΝΑΤΟ – ΕΕ.

Καμιά συμμετοχή των ελληνικών στρατιωτικών δυνάμεων στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους, στους στρατούς κατοχής. Λέμε ΟΧΙ στο μισθοφορικό στρατό.

  • Αντίσταση και πάλη κατά της Κοινής Ευρωπαϊκής Πολιτικής Ασφάλειας και Αμυνας, κατά του Ευρωστρατού. Επιστροφή όλων των ελληνικών σωμάτων που χρησιμοποιούνται στους ιμπεριαλιστικούς στρατούς στα Βαλκάνια, στο Αφγανιστάν, στο Ιράκ και αλλού.
  • Κατάργηση των ξένων βάσεων στη χώρα μας, πρώτα απ’ όλα της Σούδας.
  • Κύπρος ενιαία, ανεξάρτητη. Χωρίς ξένες βάσεις και στρατεύματα, ομόσπονδη, δικοινοτική, διζωνική, κοινή πατρίδα των Τουρκοκύπριων και Ελληνοκύπριων, χωρίς ξένους εγγυητές και προστάτες.

Αλληλεγγύη και αγώνας κοινός με τον κυπριακό, τον παλαιστινιακό, τον ιρακινό και αφγανικό λαό. Αλληλεγγύη στους λαούς της Βαλκανικής, στους λαούς των χωρών όπου απαγορεύεται ή παρεμποδίζεται η δράση των Κομμουνιστικών Κομμάτων και Νεολαιών. Στο πλευρό του τουρκικού λαού, των Κούρδων, στο πλευρό όσων υποφέρουν. Αλληλεγγύη με τους λαούς της Κούβας, της Βενεζουέλας, της Βολιβίας, της Βόρειας Κορέας. Στο πλευρό των κομμουνιστών, όλων των προοδευτικών ανθρώπων που διώκονται.

ΤΟ ΚΚΕ ΘΑ ΠΑΛΕΨΕΙ ΜΕ ΟΛΕΣ ΤΟΥ ΤΙΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΩΣΤΕ:

* Η κάλπη να βγάλει διακριτά το ΟΧΙ στον ευρωμονόδρομο της ΕΕ, το ΟΧΙ στην ευρωσυναίνεση, που ακυρώνει κάθε δυνατότητα αποτελεσματικής αντίστασης και πίεσης.

* Με την ψήφο του ο λαός να δώσει σήμα προειδοποίησης ότι είναι έτοιμος να αντιδράσει σε όποιο νέο χτύπημα επιχειρηθεί σε βάρος του στο όνομα της πειθαρχίας και προσαρμογής στην ΕΕ.

* Η διαμαρτυρία και καταδίκη της πολιτικής της ΕΕ ταυτίζεται με την υπερψήφιση του ΚΚΕ και την καταδίκη τόσο της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ που υλοποίησαν με σθένος την αντιλαϊκή πολιτική της Ενωσης, όσο και την καταδίκη όσων θεωρούν μονόδρομο την ΕΕ και συμβιβάζονται με αυτήν, όπως ο ΣΥΡΙΖΑ και ο ΛΑ.Ο.Σ.

* Να ψηφίσουν μαζικά οι εργαζόμενοι το ΚΚΕ, γιατί αποδείχτηκε ο σταθερός μαχητής του λαού στην πάλη κατά των επιλογών της ΕΕ που υλοποίησαν ΝΔ και ΠΑΣΟΚ. Γιατί το ΚΚΕ μία προϋπόθεση θέτει σήμερα: Την αντίσταση και ανυπακοή στην ΕΕ, που σημαίνει αποτελεσματική αντίσταση στην κυβέρνηση της ΝΔ, σε κάθε κυβέρνηση του ευρωμονόδρομου και του ευρωσυμβιβασμού.

* Να καταδικαστούν τα κόμματα που ψήφισαν τη Συνθήκη του Μάαστριχτ, που στηρίζουν τις υπόλοιπες Συνθήκες, που αρνήθηκαν το δημοψήφισμα, σκόρπισαν ψέματα, μύθους και αυταπάτες, τρομοκράτησαν τον ελληνικό λαό ότι δε χωράει κανένα «όχι» στην ΕΕ.

Ο ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΗΤΤΗΤΟΣ!

ΟΤΑΝ ΟΙ ΛΑΟΙ ΘΕΛΟΥΝ ΜΠΟΡΟΥΝ!

ΟΙ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΡΙΕΣ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΓΙΝΟΥΜΕ Η ΔΥΝΑΤΗ ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΕΡΓΑΤΩΝ ΚΑΙ ΕΡΓΑΤΡΙΩΝ, ΤΩΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ, ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΠΟΥ ΔΕ ΣΥΜΒΙΒΑΖΟΝΤΑΙ, ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΤΗΣ ΤΡΙΤΗΣ ΗΛΙΚΙΑΣ ΠΟΥ ΖΗΤΟΥΝ ΑΠΟΚΟΥΜΠΙ!

ΜΕ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΔΥΝΑΜΗ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΑΚΟΜΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ, ΝΑ ΠΑΜΕ ΠΙΟ ΜΑΚΡΙΑ, ΓΙΑ ΡΙΖΙΚΕΣ ΑΛΛΑΓΕΣ!

ΣΤΙΣ ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ ΤΟΥ ΙΟΥΝΗ 2009 ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ ΜΑΖΙΚΑ ΤΟ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ ΕΛΛΑΔΑΣ!

21 Ιούνη 2008

Η Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΕ

Αναρτήθηκε στις Ευρωεκλογές 2009, Θέσεις του ΚΚΕ, ΚΚΕ, Κάλεσμα στο Λαό, Οι Θέσεις του ΚΚΕ, To KKE προτείνει. Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΤΗΣ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΤΟΥ ΚΚΕ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ ΤΟΥ ΙΟΥΝΗ 2009

ΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΚΚΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΗΣ ΜΗΤΡΟΤΗΤΑΣ

Το δικαίωμα της γυναίκας στην εργασία και η κοινωνική προστασία της μητρότητας αποτελούν δύο όψεις ενός μεγάλου κοινωνικού προβλήματος, που παίρνει νέες διαστάσεις στις συνθήκες της σύγχρονης καπιταλιστικής κοινωνίας στην Ελλάδα και ευρύτερα στην ΕΕ.Η γυναίκα, επιφορτισμένη από τη φύση με ειδικό και αυξημένο ρόλο στην αναπαραγωγική διαδικασία – τη μητρότητα – χρειάζεται πρόσθετη και εξειδικευμένη φροντίδα και προστασία. Αυτές πρέπει να παρέχονται σε όλες τις γυναίκες από κρατικές υπηρεσίες, δωρεάν και αποκλειστικά, μέσα από το δημόσιο σύστημα Υγείας – Πρόνοιας.

Χρειάζονται ειδικά μέτρα πρόληψης, περίθαλψης, αποκατάστασης και προαγωγής της υγείας της γυναίκας, σε όλη τη διάρκεια της ζωής της, από τη βρεφική ηλικία έως το βαθύ γήρας, καθώς και ιδιαίτερα μέτρα στο χώρο εργασίας για τις γυναίκες στην αναπαραγωγική ηλικία.

Στη σημερινή κοινωνία, που στηρίζεται στην εκμετάλλευση της εργατικής δύναμης ανδρών και γυναικών από το κεφάλαιο, η μητρότητα και η εργασία βρίσκονται σε αντίθεση.

Από τη μια μεριά, ο καπιταλισμός έσπρωξε μαζικά τη γυναίκα στην κοινωνική εργασία, χρησιμοποιώντας την ως πιο φθηνή, στερημένη από κάποιες κατακτήσεις, εργατική δύναμη. Με το πέρασμα του χρόνου, αυτό έφερε ορισμένη τυπική (νομική) «ισότητα» στους όρους εκμετάλλευσης ανδρών και γυναικών από το κεφάλαιο (π.χ. ενιαία μισθολογικά κατώτατα όρια στις συλλογικές συμβάσεις). Εφερε και ορισμένες κατακτήσεις ως προς τις ιδιαίτερες ανάγκες των γυναικών, π.χ. χαμηλότερο όριο συνταξιοδότησης, κυρίως ως επίδραση των κατακτήσεων στις σοσιαλιστικές χώρες.

Σήμερα, ως αποτέλεσμα της επιδείνωσης στο συσχετισμό δυνάμεων παγκοσμίως, αλλά και ως εκδήλωση της όξυνσης των αντιφάσεων του καπιταλισμού, επιδεινώθηκαν οι όροι ζωής και εργασίας για τη μισθωτή και την αυτοαπασχολούμενη, δηλαδή για τη συντριπτική πλειοψηφία των γυναικών της λαϊκής οικογένειας. Ακολουθώντας την τύχη γενικά της εργατικής τάξης, η εργαζόμενη γυναίκα πότε υποχρεώνεται να δουλεύει εξαντλητικές υπερωρίες, πότε με μειωμένα και σπαστά ωράρια και πότε σπρώχνεται στην ανεργία, που είναι πολύ μεγαλύτερη στις γυναίκες και ιδιαίτερα στις νεαρής ηλικίας. Η εγκυμοσύνη και η μητρότητα γίνονται αιτία μη πρόσληψης γυναικών, αλλά και αναγκαστικής αποδοχής εργασίας με τις λεγόμενες ελαστικές εργασιακές σχέσεις, χωρίς συμβάσεις, με μικρότερα μεροκάματα.Παίρνει και νέες μορφές το πλέγμα της φυλετικής ανισότητας σε συνθήκες ταξικής εκμετάλλευσης.

  • Οι απολύσεις, τα ελαστικά εξοντωτικά ωράρια, η διευθέτηση του χρόνου εργασίας, οι υπερωρίες, τα νυχτερινά ωράρια, γενικότερα η εντατικοποίηση και υπερεκμετάλλευση αυξάνουν την ανασφάλεια, το εργασιακό άγχος, υποσκάπτουν τη σωματική και ψυχική υγεία της γυναίκας, αποδιαρθρώνουν την οικογένεια. Η ανασφάλεια οδηγεί τους νέους να κάνουν οικογένεια σε όλο και μεγαλύτερη ηλικία.
  • Βαθαίνει η μη ικανοποίηση των αναγκών σε σχέση με τα επιστημονικά και τεχνολογικά επιτεύγματα. Γι’ αυτό, παραμένουν παλαιοί και εμφανίζονται νέοι βλαπτικοί παράγοντες στο χώρο εργασίας, όπως,

Eurokinissi

* κακές εργονομικές συνθήκες, π.χ. βάρη, κραδασμοί,

* τοξικές, χημικές ουσίες, ραδιενέργεια,

* λοιμογόνοι παράγοντες, μικρόβια, ιοί, μύκητες,

* κακές κλιματολογικές συνθήκες, θερμοκρασία, υγρασία, σκόνη κλπ.

αυξάνονται επικίνδυνα, παρά την εξέλιξη της τεχνολογίας και υποσκάπτουν την υγεία, προκαλούν δυσκολίες στη σύλληψη, αποβολές, κακή ανάπτυξη του εμβρύου, άγχος, ψυχικές διαταραχές και υπογονιμότητα. Δεν είναι τυχαίο ότι ο δείκτης γονιμότητας έχει πέσει στο 1,2%.

Η εξέλιξη της επιστήμης και της τεχνολογίας χρησιμοποιείται από τους καπιταλιστές και το κράτος τους για την αύξηση των κερδών και όχι για την προστασία της μητρότητας, της υγείας κλπ.

  • Υπηρεσίες Υγιεινής και Ασφάλειας, γιατρός Εργασίας και τεχνικός Ασφάλειας ή δεν υπάρχουν ή είναι στην υπηρεσία των εργοδοτών τους.

Οι υπηρεσίες Υγείας και ιδιαίτερα πρόληψης, καθώς και οι υποδομές τους, τα Κέντρα Υγείας, είναι υποβαθμισμένα, ανεπαρκή και εμπορευματοποιημένα, αφού όλο και περισσότερο, άμεσα ή έμμεσα, παραδίδονται στο ιδιωτικό κεφάλαιο.

  • Δεν υπάρχουν οργανωμένες μελέτες από το Πανεπιστήμιο, τις δημόσιες μονάδες Υγείας για επαγγελματικές ασθένειες γενικότερα ή για εκείνες που βλάπτουν την αναπαραγωγική διαδικασία. Υπάρχουν, όμως, συμβάσεις εργασίας, που υπογράφουν οι γυναίκες στους εργοδότες τους, ότι δε θα μείνουν έγκυες για τρία ή πέντε χρόνια.

Συνέπειες αυτής της κατάστασης στην Ελλάδα είναι:

  • Η μείωση των γεννήσεων σε επίπεδο κάτω από τους θανάτους, με αποτέλεσμα τη μείωση και γήρανση του πληθυσμού.
  • Το ποσοστό αμβλώσεων, κυμαινόμενο μεταξύ 100 έως 120 στις 1.000 κυήσεις, είναι το μεγαλύτερο στην ΕΕ.
  • Η αύξηση του μέσου όρου ηλικίας που μένει έγκυος η γυναίκα, περίπου στα 29 χρόνια.
  • Η αυξημένη προσφυγή στην Ιατρικώς Υποβοηθούμενη Αναπαραγωγή (ΙΥΑ – τεχνητή γονιμοποίηση), με σημαντική οικονομική επιβάρυνση της λαϊκής οικογένειας. Από τα 50 κέντρα ΙΥΑ, τα 48 είναι ιδιωτικές επιχειρήσεις.
  • Το μεγάλο ποσοστό γυναικών και παιδιών, ιδιαίτερα μεταναστών, που δεν έχουν κάνει ούτε τα υποχρεωτικά εμβόλια. Το πολύ χαμηλό ποσοστό των γυναικών που κάνει τις προληπτικές εξετάσεις, τεστ ΠΑΠ και μαστογραφία, όταν η πρόληψη μπορεί να περιορίσει κατά 30% τους θανάτους από γυναικολογικούς καρκίνους.
  • Ταυτόχρονα, η εργατική οικογένεια επωμίζεται έναν ευρύτατο κύκλο καθηκόντων, που έχουν σχέση με την αναπαραγωγή της εργατικής δύναμης. Το λαϊκό νοικοκυριό σήμερα περιλαμβάνει δραστηριότητες ενός μικρού εστιατορίου, καθαριστηρίου, παιδικού σταθμού, θεραπευτηρίου ηλικιωμένων και τόσα άλλα. Καθήκοντα, που εκπληρώνει σε βάρος του ελεύθερου χρόνου της η μητέρα – νοικοκυρά, στηριγμένη στο μισθό της και του συζύγου της.

Οι ευθύνες είναι ταξικές – πολιτικές. Αφορούν όλες τις αστικές κυβερνήσεις στην Ελλάδα, της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ. Αφορούν, όμως, και τα άλλα κόμματα, όπως τον ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ και τον ΛΑ.Ο.Σ., τα οποία στην ουσία δέχονται τον ευρωμονόδρομο, γίνονται, με τον ένα ή άλλον τρόπο, στήριγμα στις κυβερνητικές ή ευρωενωσιακές επιλογές, στην επίδρασή τους μέσα στο εργατικό και λαϊκό κίνημα. Ο ΣΥΝ φορτώνει την ανισοτιμία, πριν απ’ όλα, στην αντίθεση των δύο φύλων, λόγω των αντιδραστικών κοινωνικών προτύπων, βγάζει, έτσι, λάδι συνειδητά τον ταξικό χαρακτήρα της αστικής εξουσίας. Ο ΛΑ.Ο.Σ. δεν αναγνωρίζει την ουσία του γυναικείου ζητήματος, αναπαράγει ξεπερασμένες αντιλήψεις για το ρόλο της γυναίκας στην οικογένεια και την κοινωνία. Η στρατηγική και των δύο αυτών κομμάτων, παρά τις διαφορές τους, δεν εξασφαλίζει την κοινωνική ισότητα των δύο φύλων, καθώς η πολιτική τους κινείται εντός των τειχών της κυρίαρχης πολιτικής.

Οι θέσεις του ΚΚΕ

Το ΚΚΕ προβάλλει και στηρίζει αιτήματα που θα ελαφρύνουν τα βάρη της εργαζόμενης μητέρας, της λαϊκής οικογένειας, τη διεκδίκηση κρατικών υποδομών και εγκαταστάσεων κοινωνικής πολιτικής, τον έλεγχο των επιχειρήσεων για απολύσεις, για την εφαρμογή μέτρων υγιεινής και ασφάλειας και, βεβαίως, να πληρώνει το κεφάλαιο και όχι να μειώνεται η φορολόγησή του.

Η προστασία της εργατικής οικογένειας, της μητρότητας, η στήριξη των νέων εργαζόμενων ζευγαριών από το κράτος, η εργασία της γυναίκας και η ισοτιμία της δεν αφορούν μόνο το γυναικείο κίνημα, είναι προβλήματα ολόκληρης της εργατικής λαϊκής οικογένειας, του εργατικού – συνδικαλιστικού λαϊκού κινήματος, της νεολαίας.

Καλούμε σε ευρύτερη συσπείρωση γύρω από τα παρακάτω αιτήματα:

  • Αναγνώριση της μητρότητας ως κοινωνικού δικαιώματος. Η μητρότητα δεν είναι θητεία να εξαγοράζεται με κάποια ένσημα.
  • Εξασφάλιση σταθερής εργασίας για όλες τις γυναίκες, Ελληνίδες και μετανάστριες, με 5ήμερο, 7ωρο, 35ωρο. Συνταξιοδότηση στα 55 και τα 50 για τα ΒΑΕ. Διατήρηση του 5ετούς μειωμένου ορίου συνταξιοδότησης των γυναικών σε σχέση με τους άνδρες.
  • Να απαγορευτούν ουσιαστικά οι απολύσεις εγκύων γυναικών.

Διεκδίκηση ολοκληρωμένων μέτρων, ώστε οι νέοι και οι νέες μετά τα 18 να μπορούν να επιλέγουν πότε θα αποκτήσουν οικογένεια, χωρίς να κωλύονται από εμπόδια επιβίωσης. Τέτοια μέτρα είναι, π.χ., η επιδότηση ενοικίου για τους ανέργους, νέους και νέες. Ατοκα στεγαστικά δάνεια για νέα ζευγάρια για απόκτηση κύριας κατοικίας, το «πάγωμα» όλων των δανείων που έχουν λάβει ως εργαζόμενοι σημερινοί άνεργοι, κρατική μέριμνα στην υλοποίηση προγραμμάτων λαϊκής στέγης για τη δημιουργία ασφαλών, σύγχρονων και φθηνών κατοικιών.

  • Υπαρξη ενός ολοκληρωμένου δικτύου κοινωνικών εγκαταστάσεων για την οικογένεια, το παιδί, τα άτομα της τρίτης ηλικίας, για τα άτομα με ειδικές ανάγκες, που θα συμβάλλει και στη βελτίωση της ζωής της γυναίκας, στην αύξηση του ελεύθερου χρόνου της, αφού με τα σημερινά δεδομένα το μεγαλύτερο βάρος της φροντίδας πέφτει στις πλάτες της. Δωρεάν, δημόσιοι, σύγχρονοι βρεφονηπιακοί σταθμοί και δημόσια κέντρα δημιουργικής απασχόλησης παιδιών και νηπίων. Κατ’ οίκον στήριξη του νέου ζευγαριού που απέκτησε παιδί, για να αντιμετωπίσει τα όποια προβλήματά του.
  • Κατάργηση των τροφείων στους παιδικούς σταθμούς των δήμων, των εισιτηρίων στα εξωτερικά και στα απογευματινά ιατρεία των δημόσιων νοσοκομείων.
  • Δημιουργία δικτύου κρατικών παιδικών κατασκηνώσεων για όλα τα παιδιά των εργαζομένων και των ανέργων. Προτεραιότητα στις οικογένειες με άνεργο, στις μονογονεϊκές, φτωχές λαϊκές οικογένειες, στους μετανάστες.
  • Παροχή υπηρεσιών και φροντίδα με κρατική υποδομή και υπηρεσίες για την αντιμετώπιση προβλημάτων κακοποίησης του παιδιού. Βοήθεια σε παιδιά που έχουν δυσπροσαρμοστικούς γονείς ή και επικίνδυνους, οικογένειες με ιδιαίτερα προβλήματα που δέχτηκαν σοβαρά πλήγματα.
  • Αδειες κυήσεως, τοκετού και γαλουχίας ίδιες για όλες τις γυναίκες. Δύο μήνες πριν και πέντε μήνες μετά τον τοκετό. Ενα χρόνο γονική άδεια με αποδοχές για κάθε παιδί, με πλήρη ιατροφαρμακευτική και ασφαλιστική κάλυψη ή μειωμένα ωράρια μέχρι τέσσερα χρόνια. Διευκολύνσεις για τη μητρότητα στη δουλειά. Να απαγορευτεί η νυχτερινή εργασία εγκύων και κατά την περίοδο της λοχείας.
  • Αξιοποίηση της επιστήμης και της τεχνολογίας για την πρόληψη του επαγγελματικού κινδύνου. Για δημόσιες υπηρεσίες Υγιεινής και Ασφάλειας, με προσωπικό, γιατρούς, τεχνικούς, νοσηλευτές, δημόσιους λειτουργούς.
  • Κέντρα Υγείας, αστικά και αγροτικά, κέντρα οικογενειακού προγραμματισμού. Προγράμματα πρόληψης, εμβολιασμών, τεστ ΠΑΠ, μαστογραφιών κλπ., που θα καλύπτουν όλες τις γυναίκες. Διεύρυνση των ηλικιών για το εμβόλιο κατά του καρκίνου της μήτρας. Αποκλειστικά δημόσιες και δωρεάν υπηρεσίες Υγείας.
  • Επέκταση των Βαρέων Ανθυγιεινών Επαγγελμάτων, ώστε να καλύπτουν και τη μητρότητα.

Η αντιμετώπιση του Δημογραφικού, που υποκριτικά προβάλλεται, δεν μπορεί να γίνει αν δεν αντιμετωπιστούν ορισμένοι από τους βασικούς παράγοντες που επιδρούν στο πρόβλημα, όπως είναι η φτώχεια, η ανεργία, η ανασφάλεια, το κόστος ζωής. Η ελευθερία επιλογής, αν και πόσα παιδιά θα αποκτήσει μια οικογένεια, μπορεί να υπάρξει μόνο αν είναι λυμένα, με ευθύνη του κράτους, τα προβλήματα που σχετίζονται με τη γέννηση και ανάπτυξη του παιδιού.

Το ΚΚΕ καλεί σε κοινωνική και πολιτική αφύπνιση, για να γίνει δυνατή η μόνη λαϊκή διέξοδος. Αγωνίζεται για:

  • Τον απεγκλωβισμό των λαϊκών στρωμάτων από τη λογική και την πρακτική της συναίνεσης. Την ανάπτυξη και ενίσχυση του λαϊκού κινήματος, της ταξικής συσπείρωσης στο συνδικαλιστικό κίνημα, στο ΠΑΜΕ, των αγωνιστικών γυναικείων συλλόγων, της ΟΓΕ κλπ.
  • Την καταδίκη του δικομματισμού, αλλά και κάθε συστήματος στην εναλλαγή των αστικών κυβερνήσεων. Ενίσχυση του ΚΚΕ μέσα στις εργατικές και κοινωνικές οργανώσεις, στο συσχετισμό που καταγράφεται σε κάθε πολιτική μάχη. Ενεργητική συμμετοχή στις συσπειρώσεις και στα μέτωπα πάλης με αντιιμπεριαλιστικούς – αντιμονοπωλιακούς στόχους, στη γραμμή συγκρότησης της λαϊκής συμμαχίας, του Αντιιμπεριαλιστικού Αντιμονοπωλιακού Δημοκρατικού Μετώπου της εργατικής τάξης και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων, για να ανοίξει ο δρόμος για την εργατική λαϊκή εξουσία.

Μόνο με τη Λαϊκή Εξουσία μπορούν να τεθούν οι βάσεις – με την κοινωνική ιδιοκτησία στα συγκεντρωμένα μέσα παραγωγής, τον κεντρικό σχεδιασμό, τον εργατικό και κοινωνικό έλεγχο – για να γίνει η μητρότητα κοινωνική υπόθεση, για να εξασφαλιστεί το δικαίωμα της γυναίκας στην εργασία, στον πολιτισμό, στον ελεύθερο χρόνο, για να απολαμβάνει κάθε άνθρωπος ισότιμα τις επιστημονικές, τεχνολογικές, πολιτιστικές κατακτήσεις της ανθρωπότητας.

Η ΔΙΑΤΜΗΜΑΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΚΕ ΤΟΥ ΚΚΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΣΟΤΙΜΙΑ ΚΑΙ ΤΗ ΧΕΙΡΑΦΕΤΗΣΗ ΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ

Αναρτήθηκε στις Θέσεις του ΚΚΕ, ΚΚΕ, Οι Θέσεις του ΚΚΕ, γυναίκα, To KKE προτείνει. Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο ΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΚΚΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΗΣ ΜΗΤΡΟΤΗΤΑΣ

ΟΙ ΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΚΚΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΓΕΙΑ

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Το ΚΚΕ παρουσιάζει στην εργατική τάξη, στα λαϊκά στρώματα τις θέσεις του για την ΥΓΕΙΑ, ένα βασικό πρόβλημα που καίει χιλιάδες εργατικές – λαϊκές οικογένειες.

Οι θέσεις αυτές συμπυκνώνουν τις λαϊκές ανάγκες και αποτελούν βάση για πλατιά λαϊκή συσπείρωση και μαζική κινητοποίηση.

Παίρνουν υπόψη την άθλια κατάσταση που έχει δημιουργήσει η πολιτική των κυβερνήσεων της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, την ταλαιπωρία που περνάνε οι ασθενείς και οι συγγενείς τους, βιώνοντας πολλά προβλήματα, αντιμετωπίζοντας τις υποβαθμισμένες και πανάκριβες υπηρεσίες Υγείας.

Το ΚΚΕ αντιμετωπίζει την Υγεία σαν κοινωνικό δικαίωμα και παλεύει για ένα αποκλειστικά δημόσιο, δωρεάν, σύστημα Υγείας – Πρόνοιας, χωρίς διακρίσεις και ανισότητες, με βασικό προσανατολισμό στην πρόληψη, ρίχνοντας βάρος στην Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας, με το Κέντρο Υγείας που θα είναι συνδεδεμένο με τους χώρους δουλειάς, τα σχολεία, τους χώρους άθλησης κ.ά.

Παλεύει για πλήρως στελεχωμένες και εξοπλισμένες μονάδες Υγείας σε όλα τα επίπεδα του συστήματος που θα αξιοποιούν τις κατακτήσεις της επιστήμης και της τεχνολογίας προς όφελος των εργαζομένων, των λαϊκών στρωμάτων.

Αυτή η δυνατότητα προσκρούει στην καπιταλιστική βαρβαρότητα που θυσιάζει τις ανάγκες των εργατικών – λαϊκών οικογενειών στο βωμό των κερδών του κεφαλαίου, το οποίο αξιοποιεί για δικό του όφελος τις σύγχρονες τεχνολογίες, ελέγχει και κατευθύνει την έρευνα.

Πραγματικά, στο θέμα της Υγείας φαίνεται πολύ καθαρά η διαφορά των δύο δρόμων ανάπτυξης.Του καπιταλιστικού δρόμου που στηρίζεται στην εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, διατηρεί και επιδεινώνει όλες τις αιτίες που προκαλούν και οξύνουν τα προβλήματα υγείας, τα οποία εκμεταλλεύονται οι επιχειρηματίες, για να πλουτίζουν.

Και του σοσιαλιστικού δρόμου ανάπτυξης, που απαλλαγμένος από την εκμετάλλευση, εξασφαλίζει, όπως έδειξε η πείρα της Σοβιετικής Ενωσης και των άλλων σοσιαλιστικών χωρών, τις συνθήκες, τα μέσα για την πρόληψη, προστασία και αποκατάσταση της υγείας του λαού.

Οι κατακτήσεις του σοσιαλισμού είναι πρωτόγνωρες στην Ιστορία της ανθρωπότητας, γιατί με κεντρικό σχεδιασμό, με διάθεση πόρων, με μονάδες πρωτοβάθμιας φροντίδας, νοσοκομεία, ερευνητικά κέντρα, κατάφερε να εξασφαλίσει δωρεάν υψηλού επιπέδου ισότιμες υπηρεσίες Υγείας σε όλο το λαό.

Ακόμα και η μικρή Κούβα, το Νησί της Επανάστασης, παρά τον ιμπεριαλιστικό αποκλεισμό, πρωτοπορεί σε πολλούς τομείς της ιατρικής επιστήμης και έρευνας και παρέχει δωρεάν υπηρεσίες Υγείας όχι μόνο στον κουβανέζικο λαό, αλλά και σε άλλους λαούς της Λατινικής Αμερικής.

Οι λαϊκές δυνάμεις μπορούν να διδαχθούν από αυτήν την πείρα, να βγάλουν ουσιαστικά συμπεράσματα από τα οξυμένα προβλήματα που αντιμετωπίζουν και τις οδυνηρές συνέπειες της αντιλαϊκής πολιτικής του δικομματισμού και να μπούνε πιο αποφασιστικά στη δράση, να διεκδικήσουν τα δικαιώματά τους.

Σε αυτή την κατεύθυνση θα συμβάλουν ακόμα περισσότερο οι κομμουνιστές και οι κομμουνίστριες.Σε αυτήν την κατεύθυνση, μπορούν να εκπληρώσουν πρωταγωνιστικό ρόλο οι ταξικές δυνάμεις, οι αγωνιστικές δυνάμεις στο εργατικό – λαϊκό κίνημα.

Ο ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ ΚΑΙ ΟΙ ΣΤΟΧΟΙ ΤΗΣ ΑΝΤΙΛΑΪΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ

Οι κυβερνήσεις της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ έχουν προωθήσει σοβαρές αντιδραστικές αλλαγές στην κατεύθυνση ιδιωτικοποίησης – εμπορευματοποίησης της Υγείας – Πρόνοιας, με οδυνηρές συνέπειες σε βάρος των εργατικών – λαϊκών οικογενειών.

Οι αλλαγές αυτές είναι μέρος των γενικότερων αντιλαϊκών ανατροπών στην Κοινωνική Ασφάλιση, στις κοινωνικές υπηρεσίες που προωθούνται σε όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ενωσης (ΕΕ) και κατευθύνονται από συγκεκριμένες αποφάσεις που έχουν συναποφασίσει οι κυβερνήσεις των κρατών – μελών.

Στόχος των αλλαγών αυτών είναι η αύξηση της ανταγωνιστικότητας των επιχειρήσεων, η διασφάλιση της κερδοφορίας των μονοπωλίων.

Στα πλαίσια αυτής της κατεύθυνσης, η πολιτική του δικομματισμού και της ΕΕ:

  • Αντιμετωπίζει την Υγεία σαν κόστος που επιβαρύνει τους κρατικούς προϋπολογισμούς, γι’ αυτό περικόπτει τις κρατικές δαπάνες για την Κοινωνική Ασφάλιση και την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη.
  • Μεταφέρει ολοένα και περισσότερο την ευθύνη της χρηματοδότησης των υπηρεσιών και των υποδομών Υγείας στις εργατικές και λαϊκές οικογένειες, γιατί αντιμετωπίζει την Υγεία σαν ατομική ευθύνη.
  • Αντιμετωπίζει την Υγεία σαν εμπόρευμα, πηγή κερδοφορίας του κεφαλαίου και τους ασθενείς και τις οικογένειές τους ως πελάτες, δυναμώνοντας την τάση να συνδέονται τα προβλήματα Υγείας με την οικονομική κατάσταση των λαϊκών οικογενειών.
  • Επεκτείνει την επιχειρηματική δραστηριότητα και οικοδομεί ένα σύστημα, όπου οι δημόσιες υπηρεσίες Υγείας λειτουργούν ως επιχειρήσεις με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια, σε ανταγωνισμό με τον ιδιωτικό τομέα.

Αυτή είναι η πραγματικότητα που κρύβεται πίσω από τα περί «αυτοτέλειας των δημόσιων νοσοκομείων» ή τα περί «εξασφάλισης της οικονομικής ανταποδοτικότητας του συστήματος», που αναφέρουν κατά καιρούς οι υπουργοί Υγείας της ΝΔ και οι εκπρόσωποι του ΠΑΣΟΚ.Επί της ουσίας, οι εργαζόμενοι καλούνται να πληρώνουν περισσότερα χρήματα άμεσα ή έμμεσα μέσα από τα ασφαλιστικά ταμεία, για υπηρεσίες Υγείας είτε στο δημόσιο είτε στον ιδιωτικό τομέα. Ειδικότερα, πληρώνουν άμεσους και έμμεσους φόρους, ασφαλιστικές εισφορές, εισιτήρια στα εξωτερικά ιατρεία των νοσοκομείων, στα ιδιωτικά απογευματινά ιατρεία και στα επείγοντα περιστατικά.

Επίσης, πληρώνουν για οδοντιατρική φροντίδα και περίθαλψη, για εργαστηριακές εξετάσεις και θεραπείες (φυσιοθεραπείες, λογοθεραπείες κ.ά.) που δεν καλύπτουν πλήρως ή καθόλου τα Ταμεία.

Πληρώνουν για φάρμακα, για αποκλειστικές νοσοκόμες, για «φακελάκια» που αποτελούν καθημερινό φαινόμενο και βασανίζουν χιλιάδες ασθενείς και τις οικογένειές τους.

Το σημερινό δημόσιο σύστημα Υγείας χαρακτηρίζεται από μεγάλες ανεπάρκειες στην Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας (ΠΦΥ) και δεν έχει κατεύθυνση στην πρόληψη. Δεν είναι συνδεδεμένο με τους χώρους δουλειάς, τα σχολεία, τους χώρους άθλησης, δεν μπορεί να ικανοποιήσει τις λαϊκές ανάγκες.

Οι υπηρεσίες Δημόσιας Υγείας και ο σχεδιασμός για την πρόληψη και τον έλεγχο κινδύνων όπως η μόλυνση του νερού, η ατμοσφαιρική ρύπανση, τα ακατάλληλα τρόφιμα, οι επιδημίες, οι επιπτώσεις από φυσικές καταστροφές κλπ., είναι ανύπαρκτες ή πλήρως υποβαθμισμένες.Ο τομέας της Ψυχικής Υγείας έχει σχεδόν παραδοθεί στον ιδιωτικό τομέα και στις Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις (ΜΚΟ).

Οι ελλείψεις σε προσωπικό είναι μεγάλες. Λείπουν 25.000 νοσηλευτές και 3.000 γιατροί με βάση τους παλιούς οργανισμούς των νοσοκομείων. Οι ελλείψεις αυτές είναι αποτέλεσμα συνειδητής επιλογής των κομμάτων του κεφαλαίου και χρησιμοποιούνται για την ανατροπή των εργασιακών δικαιωμάτων του προσωπικού των νοσοκομείων, γενικότερα των μονάδων Υγείας.

Σε αυτήν την κατεύθυνση, ένα μέρος των ελλείψεων επιχειρείται να καλυφθεί με εργαζόμενους που τους επιβάλλονται ευέλικτες σχέσεις εργασίας, όπως συμβασιούχοι γιατροί (ΙΚΑ), επικουρικοί γιατροί και νοσηλευτές (που πληρώνονται από τα έσοδα των νοσοκομείων), νέοι και νέες που έχουν ενταχθεί στα προγράμματα stage για την απόκτηση εργασιακής εμπειρίας και σπουδαστές των ΤΕΙ που κάνουν την πρακτική τους άσκηση.

Χαρακτηριστικές είναι οι ελλείψεις των νοσοκομείων, των Κέντρων Υγείας και των ιατρείων των ασφαλιστικών ταμείων σε τεχνολογικό εξοπλισμό, τροφοδοτώντας έτσι τις ιδιωτικές επιχειρήσεις με πελάτες. Ορισμένα παραδείγματα για τον αριθμό των ιατρικών μηχανημάτων και την πανελλαδική κατανομή τους στο δημόσιο και ιδιωτικό τομέα:

— Από τους 323 μαστογράφους μόνο οι 52 (16%) είναι εγκατεστημένοι σε δημόσια νοσοκομεία.– Από τους 199 αξονικούς τομογράφους το Δημόσιο κατέχει τους 48 (24%).

— Από τις 109 γ-κάμερες (για σπινθηρογραφήματα) οι 38 (25%) είναι στο Δημόσιο.

— Η αναλογία μαγνητικών τομογράφων και υπερηχοτομογράφων κατά τα 3/4 ανήκουν στον ιδιωτικό τομέα.

Επίσης, οξύνονται τα προβλήματα με τις «ουρές», τις «λίστες» όπως και η τραγική κατάσταση στα εφημερεύοντα νοσοκομεία, τα προβλήματα με τις Μονάδες Εντατικής Θεραπείας (ΜΕΘ) και τις αντίστοιχες για νεογνά (ΜΕΝ) στα δημόσια νοσοκομεία.

Παραμένουν κλειστά περίπου 150 κρεβάτια ΜΕΘ σε δημόσια νοσοκομεία, λόγω έλλειψης προσωπικού, ενώ την ίδια στιγμή ενοικιάζονται από τα ασφαλιστικά ταμεία κρεβάτια ΜΕΘ και ΜΕΝ σε ιδιωτικές μονάδες Υγείας.

Αποτέλεσμα όλων των παραπάνω προβλημάτων είναι να καταπονούνται οι εργαζόμενοι σωματικά και ψυχικά από την εντατικοποίηση της εργασίας, αλλά και να χάνονται ανθρώπινες ζωές, είτε να υπονομεύεται ανεπανόρθωτα η υγεία πολλών ανθρώπων.

Μέσα για την εφαρμογή της αντιλαϊκής πολιτικής της κυβέρνησης της ΝΔ για το επόμενο διάστημα είναι:

Οι συμπράξεις Δημόσιου και Ιδιωτικού τομέα (ΣΔΙΤ), μέσω των οποίων οι επιχειρήσεις θα αναλάβουν την κατασκευή ή τη συντήρηση μονάδων Υγείας και θα επεκταθούν σε διάφορες υπηρεσίες, συμπεριλαμβανομένων και ιατρικών – θεραπευτικών, όπως δείχνει η διεθνής πείρα (π.χ. Μεγάλη Βρετανία).

Η λεγόμενη αποκέντρωση – που θα ενισχυθεί με τον Καποδίστρια ΙΙ – μέσα από την οποία Δήμοι, επιχειρήσεις, «Μη Κερδοσκοπικές Οργανώσεις» (έχουν διαμορφώσει ήδη τη βάση), θα επιδίδονται σε δραστηριότητες κυρίως στον τομέα της Πρόληψης και της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας.Η εξέλιξη αυτή όχι μόνο θα επιβαρύνει οικονομικά, ακόμα περισσότερο τις λαϊκές οικογένειες, αλλά θα υποβαθμίσει περισσότερο τις υπηρεσίες Υγείας και θα ενισχύσει την ταξική διαφοροποίησή τους ανάλογα με την οικονομική δυνατότητα κάθε Δήμου.

Με την πολιτική της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ για την «αποκέντρωση» και τη συνύπαρξη δημόσιου και ιδιωτικού τομέα (και την ανάπτυξη του ανταγωνισμού μεταξύ τους) συμφωνεί τόσο ο ΣΥΝ όσο και ο ΛΑ.Ο.Σ.

Αυτή η πολιτική αποτελεί το όχημα της επέκτασης της εμπορευματοποίησης – ιδιωτικοποίησης της Υγείας.

Τα περί κανόνων λειτουργίας και ελέγχου του ιδιωτικού τομέα είναι το άλλοθι για την ισχυροποίηση της επιχειρηματικής δραστηριότητας και την εκμετάλλευση της ασθένειας σαν μέσο κερδοφορίας του κεφαλαίου.

Ολα τα άλλα κόμματα, όταν λένε «δωρεάν» σύστημα Υγείας, δεν εννοούν πλήρη χρηματοδότηση από τον κρατικό προϋπολογισμό, αλλά χρηματοδότηση από τα ασφαλιστικά ταμεία. Επίσης, κανένα άλλο κόμμα, πλην του ΚΚΕ, δεν παλεύει για την κατάργηση της επιχειρηματικής δραστηριότητας στον τομέα της Υγείας και της Πρόνοιας.

ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΑ ΦΡΟΝΤΙΔΑ ΥΓΕΙΑΣ (ΠΦΥ)

Αλλο ένα μέσο που χρησιμοποιεί η κυβέρνηση είναι το νομοσχέδιο για την ΠΦΥ που κάνει ακόμα πιο επικίνδυνες αντιλαϊκές τομές. Συνδέεται άμεσα με τις ανατροπές στην Κοινωνική Ασφάλιση και την πολιτική «αποκέντρωσης» (Καποδίστριας ΙΙ) των υπηρεσιών Υγείας από την ευθύνη του κράτους.

Οι πιο αντιδραστικές τομές είναι:

1. Η δημιουργία συστήματος ή δικτύου Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας:

Σε αυτό, εντάσσονται διάφοροι φορείς δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, Οργανισμοί Τοπικής Αυτοδιοίκησης, «φιλάνθρωπες» οργανώσεις, που θα πουλάνε!!! υπηρεσίες στα ασφαλιστικά ταμεία.

Με την απελευθέρωση της «αγοράς» Υγείας, εξασφαλίζεται μεγαλύτερη διείσδυση του ιδιωτικού τομέα, ενισχύεται ο ρόλος της Τοπικής Αυτοδιοίκησης στην εμπορευματοποίηση των κοινωνικών υπηρεσιών και οι δήθεν φιλάνθρωπες οργανώσεις αναγορεύονται σε επίσημους φορείς άσκησης κοινωνικής πολιτικής, χρησιμοποιούνται σαν βασικό εργαλείο για την επιτάχυνση των ιδιωτικοποιήσεων, την αποποίηση της κρατικής ευθύνης και την ανατροπή των εργασιακών σχέσεων των εργαζομένων στους τομείς Υγείας – Πρόνοιας.

2. Η ηλεκτρονική κάρτα

Είναι ισχυρό αντιλαϊκό εργαλείο, με αποκλειστικό στόχο την περικοπή των κρατικών δαπανών και αυτών των ασφαλιστικών Ταμείων για την υγεία και την αύξηση των πληρωμών, άμεσα από τους ίδιους τους εργαζόμενους.

Αυτό θα πραγματοποιηθεί με τον καθορισμό πλαφόν (όριο) εξόδων για εξετάσεις, φάρμακα, επισκέψεις σε ετήσια βάση, που θα καθορίζεται από τα Ταμεία, με κριτήριο την οικονομική τους κατάσταση που χειροτερεύει λόγω της ληστείας που υφίστανται από το κράτος και την εργοδοσία.

Πρόκειται για μεγάλη αντιλαϊκή πρόκληση, αφού εκτός από το παραπάνω επικίνδυνο κριτήριο, το όριο των εξόδων θα καθορίζεται από το αν ένας εργαζόμενος είναι, ή δεν είναι φιλάσθενος!!! Αν το πλαφόν αυτό εξαντληθεί πριν τη λήξη του χρόνου, το ποσόν θα εξετάζεται, αν μπορεί να αυξηθεί κάτω από αυστηρές προϋποθέσεις. Σε διαφορετική περίπτωση όλα τα έξοδα θα τα πληρώνει ο εργαζόμενος.Η ηλεκτρονική – πιστωτική κάρτα νομιμοποιεί, διατηρεί και επαυξάνει τη διαφοροποίηση και ανισότητα στην ποσότητα και ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών Υγείας, αφού το κάθε Ταμείο θα έχει τα δικά του κριτήρια, τουλάχιστον αρχικά, γιατί η προοπτική είναι όλες οι παροχές ενιαία να πάνε προς τα κάτω.

Μέσα από την κάρτα επιδιώκεται να ενισχυθεί η λογική της λεγόμενης ατομικής ευθύνης του εργαζόμενου, αφού θα υποχρεώνεται ο ίδιος να διαχειρίζεται «σωστά» το περιορισμένο πιστωτικό όριο της κάρτας του ανεξάρτητα από τις πραγματικές του ανάγκες.

3. Η δημιουργία πρωτοκόλλων ιατρικών πράξεων – φαρμάκων

Τα πρωτόκολλα ιατρικών πράξεων – φαρμάκων, είναι πακέτα προκαθορισμένων -τυποποιημένων εξετάσεων, φαρμάκων και θεραπειών, που στηρίζονται σε έρευνες φαρμακευτικών και άλλων εταιρειών, με κριτήριο την κερδοφορία του κεφαλαίου που δραστηριοποιείται στον τομέα της Υγείας.

Πρόκειται για επικίνδυνη μέθοδο που υποβαθμίζει τις υπηρεσίες Υγείας, παρεμβαίνει και χειραγωγεί το επιστημονικό έργο των γιατρών.

Τα πρωτόκολλα αυτά θα καθορίζουν και τη χρηματική αξία της ηλεκτρονικής κάρτας, ενώ οι ασθενείς θα εξαναγκάζονται να αγοράσουν τις ιατρικές υπηρεσίες και τα φάρμακα, αν αυτές δεν προβλέπονται από το Πρωτόκολλο.

4. Ο προσωπικός γιατρός, όπως αναφέρεται στο νομοσχέδιο, (επιλέγεται από τον ασφαλισμένο με υποκειμενικά κριτήρια) διαστρεβλώνει το χαρακτήρα του οικογενειακού γιατρού και του ρόλου του, ως δημόσιου λειτουργού που πρέπει να βρίσκεται στο Κέντρο Υγείας της περιοχής ή στο παράρτημά του, στην οποία ζουν οι λαϊκές οικογένειες, να παρακολουθεί το ιστορικό τους και να έχει τη συνολική ευθύνη για την υγεία τους.

5. Η πελατειακή σχέση γιατρού – αρρώστου διατηρείται και επαυξάνεται

6. Το νομοσχέδιο ενισχύει παραπέρα τα μονοπώλια, τις μεγάλες επιχειρήσεις στον τομέα της υγείας, σε βάρος των αυτοαπασχολούμενων γιατρών, που το μέλλον και η επιβίωσή τους θα εξαρτάται πιο πολύ από χτες, από αυτές.

ΔΑΠΑΝΕΣ ΥΓΕΙΑΣ

Η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ ευθύνονται για τη διαχρονική μείωση των κρατικών δαπανών για την Υγεία και την αύξηση των ιδιωτικών.

Χαρακτηριστικά το 1999 τα έσοδα των δημόσιων νοσοκομείων προέρχονταν σε ποσοστό 75,98% από τα νοσήλια και σε ποσοστό 8,19% από τον κρατικό προϋπολογισμό. Το 2006 τα έσοδα από τα νοσήλια έφτασαν στο 82,13 % και η κρατική χρηματοδότηση μειώθηκε στο 3,5%. Αλλά ακόμη και αυτές οι ελάχιστες κρατικές δαπάνες κατευθύνονται για την ενίσχυση της επιχειρηματικής δράσης του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα.

Ως αποτέλεσμα αυτής της πολιτικής το διάστημα 1989 – 2004 οι ιδιωτικές δαπάνες (τα χρήματα που καταβάλλουν άμεσα οι εργαζόμενοι) από 42,6% έφτασαν στο 46,1% και το 2006 έφτασαν στο 48,5% του συνόλου των δαπανών για την Υγεία. Με την αναθεώρηση του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος (ΑΕΠ) ανήλθαν στο 57,2%. Αυτό μεταφράζεται σε πληρωμές το 2006, φτάνοντας το αστρονομικό ποσό των 7,49 δισ. ευρώ για τις λαϊκές οικογένειες.

Ο τζίρος των ιδιωτικών επιχειρήσεων την περίοδο 1997 – 2004 αυξήθηκε κατά 134% και η ανοδική πορεία συνεχίστηκε και το 2005 με αύξηση του τζίρου κατά 12,2%.

Οι μονοπωλιακές μονάδες δυναμώνουν, κυριαρχούν. Η συγκέντρωση και συγκεντροποίηση του κεφαλαίου προχωράει με συγχωνεύσεις και εξαγορές. Τα δίκτυα της Marfin (Υγεία, Μητέρα κ.ά.), Euromedica και Ιατρικού Κέντρου επεκτείνονται, επενδύουν δισ. ευρώ. Το 2004, οι 20 μεγαλύτερες επιχειρήσεις κατείχαν το 58% των κερδών του κλάδου και το ποσοστό έφτασε στο 66% το 2005.

Συνολικά, στο έδαφος που έχει διαμορφώσει η αντιλαϊκή πολιτική της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, η εμπορευματοποίηση και η ιδιωτικοποίηση της Υγείας θα προχωρήσει με ταχύτερους ρυθμούς το επόμενο διάστημα, με ακόμα πιο αρνητικές συνέπειες σε βάρος των εργατικών – λαϊκών οικογενειών.

ΟΙ ΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΚΚΕ

Αναφερόμενοι στις υπηρεσίες Υγείας, που χρειάζεται κάθε άνθρωπος στη διαδρομή της ζωής του, τις διακρίνουμε σε:

  • Υπηρεσίες πρόληψης:

— Πρωτογενούς για τη μείωση ή εξάλειψη των αιτιών που γεννούν την ασθένεια.

— Δευτερογενούς για την προσυμπτωματική διάγνωση και έγκαιρη αντιμετώπιση των προβλημάτων υγείας.

— Τριτογενούς για την πρόληψη των υποτροπών και επιπλοκών από ασθένεια ή αναπηρία.

H πρόληψη συνδέεται με την αντιμετώπιση και εξάλειψη όλων εκείνων των κοινωνικών και οικονομικών παραγόντων που επιδρούν στην υγεία του ανθρώπου (φτώχεια, ανεργία, εργασιακές σχέσεις, έλλειψη ελεύθερου χρόνου κλπ.). Επίσης, στοχεύει στη διασφάλιση υγιεινών και ασφαλών συνθηκών διαβίωσης και εργασίας, καθαρού περιβάλλοντος, υγιεινής διατροφής, εξάλειψης μεταδοτικών και μολυσματικών ασθενειών, σωματικής άσκησης κλπ.

  • Υπηρεσίες αντιμετώπισης προβλημάτων υγείας, για τα οποία η διάγνωση και η αντιμετώπιση μπορεί να γίνει από τον οικογενειακό γιατρό ή γίνεται δυνατή με την υποστήριξη γιατρών και εργαστηρίων που βρίσκονται στα Κέντρα Υγείας.
  • Υπηρεσίες αντιμετώπισης προβλημάτων υγείας, για τα οποία χρειάζονται πιο εξειδικευμένα διαγνωστικά μέσα, νοσοκομειακή περίθαλψη – χειρουργική ή συντηρητική – και φυσικά η αγωγή γίνεται υπό παρακολούθηση ειδικών γιατρών.
  • Υπηρεσίες αντιμετώπισης εκτάκτων – επειγόντων περιστατικών, που ανάλογα με τη βαρύτητά τους μπορούν να αντιμετωπιστούν σε Κέντρα Υγείας, νοσοκομεία ή ειδικές νοσοκομειακές μονάδες και υπηρεσίες επιτόπου παροχής πρώτων βοηθειών μέσω κινητών μονάδων και συστήματος διακομιδών.

Από την περιγραφή των υπηρεσιών Υγείας που χρειάζεται ο άνθρωπος, φαίνεται καθαρά πως μεταξύ τους υπάρχει μια λειτουργική διασύνδεση, στα πλαίσια ενός ενιαίου αποκλειστικά δημόσιου και δωρεάν καθολικού συστήματος Υγείας.

Η Υγεία ως κατάσταση πλήρους σωματικής, ψυχικής, πνευματικής και κοινωνικής ευεξίας μπορεί να προαχθεί στο επίπεδο που απαιτούν οι λαϊκές ανάγκες, στο επίπεδο που επιτρέπει η πρόοδος της επιστήμης και της τεχνολογίας, αλλά εμποδίζεται από την πολιτική, από την ανάπτυξη που έχει κριτήριο το κέρδος και αντιμετωπίζει την Υγεία σαν εμπόρευμα.

Συνεπώς, ο καθημερινός αγώνας κατά των αντιλαϊκών μέτρων, κατά της εμπορευματοποίησης – ιδιωτικοποίησης της Υγείας, με στόχους πάλης για την πρόληψη – προστασία της υγείας του λαού και για την κατάργηση της ιδιωτικής – επιχειρηματικής δραστηριότητας είναι αναγκαίο να έχει κατεύθυνση και να συμβάλλει στη δημιουργία των προϋποθέσεων για ριζικές αλλαγές, για την ανατροπή του καθεστώτος της εκμετάλλευσης, για ανάπτυξη που θα έχει κριτήριο τις λαϊκές ανάγκες.

Το σύστημα Υγείας πρέπει να δομείται, παίρνοντας υπόψη τους νοσογόνους παράγοντες και επιδημιολογικούς δείκτες, τη γεωγραφική ιδιαιτερότητα της χώρας, το φύλο και την ηλικία, με στόχο την πλήρη κάλυψη των λαϊκών αναγκών.

Βεβαίως, η υλοποίηση αυτού του στόχου προϋποθέτει οργανωμένους αγώνες ενάντια στις αντιλαϊκές πολιτικές, για ουσιαστικές διεκδικήσεις ως την ανατροπή της υπάρχουσας κατάστασης, με στόχο τη γενικότερη οργάνωση της οικονομίας και της κοινωνίας με σχέσεις κοινωνικής ιδιοκτησίας στα βασικά – συγκεντρωμένα μέσα παραγωγής και κεντρικό σχεδιασμό.

Προϋποθέτει την αποκλειστικά κρατική (κοινωνική) οργάνωση και λειτουργία όλων των φορέων Υγείας, επομένως ανατροπή στις σχέσεις ατομικής ιδιοκτησίας, της σημερινής εξουσίας. Σε αυτήν την κατεύθυνση διαμορφώνεται η πρόταση του ΚΚΕ.

Παίρνοντας υπόψη την ανάγκη της λειτουργικής διασύνδεσης των υπηρεσιών Υγείας, το ενιαίο, καθολικό, δημόσιο, δωρεάν σύστημα Υγείας πρέπει να οργανώνεται σε:

Πρωτοβάθμιο – Δευτεροβάθμιο – Τριτοβάθμιο επίπεδο και Επείγουσα Ιατρική (ΕΚΑΒ), που είναι αλληλοεξαρτώμενα, αλληλεπιδρούν και η αποτελεσματικότητά τους εξαρτάται από το βαθμό και την αποτελεσματικότητα της συνεργασίας τους.

Στο πρωτοβάθμιο επίπεδο ανήκουν οι υπηρεσίες Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας (ΠΦΥ), με βασική υποδομή το Κέντρο Υγείας και τα παραρτήματά του. Στο δευτεροβάθμιο και τριτοβάθμιο επίπεδο ανήκουν οι υπηρεσίες που παρέχουν νοσοκομειακή περίθαλψη, με βασική υποδομή το νοσοκομείο. Η Επείγουσα Ιατρική είναι αυτοτελής υπηρεσία (ΕΚΑΒ) και συνδέεται και με τα τρία επίπεδα του συστήματος Υγείας.

ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΑ ΦΡΟΝΤΙΔΑ ΥΓΕΙΑΣ (ΠΦΥ)

Το Πρωτοβάθμιο επίπεδο συγκρότησης του συστήματος Υγείας αφορά στις υπηρεσίες πρόληψης και τις υπηρεσίες αντιμετώπισης προβλημάτων υγείας που δε χρειάζονται νοσοκομειακή περίθαλψη, για την αντιμετώπιση ελαφρών εκτάκτων περιστατικών και όσων χρειάζονται βραχεία νοσηλεία.

Πιο αναλυτικά, περιλαμβάνει υπηρεσίες Δημόσιας Υγείας, Υγείας και Ασφάλειας της Εργασίας, Σχολικής Υγείας, οδοντιατρικής φροντίδας και περίθαλψης, ιατρικής φροντίδας στα πλοία, οικογενειακού προγραμματισμού, προγεννητικού ελέγχου, παρακολούθησης των εγκύων και φροντίδας μητέρας και παιδιού. Ακόμη υπηρεσίες παρακολούθησης και ολόπλευρης στήριξης των χρονίως πασχόντων, των ατόμων με ειδικές ανάγκες και των οικογενειών τους και υπηρεσίες κατ’ οίκον νοσηλείας. Τέλος, περιλαμβάνει τις κινητές μονάδες πρώτων βοηθειών και το σύστημα διακομιδών.

Παρέχει, δηλαδή, πρόληψη και Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας (ΠΦΥ), θεραπεία και αποκατάσταση. Ολες οι παραπάνω υπηρεσίες λειτουργούν στα πλαίσια των Κέντρων Υγείας (αστικού και αγροτικού τύπου), και των παραρτημάτων τους, που αποτελούν τον κορμό της ΠΦΥ, μαζί με τα περιφερειακά ιατρεία.

Είναι χωροταξικά κατανεμημένα έτσι ώστε να καλύπτουν με επάρκεια όλη τη χώρα, ανάλογα με τις γεωγραφικές, κοινωνικές, δημογραφικές, επιδημιολογικές και συγκοινωνιακές συνθήκες. Κεντρικός είναι ο ρόλος του οικογενειακού ιατρού και των παιδιάτρων στην ΠΦΥ.

ΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΥΓΕΙΑΣ

— Συγκεντρώνει όλες τις σύγχρονες υποδομές και το προσωπικό, ώστε να καλύπτει πλήρως τις ανάγκες του λαού της περιοχής την οποία εξυπηρετεί.

— Αποτελεί βασικό κρίκο σύνδεσης με τα υπόλοιπα επίπεδα του συστήματος Υγείας, (Δευτεροβάθμιο και Τριτοβάθμιο) και με το ΕΚΑΒ.

— Το Κέντρο Ψυχικής Υγείας και όλες οι υπηρεσίες του αποτελούν τμήματα του ενιαίου λειτουργικά ΚΥ.

— Αποτελεί το κέντρο, όπου εκπορεύονται όλα τα προγράμματα πρόληψης, φροντίδας, προστασίας και αποκατάστασης της υγείας των εργαζομένων.

— Συγκεντρώνονται όλα τα επιστημονικά και επιδημιολογικά στοιχεία για τις ανάγκες του πληθυσμού.

— Εχει όλες τις βασικές ιατρικές και άλλες επιστημονικές ειδικότητες. Ιδιαίτερα εκείνες που σχετίζονται με την πρόληψη και αποκατάσταση (γενικούς γιατρούς, παθολόγους, γιατρούς εργασίας, κοινωνικής ιατρικής, ψυχολόγους, οδοντογιατρούς, οδοντοτεχνίτες, νοσηλευτές, μαίες, κοινωνικούς λειτουργούς, φυσικοθεραπευτές, εργοθεραπευτές, κλπ.).

— Ο οικογενειακός γιατρός και παιδίατρος αποτελούν βασικό μοχλό λειτουργίας και σύνδεσης του ΚΥ με την οικογένεια.

— Δείχνει ιδιαίτερη φροντίδα για την προστασία της γυναίκας σε όλη τη διάρκεια της αναπαραγωγικής ηλικίας μέσω των υπηρεσιών προληπτικής ιατρικής που διαθέτει.

— Εφαρμόζει προγράμματα προγεννητικού ελέγχου, οικογενειακού προγραμματισμού και στήριξης των οικογενειών με ανάπηρο παιδί.

— Εφαρμόζει προγράμματα για βοήθεια και νοσηλεία στο σπίτι για ηλικιωμένους, ανάπηρους, χρονίως πάσχοντες.

— Ο γιατρός Εργασίας και ο τεχνικός Ασφάλειας, συνδέεται με όλους τους εργασιακούς χώρους της περιοχής ευθύνης του ΚΥ, ή δημιουργεί παράρτημα π.χ. σε μεγάλους εργασιακούς χώρους. Εχει άμεση συνεργασία με τους ελεγκτικούς μηχανισμούς των επιθεωρήσεων εργασίας (επιθεωρητές εργασίας, υγειονομικοί και τεχνικοί) και τις επιτροπές Υγιεινής και Ασφάλειας των εργαζομένων.

— Εφημερεύει επί 24ωρου βάσης.

— Εχει κινητή μονάδα για έκτακτα περιστατικά πλήρως εξοπλισμένη, στελεχωμένη με ειδικευμένο προσωπικό (γιατρούς, νοσηλευτές) και διαθέτει επαρκή αριθμό ασθενοφόρων.

— Λειτουργεί φαρμακείο μέσα σ’ αυτό και στα παραρτήματά του, για τη δωρεάν κάλυψη των αναγκών του πληθυσμού σε φάρμακα.

— Στο ΚΥ ασκείται εκπαίδευση και έρευνα (π.χ. για τη δημόσια υγεία, για τις επαγγελματικές ασθένειες κ.ά.) ανεξάρτητη ή συνδεμένη με το κρατικό Πανεπιστήμιο.

— Στη Διοίκησή του συμμετέχουν ουσιαστικά εκπρόσωποι των λαϊκών φορέων της περιοχής. Η λαϊκή συμμετοχή βοηθάει στο να παίρνονται υπόψη οι ιδιαίτερες συνθήκες της κάθε περιοχής και οι λαϊκές ανάγκες. Ο λαϊκός έλεγχος συμβάλλει στη σωστή διοίκησή του.

ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑΚΗ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ

Το Δευτεροβάθμιο επίπεδο συγκρότησης του συστήματος Υγείας αφορά την αντιμετώπιση όλων των άλλων περιστατικών, που αποστέλλονται από τις υπηρεσίες Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας, για να δοθεί εξειδικευμένη αγωγή στα νοσοκομεία, κάτω από ειδική παρακολούθηση. Αποτελείται από νοσοκομεία, γενικά ή ειδικά (ψυχιατρικά, μαιευτικά, ογκολογικά, παιδιατρικά κλπ.) που θα καλύπτουν τις ανάγκες νομών, επαρχιών ή γεωγραφικά προσδιορισμένων περιοχών της πρωτεύουσας και άλλων μεγάλων πόλεων.

Το Τριτοβάθμιο επίπεδο συγκρότησης του συστήματος Υγείας παρέχει πολύ εξειδικευμένες – νοσοκομειακού χαρακτήρα – υπηρεσίες Υγείας και παραπέμπονται σε αυτό περιστατικά που εκτός από εξειδικευμένη νοσοκομειακή αγωγή, προσφέρονται και για επιστημονική έρευνα.

Αποτελείται από μεγάλα νοσοκομεία, πανεπιστημιακά ή μη, γενικά ή ειδικά (παιδιατρικά, ογκολογικά κλπ.) περιφερειακού χαρακτήρα, λειτουργικά συνδεδεμένα με τις πανεπιστημιακές σχολές των επιστημών Υγείας, με τέτοια χωροταξική κατανομή, ώστε να αποτρέπουν τη συρροή ασθενών σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη ή κάποιο ακόμη αστικό κέντρο όπως συμβαίνει σήμερα.

Η χωροταξική κατανομή όλων των νοσοκομείων, στις πόλεις και τους νομούς της χώρας, να παίρνει υπόψη την ανάγκη για εύκολη πρόσβαση ασθενών και επισκεπτών, για σύγχρονες ξενοδοχειακές υποδομές σε κατάλληλο περιβάλλοντα χώρο (π.χ. ύπαρξη ζώνης πρασίνου γύρω από το νοσοκομείο). Επίσης, να λειτουργούν ξενώνες για δωρεάν φιλοξενία συγγενών και συνοδών ασθενών από απομακρυσμένες περιοχές.

Ιδιαίτερη φροντίδα απαιτείται για τις υποδομές των παιδιατρικών νοσοκομείων, που θα λαμβάνουν υπόψη τις ιδιαιτερότητες και τις ανάγκες της ηλικίας αυτής.

Αναγνωρίζουμε την ανάγκη ύπαρξης ξεχωριστών στρατιωτικών νοσοκομείων, που θα υπάγονται στο υπουργείο Αμυνας, για την υγειονομική κάλυψη των μελών των Ενόπλων Δυνάμεων, των στρατευμένων και για την ερευνητική δραστηριότητα σε εξειδικευμένα θέματα που σχετίζονται με την άμυνα της χώρας (π.χ. θέματα χημικού, βιολογικού, πυρηνικού πολέμου).

Ο κεντρικός υγειονομικός σχεδιασμός και η γεωγραφική κατανομή των νοσοκομειακών κλινών πρέπει να γίνεται με τα εξής κριτήρια:

— Την κάλυψη των λαϊκών αναγκών και την απορρόφηση όλων των πτυχιούχων των επαγγελμάτων Υγείας.

— Τις ιδιαιτερότητες κάθε περιοχής (βιομηχανικές περιοχές, ακριτικές περιοχές, νησιά, κλιματολογικές συνθήκες, επιδημιολογικά στοιχεία, σύνθεση πληθυσμού κλπ.).

— Τις ανάγκες για εκπαίδευση, μετεκπαίδευση και συνεχή επιμόρφωση των υγειονομικών καθώς και για βασική και εξειδικευμένη έρευνα.

Η ιατρική εκπαίδευση, για να είναι στην υπηρεσία των λαϊκών συμφερόντων, δεν μπορεί να είναι απλά «ακαδημαϊκή». Πρέπει να συνδέεται με την εξυπηρέτηση των σύγχρονων κοινωνικών αναγκών.

Η συνεχής επιμόρφωση και μετεκπαίδευση του προσωπικού πρέπει να γίνεται στα πλαίσια του αποκλειστικά δημόσιου, δωρεάν συστήματος Παιδείας – Υγείας, για να διασφαλιστεί ότι η εκπαίδευση είναι ουσιαστική και οι γνώσεις που αποκτούν οι υγειονομικοί συμβάλλουν στη βελτίωση του επιπέδου και της ποιότητας των παρεχομένων υπηρεσιών Υγείας. Και όχι μέσω των επιστημονικών και των ιατροφαρμακευτικών εταιρειών (όπως γίνεται σήμερα) που αποσκοπούν στην αύξηση των κερδών τους από την προώθηση των προϊόντων τους.

Κάθε νοσοκομείο, και ιδιαίτερα το τριτοβάθμιο, πρέπει να υλοποιεί συγκεκριμένα εκπαιδευτικά προγράμματα για τους φοιτητές και τους εργαζόμενους υγειονομικούς. Να υπάρχει σχεδιασμός των μονάδων Υγείας, ώστε να πληρούν τις απαραίτητες προδιαγραφές παροχής ειδικότητας (πλήρους ή μερικής), με εξασφάλιση όλων των προϋποθέσεων για την έναρξη της ειδικότητας αμέσως μετά την αποφοίτηση, χωρίς κενά διαστήματα ανεργίας.

Η υποχρέωση του κράτους, για άμεση επαγγελματική εξασφάλιση των επιστημόνων Υγείας, πρέπει να συνδυάζεται με την υποχρεωτική θητεία για ένα διάστημα στις περιφερειακές – ακριτικές μονάδες υγείας. Η υποχρεωτική θητεία υπαίθρου (το σημερινό αγροτικό) για τους νέους ειδικευόμενους γιατρούς πρέπει να εκπληρώνεται με την ευθύνη ειδικευμένου γιατρού, χωρίς ο ειδικευόμενος να έχει αποκλειστική ευθύνη για ομάδα του πληθυσμού.

ΤΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ

— Το νοσοκομείο διαχωρίζεται σε δευτεροβάθμιο ή τριτοβάθμιο επίπεδο ανάλογα με την εξειδίκευση των υπηρεσιών που παρέχει.

— Εχει καθημερινή 24ωρη εφημερία.

— Είναι στελεχωμένο με επαρκές, μόνιμο, πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης προσωπικό όλων των ειδικοτήτων, που καλύπτει τις σύγχρονες ανάγκες.

— Καταργείται ο θεσμός των αποκλειστικών νοσηλευτών/τριών και απορροφώνται στο σύστημα Υγείας, σύμφωνα με την επαγγελματική τους κατάρτιση.

— Λειτουργεί Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών (ΤΕΠ), πλήρως στελεχωμένο με ιατρικό (όλων των βασικών ειδικοτήτων), νοσηλευτικό και παραϊατρικό προσωπικό, με μονάδα βραχείας νοσηλείας, εργαστηριακή υποστήριξη και διασύνδεση με τις δομές της ΠΦΥ και το ΕΚΑΒ.

— Λειτουργούν Τακτικά Εξωτερικά Ιατρεία (πρωί και απόγευμα) που θα παρέχουν φροντίδα υγείας σε ασθενείς που παραπέμπουν οι υπηρεσίες ΠΦΥ ή ασθενείς που εξήλθαν του νοσοκομείου και χρειάζονται παρακολούθηση.

— Λειτουργούν τα αναγκαία εξειδικευμένα τμήματα (χειρουργείο, μαιευτήριο, μονάδα εντατικής θεραπείας, εμφραγμάτων και νεογνών, μονάδα τεχνητού νεφρού) στα δευτεροβάθμια και τριτοβάθμια νοσοκομεία.

— Λειτουργούν ειδικές υποδομές στα γενικά νοσοκομεία για την υγειονομική περίθαλψη των εφήβων και των νέων (14 – 21 ετών), λαμβάνοντας υπόψη τις ιδιαιτερότητες της ηλικίας τους.

— Εχει πλήρη σύγχρονο τεχνολογικό εξοπλισμό.

Σε όλες τις βαθμίδες του συστήματος Υγείας χρειάζεται να αναπτυχθούν αντίστοιχα κέντρα φυσικής – ιατρικής αποκατάστασης, με βάση γεωγραφικά, πληθυσμιακά, επιδημιολογικά και νοσολογικά δεδομένα.

Για την έρευνα: Οι ιατρικές σχολές πρέπει να αποτελούν μεγάλα εκπαιδευτικά και επιστημονικά κέντρα, στα οποία θα διεξάγεται ουσιαστική ερευνητική διαδικασία. Οι δαπάνες για τη μεταπτυχιακή εκπαίδευση πρέπει να χρηματοδοτούνται αποκλειστικά από τον κρατικό προϋπολογισμό και να προσανατολίζονται στην παραγωγή νέας γνώσης στην επιστήμη και στη λήψη διδακτορικού διπλώματος και όχι στην παροχή μεταπτυχιακών τίτλων ειδίκευσης.

Ο προσανατολισμός της έρευνας πρέπει να είναι σε ωφέλιμους για τα λαϊκά στρώματα σκοπούς και με πλήρη διαφάνεια για την πλατιά διάδοση των αποτελεσμάτων και με κοινωνικό έλεγχο, αλλά και σύνδεση με την εκπαίδευση. Πρόκειται για έρευνα στην υπηρεσία του λαού.

Για όλα αυτά, απαραίτητη προϋπόθεση είναι η πλήρης απεξάρτηση της επιστημονικής έρευνας από το κεφάλαιο, τους μηχανισμούς του, τα επιχειρηματικά συμφέροντα.

Το Εθνικό Κέντρο Αμεσης Βοήθειας (ΕΚΑΒ): Είναι αυτοτελής υπηρεσία του ενιαίου δημόσιου δωρεάν συστήματος Υγείας με πανελλαδική ανάπτυξη, που συνδέεται οργανικά και με τα τρία επίπεδα του συστήματος Υγείας. Ειδική μέριμνα χρειάζεται για τις νησιωτικές και παραμεθόριες περιοχές. Καλύπτει υπηρεσίες επιτόπου παροχής πρώτων βοηθειών μέσω κινητών μονάδων και περιλαμβάνει το σύστημα διακομιδών, με σύγχρονα μεταφορικά και πτητικά μέσα. Είναι πλήρως στελεχωμένο με ιατρικό, νοσηλευτικό και βοηθητικό προσωπικό, ειδικά εκπαιδευμένο για έκτακτα περιστατικά.

ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΓΙΑ ΤΑ ΜΕΤΡΑ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΗΣ ΥΓΕΙΑΣ ΚΑΙ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ

Σημαντικό κεφάλαιο για την υγεία των εργαζομένων αποτελεί η προστασία της υγείας και Ασφάλειας στους χώρους εργασίας.

Σύμφωνα με την πρόταση του ΚΚΕ, για να υπηρετηθούν οι ανάγκες των εργαζομένων απαιτούνται συγκεκριμένες υπηρεσίες που αφορούν:

ΠΡΩΤΟ:

  • Την πρόληψη του επαγγελματικού κινδύνου. Την ποσοτική και ποιοτική εκτίμηση των κινδύνων για την υγεία και την ασφάλεια των εργαζομένων που υπάρχουν στους χώρους εργασίας, ώστε να ληφθούν τα κατάλληλα τεχνικά και οργανωτικά μέτρα για την εξάλειψη ή και τον περιορισμό αυτών των κινδύνων.
  • Την έγκαιρη διάγνωση και ιατρική παρακολούθηση της υγείας των εργαζομένων, εξειδικευμένη με βάση τους συγκεκριμένους κάθε φορά παράγοντες κινδύνου.
  • Τη θεραπευτική αντιμετώπιση και αποκατάσταση των θυμάτων επαγγελματικής ασθένειας ή και εργατικού ατυχήματος.
  • Την πληροφόρηση, ενημέρωση και εκπαίδευση των εργαζομένων για το περιεχόμενο της επικινδυνότητας κάθε παράγοντα (φυσικού, χημικού, βιολογικού, οργανικού, εργονομικού), όπως επίσης και για το είδος των μέτρων συλλογικής και ατομικής προστασίας για την εξουδετέρωσή τους.

Αναπτύσσονται σύγχρονες υποδομές και πλήρη στελέχωση με ειδικούς επιστήμονες: Γιατρούς Εργασίας (ΓΕ), Τεχνικούς Ασφάλειας (ΤΑ), νοσηλευτές, επισκέπτες Υγείας κ.ά., όπως επίσης και εργαστηριακή υποδομή, εξοπλισμός, κλινικές κλπ. Οι υπηρεσίες αυτές συγκροτούνται σε πρωτοβάθμιο, δευτεροβάθμιο και τριτοβάθμιο επίπεδο οργάνωσης, ενταγμένες οργανικά στο Ενιαίο Δημόσιο Δωρεάν Σύστημα Υγείας (Κέντρα Υγείας, νοσοκομεία, ειδικά κέντρα). Ολο το προσωπικό σε αυτές τις υπηρεσίες είναι δημόσιοι λειτουργοί.

Ειδικότερα σε ό,τι αφορά το πρωτοβάθμιο επίπεδο συγκρότησης των σχετικών υπηρεσιών, αυτές μπορούν να έχουν χαρακτηριστικά τοπικά και κλαδικά.

Είναι προφανές ότι και στον τομέα αυτό δεν είναι αποδεκτή η ανάπτυξη επιχειρηματικής δραστηριότητας.

Η δαπάνη του συνόλου της συγκεκριμένης δραστηριότητας θα καλύπτεται από τον κρατικό προϋπολογισμό και το ασφάλιστρο επαγγελματικού κινδύνου κατά επιχείρηση και κλάδο που θα καταβάλλει η εργοδοσία ανάλογα με τις συνθήκες εργασίας και την επάρκεια των μέτρων για την προστασία της ΥΑΕ, στα πλαίσια του δημόσιου συστήματος κοινωνικής ασφάλισης.

ΔΕΥΤΕΡΟ: Την άσκηση ελέγχου από μέρους του κράτους για την εφαρμογή του θεσμικού πλαισίου που αφορά την ΥΑΕ (Επιθεωρητές Εργασίας, Υγειονομικοί και Τεχνικοί).

Την άσκηση εργατικού ελέγχου από εργατικές επιτροπές τόσο σε πρωτοβάθμιο επίπεδο (επιχείρηση) όσο και σε δευτεροβάθμιο (κλάδος, δήμος κλπ.). Αρμοδιότητα αυτών των επιτροπών είναι η καταγραφή των αναγκών στο σχεδιασμό, ο καθορισμός προτεραιοτήτων και ο έλεγχος των αποτελεσμάτων.

ΦΑΡΜΑΚΟ

Το φάρμακο στον καπιταλισμό αποτελεί ένα ακριβοπληρωμένο εμπόρευμα, όπου τα μέσα παραγωγής του, η διακίνησή του, όπως και η έρευνα, βρίσκονται στα χέρια, στην ιδιοκτησία ορισμένων κεφαλαιοκρατών για να εξασφαλίζουν κέρδη και υπερκέρδη.

Σήμερα, τα ασφαλιστικά ταμεία υποκαθιστούν την κρατική ευθύνη που θα έπρεπε να υπάρχει για την υψηλού επιπέδου και δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, ενώ ένα μεγάλο μέρος της φαρμακευτικής δαπάνης την έχουν επωμισθεί οι εργαζόμενοι και τα φτωχά λαϊκά στρώματα. Ιδιαίτερα όσοι είναι ανασφάλιστοι υποχρεώνονται να πληρώνουν οι ίδιοι όλη τη δαπάνη για φάρμακα.

Το ΚΚΕ αντιτίθεται στους ισχυρισμούς των κυβερνήσεων και των διοικήσεων των ασφαλιστικών ταμείων ότι η φαρμακευτική δαπάνη στη χώρα μας είναι υπερβολικά μεγάλη λόγω της πολυφαρμακίας, για την οποία άλλωστε δεν ευθύνονται οι ασθενείς, αλλά η κατευθυνόμενη συνταγογράφηση.

Στην πραγματικότητα, η εκτίναξη των φαρμακευτικών δαπανών οφείλεται στη ραγδαία αύξηση των τιμών των φαρμάκων που επιβάλλουν τα μονοπώλια φαρμάκου για να αυξάνουν τα κέρδη τους.

ΤΟ ΚΚΕ ΠΡΟΤΕΙΝΕΙ ως ΠΛΑΙΣΙΟ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗΣ και ΠΑΛΗΣ

Η πάλη κατά των καπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων, μέρος των οποίων είναι η εμπορευματοποίηση – ιδιωτικοποίηση των υπηρεσιών Υγείας, η πάλη για την προώθηση των θέσεων του ΚΚΕ για την Υγεία – Πρόνοια, αποτελεί πεδίο συσπείρωσης των εργαζομένων και της νεολαίας.

Ισχυροποιεί τον αγώνα σήμερα και τον συνδέει με την προοπτική βαθιών αλλαγών στο κοινωνικό και το πολιτικό επίπεδο.

ΠΑΛΕΥΟΥΜΕ ΓΙΑ:

  • Αποκλειστικά δημόσιο, ενιαίο, δωρεάν, καθολικό σύστημα Υγείας – Πρόνοιας, αναπτυγμένο σε όλες τις βαθμίδες, ώστε να καλύπτει πλήρως τις ανάγκες των λαϊκών οικογενειών.
  • Κατάργηση κάθε επιχειρηματικής δραστηριότητας στον τομέα της Υγείας – Πρόνοιας.
  • Κοινωνικοποίηση των ιδιωτικών δομών που πληρούν τις προϋποθέσεις και απορρόφηση όλων των εργαζομένων τους στο λαϊκό σύστημα Υγείας.
  • Απορρόφηση στο λαϊκό σύστημα Υγείας όλων των αυτοαπασχολούμενων επιστημόνων Υγείας (γιατροί, οδοντίατροι, φαρμακοποιοί, ψυχολόγοι, φυσιοθεραπευτές κλπ.).
  • Κατάργηση των εισφορών των εργαζομένων στον κλάδο Υγείας των ασφαλιστικών ταμείων και κάθε μορφής συμμετοχής (νοσήλια, εισιτήρια) ή άλλες προϋποθέσεις (ένσημα) για στην υγειονομική φροντίδα και περίθαλψη.
  • Κατάργηση των υπηρεσιών και μονάδων Υγείας των ασφαλιστικών ταμείων και απορρόφησή τους στο λαϊκό σύστημα Υγείας – Πρόνοιας.
  • Πλήρης χρηματοδότηση από τον κρατικό προϋπολογισμό και τους εργοδότες.
  • Ανάπτυξη κρατικής βιομηχανίας παραγωγής ιατρικών μηχανημάτων και αναλώσιμου υγειονομικού υλικού.

Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας

  • Αναβάθμιση των υπαρχόντων και δημιουργία νέων δημόσιων δωρεάν Κέντρων Υγείας. Οχι στα υποκατάστατα της ΠΦΥ των Δήμων και των ΜΚΟ.
  • Προστασία της δημόσιας υγείας με μέτρα πρόληψης που θα συνδέονται οργανικά με όλες τις βαθμίδες Υγείας και με την εξασφάλιση ανάλογων υπηρεσιών.
  • Δημόσιες – δωρεάν υπηρεσίες ψυχικής Υγείας, υψηλής ποιότητας, με σύγχρονες υποδομές, με βάση τις κατακτήσεις της επιστήμης και της τεχνικής, με πλήρη διασύνδεση του Κέντρου Ψυχικής Υγείας ή του ξενώνα και της δημόσιας ψυχιατρικής κλινικής ή νοσοκομείου.
  • Δημόσιο δίκτυο ξενώνων, οικοτροφείων και διαμερισμάτων αυτόνομης και ημιαυτόνομης διαβίωσης, κλειστής ή ανοιχτής περίθαλψης, εκεί που χρειάζεται, και ανάλογα με τους φιλοξενούμενους (ψυχικά ασθενείς, αναπήρους, ΑΜΕΑ, χρονίως πάσχοντες, ηλικιωμένους και εγκαταλειμμένα παιδιά και εφήβους). Το δίκτυο αυτό παρέχει ιατροκοινωνική φροντίδα με επιστημονική στήριξη, καθοδήγηση και προσανατολισμό στην επανένταξη στην παραγωγή και την κοινωνία για όσους είναι αντικειμενικά δυνατό.

Για τους αναπήρους και τους ψυχικά πάσχοντες που δεν μπορούν να ενταχθούν στην παραγωγή να λειτουργούν προστατευόμενα εργαστήρια με εγγυημένη από το κράτος την απορρόφηση των παραγόμενων προϊόντων και εξασφαλισμένα όλα τα εργασιακά δικαιώματα των εργαζομένων.

  • Δημόσια δωρεάν προγράμματα «βοήθεια στο σπίτι» μέσω των ΚΥ (και όχι των Δήμων), με μόνιμο προσωπικό.

Φάρμακο

  • Λειτουργία κρατικού οργανισμού φαρμάκου που θα έχει την ευθύνη της έρευνας, παραγωγής, εισαγωγής, ελέγχου και διάθεσης όλων των σύγχρονων σκευασμάτων που κυκλοφορούν στην παγκόσμια αγορά.

Για τους υγειονομικούς

  • Μαζικές προσλήψεις σε όλες τις μονάδες Υγείας – Πρόνοιας μόνιμου προσωπικού όλων των ειδικοτήτων για την πλήρη κάλυψη των αναγκών. Γιατροί πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης με κατώτερο βασικό μισθό 1.700 ευρώ.
  • Κατάργηση της μερικής απασχόλησης και άμεση μονιμοποίηση όλων των εργαζομένων με οποιαδήποτε σχέση μερικής απασχόλησης, (STAGE, επικουρικοί κλπ.) χωρίς όρους και προϋποθέσεις.
  • Ολοι οι σημερινοί αυτοαπασχολούμενοι γιατροί, καθώς και οι άλλοι επαγγελματίες Υγείας, μπορούν να απορροφηθούν από το αποκλειστικά δημόσιο σύστημα Υγείας.
  • Αναβάθμιση των νοσοκομείων με αύξηση των θέσεων για όλες τις ειδικότητες, ιδιαίτερα αυτών που σήμερα υπάρχει έλλειψη (γενικής ιατρικής, ιατρικής της εργασίας, κοινωνικής ιατρικής κλπ.). Με τον τρόπο αυτό θα υπάρχει δυνατότητα επιλογής υγειονομικής μονάδας από το φοιτητή/τρια στο τελευταίο έτος των σπουδών τους και θα μπορέσουν να απορροφηθούν όλοι οι νέοι ειδικευόμενοι γιατροί.
  • Ο χρόνος αναμονής των γιατρών για ειδικότητα να υπολογίζεται σαν συντάξιμος χρόνος, με πλήρη ιατροφαρμακευτική κάλυψη και να δίνεται επίδομα ανεργίας χωρίς προϋποθέσεις, για όσο διαρκεί η ανεργία τους.
  • Οχι στη διευθέτηση του εργάσιμου χρόνου, 6ωρο – 5ήμερο – 30ωρο με μία εφημερία την εβδομάδα για τους γιατρούς.
  • Αναγνώριση των χώρων Υγείας ως ανθυγιεινών.
  • Σύνταξη στα 55 χρόνια οι άντρες και στα 50 οι γυναίκες.
  • Αντιπαλεύουμε το «φακελάκι», κάθε φαινόμενο διαφθοράς και χρηματισμού.
  • Καμία απόλυση εργαζόμενου στον ιδιωτικό τομέα της Υγείας. Να εφαρμοστεί η Συλλογική Σύμβαση Εργασίας.
  • Ενιαία Ανώτατη Νοσηλευτική Εκπαίδευση.
  • Δωρεάν – δημόσια εκπαίδευση και συνεχής επιμόρφωση των υγειονομικών.
  • Κατάργηση των αντιασφαλιστικών νόμων Σιούφα – Ρέππα – Πετραλιά.

Προστασία της υγείας και ασφάλειας των εργαζομένων

  • Ουσιαστικά μέτρα για την Υγιεινή και Ασφάλεια των εργαζομένων, των αυτο-απασχολούμενων, της αγροτιάς.
  • Συγκρότηση κρατικού Σώματος γιατρών Εργασίας και τεχνικών Ασφαλείας, πλήρως στελεχωμένου με το ανάλογο επιστημονικό και διοικητικό προσωπικό (γιατροί και μηχανικοί Εργασίας, νοσηλευτές, επισκέπτες Υγείας, επιθεωρητές κλπ.), που θα λειτουργεί στο Κέντρο Υγείας κάθε περιοχής.
  • Κατάργηση των Εξωτερικών Υπηρεσιών Προστασίας Πρόληψης (ΕΞΥΠΠ) του επαγγελματικού κινδύνου.
  • Ανάπτυξη της ειδικότητας των γιατρών Εργασίας και οργάνωση ειδικών μονάδων που θα ασχολούνται με τη διερεύνηση, διάγνωση και αντιμετώπιση των επαγγελματικών ασθενειών.
  • Προσανατολισμός των ελεγκτικών μηχανισμών του κράτους στον ουσιαστικό έλεγχο της εργοδοτικής ευθύνης, για την ουσιαστική εφαρμογή των κανονισμών και της νομοθεσίας για την εργασιακή υγεία και ασφάλεια.
  • Πλήρης ασφαλιστική κάλυψη του επαγγελματικού κινδύνου με την καταβολή εργοδοτικής εισφοράς, στα πλαίσια του δημόσιου συστήματος Κοινωνικής Ασφάλισης.

Μάης 2008

Το Πολιτικό Γραφείο της ΚΕ του ΚΚΕ

Αναρτήθηκε στις Θέσεις του ΚΚΕ, ΚΚΕ, To KKE προτείνει. Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο ΟΙ ΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΚΚΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΓΕΙΑ

ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΤΙΚΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΞΑΝΘΗ

Για δεύτερη μέρα, ο «Ρ» συνεχίζει το οδοιπορικό στον Εβρο και την Ανατολική Μακεδονία, για να καταγράψει τα πραγματικά προβλήματα των εργαζομένων, των κατοίκων και της φτωχής αγροτιάς. Προβλήματα τεράστια, που αντικατοπτρίζουν το διαρκές έγκλημα που έχει διαχρονικά συντελεστεί από τις κυβερνήσεις και της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ.
Ετσι, μετά την εικόνα της πλήρους εγκατάλειψης στον Εβρο, στην Ξάνθη συναντάμε το ξεπούλημα και τις μεθοδεύσεις ώστε να απαξιωθούν συνεταιριστικές μονάδες. Οι εργαζόμενοι στα συνεταιριστικά εργοστάσια της Ξάνθης ζούνε σε πλήρη εργασιακή ανασφάλεια. Κανείς από αυτούς δεν έχει εξασφαλίσει το μέλλον του. Η γαλακτοβιομηχανία «Ροδόπη» ξεπουλιέται. Η ΣΕΒΑΘ απαξιώνεται πλήρως. Στην ίδια κατάσταση βρίσκονται και οι υπόλοιπες συνεταιριστικές μονάδες και εργοστάσια.
Είναι χαρακτηριστικό ότι την ίδια ώρα που μιλούσαμε με εργαζόμενους και συνδικαλιστές του εργοστασίου της «ΡΟΔΟΠΗΣ», στην Αθήνα γινόταν συνάντηση στο υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης για τις τελευταίες λεπτομέρειες της συμφωνίας πώλησης της μονάδας και …υποτίθεται τη διασφάλιση του μέλλοντος των εργαζομένων σε αυτήν. Μόνο που το παρελθόν έχει δείξει ότι το τελευταίο που νοιάζει τα αφεντικά είναι η εξασφάλιση των εργαζομένων.
Το παράδειγμα του εργοστασίου ζάχαρης στην Ξάνθη είναι επίσης χαρακτηριστικό. Η μονάδα επί της ουσίας δε δουλεύει. Οι μόνες λειτουργίες του είναι αυτές που διασφαλίζουν τη συντήρησή του. Από εκεί και πέρα, οι εργαζόμενοι περιμένουν. Και δεν ξέρουν τίποτα. Εκείνο που συμβαίνει είναι άλλο ένα έγκλημα εκ προμελέτης: Το εργοστάσιο ξεπουλιέται σε ιδιώτες για την παραγωγή βιοαιθανόλης. Οι εργαζόμενοι περιμένουν να επιλεγεί ποιο αφεντικό θα κερδίσει το «διαγωνισμό» και, από εκεί και πέρα, να δουν ποιο είναι το μέλλον τους.
Οι κάτοικοι της περιοχής βλέπουν τις δουλειές να λιγοστεύουν, βλέπουν τα εργοστάσια να ξεπουλιούνται και τη ζωή τους να δυσκολεύει κάθε μέρα και περισσότερο. Ο τόπος τους είναι εγκαταλειμμένος, όχι απ’ τους ανθρώπους, αλλά απ’ τις πολιτικές των κυβερνήσεων της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ που φρόντιζαν για τη διόγκωση παρά για την επίλυση των τεράστιων προβλημάτων.
ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΤΙΚΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΞΑΝΘΗ
Ξεπούλημα και απαξίωση
Οι περιπτώσεις της συνεταιριστικής γαλακτοβιομηχανίας «Ροδόπη» και της ΣΕΒΑΘ είναι χαρακτηριστικές για το πώς μεθοδεύουν οι κυβερνήσεις της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ την παράδοση παραγωγικών μονάδων σε μεγαλοεπιχειρηματίες

ΑΠΟΣΤΟΛΗ: Γεράσιμος ΧΟΛΕΒΑΣΟι εκατοντάδες μόνιμοι και εποχιακοί εργαζόμενοι που δουλεύουν στα συνεταιριστικά εργοστάσια της Ξάνθης ζουν σε μόνιμη ανασφάλεια. Τα εργοστάσια που κάποτε έσφυζαν από ζωή και ενίσχυαν την αγροτική οικονομία της περιοχής, σήμερα, είτε ξεπουλιούνται είτε απαξιώνονται για να μπορέσουν εύκολα να ξεπουληθούν. Ο «Ρ» παρουσιάζει σήμερα τα αποτελέσματα της αντισυνεταιριστικής πολιτικής της ΕΕ, που το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ εφαρμόζουν, με δύο χαρακτηριστικά παραδείγματα.

Η συνεταιριστική γαλακτοβιομηχανία «Ροδόπη» πουλιέται σε ιδιώτη παρότι είναι κερδοφόρα. Χαρακτηριστικό είναι ότι τα κέρδη της το πρώτο 9μηνο του 2007 έφθασαν τα 300.000 ευρώ. Για το πώς βιώνουν οι 61 εργαζόμενοι αυτή την κατάσταση μιλήσαμε με τον Γιάννη Ξανθόπουλο, αντιπρόεδρο του Σωματείου Εργαζομένων στη «Ροδόπη».

«Είμαστε, με λίγα λόγια, σαν όμηροι. Είμαστε κατά της ιδιωτικοποίησης αλλά είμαστε εγκλωβισμένοι», μας είπε. Μας ενημερώνει πως, λίγη ώρα μετά τη συζήτησή μας – στην Αθήνα – θα πραγματοποιηθεί συνάντηση του υποψήφιου αγοραστή με τη διοίκηση της Αγροτικής Τράπεζας παρουσία του υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης με αντικείμενο την πώληση της εταιρείας. Η εταιρεία ανήκει στην Αγροτική Τράπεζα, η οποία με τη στήριξη της κυβέρνησης την ξεπουλά. Στη συνάντηση που θα γίνει για να «κλείσει» η συμφωνία θα συμμετάσχουν και οι συνάδελφοί του, από το ΔΣ του Σωματείου Εργαζομένων, για την «εξασφάλιση» των θέσεων εργασίας των συναδέλφων τους.

Ο αντιπρόεδρος του σωματείου μάς λέει ότι ο συγκεκριμένος εργοδότης έχει …παρελθόν που δε διασφαλίζει κάτι τέτοιο. Οπως κάθε εργοδότης, κοιτάζει το κέρδος, θα προσθέταμε εμείς. Είναι ο ιδιοκτήτης της ΤΥΡΑΣ και της ΟΛΥΜΠΟΣ. Η τελευταία ήταν συνεταιριστική επιχείρηση στη Λάρισα. Οσους εργαζόμενους ξαναπήρε τους προσέλαβε με τον κατώτερο μισθό και συμβάσεις ορισμένου χρόνου. Αυτός είναι και ο φόβος των εργαζομένων στην Ξάνθη.Το ξεπούλημα δε θα προκαλέσει προβλήματα μόνο στους εργαζόμενους της επιχείρησης αλλά και στους παραγωγούς. Μας εξηγεί ότι οι συνεταιριστικές επιχειρήσεις δουλεύουν με μικρούς και μεσαίους παραγωγούς με τους οποίους «οι μεγάλες εταιρείες δε θέλουν καν να συζητάνε».

Η περίπτωση της ΣΕΒΑΘ

Δεύτερο παράδειγμα είναι η ΣΕΒΑΘ. Μια συνεταιριστική εταιρεία που και αυτή ανήκει στην Αγροτική Τράπεζα. Αυτή βρίσκεται στη διαδικασία της πλήρους απαξίωσης. Η Αγροτική Τράπεζα εδώ ακολουθεί άλλη τακτική. Αρνείται να τη χρηματοδοτήσει…

Ηδη, έχουν κλείσει τα τμήματα επεξεργασίας κηπευτικών και κατεψυγμένων. Οι εργαζόμενοι έχουν μεταφερθεί στην επεξεργασία και συσκευασία της ντομάτας, η οποία και αυτή στην ουσία τελειώνει. Ο Μπάμπης Χρυσοχοΐδης, μέλος του ΔΣ του Σωματείου Εργαζομένων της ΣΕΒΑΘ, λέει στον «Ρ» ότι «τις επιχειρήσεις θέλουν να τις απαξιώσουν και το έχουν καταφέρει».

Από την κουβέντα με τους εργαζόμενους και συνδικαλιστές προκύπτει ότι υπάρχουν προϊόντα στην αποθήκη για συσκευασία μέχρι τον Ιούνη. Φέτος, η επιχείρηση δεν ανακοίνωσε ημερομηνία στους παραγωγούς γιατί δεν είχε χρηματοδότηση. Αυτό σημαίνει πρακτικά πως απ’ τον Ιούνη μέχρι το Φλεβάρη του 2009 που θα υπάρχει η νέα παραγωγή ντομάτας, οι εργαζόμενοι δε θα έχουν δουλειά. «Θέλουν να ρίξουν το φταίξιμο για το ότι έκλεισε η εταιρεία επειδή οι παραγωγοί δε βάζουν ντομάτα. Αλλά δεν είναι έτσι», προσθέτει ο Μπ. Χρυσοχοΐδης.

Μόνο το τυπογραφείο έχει δουλειές

Το μόνο κομμάτι το οποίο λειτουργεί και έχει δουλειές είναι το τυπογραφείο. Ο Αλέξης Βασιλειάδης, μέλος του ΔΣ του Σωματείου Εργαζομένων της ΣΕΒΑΘ, λέει στον «Ρ» ότι και αυτό απαξιώνεται. Σχεδόν αποκλειστικός πελάτης είναι η ΣΕΚΑΠ, η συνεταιριστική καπνοβιομηχανία. Από αυτήν είναι το 80% των εργασιών του τυπογραφείου. Το υπόλοιπο 20% είναι από ιδιώτες. Τονίζει πως «υπάρχει απαξίωση του συνεταιριστικού κινήματος, γι’ αυτό φτάσαμε εδώ που φτάσαμε. Κομμάτι κομμάτι το απαξιώνανε. Είναι πολιτική κατεύθυνση απ’ την ΕΕ. Δε θέλει συνεταιρισμούς τέτοιου είδους».

Τσιφλίκια…

Μας εξήγησε πως αυτό συνδέεται με την απαξίωση της αγροτικής παραγωγής. Το ξεκλήρισμα των μικρών και μεσαίων αγροτών και παράλληλα η αγορά πολλών στρεμμάτων από μεγαλοαγρότες θα δημιουργήσουν τσιφλίκια. «Θα φτάσουμε στην εποχή του ’30 και του ’40». Με τις συνεταιριστικές εταιρείες οι μικροπαραγωγοί είχαν δουλειά. Οι ιδιώτες θα προτιμούν τους μεγαλοπαραγωγούς για να κερδίζουν περισσότερα. Οπως προκύπτει απ’ τα γεγονότα αυτά το μέλλον της περιοχής είναι «έτοιμο» για τους επίδοξους μεγαλογαιοκτήμονες, μεγαλοπαραγωγούς και μεγαλοεπιχειρηματίες.

Οσον αφορά στο τυπογραφείο, εκεί δεν τηρούν ούτε τα προσχήματα. Ο «Ρ» μίλησε με τον Σπύρο Καρακώστα, γραμματέα του κλαδικού σωματείου του τυπογραφείου. «Τώρα δουλεύουν 35 άτομα. Πριν 8 χρόνια έφταναν τους 67. Τα τελευταία χρόνια χάνουμε εξωτερικές δουλειές. Δεν υπάρχει άνθρωπος να πάει να πάρει καινούριες παραγγελίες», εξηγεί, και προσθέτει: «Οταν φτάνει ο εργαζόμενος να λέει στους διευθυντές να πάει κάποιος υπάλληλος να πάρει δουλειές, καταλαβαίνετε ποια είναι η κατάσταση»…

Πώς «πνίγει» τους φτωχούς αγρότες η ΕΕ

Το συνεταιριστικό εργοστάσιο της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης στην Ξάνθη που κάποτε δούλευαν πάνω από 200 μόνιμοι εργαζόμενοι και 300 εποχικοί το βρήκαμε έρημο. Οι 41 εργαζόμενοι βρίσκονται εκεί μόνο για τη συντήρηση και περιμένουν τι θα τους ξημερώσει από τις «επενδυτικές κινήσεις» της κυβέρνησης. Πριν ακόμα καλά καλά φτιαχτούν, η κυβέρνηση έχει αποφασίσει να το πουλήσει στους ιδιώτες για παραγωγή βιοαιθανόλης.Η κυβέρνηση της ΝΔ, αφού εφάρμοσε τον κανονισμό για τη ζάχαρη και διέλυσε την τευτλοκαλλιέργεια, ρίχνοντας την παραγωγή στο μισό, τώρα αφήνει τους εργαζόμενους στο εργοστάσιο να μένουν μετέωροι. Απ’ τη μια, χτυπάει τους φτωχούς αγρότες της περιοχής, και από την άλλη, επιδιώκει να φτιάξει εργοστάσιο για βιοκαύσιμα. Στο εργοστάσιο συναντήσαμε τον πρόεδρο του σωματείου εργαζομένων, Δημήτρη Χατζηκατσούπη, ο οποίος μας μετέφερε την αγωνία των συναδέλφων του.

Περιμένουν στις 7 του Απρίλη να δουν ποιος θα είναι το «αφεντικό». Τότε θα ανοίξουν οι προτάσεις με τους επίδοξους επενδυτές για την παραγωγή βιοαιθανόλης, μας λέει. Οπως εξηγεί, το μέλλον τους είναι αβέβαιο. Χρειάζονται 20 μήνες για να γίνει εργοστάσιο. Επί της ουσίας, μέχρι τότε θα περιμένουν για να δουν τι θα απογίνουν.

Η κυβέρνηση έχει επιλέξει να ακολουθήσει τις οδηγίες της Ευρωπαϊκής Ενωσης για την αγροτική παραγωγή και να ενισχύσει πλήρως τους σχεδιασμούς των μεγάλων συμφερόντων στην περιοχή. Οι εργαζόμενοι αυτό που θα θέλουν είναι να συνεχιστεί η επεξεργασία ζάχαρης και να μείνει συνεταιριστική η επιχείρηση. Αλλά τώρα αυτό που περιμένουν είναι να διασφαλιστούν οι θέσεις εργασίας τους. «Δεν κοιμόμαστε το βράδυ γιατί δεν ξέρουμε τι θα γίνει», λέει στον «Ρ» ο πρόεδρος του σωματείου.

Το θέμα, φυσικά, συνδέεται άμεσα με την αναθεώρηση της Κοινής Οργάνωσης Αγοράς της Ζάχαρης το 2005. Η τότε αναθεώρηση στηρίχτηκε στις δεσμεύσεις της ΕΕ στον ΠΟΕ για απελευθέρωση των εισαγωγών ζάχαρης στις χώρες της ΕΕ. Στο όνομα του να γίνει ανταγωνιστική η ζάχαρη της ΕΕ έναντι της εισαγόμενης αποφασίστηκε η μείωση των τεύτλων κατά 36% σε τρία χρόνια, με μείωση τον πρώτο χρόνο κατά 20%. Επί της ουσίας χτυπήθηκε η τευτλοκαλλιέργεια και δε συνέφερε τον αγρότη να τα καλλιεργήσει πλέον.Σημειώνεται ότι από το 2005 η Αχτιδική Επιτροπή Βορείου Εβρου του ΚΚΕ είχε επισημάνει τα δεινά που θα ακολουθήσουν για τους φτωχούς αγρότες, με δεδομένη την απόφαση του Συμβουλίου των υπουργών Γεωργίας της ΕΕ για μείωση της τιμής στη ζάχαρη κατά 36% σταδιακά σε 4 χρόνια και μείωση της τιμής των ζαχαρότευτλων.

«Οι επιπτώσεις θα είναι άμεσες και πολύπλευρες. Θα συρρικνωθεί ακόμα παραπέρα το εισόδημα των παραγωγών με αποτέλεσμα πολλοί μικρομεσαίοι αγρότες να εγκαταλείψουν την τευτλοκαλλιέργεια και να οδηγηθούν στο ξεκλήρισμα. Οι εργαζόμενοι της ΕΒΖ θα βρεθούν μπροστά στον κίνδυνο της απόλυσης και της ανεργίας. Θα αποδιαρθρωθούν παραγωγικά οι περιοχές της χώρας μας που καλλιεργούνται τεύτλα, οι οποίες αντιμετωπίζουν σοβαρό πρόβλημα ανάπτυξης και ανεργίας», ανέφερε τότε σχετική ανακοίνωση της Αχτιδικής Επιτροπής.

Αναρτήθηκε στις Θέσεις του ΚΚΕ, ΚΚΕ, Κάλεσμα στο Λαό, Οι Θέσεις του ΚΚΕ, To KKE προτείνει. Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΤΙΚΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΞΑΝΘΗ

Χρειάζεται να πολλαπλασιαστούν οι δομές προστασίας του παιδιού

Επίσκεψη της ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ στο Παπάφειο Ιδρυμα Θεσσαλονίκης

Στο Παπάφειο Ιδρυμα Θεσσαλονίκης, αλλά και στο «Φιλοξενείο» που στεγάζεται στις εγκαταστάσεις του, περιόδευσε χτες το απόγευμα η ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, συνεχίζοντας την προσπάθεια που ξεκίνησε το Κόμμα, προκειμένου να ενημερωθεί και να δράσει, να παρέμβει και αγωνιστικά για το θέμα της προστασίας, της φροντίδας και των δικαιωμάτων του παιδιού, κυρίως του εγκαταλειμμένου, του κακοποιημένου παιδιού, των παιδιών των μεταναστών και προσφύγων, και όλων όσα ζουν σε συνθήκες εξαθλίωσης.Στη διάρκεια της επίσκεψής της η Αλ. Παπαρήγα ενημερώθηκε από τον διευθυντή του Ιδρύματος, Απόστολο Κατσούκη, και τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου, τόσο για τις δράσεις που αναπτύσσει, όσο και για τα προβλήματα, κυρίως έλλειψης προσωπικού, που αυτό αντιμετωπίζει. Στη συνέχεια μίλησε με τα παιδιά που φιλοξενούνται στις εγκαταστάσεις του αλλά και με το προσωπικό που εργάζεται στο «Παπάφειο» και στο «Φιλοξενείο» κάτω από αντίξοες συνθήκες, ακόμη και απλήρωτο για 7 μήνες, εξαιτίας της υποχρηματοδότησης από το υπουργείο Υγείας.

Το «Παπάφειο», ΝΠΔΔ, σήμερα φιλοξενεί και περιθάλπει περίπου 70 παιδιά, ηλικίας από 5,5 χρόνων και πάνω, τα οποία φοιτούν σε διάφορα σχολεία της πόλης, σε ΑΕΙ και ΤΕΙ. Φιλοξενεί παιδιά ορφανά, από ασθενείς οικονομικά οικογένειες, κακοποιημένα, κλπ. Το ημερήσιο χαρτζιλίκι για τα μικρά παιδιά ανέρχεται στα 2 ευρώ και για τους μεγάλους στα 3 ευρώ. Απότοκο κι αυτό της υποχρηματοδότησης από το κράτος.

Εχει 30 άτομα προσωπικό, αν και οι προβλεπόμενες οργανικές θέσεις είναι 54. Αντιμετωπίζει ελλείψεις κυρίως σε ειδικευμένο προσωπικό, όπως, π.χ., παιδοψυχολόγους, κοινωνικούς λειτουργούς, αλλά και σε βοηθητικό προσωπικό.

Χρηματοδοτείται από το υπουργείο Υγείας με 400.000 ευρώ και εξασφαλίζει περίπου άλλα 200.000 ευρώ από δωρεές και εισφορές, από την ενοικίαση των κληροδοτημάτων του.

Στις εγκαταστάσεις του «Παπάφειου» φιλοξενείται και η αστική μη κερδοσκοπική εταιρεία «Φιλοξενία» που δημιουργήθηκε από το Ιδρυμα, το Σύλλογο Γονέων Ατόμων με Ειδικές Ανάγκες και το Ιδρυμα «Αγιος Παντελεήμων». Αρχικός σκοπός της «Φιλοξενίας» ήταν η ολιγόωρη φιλοξενία παιδιών με ειδικές ανάγκες, με σκοπό τη διευκόλυνση των γονέων προκειμένου να ανταποκριθούν σε υποχρεώσεις τους. Στη συνέχεια του ανατέθηκε πρόγραμμα φιλοξενίας των «παιδιών των φαναριών». Συνολικά φιλοξενήθηκαν στις εγκαταστάσεις του 2.480 «παιδιά του δρόμου». Σήμερα φιλοξενεί 22 παιδιά, αριθμός που αλλάζει κάθε μέρα. Οι 9 εργαζόμενοι που απασχολούνται, είναι απλήρωτοι εδώ και 7 μήνες. Σημαντικό υποστηρικτικό έργο προσφέρουν και οι Ερυθροσταυρίτες εθελοντές.

Ανύπαρκτη η πολιτική προστασίας

Ολοκληρώνοντας την επίσκεψή της η Αλέκα Παπαρήγα δήλωσε: «Είναι η δεύτερη μέρα της προσπάθειας που έχουμε ξεκινήσει να συγκεντρώσουμε επί τόπου γνώμες, απόψεις και στοιχεία για το πώς προστατεύεται το παιδί, το ορφανό, το κακοποιημένο, το εγκαταλειμμένο, το παιδί που ζει σε προβληματική οικογένεια.

Οι δυο μέρες, θα σας το πω καθαρά, μας έχουν σοκάρει. Δεν περιμέναμε ότι δεν υπάρχουν δομές, δεν υπάρχει κεντρική πολιτική, ότι υπάρχουν άνθρωποι 7 μήνες απλήρωτοι σε αυτή τη δύσκολη δουλειά, γιατί δεν υπάρχει χρηματοδότηση».

Και πρόσθεσε: «Αυτό που χτυπάμε σαν καμπανάκι είναι η ανάθεση της κύριας πρωτοβουλίας σε αυτό τον τομέα σε ιδιωτικούς φορείς, ή σε κυρίες και κυρίους φιλανθρώπους. Είμαστε ριζικά αντίθετοι. Πρέπει να ενισχυθούν οι δομές που υπάρχουν, να πολλαπλασιαστούν, να στελεχωθούν με κατάλληλο προσωπικό διότι ζούμε και μια περίοδο όπου αυξάνονται τα προβλήματα των κακοποιημένων παιδιών, των εγκαταλειμμένων παιδιών, των παιδιών που υποφέρουν εξαιτίας της αυξανόμενης φτώχειας. Και δίνουμε ιδιαίτερη επίσης προσοχή στα παιδιά των μεταναστών και των πολιτικών προσφύγων». Τέλος, ξεκαθάρισε ότι το ΚΚΕ είναι υπέρ της λειτουργίας όλων αυτών των δομών κάτω από έναν ενιαίο κρατικό φορέα.

Αναρτήθηκε στις Θέσεις του ΚΚΕ, ΚΚΕ, Οι Θέσεις του ΚΚΕ, νεολαία, To KKE προτείνει. Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Χρειάζεται να πολλαπλασιαστούν οι δομές προστασίας του παιδιού